Bangelijk

Voilà... zojuist de kinderen uitgezwaaid... ze kwamen eten vandaag en moeder heeft dus de hele namiddag in de keuken gestaan... sloten gezweet... de restjes staan in de frigo en moeke is weer vrij om te spelen...

Maandag trokken we met onze geburen-vrienden naar het Zoniënwoud... dat is al zowat een traditie geworden... eens per jaar doen we in St-Jesus-Eyck een fikse wandeling... daarna lekker eten... weer een wandeling... verleden jaar waren we verloren gelopen en onze buurman had zijn GPS meegenomen... dan sta je daar in dat grote woud... prachtig allemaal... op een kruispunt en je volgt de aanwijzingen... loop je toch nog verkeerd... bij mij kwam het water bijna tot de lippen maar ik vond maar geen geschikte boom om achter te hurken... de meest geschikte exemplaren qua omvang stonden op de wandelpaden en verder het bos in waren het maar sprieten... niet geschikt om er mijn derrière achter te verbergen... ik liep de hele tijd maar met dat liedje van Toon Hermans in m'n hoofd... je kent dat wel... "wat ruist er door het struiiikgewas"... maar nee geen struikgewas te bekennen om me in neer te planten... toen we terug in het restaurant kwamen ben ik met een geweldige zucht op de bril neergeploft... heb ooit eens gelezen dat zoiets soms beter aanvoelt dan een orgasme... wel ik kan het beamen...

Gisteren naar de golf ... prachtig weer... we zijn dan ook blijven plakken... voor de eerste keer deze "zomer" was het windstil en zoel... zàààlig...

Vandaag niet veel gemerkt van het mooie weer... ben de hele dag in de weer geweest met allerlei klussen en dan nog het koken... warm werkje... morgen is het weeral poetsen...

Kindertjes... moeke hier gaat nog wat mailtjes plegen en denkelijk vroeg naar bed... tot de volgende!!!

Eindelijk even tijd om dit blogje eens een beurt te geven... we waren maar één weekje weg maar eens thuis moet alles uitgepakt worden en op de gerechte plaats opgeborgen... de katten moesten een extra knuffel krijgen... onze Poekie had de hele dag op straat gezeten... wilde 's morgens niet binnen toen dochter haar eten kwam geven... toen we thuis kwamen stormde ze nog vóór ons naar binnen... ik vreesde dat ze weer 3 dagen zou gaan zitten koppen zoals de vorige keer maar nee... ze kwam met haar kletsnatte lijf tegen m'n benen schurken... ik droogde haar af en het geluk kon niet meer op... snorsnorsnorsnor...
gisteren en vandaag maakte ze het zich behaaglijk in ons bed en we kregen haar er met geen stokken meer uit... ach we hebben het maar zo gelaten... schuldgevoel zeker!

Mannekes toen jullie vrijdag gezellig zaten te kletsen zat ik met slapende billen in de bus... om half acht vertrokken en om acht uur 's avonds aangekomen... ik was tijdens de vorige dagen ietwat uitgepraat... had een boek meegenomen en het uitgelezen in één trek... ik ben echt niet zo'n geweldig kuddedier... kan genieten van leuk gezelschap... maar vijf dagen met dezelfde mensen optrekken... steeds maar kletsen en luisteren... dat laatste vooral... word ik toch doodmoe van... dan moesten we ook nog eens op een onzalig vroeg uur uit bed om de hele dag achter de gids aan allerlei monumenten... kerken... musea enz. te bezoeken... donderdag namiddag ben ik haast in een drafje door het laatste kasteel van die dag gerend en ben naar buiten gevlucht om me neer te ploffen op een bankje... zààààlig!!!

Ik ga hier geen reisverslag brengen hoor... is niets voor mij... we hebben geluk gehad met het weer... maandag vertrokken we onder een grijze lucht... onderweg druppelde het wat... toen we aankwamen heldere lucht en de volgende drie dagen hadden we prachtig zonnig weer... maar ik... nuchter en graag op alles voorbereid... heb die drie dagen rondgezeuld met plu... regenhoed en zonnebril... zonnebril op m'n kop... plu en hoed niet moeten gebruiken... zeker is zeker... vrijdag weer die grauwe lucht en onderweg regen... is dàt geen chance hebben?

