Berichten van 1 november 2011 tot 30 november 2011

Ja... waarom zijn de bananen krom... nee het gaat hier niet over bananen... het kan mij geen lor schelen of die dingen krom of recht zijn als ze maar lekker zijn... waar het dan wèl over gaat... tja... ik ben er nog altijd niet achter gekomen waarom muziek je soms zo kan aangrijpen... ik zeg hier wel degelijk "soms" want alhoewel het allemaal maar klanken zijn wordt je van de ene soort helemaal hoteldebotel en van een andere een kletsnatte dweil... en waarom ik jullie hier nu zit te vervelen met mijn niet-begrijpen... dat komt omdat ik daarstraks een clipje kreeg doorgestuurd van een Hongaarse doodgewone man die voor een jury komt zingen... je kent dat wel... wie ermee begon weet ik niet maar op YouTube kan je ze vinden... gewone mensen die menen een of ander talent te hebben en dat komen demonstreren... zo is Susan Boyle beroemd geworden... wel die man stond daar heel eenvoudig... trok zijn mond open en er kwamen klanken uit die mij de rillingen bezorgden en raar genoeg me aan het huilen brachten... het waren eerder "vrouwelijke" klanken maar zo hemels mooi... en ik zat daar maar me te verwonderen wàt precies de oorzaak was dat ik ervan moest huilen... toen moest ik aan de strijk beginnen en om die huilstemming te verdrijven zette ik de boxen op max en liet een van m'n CD's door de kamer galmen... dat is een medley van zacht en wild door elkaar en bij de zachte wiegde ik al strijkend zachtjes mee en bij de wilde slingerde ik onderwijl wild met mijn heupen... HAHA... toch niet TE wild hoor want anders krijg ik mot met mijn kine... de kat die bij mij in de kamer op het bed sliep is van afgrijzen gaan lopen... nu loopt ze in een bocht om me heen... bang dat ik weer wild ga doen zeker... voor de rest is er niets meer te melden... alleen dat ik morgen weer naar de kine moet en daarna met 't manneke mee om zijn nieuwe bieterkes te gaan keuren... het is namelijk "pasdag"... dan nog vlug naar de supermarkt om voer in te slaan zodat we ingeval van ijs-en sneeuwoverlast niet van honger omkomen... mag zout niet vergeten ook... met de Kerst zijn we weer te gast bij dochter... het kan niet meer op... het kan niet meer op... op Nieuwjaarsdag mogen we bij zoon komen... het klinkt wel ondankbaar ik weet het maar het feit dat ze de feestdagen overnemen lijkt me verdacht... zouden we er ZO oud en sukkelachtig uitzien dat ze medelijden hebben met ons... HAHA... niettemin ga ik ervan genieten want al die rimram met de feestdagen hing al lang m'n voeten uit... we leggen wel ons steentje bij maar het werk laat ik met gerust en lui geweten aan hen over... en nu ga ik me lekker in m'n relaxke neervlijen voor een hopelijk rustig avondje en wens jullie hetzelfde toe.

Verdorie nog es an toe sèèèèèèg... zit ik hier een heel verslag van mijn handel en wandel op te stellen... en dat met maagkrampen... een kater... een loopneus en keelpijn... ik wil het hele geval op m'n blog zetten en... foetsie... alles weg... wat deed ik verkeerd??? Nu ontbreekt de moed me om terug te beginnen tenzij in telegramstijl :

Laat me nog altijd door de kine kneden en rekken

Heb gisteren laatste match petanque gespeeld, als afsluiting gaan chinezen met de groep, was weer gekke boel mede door het aantal wijntjes

Vandaag laatste 3 rondes golf gespeeld, de laatste in de regen, bwaaaaaah, haat ik, nadien afscheid genomen van de huidige uitbaters, was wel emotioneel want is bijna familie geworden

Vannacht woelige nacht gehad, mede door teveel wijn, loopneus en keelpijn, die laatste nog verergerd door teveel getater en gelach, ach wat, heb er toch plezier van gehad

Morgen nog een drukbezette week met o.a. bezoek aan de Jain tempel in Wilrijk, nog wat kine, en natuurlijk vrijdag onze maandelijkse blogmeeting

Heb tussen de bedrijven door nog mijn kroost gevoed, ons jaarlijks clubdinertje doorstaan waar ik heel waarschijnlijk die keelpijn en loopneus heb opgelopen, 65 mensen die je uitgebreid moet zoenen, je zou voor minder

En nu jullie weten dat ik nog in weliswaar niet bepaald blakende gezondheid verkeer maar me moedig staande hou, vertrek ik "keefwaarts", voor de moeilijke verstaanders : richting bed, teneinde hopelijk te genieten van een ongestoorde en lange slaap... DADA en DODO!!!

