Spoed

MOEDERDAG... hierbij wens ik alle mamas een genoeglijke dag... ikzelf word als Antwerpse niet in de bloemen gezet vandaag maar moet wachten tot in augustus... tja dat is nu eenmaal traditie hier in deze contreien... mijn dochter haar schoonmoeder is van Mechelen en het eerste jaar had ze er niet aan gedacht in mei schoonmama te gedenken... dat is haar slecht bekomen want schoonmama was woest... ze zal dit dus nooit meer vergeten.

Naar men ons beloofde wordt het vandaag een zonnige en warme dag... dat wordt genieten.

Mijnen accu is weer ietwat opgeladen... donderdag de hele dag "op trot" geweest (vertaling aan te vragen) met de club... alhoewel we in de voormiddag tijdens onze stadswandeling (eigenlijk meer een dorp) regen hadden was het best te doen en onze gidse was zeer goed... die wandeling draaide hoofdzakelijk rond kerkelijke zaken want het viel op dat de Kerk er duchtig de plak zwaaide... vroeger dan toch... wat een discussie teweeg bracht tussen mij en enkele andere leden over de hiërarchie in de Kerk... dus ben naar Google gestapt voor nadere toelichting en tot de conclusie gekomen dat het er in de Kerk nog erger aan toegaat dan in het leger... ikzelf heb nooit iemand hoger gekend dan meneer pastoor vroeger maar wat daarachter allemaal komt is onbeschrijfelijk... op kop staat natuurlijk de Paus maar of die man er zelf nog aanuit kan betwijfel ik toch.

In elk geval was de Kerk vroeger alom tegenwoordig en deelde duchtig de lakens uit aan Jan en Klein Pierke... vooral aan de vrouwen van Jan en Pierke want men kan hen moeilijk vrouwvriendelijk noemen... vroeger en nu nog... wij vrouwen werden beschouwd als puur verderf voor de tere mannelijke zieltjes en daarom geweerd als de pest... je ziet wat hen dat opgebracht heeft... de leegloop in de kerken waarvan er vele niet meer gebruikt worden.

Dit terzijde gelaten... onze dag was gelukt... veel moeten wandelen dat wel en mijn rug en voeten voelen het nog... maar de omgeving is er nog zalig landelijk en voor degenen die nog gaan fietsen kan ik de streek warm aanbevelen... Maldegem en omstreken.

Gisteren nog effe een golfke gaan plegen voor de middag en na de middag zitten genieten in de tuin... dat zit er vandaag niet in vrees ik... maar ik las dat de weerman ons enkele warme dagen heeft beloofd na het weekend... dus nog even geduld.

Ja jullie lezen het goed... seskes... dat betekent dat ik "het op mijn seskes heb" oftewel dat mijn zenuwen op springen staan in verstaanbaar nederlands vertaald... waarom... omdat 2 huizen verder de buren aan het verbouwen zijn en dit al voor de vierde keer sinds ze er wonen... dat betekent de hele dag geboor en geklop... ik kan mezelf niet meer horen denken dus schrijf ik hier maar wat onzin neer... en hierna staat ons weer wat te wachten want 3 huizen verder is verkocht en de nieuwe eigenaars zullen natuurlijk weer wat aan te merken hebben op de inrichting en dit nadat dat huis pas 2 jaren geleden werd verkocht en waar zeker 6 maanden in werd geboord en geklopt... dus wij en de naaste buren kunnen ons plezier wel op... als ik hoor spreken over "een rustige ouwe dag" barst ik in hoongelach uit... het leven kan soms zwaar zijn.

Een lichtpuntje... morgen trekken we erop uit met de club... geen lawaai rond mijn oren... alleen het gesnater en gekwek van een volle bus clubleden... koken is er ook niet bij morgen want zoals altijd wordt er ons 's middags een warme lunch voorgezet en die lunches zijn doorgaans best te pruimen... als het weer nu nog ietwat wil meewerken... ik heb toch maar alvast plu en regenhoed klaargelegd want het ziet er niet zo schitterend uit.

