Naar de inhoud

Rollegem blogt ...

akke.beakke.be

Categorie: gesneuvelden

Vrijdag 26 april 2019

cafe's te Rollegem

 

“ A La Concorde” (eendracht )

 1958 Café “A La Concorde” gelegen in de Aalbeeksestraat nr. 58 had als uitbater Lesaffre Jerome.

Café “De Concorde” Aalbeeksestraat nr. 58 laatst “Dorémike” een opvang voor kinderen geweest. (Mieke Debels)

Het café zou al bestaande zijn van 1931. We ontdekten dat de kaartermaatschappij “De voorbode” de oudste in haar soort.

Het was in het begin van maart, dat er tussen pot en pint aan de toog besloten werd een kaartersklub te stichten. Men zegt al eens; wanneer drie Vlamingen bijeen komen er een vereniging wordt gesticht. Waarom het de naam” De Voorbode “, men denkt dat de lente in aantocht was dat dit misschien de aanleidingkon zijn. Dat gebeurde bij Emiel Dendievel, met als bestuur Gustaaf Deweerdt, Emiel de lokaalhouder, Gabriël Seyhnaeve voorzitter, Jozef Corsellus Secretaris en Gentiel Herpoel.

Toen den eerste voorzitter Gabriël Seyhnaeve tijdens de tweede wereld oorlog overleed, nam Jerome Vanessche, die van de eerste ingeschreven was het roer in handen.

Het lidgeld bedroeg 5fr. En werd in 1947 verhoogd naar 6fr.

In 1951 werd het 10fr. In 1979 bedroeg de bijdrage 20fr. Er werd gestart met 47 vaste leden. Men beweert dat het aantal leden steeds schommelde tussen de 40à 50 leden.

Gilbert Verhaeghe, secretaris, penningmeester, Jean-Pierre Bertel en Dirk Malysse zij vormen in 1991 het bestuur, met nog altijd Jerome als al meer dan 40 jaar voorzitter en 60 jaar lid.

Voor de oorlog was het meest gespeelde, bieden en pikketen. Het laatste is een spel welke volledig verdwenen is, het bieden werd verdrongen door Manillen. Sinds een geruime tijd is er ook vrouwelijke belangstelling (in 1991 25 jaar), een tiental van hen komen iedere maand hun kaartje leggen.

De eerste 25 jaar werd jaarlijks een koning gevierd. Met de viering van het zilveren jubileum besloot men over te gaan tot het jaarlijks vieren van een koning en een keizer.

Een keizer is die gene welke drie opeenvolgende jaren de gevierde is. Bij de “Voorbode” is de persoon die tijdens het kaartjaar het meest punten heeft gehaald Keizer, De koning, hij die het meest overwinningen boekt. Bij de dames word dit dan koningin en keizerin. In 1991 vierde men het diamanten jubileum, 60 jaar Jerome Vanessche, 40 jaar Gilbert Verhaeghe, Jean-Pierre Bertel,

Julienne Huyse en Paul Ghyssel voor 25 jaar.

Ze waren altijd actief in het gemeenteleven . Zo zien we dat er een uitgave was voor een bloemtuil voor Medard Barbe ter gelegenheid van zijn overwinning in de ronde van België in 1935.

Alsook de onkosten van de versiering van de wagen van de inhaling van de pastoor in 1937.

Op zaterdag 8 april heeft de inhuldiging plaats van het B.S.P. lokaal. Er werd bijgekomen bij Roger Soens in de ”Sportwereld” om vandaar met muziek voorop naar de “Concorde” te gaan.

De gastspreker is Jules Mathys. Jerome Lesaffre- Yvonne Decrruyenaer verlaten het café. Jerome werkte jarenlang als lederbewerker, terwijl “Vontje” menige pintjes tapte in haar café.

Ze werd overgenomen door het echtpaar Wouters André – Catteeuw Leona

In 1989 werd het café uitgebaat door Norbert Demeyere Verleene het was het lokaal F.C.

Op 28/1/1994 Is er officiële heropening van de Concorde ditmaal is het Ann en Francis welke ons uitnodigen tot een glaasje.

Later een kinderopvang tehuis Dorémike. Thans een gesloten woning.

gesneuvelden

Reageer op dit bericht
Maandag 13 augustus 2018

gesneuvelden

vervolg Alfons Vandewalle

Hun offervaardigheid was hun enige wapen in de strijd tegen de dood. Lange maanden zou het duren eer de ambulancedienst weder ingericht was.

