Berichten van 1 november 2014 tot 30 november 2014

Ja ja ik hoor het allemaal gaarne zeggen... bewegen bewegen... maar wat als de dokter je weer naar bed stuurt... vrijdag had ik een afspraak met onze huisarts gemaakt voor enkele dingen die ik hem wilde vragen... zaterdagmiddag kreeg ik plots keelpijn en nog wat pijntjes op andere plaatsen... zondag deed mijn hele lijf zeer en begon ik te hoesten... je kan moeilijk een afspraak bij de dokter afzeggen omdat je je ziek voelt dus... na zowat de hele zondag en maandag geslapen te hebben... ik kon en wilde niks anders... sleurde ik mijn zere lijf uit bed deze ochtend... intussen waren ook al mijn gewrichten aan het protesteren... ik was misselijk en duizelig en wilde alleen maar liggen... tja bij de dokter me nog eens meer dan 1 uur op een stoel moeten rechthouden... toen het dan eindelijk mijn beurt was bekeek dokter me eens goed en zei "oei je ziet er niet goed uit" echt een opmerking om je je direct beter te doen voelen... na het nodige gevoel en geluister was de diagnose "virusinfectie" oftewel een soort griep en dàt nadat ik braaf mijn griepspuit had gaan halen enkele weken geleden... bed in en daar blijven... deze keer geen antibiotica maar poeders oplossen en slapen en hopen dat het niet op mijn longen slaat... ik moest nog even een klus klaren in de bib want de leestermijn was verstreken en ik wilde niet ook nog een boete betalen... toen we dan eindelijk thuis waren kon ik niet vlug genoeg mijn bed gaan opzoeken... als je je niet lekker voelt is dat toch wel de zaligste plek... maar eerst moest ik nog een kussengevecht leveren met de poes die mijn hoofdkussen weer had geclaimd... enfin ik heb de strijd gewonnen na er mijn hele gewicht te hebben ingegooid... ze heeft dan maar genoegen genomen met een plekje naast mij en zo hebben we de namiddag doorgebracht... ik al niezend en hoestend en zij al snorrend.

En LAP DJEDIE zoals wij hier in Antwerpen zo bloemrijk zeggen... het is weer van dadde... net toen ik de kinderen had gevraagd of ze vrij waren vrijdag voor een dinertje kreeg ik zaterdag middag plots weer een zere kriebel keel... dacht "het zal wel overgaan" maar dat was dus verkeerd gedacht... zondag voelde ik me ellendig en zag dat ik koorts maakte... de hele zondag geslapen... toen begon ik te hoesten en 't manneke... die als de dood is voor microben... besloot maar weer in de andere kamer te gaan slapen... vandaag maandag kwam de poetshulp... en toen kwam manlief me vertellen dat hij zich "niet goed voelde" ik heb het al eens gezegd maar in heel mijn getrouwd leven heb ik nog nooit de luxe gekend eens alleen ziek te mogen zijn en te worden vertroeteld... integendeel dan moet ik mijn ziek corpus nog vooruitsleuren om theekes en zo te maken voor hem... toen we aan het middagboke zaten begon hij mee te zingen met de radio en... neem me a.u.b. niet kwalijk dat ik dan zo mijn bedenkingen heb... morgen moet ik naar de huisarts want ik voel me echt niet lekker... dat dinertje zal moeten verschoven worden vrees ik... zoon is al verwittigd... nu dochter nog... dat ga ik zo dadelijk doen... tot ziens mannekes in betere tijden.

