Berichten van 1 september 2012 tot 30 september 2012

Kataloog van november 1903 van Libraire L. Saffroy(1^ste Pré-saint-germain, Seine, grand’rue, 73 en 27218 van deze kataloog. Tien pagina’s in folio, gedrukt in 1712.

Bij een andere herinnering  voor Joseph du Chastel de Blangerval, graaf de Petrieu en voor A.Fr. graaf de Gand en van Anne-Michelle de Varennes, tegen Marie-Jeanne, die beweert weduwe te zijn van Joseph, graaf de Blangerval, en tegen de curator (toeziener) van het kind ontsproten aan genoemde “Manessier en de graaf de Blangerval.” De verwondering is groot, de enige voornaam van Joseph aan te treffen, voor de twee broers, waarvan de jongste, die voogd is met A. Fr. graaf de Gand. In de stamboom komt hij voor met drie voornamen: Albéric-Adrien-François. De wetsdienaar die dat geschreven heeft moet zijn cliënt heel goed gekend hebben.

Zelfs de graaf de Gand met de initialen A.Fr. , naaste familie van de kinderen van de graaf de Blangerval. Zie hier de namen Michel-Maximilien, markies de Hem, gehuwd op 15 maart 1704 met Marguerite-Charlotte de Berghes-Saint-Winnoc

François-Gilbert de Gand, Kanunnik van Doornik en Jacques-Ignace de Gand.

Ze hadden ook een oom Jacques de Gand-Villain, graaf de Gand, Hij was luitenant van de grenadiers bij het regiment van de Waalse garde in 1703, daarna kolonel bij de Duitse keizerlijke dienst.Hij lied zich Albert-François-Dominique noemen.

De tweede graaf Alberic-Adrien-François-Joseph du Chastel, die zijn broer opvolgt, had met zijn eerste vrouw vier kinderen en met zijn tweede, een zoon. Volgens de familie langs vaderszijde was het een bastaard. In de middeleeuwen kwam dit veel voor zelfs in de 17^de en 18^de  eeuw, een buitenechtelijk kind dat meestal door de vader werd onderhouden, maar welke geen rechten had op een titel, troon of opvolging.

Marie-Philippine-Albericque du Chastel, gravin de Blagerval dame de Rolleghem, ze was gehuwd (met een contract) met François-Eugéne d’Assignies, procureur van Theerouanne. Het werd afgesloten op het kasteel van Werquin in Artois op 24 juli 1714. Hij was de zoon van Octave-Eugène d’Assignies, ridder, tweede markies de Wendi? Hij was gehuwd met Marie-Florence de Markais of Marquais, dame de Werquin.

Het nageslacht van dit huwelijk verbond zich aan de Tramecourt en smolt samen met het huis de Lannoy, tak van de graven d’Annepes, barons de Wasnes (te Toufflers) en d’ Espierres. Het leengoed bevindt zich op het grondgebied van Toufflers, Sailly en Templeuve-en-Pevele. Het behoorde tot het leengoed de Maufait, d’Outrewasne en du Chastelet aan de weg van Toufflers naar Doornik.Ze werden opgenomen in de “Nobilaire de Pays-bas” door de Vegiano, uitgave de Herckenrode, t.l. p.69 en in de Annuaire de la Noblesse de Belgique voor 1852, t.VI, p.208.

Deze dame had drie broers: de oudste, (overleden door te vroeg geboren) geboren op 11 juni 1697,  en werd begraven in de kerk van Houplin. De tweede, evens overleden.

En een derde ( allen ouder dan zij), maar waarvan men denkt dat de derde wel eens de zoon zou geweest zijn van Marie-Jeanne Manesier(logementsdochter) die Guillaume-François genaamd en met de titel graaf de Blangerval, Rolleghem zou opgenomen zijn op 16 oktober 1719?

Het goed gaat terug naar de jongere tak genaamd de graven de Petrieu.