“Het overbrengen van de gewonden” Zo vertellen Luc Devliegher en Luc Schepens in hun nieuwe boek “Front 1914-18” Bleef de belangrijkste en lastigste taak van de brancardiers. Ook waren zij behulpzaam in de hospitalen zelf. Herhaaldelijk melden zij zich als bloeddonors of als schenkers van ruggenmerg of bepaalde lichaamsdelen bij een transplantaties die men toen reeds aandurfde. De bijzondere gevaarlijke omstandigheden waarin dit corps werkte, worden geïllustreerd door zijn verliezen. Maandelijks werden 45 à 50 man ofwel 5 t.h. uitgeschakeld ten gevolge van ziekte, kwetsuur of dood”

Je kan er aantoevoegen dat vele brancardiers ook bedrijvig waren bij de morele opbeuring en de culturele hulp. Vaak waren zij de enige intellectuelen bij de soldaten. Ze zagen en kenden de ellende van dichtbij. Zij merkten vernederingen die vele volksjongens moesten ondergaan. Als vanzelfsprekend werden vele brancardiers flaminganten. En moesten er voor boeten.

Zo verteld Alfons Vandewalle over het dagelijks leven van hen die geen decoraties kregen voor hun liefde;

Aan het hoofd van onze dienst stond een Waalse majoor van zestig jaar, met een lange, grijze baard. Hij gaf mij een “poste de faveur” ik mocht dienst doen in de achterste goederenwagen, waar de ransels, wapens en bagage van de gekwetste werden opgeborgen. Mijn beloning voor de maanden in de tyfustrein. In de goederenwagon kon ik mij vrij en comfortabel installeren en slapen. Er was een hokje voor de treinwachter en daaronder een soort kastje . Daar verborgen mijn vrienden en ik af en toe wat tabak en andere lekkernijen. Zowel het personeel van de trein als de brancardiers trachten een beetje te smokkelen voor de Belgen in Kales. Vele pakjes werden onder den trein gehangen. De overheid wist dat wel maar ze lied het oogluikend toe. Welk gevaar zat er in? Waren de frontjongens dan zo verwend dat ze onmiddellijk doodzonde zou zijn? Goed.

Maar de Luitenantgeneesheer die onze trein moest vergezellen, maakte zich boos op mij. Hij kende geen gebenedijd woord Nederlands en hij eiste dat ik Frans zou praten, ik zei: Leer onze taal we hebben de uwe wel moeten leren! Dat was te veel. Op een avond verwittigde hij de douane. Toen ik naar de trein ging , stond enkele tolbeambten en een soldaat bij mijn wagen. Ze hadden wat tabak en zo uit mijn kastje gehaald. “ Vandewalle”, je smokkelt!” Ik ontkende. “ De tabak is niet van mij. Iedereen kan hier iets komen verstoppen. Er werd een proces-verbaal opgesteld en ik moest in de Panne voor de rechtbank komen. Ze sprak mij vrij. Daags daarna riep de Waalse majoor mij bij zich. De dokterstond in zijn kantoor en beschuldigde mij van “Fraude” Ik ontkende in het Nederlands. “Qu’est-ce qu’il dit? “ vroeg de majoor. Ik weigerde ’t in Frans te herhalen. Toen werd de majoor rood en riep: Vandewalle, u kent uitstekend Frans, ik geef je acht dagen cachot! En ik heb ze moeten uitzitten. Ze schoren mij kaal en sloten mij op in de Mairie, als een bandiet, bij gestrafte soldaten.

Na mijn vrijlating kwam ik opnieuw op de ziekentrein en diende het ene verzoek na het andere in om bij de generaal op het rapport te mogen komen en te kunnen protesteren. De majoor gooide mijn brieven in de scheurmand. Ha zo zei ik. Op een vrije dag stapte ik in Kales naar de rue des Soupirants 22, waar de generaal verbleef. Ik wachtte tot de schildwacht mij niet zag, klopte op de deur en wipte bij de grote baas binnen. “Qu’est-ceque c’est?” vroeg die verbaasd toen hij mij, de simpele soldaat, daar zo onverwacht zag staan. Ik legde hem alles uit.” Vandewalle”, zei de generaal, “Ik heet Melis en ik ben ook een Vlaming, ik kom uit Brugge, ik zal de zaak onderzoeken. Ga naar u dienst en zeg aan niemand iets”.

Een tijdje later werd ik bij de Waalse majoor geroepen. Hij wreef eens over zijn baard en zei: “ Vandewalle, ik ben bij de generaal geweest voor je zaak”.

-Ik weet het zei ik

-Hij liet mij volledig vrij voor de oplossing.

-Ik geloof u.

-Vandewalle, wij hebben besloten je straf te schrappen en je opnieuw dezelfde gunstpost te geven.

-En mijn verloren solde? Vroeg ik.

