NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • 290. bedotten
  • 289. waar is mama ?
  • 288. de snoeperd
  • 287. Sarah Vangeel
  • 286. groene ogen
  • 285. Sven Gatz
  • 284. smerige dief
  • 283. Paul Herygers
  • 282. help!, een hulp!
  • 281. de rechterschoen
  • 280. doppervlakte
  • 279. verkeerd beeld
  • 278. de trage wereld
  • 277. een dag met zon
  • 276. Linus van Pelt
  • 275. bang
  • 274. een gast
  • 273. Koen Geens
  • 272. valentijn als puber
  • 271. Stella Bergsma
  • 270. een half hartje
  • 269. Jan Hautekiet
  • 268. valentijnskaart
  • 267. kattig
  • 266. trefzekerheid
  • 265. getekend
  • 264. station romantiek
  • 263. twee liefdes
  • 262. duizendpoot II/II
  • 261. Arthur Japin
  • 260. duizendpoot I/II
  • 259. Annick Ruyts
  • 258. dienaangaande
  • 257. John Crombez
  • 256. schoofzakken
  • 255. Imke Courtois
  • 254. supermaan
  • 253. dunderklumpen
  • 252. oudste uitvinding
  • 251. in die kringen
  • 250. vrucht = fruit
  • 249. zinvol doel zijn
  • 248. één jaar later
  • 247. Lieve Joris
  • 246. tegen de lamp
  • 245. Geert Bourgeois
  • 244. rijk zonder geld
  • 243. T. Beeckman
  • 242. kinderschommel
  • 241. Koen Wauters
  • 240. kindje zoek
  • 239. hond >< hond
  • 238. azerty >< qwerty
  • 237. Dorrestijn II/II
  • 236. Dorrestijn I/II
  • 235. zeker is zeker
  • 234. duivengeld
  • 233. Maggie De Block
  • 232. ogen beschermen
  • 231. Bernard Dewulf
  • 230. schreeuwers
  • 229. Dolores Bouckaert
  • 228. schoeisel
  • 227. Sven Nys
  • 226. de stem als wapen
  • 225. nattigheid
  • 224. over persiflage
  • 223. van uit het raam
  • 222. oren voor Dino
  • 221. een mail
  • 220. gewrichtsbanden
  • 219. F. Van Groningen
  • 218. werkethiek India
  • 217. Jaak Van Assche
  • 216. een elektrische
  • 215. Sarah Vandeursen
  • 214. te hoog gegrepen
  • 213. Wim Oosterlinck
  • 212. over vooruitgang
  • 211. in Zwitserland
  • 210. hulp of pulp?
  • 209. glas is leeg
  • 208. cenosillicafobie
  • 207. de Peel
  • 205. A. Graviilakis
  • 206. danskriebels
  • 204. geen zwerfvuil
  • 203. Bert Bultinck
  • 202. girlpower
  • 201. Vincent Byloo
  • 200. abrik. & pistache
  • 199. Els Dottermans
  • 198. het reciteren
  • 197. na de feesten
  • ------ geen verbinding
  • 196. standpunt
  • 195. op eieren lopen
  • ------ wees een wonder
  • 194. gezinsplanning
  • 193. uit Stockholm
  • ------ straatnieuws
  • 192. de start van 2019
  • 191. Lennert Coorevits
  • ------ toversoep
  • 190. RMT ...
  • 189. Frieda Van Wijck
  • ------ winterdip
  • 188. temariballen
  • 187. de loodjeslijst
  • ------ verleden
  • 186. houten kop
  • 185. aan tafel
  • ------ mensen in winter
  • 184. glimspieren 2019
  • 183. vuurwerk
  • ------ ochtendstond
  • 182. decembergedoe
  • 181. brand ?
  • ------ woordje troost
  • 180. de lijstjes II/II
  • 179. de lijstjes I/II
  • ------ otters got talent
  • 178. kalender
  • 177. Joke Emmers
  • ------ het woord papa
  • 176. kennis vh Engels
  • 175. Thomas Huyghe
  • ------ minimalistisch
  • 174. de tokèh vertelt
  • 173. wintergeuren
  • ------- een kerstboom
  • 172. mijn vaccin
  • 171. nieuwjaarsbrieven
  • ------ gelijk = gelijk?
  • 170. vintage Disney
  • 169. die brief van-
  • 168. het ezeltje
  • 167. decemberstress
  • 166. kribbig
  • 165. extreem dankbaar
  • 164. oprecht dankbaar
  • 163. Jasmien Naciri
  • 162. de inkt was weg
  • 161. W. Vermandere
  • 160. krijgsgevangene
  • 159. Bas Birker
  • 158. LED-kaarsen
  • 157. Lieven Van Gils
  • 155. turnen II / II
  • 156. charmant
  • 154. turnen I / II
  • 153. in de wachtzaal
  • 152. pap & poëzie
  • 151. over vergiffenis
  • 150. parkeerperikelen
  • 149. sféér !
  • 148. maandenlang
  • 147. Midas Dekkers
  • 146. Java & Brasil
  • 145. Soe Nsuki
  • 144. een winterscène
  • 143. S van Herreweghe
  • 142. twee croissants
  • 141. trouwen II / II
  • 140. de kleinste boom
  • 139. trouwen I / II
  • 138. nog 13 x slapen
  • 137. nep-doventolk
  • 136. dat rood vestje
  • 135. Luc Appermont
  • 134. desserts
  • 133. Lara Taveirne
  • 132. de bijsluiters
  • 131. A. Raemdonck
  • 130. desillusie
  • 129. Ella Leyers
  • 128. Mme Zwarte Piet
  • 127. koe & peren
  • 126. sinterklaas
  • 125. in de bloemetjes
  • 124. vallende sneeuw
  • 123. Ik zag de Sint !
  • 122b AAAHH - ellende!
  • 122. een spiegel
  • 121. één stap per keer
  • 120. Toton Laurent
  • 119. Stefan Brijs
  • 118. kopen op kompas
  • 117b noodlotsymfonie
  • 117. Tiny Bertels
  • 116. een musculus
  • 115. Clement Peerens
  • 113. leren wachten
  • 114. met de hond
  • 112. inslapen
  • 111. het huis ‘91-‘92
  • 110. gelijk waar
  • 109. overslapen!
  • 108. haar groéit
  • 107. Wim Lybaert
    'een heel jaar maart?'
    schrijfvloer 02
    18-11-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.098. ruggegraat

    de bomen tonen hun ruggegraat

    Nu november voluit bezig is zou ik graag iets gezelligs schrijven.
    Iets over de open haard en over onze pantoffeltjes
    die op de radiator van de hall lagen te warmen wanneer we thuis kwamen van school.
    En over warme vieruurtjes terwijl aan de andere kant van het glas
    november zijn eigen feestje hield.