Wat gebeurde er de vorige dagen... niets eigenlijk... tenminste niets wat jullie zou interesseren... zelfs de minigolf viel in het water en eigenlijk was ik er niet rouwig om want ik heb nog altijd last van een pijnlijke nek en schouders toen ik vorige week te lang buiten heb gezeten in de wind... de dagen kwamen en gingen in een gezapig tempo voorbij... wel onder begeleiding van het boren en kloppen bij de buren... helaas... momenteel is het even rustig hiernaast... denk dat ze koffie slurpen nu... hoop dat de dorst groot is want die stilte doet echt goed... en LAP... gedaan alweer.

Ik had me indertijd voorgenomen niet mijn politieke meningen op het blog te spuien maar... zonet las ik dat BDW van mening is dat de vestiging van een Saudische groep in onze haven een goede zaak is en veel banen gaat creëren... nu heb ik daar mijn bedenkingen over... we worden overspoeld door islamieten die kost wat kost de overhand willen krijgen over ons demokratisch en christelijk land... wat als we ze nu ook nog binnen halen via allerlei grote bedrijven die dan weer hun zegje moeten hebben op de markt... wat dan?

Meer ga ik er niet over schrijven... ik zie het misschien verkeerd en ben altijd bereid mijn mening te herzien.

Iedereen kent dat gezegde "krakende wagens rijden het langst"... wel deze krakende wagen zal het dan nog niet rap begeven... dinsdag naar de mini golf geweest en tot tegen 6 u buiten zitten boemelen... ik zat op een hoek in de wind en was door en door koud toen we naar huis reden met als resultaat een pijnlijke nek en schouderpartij... 't manneke heeft me ingesmeerd met dat kwalijk riekend goedje dat zo doeltreffend zou zijn tegen spierpijnen en nu zit ik hier ingepakt te stinken... ga me vandaag niet buiten wagen dus... de brieven voor de club worden straks in de enveloppen gestoken (65 stuks) en als dat gedaan is ben ik rijp voor een rustkuur... vreselijk geestdodend werkje is dat.

Gisteren kwamen de kinderen eten en... zoals van mij verwacht wordt... liet ik toch wel de boontjes in spek verbranden zeker... ik heb er nog enkele kunnen redden voor mijn wederhelft en de anderen moesten zich tevreden stellen met witloof... als dessert kregen ze zelfgemaakte ijskreem en dat maakte veel goed... de wijn smaakte ook weer lekker en het gesprek reed als een trein.

Tja dat laten aanbranden leer ik maar niet af... ik zet dan een pan op het vuur (elektrisch fornuis) en ga dan eventjes in de rapte nog wat puzzelen... vergeet die pan en LAP heb het weer zitten... 't manneke doet gewoonlijk de afwas maar de pannen laat hij staan en ik heb zo al heel wat aangebrande pannen staan schuren... die van gisteren staat er nog... met boontjes en spek toe... gggrrrrr!

Zonet nog een offerte van dakwerker binnen gekregen die maar liefst 2000 euro minder is dan de vorige... ik ga er nog enkele laten komen... wie weet hoe die uitdraaien!

Nu trek ik keukenwaarts... die pan roept me!

Effe even rappekes iets neerpennen... of moet ik intikken zeggen... de voorbije dagen waren zoals het weer... soms zon... soms regen... met vrienden op wandel geweest met nadien een babbel en een glaasje op een zonnig terrasje in Schoten... vandaag gepoetst en nadien naar dokter voor die verdomde hoofdpijnen die me al maanden pesten... die dokter (neuroloog) ondervroeg me over het wat en hoe en waar en stuurde me door voor allerlei scans... dat moet gebeuren einde mei... nu weer afwachten wat ze binnen in mijn hersenen en ruggenmerg gaan vinden... ik hoop natuurlijk juist genoeg... niet teveel of te weinig... de sleet slaat toe mannekes en het bevalt me van geen kanten... morgen mini golf als het niet regent tenminste... woensdag komen de kindjes eten en vrijdag ga ik met mijn blogmaatjes lekker kletsen onder het genot van enkele drankjes... ach we pakken mee wat er nog te rapen valt niet... tussen die bedrijven door is het weer travakken voor de club... ik ben al verwittigd dat er een mail met zware inhoud op komst is... die inhoud moet dan verpakt worden en opgestuurd naar alle leden en dat houdt me toch enkele uren aan het werk... dus als jullie niets van me horen de komende dagen niet ongerust worden... dit oudje leeft dan nog maar is druk bezig... tot kijk!