-Die krijg je ook.

gesneuvelden

Reageer op dit bericht
Dinsdag 7 augustus 2018

gesneuvelden

Stond in mijn gazette van 29 oktober 1968

“Soldaat was ik alleen maar op papier, in die tijd bestond er geen dienstplicht. De jongemannen moesten naar de loting en wie een “slecht nummer” trok werd militair. Wie er zich “uitloot” kon zich voor zestienhonderd frank verhuren aan een rijkaard en in diens plaats naar ’t leger gaan. Ik trok een slecht lot, maar ik moest algelijk niet binnen. Geestelijke en onderwijzers waren vrijgesteld. Zolang het vrede bleef. Kwamen er moeilijkheden, dan zou men ons als brancardiers oproepen.

Zo ik gaf les en ik had goed mijn bezigheid, daar in Bellegem. Ik moeide mij met het verenigingsleven, ik ging naar de repetities van de fanfare, ik speelde toneel. S’ Avonds was ik nooit voor half elf in mijn logement. Ha, die mooie jaren.

Toen kwam de oorlog. Op 1 augustus 1914 werd ik door de veldwachter uit mijn bed getrommeld en om 7 uur vertrok ik naar Hemiksem, bij Antwerpen. Met wel honderdvijftig priesters, advocaten en onderwijzers kwamen wij bijeen. Allemaal in burger, met een hoedje op. Want een soldatenpak hadden we nooit gekregen. We werden allemaal tot brancardiers uitgeroepen en we trokken mee op. De hele terugtocht en daarna bij de IJzer hebben we meegemaakt. We kregen de vuurdoop in de streek van Nieuwpoort en Ramskapelle. Met ons hoedje op ons hoofd.

Alfons Vandewalle was toen 87 jaar. Hij heeft veel meegemaakt in zijn lang leven. Tegenslagen, ziekte, vervolging. Hij is altijd een moedig man gebleven die van aanpakken wist. Overal sloeg hij zich door. Als hij nu over de eerste wereldoorlog begint, zie je die moed herleven. De aandoening is na zovele jaren, niet verminderd. Een hele wereld komt opnieuw voor de geest. Maar hij verteld voort, met alle details. Het verleden is te sterk geweest. De jeugd moet wel weten wat er allemaal is gebeurd. “ Ook ik had gedacht dat al dat vergoten bloed niet nutteloos zou zijn. Ook ik had gepeinsd dat het na de oorlog allemaal direct ging veranderen en dat wij vrede en recht gingen krijgen.”…..

Na de afschuwelijke maanden van de eerste IJzergevechten toen het front zich achter de overstromingen had gestabiliseerd en de legers zich voor lange tijd begonnen in te metselen, werd Alfons Vandewalle brancardier op een van de “trains Sanitaires” De ziekentreinen met basis in Kales. Zijn versleten burgerpakje, zijn kapotte schoenen en zijn hoedje had hij eindelijk kunnen ruilen voor zijn eerste uniform. Geregeld reed hij met de trein over Adinkerke naar Boezinge, om er de gewonde op te halen en naar de hospitalen achter het front te brengen.

“Op een dag kwamen ze enkele vrijwilligers vragen. Er was tyfus uitgebroken. Onze treinen kregen een speciale wagen om de slachtoffers te vervoeren. Er moesten brancardiers gevonden worden om de sukkelaars te helpen verzorgen. Niemand mede zich aan. Toen kwam een onderwijzer uit Blankenberge naar mij toe. Een huisvader met twee kinderen. Ik zie hem daar nog staan met een bekommerend gezicht. Alfons willen wij ons aangeven? Wij hebben het gedaan. Dertien maanden lang brachten we door bij besmettelijke zieken. Op het einde van de oorlog brak de Spaans griep uit. De soldaten vielen neer als vliegen. Hele treinen vol voerden wijn naar het hospitaal. Schrikkelijk! De jongens lagen daar opgezwollen en grauw. Veel stierven. Ik ben nooit ziek geweest, nooit gekwetst. Op een keer viel er een bom op onze trein en sloeg hem in twee. De dokter die naast mij stond, verloor een vinger en won een decoratie.”

Alfons Vandewalle was een van de vele barmhartige Samaritanen die in de brancardiers rangen zwaar werk hebben geleverd. Zij kwamen terecht in een weinig of niet georganiseerd korps. Ze waren ongeoefend, werden zonder voorbereiding naar het front gestuurd.

gesneuvelden

Reageer op dit bericht
Vrijdag 1 december 2017

gesneuvelden

Emiel VANHAVERBEKE

Geboorteplaats: Rollegem

Geboortedatum: 11 maart 1908

Stamnummer: 158/12004

Rang: soldaat milicien (klas 1928)

Eenheid: 9e Artillerie, 4e groep, stafcompagnie

Gesneuveld: Bellem, 25 mei 1940

 

De 4e groep van het 9e Artillerie was de 24e mei aangekomen in het gehucht Aaltebei (behorend tot de gemeente Bellem, dat sinds 1977 deel is van de gemeente Aalter).

