Categorie: verdienstelijke persoon

Met de 45ste Rollie's Rollofeesten van vrijdag 26 augustus 2022 werd den verdienstelijke persoon afgevoerd.

met andere woorden er word geen verdienstelijke persoon mee aangesteld

De Rollies-Rollofeesten 2021 verkozen dit jaar opnieuw een verdienstelijke persoon. Ze gingen hem ver zoeken ergens op een gehucht nabij Watou. Dirk Holvoet,hij woonde vroeger te Rollegem. Maar om een of andere reden verhuisde hij, maar blijkbaar kon hij Rollegem niet missen, want een had een leuze “ een dorp moet leven” alsof het zonder hem niet ging gaan. Hij kon de Chiro , het muziek en toneel niet missen. Het is alleen uit respect dat hij het in ontvangst neemt, want hij kan direct verschillende personen noemen welke het beter zouden verdienen, en dat kunnen we direct beamen want dat was het gene de Folkloraad wilde :

In 1999 heeft de Folkloreraad een nieuw initiatief in leven geroepen. Vanaf dan zou men iemand een pluimpje, of een schouder klopje geven in de vorm van een boeketje bloemen. Het werk achter de schermen waar weinigen zicht op hebben, een klopje geven, zeggen mens doe zo voort. Ze komen maar zelden of nooit in het daglicht te staan maar het zijn keiharde werkers. Ze doen dingen in het dagelijkse leven waar niemand blijf bij stilstaan, het zijn haast schaduwen die voorbij glippen zonder dat we het zien, maar het werk is verricht, niemand blijft er bij stilstaan, het zijn noeste werkers en daarom verdienen ze een bloempje. Ze staan niet op het podium, meestal hebben ze het opgebouwd of terug afgebroken. Ze zijn wat we noemen de werkers achter de scherm, mensen helpen daar waar nodig, en geloof ons, ze zijn o, zo moeilijk op een podium te krijgen. Eenmaal dat men sterft zijn we allen helden iedereen weet wat ze waard zijn, we worden bewierookt met lof overgoten, maar bij leven. Zoek ze maar uit, dat was wat de raad ziet in een verdienstelijke persoon, en die zullen we zoeken! Een schouderklop een bedanking bij leven.

Het oog van de Folkloreraad viel dit jaar 2017 op een OCMW vrijwilliger.

Johan Naessens is een vrijwilliger bij het OCMW Kortrijk. Je ziet Johan verschillende keren per dag voorbijkomen met het busje van het OCMW , begon de voorzitter Mickel Schepens, voorzitter van de Folkloreraad. “ Hij is een vrijwilliger in het hart en nieren, en doet veel werk achter de schermen” Waren het reeds verkiezingskriebels, maar ook spreker voorzitter OCMW vond de keuze een wonderlijke keuze. “ Johan is niet iemand die de schijnwerpers opzoekt. Hij staat altijd klaar voor een ander en denkt nooit aan zich zelf.” Zei de notabele heer in zijn toespraak, iets wat tot nu toe nog nimmer was voorgevallen. Verkiezingskoorts?

Johan werkte vroeger in den bouw bij De Coene decor in Marke. Hij werkte altijd op verplaatsing en moest soms mee naar het buitenland. Na zijn pensioenstelling en de werken thuis afgerond te hebben ging hij naar “ woonzorgcentrum De Weister” te Aalbeke alwaar ze bij de opening vrijwilligers zochten. Johan begon er als uitschepper van de middagmalen. Na een paar jaar na iemand in vasten dienst voor de maaltijden, maar geen nood, hij werd gevraagd of hij het vervoer zou willen doen. Dat is nu al een vijftal jaar terug. In opdracht van de centrumleidster van wijkteam zuidelijke rand of de vervoersverantwoordelijke van de “Weister” werk Johan zijn taak af.

Twee middagen per week brengt hij mensen naar de maaltijden in de “Weister”. Ook brengt hij mensen naar contactnamiddagen in de Zuidelijke rand, dan blijft hij om ’s middags te helpen bedienen en af te wassen.

Met het woonzorgcentrum gaat hij enkele keren naar zee, aldus Johan: “ En breng ik mensen ter plaatse en breng ik andere weer mee terug”. In de week van de Rollofeesten zorgde Johan ook voor het vervoer naar een avondmarkt aan de kust. Dan gebeurt het dat er familie meerijd om rolwagens te duwen, dan rijden er ook andere auto’s mee.