Vandaag zie ik het leven weer wat rooskleuriger... ik ben zelfs in mijn kasten gedoken om kleren te sorteren... te wassen en op te bergen voor de winter... ja zelfs aan overgordijnen heb ik me gewaagd... als dàt niet flink is... in onze wasplaats hing al verscheidene weken een vies luchtje... de plaats waar poes haar kattenbak had staan... aangezien poes incontinent was de laatste weken verdacht ik haar van hier of daar stiekem iets achter te hebben gelaten... gisteren heb ik in een woeste bui alles uit de hoeken gesleurd en grondig schoongemaakt in de hoop die geur te verdrijven... ik vrees dat die geur me in de neus zit want toen ik languit voor de TV lag te genieten rook ik het nog... poes blijft me achtervolgen... en ja zo'n dier dat je jarenlang in huis hebt gehad en waar je steeds rekening moest mee houden vergeet je niet licht... bij alles wat ik in huis doe denk ik aan haar en dat zal nog lang duren vrees ik... het blijft een gemis... het is hier ook heel wat stiller geworden in huis want ook poes gaf een gespreksonderwerp... het is bijna zo erg als toen een voor een de kinderen het huis uit gingen... een lege plaats aan tafel... eerst koken voor 4 en dan maar 3... daarna viel nummer 2 ook weg en zaten wij oudjes nog alleen... iedereen met kinderen heeft dat meegemaakt... nu is 't manneke naar de golf... zijn rug is ietwat beter en zijn neus droog... wat de golf betreft... onze vaste golfnamiddag was jarenlang de dinsdag namiddag... maar ook die vrienden vielen een voor een af... we begonnen met een twintigtal mensen... de laatste tijd waren we nog maar met 7... een ervan heeft het opgegeven... 2 zitten momenteel voor 6 weken in Spanje... 1 gaat ook op reis voor enkele weken... en ze waren nog met 3... een dooie boel wordt het zo en als er geen mensen bijkomen gaan we ermee stoppen... mijn motto is :"het moet plezant blijven"... er zijn al genoeg vervelende plichten in je leven zodat je je vrije tijd goed moet besteden.

Het is niet mijn bedoeling om te klagen maar aangezien ik hier op mijn blog jullie op de hoogte hou moet ik toch vertellen wat er gebeurde nietwaar... dinsdag met de uitslag van Spoed naar onze huisarts getrokken... die gooide zijn PC open... klokte in en las wat de kliniek te vertellen had... geen alarmerende berichten... geen trombose te bespeuren... een hele opluchting voor manlief... maar... we waren nog niet thuis of hij begon te klagen over zijn rug... iets wat hij niet deed bij de dokter... zeg ik : "neem een pijnstiller"... zegt hij : "nee"... in plaats van het rustig aan te doen begon hij in de tuin te klussen tot mijn grote ergernis maar ja... luisteren naar mijn raad doet hij toch niet dus zwijg ik in alle talen... na de middag was het minigolf en man deed niets anders dan over en weer sloffen met pijnlijk vertrokken gezicht... en weer zweeg ik... nadien voor de laatste keer met de vrienden gaan eten want die vertrekken voor 6 weken naar Spanje... deze ochtend wilde ik me nog eens zalig in bed ronddraaien want ik had een rustige dag gepland maar owee dat viel weer tegen... 't manneke kreeg nog maar eens een neusbloeding en dan moet hij verzorging krijgen... dan ook maar even de lopende zaken afgehandeld zoals een enorme strijk en de fris gewassen keukengordijnen opgehangen... na de middagbokes de tuin in met een boek en man achtergelaten in de zetel binnen voor de TV... zonet zijn rug ingewreven met Voltaren en hem een pijnstiller opgedrongen... hij zit nu even zoet te wezen en ik hoop dat dit de hele avond zo blijft... morgen de dokter bellen om raad.

