Categorie: kunst en cultuur

Miranda Manhaeghe.

Welke het levenslicht zag te Rollegem ,( in café de Sterre in de kerkstraat) en haar liefde volgde naar Moorsele maakt van oude boeken kunstwerkjes.

Haar ganse leven was haar hobby breit en haakte ze;

Ze volgde snit en naad, daarna kinderverzorgster om haar opleiding af te maken met studie voor verpleegkundige. Miranda werkt reeds 29 jaar in het woonzorgcentrum St Jozef  te Moorsele.

Ze naaide gordijnen en overgordijnen voor thuis en maakte kussens in smirna het was dus tijd om iets anders.

Miranda zegt: “ Boeken plooien klinkt , misschien niet sexy maar je maakt er wel verrassende  mooie kunstwerkjes mee.” Ze heeft al meer den 10 verschillende ontwerpen.

Al bij al is Miranda een bezige bij.

Een taalwet- pionier 28/12/1976

Raf Renard een West-Vlaming op 24 november 1911 geboren te Rollegem, in het groot gezin van een molenaar wiens voorvaderen afkomstig waren uit een door taalconflicten doorploegde streek. Zijn echtgenote is schijfster Maria de Leebeeck. Bij de grote namen die hem buiten de eigen kring van christelijk -sociaal denkende buitenlieden hebben gevormd noemde hij vooreerst priester Maurits Geerardyn, de legendarische frontsoldaat die zoveel om zijn flamingantisme te lijden kreeg en die (één van zijn verbanningen) in Rollegem kapelaan was benoemd.

De tweede grote naam is die van Joris van Severen “ de fiere zelfbewuste man zonder complexen, die ons losmaakte uit een bepaalde romantiek en de feiten nuchter leerde beoordelen”. Vaak heeft men Van Severen een verdeler van de Vlaamse beweging genoemd, maar dat was hij niet zegt Renard:” Er leven ien een beweging altijd verschillende tendensen. De tendens van hen die willen doen wat meteen n nu mogelijks is . En de tendens van hen die verder kijken . Dichters en grote politici hebben veel gemeenschappelijks, B.V. het aanvoelen van wat zou moeten gebeuren. Van Severen voelde dat. Hij was op weg naar regeringsverantwoordelijke.

Raf Renard was advocaat in Kortrijk onder invloed van Michel Vandekerckhove die deel uitmaakte van een studiekring rond Leon Bekaert. Typerend voor Renard is zeker ook de geestdrift waarmee hij in 1970 de medestichter en de voorzitter is geworden van de stichting “Ons Erfdeel” . Mede dank zij hem kon een structuur worden uitgezet die de redactie volstrekte zelfstandigheid waarborgde, terwijl hij er voor zorgde dat de privé sector bijdroeg voor de bauw van een dialoogcentrum in Rekkem, aan de franse grens, voor de uitbreiding van het tijdschrift en de oprichting van het Franse “Septentrion”.

Raf moest de nieuwe taalwet opstellen. Vlamingen die het kunnen weten, getuigen dat vele positieve elementen voor Vlaanderen in deze wetgeving mede aan de beginselvastheid aan Raf Renard te danken zijn.

Zijn pen laag al op papier in zijn sfeerrijk fijn ouderwets huis onder de bomen van Brasschaat waar het, nu al zeven van de tien kinderen ( hij was toen 65 jaar was geworden) hun eigen weg hebben gezocht, een rustige tijd voor memoires is geworden.

Neen ik ben geen Rollegemnaar.

Maar ken ik Valére Dendievel “Le chanteur de Rollegem”

Hij zong over “De kommeeren van Rollegem”

Zie hier de derde strofe uit:

Zijt gij des zondags wat bedronken met kameraden op den zwier

Ja, ze staan te lonken en ze zien subiet u manier

Ze zitten in een hoek te blekken ze staan uwe doening gauw

Ge zoudt ze moen zien smoelen trekken als er hun iets niet aan en stoat

“Duimbreed geluk, avontuur in een rolstoel”