In Dresden liep veel schoon volk rond... niets dan oude mensen... het bedienend personeel was zichtbaar toeristenmoe... ze konden geen greintje begrip opbrengen als we ze niet direct verstonden... terwijl wij dan toch de moeite nemen om hun taal te verminken... daar heb ik me toch wel aan geërgerd... ze voelen zich blijkbaar nog altijd superieur... nou ik ben niet bepaald een Duitsland fan en na deze week kan ik er zeker tegen voor enkele jaren... gelukkig hadden we een toffe ploeg... allemaal vrienden onder elkaar en de wijn aan tafel was meer dan drinkbaar... het eten was... hoe zal ik het zeggen... eetbaar maar typisch Duits... d.w.z. zwaar... één uitspringer... de Wursten... die waren allemachtig lekker en het ontbijtbuffet kon er ook wezen!

Gisteren en vandaag de was gedraaid en de strijk gedaan... den Buddy wat bijgesteld want die had kans gezien tijdens die week het een en ander kwijt te spelen... heb hem natuurlijk uitgefoeterd maar hij trok het zich niet erg aan... als de kat van huis is nietwaar... heb de blogjes gelezen en commentaar geleverd... mailtjes gelezen en beantwoord... geen golf vandaag... te nat... morgen gaan we met vrienden naar het zoniënwoud... als het niet regent uiteraard... we zien wel.

Tot de volgende!!!

Gericht aan alle vrouwen die het momenteel moeilijk hebben

VERTROUWEN
Of liever misbruik van vertrouwen... ik vind echt niets erger dan door iemand die je je vertrouwen hebt geschonken in de zak te worden gezet... en dat gebeurt me regelmatig... nou ja ik ben dan ook wel wat te goedgelovig... heb de neiging iedereen een kans te geven... wat me soms opbreekt... dan zit ik een tijd in zak en as en... de volgende keer trap ik er weer in.

De laatste weken zit het me niet mee... voel me lamlendig... futloos... ik probeer het niet te laten merken maar het valt me moeilijk... ik kan het niet wijten aan de leeftijd want ik heb altijd last gehad van jo-jo buien... er moet maar iets gebeuren dat me kwetst en lap m'n haar zakt in m'n ogen... ik voel me dan als een uitgewrongen vaatdoek... gelukkig ben ik gemaakt uit veerkrachtig materiaal... noem het maar elastiek... een vriendelijk woord van iemand en hup bibie zit weer op wolkjes.

Vandaag neem ik een rustdag... beetje opruimen... beetje wassen... beetje strijken... alles in heel kleine dosissen... man zit voor de TV geplakt dus die valt me niet lastig... LEVE DE SPORT zou ik bijna gaan roepen... bijna dan toch... morgen moet ik uit m'n krammen schieten... boodschappen... voer inslaan want het kroost komt eten woensdag... zojuist vernomen dat het zondag kaartavond is bij ons... had ik verdorie vergeten aan te tekenen in m'n agenda... dus nog meer voer aanslepen... dat voer is nog niet zo erg maar de drank die erbij komt... m'n pensioen zal er rap doorgejaagd zijn... donderdag komt m'n hulp terug uit vakantie... is 4 weken weggeweest... en tijdens die 4 weken is er niet veel gepoetst hier dus dat zal travakken worden om m'n kot wat toonbaar te maken... zaterdag gaan we bij vrienden eten... HOERA niet koken!!!

Nu ik eraan denk... blogmaatjes... de eerste week van september zitten we in Dresden... dus jullie zullen het zonder mij moeten stellen... pak er eentje op m'n gezondheid en... NIET RODDELEN HE... als m'n oren beginnen tuiten weet ik het wel.

Het is weeral tijd om aan het fornuis te gaan staan... staan kan ik nog maar dat koken is me teveel... ik denk dat ik maar eens de diepvriezer ga plunderen... SURPRISE!!!