Alberic-Adrien-Francois-Joseph de Chastel, ridder genaamd graaf Joseph de Petrieu, heer d’Houplin, de Beaumanoir te Houplin, de Petrieu, enz.. Hij was lid van de staten d’Artois ten gevolge van ziin bezit de la Vaquerie (Dictionnaire historique et archéologique du département du Pas de Calais, arrondissement van Saint-Pol, Arras, Sueur-Charruey, 1880 in -8°, t.2, p.363.)

Erkenning van den verdienstelijke persoon van Rollegem.

In 1999 heeft de Folkloreraad een nieuw initiatief in leven geroepen.

Vanaf heden zou men iemand een pluimpje, of een schouder klopje geven in de vorm van een boeketje bloemen

Het werk achter de schermen waar weinigen zicht op hebben, een klopje geven, zeggen mens doe zo voort. Ze komen maar zelden of nooit in het daglicht te staan maar het zijn keiharde werkers. Ze doen dingen in het dagelijkse leven waar niemand blijf bij stilstaan, het zijn haast schaduwen die voorbij glippen zonder dat we het zien maar het werk is verricht, niemand blijft er bij stilstaan, het zijn noeste werkers en daarom verdienen ze een bloempje. Ze staan niet op het podium, meestal hebben ze het opgebouwd of terug afgebroken. Ze zijn wat we noemen de werkers achter de scherm, mensen helpen daar waar nodig, en geloof ons, ze zijn o, zo moeilijk op een podium te krijgen.

Eenmaal dat men sterft zijn we allen helden iedereen weet wat ze waard zijn, we worden bewierookt met lof overgoten, maar bij leven. Zoek ze maar uit, dat was wat de raad ziet in een verdienstelijke persoon, en die zullen we zoeken! Een schouderklop een bedanking bij leven! En zo zal het geschieden:

De heer van Rolleghem stierf in 1712 Ook hij was tweemaal gehuwd geweest.

De eerste maal met zijn nicht Anne-Marie-Petronelle-Michelle de Varennes  Ze was de dochter van Michel-François de Varennes, ridder, heer de Houplin-lez- Seclin, de Beaumanoir te Houplin en Philippe-Françoise de Gand et Villain.

Bij het huwelijk waren de getuigen Michel-Maximilien de Gand; baron de Sailly-Lez-Lannoy ridder, en Lamorald le Ricque, jonker, heer de Steuvelles(Estevelles). In het achives de l’Etat-civil de Houplin, Nord,France kan men het zien in de huwelijksregisters van de parochie van Houplin waar de acte van dit huwelijk ingeschreven werd.

Wanneer zijn vrouw overleden is, ging de graaf de Blangerval een morganatisch huwelijk aan met Marie-Jeanne  Mannessier ( huwelijk met de linker hand: huwelijk van een vorstelijk persoon met iemand van lagere rang, waardoor deze en eventuele kinderen van bepaalde aan vorstelijkheid verbonden rechten verstoken blijven onder de hoge adel waren deze huwelijken vroeger niet zeldzaam.) In een rechterlijk menoire is ze gekwalificeerd als een Logementdochter.Er waren geen kinderen.

Zoals het bij de dorpelingen ging, indien men huwen wilde zocht men een meisje van het dorp. Zo was het ook in de adel. Om tot de adel als kind te kunnen behoren, moeten, beide ouders afkomstig zijn van de adel. Zowel bij dorpelingen of in de adel waren in een gezin velen kinderen: tien of twaalf, waren geen uitzonderingen. Trouwens de kerkleiders kwamen het steeds maar aanporren. Iedere paring moet minstens een kind teweeg brengen, het was niet voor niets dat in de Bijbel stond: gaat en vermenigvuldiging u.

Ook in adellijke kringen wist men dit maar al te goed. Maar dat bracht met zich mee, dat door hun mentaliteit, van binnen zijn kring te huwen, op lange termijn iedereen verwant werd met elkaar, ja zelf familie. Denk maar aan de uitdrukking: “ kozen en nichten die vrijen lichte.”