Een verlamde Vlaamse para lift met een rolstoel naar Finland. Wie van onze Rollegemnaren kent Milo Derdeyn niet? Een geboren en getogen Rollegemnaar. Zoon van Octaaf en Ida, (Schilderers) nu woont hij te Nieuwenrode. Door een tragische val uit een helikopter zit onze vriend Milo nu 70 jaar jong in een rolstoel, maar het hield onze ex-para niet tegen om helemaal naar Finland te liften. Hij droomde eigenlijk van een carrière in het onderwijs, maar toch werd hij eerst officierparacommando. Een keuze die zijn leven veranderde op 19 oktober 1969. Tijdens een demonstratie van op 100 meter daalde hij langs een nylonkoord uit een helikopter, maar op 40 meter hoogte verloor hij de greep, loste het touw en smakte neer. Hij belande na maanden revalidatie in een rolstoel. Het was een lang rouwproces, voor Milo, die nu zijn verhaal neerschreef in een boek welke 222 blz. telt: “Duimbreed geluk”.Van een para die alles kon veranderd in een paria, hij raakte geïsoleerd.

Toen besloot hij iets te doen waarvoor iedereen hem gek verklaarde: gaan liften in zijn rolstoel. Zijn nicht vond dat hij eindelijk uit zijn “Kot” moest komen, en inderdaad de ex-para raakte tot in Finland.

Zijn boek staat vol met anekdotes over deze lange tocht. Hij had een caddie die hij als aanhangwagentje aan zijn rolstoel had vast gemaakt. Daar kon hij zijn reiskoffer mee vervoeren, maar er brak een wieltje af, vanaf dan zette hij de koffer op de voetsteun.

Stelt u maar voor bij het oprijden van een voetpad, zonder hulp zou hij het vaak niet hebben gehaald.

Toen hij eens omverviel, liep iedereen hem voorbij, de enige die hem ter hulp kwam was een oud vrouwtje. Zelf moest ze zich behelpen met een stok. Zonder dan een ervaring, toen een paar nozems hem met opzet omverduwden en aan de haal gingen met zijn portefeuille.

Hij eindigt met: Mijn geld konden ze stelen maar zijn moreel niet.

Zo zien en horen we gaarne onze echte Rollegemnaren, We wensen hem veel succes toe met zijn boek: “Duimbreed geluk” avontuur in een rolstoel (€18,95)

De zeven jarige Libaut Dejonckere won met zijn tekening van Jeff Randall van de reeks ‘Clarence’ de internationale educatieve talentenwedstrijd van televisiezender Cartoon Network.

Hij loopt school in Moeskroen, hij houdt van trommelen in de drumband, alwaar hij met zijn vader naartoe trekt op zondag. Hij is tevens lid van de chiro te Rollegem.

Libaut nam deel aan de Europese wedstrijd “Imagination studio Awards” op een workshop in de Kortrijkse bibliotheek op 28 oktober. Ook elders in Vlaanderen kon men deelnemen tussen 1 september en 1 november. Hij kreeg eerst fragmenten uit een tekenfilm van Cartoon Netwerk te zien.

Onze jonge gast Libaut wist de professionele jury, waar scenaristencollectief Maliboe, Isabelle Cracco en cartoonist Lectrr in zetelden, te overtuigen met zijn inzetting in de categorie van 4 tot 8 jaar. Voor de wedstrijd tekende hij Jeff Randall met een spin. “ Zonder twijfel een van de mooiste tekeningen die ingezonden werden.” Ze vonden zijn figuur speels, kleurrijk en met een heel duidelijke gezichtsuitdrukking. Naast een teken- en kleurpakket van Staedtler, een Wacom tekentablet, een Wacom Bamboo Stylus en een Ipad Mini Kreeg Libaut de kans om samen met Lectrr zijn talent verder te ontwikkelen en zo misschien zijn eerste stapjes naar een grote carrière te zetten. Onze jonge artiest wil later dolfijnverzorger worden, daar hij deze dieren het liefst tekent, het zijn ook zijn lievelingsdieren. We wensen hem van hier uit veel succes toe.