We zijn hier nog niet aan de "nief patatjes"... na een niet zo happy week stapten we gisteren in blijde verwachting de bus in voor een dagtocht met de club... prachtig weer... aangenaam gezelschap... 2 musea bezocht die allebei de moeite waard waren... met een lekkere warme lunch tussendoor... dus een dag om aan terug te denken... ja inderdaad... toen we terug de bus instapten voor de terugreis naar home sweet home toonde 't manneke me zijn blote benen en die benen waren helemaal gezwollen en hard... aangezien hij al eens een trombose heeft meegemaakt was er paniek... hij wilde dadelijk naar de Spoed... na aankomst thuis de wagen genomen en naar Spoed getuft waar we weer zo'n 3 uren in spanning hebben doorgebracht... eerst kregen we bezoek van een jonge Hollandse dokter waarvoor ik moest tolken want man verstond hem niet en ik bijna niet... dan werd er weer eens bloed afgetapt en daar moesten we de uitslag van afwachten... die uitslag was ietwat dubieus... manlief kreeg een bloeddrukverdunner in zijn buik gespritst en mocht naar huis met het verzoek de volgende dag terug te komen voor een vaatonderzoek... wij deze voormiddag terug naar Spoed en nu is het weer wachten op het verdict... momenteel ben ik nu aan het bekomen van een heet verblijf in onze tuin... effe afkoelen en de wereld op de hoogte houden... dit gedaan zijnde trek ik terug de hof in met mijn boek.

De tijd dat feestdagen hier uitbundig gevierd werden ligt al lang achter ons... de kinderen zijn geen "kinderen" meer en bij gebrek aan kleinkinderen doen wij niet meer de moeite onze feestneus op te zetten... integendeel... in plaats van de paasdagen te vieren zijn wij aan enkele vervelende lenteklussen begonnen... zoals vandaag de ijskast en het fornuis uit hun hoek trekken en grondig uitmesten... ik werd al vroeg wakker met plasdrang... na dat plasje lag ik te woelen en dacht terug aan onze poes en... jakkes... begon weer te janken... toen ik dan eindelijk toch in slaap gevallen was kwam mijn leuke wederhelft om 7 u binnen stormen om met luide stem te verkondigen dat "als ik die wasmachine wilde doen ik moest uit mijn bed komen"... verdwaasd kroop ik overeind... "wat wasmachine"... aangezien ik zijn geheimtaal gewend ben snapte ik wat hij bedoelde maar was wel pisnijdig... als begin van de dag kon het tellen... na een "stil" ontbijt direct aan de slag gegaan en ziezo hier zit ik dan... nagels terug gelakt... vast besloten vandaag geen voet meer te verzetten... klus geklaard en best tevreden dat dit weer achter de rug is... verleden jaar door die heupoperatie werd de jaarlijkse schoonmaakbeurt overgeslagen... de oogst nu was : 2 x 10 cent, 1 glazen afgebroken handvat (van wat?), 3 korsten verbrand vlees, 1 vijs (van wie?), 2 erwten.

Ik wens al degenen die nog aan het navieren zijn alsnog een leuke dag en tot ziens!

Niettegenstaande de zon schijnt is mijn dag bewolkt... we hebben namelijk onze Poekie (de poes) moeten laten inslapen en zoals elk dierenbaasje weet doet dat vreselijk veel pijn... ze wilde niet meer eten en dronk alleen maar... en toch was ze helemaal uitgedroogd zoals de vet me zegde... vel over been... ik ben bij haar gebleven tot het bittere einde... bij onze vorige poes ging dat heel snel en sereen... niet bij deze... ik ga niet uitweiden maar ik wil het niet nog eens meemaken... geen huisdieren meer voor ons dus.

Vandaag 2 loodgieters op bezoek gehad... hebben ons dak bezocht en hopeloos bevonden... gaan nu hun offerte indienen volgende week... ben benieuwd wat het gaat worden.