Het had zijn geschut opgesteld in de buurt van het Kanaal Gent-Brugge, ter hoogte van Bruggewijk.

’s Nachts werden de batterijen bevoorraad met munitie, met het oog op de acties van de volgende dag.

 

25 mei wordt een actieve dag, waarop het 9e Artillerie heel wat vuuropdrachten uitvoert.

De Luftwaffe heeft echter vrij spel en ook de Duitse artillerie is actief. Het Duitse artillerievuur wordt geleid vanuit een observatieballon.

Om 10u ’s ochtends krijgt de 4e groep van het 9e Artillerie een bombardement te verduren. Daarbij vallen één dode en enkele gewonden.

Hoewel hij niet bij naam genoemd wordt, is het quasi 100% zeker dat het hier om Emile VANHAVERBEKE gaat.

Bij het gehele 9e Artillerie valt op 25 mei immers maar één dodelijk slachtoffer.

gesneuvelden

Reageer op dit bericht
Vrijdag 24 november 2017

gesneuvelden

Moen gedurende de grote Oorlog 14/18

 

Ons grootmoeder Maria Decraene , en haar twee kinderen Clara en Gustaaf, waren met een groep Moenenaars in Geraardsbergen beland, dat kwam door de doornbraak van de geallieerden in het najaar van 1918 dat Moen moest ontruimd worden. Het werd een ware volksverhuis. Er waren er die vluchten naar Kooigem , door de leeggelopen vaart, de brug is in de vooravond van 19 oktober 1918opgeblazen en ook de sluizen op het kanaal. Velen van hen zijn dan doorgetrokken naar Moeskroen. Andere trokken richting Oudenaarde en verderop . Zo was Maria met haar kroost hier beland. Hier waren de Duitsers al verjaagd, en trokken duizenden Belgische soldaten bevuild, ongeschoren , vermoeid en uitgeput voorbij. Maria die dacht haren Ivo hier te kunnen ontmoeten was geen moment van de straat weg te krijgen. Het was reeds vier jaar dat hij weg was van huis, aan vele fronten had hij al slag geleverd. Zijn dochter, mijn moeder Clara vierjaar had hij nog nooit gezien. En wonder boven wonder , plots dacht meter Maria in een van de voorbij trekkende soldaten hare vent te herkennen. Zonder na te denken , maar bijna onhoorbaar riep ze Ivo, het stokte in haar keel. En zonder nadenken begon ze onlangs hoe luider te roepen Ivo! Ivo. En plots alsof er een engel uit den hemel hem wakker schudde, en alsof hij uit zijn mimeringen ontwaakte, prevelde hij onbewust: “Och, Maria! Wie we hier hebben. Wie had dat gedacht, en mijne zoon en mijn dochter, die ik nog nooit gezien heb.! “ Of ze in elkaars armen gevlogen hebben, zijn we nooit geweten ,maar als men er toch maar in geloofd , zijn er ook in oorlogstijd nog wonderen verricht. Dit verhaal welke we zelf nooit van iemand van de familie hadden gehoord werd opgetekend door Ignace Geurt in zijn : Moen en de grote Oorlog 14/18.

gesneuvelden

Reageer op dit bericht
Vrijdag 17 november 2017

gesneuvelden

Toe te voegen bij:

Marcel C. LEFEVERE / LEFEBVRE (de twee schrijfwijzen circuleren)

Geboorteplaats: Rollegem

Geboortedatum: 04 januari 1908 of 1906 (volgens de bestaande website)

Stamnummer: 145/25388

Rang: sergeant milicien (klas 1928)

Eenheid: 10e Regiment Hulptroepen (behoorde tot de 2e Groepering Hulptroepen), 3e Bataljon, 10e Compagnie

Gesneuveld: Mesen, 26 mei 1940

 

De Hulptroepen werden gevormd door oudere reservisten die niet aan een gevechtseenheid waren toegewezen.

Dat klopt ook met de situatie van Marcel LEFEVERE / LEFEBVRE, want hij was soldaat van de klasse 1928 en dus bij de oudere gemobiliseerden.

Hulptroepen voerden vooral terreinwerken uit, en soms ook wel bewakingsopdrachten.

Ze kunnen bezwaarlijk als gevechtseenheden beschouwd worden, aangezien ze niet eens beschikten over collectieve bewapening, hoogstens wat individuele bewapening en dan nog niet voor iedereen.

 

Hoewel de hulptroepen niet werden ingezet voor gevechtsopdrachten, liep het aantal slachtoffers nog redelijk hoog op, wat vooral te wijten was aan vijandelijke bombardementen.

 

Wat er op 26 mei in Mesen is voorgevallen, is niet duidelijk. Een verkeersongeluk? Een artilleriebeschieting? Een bombardement?