iLieve mensen... mijn hersentjes werken niet zo goed vandaag want ik heb een heel slechte nacht gehad... iets wat mij "gelukkig" niet vaak overkomt... gisteren hadden we ons jaarlijks dinertje van de club waar we ons naar goeder gewoonte wat voor optutten... ik ben het optutten niet meer gewend... vroeger waren 't manneke en ik echte fuifbeesten... we hadden een grote kennissenkring en er werd altijd wel ergens iets gevierd... de laatste jaren is dat fel verminderd en... zeg nu zelf... waarvoor wordt er nog echt toilet gemaakt... in de opera en het theater komt iedereen in zijn dagelijkse kloffie... misschien doe je dan voor de gelegenheid een propere onderbroek aan maar dat is het dan... moet je naar een huwelijk dan is het moeilijk te beslissen wat je gaat aantrekken... je bent al vlug overdressed en dan sta je daar... jij in je mooiste outfit en de rest komt binnen in jeans en pullekes... wreed ongemakkelijk voel je je dan... enfin bij de club is het nog de gewoonte dat de heren in pak verschijnen en de dames een ietwat feestelijk bloesje aantrekken... we waren weeral met meer dan 70 leden wat een grote hoop en veel rumoer geeft... voor je iedereen hebt begroet en gezoend voel je je al afgelebberd en ietwat verwelkt en ben je dringend aan een borrel toe... in dit geval cava... na 2 cavaatjes kom je in de stemming en krijg je zin in een tweede ronde zoenen... wees gerust ik heb nog zoveel zelfbeheersing dat ik het niet gedaan heb... na zowat een uurtje gingen we aan tafel... voorgerechtje met witte wijn... en nog eentje om door te spoelen... dan soepje... hoofdgerecht met rode wijn... ook twee... misschien drie want als je zover bent vergeet je te tellen... mijn rechter tafelheer was in een praatgrage bui en ik heb me geen ogenblik verveeld... toen de bediening onze servetten kwam ophalen was het tijd om op te krassen... ik weet niet hoe dat zit met jullie maar na enkele glazen wijn voel ik me moe... geen zin meer in lezen dus vroeg naar bed... tja om 2 u 's nachts werd ik wakker om een plasje te plegen... plasje gedaan terug bed in en daar lag ik dan... klaarwakker naast een ronkende man... om 4 u kon ik het niet meer houden en ben wat gaan Mahjongen tot 5 u... toen viel ik in slaap tot manlief me om 7 u wakker porde... hij was uitgeslapen maar ik voelde me een wrak... hij wilde perse naar de Makro om te gaan tanken en... aangezien hij nog altijd niet heeft geleerd hoe je met een bankkaart moet omgaan... moet ik dan mee... dan ook maar even een Aldi meegepikt voor wat losse aankopen... daar zag ik mosselen liggen en kreeg er plots zin in... die liggen nu in zout water te baden tot ze in de pot mogen... intussen is onze kat niet meer te houden... dol op mosselen is dat beest en ze loopt dan heel de tijd rond en tussen mijn voeten... ik gaf ze een rauwe mossel om even wat rust te hebben nadat ik al tweemaal op haar getrapt had maar madam lust ze alleen gekookt.. ze is dan maar afgedropen en ligt nu op ons pas proper opgemaakt bed zielig te doen... op MIJN hoofdkussen... is dat haar wraak... straks moet ik eerst de haren eraf plukken voor ik mijn bed in kan... allee maatjes ik ga nu keukenwaarts... tot later!

Tumult in ons straatje... we waren net uit bed toen er gebeld werd... een van de vuilnismannen aan de deur "of die dikke BMW daar van ons was, want hij stond in de weg van de vuilkar"... nee die dikke BMW is niet van ons... hij stond geparkeerd zowat 1 meter van de stoep en aangezien er aan de overkant ook wagens stonden kon de kar er niet door... overal gaan bellen tot er uiteindelijk een dame haar auto (die aan de overkant) wilde verzetten zodat de weg ietwat vrij kwam... intussen had er zich al een hele file auto's achter geschaard... na heel wat gemanoeuvreer lukte het die eerste vuilkar toch... dan kwamen er nog twee andere achter... heel dat spel heeft een half uur geduurd... de eigenaar van de dader werd niet gevonden maar... toen iedereen terug binnen was zag ik net die BMW de plaat schuren... die heeft zich gedeisd gehouden tot alles voorbij was en... wat ik echt erg vind is dat die brave vuilnismannen hem niet hebben aangeklaagd bij de politie dus die pipo is er ongestraft vanaf gekomen... t manneke jeeft wèl zijn nummer opgeschreven maar ik denk niet dat hij zich nog in onze straat zal vertonen want zowat iedereen kent nu zijn wagen.

