Categorie: Priesters inboorlingen

De Jaegere Adrien: Geboren te Brugge, op 31 oktober 1921.

Priester gewijd te Brugge op 15 juni 1946.

Leraar aan St. Jozefcollege, Izegem 1946.

Econoom en dienstdoende directeur College St. Henri te Komen 1956.

Stichter en eerste directeur St. Paulus college te Wevelgem in 1958.

Directeur college techniek St. Henri te Moeskroen in 1662.

Diocesaan inspecteur: Bisdom Doornik voor technisch onderwijs in 1972.

Secretaris generaal van het katholiek buitengewoon onderwijs van 1976 tot 1988.

Hij was tevens de grote bezieler van het project der vernieuwing parochiezaal, met pastoor Dewulf, en Dirk Van Belle Directeur van de “Bloesem”

Overleden te Rollegem op 6 januari 1995 en hier begraven.

Leplae Raymond: geboren op 11 januari 1932, als zoon van Rene en Zulma Maes

Deed zijn studies in Moeskroen kwestie van goed zijn Frans te kennen. Ontpopte zich als een knappe student.

Hij werd priester gewijd op 16 augustus 1956( let op de Rollegemkerkstraat, 't was nog aardeweg. Zie foto)

Zijn plechtige eremis op 19 augustus 1956

Hij werd leraar in het college van Komen, en dan in de Mont-à-leux (Moeskroen) Hij kwam zodoende in kennis met het parochieleven.

Zijn werkgebied kwam ondertussen in de provincie Henegouwen te liggen, en werd beschouwd als een geïncardineerd priester, d.w.z.. dat de bisschop van Brugge zijn “Baas” bleef maar dat hij “altijddurende” afgestaan werd aan het bisdom Doornik. Via benoeming in Enghien

 Pastoor te Mont-Saint-Aubert, in 1972.

Zijn aandacht gaat vooral uit naar verstotende in de maatschappij, zijn pastorie werd bij wijlen een klein opvangtehuis voor jongeren.

Hij is lid van het beheerscomité van het opvang tehuis in Helkijn.

Pastoor te Mont-Saint-Aubert, werd op 60 jarige leeftijd beticht van zedenfeiten op een minderjarig meisje.

Op 22 mei lekte het uit dat hij zijn handen niet kon thuis houden.

Hij werd opgesloten in de gevangenis van Doornik.

De zaak werd op juni 1992 geklasserd. Het meisje een dochter van de nog steeds opgesloten ontvoerders van Evelyne Hanssens, de gouvernante van de tapijtfabrikant Reginald De Poortere, het ziet er naar uit dat er heel wat misverstanden in het spel zijn, het meisje had geen feestje mogen opbouwen van “nonkel pastoor” omwille van examen, was daardoor nukkig op school en verklaarde bij ondervraging dat hij handtastelijk was geweest, daar was niets van waar, en moeder en dochter(16 jaar) hebben de klacht ingetrokken. Het hele geval zou verband houden met het feit dat de pastoor er een nogal onconventionele manier op na houd om een vrouw te begroeten, wie hem kent stoort er zich niet aan, voor wie hem minder goed kent, kan het wel vreemd overkomen. Maar de pastoor zal voortaan heel wat beter opletten op de manier waarop hij vrouwen of meisjes kust.(dagblad juni 1992)

Leplae Norbert :                               

geboren op 31 augustus 1928. Hij was de zoon van René en Zulma Maes, ze woonden in de kerkstraat, (huis aan de sporthal, geklasseerd als werkmanswoning)

Werd priester gewijd te Poperinge op 18 september 1954. Zijn plechtige eremis opgedragen in zijn parochiekerk in het Mariajaar op 26 september 1954. Na zijn studies in Leuven ( graad licentiaat geschiedenis) werd hij leraar aan het seminarie te Roeselare in 1958. In 1961 werd hij leraar benoemd aan het college van Veurne. Daarna werd hij medepastoor te Westouter en Reningelst om 1982 pastoor te worden te Lokeren. Uit het “Gazetje” “’t Staartje van St Antonius zwijntje”: Op 12 juni werd E.H. Leplae Norbert, te Brugge subdiaken gewijd en wordt dit jaar nog priester. Zeg dan nog dat Rollegem een dode parochie is!

In 1999 handel Norbert van uit het evangelie, hij is dan zeventig jaar, maar kwieker dan heel wat veertigers. Hij stelt hoge eisen aan zichzelf en brengt de christelijke waarden in de praktijk. Het verbaast hem nog altijd waarom men in het programma “Ter zake” aandacht besteedde omdat hij het Kosovaarse gezin in huis nam.

Hij verdiend, net zoals andere pastoors zo’n 40.000 frank per maand. Veel te veel voor een man alleen, want hij woont nog gratis ook! Wat doen pastoors die geen mensen in huis nemen met al dat geld? Stelt hij zich de vraag. Dat verteld hij aan de bisschop moest hij op het matje geroepen worden. Hij hoeft geen titels, paarse mantels en goud, hij krijgt zijn zaligheid in den hemel. De pastoor kreeg de solidariteit thuis met de paplepel in. Zijn vader René was bij de burgerwacht, tijdens de Tweede Wereldoorlog, en het was zijn taak om opvang te zoeken voor vluchtelingen. Zijn ouders namen zelf twee grote meisjes in huis en aan de rest de rest van het gezin, een weduwe en drie kinderen, werd in een naburig boerderijtje onderdak verschaft. De pastoor was in dien tijd veel ziek en veel thuis, zo leerde hij die meisjes goed kennen. Ze waren niet anders dan zijn eigen zussen, ze hadden alleen pech gehad.