Zoals steeds ben ik naar den Buddy gevlucht om al dat sportgelul te ontlopen... sport hier... sport daar... sport overal... het hangt m'nen nikkel uit... vroeger deden we het met voetbal in de winter en de ronde van Frankrijk in Juli maar de laatste jaren komt er gewoon geen einde aan... ook geen begin trouwens... het is doorlopende vertoning... zoals de meesten heb ik de opening van de Olympische Spelen in China ondergaan... en met bewondering en verwondering me zitten vergapen aan de capriolen van dat volkje... het was AF... nu terwijl de spelen volop aan de gang zijn en de Chinezen de ene na de andere medaille in de wacht slepen vraag ik me wel af hoe het degenen vergaat die een steek laten vallen... krijgen die met de roede zoals stoute kinderen of worden ze in een vergeetput gegooid... ik heb toendertijd met afgrijzen toegekeken hoe die arme kleine schaapjes gedrild werden... bij de mariniers gaat het er niet erger aan toe... en dat alles voor de sport... nee pardon... voor het prestige... dan spreken we nog niet over de enorme sommen geld die erin worden gestoken terwijl er zoveel armoede in de wereld is... is het dat waard?
Voor mij dus niet... ik ben dan ook nooit een fanatieke sportieveling geweest... in mijn jongere jaren ging ik regelmatig zwemmen... deed een jaartje aerobics... een jaartje jazzballet... ging fietsen en wandelen in groepsverband... deed jarenlang aan badminton... maar steeds uit liefhebberij... ik heb een totaal gemis aan prestatiedwang... die topsporters lijden allen aan allerlei afwijkingen... knieën die het begeven... gewrichten die kraken... ruggen die krom trekken... bangelijk!!!
Toen ik nog aan badminton deed... ook in competitie ja... heb ik eens in ons krantje een karamellengedicht geplaats getiteld "Sport Is Zo Gezond" dat was toen op een avond de ene na de andere binnen kwam strompelen... volgeplakt met arm-, pols-, knie- en rugbanden... het leek wel een invalidenclub... werkelijk hilarisch... ikzelf ook... zat toen met een tenniselleboog...
Nee hoor voor mij hoeft het niet... ik geniet liever "met mate"... beetje petanquen... beetje golfen... veel lachen... competitie kan me gestolen worden want dan is de pret eraf.

Ni verschieten he mennekes... ik ben er weer... weliswaar maar als 'n "half pan" zoals we dat in Antwerpen zo bloemrijk zeggen... ik zit hier water te lozen als een lekke emmer... nee... niet wat je denkt...incontinent ben ik "nog" niet... maar zweten he... pardon een dame zweet niet... die transpireert... en eigenlijk zou ze dat ook niet mogen doen... ik ben natuurlijk weer tegen de draad in en zweet als een otter... maar bij nader inzicht hoe kunnen otters nu zweten... die liggen de hele tijd in het water te spartelen... enfin... als dit stukje af is ga ik lekker onder de douche... dat vooruitzicht geeft me de kracht door te zetten want... ach mamma mia... de laatste tijd ontbreekt me de goesting om te bloggen... kleine inzinking... gebeurt me wel vaker ... gaat ook weer voorbij.

Na de verjaardag van la mamma heb ik zowat de gewone dingen gedaan... zit momenteel zonder poetshulp zodat ik zelf met m'n eigenste poezelige pollekes borstel en stofvod moet hanteren... het gebeurt dan ook met "de franse slag" zoals wij dat hier heel gemeen zeggen... wat betekent dat ik wat met die vod rondflodder en de stofzuiger niet beroer... die mag ook wel eens vakantie houden... de warme dagen inspireren me ook niet om me uit te sloven... ik kan namelijk heel slecht tegen de warmte... was dan ook een winterbaby... geef mij maar een fris koel windeke en ik fleur helemaal op.