Vandaag ook met bang hart onze poes in het oog gehouden... ze doet heel raar... wil niet eten... doet niets dan drinken... haar plaatsje op ons bed negeert ze... en deze namiddag zat ze bijna een heel uur in de keuken met haar kopje over haar drinkbakje en bewoog niet... heb afspraak gemaakt met de vet voor morgen en zit nu met een groot ei... en het is geen paasei... wat gaat het oordeel zijn... missschien moeten wij een droevige beslissing nemen... misschien!

Gisteren gaan eten bij vrienden... de vrouw des huizes houdt van cocktails maken en geraffineerde snufjes op tafel zetten... ze zette ons als aperitief een heerlijke Margarita voor... die was best lekker maar verdorie... ik kan er gewoon niet meer tegen... ik die vroeger kon drinken als een tempelier zonder problemen word na een cocktail en enkele glaasjes wijn aan tafel een beetje "meurg"... voor degenen die dit niet verstaan "meurg" betekent "in de wind" oftewel "ietwat beneveld" en mijn nacht wordt dan woelig en zweterig doorgebracht... vandaag dus alleen water om de lever te spoelen.

Ik ga nu slapen om morgen de volgende problemen weer het hoofd te kunnen bieden... slaap lekker iedereen!

Bwah... na een ogenschijnlijk mooi begin van de lente krijgen we dit pokkeweer... ik zit al enkele dagen binnen en ook vandaag gaat het er niet van komen... ga straks de golfmaatjes bellen dat ik me terug trek... regen en dan die wind erbij gaat me te ver... wilde net de poes buiten laten maar die deinsde achteruit toen ik de deur open zette... begon met haar staart te zwaaien en liep ijlings naar boven om op ons bed te gaan liggen... en ze heeft gelijk ook... we gaan straks wel eten bij vrienden... toch iets om naar uit te kijken...

Morgen komen er 2 loodgieters ons dak bekijken om prijs op te maken... ik denk dat ik ze met een koord ga vastmaken aan de trapleuning ingeval ze het dak afwaaien... ja dat dak zal toch moeten gedaan worden... zware kosten in het vooruitzicht...

Gisteren kwam mijn poetshulp me verblijen met het nieuws dat ze zwanger is... zij was er blij mee maar ik niet zo erg... dat wordt weer een nieuwe hulp in huis en afwachten of het wat wordt... deze hier was een goeie... zag werk... deed op 3 uren het werk waar de anderen 4 uren voor nodig hadden... wilde geen break tussendoor maar werkte door... wat wil je nog meer... en ik haar maar de hemel inprijzen en nu lapt ze me dit... zwaar teleurgesteld ben ik...

Ach ja ietwat teleurgesteld dat wel maar ik gun het meisje haar geluk... iets waar ik mijn twijfels over heb... haar ex man en de vader van haar 3 pubers zit nog in Polen zich dood te drinken... nu heeft ze een vriend... een Nigeriaan... en die wil een kind... als dàt maar goed gaat... ik heb ze voorzichtig uitgevraagd en ze beweert dat ze er een goed gevoel bij heeft maar dat de toekomst zal moeten uitwijzen of ze gelijk heeft... ik hoop het echt voor haar want ze is lief...

Zoals ik al eens vertelde gaat er hier geen dag voorbij zonder nieuwe problemen... uiteindelijk worden ze opgelost maar het is wel vermoeiend en ik heb ondervonden dat mijn veerkracht niet meer is wat ze was toen ik jonger was... vroeger een dynamo nu een zachtjes pruttelend stoommachientje.

Variaties... dat slaat op Sennet... enkele dagen geleden kreeg ik weer een heel ander beeld toen ik wilde inloggen en dat was dan zoeken naar een kier om binnen te geraken... vandaag krijg ik het oude vertrouwde beeld terug... je kan je rug niet even draaien of het decor is veranderd en moet je je weer aanpassen... nu kun je wel zeggen dat dit een mens alert houdt en je hebt gelijk maar het is wel vermoeiend op den duur... wat zit ik nu te zeuren toch... ik die zo'n hekel aan routine heb... stop zagen mens.