Deze ochtend werd ik wakker uit een levendige droom... ik lag nog een tijdje na te denken en me te verwonderen over het hoe en waarom van die dromen... toen la mamma nog maar pas in het verzorgingstehuis woonde zegde ze me eens dat ze nog eens graag zou dromen... ik denk dat ze de mensen daar 's avonds een pilletje geven opdat ze stevig zouden doorslapen en dat die pillen beletten te dromen... ik was benieuwd waarvan hele oude mensen dromen en stilaan ben ik erachter aan 't komen... je bent dan heel wat jonger en je kan echt nog alles... als je dan wakker wordt en met stijve knoken je bed uitkruipt is het wel even een teleurstelling maar ja... je hebt dan toch maar die nacht je eens kunnen uitleven... soms heb ik erotische dromen... hehehehe... jullie ook durf ik wedden maar IK kom er wel voor uit... dan beleef ik een passionele liefde met de een of andere kerel... word ik 's morgens wakker met zo'n gevoel van "bwaaahhh" want met mijn wakkere en nuchtere verstand zou ik die kerel niet eens bekijken... dan vraag ik me toch af wat er speelt in die duistere krochten van mijn gemoed... hihi... dit is nu eens een uitdrukking die ik al lang heb willen gebruiken maar er de gelegenheid niet voor kreeg... ik heb ook een droom die telkens terugkomt en die intrigeert me... betekent dit iets dat ik zou moeten weten of doen... wat ik vannacht droomde weet ik al niet meer... raar toch dat die dingen zo vlug vervagen... ook raar dat ik soms met mijn overleden familieleden hele gesprekken heb en dan zijn ze net echt terwijl ik als ik wakker ben me met moeite hun gelaatstrekken kan herinneren... ja de menselijke geest is een wonderlijk iets.

Om over te stappen op de dagelijkse gang van zaken... het is niet omdat een zekere ongeduldige dame me weer kwam aanporren dat ik jullie vergast op een logje... nee hoor... al in bed lag ik zwaar die droom te herkauwen en vond dat het tijd werd eens iets van me te laten horen... de hele week heb ik van hot naar her gedraafd... de kine... de gynae... een etentje met vrienden... boodschappen... de bank... tussendoor nog wat akkevietjes voor de club... papierwerk voor vanalles en nog wat... de golf... vandaag weer de kine... die is bezig m'n wervels een voor een los te peuteren wat soms venijnig steekt maar ik voel al wel beterschap... volgens de kine zit heel m'n rug in de knoop... dat wist ik al lang en ik had al jaren geleden me eens grondig moeten laten kneden maar... maar... ik heb eerlijk gezegd een hekel aan al dat gefrutsel aan m'n lijf... tandarts... kapper... kine... dokter... oogarts... gynae... ik baal ervan en stel maar uit tot het echt niet langer meer kan... heel dom van me ik weet het wel... nog iets waar ik een hekel aan heb is strijken en dat ga ik nu aanpakken voor de moed me in de sloefkes schiet... tot later nog eens... daaaaaaaaag!!!