    Het huis met de open haard is verkocht.
    Gelukkig maar.
    Pantoffels op de radiator zijn niet meer nodig, bij ontij gaan we de deur niet meer uit.
    En de kale bomen, weet ik nu, zijn niet dood,
    ze tonen gewoon hun ruggegraat
    om ons te laten zien hoe sterk ze zijn, ook als ze slapen,
    en dat we er op mogen betrouwen
    dat ze de komende seizoenen
    de botten & de bladeren en
    de bloesems & de vruchten zullen kunnen dragen, want
    zíj hebben ruggegraat.

    Ze zijn mooi en sterk, zoals ze daar staan.

    "Bekijk ze maar" roept november "Kijk er nú al naar". 

    Hoe kon ik ooit denken dat de natuur dood ging in november.
    Ze slaapt. Meer is dat niet.
    En bomen hebben ruggegraat.

    m  – HiH-11/2015 - titel © MML, 2012 -

    18-11-2018 om 03:42 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.097. liefde II / II

    We hebben dan kortbij haar ouders gebouwd en in het nieuwe huis heeft zij alles zo ingericht dat het voor haar juist was.
    Ik had er soms problemen mee dat ik geen inspraak had
    maar dan hadden we zo'n uitputtende ruzies dat ik na een veldslag haar gewoon haar zin gaf.
    Ruzies beginnen steeds als ik iets wil veranderen dat om de één of andere reden voor haar niet mag veranderd worden.
    De tafels staan goed zo. De salon daar kom je ook niet aan. Die kan alleen maar zo staan om goed te staan.
    Elk bed in elke slaapkamer staat met het hoofd naar het noorden en de voeten naar het zuiden,
    om geen koude voeten te hebben. Ruzies waren en zijn nog steeds een uitputtingsslag die ik niet kan winnen.
    Ze blijft doorgaan tot ik uiteindelijk zeg dat ze gelijk heeft. Zo lang dat zinnetje niet gezegd is houdt ze niet op.
    Zelfs de hele nacht door. Als ik dan in mijn bed ga liggen komt ze naar boven gestormd met doet het licht aan en herbegint.
    Dan doe ik het licht terug uit en zij doet het weer aan. De hele tijd. Tot ze gelijk krijgt.
    Dan is het goed en komt ze ook slapen. Dan wordt er niets meer over gezegd. Case closed.

    Zo hebben we een meublement in ons toilet met onder de lavabo een kastje met twee deurtjes.
    In dat kastje kunnen 62 rollen toiletpapier. Dat kastje moet altijd vol zitten. Ontbreken er een paar rollen toiletpapier,
    ze stuurt me naar de nachtwinkel om dat aan te vullen want we zouden eens zonder moeten komen te zitten!
    Zo gaat het ook met boodschappen doen. We hebben een grote ijskast in de keuken en één in de garage.
    Die ook moeten vol zitten. Ook de diepvries is altijd voorzien van zoveel reserve dat we bijna een oorlog kunnen overleven
    op de voorraden die ze aanlegt. Bij het boodschappen doen koopt ze niet vier steaks maar minstens twee kilo steak.
    Stoofvlees gaat ze beslist voor de vijf kilo.
    Kwestie van wat reserve te hebben. Vaak begrijp ik niet hoe ze alles nog gestockeerd krijgt maar ze vindt altijd we plaats.
    Ook in de kelder hebben we kasten die volgestouwd zitten met handdoeken, een massa handdoeken.
    Ik denk vaak, handdoeken, dat moeten we heel ons leven niet meer kopen maar
    dan komt ze weer eens thuis met een stel nieuwe! Intussen is de kast bijna te klein.
    In de woonkamer mag er dan weer niets in de kasten liggen.
    Kwestie van een kast als reserve te hebben voor je weet nooit. Die uitleg heb ik nooit begrepen maar zo is het.

    Mijn vrouw doet nooit eens iets normaal zoals de anderen. Ze gaat altijd een stap te ver. Ze overdrijft altijd.
    Het lijkt ook heel vaak dat ze niet moe wordt. Als ze met iets bezig is, wel dan stopt ze niet voor het klaar is,
    al duurt het twee dagen. In de loop van ons tweeëndertig jarig huwelijk zijn de ruzies sterk verminderd.
    Niet omdat mijn vrouw veranderd is maar omdat ik mij aan haar aangepast heb en heb geleerd
    voor vele zaken geen uitleg meer te vragen en het gewoon te accepteren.
    Daardoor is ze veel rustiger geworden en dus ook eenvoudiger in de omgang.

    Wat nog altijd een groot probleem is, is haar mee krijgen naar feestjes.
    Of het nu bij familie is of een verplicht feestje met collega's.
    Ofwel weigert ze pertinent mee te gaan ofwel gaat ze zich helemaal optutten om dan weer wel mee te gaan.
    Dit ook zonder een echte verklaring te kunnen geven.
    Ik denk dat het eigenlijk afhangt van hoe ze zich op dat moment voelt of ze al dan niet mee gaat.

    Zo gingen we eens naar een feest van haar werk en nadat we de auto geparkeerd hadden
    vroeg ik haar of het ver stappen was. Daarop antwoordde ze niet met ja of nee maar ze zei dat we
    tweeduizend driehonderdvijfenzestig stappen moesten doen.
    Ik schrok. Toen wist ik nog niet dat ze altijd haar stappen telt, elke dag.
    Ze kan precies zeggen hoeveel stappen ze zet op elke werkdag.
    Hoe ver het is van het station naar haar werk en van het station naar huis.
    Als we met de auto onderweg zijn telt ze de bomen of de lantaarnpalen. Maar ze moet altijd iets tellen.
    Kwestie van haar hersenen bezig te houden.
    De digitale knop van het geluid van de televisie, of de radio – in huis of in de auto- moeten altijd op even getallen staan.
    Nooit oneven want dan wordt ze heel onrustig.
    Als ze noten eet bijvoorbeeld zijn er dat altijd acht of een veelvoud van acht. Anders functioneert ze niet.
    Een appel snijdt ze ook altijd in acht schijfjes of ze eet hem niet op.

