Berichten van 1 januari 2023 tot 31 januari 2023

Droef weer buiten en droef weer binnen... vandaag vertelde man me dat hij zich weer helemaal goed voelde... niet dat dit klopt want zijn geheugen is als een lekke zeef... meer lek dan zeef... we hadden echter een "bijna" normaal gesprek... ik nam het besluit naar de apotheek te wandelen om mijn levensverlengende hulpmiddelen te gaan aanvullen en we vertrokken... onderweg kwebbelde hij lustig verder en nam zelfs hoffelijk mijn welgevulde boodschappentas over tot... we bijna in onze straat aankwamen en hij iets wilde zeggen en er niet uitgeraakte... alleen wat gebrabbel... hij schoot in een huilbui en alles wat mijn man doet moet luidruchtig... ik kon hem niet bedaren en moest hem bijna naar huis dragen... dat huilen is al een hele week aan de gang... afgewisseld met brulpartijen... ik weet niet wat het ergste is... het enige dat ik kan doen is proberen te ondergaan en te negeren... maar wat ben ik blij weer thuis te zijn... een ontspannende wandeling zit er niet meer in denk ik... 't manneke speelde vroeger altijd de clown maar je weet wat ze zeggen over clowns... dat dit in de grond droevige figuren zijn en het klopt ook nog... hij was altijd negatief ingesteld... iets wat mij altijd mateloos ergerde... dat negatieve is nu vervierdubbeld en ik moet echt alle zeilen bijzetten om niet meegesleurd te worden.

Een van mijn hulpmiddelen is online shoppen... dat lijdt me enkele uren af van gepieker en de angst voor wat nog komen gaat... gisteren kwam de slager aan huis en ik heb een hele kilo kippenlevertjes gekocht plus een runderhart... dit voor de hond van zoon... ik gooi die dan in licht gezouten kokend water en schep ze er na 10 minuten uit en de vriezer in... de hond is er dol op en de zoon dolblij dat zijn hond gelukkig is... morgen komt de voeraanvoer van de supermarkt... momenteel ben ik aan 't grasduinen in de solden pagina van een bedrijf waar ik al enkele nuttige zaken heb uitgepikt... ga ik ze bestellen of niet... weet het nog niet... shoppen was vroeger een van mijn ontspanningsoefeningen... dan liep ik uren winkel in en winkel uit... de hele stad door tot ik het artikel gevonden had dat ik zocht... of niet... in het laatste geval kocht ik toch een kleinigheidje als troost... nu ik dit niet meer kan is online shoppen mijn redding maar ook mijn vloek... het kost minder inspanning en de keus is enorm... alhoewel... het echte shoppen is toch plezanter maar ja... nood breekt wet!

Zaterdag was zoon hier met de Kiko en dat beest is echt een karaktertje... zo verknocht aan zijn baasje en zo jaloers... om hem te plagen begon zoon mijn arm te strelen en direct springt hij dan op en gooit zich tussen ons in met zijn 50 kilo... na enkele keren hetzelfde ging hij in de keuken zitten mokken... toen we niet reageerden kwam hij terug met "zijn touw"... negeerde ons en begon heel nijdig zijn frustraties op het touw uit te werken... toen we beiden in de lach schoten beet hij het touw bijna doormidden... toen kregen we medelijden en kreeg hij een dikke knuffel... het touw was op slag vergeten... tja dieren hebben ook hun gevoelens... uit schuldgevoel heb ik nu dubbel zoveel kippenlevertjes ingevroren... iedereen weer blij!

Halloo iedereen uitgeslapen en bekomen van al dat gefeest... voor ons hier is druk feesten verleden tijd... nostalgie... gisteren kregen we bezoek van een stel vrienden... zowat de enigen die nog over bleven... koffietje gedronken met de ijsbûche die ik voor kerstmis had gekocht en door omstandigheden in de vriezer was blijven steken... dan onze laatste fles champagne open getrokken met wat hartige kleine hapjes... veel bijgepraat... nog eens kunnen lachen... enfin het was gezellig maar verdorie wat was ik moe achteraf... ben nog niet helemaal bekomen... waar is de tijd gebleven dat ik een heel diner met alles erop en eraan op tafel zette... eindeloos bleef napraten met de nodige glaasjes wijn en dan de volgende dag fris en fruitig terug mijn werkschort aantrok om de boel aan kant te zetten... owee... het idee alleen al maakt me moe.