Dat mens hier voelt zich de laatste dagen niet zo schitterend... ingewanden doen niet wat ze zouden moeten doen... die nieuwe ooglens heeft ook al niet opgebracht wat ik ervan verwachtte... dus dit mens hier zit even in mineur.

Straks naar de minigolf... de zon schijnt maar het is nog altijd koud... dan nog maar even de winterjas aan en geduldig wachten tot ik de zomerkleren kan tevoorschijn halen... weer dat geduld... lelijk woord voor mij.

Morgen wordt het de tandarts voor controle en poetsbeurt... nog iets waar ik een hekel aan heb en ik denk niet dat ik hierin alleen sta.

Zeg nu eerlijk... heb ik een reden om te zeuren... ja toch!

Haha... na enkele vruchteloze pogingen om op mijn blog te geraken is het nu gelukt... ik verbaas mezelf soms door het opgebrachte geduld... temeer omdat dat niet een van mijn vele deugden is... ongeduld staat zelfs aan de top van mijn ook vele ondeugden... in de loop der jaren deed ik wel enkele schuchtere pogingen om die ondeugden tot deugden om te turnen maar ben tot het besef gekomen dat ik eigenlijk hardleers ben en heb het maar opgegeven.

Na deze nutteloze en onzinnige uitleg begin ik maar aan mijn verslag voor degenen die het moesten interesseren... wat deed ik de voorbije dagen buiten lezen en de kat en 't manneke pesten... niet veel... zaterdag kwam de loodgieter een klus klaren en ik stond erbij en keek ernaar... niet echt hoor... ik heb de man op regelmatige tijden voorzien van koffie en nadien zijn werk komen bewonderen... over ons dak was hij niet te spreken... dat is een hopeloos geval en zou moeten vervangen worden... oei en nog eens oei... zware kosten in het vooruitzicht... ik was net een catalogus aan het inkijken met het snode plan me enkele nieuwe outfits aan te schaffen maar heb die catalogus met walging weggezwierd... ik zal mijn oude plunjes maar opgebruiken deze zomer... besparingen ten allen kante.

Toen in de late avond kwam zoon weer binnen gestruind met hond... of moet ik zeggen... kwam hond binnen gestormd met zoon in zijn kielzog... heb ze allebei van hapjes en drankjes voorzien en mezelf van een Duvel... tja ik ben ook niet van plan mezelf uit te drogen... heb zo al rimpels genoeg... zoon nog even mijn memorie laten opfrissen... in dit geval hoe ik het videoapparaat moet bedienen... dat was zo lang geleden dat ik het vergeten was en ik zit met een massa Disney filmen die ik nog wel eens wil bekijken in de lege uurtjes.

Deze ochtend stuurde ik 't manneke de badkamer in voor een uitgebreide douche en die kwam even later poederdroog klagen dat het water onderaan de thermostatische kraan in alle richtingen de badkamer inspoot... aangezien man een echte onbenul is in technische zaken wist ik direct waar mijn taak lag... stiefelde naar boven en ja daar lag de dader in het bad... de aanhechting van de doucheslang naar de kraan was kapot... even in mijn ongekamd haar gekrabd en dan de contactlijm gaan halen... als ik iets doe tracht ik het zo goed mogelijk te doen... zodoende na het plakken van de kapotte stukken was ik zelf een onderdeel van de doucheslang geworden... ja mijn vingers plakten vast... toch met veel moeite losgekregen met dissolvant wat tevens de moord was voor mijn pas opgebrachte nagellak... gggrrrr.... als begin van een zonnige zondag niet mis toch... vandaag wordt er niet gedoucht.

