Berichten van 1 juni 2021 tot 30 juni 2021

Jaja het is zomer en het is warm... ietwat te warm voor mij maar wat doe je eraan... je doet zo min mogelijk want elk "efforke" is er eentje teveel... trouwens ik heb weer zo'n vervelende "opstoot" momenteel... om de zoveel maanden krijg ik erge rugpijnen... lage rugpijn heb ik zowat altijd maar die opstoot zit tussen mijn "vleugels" en dan roept je hele bovenlijf "AU"... niettegenstaande mijn nieuwe topper was slapen er niet bij... ja plat op mijn rug zonder hoofdkussen was ietwat dragelijk maar niet ideaal... dan maar naar de dokter gebeld... onze huisarts was natuurlijk weer met verlof... die man wacht altijd tot ik in panne val om er vandoor te muizen... dan maar een vervangster genomen... die keek eens naar die rug... zei dat ik scoliose heb maar dat wist ik al lang... raadde me 3 pijnstillers aan per dag en een kinesist... dat was het dan... na 2 pijnstillers verging ik van de pijn en heb ik ze weggegooid... deze nacht sliep ik tot 6u zonder pijn en krijg ik terug wat moed.

Mijn poetshulp is nu beneden de boel aan het uitmesten... zoals ik al zegde vroeger.. ze werkt goed... doet meer dan ik haar vraag... ze neuriet erbij want ze "poetst graag" vertelde ze me... ze is vriendelijk en beleefd... is zuinig in het verbruik want wil niets drinken of snoepen... ze neemt mijn afgedankte en overbodige spullen met dank aan zodat er ruimte in mijn kasten komt, je zou denken dat het niet beter kan maar toch is er iets niet goed... ze maakt brokken... elke keer merk ik achteraf iets dat ze stuk heeft gemaakt... ik heb haar al verboden aan mijn computer te komen... ik heb intussen al de reserveringen van het douchegordijn opgebruikt... vandaag was het gelukkig maar een plastic potje waar ik kam en haarborstel in bewaar... ik kan haar poetsroute duidelijk volgen door het geknots en gebonk... tja niets is er ideaal in deze wereld dus ik zwijg als vermoord en laat ze rustig verder knotsen en botsen.

Woensdag staat ons een trieste uitstap te wachten... namelijk de begrafenis van onze buurvrouw/vriendin... ik leg alvast een stapel zakdoeken klaar want ik ga het niet droog kunnen houden... in 1959 kochten wij een stuk grond om ons huisje erop te bouwen... toen we ons lapje grond kwamen bewonderen kwamen onze toekomstige buren net aan... we begonnen een praatje... van het een kwam het ander en samen met dc eigenaars van het perceel aan de andere kant besloten we samen te werken door middel van een "bouwbureel" of hoe je zo'n ding noemt... die regelen alles voor je zodat je er als leek niet alleen voor opdraait...wij kwamen ter bespreking samen en sindsdien bleven we vrienden... veel plezier gemaakt met zijn allen... elkaars kinderen zien opgroeien... dat is een band die je niet gaarne ziet breken... door corona konden we elkaar niet meer bezoeken en dat vind ik heel erg... net toen ze ziek is geworden konden we ze niet meer opzoeken... heel triest.

Mijn knotsende hulp heeft bijna gedaan... ik ga even controleren wat de schade is vandaag... ze neemt wel 3 volle zakken breiwol en haakgaren mee dat hier al jaren ligt te verkommeren... nee mijn brei- en haakgoesting is al jaren geleden verschwunden en komt zeer zeker niet meer terug... zih zelf heeft geen tijd om te breien maar in haar Poolse familie kan ze alles zeker kwijt... 't manneke zal blij zijn want die zeurt me dagelijks aan het hoofd om dit en dat weg te doen... die man zou ons huis gewoon leeghalen voor we dood zijn.

Het is eindelijk zomer en volgens de laatste berichten zou het nog een tijdje zo blijven, het wordt zelfs nog warmer... dat hoeft nu echt niet voor mij maar ze vragen mij nooit om mijn mening... de voorbije week was er weer eentje met ups and downs... de ups waren de rustige namiddagen in de tuin met een boek en het gepiep en gesjirp van een hele kolonie vogels... volgens wat ik hoor is de vogelproductie dit jaar goed gelukt... ik zit dus in de tuin... probeer te lezen maar achter mij is het een geschetter van jewelste... ik maar trachten te achterhalen wat soort vogels dat geluid maakt tot ik bedenk dat het vermoedelijk de jongen zijn die om eten roepen... jongens toch wat kunnen die van hun oren maken... dat aanhoudend gekwek houdt niet op... de bomen achter ons zitten blijkbaar vol jong grut... arme ouders!!!

Dat was het goede nieuws... het slechte is dat ik vandaag telefoontje kreeg van onze buur dat zijn vrouw plots heel heel erg achteruit ging en waarschijnlijk de paliatieve niet meer zal halen... hij is nu naar de kliniek en ik wacht bang het laatste nieuws af.