Over het weer wil ik het niet hebben... alleen dat ik blij ben niet buiten te hoeven... ik heb wel medelijden met die sukkels van vogels die geduldig en kletsnat zitten te wachten op betere tijden... ik zag gisteren een koppel meesjes het vogelhuisje invliegen... ofwel zijn het slimme beestjes die lekker droog willen zitten ofwel denken ze dat het al tijd is om eitjes te leggen... zal het hen eens vragen... ik hoop alleen dat onze schildpad zich niet weer laat vangen en rustig onder de grond blijft zitten.

Heb vandaag mijn laatste pil ebuprofen verorberd en nu afwachten of ik weer naar de dokter moet of dat het gewerkt heeft... toch al een hele week 's nachts kunnen slapen zonder pijn... hout vast houden!!!

Verder is er niets te vertellen... mijn poetshulp is terug uit verlof... heb 6 weken mijn kot zelf moeten uitmesten... met de Franse slag weliswaar... en het werd dringend tijd dat iemand eens alle hoekjes en kantjes onder handen nam... nu zit ik even wreed na te denken over wat ik weeral eens op tafel moet zetten straks... het dagelijkse probleem... 't manneke was vroeger al een moeilijke eter en ik heb iaren lang steeds 2 soorten groenten gekookt om de kinderen niet op te zadelen met het beperkt menu van hun vader... nu hij niet kan eten met zijn gebit in is het er niet gemakkelijker op geworden... de mixer doet tegenwoordig overuren.

Pppfff ik ben er geraakt... ja het is weer een hele tijd geleden dat jullie me zagen... ik was niet weg maar zat eigenlijk vast in mijn eigen sores... het nieuwe jaar wordt traditiegetrouw algemeen bejubeld en vroeger deed ik daar lustig aan mee... het leven heeft me spijtig genoeg geleerd dat er eigenlijk nooit iets verandert... dagelijkse problemen met gezondheid en nog van die koleire dinges stoppen niet omdat het jaartal 1 cijfer opschuift... het enige wat verschilt is dat er weer nieuwe regeltjes en belastingen opduiken... wij burgers vinden altijd dat de regering traag is in problemen oplossen en de hele tijd achter de feiten aanholt... pardon... slentert... er is echter één duister team dat zich uit de naad werkt om gaatjes te vinden die nog niet belast werden en telkens vinden ze wel iets... voor zoiets moet je toch bewondering hebben.

De voorbije dagen waren niet om mee te "stoeffen"... buiten nat en winderig... binnen droog en winderig... oudejaar werd hier in doodse stilte uitgezeten na een fikse ruzie... tja soms wordt het je teveel en barst de boel... gelukkig hadden we geen visite... maar ja ook dàt gaat weer voorbij al zal het niet de laatste storm zijn... ik wilde die dag het een beetje gezellig maken voor ons beiden maar na een simpele vraag van mij barste man uit in koleire en ik... niettegenstaande al mijn goede voornemens om niet te reageren... was zo gekwetst dat ik het geplande menu in de vuilbak kieperde en hem zegde dat hij maar zelf zijn eten zocht... het jaar 2022 was al niet schitterend en het einde ervan al evenmin... nu ben ik al een beetje bekomen en terug paraat voor nieuwe uitdagingen.

Zaterdag wordt die held van mij 95 en ik weet nog altijd niet of ik hem ga feliciteren... zondag komen dochter en haar man ons bezoeken... deze week onze buurman op bezoek gehad... is zowat traditie geworden... het begin van het nieuwe jaar bij elkaar te komen... toen zijn vrouw nog leefde was het altijd een gezellige boel want zij was dol op grappen... hij daarentegen is een gortdroog type... buurvrouw en ik wisten hem dan altijd uit zijn monoloog te krijgen en het leuk te houden... nu zij er niet meer is hebben wij 3 uren lang zitten luisteren naar zijn verhalen over zijn carrière... een carrière die heel gevarieerd was en succesvol maar waar we al 60 jaren mee gebombardeerd werden... heel vermoeiend... toen hij weg was voelde ik me alsof ik een marathon had gelopen... rijp voor mijn bed... maar ja we hadden onze plicht gedaan.

Dit klinkt niet sympathiek... ik weet het... door de ziekte van man leid ik al jaren een geïsoleerd leven en ik snak vaak naar een portie leut... nog eens enkele uurtjes kunnen lachen en "zwanzen" zou me goed doen maar ik vrees dat ik dat nooit meer ga mee maken... bijna al onze voormalige vrienden zijn overleden en degenen die over blijven zijn oud en hebben ook hun troubles... gelukkig heb ik nog boeken en zo lang die me kunnen afleiden zal ik het wel overleven.

Wat het nieuwe jaar betreft... persoonlijk zie ik niet veel goeds op ons afkomen maar ik hoop dat niet iedereen er zo over denkt... hoop doet leven en... misschien... valt het nog wel mee.