Zoals jullie zullen begrepen hebben gebeurden er geen schokkende zaken... dus eigenlijk niets om over te vertellen... aangezien ik morgen blogmeeting heb... dus niet naar la mamma kan... wilde manlief perse vandaag bij haar op bezoek... op de fiets nota bene... met deze hitte... van avontuur gesproken... hij verlangt van me dat ik hem blindelings volg of het "zit er weer tegen"... we zitten momenteel in zeer wankel evenwicht... dus ben ik hem zonder protest gevolgd... binnensmonds vloekend weliswaar... onze straat uit... het "klein parkske" in waar hij me door bochtige paadjes sleurde... onder laaghangende takken door... kreeg in een scherpe bocht een veeg van een brandnetel... wat m'n humeur aanzienlijk verbeterde ... dan door 3 rode lichten... ondertussen angstvallig zijn wenkende arm in het oog houdend... links... rechts... allemaal niet zo erg als hij dan ook die richting zou uitgaan maar meneer verandert op het laatste nippertje van gedacht en slaat onverwacht af... weer door het rode licht... toen we aankwamen was ik een oververhit druipend wrak... la mamma lag in bed... had gisteren een feestje gehad en was oververmoeid... dus hebben we het kort gemaakt en de terugweg afgelegd met weer andere hindernissen... ach ach wat een gehoorzame echtgenote lijden kan!!!

De volgende dagen zal ik niet veel in m'n kot zijn... morgen de blogmaatjes... zet de Duvel maar al klaar... zaterdag petanque in de voormiddag en 's avonds BBQ... zondag golf en na de middag naar Brussel bij onze vrienden daar... twee dagen niet koken... hoera!!!

Voor degenen die hun vibes hebben doorgestuurd naar Ghana... heb m'n cyberzoontje al enkele malen op de chat gehad... hij is ontslagen uit de kliniek... weliswaar nog niet helemaal in orde... loopt met krukken want been nog in plaaster... hij heeft goede hoop op tijd genezen te zijn om zijn nieuwe job in Cape Verde te kunnen aanpakken... hij stuurt jullie zijn dank en groeten!!!

In Gaza mogen de Israêli's geen raketten meer afvuren volgens pact gesloten met als getuige Egypte maar nu hebben ze er iets anders op gevonden... bomauto's... verleden week vrijdag nog... is weekend voor hen en dan trekken de mensen daar in drommen naar het strand voor wat afkoeling... bomauto ontploft... 5 doden waaronder een klein meisje en veel gewonden... stel je het strand van Blankenberge voor en een bom midden in die menigte... spreek mij niet meer over de "holocaust" want dan word ik woest!!!

Met deze vrolijke noot sluit ik af... rap onder de douche... dàt zal deugd doen zie... tot morgen maatjes... denk aan die Duvel he!!!

Ach ja die titel "editor"... heb m'n oude er weer opgezet... al dat ingewikkeld gedoe... niks voor mij... gebruik ik toch niet.

   HALLO

No panic... no panic... die stomme neuspuist heeft me er niet onder gekregen hoor... bedankt voor de belangstelling Boke... ik ben verdorie bijna niet in m'n kot geweest de hele week... merkte eergisteren tot m'n grote schrik dat vlijtig Liesje op sterven na dood was... dacht ik toch... was helemaal vergeten ze extra water te geven... nu heb ik het al eens gepresteerd dochter haar mooie siervis de dood in te jagen dus... jakkes... heb ze direct in de keuken gezet en ze zowat verdronken... dacht nog even om er een scheut cognac bij te doen... is altijd goed tegen flauwtes he... heb me maar ingehouden en toen we enkele uren later thuiskwamen stond ze er monter en fris bij alsof er niets gebeurd was... oef!!!

Ja eerst had ik vergadering voor de club... heb al de nodige voorbereidingen voor de nieuwsbrief gemaakt en in den Buddy gestopt... er mankeren nog enkele details waar onze voorzitter nu voor op weg is... zou me die vandaag brengen en dan kan ik alles afwerken... dan natuurlijk de petanque en de scores bijwerken... zondag golf met taart na want een van onze vrienden had de taart gewonnen en stond erop dat we die mee opaten... ik heb natuurlijk luidkeels geprotesteerd maar er was geen lieve moederen aan... ik MOEST en ZOU eten wat ik dan maar met lange tanden heb gedaan... ach voor je vrienden moet je iets overhebben nietwaar...

