Berichten van 1 februari 2016 tot 29 februari 2016

Ach ik ben jullie niet vergeten hoor... om eerlijk te zijn toch een klein beetje... dat komt ervan als je druk bezig bent... druk met wat dan... ach... alleen om adem te blijven halen ben je al bezig... de was... de strijk... verdorie er ligt er weer eentje te wachten op het ijzer... zal nog efkes moeten wachten... eerst dat blog want ik zie dat het weer enkele dagen geleden is... de zon laat zich terug zien en dan word je plotseling aangevallen door ronddwarrelende stofjes... die stofjes vliegen natuurlijk altijd al rond maar als het zo donker is zie je ze niet... nu wel en dat geeft me schuldige kriebels zo van ... ik zou er eens moeten invliegen en de stal goed uitmesten... de tijd dat ik als een turbo jet door het huis vloog om te poetsen is hopeloos voorbij... ik doe liever iets plezierigers... ik heb trouwens nooit begrepen dat sommige vrouwen poetsen als een hobby zien... niet deze dus.

Gisteren met onze buren/vrienden nog eens gaan brunchen... dan krijg je allerlei lekkers op je bord... zonde om niet op te eten... ik die dagelijks ontbijt met 1 sneetje brood met confituur kom dan dat restaurant buiten met een ongemakkelijk opgezwollen maag... normaal zouden we dan nog een wandelingetje maken maar de koude stevige wind blies ons spoedig een café in waar we zijn blijven plakken en verder kletsen... toch gezellig... en 's avonds hebben we ons tevreden gesteld met een kom soep... goed geslapen ook.

Morgen begint de mini golf weer en zijn we afgesproken met de golfvrienden... tenminste als het weer het toelaat want hier weet je het nooit... en donderdag gaan we voor de hele dag op stap met de club... een hele tijd geleden al door onze gezamenlijke gezondheidsproblemen... ik zie er eigenlijk echt tegenop want zo'n hele dag achter een gids aanhuppelen (hm hm) is vermoeiend... vermits wij al meer dan 20 jaar op stap gaan met die club ben je ook niet meer zo gebrand op weer een museum of tentoonstelling of de ene of andere stad of dorp afschuimen... na zo'n dagje uit ben ik uit- gepraat en -geluisterd en eens thuis schuifel ik eerst in mijn crockskes en plof dan neer in mijn relaxzetel met een boek en de waarschuwing aan 't manneke : "ik wil alleen nog stilte en rust"... niet dat die er zich iets van aantrekt... nee die gaat dan voor de TV zitten en geeft luidkeels commentaar tot ik ten einde raad naar boven trek naar mijn computer... die kan ik uitzetten als ik wil.

Wat de rest van de week me gaat brengen weet ik natuurlijk nog niet... maar eerst die strijk nu... zij die gaat baaaaaalen groet U!

Ooit las ik dat men een brief of bericht of wat dan ook nooit mag beginnen met IK... aangezien mijn blog gaat over dingen die ik dagelijks beleef kan ik moeilijk anders dan dat verboden woord te gebruiken... en aangezien ik een eigenzinnig mens ben lap ik dat verbod vrolijk aan mijn botten.

IK weet niet wat er met mij aan de hand is maar ik voel me de hele dag al geweldig ongedurig... IK pendel tussen computer en relax en aanrecht als een verdoolde ziel... ben zonet in een van mijn kasten gedoken om die eens goed uit te mesten... er staat nu een zak naast me met spullen die nog kunnen gebruikt worden (maar niet door ons) en een overvolle papiermand... gisteren was zoon hier met het woeste beest... dat beest was zo blij ons te zien dat het de trap opstormde... tegen me opsprong met zijn 45 kilokes en me een lieflijke lik gaf... ik vind dat heel lief maar eigenlijk feitelijk ben ik niet zo dol op die grote open bek met die blikkerende grote tanden zo dicht tegen mijn gezicht... het beest wil ook altijd je hand vastpakken en aangezien dat niet met zijn poot gaat gebruikt hij die muil (naar zijn mening zachtjes) en dat voel je... toen zoon riep dat hij "de bomma" niet mocht bijten en hij oostindisch doof bleek kreeg hij een ferme tik op zijn achterste... op slag ging hij zitten en kroop tegen me aan voor bescherming tegen het boze baasje... dat baasje moest lachen en op slag sprong hond op en kwispelde naar de baas... zoon had weer een cadeau voor ons bij... dit keer een toestel om de nek te masseren... het trilt... verwarmt... zendt elektrische impulsen uit (vind ik eng) en nog enkele dingen... tenminste dat zou het moeten doen want ik krijg het ding niet aan de praat... gggrrrr.