Doemme toch... dit is al de tweede keer dat ik aan m'n blogje begin... gisteravond riep m'n heer en meester me om TV te komen kijken wat ik als gehoorzame echtgenote gedaan heb... en nu zonet was ik weer goed bezig toen plots alles wegflitste... waarheen... ik weet het niet maar nu weet ik ook niet meer wat ik aan het vertellen was... zal wel maar onnozele praat zijn zeker... ik zit al 3 dagen thuis me rustig te houden en m'n rug te ontzien... donderdag gingen we op dagtocht met de club en tot de middag gedroeg bovenvermelde rug zich goed maar toen kwamen die steken weer opzetten met als resultaat dat ik zowat alle stoelen van Oudenaarde bezeten heb... we hadden wèl een zalige gids die... behalve welbespraakt en geestig ook nog het aanzien waard was... jaja vanaf een van die stoelen heb ik m'n ogen goed de kost gegeven... een mens mag toch nog IETS hebben zeker... volgende week wordt er weer een drukke met kine en gyne en gelukkig ook nog een etentje met vrienden... kwestie van wat afwisseling te hebben... voor de rest heb ik weinig te vertellen... m'n bibliotheekboeken heb ik intussen uitgelezen en ik begin te snakken naar wat vertier buiten mijn eigenste woonkamer... ik zou natuurlijk ook verder kunnen werken aan die dia's maar... hemeltjelief... ik krijg er de weubbe ven... na één doos afgehandeld te hebben heb ik er voor weken genoeg van... tot 't mannekes grote ongenoegen... ik heb hem beloofd deze winter verder te werken en ook om die euthanasiepapieren eens in te vullen... een bezoek aan de notaris staat ook op het programma en een inschrijving voor een service flat... je ziet dat ik een vooruitziende vrouw ben he... ik las bij N over nostalgie en reageerde erop door te zeggen dat ik niet meer doe aan nostalgie... wel dat is een flagrante leugen... als ik maar even durf denken dat ik ooit m'n huis hier zal moeten verlaten schiet ik vol... wat me de laatste tijd nogal vaak gebeurt... is het het vooruitzicht op de lange sombere winter of wat... gisteren heb ik hier tranen met tuiten gehuild over m'n boek... ik was toch alleen en kon me eens laten gaan... en voor ik hier weer in tranen uitbarst en een sunami veroorzaak ga ik me douchen en kleden... hous je taai mannekes!!!

Hoe onnozel kan men zijn... ik verbaas me elke dag nog over de stomme dingen die ik in de krant lees... en ik die enkele jaren terug nog fel anti-racist was begin me meer en meer te ergeren over het botte gedrag en de idiote denkwijze van onze "nieuwe belgen"... in die naïeve periode knoopte ik een net-vriendschap aan met enkele arabische mensen met als doel een soort cultuur-uitwisseling te starten... amaai m'n voeten... tot mijn diepe spijt heb ik moeten constateren dat er met die mensen echt niet te praten is... ze hebben gewoon een bord voor hun kop... zijn gehersenspoeld van in de wieg... praten als papegaaien na wat Mohamed uit naam van Allah hen inlepelde zonder zich eens af te vragen of diezelfde Mohamed ze wel allemaal op een rijtje had... zoals wij ons vragen stellen bij hetgeen er in onze bijbel staat... nee zo ver zijn ze nog niet... vandaag las ik in de krant dat geen enkel schaap met verdoving werd geslacht... nee... want hun immams beweerden dat als ze dit deden ze recht naar de hel zouden gaan en die schapen geloven zulke onzin... enfin soort zoekt soort... kuddedieren!!!

Nu ik deze ergernis gespuid heb en ook vandaag een klacht heb ingediend bij de Lijn over die arrogante knaap van een buschauffeur... voel ik me een stuk lichter... ook vanwege het feit dat ik me vandaag eens uitzonderlijk bijna zonder pijn voelde wat me de moed gaf onze garage eens grondig van smetten te ontdoen... de auto was namelijk naar de garage voor nazicht en daarna naar de controle... nog een ergernis erbovenop... we moeten terugkomen en waarvoor... het is echt te belachelijk... we moeten een nieuwe nummerplaat aanschaffen terwijl de onze nog heel goed is... alleen zou ze wat bijgeschilderd moeten worden... en dan was er ook nog de claxon en de ruitensproeiers die het niet meer deden... iets wat ze nog nooit hebben nagekeken... elke reden is goed om geld uit je zakken te kloppen... ik ben ziedend!!!

Voilà ik heb het van m'n lever en nieren gegooid... 't manneke is naar biljart en ik ga zo dadelijk een filmpje kijken nu ik de kans heb en misschien een glaasje van het een of ander drinken om m'n gemoed te bedaren... morgen wordt het weer een drukke dag... eerst de kine... dan golf... dan boodschappen want ik vond al een dode muis in m'n voorraadkast... slaap wel iedereen en tot ziens!!!