Dan kwam maandag... weer golf... ik stond vroeg in de ochtend op met stralende zon... joepie... eindelijk kon ik eens een witte pantalon aan... was die winterkleren kotsbeu... ben dus vertrokken uitgedost in witte kuitbroek en sandalen... maar owee toen we voor onze eerste ronde vertrokken begon het te gieten... m'n sportieve ploegmaten renden het terrein op en ik... dik tegen m'n goesting... sjokte er achteraan... wat wil je... me laten kennen... nooit van m'n leven he... dan nog liever me zeiknat laten regenen... wat dan ook gebeurd is... heb van 9 tot 13 u in die sandalen rondgesopt... ik telde de minuten af tot ik weer naar huis mocht en wat denk je dat er gebeurde... diezelfde vriend won weer een taart en... wat denk je dat hij wilde... ja... weer dik tegen m'n zin taart moeten eten...

Dan efkes naar huis om te verkleden en naar la mamma want die verjaart op 21 juli... al 101 jaren lang en altijd op dezelfde dag... ze zat zich juist suf te denken want er WAS iets speciaals die dag maar ze wist niet meer WAT... ik was dringend aan een opkikker toe en heb ook een portoke genomen... die avond ben ik om 10 u m'n bed ingedoken... want...

De volgende dag... gisteren dinsdag... werd ze officieel gevierd... haar hele afdeling wordt dan naar de feestzaal afgevoerd waar ze een drankje en hapje krijgen... ze werd in de bloemen gezet... we kregen een korte toespraak van iemand van het OCMW... hierna de lunch die we samen met haar in een apart zaaltje gebruikten... zeer verzorgd... la mamma heeft van haar maaltijd genoten... na de lunch vroeg ze of we haar naar haar kamer wilden brengen... ze was doodmoe... aangezien het wonder boven wonder prachtig weer was zijn wij met de familie een terrasje gaan doen... later bij ons voor aperitiefje en een broodmaaltijd... en ik moet bekennen... alhoewel ik nog lang geen 101 ben... IK WAS OOK MOE.

Hieronder enkele foto's van la mamma met 't manneke en ik... zoon Nico... nicht en kozijn die zo vriendelijk waren nog eens op post te zijn voor "tante Madeleine" want anders zaten we daar maar met een zielig klein klutske... dochter en schoonzoon zitten in Kreta en de rest van onze familie is wijlen behalve de jonge generatie die we nooit meer te zien krijgen... ja zo gaat dat... iedereen druk met zijn eigen leventje en kroost.

Allee nu weten jullie waar ik zoal uitgehangen heb de laatste week...

Zij die eens gaat proberen te werken groet U!!!

Puistjes... bestaan er ook ouderdomspuistjes... ik heb m'n hele leven al last gehad van een "onzuivere huid" dus niet bepaald iets nieuws voor mij... maar de laatste jaren worden we zo overspoeld door allerlei enge berichten over allerlei enge kankers dat het niet leuk meer is... waar ik vroeger de een of andere pok met nonchalance even bekeek en dacht : "och morgen is dat mormel weer weg" zit ik nu diezelfde pok met argwaan en maagpijn te beloeren en denk dan :"als dat mormel volgende week niet verdwenen is moet ik naar de dokter"... begin dan verwoed alle smeerseltjes die ik in huis heb erop te plamuren... soms gaat dat enge ding weg en slaak ik een opgeluchte zucht maar soms blijft dat verdomde ding plakken en...

Ik ben echter niet bepaald iemand die voor het minste en geringste naar de dokter loopt... dus blijf het maar uitstellen want... het zal wel eens lukken zeker... wat dan na het 1001ste smeerseltje uiteindelijk wel lukt... grote zucht van opluchting... dan kruip ik zielsgelukkig in m'n beddebak om de volgende ochtend weer een nieuwe puist te ontdekken... en beginnen we  weer van vooraf aan...