Ons bezoekje aan dat ex clublid was heel gezellig... het vrouwtje meet amper 1,40 m maar ze heeft guts en brains voor iemand tweemaal zo groot... ze moet haar kamer delen met een zuurpruim maar dat laat ze niet aan haar hart komen... ze vertelde ons wat ze allemaal doet en ik werd er voorwaar moe van... ze gaat zelfs nog regelmatig naar haar Esperanto vergaderingen als iemand haar komt ophalen... we hebben twee uren met haar in het cafetaria gezeten... 't manneke met een Kriek... ik met een porto en zij met een koffie en die koffie was nog niet op toen we wilden vertrekken... ze was bijna de hele tijd aan het woord maar we hebben ons echt niet verveeld... toen ik later in bed lag na te denken over het bezoek kwamen natuurlijk de bedenkingen op over "hoe zou ik me kunnen aanpassen in een verzorgingshuis als mijn tijd gekomen is" om te beginnen ben ik niet zo'n super spciaal wezen en de rest van mijn leven een kamer moeten delen met een ander oud menske trekt me niet aan... dan enkele dagen per week gaan turnen ook al niet... zitten borduren in zo'n kwebbelkransje ook niet... wat schiet er over... misschien nog wat chatten met oude aanbidders (als die nog leven) mijn oude-menskes-avonturen op mijn blog uit de doeken doen... ik vrees dat er niet veel te vertellen zal zijn... ik heb altijd beweerd dat ik niet veel heb meegekregen van la mamma qua karakter en zo maar ik besef dat dit niet helemaal waar is... ma kwam haar kamer niet uit omdat ze er geen behoefte aan had... en ik vrees dat ik dezelfde weg op ga.

Wat een natte zondag... vandaag uitgebreide douchebeurt genomen met bijhorende restauratiewerken... welke ga ik jullie niet aan de neus hangen... dat is privé... dus bibike zit hier fris en bijgewerkt te genieten van een zondag waarop niets moet... de poes ligt weer op ons bed te snurken... ik zit in de kamer ernaast den Buddy te ambeteren en hij mij want ik zit nog altijd met dat vervelend "geen netwerkaansluiting" probleem... eens ik binnen ben loopt alles als een trein maar vaak krijg ik gewoon geen verbinding... is er iemand die een computer nerd kent die de zaak zou kunnen oplossen... uiteraard tegen betaling ... de man van de garagepoort is donderdagavond nog even langs geweest enne... die afstandsbediening werkte perfect... wij ons maar uitputten om die man te verzekeren dat hij echt NIET werkte de vorige dagen... nu is het afwachten of het weer gebeurt want... vervelend toch.

Toen ik een plaatsje zocht voor een map met allerlei paperassen trok ik een voor een alle kasten open om die allemaal propvol te vinden... dat bracht me op het idee eens een opruimactie te ondernemen... één kast zit vol videobanden... nieuwe... sommige nog in de verpakking... die moeten weg want ik ga ze toch nooit meer gebruiken... wie ze wil kan ze krijgen... gratis... ik vraag het maar want ik haat het iets te moeten weggooien wat nog nieuw of bruikbaar is.