Zijn echtgenote Marijke gaat bij feestmaaltijden om te helpen, omdat er dan dubbele ritten te doen zijn.

Het gaat hier niet alleen om mensen te vervoeren ook naar het busje naar de garage brengen voor onderhoud of naar de keuring gaan doet Johan als vrijwilliger met hart en ziel. “De mensen zijn zeer tevreden” aldus Johan,”wanneer hij oud is zullen ze het ook voor hem doen” lacht hij.

Het is niet nieuw, vroeger was hij in de Chiro, waar hij vijf jaar leider was. Hij was ook al afgevaardigde bij de jeugdvoetbalploegen in Rollegem, nu werkt hij voor senioren.

In de vrije tijd die hem nog rest verzamelt hij postzegels. Met broer Stefaan en vrouw Marijke gaat hij een keer week naar Gent om er voor hun kleinzoontje te zorgen.

Wij van onze kant wensen Johan nog vele jaren om zijn vrijwilligerswerk met hart en ziel te kunnen uitvoeren, hartelijk gefeliciteerd.

Het is verbazend wat je kunt presteren als je er niet om geeft wie er de eer van draagt. Men zit te kijken wat er op het blog zal verschijnen nu hij zelf de verdienstelijke is; Zie hier het antwoord: Alvorens de feesten officieel te openen, wil ik graag nog eens iemand in de bloemen zetten aldus voorzitter Mickel. Bij heel wat activiteiten van verschillende Rollegemse verenigingen zie je hem ook verschijnen. De man die ik straks bij mij zal roepen heeft sommigen onder jullie nog vervoerd in het schoolbusje.

(Tussen haakjes wil ik er hier je hier attent op maken dat het mijn idee was die het schoolbusjes leven in te geblazen, toen de staatsschool tot stand kwam in Bellegem tot stand kwam en men hier de kinderen afhalen met een busje. Ik was toen voorzitter van de KWB, en samen met Rafael Schotte trokken we naar klein meesterke Gerard Isebaert, het toenmalig schoolhoofd om te zeggen dat we een Fancy fair zouden organiseren om een busje te kopen, en zo geschiede het een VW wagen was het eerste busje de rest van het verhaal is bekend. Toen het busje werd af geschaft werden het overgebleven gelden onder andere voor een deel aan de parochiezaal geschonken.)

Hij was er ook bij toen indertijd de “Partnerschaft” met Rollshausen tot stand kwam. (Dat was zeker te danken aan niemand minder dan Jo De Bruyne op dat moment bakker, (ons ook maar al te vroeg ontnomen )welke onmiddellijk contact naam met Hermann Brand Bürgemeister van Lohra, en zo de verbroedering op gaan bracht.

Ongetwijfeld heb je aan hem( en zijn beste vriend Den Arseen, twee handen op een buik, het was alsof Janssen en Jansen uit het boek van Kuifje, zag je de ene dan zag je de andere, ons ook maar al te vroeg ontnomen) kalenders of wijn gekocht om hun comité te sponsoren.

We konden natuurlik ook de verkiezingen, prijs je rijk show, de zoveel jaren huwelijks zegening niet vergeten, met ondermeer De betreurde Dorien Coone, Den Belleman Etienne Lievijns en zeker de eerste presentator van de verkiezing Dekimpe Germain.

En weet je de parochiezaal werd vernieuwd onder impuls van pastoor De Wulf , de toevlucht naar St-Antonius werd door hem nieuw leven ingeblazen. Doch de het niet kerkelijk gedeelde van de St-Antoniusfeest waren opnieuw in handen van de verdienstelijke, met onder meer ook reeds de betreurden , de toenmalige voorzitter Dirk Van Belle en pastoor Dejaegere. Je heb hoger reeds gelezen over de verkiezing van de Heer ofte Vrouwe, ze waren de ambassadeurs of ambassadrices van ons dorp, zo leerden we de feesten kennen van St-Antonius te Ingooigem, en zagen we het zwijn in stoet naar de kerk gedragen door in pater verklede jongens en meisjes. Leerden we het zwijn verkopen per Amerikaans aanbod. Gingen we tafelen met hutsepot, en zagen we hoe dieren gezegend werden dus we konden aan de slaag, nu is het nog steeds St- Antoniusfeest rond 17 januari, waar waren ze toen?