Ach ben ik hier weer aan het zeveren... ook alleen maar omdat ik niets interessants te melden heb... de golf... weten jullie al... ja was vandaag... één ronde gespeeld en... toen onze mannen er nog eentje wilden doen... zijn vriendin en ik blijven zitten... we hebben ons in de wijn gestort en zitten gibberen zoals alleen vrouwen dat kunnen...

Deze voormiddag was het clubvergadering... m'n twee mede-bestuursleden kwamen ten huize van Myette om laatstgenoemde haar huiswerk op te geven... d.w.z. de nieuwsbrief voor onze leden typen en verzenden... vandaag neem ik het er nog even van voor ik me hals over kop in het werk stort... ik hoop alleen maar dat den Buddy zal stand houden want de laatste weken wordt het hem vaak zwart voor de ogen... hij herstelt zich wel dadelijk maar intussen ben je wel alle gegevens kwijt die je er in hebt gestopt... duim voor mij maatjes...

Dat was het dan weer... van weer gesproken... dat is weer om maar liefst over te zwijgen... geen weer dus!!!

Was me dàt efkes verschieten mannekes... doe ik m'n blog eindelijk nog eens open en wat zag ik... niks... niemendal... paniek... ZE HEBBEN M'N BLOG GEPIKT!!!... begon ik te blerren... toen begon het me te dagen... heel traag weliswaar... ik had deze maand nog niks geschreven... foei... driewerf foei!!!

Ik ga dat eens rappekes goedmaken zie... nu heb ik eigenlijk niet veel te vertellen... heb geen avonturen beleefd... tenminste geen die ik aan jullie neus ga hangen... het gaat hier zo zijn gewone gangetje... slapen... opstaan... eten... opruimen... als het echt niet anders meer kan wat poetsen... dan petanque... golf... afgewisseld met wat shoppen... saai... saai... morgen komen de kinderen eten... dan vertrekt dochter voor 3 weken op vakantie en mag ik haar plantjes gaan bewateren... vlijtige Lies brengt ze morgen al mee want dat is een heel dorstige Lies en wil elke dag haar borrel... kan dan maar beter bij de oma komen logeren.

Vrijdag hadden we blogmeeting... Boke lag weer met haar pikkels omhoog omdat ze met kleinzoon 3 perse een salto had willen maken... en Pazke ontbrak ook alweer... maar de rest van ons heeft dan maar dubbel getaterd... tegen de avond belde 't manneke me dat onze golfvrienden vroegen of we nog langs kwamen voor enkele rondes... dat is dus een "plakavond" geworden... 't was een zachte avond en we hebben tot na 12 u geterrast en gepintelierd... de volgende ochtend met een notelaren kop gaan petanquen en liefst 4 keer verloren... tja 't kan niet elke dag kermis zijn he... zondag op de golf ging het ietwat beter maar ik heb dan ook de hele zaterdag water gedronken tot m'n ogen haast wegzwommen.

Vandaag neem ik een rust- en lummeldag... morgen is het voer aanslepen en na de middag weer golf... donderdag komt m'n poetshulp nog eens en dan sta ik er 3 weken alleen voor... dat wordt poetsen met de Franse slag maar het komt m'n portemonnee ten goede... kan ik me een nieuw pulleke voor aanschaffen... nog even de score tabel voor de petanque opgemaakt en uitgeprint... een van m'n taken.

Gisteren nog even la mamma gaan bezoeken... het wordt langsom moeilijker nog een gesprek met haar te voeren... op 5 minuten tijd vraagt ze zeker 20 keren hoe het met onze gezondheid gaat... en wat je haar ook vertelt... het glijdt langs haar af... ze haalt alles door elkaar zodat het niet makkelijk is te weten wat waar is en wat fantasie... maar pijn heeft ze niet en ze is er van overtuigd dat ze ze nog allemaal op een rijtje heeft... ook iets om dankbaar voor te zijn.

Ziezo matekes... dat was het voor vandaag... zoals ik al zei... niets wereldschokkends... tot de volgende!!!