Morgen gaan we een ex-lid van onze club bezoeken in het rusthuis waar ze verblijft... ze werd lid vanaf de eerste dag en heeft het volgehouden tot ze achter in de 80 werd en niet meer zelfstandig kon wonen... maar om S te bezoeken moet je eerst audiëntie aanvragen want het mens is nog altijd zeer actief en wil perse elk evenement dat ze daar organiseren bijwonen... ze is nooit getrouwd... was esperantiste en reisde de wereld rond waar ze op elke plaats werd opgevangen door een mede-esperantist die haar begeleidde... het laatste jaar werd ze door de clubleden in de bloemekes gezet als "oudste lid".

Ik ga nu want geen inspiratie meer... tot de volgende!

Wat ga ik jullie vandaag eens wijsmaken... dat ik het ietwat druk heb gehad... druk in die zin dat er zo 't een en 't ander in huis weer ambetant begon te doen... o.a. de afstandsbediening van die garagepoort gaf de geest na amper enkele weken dus bellen naar de firma en die komen morgen een nieuwe brengen... de bank stuurde me een cryptisch bericht waar ik kop noch staart uit kon maken dus bellen naar de bank voor afspraak en degelijke uitleg... deze voormiddag gedaan en te voet naar huis teruggewandeld... iets wat ik meer zou moeten doen maar zomaar doelloos rondpikkelen trekt me niet aan... toestelletjes in huis die het lieten afweten dus batterijtjes gecheckt en opgeladen... de pedicuurster met mijn voeten laten spelen... vrienden op de koffie gevraagd... mijn poetshulp geholpen met poetsen... de kat streng toegesproken want dat beest wordt echt een ouwe zeur... die ligt nu uitgeteld op ons bed te ronken zo te zien niet erg onder de indruk van mijn preek... 't manneke ook nog eens streng toegeblaft want die begon op mijn nerfkes te werken... zo te zien heeft het wel gewerkt want hij is eventjes een en al gedienstigheid... boodschappen gaan doen omdat ik voor dat bezoek zelf iets wilde ineenflansen voor bij de koffie... 2 winkels gedaan die dat betreffende product niet in huis hadden... dan maar bij de bakker iets gaan halen maar vergeten dat het 11 november was dus moeten zoeken naar eentje die wèl open was en het taartje dat we daar gekocht hebben viel erg tegen... gelukkig waren de éclairs lekker... oef... nog wat mails geprint en met de post verzonden voor de club... daarnet even de resterende blogs afgewandeld... ziezo dat was het dan... TOT ZIENS!

Je doet je ronde langs de blogs... je leest en er komen herinneringen boven zoals uitspraken van kinderen... zo heb ik het ooit op mijn geweten gehad dat mijn ouders naar school moesten komen... ik zat toen in het tweede jaar van de basisschool bij de nonnekes en... zoals iedereen weet in die tijd waren de nonnekes nog druk bezig onze onschuldige zieltjes om te turnen tot volwaardige dienaren van God... op een keer werd er in de klas gesproken over het huwelijk en de inzegening daarvan in de kerk door meneer pastoor en zijn hulpjes... ik had thuis eens iets opgevangen en wilde ook eens meepraten... ik die gewoonlijk zo verlegen was dat ik alleen sprak als het me bevolen werd... en ik beweerde dat mijn pa en ma NIET voor de kerk getrouwd waren... de non en de hele klas zaten sprakeloos van ontzetting... ik kreeg de opdracht mijn pa en ma naar de school te laten komen... in mijn onschuld begreep ik gewoon niet wat er gebeurde maar bracht de boodschap thuis over... dus ma trok schoolwaarts want pa moest werken... ma kwam monkelend terug... wat was nu het punt... zij hadden ooit eens verteld dat ze waren getrouwd zonder mis wegens te duur... ik had dat opgevangen en verkeerd geïnterpreteerd... straf kreeg ik niet maar ik werd wel aangeraden in het vervolg niets meer te vertellen over wat er thuis werd besproken wat ik dan ook wijselijk heb gedaan.

