dagboek
41
Een jaar nadien was mijn zoon getrouwd hij was gans ontmoedigd, hij heeft zijn geboorte parogie verlaten, hij vond geen vrieden terug na 34 maanden was hij hier gans vreemd en hij kon hem niet meer aanpassen aan zijn parogie die lieve mensen had hij altijd met hert en ziel bemint, en juist al die lievelingen zestig menden in getal hadden een lijst gemaakt met al hun namen om mijn zoon bagten die koper draad te doen sluiten, want mijn man die veldwagter was, die een schone broodwinning had, hij moest die plaats (veldwagter) Kwijt zijn ook 60 of 65 namen stonden op een lijst tegen zijn vader mijn man en mijn zoon laster taal want mijn man en mijn zoon hadden geen enkele straf ze hadden niets misdan, God dank alles is voorbij nu mijn zoon was de vrolijkste jongen van ons huisgezin, maar nu van als hij t’huis kwam was hij gans ontmoedigt en hij blijft voor altijd met zijn triestige herinneringen.!!! Mijn oudste zoon trouwde dags voor de 1st januari 1943- omdat de zuster van zijn vrouw ook haar brief had dat ze moest naar Duitsland gaan werken, mijn 2de zoon 13 Maart1943 naar Duitsland, mijn dogter die ook een brief gekregen had om naar Duitsland te gaan arbeiden die ging niet naar Duitsland maar ze trouwde in 1944 me dunkt mijn jongste zoon kwam ziek in 4 Februari 1952 en was nauwelijks 25 jaar oud er trouwd een dogter in 1953 mijn jongste meisje trouwde de laatste juli 1955 en nu hebben nog een zoon die in april 1958 reeds 33 jaar zal zijn die is nog bij ons als jongman die voorzeker denkt best te zijn bij vader en moeder, vader is de 4juli op zijn 69ste en ik ben vandag 19 Oktober 1957 op mijn 68st jaar ik ben geboren 19 oktober 1890