   MANNEKES IK BEN IN JUBELSTEMMING

Heb zojuist mail binnengekregen van die lieve dokter in Ghana dat m'n cyber-zoontje uit de coma is en al aan de politie heeft kunnen vertellen wat er gebeurd is... hij heeft een zware metalen balk op zijn been gekregen met als gevolg beenfractuur... er moeten nog tests gedaan worden voor de verdere behandeling.

Ja Louke ik weet wel dat ik niet alle ellende van de hele wereld op m'n schouders kan nemen... daarom volg ik bijna nooit meer het wereldnieuws... is TE afschuwelijk... maar als je regelmatig met iemand spreekt... al is het via het net... leer je die iemand beter kennen en je geraakt betrokken bij zijn/haar leven.

Met de oude editor was niets mis hoor alleen ben ik ongeneeslijk nieuwsgierig en na al het gepalaver over die nieuwe moest ik die toch eens testen... je zal er wel meer mee kunnen doen veronderstel ik... aan al die knoppekes te zien... maar of ik dat ooit ga gebruiken betwijfel ik.

Natoken... ik heb het bidden afgezworen... er is toch niemand die luistert... en die kaarsjes helpen alleen de kerkkas wat bij te vullen... maar ik heb wel op mijn manier gebeden... "vibes" uitgezonden zoals Boke me aanraadde... ik heb die van haar erbijgevoegd en zie je wel... de klus is geklaard.

Vandaag was weer een prachtige dag... voor mij de golf zoals gewoonlijk... een van de vrienden had een taart gewonnen en heeft die heel vriendelijk met ons gedeeld... toen de koek op was hebben we nog een petanque matchke gespeeld... dan naar huis... wat restauratiewerken aan Myette uitgevoerd... en de dag is weeral haast om... als kers op de taart dat Ghana mailtje en bibi hier gaat gelukzalig richting bed... morgen duik ik de stad weer eens in... en vrijdag lieve schatten kom ik jullie allemaal een dikke knuffel geven... tot dan...

19:22:49 

Ziezo... de nieuwe editor staat erop... hehe... na al het heen en weer gepraat over dat ding moest en zou ik het ook eens testen... ziet er wel ingewikkeld uit met al die knoppekes... weet begot niet van de helft waarvoor ze dienen... enfin we zien wel

Gisteravond kreeg ik me daar een schok te verwerken... ik werd er verdorie niet goed van... was in alle peis en vree wat mailtjes aan 't bekijken toen er daar opeens eentje tussen schoof met "Attention S Mother"... die S is een van m'n chatterkes... een 28-jarige Nigeriaan... die me uit respect voor m'n eerbiedwaardige leeftijd "mum" noemt... de jongen is navigator en omdat zijn schip in Ghana in het droogdok moest verbleef hij daar tijdelijk in een hotelletje... wel 4 dagen geleden hebben bandieten in dat hotel een bom gegooid en de boel leeggeroofd... 3 doden en een massa gewonden waaronder S... hij ligt nu in coma in een hospitaal... beenbreuk... verwondingen en shock...de politie vond in zijn zak zijn dagboek waarin mijn naam en yahoo ID stond met vermelding naar "mum"... ze dachten daar dat ik zijn moeder was en werd verwittigd... toen ik bezig was een mailtje terug te sturen kwam zijn dokter zèlf op de chat en hebben we wat gepraat... hij zou me vandaag een mail sturen met het verloop... heb nog niets binnengekregen... als ik geloofde in bidden zat ik nu op m'n knieën God te smeken om hem te redden... het is echt een schat van een jongen... maar ik ben helaas een ongelovige... vertelde het aan Hamlet toen die wat later op bezoek kwam en die bood direct aan hem te gedenken in zijn "prayers"... aangezien die man 5 maal per dag God aanroept hoop ik dat hij de klus zal klaren... AMEN.