    Vaak huppelt ze door het huis en ik weet nu dat ze daar ook een bepaald ritme in heeft en een strakke choreografie,
    al merkt niemand daar iets van en lijken de bewegingen geen geheel te vormen, ik weet dat het dat in haar hoofd wel doet.
    Gewoon in een zetel zitten kan ze ook niet. Meestal bengelen haar voeten ergens in de lucht en haar hoofd ligt op de zitting.
    Als ik dan vraag of ze gemakkelijk zit, antwoordt ze altijd ja.
    Na tweeëndertig jaar vind ik mijn vrouw nog even boeiend als toen ik haar leerde kennen al heeft ze
    een heleboel mankementen. Als ik mijn leven zou kunnen herdoen, ik zou opnieuw kiezen voor een leven met haar.

    tekst geplaatst met toestemming van de auteur L-MH

    18-11-2018 om 03:39 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    17-11-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.096. liefde I / II

    Ik heb mijn vrouw leren kennen in de toneelschool. Het was de eerste zaterdag van september en ik had me van uur vergist.
    Ik was terecht gekomen in het nieuwe eerste jaar. Ik mocht de les gewoon volgen en aan het einde van de les zei de leraar
    dat ik eigenlijk verwacht werd in het tweede jaar maar ik keek eens rond naar de nieuwelingen en
    ik keek recht in de mooiste blauwe ogen die ik ooit gezien had
    en als liefde op het eerste gezicht bestaat dan was dit beslist liefde op het eerste gezicht en het is na al die jaren nog steeds niet over.
    Ik keek nog eens rond en strandde terug in die grote blauwe ogen en ik zei heel beslist dat ik in deze klas wou blijven.
    De leraar die dit alles gezien had lachte veelbetekenend.

    Een paar weken later trok ik mijn stoute schoenen aan en vroeg ik haar of ze eens met me wou gaan stappen.
    We spraken die avond af in mijn appartement en ze is niet meer weggegaan.
    Ze deed soms wel een beetje raar maar dat nam ik er graag bij. Ze richtte mijn appartement helemaal anders in,
    gooide buiten wat ze lelijk vond, kocht voor mij een hele nieuwe garderobe en nam me mee naar haar oude toneellerares
    want daar leerde je veel meer.
    Ik had enkele jaren alleen geleefd en vond het prettig dat er steeds iemand was als ik thuiskwam,
    het eten was klaar, de was gedaan en het was netjes. Het was wel zo dat in bepaalde kasten niets mocht liggen
    terwijl andere kasten er propvol bijstonden. De lege kasten moesten leeg blijven en de andere moesten volgepropt zijn.
    Ook in de keuken had alles een vaste plaats en het beste was om niets van plaats te veranderen want dan kon ze hysterisch worden.
    Maar je bent verliefd en je neemt dat er graag bij. Iedereen heeft wel een mankementje.

    Het openbaar examen toneel was ook zo’n ramp. Dan liep ze weg en zochten de lerares en ik haar overal.
    Plankenkoorts dacht ik toen. Vanaf dat ze dan op het podium stond dan ging alles vlotjes en was ik heel fier op haar.
    Mijn moeder die altijd naar de openbare examens kwam kijken zei dan dat ze zo schoon speelde, schoner dan ik.
    Zij heeft dan ook haar regeringsmedailles gehaald en ik niet, maar dat kon de pret niet bederven. We deelden een hobby.
    We waren twee tegengestelden. Zij was een veellezer en een veel weter en ik, wel ik nam het leven makkelijk.
    Al een jaar nadat ik haar had leren kennen zijn we getrouwd. Het was oktober en het leek wel een zomerse dag.
    Na de huwelijksplechtigheid zei haar vader me dat hij hoopte dat ik haar 'getemd' kreeg want
    dat hij heel haar leven geprobeerd had haar te 'temmen' maar dat het hem nooit gelukt was.

    Haar vader vertelde me verhalen over haar dat ik vaak dacht, waar ben ik aan begonnen.
    Zo was er het verhaal van hoeveel schoenen ze wel niet versleten had.
    Er was zelf één keer, dat ze vrijdagavond nieuwe schoenen gekregen had en dat ze
    's anderendaags in de namiddag al terug in de schoenwinkel stonden omdat de tippen van haar schoenen er helemaal af waren.
    De eigenaar van de winkel bracht toen het nieuwste modelleke van schoenen en mijn schoonvader zei dat het
    geen goede schoenen waren want dat ze die daar gisteren gekocht hadden
    en dat hij maar eens moest kijken of hij ze nog herkende.

    Zij had toen een nieuwe walk ontdekt, vertelde ze me jaren later om eerst met de bovenkant van de tenen de grond te raken
    en dan pas de voet gewoon neer te zetten waardoor de bovenkant natuurlijk binnen de kortste keren gehavend was.
    Die tic heeft ze een hele tijd gehad om die dan weer te verwisselen voor een andere tic. (morgen tweede deel)

    tekst geplaatst met toestemming van de auteur L-MH

    17-11-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.095. lumineus

    sfeerverlichting voor de donkere maanden

                                   Afbeeldingsresultaat voor lumio lamp
    Hebt gij ook soms een idee of een inval waarvan ge zegt 'dit is lumineus' ?
    De ontwerpers van dit object zeker wel: een lamp in de vorm van een boek,
    een boek dat licht brengt. Kan het symbolischer?

    Zo'n boek zie ik dienen als bijverlichting in een leeshoekje.
    En om het licht uit te doen? Gewoon het boek sluiten, kijk maar.  

                              Lumio LED Book Lamp GIF

    Als de GIF-foto hierboven geen beweging toont, klik dan efkes op deze link: 
    https://www.jebiga.com/lumio-led-book-lamp/ Het ontwerp is van ene Max Gunawan, USA. 

    - EZW-11/2014, herwerkt

    17-11-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    16-11-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.094. groepswoonst

    Van tamelijk jong heb ik wonen in groep interessanter gevonden dan wonen in enkel een gezin.
    De gebouwen die daarop voorzien waren leken mij de meest zinnige en innige bouwsels.
    Grote eieren waar we allemaal in konden.
    Ik kende nog niet de woorden om het gevoel te beschrijven maar
    iets met een dak op en waar veel mensen kunnen wonen
    leek mij veel interessanter dan de groene landelijkheid,
    de sociale woestijn waarin mijn zussen en ik leefden.

    Niet dat ik op internaat wilde, absoluut niet want daar was het te strak,
    maar ik was vrij jong al aan het denken of het niet anders kon.
    Meer mensen, meer meningen, meer wisselwerking onder eenzelfde dak.
    Allemaal samen, hoe meer koppen hoe meer vreugd.

    Aha, en toen kwamen de sneeuwklassen.
    Toen ik elf was naar Melchthal - een serie legerbarakken.
    Toen ik twaalf was naar Maloja - een vergane glorie van een palace-hotel.
    Mijn eerste ervaringen met wonen in groep.

    Toen mijn ma me kwam afhalen op het perron in Vilvoorde
    toeterde ze dat ik er goed uit zag, helemaal heropgeleefd.
    Dat zal wel. Ik voelde mij ook zo. Helemaal wakker en helemaal … kweeni, helemaal mij? 

    Achteraf miste ik de groep enorm, de mensen die ik kon horen-&-voelen denken.
    Helemaal anders dan het gedoe van de systemen zoals op school of thuis. 
    De scherpte van dat gemis gleed weg. Moest wel. Het zou anders niet houdbaar geweest zijn.

    Later kwamen er zeer uitzonderlijk nog twee lentevakanties georganiseerd door de ziekenkas.
    In 1966 tien dagen opnieuw Melchtal, in 1968? opnieuw Maloja.
    Opnieuw die heropleving. Zo wou ik het later, want met veel zijn is plezant.