Ik kan me vaag nog herinneren dat ik heel vroeger alleen de wekker moest opwinden... nu ben ik elke dag wel bezig met een of ander apparaat op te laden... te programmeren... te controleren of er niet opgeladen moet worden... het wordt stilaan een dagtaak... en er komt altijd maar meer bij dank zij onze zoon... een hoekje van de living... verstopt achter mijn relaxzetel... is voorbehouden voor de oplading met als resultaat dat er een boel draden rondslingert... elk met zijn eigen specifieke "insteekeind"... het duurt soms even voor ik de juiste kabel voor dit of dat toestel heb gevonden... dan heb je ook nog het probleem van destijds opgeladen toestellen die je een tijd niet meer gebruikt tot je het nodig hebt en de batterij plat is... en dàt met de verhoging van de stroomprijs aangevuld met dat Turtle ding... ik zal maar alvast mijn rantsoen boterhammetjes halveren... goed voor de lijn ook nog.

Na mijn gebruikelijk rondje door mijn huisje om op te ruimen wat er vorige dag is blijven liggen en toen ik bij ons bed was aangekomen viel me op dat ik elke dag weer die donsdeken mijn kant moet optrekken... laat je niets wijsmaken door die stomme moppen over vrouwen die altijd de dekens naar hun kant trekken want het zijn leugens... bij ons althans... die ronde brengt soms ergernissen mee want waarom is die badkamerspiegel altijd maar weer bespetterd en ligt die haarborstel niet op zijn plaats en komt de gebruikte onderbroek altijd in de verkeerde mand terecht en moet ik elke dag weer sokken en aanverwante artikelen uit de zetels vissen enne... enne... nu ga je misschien zeggen : "als dat alles is" en ja dat is ook zo maar toch zo elke dag dezelfde rommel opruimen is niet mijn ding... routine die ik haat... erover praten helpt niet daar komt alleen ruzie van dus sjok ik gelaten elke dag door het huis en verzamel zijn spullen... niet dat ik nooit iets laat slingeren hoor maar die raap ik dan zelf later weer op... dat is het verschil... gisteren het hele kot afgezocht naar die tweede sok die dan uiteindelijk werd gevonden onderin het bed... dat bed wordt stilaan een bezoeking voor 't manneke die meer en meer moeite heeft eruit op te staan... niet omdat hij gewoon lui is maar omdat het bed te laag is... nu gaan we eens kijken of we goedkope matrasjes kunnen vinden om onder de bestaande te schuiven... toen ik die heupoperatie had heb ik de matras van het logeerbed bovenop gelegd zodat ik er gemakkelijker in en uit kon... het was wel een raar gezicht... ik als op een podium terwijl ik hautain op 't manneke kon neerkijken... was wel moeilijk om dat bed op te maken.

Heb net mijn haar gewassen... me nog wat optutten... een boke eten en dan kunnen we op pad... de jacht op goedkope matrassen wordt geopend... en terwijl we toch bezig zijn eens even kijken of we een prijselijke nieuwe relaxzetel kunnen vinden want de onze... gekocht in Mechelen in de tijd dat er bijna nergens relaxen te vinden waren... piept en kreunt hemeltergend en soms vind ik een schroef of vijs in de buurt dus dat ding beleeft zijn laatste dagen... toch wel spijtig want het heeft heel wat meegemaakt... man of ik hebben er vaak de nacht in doorgebracht in noodgevallen.