Geert Bultynck

Geboren op 30 december 1964  heeft een liefde voor beeldhouwen. Na eerst metser te zijn geweest ging hij les geven in “bouw” te Kortrijk aan het VTI. Het ontstond bij een project op school door de middeleeuwen te willen nabootsen, alwaar hij, samen met een collega een demonstratie gaf van hoe natuursteen vroeger bewerkt werd. Hij vond het leuk, en zou op die manier het proberen in de academie. Ondertussen zijn vijfjaren verstreken. “ Het begon met letters uitkappen, daarna maakte hij een schaal en zo was hij vertrokken. Zijn eerste beeld werd een buste.

Meestal werkte hij met “witsteen”, welke hij soms combineert met arduin en inox, het beeldhouwen kwam pas later. Met de komst van zijn eerste kleinkind maakte hij een fopspeen.

Geert heeft naast zijn beeldhouwen geen andere hobby’s . Hij gaat veel karweien bij zijn drie kinderen. De tentoonstelling met de Rollofeesten was zijn eerste.

Jean-Pierre Dejonckheere.

Een geboren te Aalbeke op 21 oktober 1945 en wonende te Rollegem tulpenpark 27 gehuwd met Bernice Houtekier schilder reeds tien jaar . Hij stelde tentoon op de Rollofeesten 2014. Hij begon met bouwkundig tekenen in avondonderwijs, maar na een jaar kwamen er kinderen hij stopte. Na zijn beroepsloopbaan als mecanicien bij Dewitte_Visage in Marke, Depoortere In Aalbeke en ITC te Tielt- vijftig jaar later ging hij opnieuw naar de Academie op den houtmarkt te Kortrijk. Hij volgde er de middelbare jaren en daarna hoger onderwijs en twee specialisatiejaren. Hij kreeg onder ander les van Hervé Martijn en Thomas Huyghe.

Zijn werken zijn abstracte werken en komen voort uit microscopie. Hij werkt met een microscoop en slaat die beelden op, op zijn computer.

Hij nam deel aan Kunst te Kortrijk, stelde tentoon in de hal van de Kortrijkse Academie, en won een tweede peijs in de schilderkunst in K3-art te Zwevegem.

Hij pakt uit te Aalbeke tijdens de Corneliusfeesten voor de VALK met een werk over de oorlog.

Naast het schilderen is Jean-Pierre ook sportief, hij fiets graag en doet aan fitnessen.

Heide Platteau:

genoot de opleiding van juweliergoudsmid aan Syntra West te Kortrijk, eveneens heeft ze vierjaar ‘ verloren wastecchnieken gevolgd en dan nog bijscholing zilver haken, parelrijen en werken met zilverklei. Ze geeft ook werkshops voor kinderen en volwassen. Ze ontwerp van uit haar buik. Haar kunde resulteert in een mooie collectie juwelen, die bestaat uit oorringen, halskettingen, ringen, en armbanden zowel in goud, zilver en andere materialen. Haar ontwerpen zijn nooit perfect, vaak asymmetrisch. Het idee achter het juweel verschilt nooit wel de materie. Het ene oorringetje kan een beetje anders zijn dan het andere, maar dat maakt voor haar het net af. Ze maakt nooit het zelfde, mensen komen bij haar om unieke juwelen, niet voor iets wat een ander reeds dracht. Ze maakt geen voorontwerp, tekeningen komen er niet bij te pas, ze werkt direct vanuit het materiaal. Voor mij zijn de mooiste juwelen komend uit een verhaal, een mens komt met oud goud van een overleden iemand, b.v. een tante of moeder en ze vertellen er over. Zulke verhalen laden haar op en dan maakt ze het mooiste juweel

Hannes Waelkens geboren op 5 juni 1989, in  het begoniapark . Elite zonder contract

Hij speelde al vanaf de duiveltjes bij de VAR. Hij speelde in de spits, zijn favoriete en beste stek was links voor, hij droomde van een mooie voetbalcarrière.

De beste herinnering was de winst op het tornooi te Bellegem. Op 3 september 1999 was hij Preminiem bij de VAR. Zijn favoriete club was Excelsior Moeskroen.

Truiaert

Temmerman Christophe ( zoon van Germain Temmerman uit Tombroek)

Zo kwamen we voorlopig aan het einde van deze reeks, hopende dat er ooit iemand nog iets zal aan toevoegen of het verder zal aanvullen wensen we u alvast veel kijk en lees plezier.