Mijn hart bloedt... in al wat hier van nieuws binnen komt op mijn Pc is het "protest" "stakingen" "geweld"... geweld jegens mensen en dieren... wat gebeurt er met de wereld waarin we leven... is nu echt iedereen zo gewelddadig aan 't worden... is dit de wereld waarin onze kinderen zullen moeten leven... OK geweld en oorlogen hebben altijd bestaan... mensen zijn nu eenmaal hebzuchtig... maar al die betogingen en bedevaarten voor "nooit meer oorlog" en "wij gedenken de oorlogsslachtoffers" vind ik stilaan flauwe kul geworden... allemaal show maar als het erop aankomt maken ze weer dezelfde fouten... hebzuchtig en ook nog hardleers.

Dit betoog omdat ik tijdens mijn ochtendboke alweer alle ellende van de wereld over me heen kreeg en daar krijg ik dan maagpijn van... 't manneke wil perse tijdens alle maaltijden in discussie gaan met mij alhoewel ik hem al duizenden keren heb gevraagd zijn grieven op te sparen voor NA de maaltijden maar ja hij is dan ook een hardleers specimen.

Nu zit ik met de vraag... gaan we echt zo'n slechte tijd tegemoet zoals sommige partijen (de verliezers in de laatste verkiezing) ons willen doen geloven of zijn het alleen de druiven die geweldig zuur zijn... ja misbruiken zijn er maar waren er vroeger ook... de hele rijken ontduiken op alle manieren hun bijdragen aan de belastingen... hebben jullie ooit anders geweten... maar nu wordt er alarm geroepen alsof het een nieuwe uitvinding is van de nieuwe regering... dan denk ik gewoon "laat ze eens even hun werk doen en dan zien we wel wat er uit de bus komt" maar ja wie ben ik... in elk geval geen betoger en roeper.

Voor ik me weer begin kwaad te maken trap ik het af want manlief heeft mijn zeer gewaardeerde hulp nodig voor het vervangen van een kapotte lamp... dada!

Het was een welgevulde dag en om die dag af te sluiten nog even een logje voor ik me ga neerpoten om niets meer te doen... mijn pijpeke is uit... de kinderen kwamen eten en dan moet er gekookt worden... dat betekent een grote pot soep waarvan dan een deel ervan de diepvries ingaat voor magere tijden... een hoofdgerecht met 2 soorten groenten want 't manneke lust niet alles... en een dessert... een menu waar ik me de gewone dagen niet meer aan waag... dan nog de geraniums gesnoeid en binnen gezet voor de winter... een witwas gedraaid en te drogen gehangen... enkele telefoontjes gepleegd... wat kasten opgeruimd... de kat naar haar voeten gegeven...nu staat man al grommelend aan de afwas en ik zit even met den Buddy te spelen.

Wat ik gisteren wilde vertellen is dit... ik heb jaren geleden een felle strijd moeten voeren met 't manneke toen ik met computeren begon... ik noem hem "mijn stuk antiek" want alles wat modern is en ruikt naar techniek en/of digitaal staat op zijn zwarte lijst... toen ik dan ook nog begon te bloggen was het helemaal te gek... door dat bloggen kreeg ik een eigen vriendenkringetje en toen we na enige tijd besloten elkaar eens per maand te ontmoeten was het helemaal van datte... niettegenstaande ik bij vertrek en aankomst tegen een zuur gezicht moest kijken hield ik vol... ja ik kan heel koppig zijn als ik iets de moeite waard vind... de laatste tijd is hij bijgetrokken en accepteert mijn vrienden... dit maar om te zeggen dat ik het bloggen niet ga laten alhoewel mijn medebloggers van het eerste uur er stuk voor stuk de brui aan gaven.

Eigenlijk is het altijd zo geweest... als ik terug zie heb ik voor vele zaken moeten strijden... ik probeer graag nieuwe dingen en man is gewoon erg behoudend en bang om aan iets nieuws te beginnen... dat kan geweldig frustrerend zijn want ik voel me vaak belemmerd in mijn pogingen de grenzen te verleggen en dat terwijl ik routine haat en de wereld rondom mij wil verkennen... dus wat doe ik... als het om kleine zaken ga leg ik me erbij neer... inwendig grommend... maar als het om iets gaat waar ik belang aan hecht bind ik de strijd aan en win dan ook... meestal toch.