Na het overlijden van de geliefde Belleman Etienne Lievijns, wilden we een nieuwe Belleman, wie konden we beter aanspreken dan zijn dochter Maureen, en ja er kwam verkiezing, en de gelukkige winnaar werd Edwyn Demey

Voor wie alles wil weten over wat reilt en zeilt in Rollegem, vervolgde de voorzitter, kan je een kijkje nemen op de blog die hij onderhoud. Een paar jaar geleden konden we via zijn maquette in het buurthuis zien hoe onze parochie er jaren geleden moet uitgezien hebben. Hij maakt ook al van helemaal bij het begin deel uit van het bestuur.

Hij heeft beslist om te stoppen als bestuurslid, nu kan ik hem in de bloemen zetten, want het was ook zijn inbreng mensen in de bloemen zetten welke zonder op te vallen iets doen, geen groot spraak maar stil en ongedwongen. (Je kunt in je leven veel mooie gedachten hebben maar steeds heb je mensen rond je nodig, die jouw idee willen mee helpen uitbouwen. Wat zou de folkloreraad zijn zonder zijn medewerkers, wat zou ik geweest zijn wanneer mijn vrouw Monique mij niet had gesteund vandaar de bloemen was haar verdiensten!

Een woord van dank aan de folkloreraad, welke naar hun eigen zeggen unaniem voor mij gekozen hadden dit jaar, om het boeket bloem prachtige bloemen. Maar ook voor op hun veertigste Rollofeesten alle Heren en Vrouwen te hebben uitgenodigd, het plezierde mij ze allen terug te zien.

Samen met de voorzitter mocht ik tevens den “snoepenworp” voor mijn rekening nemen. Ik dacht bij me zelf, zou het niet beter uitkomen om opnieuw iemand van de Heren Ofte vrouwen te mogen op zich nemen, dat kon om verschillende reden niet. Doch deze en vooral de “vrouwen” gaven me de raad om het toch maar zelf te doen. Je zult zien wat je er aan beleeft, gaf er me nog een van de Vrouwen mee. Velen onder u hebben nog wel d de melodieën van de operette zanger Luis Mariano gehoord, die zong over “Paris d’en Haut” daarin bezingt hij de schoonheid van Parijs, het ging als volgt: “Travaller sur un échafaudage …. Paris, ca c’est beau. Ik zou zeggen zo als hij, van op een stijger( hoogtewerker), Rollegem mogen beleven is wel een uitzondering, boven het dak van het schip van de kerk Rollegem uitzien, onbeschrijfelijk. Ik ben geboren en getogen Moennenaar, en je moedertaal kun je niet verlogen, ik heb St-Denijs een stukje leren kennen, doch in Rollegem heb ik mijn hart verloren, ik heb er zeker geen spijt van. En ben ongewild Kortrijkzaan geworden. Bedankt Folkloreraad, voor alles bedankt, de vele jaren dat ik je trouw hebben mogen dien. Bedankt!

2015

Dit jaar ging men opnieuw opzoek naar iemand waarvan maar weinig mensen konden vermoeden wie ze was wat ze doet, en algauw stelde men vast opnieuw bij een vrouw terecht te komen. “Ze helpt de mensen zoveel ze kan”; opende de voorzitter zijn aankondiging” ze werkt mee aan Buren voor Buren, maar daarnaast bezoekt ze zieke mensen in de buurt en kunnen ze zelfs ’s nachts bij haar terecht als er iets scheelt. Springt regelmatig bij de mensen binnen om te vragen of ze geen boodschappen moet gedaan worden. Bij feesten gaat ze graag gaan bestellen. Dat doet ze ook in de bar van wooncentrum “De Weister” in Aalbeke, bij kaartingen van Okra en twee keer per maand als er petanque is van Okra, want daarbij is ook bestuurslid. Ook mee fietsen met Okra Marke. Wanneer “De Weister” een uitstap maakt gaat ze mee om een rolstoel te duwen. Ze is ook vrijwilliger bij OCMW Kortrijk Kortom een bezige bij, anders kan men het niet uitdrukken”. Ze was die dag (vrijdag) ook vroeger naar huis gekomen van de petanque om naar de openingreceptie van de 3rollofeesten” te gaan. Haar man vertelde dat ze uitgenodigd waren omdat hij vorig jaar exposeerde met zijn schilderijen. En dat had ze geloofd. Toen kwam het moment van het uitroepen van den verdienstelijke persoon, ze zat zoals zoveel andere aandachtig te luisteren, zo hoorde plots Okra, de petanque en de Weister, ze hoorde verbouwereerd haar naam. Bernice Houttekier want zo noemt de verdienstelijke persoon laten we hier aan het woord:” met tranen in de ogen haalde ik mijn ruiker op. Bernice zegt: “ Die eer valt niet alleen mij te beurt, mijn man Jean-Pierre Dejonckheere helpt ook veel mee. Als er sneeuw te ruimen valt tijdens de winter doen we dat samen. We zijn van de jongste van de straat en zolang we actief zijn, zullen we dat blijven doen.