De jonge edellieden hadden het dan ook zeer moeilijk om een huwelijkspartner te vinden, die niet verwant was met hen.

Zo gebeurde het dan ook dat ze noodgedwongen met iemand van lagere stand in het huwelijk traden.

De kinderen uit dit huwelijk waren niet meer volgens de oude regel van den adel.

Zo ontstond een regel die zei; “ dat indien een van de ouders van den adel was het voldeed om toch een adellid te zijn.

Wat meebracht dat het kon inhouden dat een “Afstand van Akte” of met andere woorden, wanneer het huwelijk kinderloos bleef dan zouden de bezittingen terug gaan. Men noemde dit een “Logementdochter” met andere woorden zou dit betekenen dat iemand afstand doet van zijn of haar rechten. Een kind uit dat huwelijk kan alleen erven van de moeder. En wat als de vader minderwaardig was?

Het was Maximillien du Chastel, jonker, daarna ridder die bestempeld als heer van Rollegem en de Noyelles-lez vermelles, voor 16 juli 1611, daarna heer de Blangerval, de la Vacquerie, de la bourse-Lez Béthune, de Marconnelle, de huuse, enz… hij was officier in het Spaanse leger der Nederlanden waar hij na de dood van zijn vader de functie kreeg van gouverneur. Hij was gehuwd met Suzanne Andrea, erfgename de Lettenhove en de Pétrieu, leengoed gehouden door de la Salle de Lille, gelegen te Beelers bij Leuze.

Ze was de oudste dochter van Jérome Andrea en Isabelle de Moucheron.

De eerste opvolger Charles-François de Chastel die het adeldom van Rollegem vormde op 22 mei 1624 stierf te Gent, in de ouderdom van twintig jaar op 19 december 1637 en werd bijgezet in de St. Pieterskerk.

Zo wordt Jerome-Philippe du Chastel, jonker en tweede zoon in lijn den opvolger van zijn overleden broer.

Officier in Spaanse dienst, infanterie kapitein en kolonel in een Waals regiment voor 1661. Het jaar waar hij door Philip IV, koning van Spanje, en souverein van de Nederlanden, gouverneur, kasteelheer en groot baljuw van Audenaerde en graaf de Blangerval gemaakt werd.

Als gouverneur, kapitein en groot baljuw van Audenaerde, Jerome-Philppe du Chastel, ridder, heer blangerval, Rollegem, Annequin enz… was hij ook lid van de Oorlogsraad van zijne Katholieke Majesteit en kolonel van een Waals regiment.

De eerste graaf de Blangerval, vierde heer van Rolleghem van zijn geslacht, was tweemaal getrouwd.

De eerste maal in 1666 met Louise de Bellefouriere of Belleforiere , kanunnikes(stifdame) van Nivelles, dochter van Alexandre, graaf de Bellefouriere, baron de Sally enz… en van Anne-Catherine de Ste. Aldegonde-Noircarmes.

Ze overleed bij de geboorte van haar kind dat eveneens overleed.

Jerome-Phillippe du Chastel huwde voor de tweede maal op 18 maart 1673 met Marie-Anne-Michelle de Gand et Villain, de dochter van Jacques-Philippe, markies de Hem-Lez-Roubaic, enz.. en van Michelle-Françoise de Varennes.

Hij werd in 1685 vernoemd in een acte als “Messire Jacques-Gerosme du Chastel, ridder, graaf de Blangerval, heer de Noielles, Henquin, Pestrieu et Robertmasure.” Zijn baljuw van Petrieu was dan François le Keulx. In 1642 vertegenwoordigde Jean en François Le Keulx, leenmannen van de baronnie de Leuze.

Uit dit huwelijk waren er twee kinderen, François-Gilbert-Joseph, ook genaamd Gilbert-François-Joseph du Chastel graaf de Blangerval heer de Rolleghem en Alberic-Adrien-François du Chastel,