Tja er gaat hier echt geen dag voorbij zonder weer een ander probleem... na de herinrichting en het grondig uitmesten van mijn "bureau" was ik de overgordijnen aan het afdoen om die te wassen... valt mijn oog toch plots op verdachte strepen op de muur... en ja toen we de vorige keer een lek hadden door opgehoopte sneeuw die was aangevroren en tijdens de dooi een gaatje had ontdekt op ons dak... het water kwam toen uit de omlijsting van het venster gedruppeld en wij hebben gewoon niet gezien dat het verder door ook nog lekte... die lek is toen gedicht maar de loodgieter zegde ons wel dat we binnenkort aan een nieuw dak zouden moeten gaan denken... dat zou dan wel ons derde dak worden zonder rekening te houden met enkele reparaties tussendoor... hier staan we nu... die loodgieter komt vrijdag een karweitje opknappen en we zullen hem dan maar weer het dak opsturen voor grondige inspectie... als het verdict valt gaan we in zware kosten vallen... ik zal maar beginnen met elke dag een boke minder te eten.

Wat de vorige dagen ons bracht... zoals ik al zei het wassen van overgordijnen... boodschappen doen... dinsdag golf met achteraf een etentje (bescheiden) met vrienden... dat etentje werd gepleegd in de Al Dente... een Italiaans en al lang bestaand restaurant waar de pasta lekker is maar de wijn niet... ik heb die nacht dus helemaal niet lekker geslapen ook... ingewanden lagen ondersteboven en waren niet tevreden... woensdag werd dan een sobere dag om die ingewanden niet weer tegen de haren in te strijken... van haren gesproken... ons harig beest... poes dus... gebruikt weer de tuin als toilet maar dit alleen als er een bodyguard mee  komt... dat is dan 't manneke die bij de poes blijft staan om de opdringerige katers uit de buurt af te schrikken... gisteren ook mijn boeken naar de bib gebracht... één dag te laat en dat betekent een boete per boek en per dag maar de lieve man aan de balie vertelde me dat ik die niet moest betalen omdat ik nog net op tijd was komen opdraven... is dàt even boffen... ik denk dat hij medelijden had omdat ik daar stond te hijgen met mijn haar alle kanten op... haha... vandaag wacht ik met ongeduld af welk probleem ik weer eens ga aanpakken... ik hou jullie wel op de hoogte... met dat "jullie" overdrijf ik wel want mijn lezerspubliek is echt te verwaarlozen.

En de klus is geklaard... in de waskelder alles uit de hoeken gesleurd en gezwabberd tot het sop me in de sloefkes stond... dan nog wat overgordijnen in de was gegooid en ik ben van start gegaan met de lenteschoonmaak... geeft wel een tevreden gevoel... achteraf dan toch... na de lunch wilde ik wat lezen maar mijn ogen vielen steeds maar toe en ben dan maar naar mijn "propere" kamer getrokken voor een dutje... tenslotte is er nog zoiets als "zondagrust" nietwaar... vroeger een plicht nu een genoegen... morgen komt mijn poetshulp en wordt er weer gewerkt... die hulp is een hele maand niet komen werken en mijn huis is echt dringend aan een opknapbeurt toe... ik heb intussen wel eens rondgefladderd met stofdoek en dweil maar mijn oude knoken vinden het niet leuk dat ik op mijn knieën zit rond te kruipen om in alle hoekjes te peuteren zodat die hoekjes nu vol zitten met opgespaard stof en kattenharen... wat de kat betreft... die is op haar zomer modus overgestapt en gaat weer de tuin in... maar toch blijft er hier een geur hangen... het doet me denken aan van die ouderwetse "pissoirs"... daarom ook die verwoede poetsvlaag... het is soms wel een plaag als je een ontwikkelde reukzin hebt... ik loop dan rond te snuffelen en zeg dat het hier of daar stinkt en dan wijst 't manneke met zijn vinger zijn voorhoofd aan en beweert dat ik "vang" wat mij dan weer de gordijnen in jaagt... zo blijven we bezig.

Jaja ik weet wel dat de "grote kuis" een ouderwets woord is dat bijna niet meer gebruikt... laat staan boefend wordt... maar toch begint het bij mij te kriebelen want die eerste zonnestralen zetten heel wat stofnesten in de kijker en die stofnesten bezwaren mijn zuivere zieltje dus die moeten weg... gisteren ben ik dan aan de eerste kamer begonnen... die van mij oftewel mijn "bureau"... vandaag ga ik de waskelder te lijf... eerst nog even mijn ochtendboke laten zakken en dan vlieg ik er in... volgende week... bij leven en welzijn... komt de keuken aan de beurt... ik verheug me nu al op die klodders vet en ongerechtigheden die ik achter de frigo en het fornuis mag opruimen... een vies en vettig werkje maar achteraf... na de douche natuurlijk... voel je je zo heerlijk schoon en zelftevreden.