    In 1972 woonde ik in een groepshuis centrum Brussel, commune heette dat toen nog.
    Iets later heb ik de kans laten voorbij gaan om een jaar naar de kibboets te gaan.
    In 1978 kwam de koopvaardij.
    Eerst als noodoplossing, toen als beslissing en met volle goesting, en
    in 1990 kwam ik LM daar tegen.
    In totaal was de koopvaardij 31 jaar mijn huis.
    Zelfs tijdens de verlofperiodes in België was het volgende schip al mijn woonst. 

    Met velen onder één dak, een groepswoonst ? Ja, direct.
    Utopisch? Ja, dat ook.

    m – HiH-11/2016, bijgewerkt -

    16-11-2018 om 05:38 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.093. Xavier Taveirne

    te gast bij Wim Helsen, Xavier Taveirne
    met 'Verzamel De Liefde' van Bart Moeyaert

              Siberië

           Geef me je jas
           van bont van teddyberen.
           Leg je arm om me heen
           en al je winterkleren.
           Zoen me
           tot ik warm word.
           Zoen me
           tot ik spin.
           Trek je eigen huid dan uit,
           stop mij eronder in.
           Sus me met je hartslag:
           wij ons wij ons wij ons.
           Maak van dit veel te grote bed
           een heel klein fort van dons.

      Xavier Taveirne            

    De knop voor de ondertiteling staat rechts onderaan, de =-knop.
    Taveirne in gesprek met Helsen,
    https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/winteruur/4/winteruur-s4a11/ 
    10min18

    Over Xavier Taveirne : https://nl.wikipedia.org/wiki/Xavier_Taveirne 
    Over Bart Moeyaert : https://nl.wikipedia.org/wiki/Bart_Moeyaert

    Over Verzamel De Liefde : Gedichten over de liefde - maar niet alleen over de liefde.
    Over het hier en nu, over een kamer, een ochtend, een hand, over woorden
    en hoe ontoereikend die zijn kunnen wanneer je wil zeggen waar het om gaat.

    Om te onthouden :
    Het woord 'zorgdwang', een gloednieuw woord van Wim Helsen, en een nieuw gezegde
    "Je hoeft geen risico's te nemen, je komt vanzelf wel in de problemen" van Christophe Vekeman.

    16-11-2018 om 05:31 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    15-11-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.092. zee-presten

    Vanmorgen klikte ik de eerste nieuwsbrief open en
    er stond een titel die me aansprak. Iets over zeepresten.

    Zee-presten … dat ken ik niet. Misschien is het een term uit de zeilwereld?
    Bij zeilen komt heel wat kijken en daar hoort een jargon bij, bvb:
    op volle zee moet men eerst zeer sterk presten alvorens te … eh, loeveljeren ?

    Of een duikterm, iets met de pressie in de luchtflessen?

    Zee-presten, misschien een lokale delicatesse? Hoe bereid ik zee-presten,
    en hoeveel presten serveert men per persoon. Is presten presenteren een prestatie op culinair gebied?
    En ik droomde al weg hoe ik aan de kust van Bretagne in Brest presten zou gaan plukken.
    Met het juiste mesje natuurlijk, want het artikel zou me zo dadelijk wegwijs maken waar en hoe dat moet.
    Bestaan er ook zoetwater-presten?

    'k Klikte het artikel open, met alle soorten van gretigheid : zeepresten.
    Hoe verwijder ik zeep-resten.

    Tja.
    m – EZW-11/2013, herwerkt - op slag klaarwakker toen

    15-11-2018 om 02:02 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.091. Guy Cassiers

    te gast bij Wim Helsen, Guy Cassiers
    met Manifest van Peter Handke

    volledige tekst

              1. Iedere verklaring weigeren
           2. Niet met de waarheid voor de dag komen
           3. Liegen of het gedrukt staat
           4. De dingen op z'n kop zetten
           5. Niet de werkelijkheid tot taal laten worden, maar de taal tot werkelijkheid
           6. Niet over taal spreken
           7. In tegenstrijdigheden verwikkeld raken
           8. Niet voor alledag schrijven
           9. Niet voor de eeuwigheid schrijven
         10. De dingen in het onzekere laten
         11. Geen genoegen nemen met de feiten
         12. Niet met beide benen op de grond staan
         13. Geen regels voor anderen opstellen
         14. De nadruk leggen op het belang van de conversatie als eerste en als laatste hulp
         15. Uit wild west films het sterven leren
         16. Zelfs in de kleinste opgeblazen kikker een aanwijzing zien voor het niet bestaan van God
         17. In je overmoed het doel voorbij schieten
         18. Zichzelf het naaste staan
         19. Zich in niemand willen verplaatsen
         20. Alleen over zichzelf schrijven
         21. Altijd alles met opzet doen
         22. Met niemand van gedachten wisselen
         23. Van al het menselijke vreemd blijven
         24. Zich door schrijven eruit kunnen praten
         25. Naar de bioscoop gaan
         26. In het gras liggen
         27. Geen manifesten opstellen
         28. Zwarte schoensmeer kopen
         29. Wereldberoemd

    https://s3.eu-central-1.amazonaws.com/desingel-media/a1i0N00000T2X4CQAV.pdf


      Regisseur en artistiek leider van het Toneelhuis in Antwerpen, Guy Cassiers.

    De knop voor de ondertiteling staat rechts onderaan, de =-knop.
    Cassiers in gesprek met Helsen,
    https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/winteruur/4/winteruur-s4a10/ 
    13min02

    Over Guy Cassiers : artistiek leider van het Toneelhuis in Antwerpen. Zijn werk wordt niet alleen in Vlaanderen gewaardeerd,
    ook in het buitenland is hij een bekende naam aan het theaterfirmament. Hij kreeg dan ook al tal van theaterprijzen.
    Als zoon van de bekende komische acteur Jef Cassiers – bekend van de Woodpeckers en van Johan en de Alverman –
    kon het bijna niet anders dat hij in het theater terechtkwam.
    Nochtans volgde hij eerst een opleiding aan de Academie voor Schone Kunsten. - https://nl.wikipedia.org/wiki/Guy_Cassiers 

    Over Peter Handke : https://nl.wikipedia.org/wiki/Peter_Handke 

    15-11-2018 om 01:59 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    14-11-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.090. onbewaakt

    (…)  het verbaast me dat er nog geen enkele vandaal
    het in zijn hoofd gekregen heeft die zakken te saboteren (…)

    Awel, dat vind ik ook eigenaardig, dat de postzakken zomaar gedropt worden
    en een aantal uren onbewaakt blijven liggen. 
    Moesten ze nu nog in een winkel afgezet worden,
    of in de hal van een school, daar liggen ze tenminste onder toezicht.
    Maar bij de post vindt men blijkbaar dat het kan,
    iets op hoop van zege droppen op straat, los de mensenjungle in.