Wel vielen er die dag in Mesen bij het 3e bataljon drie dodelijke slachtoffers. Onder hen ook Marcel LEFEVERE / LEFEBVRE.

gesneuvelden

Reageer op dit bericht
Vrijdag 10 november 2017

gesneuvelden

Op het kerkhof te Rollegem zien we dat er graven van oud-strijders moeten verdwijnen, wat is daar de reden voor? Was de vraag naar de verantwoordelijke van de stad.

met als vraag: Is het mogelijk om door te geven over welke graven dit juist gaat ?

Bij navraag aan onze kerkhofverantwoordelijke is er geen oud-strijderspark op de begraafplaats van Rollegem.

Van zodra u ons de juiste naam van de concessies kunt meedelen, kunnen wij uw vraag onderzoeken.

Sinds wanneer is er op Rollegem geen oud-strijders perk meer?, was een nieuw gestelde vraag. 

Het gaat over Park A rij 1 NR 1

Rij 1 NR 2

Rij 4 NR 6 en rij 4 NR 1

Het zijn allen Oud-strijders die er begraven liggen, werden we dan men zijn allen te Rollegem bedot?

Dit was dan het antwoord :U hebt gelijk.

In park a liggen er inderdaad oud-strijders.

Dit werd ons deze morgen bevestigd.

Onze kerkhofverantwoordelijke heeft ons deze morgen daarvan op de hoogte gebracht.

Onze excuses.

Er hangt inderdaad 1 klever op het graf Leveugle – Sabbe.

Deze concessie komt te vervallen op 25/07/2018.

 Wij zijn bij wet verplicht om deze klevers zeker een jaar voor het verval van de concessie aan te brengen, alsook een lijst uit te hangen met de concessies die komen te vervallen.

 

Het aanbrengen van deze klever betekent niet dat de concessie weg moet, het is gewoon een melding dat de concessie bijna ten einde is, en de vraag of de nabestaanden kunnen langskomen om de concessie al of niet te verlengen.

Wensen de nabestaande om de concessie te verlengen dan kan dit in dit geval gratis, wel weer voor een periode van 50 jaar.

Er wordt dan een aanvraag voor verlenging door de nabestaanden ondertekent waarin zij verklaren dat de concessie niet verwaarloosd is en dat ze verder onderhouden zal worden.

Ook bij de graven van de oud-strijders moeten wij deze procedure volgen.

Verkiezen de nabestaanden om de concessie niet te verlengen dan worden de grafzerken normaal gezien weggenomen.

In het geval van oud-strijders graven worden deze niet weggenomen maar worden ze eigendom van de Stad Kortrijk.

De Stad Kortrijk kan dan beslissen wat er juist met deze graven zal gebeuren.

Voor het ogenblik worden deze graven niet weggenomen.

gesneuvelden

Reageer op dit bericht
Vrijdag 27 oktober 2017

gesneuvelden

In de oude doos vonden we wat, dat we zeker aan u oog niet wilden laten voorbij gaan. Het had te maken met de oorlog daarom brachten we het onder de titel gesneuvelden, we hopen dat u daar ook de moeite vind even door te nemen. Geniet er van

 

 

                         Het veld van ere

 

 

Wat is het veld van ere? Een aaklig doodenveld?

‘t Gehuil der breede schaar, vol hoop naar roem gesneld.

Den zege naast den wow? Och neen! ‘ t is diep gedwaald.

Het werkhuis van de smid, verlicht der hellen gloed.

Waar hij den hamer beukt en ’t aambeeld zingen doet.

Ziedaar een veld van eer! De spinner aan getouw, de zeeman

op zijn schip, de metser aan den bouw. Zijn daar op ’t veld van eer!

En waar een kunstenaarsziel het leven giet op doek; of waar een werkerkiel,

In diep der aarde daalt en schatten boven haalt. Of waar een minnend hert

Het kindje stamelend leert. En uit den kleinen kring door liefde tweedracht weert. ’t Is daar een veld van eer! - en zoo voor elken stand.

Voor d’ arbeid met den geest en ’t zwoegen met de hand.

Daar zullen geen vrienden komen op mijn graf nog kruis, noch kronen noch bloemen strooien ‘k zal sterven … zoo ver van huis.

Maar als droeve tijden van dwang en muiterij voorbij zijn

En sedert maanden gedaan is en uit met mij:

Dan zal er een zonne rijzen van vurige liefde rood… Dan zullen

De klokken luien voor hen die ginder liggen dood.

Dan zullen de klokken luien hun eeuwig verlossinglied

Doch zij die gids liggen die zullen ’t niet horen in ’t Yzergebied.

gesneuvelden

Reageer op dit bericht
Woensdag 24 april 2013

acw

 

A.C.W. Rollegem

 

 Voorzitter, Luc Colman e-mail : luc.colman@skynet.be

Viert Rerum Novarum: Buurthuis Tombroekstraat 2

Programma:om 10 u wandeling in het Rollegemse groen.

