Berichten van 1 juli 2026 tot 31 juli 2026

Het was weer een tijd geleden dat ik een poetsneiging had gevoeld maar gisteren was het zover... het begon onschuldig en plichtmatig toen ik de trap afdaalde om ons Polleke te gaan voederen...ik passeerde de "stookkelder" en plots... opeens... zomaar ineens... trok iets me naar binnen en zag ik het stof en de spinnenwebben en de wanorde en het gevoel welde in me op... hier moet ik iets aan doen... om een lang verhaal lang te houden... ik begon alle bakken te inspecteren... die plaats herbergt niet alleen de verwarmingsketel maar ook een massa gereedschap... het overgrote deel werd na de dood van mijn pa... een verknochte doehetzelver... bij ons gedumpt... 't manneke was niet bepaald een geniale klusser maar toch... iets aan die spullen raakte zijn innerlijke "man" en van toen af was het zijn domein... zijn laatste jaren deed hij niets liever dan al die spullen schikken en herschikken en aanvullen met een hoop rommel die hij nooit zou gebruiken... ik herken een hamer en een tang en nog wat handig gerief maar het mag niet te technisch worden voor mijn tere innerlijke "vrouw"... vastbesloten baande ik me een weg door alle opgestapelde rommel die ook nog werd versierd door talloze spinnendraden... het soort dat je niet ziet maar wel voelt als je ertegen loopt... en ik begon... alles versleuren... dan afsoppen... de talloze bakken inspecteren en nutteloze rommel weggooien... nadien de vloer... een hels karwei want die kamer staat vol met kasten en wagentjes waar je tussen en onder moet laveren... een marteling voor de rug... ik ben jammer genoeg van hardnekkig materiaal gemaakt en wat ik begin zal ik ook afmaken... die ene kamer heeft me  5 uren van mijn leven gekost maar toen ik ze eindelijk kon afsluiten voelde ik me geradbraakt maar innig tevreden met mezelf... boven gekomen tracteerde ik mijn zere rug op een pijnstiller en de relaxzetel... de rest van de dag heb ik doorgebracht in de zalige wetenschap dat ik die rust verdiende en dat is een goed gevoel.

Een luie oververhitte zwaai vanuit mijn luie zetel... de oefeningen om mijn oud lijf nog ietwat beweeglijk te houden heb ik even in de frigo gestopt tot er koelere en betere tijden aanbreken... intussen doe ik enkel de hoogstnoodzakelijke huishoudinges... tot overmaat van ramp zijn mijn poets- en ook mijn strijkhulp in verlof... dat gaat me nog meer zweet kosten... maar ook dàt gaat voorbij en voor we het weten zitten we weer te mekkeren over die aanhoudende regen en/of de bittere kou... dus maken we er het beste van met natte nekdoeken en als het echt erg wordt de ventilator aan... ik heb wel een draagbaar airco apparaatje besteld en hoop dat het zijn geld waard zal zijn als het ooit aankomt tenminste... wat deed ik de voorbije weken... niet veerl soeps... enkele uitstapjes met de scoop om mijn leefruimte te verkennen... ik heb het geluk te wonen temidden enkele parken... 6 stuks... die struinde ik vroeger tevoet af maar dat is niet meer doenbaar dus nu per scoot... aangezien mijn afkeer van routine neem ik elke keer een andere route... dat kan meevallen of... zoals de vorige keer... half in een greppel... gelukkig waren er geen toeschouwers om mijn stuntelige manoeuvers te bekijken om weer op het rechte pad te geraken... enfin het lukte me en ik had er eventjes genoeg van... reed recht naar huis en heb de rest van de dag mezelf teruggetrokken achter in de tuin om mijn gekwetste ego te laten bekomen... ik heb net mijn hongerige schildpad zijn voer gebracht... dat beest is precies aan het bunkeren om een lange bittere winter te kunnen doorstaan... gisteren had ik hem 2 x een portie gebracht en betrapte ik hem terwijl hij aan het brood voor de vogeltjes zat te knabbelen... dan nog maar een derde portie geserveerd en die is helemaal foetsie zag ik... en dat terwijl de prijs van groenten en fruit de pan uitzwiert... gelukkig maar dat de warmte mijn eigen eetlust nog een graadje lager heeft gebracht... ik ga nu verkassen naar een andere stoel... hou jullie cool en bewaterd!