    'k Heb hier achter in het dorp al een bushokje weten vernielen
    en ook het elektronisch berichtenbord aan de bushalte aan de markt.   
    Maar toch gaat de post er van uit dat er geen gefrustreerde zotten loslopen, geen baldadige malcontenten,
    geen junks, geen doorzopen zombies, geen wildplassers dus dat postzakken gerust onbewaakt mogen achterblijven.

                            foto van ‘t Net   Lintse post verdwijnt tussen de struiken 

    Het systeem komt me zeer ondoordacht over.
    't Kan er bij mij niet indat er niet vaker iets misloopt. Of houdt B-Post die gevallen stil?
    Het is al 10 jaar of langer aan de gang. Hier een verhaal uit 2008, van een bekommerde burger :

    Hasselaar vindt postzakken in bushalte
    13/03/2008 om 09:25 - Dirk JACOBS

    Hasselt - Een goed bedoelde daad van een bezorgde burger leidde gisteren tot een klacht bij de politie.
    Guy Swinnen, een medewerker van De Lijn, vond het verdacht dat in een bushokje een onbewaakte postzak lag.
    Hij laadde de zak op, maar de postbode dacht later op zijn ronde dat de zak was gestolen.

    Volgens Fred Lens van De Post had de zak niet in het hokje mogen liggen.
    “Maar de man had de zak ook niet zomaar mogen meenemen. Poststukken meenemen is een strafbaar delict.”

    Guy Swinnen, administratief medewerker van De Lijn in Hasselt,
    zag de postzak liggen in een bushokje in Sint-Lambrechts-Herk.
    “Aan de halte in de Beukenhoflaan zag ik dat een grote zak bleef liggen
    nadat iedereen ingestapt was”, vertelt Guy Swinnen.
    “Toen we opnieuw aan de halte passeerden, lag die zak daar nog.
    Ik ben uitgestapt om even te kijken en tot mijn verbazing zat die zak boordevol poststukken,
    persoonlijke brieven en rekeninguittreksels. Dat lag daar zomaar voor iedereen te grabbel.
    Omdat ik dat absoluut ongehoord vond, heb ik de zak in de bus geladen en meegenomen naar ons hoofdkantoor.

    Vandaar heb ik de klantendienst van De Post gebeld. Volgens hen worden zulke ‘overlastzakken’,
    die een postbode niet meteen kan meenemen, normaal niet open en bloot langs de straat bewaard.”

    Klacht

    Fred Lens, woordvoerder van De Post, beaamt dat.

    “Normaal liggen die zakken op een beschermde plek, bijvoorbeeld bij mensen thuis,  (hier in Ekeren gewoon langs de straat!)
    langs de route van de postbode”, legt hij uit. “We zullen nu onderzoeken hoe de zak in dat bushokje is terechtgekomen.”

    Lens benadrukt wel dat de bezorgde ambtenaar de zak niet had mogen meenemen.
    “De postbode was tijdens zijn ronde zo verbaasd dat hij zijn overlast niet terug kon vinden,
    dat meteen klacht tegen onbekenden is ingediend bij de politie. Poststukken meenemen is immers een strafbaar delict.
    Deze man had beter De Post of de politie gewaarschuwd in plaats van de zak mee te nemen.”

    “De zak zal donderdag (vandaag, nvdr) zo snel mogelijk opgehaald worden zodat onze postbode
    de briefwisseling met één dag vertraging alsnog ter plaatse kan krijgen.”

    Oké, dit was enkel vertraging. Maar er kunnen ook andere dingen gebeuren.

    “Als men even googelt, ziet men dat er al heel wat verdwenen zijn.
    Dat zijn dan enkel de postzakken waarvan men weet dat ze gestolen zijn.
    In elke postzak zitten meerdere facturen. Elke aanmaning wegens niet betalen kost het de klant 5 à 10 euro.
    Om nog maar te zwijgen over het ongemak.
    Wanneer men een postzegel koopt, gaat men toch eigenlijk een contract aan met Bpost om iets te leveren.
    Toch is Bpost blijkbaar niet verantwoordelijk wanneer zo'n overlastzak verdwijnt.
    Meer nog: de klanten worden zelfs niet verwittigd dat er eentje gestolen is waarin mogelijk voor hen bestemde post zat.”

                                                                Niels Vanacker kon ongestoord in de zakken snuffelen als hij dat wou.  foto van 't Net

    m  – EZW-11/2013, bijgewerkt - https://www.hbvl.be/cnt/aid693749/hasselaar-vindt-postzakken-in-bushalte , ttps://www.test-aankoop.be/klagen/publieke-klachten/publieke-klacht?referenceid=CPTBE00137065-04

    14-11-2018 om 01:34 geschreven door maart


    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.089. Paula Semer

    te gast bij Wim Helsen, Paula Semer
    met het in memoriam 'Postuum Renée' van Monika Triest.

              Misschien hebben we jou
           toch niet goed gekend, after all, Renée
           Nu is het te laat
           je bent er niet meer.
           Je had het over gender vóór dat woord bestond
           en je hamerde er op door
           tot niemand nog luisterde.

           Misschien merkte je het niet eens
           maar je beet door.
           Je schreef je te pletter
           vóór iemand van ons schreef
           meer onderwijs en dat soort dingen
           vernederende dingen voor vrouwen.

           Je droeg die vlag zo hoog in je vaandel 
           misschien te hoog zelfs of te vroeg, wie weet
           misschien kreeg je te weinig steun, ook van ons
           misschien kenden we jou niet goed
           en dronk je je verdriet weg
           we doen allemaal wel iets met dat verdriet.

           Je kon serieus doordrammen
           maar dat moest wel in die dagen
           waarin niemand wilde luisteren
           zeker niet naar vrouwen als jij.

           En wij, wij blijven achter
           met een gedreven ziel minder onder ons.
           Hoe moet dat nu verder
           Renée?

           Monika Triest bij de uitvaart van Renée van Mechelen

       

    De knop voor de ondertiteling staat rechts onderaan, de =-knop.
    Paula Semer in gesprek met Helsen,
    https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/winteruur/4/winteruur-s4a9/ 
    12min20

    Over Paula Semer : https://nl.wikipedia.org/wiki/Paula_S%C3%A9mer 

    Jarenlang presenteerde ze de vrouwenprogramma's "Vrouwenspiegel" (1954) en "Penelope" (1955-1965), een programma dat ze vanaf 1958 ook produceerde.
    In het programma kwam in 1964 een geboorte voor het eerst op televisie. De commotie hierrond zou een jaar aanhouden.
    Andere controverses die "Penelope" veroorzaakte waren haar gesprekken over seksualiteit vanaf 1965.