12.00 u Aperitief, BBQ, Koffie

Verwelkoming door Lieve Vansevenant, OCMW raadslid

Prijs 20 € en Kinderen <12 jaar 15.00 €

Inschrijven tegen ten laatste 02 mei bij: of e-mail lievevansevenant@skynet.be

of gsm 0486 02 09 83

voorzitter gemeentelijk ACW Kortrijk. Met twee nemen ze de fuctie waar

 

fhospied@hotmail.com

 

 

gesneuvelden

Reageer op dit bericht
Donderdag 30 december 1999

Gesneuvelden



                                       Gesneuvelden.                                       

 

Mijn grootvader Ivo Vandenbulcke geboren te Moen op 4 juni 1889  en er den heer ontslapen op 9 september 1963. Oud-strijder 1914-1918. Oud schepen, Oud Veldwachter der gemeente gedurende 25 jaar.

Vertelde zelden of nooit over de gruwel van den Oorlog. Toch gaf hij ons mee, het nooit te vergeten hoeveel bloed er gevloeid had in de beide wereld oorlogen. Het mag nooit meer gebeuren! Hij was de aanleiding om ook dit stuk  neer te schrijven bij de geschiedenis van Rollegem! Wij zijn te jong om er over mee te spreken maar, het maakt niet uit om het toch maar neer te schrijven.

Bij het bekijken van de eervolle onderscheidingen welke hem werden toegekend, door het Ministerie van Landsverdediging,  denk ik terug aan zijn woorden:” DE HELDEN VAN DEN OORLOG ZIJN DAAR GEBLEVEN”

                              

 

 

 

Hij was bij het 3de Regiment jagers te Voet op 1 augustus 1914, en is overgegaan naar het 15de Regiment Artillerie, hij ging met onbepaald verlof op 4 september 1919.

Hij had een tiental  eretekens.

In de loop van het verhaal willen we ze hier beschrijven, telkens met wat uitleg erbij.

Dit stukje werd  geschreven, om aan te tonen dat we deze helden niet mogen vergeten en om hulde te brengen aan allen die voor onze vrijheid hebben gestreden.

Er ontbreken veel gegevens, deels omdat er al veel tijd is overgegaan maar ook omdat het zeer moeilijk is om er over te praten, kijk maar bij mijn grootvader, ook hij was er zeer spaarzaam met zijn woorden. We hopen dat dit stuk ook mag bijdragen “OM ZE NOOIT TE VERGETEN”

Ook de bijdrage van het dagboek welke volgt, en waarmee we opzoek zijn gegaan naar de personen er in vermeld, gaan we proberen op het einde de resultaten van onze zoek tocht  mee te geven, verder veel leesgenot en indien aanvullingen, laat niet na deze door te geven.

Welke eretekens deze jongens hebben gekregen weten we niet , doch dragen wij alle tekens ook en hen op.

                                   

Gesneuvelden van Moen.

Waar mijn grootvader over zei: Zij die daar gebleven zijn dat zijn de helden, en om hen in ere te houden ziehier hun namen

Alidoor Kints Moen 25/4/1886, Soldaat 2 kl. Mil. 1908 9 Line 3/1 (In onderhoud bij Genie 3 D.A /1bn. Vader Eduard, moeder Van den Bogaerde Justine. Doodsoorzaak : gesneuveld (kogel in het hoofd) 29/08/1916 te Kaaskerke. 1ste Begraafplaats Adinkerke 30/08/1916. Plaats van herbegraven Adinkerke, Militaire begraafplaats Helderweg graf 1110. Was gehuwd met Vandenbulcke Zulma Clementina.

Henri Rigole Moen 11/9/1886 Soldaat 2 kl. 2de linie. Vader Frederiek, Demeire Frederica. Doodsoorzaak: verwondingen, overleden te Tienen op 24/08/1941. 1ste Begraven te Tienen (groot graf , graf nr. 28) 2de begraafplaats te Tienen, stedelijk kerkhof graf 557. Hij was ongehuwd en stond bekend als fabrieksarbeider.