Al enkele weken lang word ik belaagd door een zogenaamde vertegenwoordiger van Microsoft die beweert dat ik ooit een upgrade nam en die niet betaalde alhoewel ik toestemming gaf... een heel officieel uitziend document verzonden uit Amsterdam... de eerste gooide ik weg en negeerde de maning maar ze bleven komen op steeds dreigender toon... toen zette ik mijn beveiliging op "zeer hoog" wat resulteerde dat ik andere mails ook niet ontving... dus beveiliging terug een trapje naar beneden en ze zijn er weer niettegenstaande ik ze als "ongewenste mail" heb bestempeld blijven ze vrolijk binnen stromen... zaterdagavond controleerde ik nog even mijn mailbox vooraleerte gaan slapen en de kosten waren intussen al opgelopen tot dik over de 400 euro maar... als ik subito diezelfde dag nog 50 euro stortte zouden ze het vergeten anders kwam de deurwaarder volgende maandag te 13u onze inboedel opschrijven... LAP... zoiets vlak voor je je bed inkruipt... ik maandagochtend terug naar het politiebureel waar ze me zegden "gewoon negeren madam en vooral niet terugmailen" maar ik was het beu en wilde klacht indienen tegen die ambetanterikken dus ik kreeg een afspraak voor woensdag... vandaag dus... geen deurwaarder gezien die maandag... gisteren weer zo'n brief met dezelfde tekst alleen zou die deurwaarder nu donderdag te 14u aan onze deur staan... straks ga ik dus die klacht indienen... het stikt tegenwoordig van die paljassen die te lui zijn om eerlijk werk te verrichten en dan maar liever hulpeloze oudjes van hun geld ontlasten... dit oudje laat echter niet met zich sollen en trekt aan de bel... dat brengt me op die andere pipo's die om de haverklap aan de telefoon je iets proberen aan te smeren... ik snap wel dat die mensen hun job doen maar denken die firma's nu echt dat ze op die manier gaan verkopen... integendeel... mij ergert dat zo erg dat ik me vast voorneem nooit iets van hen aan te schaffen.

Gisteren afgesproken met de golfvrienden in 't stad voor een drankje en een babbel... het was gezellig zoals altijd... binnen 2 weken gaat de golf terug open en kunnen we daar elkaar ontmoeten als het weer tenminste niet te afschuwelijk is.

Nu ik mijn gemoed nog eens heb gelucht... alhoewel geen kat het leest... tant pis... het is van mijn lever af... ga ik stilaan naar beneden voor ons middagboterhammeke... smakelijk!

Deze ochtend werd ik weer op een onzalig uur wakker met een zekere aandrang... ik tracht dit dan te negeren maar echt knus genieten is er dan niet meer bij dus... dan maar het bed uit voor een tocht naar de ijskoude badkamer... terug in bed lag ik klaarwakker te denken... diep te denken... ik lag daar en schreef die diepzinnige gedachten in mijn blog tot ik door al dat gedenk uitgeput in slaap viel... na de gewone ochtendrituelen... afgewisseld met een stormachtige aanvaring met echtgenoot... moesten jullie twijfelen... ik won de strijd... wilde ik aan dat blog beginnen en was toch wel alles kwijt zeker... hier zit ik dus met eigenlijk niets te vertellen behalve wat ditjes en datjes maar zogauw me weer iets zinnigs te binnen schiet haast ik me naar mijn PC voor het verdwijnt.

Er rest me nu niets dan wat over koetjes en kalfjes te keuvelen... wat deed ik de hele week... niet veel... een berg was... die berg moest ook gestreken worden... het huis uitmesten met hulp van mijn poetshulp... de pedicure die me verleden week vergeten was mijn teennagels in de was laten zetten zodat ik nu met trots mijn fleurig gelakte tenen kan liggen bewonderen tijdens het televisie kijken... ik heb dan ook maar mijn vingernagels in dezelfde kleur gezet... ook nog even mijn haardos bijgeknipt... ik kan met fierheid zeggen dat ten huize van alles er spic en span uitziet... voor zolang het duurt tenminste.

Gisteren kwam de zon ons eindelijk verblijden en ik trok 't stad in... blijkbaar was ik niet de enige die nodig de buitenlucht in wilde want je kon er over de koppen lopen... iets dat ik liever niet doe met mijn hoogtevrees... je vraagt je soms af of er eigenlijk nog wel iemand werkt tegenwoordig... ik kan me nog heel goed de tijd herinneren dat je na de middag in de koekestad alleen winkelende huisvrouwen aantrof terwijl er nu een keur van allerlei geslachten en leeftijden rondrent.

Na een luie dag... gevuld met lezen... TV kijken en PC... sluit ik hierbij af en wens iedereen zoete dromen... iets wat ik hopelijk ook ga doen.