    Over Monika Triest : https://www.manifiesta.be/nl/gast/monika-triest 

    Over Renée van Mechelen (1946-2007) : https://www.furiavzw.be/nieuws/item/123-hommage-aan-rosa-en-renee-van-mechelen-19-oktober-2017 & Google

    extra : https://www.bokrijk.be/nl/blog/2015/6/26/paula-semer-in-de-sixties, 04min50
    https://www.proximustv.be/nl/nieuws/foto/1761575/showbizznieuws-heet-van-de-naald/1761586/paula-semer-is-92-maar-ze-bestoken-mij-met-porno

    14-11-2018 om 01:22 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    13-11-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.088. een boze aap

    Peter en Diane hebben twee dochtertjes. 
    Peter mailt af en toe. Hieronder wat hij eens schreef : 

    Onze jongste heeft geregeld kwade dromen en vannacht hoorde haar weer gillen en snikken : Paa-paa!
    Met paniekerige uithalen. Ik was op slag klaarwakker en uit bed. Ik stak de gang over in combat style.
    De kleine was helemaal onder het dekbed weggekropen en lag daar met de daver op het kleine lijfje.

    - Het is maar een droom, zei ik met mijn hand op haar rugje.
    - Het is de Boze Aap!
    - Hier is geen boze aap, zei ik.
    - Jawel, piepte ze klaaglijk, achter u.

    Haar stemmetje klonk zó bang, haar angst was zó echt,
    dat ik achter me keek, of daar iets was om bang voor te zijn.

    - Nee, hier is geen aap. Ik heb gekeken, geen aap.

    Nu vraag ik u, een vent van mijn kaliber achter zich doen kijken
    naar een Boze Aap … zo écht bang was onze jongste.
    Wat of wie bezorgt haar die angstdromen?

    Ik had in mijn lijf koleire genoeg om tien boze apen aan te kunnen, maar er was er geen.
    Geen ene.

    Toen kwam Diane en zij heeft de kleine in haar armen gewiegd enweer rustig gekregen.

    -----  

    Die  taakverdeling gaat terug tot de oertijd, denk ik.
    De Mama richt zich op de angst van het kind en
    de Papa richt zich op het gevaar. Hij verslaat dat gevaar. Desnoods met de blote hand.

    Maar hier was geen gevaar, er was enkel de angst.
    Terwijl de Mama de angst weg wiegde zat de Papa naar zijn werkeloze handen te kijken.
    Het is niet makkelijk vader te zijn in moderne tijden.
    Want de reële gevaren moeten nog komen, en die komen dan niet van National Geographic.

    - EZW-03/2014 – HiH-11/2014, bijgewerkt -

    13-11-2018 om 14:49 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.087. Linde Merckpoel

    te gast bij Wim Helsen, Linde Merckpoel
    met een fragment uit 'My uncle Oswald' van Roald Dahl.

             I began to realize how important it was to be an enthusiast in life.
           He taught me that if you are interested in something,
           no matter what it is, go at it full speed ahead.
           Embrace it with both arms, hug it, love it, an above all,
           become passionate about it.
           Lukewarm is no good Hot is no good, either.
           White hot and passionate is the only thing to be.

       Afbeeldingsresultaat voor linde merckpoel plezier maak je zelf

    De knop voor de ondertiteling staat rechts onderaan, de =-knop.
    Merckpoel in gesprek met Helsen,
    https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/winteruur/4/winteruur-s4a8/ 
    11min12  

    Over Linde Merckpoel : https://nl.wikipedia.org/wiki/Linde_Merckpoel
                                     
    https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2017/04/29/het_creatieve_labvanlindemerckpoelpleziermaakjezelf-1-2964672/ 
    Over Roald Dahl : https://nl.wikipedia.org/wiki/Roald_Dahl
    Over Oom Oswald:https://nl.wikipedia.org/wiki/Oom_Oswald

    Eerste indruk : het slot, het stuk na de 'slaapwel', vind ik zó ontwapenend.

    13-11-2018 om 14:48 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    12-11-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.086. achtervolging

    In de feuilletons met vrouwelijke inspecteurs en rechercheurs
    zetten de dames al eens de achtervolging in op hoge hakken.
    Hoe doen ze het! Ik kon op hoge hakken nog geen stilstaande bus inhalen.

    Dan heb ik telkens de neiging om naar het TV-scherm te roepen:
    Niet doen! Ge gaat uw voet omslaan! En dan ligt ge daar … 

    Bij een sportmerk moet iemand ook zo gedacht hebben want dit is het resultaat,
    de oplossing van Nike, de renhakken : 
                          
     Afbeeldingsresultaat voor nike heels

    En toch stel ik me nog vragen bij dat model.


    – EZW-11/2013, bijgewerkt

    12-11-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.085. frigo-lezen

    omdat Laura haring kocht

    In het voorjaar van '88 was ik op weekend bij Laura en D.  Hun oudste zoontje was toen twee,
    de drie volgende kinderen waren vage plannen voor de toekomst. 


    D zocht iets in de frigo, we hoorden hem rommelen.
    - Laura … ?
    - Ja ?
    - Hebt gij zure haring gekocht ? klonk het verbaasd.
    - Ja, neem maar hoor, er is genoeg. 'k Heb twee emmertjes meegebracht.
    - Dat zie ik ja …, zei hij voorzichtig. 

    D kwam de woonkamer binnen en kwam erbij zitten.
    Hij bleef naar Laura kijken alsof hij haar voor het eerst zag,
    opgetogen als een verliefd kalf van zestien, een en al aanbidding.
    Nu is Laura bij momenten wel een schoonheid, maar
    ik vond juist dat ze er wat grauw en getrokken uit zag. Moe.
    't Was in de zaak de meest drukke periode van het jaar, vandaar. 

    - Zoudt gij niet koken? vroeg ze verstrooid.
    - Ja, jaja, zei D.
    Terwijl hij naar de keuken ging liep hij bijna een stoel omver.  

    Na het eten werd Pieter in zijn bedje gelegd, met alle ceremonieel dat erbij hoorde.
    Daarna was het grote-mensen-tijd.
    De grote mensen keken een eindje TV en gingen toen ook slapen.

    Toen ik uit de badkamer kwam hoorde ik kreetjes.
    Het kwam niet uit de kamer van Pieter. Daar was alles rust en vree.

    Later zat Laura aan het voeteinde van mijn bed en schudde me wakker bij mijn enkels.
    Dat deed ze als kind ook. Eerst wachtte ze tot iedereen sliep en dan kwam ze aan mijn enkels schudden
    om me iets mee te delen dat onmogelijk kon wachten, iets van intergalactisch belang.

    - Ik ben in verwachting, zei ze.
    - En dat weet ge nú al, laat mij slapen.
    - Nee, echt, ik ben in verwachting. Al drie maanden of langer.
    - Kondt ge dat daarstraks niet vertellen?
    - Toen wist ik het nog niet.
    - En nu wel?
    - Ja.
    - Ah, oké.
    - Door de haring.

    'k Werd iets meer wakker, vanwege die haring. 