Ik ga mee als de 80 jarigen bezocht worden. Terwijl er papieren ingevuld worden, sla ik een babbeltje met de mensen. Soms zijn ze eenzaam of moet hun moraal een beetje opgetrokken worden en dan kan een praatje wonderen doen.

Ze zegt onomwonden dat ze zeker zoveel vrijwilligerswerk zou kunnen verrichten indien haar man zoveel zou meehelpen in het huishouden. “ Eindelijk spoorde hij me aan om ook iets te doen met de computer en schilderlessen.”

Tot nu toe ging Bernice vooral mee in Aalbeke, daar kennen de meeste mensen haar, ze woonden er, ze baatten daar voor ze naar Rollegem kwamen wonen, er zes jaar café “Den Batteur uit dat toen het duivenlokaal was. Het koppel heeft nog twee kinderen in leven, vier kleinkinderen en twee achterkleinkinderen voor wie ze ook altijd klaarstaan.

Ook van hier wensen we, nog velen jaren van voorspoed en zegen en dat ze het werk welke ze verrichten nog vele jaren mogen doen Proficiat.

Tijdens de Rollofeesten 2014 werd ook dit jaar een verdienstelijke persoon gevonden en in de bloemen gezet.

Het was dit jaar een zeer moeilijke keuze, om opnieuw iemand te vinden welke aan de voorwaarden voldeed. Iemand welke zonder in de belangstelling staat en toch zulke mooie dingen verricht, zonder dat de hele gemeenschap van iets weet. We weten het gehele bladzijden worden niet met zulke mensen gevuld, het is geen sensatie onderwerp, de perslui vind er niet zo dadelijk graten in, en toch zijn ze er nodig, iemand waar hulp nodig is en haar steentje er toe bijdraagt.

Nicole Verhoost, zelf kon ze niet op het openingsmoment aanwezig zijn. Ze is pas drie weken geleden weduwe geworden, wat zou haar geliefde man Maurice trots geweest zijn. Ze was helemaal overdonderd, doch blij verrast wanneer men op zaterdag, na de opening bij haar thuis de voorzitter haar het nieuws kwam medegeven en haar het wel verdiende boeket bloemen werd overhandig, in bij zijn van de fotograaf en de persjongens.

Nicole is tevens ook kernlid van Okra en Femma. Ook met de St-Antoniusfeesten is ze behulpzaam. Met de receptie van de vormelingen en speciale gelegenheden zoals Kerstmis staat ze steeds paraat. Maar ook bij haar buren is ze een uitstekende figuur ga het hen maar even vragen, als er ergens hulp van doen is Nicole weet wel met raad en daad bij te staan.

Het was zeker de goede keuze dat ook dit jaar door de Folkloreraad werd gemaakt. Bedankt jongens en meisjes doet zo verder.

2013

Bij de opening van de Rollofeesten werd er traditiegetrouw de meest verdienstelijke persoon wederom in de bloemen gezet. Dit jaar viel de eer op Monique Libeer.

Haar eerste woorden waren “Ik was er van aangedaan toen ze mij naar voor riepen.”

Net als vorige drie jaren viel opnieuw een dame in de prijzen. “Ik moet je wellicht niet vertellen “ zo begon Monique “ dat ik dit niet verwacht had” . “ Pas toen Michel Schepens, voorzitter van de Folkloreraad , het over de tientallenjaren bij Femma, en Okra had viel mijn frank”.  “Ik was er echt van aangedaan en raakte eventjes niet uit mijn woorden.