Vandepopuliere Gentiel Rene Geboren te Anzegem op 17/01/1885. Adres Moen. Soldaat 2 kl. 6de Artillerie/ 8ste cie “travaillieurs . Vader Ivo, moeder Speleers Julie Doodsoorzaak: ziekte ( Tyfuskoorts) Overleden te Dunkerque (F) Tijdelijk hospitaal Kazerne Jean Bart. 1ste begraafplaats Dunkerque Begraafplaats, terrein nr. 6, lijn nr. 6, vak nr. 4 17/12/1914. Hij was ongehuwd

Camiel Casimier Baert Moen 4/3/1892:soldaat 2kl 1912 stamnummer 107/98323 moeder Baert Zulma Overleden te Schoten Veldhospitaal “Schotenhof” eerste begraafplaats Schoten gemeentelijke gegraafplaats nr. 593. 10/03/1941 plaats van herbegraven Lier Mechelsesteenweg , militaire begraafplaats nr. 431. Doodsoorzaak, ongeval kleine schans oudaen (s’ Gravenwezel )Hij was ongehuwd: Accidenteel kogel in de buik gekregen van Kanonnier Lossez van de 12 Reservebatterij op 02/09/1914

Baert Jules Joseph geboren te Gijselbrechtegem op 10/10/1891 wonende te Moen Vader Jean Baptiste moeder Marie Sylvie . Overleden te Parijs , rue d’ Arcole op 28/06/1916 doodsoorzaak ziekte. Begraafplaats Begraafplaats “Ivry”01/07/1916. Plaats van herbegraven; Parijs xx begraafplaats Pére Lachaise , crypte van het monument voor Belgische soldaten.Hij was ongehuwd, soldaat 2 kl. Mil. 1911 ruiter indiensttreding: 1911

Corneille Octave geboren te Heestert op 22/07/1881. Stamnummer 52187; vader Leo, moeder Roobrouck Mathilde. Overleden 08/11/1918, schrik door obus ontploffing    

Alfons Debue Moen 16/9/1891   soldaat 2 kl. stamnummer 102/58755 , vader Jules, moeder Vromant Alida. Gesneuveld: Zuidschote, Steenstraat, 30 meter achter loopgraaf, linkeroever Ieperkanaal te Ieper. Groepement   XIX. Ongehuwd gehergroepeerd ijzerkanaal te Ieper

Georges Valentin Matton Moen 12/10/1893 Sergeant DV1911, 1ste Grenadier. VaderRemi, moeder Algoet Mathilde. Gesneuveld te Pervijze op 25/10/1914 Ongehuwd

Julien Joseph Verdonck geboren te Bossuit op 01/01/1893, Adres Bossuitstraat 79. Vader Henri en moeder Jautelle Maria Sidonia. Doodsoorzaak: ziekte, hij overleed te Malo les Bains reu de l’Hotel de Ville 77, (F) op 04/06/1917 . Begraafplaats Malo les Bain begraafplaats 06/06/1917

Emiel Cesar Verriest Geboren te St-Denijs op 26/03/1887 Adres Kanaalstraat 93 Moen. Soldaat 2 lk. 8ste Linie. Vader Hendrik, moeder Vanhulle Hortensia. Doodsoorzaak: gesneuveld/vermist 14-17/10/1914 te Stuivekekenskerke. Hij was gehuwd met Adens Rachel ( hij zou overleden zijn op 17/10/1914)

Verriest Jules geboren te Moen op 20/11/1884. Soldaat 2 kl. 3de jagers te voet 1/1. Doodsoorzaak ongeval op 17/03/1917. 1ste begraafplaats Helmond (Nl) 20/03/1917

Adolf August Vervacke, Geboren te Moen op 12/01/1889 Soldaat 2 kl. 5de Artillerie /2 groep 84 Bij. Vader Pierre, moeder Coussement Julia Maria . Doodsoorzaak: ongeval, te Elverdinge op 15/08/1916. Hij was ongehuwd 01/08/1914. Gedood toen hij een Franse obus probeerde te ontmantelen. Hij had 3 frontstrepen, was ridder in de Leopold II orde, en had de ijzermedaille

Georges Prosper Emiel Desire Vromant Moen 27/11/1891 Sergeant bij de 3de jagers te voet 2/2 (6 cie). Vader Emiel, moeder Vanhoutte Emma Emerence. Doodsoorzaak: gesneuveld op 01/10/1918. 1ste begraafplaats Moorsele 01/10/1918. Hij was ongehuwd

 

Saffers Julien geboren te Moen op 23/04/1882 : vader Charles en moeder Debruyne Julia . Hij was paarden menner van beroep. Gehuwd met De Coninck Clotilde en te Herseaux. Doodsoorzaak Ziekte (tyfuskoorts . Hij     overleed te Rosendael (Frankrijk ) Burgerhospitaal van Dunkerque, op 20/12/1914. 1ste begraafplaats Dunkerque(F) stedelijke begraafplaats “ Nord” Belgisch ereperk graf nr. 36/2 23/12/1914 Plaats van herbegraving stedelijke begraafplaats “Nord “ terrein nr. 6, lijn nr. 5 vak nr. 4 graf Nr. 3

Peck Gustaaf Leon geboren te Sint Joris ten Distel op 12/07/1888 Moen, vader Karel Theodoor, moeder François Melanie. Doodsoorzaak: ziekte overleden te Moen Pezelstraat 21 op 19/11/1916 om 15.00 u Begraafplaats   Moen. Hij was gehuwd met Depaepe Irma Maria Madeleine en had als beroep Timmerman.