    - De eerste keer kocht ik ook zoveel zure dingen.
     
    Ik at augurken uit het vuistje. Heelder potten. 

    Dan zal ik wel op zee geweest zijn, dat van die potten augurken heb ik nooit geweten of gezien. 

    - Zoudt ge niet eerst een test doen.
    - Heb ik gedaan, daarstraks al, en D is zot van contentement.
    - Ah, dát waren die kreetjes …
    - Wat?
    - Niks.

    Het zoete nieuws was aangekondigd door twee emmertjes haring op zuur.
    Fijn dat D kan frigo-lezen hé.

    Nu iedereen op grootouderleeftijd is heeft D een enorm verlangen naar babies.
    Hij wil kleinkinderen.

    Ik dacht dat zoiets voorbehouden was voor aankomende grootmoeders,
    die soort tweede nestdrang, maar D doet daar opgewekt aan mee.

    - Hebben de meisjes al plannen in die richting, vroeg ik.
    - Nog niet …, maar ik hou toch al de koelkast in 't oog.

    Zei hij met dromerige blik.

    m  - HiH-11/2015, bijgewerkt

    12-11-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    11-11-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.084. Lucas 25 ?

    Lucas 25, 12-16 …

    De dominee deelt aan het eind van het sermoen mee dat de volgende zondag zijn preek over liegen zal gaan.

    Daarop vraagt hij de verzamelde geloofsgemeenschap om als voorbereiding Lucas hoofdstuk 25 vers 12-16 te lezen.

    De volgende zondag vraagt hij wie van de aanwezigen Lucas hoofdstuk 25 vers 12-16 gelezen heeft.
    Ongeveer 60 mensen steken de hand op.

    De dominee glimlacht minzaam : "Het evangelie van Lucas telt slechts 24 hoofdstukken!"

     

    <(:o) - EZW-11/2013, oelala!  

    11-11-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.083. omtrent oorlog

    Ze waren slechts zijdelingse schade, 14-18 ~ van FIV

    "Op 4 september 1914 trokken de Duitse troepen een spoor van vernieling door Dendermonde,
    een paar dagen later trokken ze verder. Op 1 oktober kwamen ze terug.
    Soldaten van het Belgisch leger hebben geprobeerd ze tegen te houden,
    er werden over en weer schoten gelost, het Belgisch leger trok zich terug.

    De Duitsers stapten de verwoeste stad weer binnen, namen onderweg enige burgers als levend schild mee,
    en om hun woede te koelen en een voorbeeld te stellen werden die burgers ervan beschuldigd
    op de Duitsers geschoten te hebben.

    Ze werden met hun rug binnen tegen de muur van de kerk Sint-Gillis gezet en nog terwijl
    de aanklacht en het vonnis voorgelezen werden,
    werden en alle personen die het ongeluk hadden op de straat of in de omgeving te zijn,
    bijeengedreven om getuige te zijn van de executie.
    Waaronder mijn nonkels Victor en Rémi.
    Nonkel Victor was 18 jaar, nonkel Rémi zal iets van 9 jaar geweest zijn.

    Na de executie werden de  mannelijke getuigen gevangen genomen en weggevoerd.

    Heeft nonkel Rémi geprobeerd bij zijn grote broer te blijven, of juist weg te lopen?
    Heeft hij in zijn kinderlijke woede de Duitsers uitgemaakt voor al wat lelijk is?
    Klopten de Duitsers op een kleine jongen omdat ze het graag deden? -een strategie van Bismarck was om
    de burgerbevolking zoveel mogelijk schrik aan te jagen door onmenselijke daden te stellen-
    mensen hebben een bloederig gebroken kind, dat nog ademde, op een deur gelegd en hem zo naar huis gedragen.
    Hij heeft het overleefd. Zijn gebroken beenderen zijn schots en scheef weer aaneengegroeid,
    nonkel Rémi is altijd kreupel gebleven.

    De martelgang van Nonkel Victor (Toor)

    Hij werd samen met de andere 'getuigen', zonder eten of drinken en te voet
    naar een onbekende bestemming gedreven. Onderweg werden zij geslagen en geschopt.
    Ze kwamen toe in Scheldewindeke, waar ze hun graf moesten graven en dan, zonder enige uitleg
    werden ze na 4 dagen vrijgelaten.

    Nonkel Toor is daar nooit van bekomen, hij was getraumatiseerd tot het uiterste. 
    Hij kromp ineen bij elk geluid, was bleek en hij beefde zonder ophouden.
    Overdag zat hij in een hoekje bij de stoof ’s nachts sliep hij in de schuilkelder.
    Een jaar later, is hij overleden. 18 december 1915. Hij was 19 jaar.

    Zijn naam staat niet op het monument van het Heldenplein.
    Hij was collateral damage ofte nevenschade.

    Later, in de jaren zestig of zeventig, toen de jeugd volop aan het emanciperen was,
    hoorde ik soms ouders, mensen die WO II meegemaakt hadden, zich opwinden over de jeugd-van-tegenwoordig
    'Ze zouden begot eens terug ne goeien oorlog moeten meemaken'.
    Dat waren de Verontruste Ouders van toen."  FIV


    “eens terug een echte oorlog moeten meemaken!”

    Mijn pa riep zo'n dingen, hij was zo iemand.
    Wanneer hij een gedachtewisseling met een van de drie dochters niet meer aankon brulde hij :
    ge zoudt eens allemaal terug een oorlog moeten meemaken!

    Dat verbaal geweld moest dan doorgaan voor opvoeding en begeleiding naar volwassenheid.
    Vermits hij ons niet onder de knoet kon houden moest een buitenlandse mogendheid dat maar komen doen.
    Ik durf niet bedenken wat hij daarbij voor ogen had.

    – HiH-11/2016, toen met FIV – volledig herwerkt

    11-11-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    10-11-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.082. leutige dingen

    Juste pour rire , Just for Laughs

    De automobilisten in het filmpje denken dat de verkeersagent voor het lapje gehouden wordt.
    Door een rij brave schoolkinderen dan nog wel. Daar worden ze blij van,
    dat een agent zich in de luren laat leggen, dat een agent niks door heeft  … 

    Deze organisatie uit Canada heeft filmpjes die misschien grappiger zijn, maar dit is volgens mij een speciaaltje.
    Omdat het dubbel is, is het niet alleen grappig, het is geestig.
    De automobilisten moeten gaandeweg ontdekken dat zij zélf de dupe zijn , niet de agent
    en dat lukt soms niet zo goed, of helemaal niet.

    'k Vraag me af wie die leutige dingen bedenkt.

    klank aanzetten
    http://www.youtube.com/watch?v=aiwpstK97ME 
    01min36

    m - EZW-11/2013, bijgewerkt - https://en.wikipedia.org/wiki/Just_for_Laughs , https://fr.wikipedia.org/wiki/Juste_pour_rire

    10-11-2018 om 02:52 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.081. 'in huis'

    'k Was op zoek naar het verschil tussen huis en kamer,
    maar ik heb geen bevestiging gevonden van wat ik dacht.
    Het gaat over een streektaal en ik kan me niet herinneren welke.

