Chocola

Ik ben ziedend... zoals ik al vertelde wordt er een nieuw dak gelegd ten huize van... donderdag kwamen twee mannen hun ladderlift plaatsen zodat ons Poloke de straat op vloog... en het circus kon beginnen... eerst werd het materiaal naar boven getakend en dan de mannen... die ladderlift diende ook om hun koffie en frisdranken het dak op te hijsen want wie hier werkt wordt in de watten gelegd... die hele dag werd er druk geboord en gehamerd... vrijdag kwam er maar één man opdagen... tegen 10 u een tweede... de baas van het spul kwam even kijken of het goed was en vertrok weer... net toen we weer frisdranken naar boven hadden gestuurd vertelden ze ons dat ze ermeer stopten wegens "te warm en te gevaarlijk"... gevaarlijk voor wie of wat werd niet gezegd... maar ze zouden maandag en eventueel dinsdag de boel afmaken... dus wij al heel vroeg uit de veren want die mannen beginnen tegen 7u30... ik verwachtte ook mijn poetshulp... en we wachtten en wachtten tot ik om 8u30 naar de firma belde om uitleg en daar werd me doodgemoedereerd verteld dat ze vandaag niet zouden werken wegens "wisselvallig weer"... misschien dinsdag... en dat was dan dat... ik vertelde hen zeer beleefd maar met ingehouden woede dat ze ons dan wel eens hadden kunnen verwittigen... ons Poloke staat nu heel verweesd even verder in de straat zich af te vragen wat hij misdaan heeft om niet in de garage te mogen... aangezien de weerman voor de hele week wisselvallig weer voorspelde ziet het er niet goed uit voor ons dak... nu maar hopen dat het niet hard gaat waaien want die voorlopige bedekking is niet vastgemaakt en ik hou mijn hart vast bij elke windstoot... wat 't manneke betreft... die heb ik voorlopig vastgebonden aan zijn relaxzetel want hij wilde stante pede naar de firma rijden om eens goed van zijn oren te maken... ik ben van mening dat dit niets zou uithalen en alleen in ons nadeel kan werken... misschien heb ik ongelijk.

Toen de poetshulp kwam scheen de zon en de ramen aan de achterzijde waren zo vuil dat ik de tuin niet meer zag liggen... ik vroeg haar die ramen te wassen en net toen ze gedaan had begon het te regenen... het schijnt dat het vandaag niet mijn beste dag is... nu maar hopen dat het morgen beter gaat.

Dak 2 - nee dit betekent niet dat wij 2 daken hebben maar dat dit dag 2 is... de baas van het spul kwam eventjes zijn mannen controleren en maakte ons blij door te zeggen dat vandaag de werken zouden voltooid zijn... dit tot mijn grote verwondering... even later kwam hij zeggen dat het wat voorbarig was want volgende week komen er wellicht nog 2 dagen bij... weer niks... we zullen morgen maar verse voorraad frisdrank inslaan want die koffie heeft precies niet geholpen... ik ben intussen al ietwat afgepeigerd van het trappen lopen... het is hier een begankenis van jewelste... de halve straat staat vol mastodonten want zowat alle buren zijn met verbouwingswerken bezig en dus wordt er druk die logge gevaarten van her naar der gesleept want de andere buren willen ook hun garage uit en komen dan bellen... ik tel de dagen hier af!

Zonet met L gebeld en ze vertelde dat L tot het laatste toe heel helder en gedecideerd was... gelukkig dat hij eindelijk van die ellende zou verlost worden... en ja ik kan het begrijpen... er is een grens wat een mens kan verdragen.

Voor de rest kan ik niets vertellen... dat ik thuis geplakt zit en mijn stress moet verbijten... gelukkig heb ik boeken genoeg om me tussen het aanslepen van drankjes en buren te woord te staan bezig te houden.