Het was me het weekske wel... maandag poetsdag... dinsdag vergadering voor de club en dan het werk hiervoor... vrijdag blogmeeting... gezellig wel maar... toen ik thuiskwam was 't manneke in alle staten want... hij kon plots zijn plas niet meer ophouden... dus wachtte er mij een hoop natte kleren... 's avonds heb ik hem in bed gestopt met dikke badhanddoeken onder hem en een verband in zijn onderbroek... slecht geslapen maar het viel nog mee want het bed was nog droog 's morgens... de volgende dag moesten we dringend boodschappen doen dus... hij bleef in de wagen zitten terwijl ik af en aan sleurde met boodschappen... geld uit de muur trok bij de bank... benzine tankte aan de pomp... dat alles in looppas uit schrik dat man het niet meer kon uithouden... thuis gekomen... terwijl ik alle boodschappen de trap op sleurde en een plaatsje gaf... koerste hij de tuin in want de WC boven haalde hij niet meer enne... weer hetzelfde liedje... weer een pantalon naar de knoppen... dan maar zijn trainingpak aan... toen besloot hij dat hij naar de Spoed wilde... ik moest zoon bellen en die kwam direct op zijn moto aansnorren en bracht ons met onze auto naar de Spoed... die naam is volgens mij ironisch bedoeld... wij kwamen er binnen om 15u en buiten om 18u30... na zowat 3 uren wachten op een plakkerige vinyl stoel krijg je een onderzoekkamertje toegewezen... man zo'n onnozel ziekenhuishemdje aan en op bed liggen terwijl ik mocht verhuizen naar weer een ander vinyl marteltuig... daar wachten tot er eens iemand tijd heeft om te komen kijken... we hebben in totaal 5 verschillende dokters en assistenten te zien gekregen... telkens met een hele tussenpoos... na vele vragen en bloed afnemen en een scan was het verdict : blaasontsteking en antibiotica nemen... we wilden zoon niet meer lastig vallen en zijn tevoet naar huis getrokken... dan nog naar de apotheker van wacht... ik kreeg net geteld een half uurtje platte rust toen zoon met Kiko kwam aanbellen... het avondmaal hebben we overgeslagen want geen trek noch tijd... dan tot bijna 12u met zoon zitten babbelen onderwijl de hond strelend want die eist dat... houdt je even op met strelen dan duwt hij zijn kop hardhandig tegen je aan en geloof me... die kop is hard en krachtig... dan zoon buiten gelaten... alles afgesloten en eindelijk mocht ik naar bed... weet je waar ik van droom... een vakantie helemaal alleen in een blokhutje midden in het groen met alleen kwetterende vogeltjes als achtergrondgeluid... dat blijft echter een droom... weet ik.

Maandag... voor de werkende mens een verschrikking soms... voor gepensionneerden zoals ik gewoon een dag als een andere met wat klusjes afgewisseld met een boek, TV of PC... iets wat jonge mensen soms benijden maar als je dan voorstelt te ruilen... zij oud en op pensioen dus... klappen ze dicht.

Deze week wordt alvast een "werkweek" voor mij want morgen is het clubvergadering bij mij thuis en dat betekent een nieuwe nieuwsbrief voor onze leden... zodoende ben ik de rest van de week zoet en druk doende.

Gisteren met onze buren/vrienden gaan eten in een gezellig restaurantje waar de kelner joviaal mij aansprak als "engeltje" en "schatje"... iets wat mijn buurvrouw maar niets vond maar waar ik me helemaal niet aan stoor... die jongen noemt elke vrouwelijke klant waarschijnlijk zo en aangezien je als vrouw op leeftijd niet meer zo vaak wordt aangesproken met "engeltje" maakt dat je dag goed... tussen " " jes... ik vermoed dat die jongen homo is en die zijn over het algemeen heel los in de omgang... ik heb er verscheidene gekend... stuk voor stuk lieve jongens... het eten was lekker en de wijn heel drinkbaar... we hebben druk zitten kletsen... mens wat heb je nog meer nodig... na de maaltijd zijn we verder gaan zitten praten bij ons met een fles Cava die er overgebleven was van de feestdagen en aangezien Cava niet zo heel lang bewaart... hihi!

Vandaag komt de pedicure mijn tenen weer fatsoeneren... nu hopen op lenteweer zodat ik mijn pasgelakte nagels aan de wereld kan tonen... zonet het weerbericht gaan bekijken... die mooie lak zal nog efkes verstopt blijven... alhoewel ik wel de zonde bega bij het kijken naar televisie ik af en toe een bewonderende blik te slaan op mijn gemanicuurde onderdanen... is dàt ijdel of niet!

Maar zover is het nog niet... eerst nog even het kot hier opruimen... een vlek verwijderen van de pantalon waar ik gisteren een met saus besmeurde vork liet op vallen... tja... ik weet het wel... onhandig en lomp... zal ook wel niet meer veranderen.