    Met huis bedoelde men de ruimte die verbinding heeft met de buitenwereld.
    Alle andere delen van de woonst heten kamer.

    Die betekenissen zijn in de loop der tijd en tijden verschoven
    en dan wordt met 'in huis' specifiek 'in de woonkamer' bedoeld,
    bvb men zet de fiets in de gang en de boekentas zet men in huis.

    Evengoed werd met 'in huis' de ganse woonst, het ganse gebouw bedoeld :
    bvb in huis draagt men pantoffels.
    De ganse woonst, dat kon verwarrend zijn als iets 'in huis' ligt.
    Ligt hetgeen men zoekt in de woonkamer of ergens in het huis, ergens in het gebouw ?
    bvb mijn pantoffels liggen ergens in huis.

    Een kamer was een ruimte zonder rechtstreekse verbinding met buiten, een ruimte die men kan afsluiten.
    Om buiten te raken moet men eerst door andere ruimtes. Dat snap ik.
    Maar over die betekenis huis = woonkamer, daar ben ik nog altijd niet aan uit.

    Wat ik wél gevonden heb over huis is een lijstje gezegdes,
    waaronder twee die ik nog niet kende. Die twee * vind ik vandaag de mooiste.

    -----
    Wie in een glazen huis woont, moet niet met stenen gooien:
    wie een hoge positie heeft, moet voorzichtig zijn.

    In het huis van een gehangene spreekt men niet over de strop:
    je moet vermijden over onaangename onderwerpen te spreken.

    Een zuinige huisvrouw bouwt huizen als kastelen * : met een zuinige huisvrouw
    houdt het gezin zoveel geld over dat er een kasteel mee gebouwd kan worden.

    Je moet het huisje wel bij het schuurtje laten * :
    je moet niets buitensporigs doen, oftewel de dingen in de juiste proportie houden,
    dit dan vooral op financieel gebied (min of meer hetzelfde als "de tering naar de nering zetten").
    -----

    Maar er bestaat natuurlijk meer, mooier, ook grappiger en vooral interessanter:   
    http://www.woorden.org/spreekwoord.php?woord=huis&page=0

    – HiH-11/2016, bijgewerkt

    10-11-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    09-11-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.080. saluki 's

    saluki, de gazellehond, Perzische windhond (Iraanse) 

    "De saluki of Perzische windhond is afkomstig uit Iran, (vroeger Perzië).
    De rasnaam is afgeleid van de stad Saluk, die onder het zand is verdwenen.
    Saluki's werden als jachthond gebruikt door verschillende nomadische woestijnvolken
    en werden zo van gebieden bij de Kaspische Zee tot de Sahara verspreid.  

    Op Perzisch aardewerk dat dateert van 4200 vóór Christus,
    werden al salukiachtige honden afgebeeld.   

    In Egyptische graftombes zijn gemummificeerde saluki’s aangetroffen en
    de farao's jaagden met valken op hun arm en een soort saluki's aan de lijn.

                              

    Saluki's zijn sterk verwant aan Afghaanse windhonden.
    De saluki is ideaal: zowel als gezelschapshond als jachthond. 
    'Ideaal' zou ik niet echt zeggen, eerder 'geschikt'.

    Aard

    De saluki is wat terughoudend ten opzichte van vreemden,
    maar is zeer gesteld op het gezelschap van zijn baas.
    Verder is hij onafhankelijk, rustig, waardig en eigenzinnig
    en hij heeft een groot jachtinstinct en een enorme energie.

    Opvoeding - Oelala! Niet simpel.

    Met enig beleid is het mogelijk een redelijk opgevoede hond te krijgen,
    maar houd er wel rekening mee dat dit nooit een perfect luisterende hond zal worden.
    Met veel geduld en inzicht kunt u toch bereiken dat de hond op u gesteld raakt en u niet teleur wil stellen.

    Sociaal

                       Afbeeldingsresultaat voor salukis

    Saluki's kunnen prima samenleven met andere gelijkgestemde honden,
    maar andere huisdieren zoals geiten of konijnen
    kunnen beter ver buiten bereik van deze honden gehouden worden,
    want hun jachtinstinct is te sterk om de verleiding te weerstaan."

    Hier een filmke met uitleg over hoe de bouw van de hond zorgt voor snelheid en uithoudingsvermogen. 

    klank aan, geen ondertitels
    https://www.youtube.com/watch?v=JiCkQ9WrpOM 
    03min28

    m – EZW-11/2014 - http://nl.wikipedia.org/wiki/Saluki , Afbeeldingen van saluki , voor FIV

    09-11-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.079. stille helden

    MVS vertelt

    Mijn vader deed straffe dingen tijdens de oorlog,
    neen, een held zou ik hem niet noemen maar heldhaftig vind ik het wel, wat hij deed.
    Zo gaf hij zes jonge mannen wekenlang onderdak die hadden kunnen ontsnappen 
    uit de colonne opgevorderden door den duits.
    Zij lieten paard en kar achter en vluchten de bosjes in en kwamen aan onze deur kloppen.
    Zes jonge kerels extra voeden terwijl hij al een gezin van twaalf moest zien te onderhouden
    is onder oorlogsomstandigheden al niet min, zelfs gevaarlijk.
    Hij moest ook aan den duits aangeven wat hij op het land kon winnen. Beter vond hij het
    wat minder aan te geven en  vele noodlijdende burgers die kwamen aankloppen
    melk en meel te geven, maar daarvoor heeft hij wel in den bak gezeten.

    Ook zie ik nog het tafereel voor mijn ogen hoe mijn vader koelbloedig een SSer aanpakte.
    Op een dag kwamen we ‘s middags van het aardappelveld naar huis om te eten en
    daar stond aan de gevel van ons huis een opgefokte SSer met het geweer in de aanslag.

    "Wie moet ik doodschieten, u of uw zonen" riep de SSer.
    Moeder stond in de voordeur en riep ons jongsten stilletjes binnen te komen maar dat pakte niet bij de furieuze man. 
    Vader heeft hem dan gesust  en hem voedsel beloofd en wat verder nog weet ik niet 
    en de man is rustig met een fiets vertrokken richting Turnhout.
    Vader had de situatie gered door zijn kalmte. MVS

    'k Ben helemaal patraque.

    Voor deze stille helden staan er geen stenen monumenten.
    Maar uw schrijven staat er wel. Een geschreven monument. 

    m - EZW-10/2011

    09-11-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)




    E-mail

    klik op knop om me te mailen


    Zoeken in blog


    Archief per maand
  • 02-2019
  • 01-2019
  • 12-2018
  • 11-2018
  • 10-2018


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!