Dan heb ik enkele bangelijke nachten gehad... de ene keer stond man plots te roepen dat hij dood ging... de ochtend niet meer zou halen... toen ik hem vroeg of hij pijn had zegde hij nee... wat het dan wel was wist hij niet... ik heb hem na lang aandringen terug zijn bed in geloodst... toen vroeg hij om eten te gaan halen... toen ik zegde dat mensen die de dood in de ogen kijken niet aan eten denken werd hij nog kwaad ook... ik gaf hem een banaan. die at hij op en viel in slaap... en ik... ik lag de rest van de nacht wakker... de volgende dag is hij in de tuin gaan werken... twee nachten later schrok ik op van een bons... hij had de nachtlamp omgestoten... weer hetzelfde liedje... ik stuurde hem naar beneden en daar is hij in zijn relax zetel in slaap gevallen... weer een onrustige nacht voor mij.

Voor de rest gaat het goed... de grote was is volbracht... de strijk idem dito... alles ligt terug in de kast te wachten om vuil te mogen worden... en wat ik ook nog moet vermelden is dat ik een matras topper heb besteld online... een beetje angstig wel want je moet op voorhand betalen en het is af te wachten of de firma deugt of niet... ze deugt... na 2 dagen werd het ding afgeleverd... ik heb man mee aan het werk gezet om ons bed eens goed uit te mesten... d.w.z. de matrassen (2 stuks) stofzuigen en onder het bed de klodders stof opdweilen... dat is een werkje dat ik vroeger in mijn uppie deed maar dat me nu te machtig is... dan de oude matrassen in een verse bekleding wikkelen en de topper er bovenop... dan de topper opmaken met verse lakens en met ongeduld de eerste nacht afwachten... dat klinkt bijna als een eerste huwelijksnacht... en ja hoor... lekker geslapen... oef... niets dan lof... dat topper idee zat al lang te broeden maar 't manneke was er natuurlijk weer tegen tot ik op een goede dag FOERT zei en toch maar bestelde... de reden... elke ochtend moest ik als een wrak mijn bed uit kruipen... ik sta dan gewoon krom van de rugpijnen... ik las wat zo'n topper allemaal doet en inderdaad... mijn rug is nog pijnlijk maar een stuk minder dan tevoren... een topper kan je ook geen 30 jaar jonger maken nietwaar... maar het is wel een uitkomst... je kan je oude matras houden en dat ding kost heel wat minder dan nieuwe matrassen kopen.

En nu is het alweer tijd om de patatjes te gaan koken voor het avondmaal.

Gisteren moest ik op controle voor mijn kijkers die ook stilaan verslijten en ik was wat bang voor weer een prik... het viel ontzettend mee... alles stabiel gebleven... tevens een brilletje laten voorschrijven voor aan de computer want met een leesbril lukt het niet zo goed... dus ik opgelucht naar huis gewandeld... thuis nog in de tuin gewerkt... mijn rug speelde wel op maar ja daar is rust goed voor dacht ik en ging vroeg naar bed... ik was er zo op gebrand vlug dat bed in te kruipen dat ik een "inslaappil" vergat te nemen en te lui was om terug op te staan... ik sliep direct in en zelfs de hele nacht zonder eruit te moeten voor wat dan ook... resultaat... een montere ikke die zich vol werklust op taken stortte waar ze de vorige dagen van walgde... er hangen dingen te drogen die ik terug moet kunnen leggen voor ik alle afgewassen spullen weer op hun terechte plaats kan zetten... de werklust is er nog maar de rug zei net FOERT en daarom zit ik nu aan de computer om wat te stoeffen... seffens na het middagboke ga ik in de tuin verder mijn rug vertroetelen... alhoewel... dan begin ik rond te kijken naar al dat frisse groen en ontdek hier en daar iets wat de frisheid verstoort... dat verstoort mijn rust dan en ik moet en zal de dader verwijderen... tant pis die rug... ik beloof hem dan weer vroeg te gaan slapen... leg me terug in mijn ligstoel en probeer te lezen... tot een duif met veel geflapper rakelings over mij heen vliegt of een raar insekt mijn arm opzoekt als rustpunt... iets dat ik niet kan tolereren... wèg met dat beest... slapen lukt ook niet dus dan maar wolken kijken... ik vind wolken boeiend... gisteren zag ik een klein wit teer baby wolkje gewoon oplossen tot het geheel verdween in de blauwe hemel... als je gewoon ontspannen kijkt zie je soms plots een gelaat of zelfs een geheel beest tevoorschijn komen... naargelang de wolken door de wind worden verschoven zie je dat beest veranderen in weer iets anders... op een gegeven ogenblik zag ik een hele Vlaamse Leeuw opduiken... met klauwen en staart... jammer genoeg is hij ook weer opgelost na een tijdje... en nu ga ik mezelf verwennen met een puzzel als beloning voor al het verzette werk.