Vanhulle Cyriel Alois Geboren te Moen 01/02/1888 Adres St-Denijs ; Soldaat 2 kl. V.M.P. 1908 brancardier eenheid T.A.S.I. Vader Jean, moeder Arens Theresia. Doodsoorzaak: verwondingen te Beveren a/d ijzer 20/04/1918. 1ste begraafplaats Beveren a/d ijzer 20/04/1918. Plaats van herbegraving de Panne, kerkstraat , militaire begraafplaats, graf j – 215 18/08/1924. Hij was ongehuwd.

Daar er te Moen geen ereperk bestaat, toch brengen we hulde aan deze mensen welke we nooit zouden mogen vergeten.

Volgens te toenmalige gouverneur Paul Breyne, zou er nooit een vraag gekomen zijn om een specifiek ereperk te hebben.

Het is ook, zo zegt hij verder, dat ereperken uitsluitend voor Oud-strijders voorbehouden zijn . de echtgenote kan niet begraven worden bij haar echtgenoot Oud-strijder.

Wellicht heeft men toen( voor de fusie van de gemeente ) gekozen om geen ereperk aan te leggen gezien de vernoemde beperktheid?

Totnogtoe heeft de gemeente Zwevegem geen opmerkingen hierover gekregen van den Strijdersbond van Moen of van andere Oud-strijdersbonden.

Misschien kunnen we langs deze weg toch voor eeuwig hulde brengen aan hen welke voor onze vrijheid hebben gestreden en het hebben overleeft met al de gevolgen van dien.

Oudstrijders

 

 

Baert Alberic G Moen 05/11/1882 St. Nr. 110 51960. Soldaat 2de klas. Gevangen in Biol.    

Beunens Alfonse Moen 15/01/1888 St. Nr. 25256 Eenheid Artillerie.

Crepel Edward Oscar Joseph Moen 20/10/1889                     Oorlogsinvalide

Clairhout Achiel Alois Moen 4/8/1892 St. NR. 127/53938 Zoon van Henri en Vervaecke Pauline. Eenheid 3de Regiment te voet Oorlogsmedaille

Buysschaert Raymond, Moen 14/12/1894 Eenheid 2de carabinieri Soldaat Mil. St. Nr. 132/5910. Kortrijkstraat 11. Frontstrepen drie

Deconinck Firmin Moen 03/09/1881 St. Nr. 10751753 Eenheid Linie.

Deconinck Ernest Moen 21/07/1885 St. Nr. 10851723 Eenheid Linie.

Decraene Remi H. Moen 02/08/1878 St. Nr. 42028 Grenadier .

Van den Bulcke Alfred Moen 25/6/1881 Soldaat Eenheid 2de linie St. Nr. 51 66  Artillerie.

Vandenbulcke Charels Moen 24/04/1885 St. Nr. 108/51751 Soldaat Eenheid 8ste Linie Krijgsgevangen van 23/081914 in Namen tot 10/01/1919 .

Van de populiere Richard 13/08/1886 St. Nr. 53617/12217 Eenheid Linie.

Desire Vanhoenacker Moen 2/7/1888 69382 Eenheid Linie.  

Ivo Vandenbulcke Moen 4/6/1889   Soldaat St. NR. 51793/1375 St Denijsstraat Nr. 85 Zoon van Charles en Kints Leonie Gehuwd met Decraene Maria . Regiment 3de jagers te voet / Genie 5A EU /3RieI/15. A

8 Frontstrepen    

Vanhoutte Alfons Moen 25/12/1888 St. Nr. 194/483 Eenheid corps transport

Vanhulle Firmin Moen 4/2/1887 Eenheid Chasseurs à Pied

Vanhulle Cyriel Moen 1/2/1888 St. NR. 197/24013 Eenheid I.G.S.S.

Vanmarcke Emiel Moen 29/1/1886 St. NR. 1989 Eenheid Genie

Vanwijnsberghe August Henri Moen 16/10/1891 Soldaat acht frontstrepen, oorlogskruis met sabel. Hoogkroon Nr8

Vanwijngene Remi 29/2/1884 St. Nr. 51924 Eenheid Lini

Vergote Henri 18/9/1885 St. Nr. 2334 Eenheid corps de transport                           

Verriest Hubert 12/1/1879 St. Nr. 48501 Eenheid Carabinier

Vromant Adolphe Moen 12/9/18873 St. Nr. 53517 Eenheid Carabinier

Desmet Felix, 16/6/1849 Avelgem

Dewitte Pierre (civielarbeider),

Dewitte Valeer (civielarbeider),Moen 28/5/1896

 

gesneuvelden

1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van Rollegem blogt ...

↑ Terug naar de berichten