Berichten van 1 mei 2022 tot 31 mei 2022

Nat, natter, natst... dit om te vertellen dat het hier hevig aan het donderen is... en ik heb het niet alleen over het onweer... ja dat is net losgebarsten en we krijgen tonnen water tegelijk te slikken... ik doende de toer van het huis te maken om eventuele lekken op te sporen toen ik een ijselijke kreet van 't manneke hoorde... er was water binnen gelopen... ik dus in paniek naar het gelijkvloers en wat was er gebeurd... dat water was niet in huis maar stond tot aan de drempel en man stond er met zijn sloffen aan midden in te trappelen... hij wilde dat water met de aftrekker wegvegen en ik stelde voor hem te helpen toen hij met die aftrekker het gazon op stapte en daar begon te vegen... toen ik riep dat hij moest stoppen want dat dit wel vanzelf zou zakken schoot hij in een van zijn razende buien en brulde dat ik hem moest gerust laten... OK dus... ik liet hem aan zijn lot over... hij zal het wel overleven maar dat arme gazon misschien niet... intussen is het onweer aan het afdrijven... het was fel maar kort... gelukkig geen hagel.

Ik ben echt geen lafbek maar bliksem, hevige buien, stormwind en nog van die extreme toestanden maken me bang... ik zit dan met toegeknepen billen te tellen tussen de bliksem en de donder en kan pas weer ademen als het meer dan vier tellen duurt... nee hoor ik ben meer matig ingesteld... de bui is over maar hoe het met 't manneke gesteld is weet ik niet... die ga ik veiligheidshalve maar een tijd nog uit de weg... ik denk dat ik ga trachten wat ramen open te zetten want er komt een verdachte puttekesgeur naar boven... is altijd zo na een droge periode als de eerste regen valt boeren de puttekes... tijd om te verluchten.

Joehoe ik ben in blijde verwachting... ja zeker... het vogelhuisje dat we enkele jaren geleden hebben gekocht voor een "goed doel" is eindelijk bewoond en het jonge stel meesjes dat het huurde vliegt druk af en aan... mooi om te zien hoe behendig ze in volle vaart een bocht nemen en recht in dat piepkleine gaatje vliegen... gezien het drukke verkeer van die twee zullen er al wel jongen in zitten die moeten gevoed worden... in ons vorige huisje hadden we vaak een nestje maar steeds de kans gemist om de eerste vlucht van de jongen te zien... nu zit ik weer in spanning om dat jonge goedje te zien verschijnen.

Mijn week was er eentje van ups and downs... om eerlijk te zijn meer downs maar dat ben ik intussen al gewend... het leven is nu eenmaal geen rozentuin... of misschien wel want ook rozen hebben stekels... in elk geval hadden we prachtig weer en hebben we woensdag een wandeling naar een van onze omliggende parken gemaakt namelijk het Middelheim met zijn vele beelden... gelukkig staan er ook enkele banken want deze oudjes moeten regelmatig eens uitrusten... tijdens een van deze pauzes werden we aangesproken door een dame die daar ook met haar vriendin wandelde... zij herkende ons maar ik had eventjes moeite om mijn hersens in het gareel te krijgen... het was een vroegere buurvrouw die al bijna 10 jaren geleden verhuisde... toen ze ons verliet moest ik man uitleggen wie het was en dat was een hele opgave... ik sta vaak versteld hoe er mensen en dingen totaal uit zijn geheugen verdwenen zijn... hoe ik dagelijks dezelfde zaken moet vertellen en herhalen en dan weet dat ik morgen hetzelfde moet doen en overmorgen en de dag nadien... om de moed te verliezen... het brein is een raar ding... het regelt ons hele leven en als het hapert zijn we ontredderd en gefrustreerd.

Zoonlief kwam gisteren op bezoek en vertelde dat hij een vriendin zoekt via het internet... weer een bijkomende zorg... hij had een "click" met een Nederlandse jonge vrouw en zag het wel zitten... ik niet zo maar wat doe je dan... je hoopt dat je zoon gelukkig wordt maar tevens ben je bang dat hij teleurgesteld gaat worden en jij de brokken kan oprapen... trouwens vrijen met iemand die 200 km verder woont is geen sinecure... que sera sera!!!

Tijd om dit ouwe bezorgde lijf naar bed te brengen want morgen is het poets-was-en strijkdag... amaai ik ben al moe van het alleen nog maar te schrijven.