Wat was de aanleiding van dit verhaal: De pastoor had een Kosovo huisschilder met zijn vrouw en drie kinderen opgenomen in zijn huis. De schilder dankte de pastoor met het schilderen van de binnenmuren van de pastorij. De muren konden in dien tijd wel een likje verf gebruiken. Het gezin volgde intensief Nederlandse les. De pastoor begreep na drie maanden er nog niet al teveel van, van wat ze zegden, volgens hem zou Krompier moeten iets als aardappel zijn en het woord lepel betekent in het Albanees Konijn. Dat was zo ongeveer alles wat hij leerde. Maar mensen van goede wil begrijpen elkaar.

Hij was zeker niet aan zijn proefstuk, het reeds 30 jaar dat hij logeerkamers van de pastorij ter beschikking stelde, van Belgen in nood en vluchtelingen.

Zijn eerste logé herinnerd hij zich nog , was een meisje van 19 jaar een Vlaamse, die zich had ingelaten met een jongen van Turkse afkomst. Hij verborg haar, maar werd meer dan eens door die Turkse jongen bedreigd. Na haar waren er heel wat probleemjongeren. Hij probeerde hen weer op het goede spoor te zetten, maar dat lukte niet altijd. Velen zijn hier over de vloer geweest Bosnische, Moslims, Kosovaarse, het waren niet allen brave Katholieken, maar iedereen die hulp nodig heeft. Gescheiden of een ander geloof.Volgens hem zou de pastoor moeten kunnen trouwen, het zou de pastoor menselijker maken. Hij zou graag getrouwd zijn, en hij mist het feit dat hij geen kinderen heeft. Het celibaat is volgens hem de belangrijkste reden waarom er op vandaag te weinig priesters zijn.

Seynaeve Gerard: geboren op 6 mei 1919, als enige zoon van bakker Seynaeve. Hij ging na het lager onderwijs, in Kain bij Doornik in het Frans middelbare studie. Omwille van zijn vrienden koos hij Brugge boven Doornik ( Volgens de krant van donderdag 9 juni 1983 werd hij geboren op 6 mei 1979 )

Priester gewijd te Brugge op 2 mei 1943.

Hij doet hier zijn plechtige eremis op 6 mei 1943, op zijn verjaardag.

Leraar aan het St. Vincentiuscollege in Ieper van 20 mei 1943.(14 jaar)

Onderpastoor van St. Rochusparochie in Kortrijk op 24 december 1955.(15 jaar)

Pastoor te Moen op de St. Eligiusparochie van 11 mei 1971. Bij zijn aangesteld als nieuwe pastoor op 23 mei 1971 regende het. Hij verbleef hier 16 jaar.

Dat was in navolging van E.H. Nicaise, die een paar maanden eerder als opvolger van de rustnemende E.H. Edgard Bouttemans werd benoemd, doch kort na zijn benoeming nog voor zijn aanstelling een hartaanval bezweek.

Zijn verdiensten te Moen waren het afgedankte orgel herstellen en oprichten van een Koor. Hij was 68 jaar toen hij Moen verliet. (29/8/1987)

Hij zou het mooi vinden mocht hij hier nog 17 jaar kunnen verblijven.

Aalmoezenier van het rusthuis ST. Henricus te Rumbeke van 1 september 1987.

Hij ging graag op bedevaart naar O.L.Vrouw der Armen te Banneux, ook zijn brevier en de Eucharistievieringen waren voor hem Heilig.

Hij overleden te Roeselare op 19 september 1993.

Hendrickx Hugo-Hubert: geboren op 27 mei 1917. Hij was de zoon van en van Henri en Elvina Deveugle

Geprofest als Passionist te Kruishoutem op 16 augustus 1937.

Priester gewijd te Diepenbeek op 27 april 1943

Zijn plechtige eremis word hier opgedragen op 2 mei 1943.

Hij was aalmoezenier van de K.V.Z.(ziekenzorg)

Leraar in scholen van de Passioniesten, te St Katelijne-Waver, Natoyo en Kortrijk.

Hij was professor in wiskunde en verwante wetenschappen. In die hoedanigheid werd hij zelfs missionaris om in het kollege te Lodja Zaïre de inlanders te laten genieten van zijn kennis en ondervinding.

De troebelen van 1960 maakten een einde aan zijn missionarisleven.

Hoornaert Robert: geboren op 22 februari 1906.

Hij legde zijn eerste geloften af op 29 augustus 1927.

Hij werd priester gewijd te Oud-Heverlee op 2 februari 1936.

Priester-salesiaan van Don Bosco

Leraar en assistent te Luik van 1930 tot 1932

Leraar te Lubumbashi in Zaïre van 1936 tot 1946.

Leraar en catechist te Luik van 946 tot 1953.

Verantwoordelijke voor de medewerkers te Sint-Pieters-Woluwe van 1953 tot 1975.

Hij overleed te Leuven op 18 februari 1975.

Remmerie Constant: Hij werd geboren op 3 februari als zoon van Theophiel en Elisa Dussolier,

Priester gewijd in augustus 1931

Ere mis op 18 augustus 1931

Na studies te Leuven, leraar aan het St-Leocollege te Brugge op 12 september 1932, aan het college te Ieper 26 augustus 1933, en 1934 professor te Ieper

Op10 september 1936 Professor St. Luc te Brugge St-Leocollege te Brugge

Directeur van dit college 4 augustus 1944.

Pastoor te Gillis Brugge Op 6 november 1953 en deken van Brugge-Noord.

Erekanunink van de Kathedraal op 27 april 1961.

En in de heer ontslapen op 4 september 1975.