Dit gezegd zijnde wens ik jullie sloppel en zoete dromen!

Na mijn arme brein te hebben gepijnigd om er nog even een logje uit te persen ging ik even googelen om iets op te zoeken en wiste per ongeluk... per abuis... potverkoffienogantoezeg... heel het boeltje... ik had een drukke dag en heb de "poef" niet  meer nog eens te herbeginnen... het zal tot morgen moeten wachten... ik ga me lekker neervlijen in mijn zetelke... slaap lekker iedereen!

Terwijl ik hier zit te zwoegen op een logje hoor ik de wind hiernaast op de koepel van het terras beuken... ja zwoegen... ik leef de laatste tijd zo'n braaf nonnekesleven dat ik er soms tureluurs van word... goed te geloven dat sommige nonnen echte krengen waren... je zou voor minder... stel je voor dat je je leven moet slijten tussen een bende vrouwen die over niets anders kunnen of mogen praten dan over hun hemelse bruidegom... ze hebben zelfs niet het genoegen eens lekker te roddelen over die bruidegom... maar ja nonnen worden niet meer gemaakt alhoewel je de laatste tijd veel van die in nonnenkleren verpakte vrouwen ziet rondlopen... maar dat zijn dan weer van die super vrome moslimas... ach die zullen het mettertijd ook weer beu worden en terug gewoon gaan doen.

Het regent nu wel maar over het weer mogen we toch niet klagen... op 1 november heb ik mezelf een stamp onder mijn derrière gegeven en ben met 't manneke gaan wandelen... de sportievelingen onder jullie zullen nu wel denken "is dat zo bijzonder" en dan hebben ze gelijk... voor hen niet maar wel voor mij... ik ben dit jaar echt op de luie toer gegaan en het wordt tijd dat ik me herpak maar... alhoewel ik in de buurt van wel 3 parken woon trekt het me nuet aan daar te gaan wandelen... vroeger ging ik in die parken joggen maar dat was niet omdat ik dat zo leuk vond... nee het was om mijn uitdijende vormen wat terug in het gareel te brengen... ik wil wel wandelen maar dan wel als er iets te beleven valt en wat valt er nu te beleven in een park... de ene boom lijkt op de andere... na zowat 5 minuten verveel ik me al te pletter... maar ja we zijn gaan wandelen in het Rivierenhof... daar is tenminste wat afwisseling in het landschap... zoveel dat we op weg terug naar de auto hebben rondgedwaald en net toen ik begon te wanhopen kregen we ons karretje in de smiezen... dankzij de andere wandelaars heb ik me kunnen inhouden om ons Poloke niet te kussen... zoveel zelfbeheersing had ik nog.

Zondag voor de laatste keer naar de golf geweest om de vroegere golfvrienden nog een laatste smak te geven voor we de winter ingaan... ja de golf sluit voor 4 maanden... 't manneke ging bijna elke voormiddag een rondeke spelen en was ik dan heerlijk gerust alleen thuis... hoe het nu moet weet ik niet... ik probeer hem te overhalen iets anders te gaan doen... buitenshuis dan wel... maar hij wil niet.

Morgen op controle bij de dokter en misschien die griepvaccinatie als hij me genezen genoeg verklaart om besmet te mogen worden met het griepvirus...dan naar de bib voor vers leesvoer... als ik dan nog fut genoeg heb ga ik alvast de soep en het dessert maken voor de volgende dag want de kinderen komen eten... we zien wel.

Ik hoop dat jullie genoten hebben van mijn spannende avonturen... sorry maar ik kan er niet meer van maken dan het is... saai saai!