Monique, een geboren en getogen Rollegemnaar, welke ook het reilen en het zeilen kent in de Kortrijkse deelgemeente, van nu maar ook van vroeger. En daarbij een grote helpers is, in het bouwen van de maquette van haar man, die een geboren en getogen Moenaar is, welke ze heeft leren kennen, in zijn toenmalige woonplaats St- Denijs, bij het huwelijksfeest van zijn vriend. Zij huwden in 1965, en hebben drie kinderen, Geert, Kris en dochter Vera.

Het toeval wil dat haar man Lucien Kints sinds de folklorefeesten 1984( 29 jaar) betrokken is bij de feesten. Al die tijd wist dat zijn vrouw gehuldigd zal worden.

“ Hij heeft me moeten overtuigen om vrijdagavond mee te gaan naar de opening in het buurthuis. Ik had gezegd dat ik daar toch niet veel kon doen en daarom thuis ging blijven.” “  Je moet mee” heeft Lucien die eigenlijk de bedenker is van den titel meest verdienstelijke persoon van Rollegem (red)toen gezegd. “Wie gaat er anders letten op de maquette, welke er werd tentoongesteld.” “En zo belande ik toch in het buurthuis en kreeg ik een boeket.

De titel “meest verdienstelijke persoon van Rollegem van Rollegem” past haar wel: ze is 35 jaar secretaris van “Femma” Rollegem en 22 jaar lid van Okra, waarvan een aantal jaren als voorzitter. “ Ik ben altijd al sociaal actief geweest, want ik kom graag onder de mensen. De plaatselijke afdeling van Okra welke ongeveer 100 leden telt, evenals ziekenzorg,  waarvan ze ook lid is. Ze staat mee in om, het organiseren van Kerstfeest, paasfeest, seniorenweek, waar telkens een 80tal mensen aanwezig zijn die toch niet, niets is. We hopen dat ze nog vele jaren in ons midden mag vertoeven.

2012

Het jaar 2012 was Els Dewaele volgens de pers, als “Rollegemnaar van het jaar”  verkozen.

Met haar werd dan volgens de pers een grote naam aan de lijst toegevoegd,

Te Rollegem noemen we ze nog immer” de verdienstelijkste persoon”. 

Ze is al vele jaren actief in de gemeente. Zij had dat niet verwacht, ze schrok dan ook serieus toen ze op het podium werd geroepen.

Els was lid van de ouderraad van de vrije basisschool Sint-Theresia, nu is ze lid van een nieuwe vereniging “ex ouderraad” welke op 27 oktober een Kaarting inrichten

Beroepshalve actief bij Intercommunale Leiedal. De laatste vier jaar is ze  voorzitter van de plaatselijke harmonie Sint-Cecilia, daarvoor was ze bestuurslid.

Els zingt in het zangkoor “Crescendo” ze gaf ook elf jaar vormselcatechese. Het is dank zij haar man Philip Hoorens en haar kinderen die gelukkig achter haar staan dat dit alles mogelijk word gemaakt aldus Els.

De meest verdienstelijke persoon dit jaar is Zuster Andrea Marijsse 68 jaar.

Naast de dagelijkse taken in het klooster, doet ze nog een fulltimejop zoals.

Ze is beleidsverantwoordelijke samen met de priester en de diaken.

Ze is lector, mede verantwoordelijke voor de acolieten(misdienaars)

Lid van de parochieraad, lid van het bestuur van de K.A.V. en tevens lid van de werkgroep broederlijk Delen.

Ze is tevens voorganger in gebed( wanneer de priester afwezig is) en kan voorgaan op het op de begraafplaats en doet de kruisweg in de vastenperiode.

Elke maand probeert ze alle Rollegemnaars te bezoeken die naar een rust- en verzorgingstehuis in de omliggende gemeenten zijn verhuisd.

Een laatste taak die ze maar al te graag op zich neemt is medewerker zijn van de Ketting.( alwaar mensen met een laag inkomen ook effectief worden geholpen)

Op de vraag, waar ze de kracht blijft halen om verder te doen, antwoord ze onomwonden: “Ik put veel kracht uit mijn geloof.”