De lichtkoepel staat hier nog altijd open en gedurig dwarrelen er allerlei ongerechtigheden de trapzaal in... dat wordt weer een hele kuis vanavond.

En ja het is zo ver... er zitten mannen op ons dak en die mannen hebben net het isolatiemateriaal met zware ploffen laten vallen... ik zit hier al gespannen te hopen dat deze beproeving vlug voorbij mag zijn... hebben jullie al eens meegemaakt dat er iemand iets kwam repareren in je huis zonder iets anders te beschadigen... ik niet dus... maar ja wat moet moet.

Gisteren weer eens een onaangenaam nieuws te horen gekregen... onze buurvrouw/vriendin die nu al enkele maanden redelijk aan het herstellen is van een zware operatie moet terug onder het mes... weer een gezwel ontdekt... als DAT maar goed komt.

Ook gisteren gebeurd... bij een blogmaatje een USB stick gaan ophalen met maar liefst meer dan 11.000 boeken op... die boeken gisteren nog overgeheveld naar den Buddy die er heel blij mee was want ik heb hem niet meer gehoord... zal zeker een van de Pietje Bels aan 't lezen zijn want die staan er ook op... nostalgie... ik las als kind liever jongensboeken dan die flauwe meisjes dinges... zo ook Dik Trom en Pietje Bel... door enkele andere blogmaatjes ook voorzien van enkele echte boeken voor als ik door mijn bib voorraad zit... het gevaar is geweken dat ik door pure verveling zou doodvallen.

Ik ga nu een grote pot koffie zetten om die mannen hierboven vol te proppen met caféïne... misschien gaat het werk dan vlug vooruit.

Ik zit hier met mijn knieën zuinig dichtgeknepen te luisteren naar de mannen boven op ons dak... om 7 u deze ochtend kwam er al een mastodont aangereden om het isolatiemateriaal te brengen en LAP... niettegenstaande er verkeerspaaltjes gezet werden door de politie om deze plek vrij te houden stond een van onze overburen weer voluit op die plek... na herhaald toeteren kwam de man aangeslenterd... verkeersregels zijn niet voor hen gemaakt want zij luisteren alleen naar Allah en zijn gezant... het materiaal ligt klaar nu en ik wacht gespannen op de volgende stap... ach ik zal weer gelukkig kunnen zijn als dit voorbij is... ik heb nog nooit meegemaakt dat er eens niets besch

Vandaag was een gemengde dag... gemengd in die zin dat er zowat vanalles door mijn hoofd spookte... er was de zoon die gisteren een ongeluksdag had waarin alles zo'n beetje tegenviel... gelukkig niet dramatisch maar wel vervelend... en die dan aan de telefoon hangt om even zijn hart te luchten... er was de golf met enkele vrienden waar er veel gebabbeld werd maar waar ik de helft van de tijd niet met mijn gedachten bij zat... die gedachten zaten bij een van onze blogvrienden die vandaag uit het leven stapte... en aan zijn vrouw en de familie die een gruwelijke dag hebben moeten doormaken... op zulke momenten wordt je weer eens met je neus op het feit gedrukt dat er aan elk leven een einde komt... iets waar je gelukkig niet elke dag bij stil staat... het leven... zolang je erin staat... gaat verder en we maken er het beste van... ik wil hiermee ook aan onze vriendin L zeggen dat we met haar meeleven en vragen dat ze met ons contact moet blijven houden!

Hier ten huize van werd er gisteren gejuichd... niet dat ik zo dol ben op onweders... integendeel... maar die regen olàlà wat was dàt lekker... nee ook niet van geproefd maar het viel er zo smakelijk uit met van tijd tot tijd een zachte donderslagske... ja ik weet dat ik nu tegen enkele schenen stamp maar de ene zijn nood is de andere zijn brood nietwaar... ik heb hier de hele week rondgehangen als een natte vieze schotelvod... douchen hielp niet want ik kon de badhanddoek niet zo vlug rondzwieren of ik stond alweer te lekken... vannacht zalig geslapen onder alleen het laken... alleen die stomme mug was er teveel aan... kon ik dat beest maar vangen... en deze voormiddag heb ik zitten genieten van de frisse lucht... ik had 't manneke beloofd... dit om hem zoet te houden... dat ik deze avond nog even mee naar de golf zou komen maar werd gered door weer een stortbui om U tegen te zeggen.