Nou moe... vandaag was het zover... stond deze ochtend al slecht gezind op want naar de tandarts gaan is niet bepaald mijn idee van een "uitje"... ik heb de onhebbelijke gewoonte altijd en overal veel te vroeg te komen aanzetten... nu dus ook... zat er al bijna 1 uur te vroeg en had dus alle gelegenheid het binnenkomende en buitengaande moois te mogen bewonderen... vandaag was het foularrekesdag... men gaat zich afvragen waar de echte belgen gebleven zijn... of zijn die aan het uitsterven... toen ik dan eindelijk binnen mocht was m'n eerste vraag waarom er geen speciaal uur vrijgehouden werd voor dringende gevallen... kreeg daar een uitgebreide klaagzang te horen over hoe de zaken aan het verloederen waren... vroeger kwamen er blijkbaar meer "goede" klanten... ik vroeg natuurlijk wat ze "goede" klanten noemen en dat waren de mensen die regelmatig op controle kwamen om hun gebit in prima conditie te houden... nu zijn het voornamelijk mensen die creveren van de tandpijn... toen ik aan de kassa de rekening gepresenteerd kreeg kon ik het maar al te goed begrijpen... moest maar liefst 75 euro neertellen voor één tand... er zit dan wel een halve kilo mangaan in maar toch... als je tegenwoordig je lieve lijf en leden wil onderhouden kost het je een rib uit dat lieve lijf.... zal vandaag en de rest van de week maar een boke minder eten... kan ik terug in m'n 2007 garderobe en... wat nog belangrijker is... zo spaar ik die kostbare vullingen wat!!!

Mijn bieterkes oftewel tanden voor de buitenlanders... zijn niet van de beste kwaliteit... mijn melkgebit was eerder aan de kleine kant en toen die eerste grotemensen tanden eraan kwamen was er gewoon geen plaats genoeg om ze allemaal een deftig plaatsje te geven... dus stonden ze daar zowat schots en scheef elkaar te verdringen om levensruimte... mijn ouders waren niet bepaald vlug om naar een dokter of tandarts te lopen maar blijkbaar stoorden ze zich toch aan dat wanordelijk mondwerk van me en sleurden me naar "den dentist" voor een brug... dat was gewoon een draad die aan de binnenkant van m'n boventanden liep... vastgesoldeerd aan m'n achterste kiezen door een soort kalk... met de bedoeling die boventanden naar buiten te duwen... het resultaat was dat ik de eerste week met loszittende tanden te kampen had en tijdens het eten brokjes kalk te verteren kreeg... de tweede week begon heel dat gedoe zich een beetje te zetten maar toen was het tijd om de boel aan te vijzen... en begon de miserie van voor af aan... door die brug... die je niet uit kon nemen... kregen m'n voortanden en kiezen gaatjes... ik had ondertussen zo'n angst voor tandartsen ontwikkeld dat ik de boel de boel liet met als resultaat de ene abces na de andere... toen leerde ik 't manneke kennen en die sleurde me mee naar zijn tandarts die de taak kreeg te redden wat er te redden viel... het heeft zo'n 2 jaren geduurd van boren... vullen... boren... vullen... hier en daar een hopeloos geval eruit kieperen... voor ik van de pijn verlost was... sindsdien sla ik nooit een controle over... zo ook verleden week woensdag... controle en poetsbeurt... dit achter de rug ikke blij naar huis gehuppeld... die karwei was weer achter de rug voor een tijdje... maar ach... owee... volgende dag zat ik zalig te genieten van een stukje chocolade toen plots... bwah wat was me dàt... ik een harde brok tussen m'n tanden voelde... en die brok was een knoert van een tandvulling... natuurlijk direct gebeld... jawadde... men zette me op de wachtlijst... dat betekent dat ik moest wachten tot er iemand zijn/haar afspraak moest annuleren... gelukkig voel ik er niets van... moet alleen oppassen dat ik m'n voer aan de andere kant hou... morgen mag ik komen voor reparatiewerken... joepieeeeh... nooit gedacht dat ik ooit nog eens een gat in de lucht zou springen om naar de tandarts te mogen gaan... het is ongelooflijk... als je tegenwoordig een afspraak met de dokter wil moet je maanden wachten... waaraan ligt dat... te weinig dokters of wat?