Mijn lieve zoon kwam eergisteren de plafondlamp plaatsen die we hadden moeten vervangen door panne... toen hij in de aanslag stond met de boor in zijn handen speurde hij in het rond op zoek naar de baguette die op dat betreffende plafond moest geplaatst worden... geen baguette te vinden... hij op zoek... 't manneke en ik op zoek... het hele huis rond tot op de onmogelijkste plekken... noppes... met een zaklamp zelfs onder de kasten geschenen... nada... en dat niet 1 maar zeker 4 keren... de boor werd terug opzij gelegd en zoon ging naar huis en wij naar ons bed... mijn eerste gedachte bij het wakker worden was die baguette... na het ontbijt zat ik nog eens rond te kijken met het idee mijn ronde nog maar eens te doen toen mijn oog viel op mijn relax zetel... dat was het enige meubelstuk waar ik niet onder geloerd had en ja... eureka... eronder lag baguette te schitteren... ik zag het ding haast monkelen van plezier... dus gisteren begon de operatie opnieuw en de lamp zit en straalt.

En nu ben ik voorlopig uitgebabbeld en moet aan de slag met emmer en zwabber... zij die zwoegen gaat groet U!

Teneinde iedereen (hm hm) gerust te stellen... er zijn geen slachtoffers gevallen tijdens onze laatste schermutselingen... ik geef grif toe dat er momenten zijn dat het me te veel wordt en ik tekeer ga als een duivel in een wijwatervat... na enkele dagen ben ik dat gespartel beu en trek weer bij... temeer omdat mijn lieve wederhelft tijdens die dagen zijn uiterste best doet me niet voor de voeten te lopen... dat is zijn manier om schuld te bekennen... dus case closed.

Gisteravond kregen we rond 10 u telefoontje van zoon of hij nog even langs kon komen met de hond... dat even wordt altijd nachtwerk bij die kerel en ik wimpelde het verzoek vriendelijk af... toen viel plots mijn eurocent en ik vroeg hem of hij dan niet aan het werk was (nachtwerk) en toen kwam het verhaal eruit... tijdens het werk werd hij aangevallen door een razende roeland die hem met een honkbalknuppel begon te bewerken... reden... de hoogtewerker waar hij mee werkt maakte teveel lawaai... na een slag in zijn nek en een in zijn gezicht vond zoon het welletjes en sloeg terug met het eerste het beste dat hem onder handen kwam... een kabel... de man droop af en wierp de knuppel weg... maar zoon volgde hem en heeft hem gefilmd mèt de knuppel en kon de bewijzen tonen aan de agenten later... resultaat... hechtingen in zijn gelaat en nekpijnen en weer ziekteverlof... nu is het wachten op het proces want de firma waar zoon werkt wil er hard tegenaan gaan.

Na een woelige nacht ietwat verfomfaaid opgestaan en wat lees ik in mijn computer-ochtendkrant... dat de gemeenten door de wet vrijgesteld werden van de verplichting een bibliotheek open te houden... op slag begon mijn bloed weer te koken... het beetje cultuur dat we nog bezitten weer ondermijnen... de barbaren die dit bekokstoofden wens ik eksterogen en wratten toe... plus analfabete kinderen... waar zijn we in godsnaam mee bezig... hebben die pipo's nu echt niks beters te doen dan onnozele wetjes te bedenken en bestaande nuttige wetten af te schaffen... ik werkte vroeger voor een man die als motto had : faire et defaire c'est toujours faire... en hij wist het want hij werd herhaaldelijk op de vingers getikt van zijn directeur... aan die zin moet ik vaak denken als ik zie wat er allemaal gebeurt... zie maar al die straten en pleinen die herhaaldelijk worden opgebroken omdat de vorige werken knudde waren... maar dàt is een ander hoofdstuk.