Berichten van 1 april 2024 tot 30 april 2024

TJA dat zegt alles... wat kan ik jullie vertellen... dat 't manneke stilaan aan het wegglijden is... eigenlijk gaat het niet "stilaan" maar met veel misbaar... hij begrijpt niets meer en wordt daar boos om en bij hem gaat boosheid gepaard met veel lawaai en tamtam... ik kan het me wel inbeelden hoe erg dat is omdat ik zelf al gefrustreerd geraak als ik op een bepaald woord niet meer kan komen of namen vergeet... en dan weet ik nog wel dat ze ergens in mijn hoofd zitten maar er even niet willen uitkomen... bij hem is dat hoofd leeg denk ik... dat 3u in de namiddag als 15u wordt geschreven is voor hem Chinees geworden... hoe vaak ik het hem ook uitleg... het gaat er niet meer in... hij wordt dan kwaad en brult tegen mij en ik... tja... soms laat ik het zo maar soms brul ik terug... ik voel me dan weer geweldig schuldig... men zegt wel dat men met ouder worden wijzer wordt... niet dus... ik zal dus wel een hopeloos geval zijn.

Dit even om mijn gemoed te luchten... van "luchten" gesproken... die beginnen ook op mijn seskes te werken... altijd dat grijs... vandaag weer prijs... de seringen in onze tuin staan er schitterend bij... de meidoorn is bloemetjes aan het kweken... en al dat moois kan ik alleen vanachter het raam bewonderen... zelfs de weerman zegde het... we kregen al meer regen dan ooit... Sabinneke voorspelde zelfs geweldig smerig weer de komende dagen alsof het nog niet genoeg is.

De poetshulp kwam dinsdag en mijn huis kan er weer tegen voor 2 weken... ik vroeg haar vooral de hoeken en afvoerbuizen en plinten niet te vergeten... en ja die heeft ze gedaan maar dan weer enkele andere zaken vergeten... wat je zelf doet kan je beter maar een heel huis goed onderhouden kan ik spijtig genoeg niet meer aan... ik ben al blij dàt ik een hulp heb en ze is lief... tel je zegeningen!

De hele week doorgebracht met als achtergrondgeluid het boren en hameren bij onze buur die aan een nieuw dak toe was... dat betekent al twee weken een grote vrachtwagen voor onze oprit... iets waar 't manneke niet blij mee is... en ik heb hem dan toch kunnen overtuigen onze wagen op de oprit van onze andere buur te plaatsen tot onze garage weer vrij komt... dat overtuigen heeft me wel weer een jaar van mijn leven gekost... als bijkomstig ornament staat er ook een onsmakelijke WC voor onze poort... tja die dakwerkers moeten ook al eens pipi en kaka doen... ik zal toch happy zijn als dat gedrocht verdwijnt... en zoals dat altijd gebeurt bij grote werken is er nevenschade... in dit geval gelukkig niet erg... alleen enkele grote brokken oud dak op onze terraskoepel... wij kunnen niet op die koepel dus de mannen aangesproken... en ja dat is vlugger gezegd dan gedaan... zoals tegenwoordig normaal is zijn het buitenlanders en dan moet je maar aan hun verstand kunnen brengen wat je wil... en ja het is me gelukt en onze koepel is terug brokvrij... over die andere ontelbare kleine brokjes heb ik maar gezwegen... ik hoop nu op regen zodat die ook gaan verdwijnen... oei oei... schiet me niet dood!

Gisteren voor de eerste keer een hele namiddag in de tuin gezeten... het was wel wat zoeken om de koude wind te ontwijken maar het deed toch deugd... zitten luisteren naar de lenteroep van de meesjes... en 's avonds weer op het terras kunnen zitten met zoon terwijl "den bompa" in de tuin zat met de hond... ook de merel was in zijn element en druk in gesprek met een andere verder in de buurt... vele jaren lang geen merels meer gehoord en nu word ik gewoon emotioneel van hun stemmetjes... deze ochtend was de lucht staalgrijs maar nu komt er een verlegen zonnetje door... zou het lukken?

Wat een beetje zon met een mens al doet... je krijgt er op slag meer energie door... heb net het bed verschoond en ga nu de douchekop ontkalken... woensdag zou de poetshulp terug moeten zijn en gaat mijn huisje weer stofvrij worden... ook de ramenwasser komt morgen... nu mezelf nog een extra beurt geven en ik ben klaar voor de lente... klaar om rustig verder te kabbelen... tenminste dat hoop ik maar.

Wat een trieste wereld waarin we leven, een wereld waar je bij alles wat je hoort of ziet vraagtekens moet stellen... is dit echt of FAKE... kunnen we het nieuws op het nieuws nog wel geloven... als nieuwsgierig en leergierig Aagje stond ik steeds vooraan om te ontdekken welke wonderlijke vorderingen er weer werden gemaakt in de technische wereld, als SF fan boeide me vooral de digitale wereld, en ja waar ik indertijd over las is nu werkelijkheid geworden... de AI... er loopt een documentaire op TV over die AI evolutie en, ik als die voormalige SF fan, bekijk het met achterdochtige blikken, als speeltje is het prima maar zoals altijd en overal gebeurde met allerlei uitvindingen zal er misbruik van gemaakt worden, nu al duiken er overal gemanipuleerde foto's op, wat kan je nog geloven... zoals meneer Trump vroeger al zei... FAKE!

Toevallig heb ik enkele boeken gelezen die zich afspelen in een toekomstige wereld, een wereld die in elkaar stortte door de klimaatverandering, de voortdurende vulkaanuitbarstingen en aardbevingen, miljoenen mensen op de vlucht in erbarmelijke toestanden, als klap op de vuurpijl een dodelijke virusinfectie waardoor 90% van de mensen uitgeroeid werden... de rest is op de vlucht en op zoek naar een veilige plaats om er terug een leven op te bouwen... noem me maar een doemdenker maar ik vond dat er veel gelijkenis was met onze huidige wereld... wij mensen zijn echt niet goed bezig... ik troost mezelf met de gedachte dat ik gelukkig te oud ben om dit nog mee te moeten maken.

Om iets vrolijker af te sluiten, dochter kwam op bezoek en alles is weer zoals vroeger, ze is erg vermagerd en nog druk bezig met allerlei formaliteiten maar ze heeft wèl al haar vakantie in Kreta vastgelegd, samen met enkele vrienden, iets wat ikzelf niet goed kan begrijpen maar op zich een goed teken, ze gaat verder met haar leven.