Ik wil nu ook niet de moedwillige heks uithangen en heb zonet een schietgebedje gedaan om morgen zonnig weer te krijgen... wat ik Dezeke beloofd heb ga ik niet verklappen maar heb w!l een voorwaarde gesteld... het mag zonnig zijn maar GEEN hittegolf... dit om bepaalde blogmaatjes te plezieren die verslaafd zijn aan BBQ en dan nog hun hele familie uitnodigen... zo goed?

Morgen is het Moederkesdag d.w.z. hier in Antwerpen want de rest van de wereld viert dit in mei... ja zo zijn wij... dochter is dat zo gewend dat ze in haar eerste huwelijksjaar  in mei haar Mechelse schoonmoeder totaal vergeten was... dat zal ze nooit of nimmer meer durven vergeten... als kind trokken we elk jaar met Moederdag naar Heide om bobonne in de bloemekes te zetten en dat werd dan uitbundig gevierd met eerst een plechtige mis en dan de pistolekes met taart na... tijdens de oorlog deden we het wat soberder maar gevierd werd er toch... wij hier doen het ook sober... de kinderen komen even aanlopen met een bloemeke en gaan dan hun eigen weg en de oudjes vleien zich in hun zetel voor de TV... we hebben ooit eens gereserveerd voor een etentje met Moederdag maar dat was een hele bedoening... stampvol restaurant... tropische temperatuur... nee voor mij hoeft het niet meer.

Het is hier ook altijd wàt... vanmorgen stond ik redelijk goed gezind op... zwom mijn bed uit... warme nacht gehad... en kreeg al dadelijk van 't manneke het verwijt dat ik bijna nooit mee naar de golf kom... hoe dat komt... hij gaat bijna elke dag tegen 10u en dan ben ik bezig met zijn spullen op te ruimen... zijn spetters van de badkamerspiegel te wassen... wat wassen en strijken en zo verder en zo voort... trouwens 't manneke de deur uit... wat een zalige rust... niet te betalen.

Dat was 1... toen ontdekte ik dat de lamp in het toilet beneden geen licht meer gaf... na heel wat manoeuvers om de ladder in dat kleine hokje te plaatsen en een geschikte reservelamp te zoeken klom man eindelijk de ladder op... begon de lamp los te draaien en presteerde het om socket en omhulsel van het plafond te draaien... paniek en gevloek... ik nam dan maar over want als het moeilijk wordt mag ik het doen... alles terug op zijn plaats gekregen maar owee één heel klein stukje socket afgebroken met de tang... kreeg ik een complimentje voor het gedane werk... jawadde... dat stukje socket werd me verweten... ikke kwaad en met wat deuren gesmeten.

Gisteren werd ik wakker met een jeukende handpalm... dacht een hongerige mug... maar vandaag staan er een hele resem kleine bultjes in die palm en die jeuken EN prikken... begin nu te denken dat het ofwel eczeem of zona is... ingesmeerd met eczeem zalf en een verband rondgedraaid... dus ik ben nu officieel gehandicapt en ga dat uitbuiten... HAHA!

Het goede nieuws is dat de dakwerken werden vastgelegd op volgende week... nu maar hopen dat het niet giet dan... ik wilde persoonlijk aan hun oren gaan trekken maar kreeg een mailtje om te bevestigen.

Vandaag wordt het blijkbaar weer een zeer hete dag en gaat deze gehandicapte sukkel zich niet te moe maken... aan allen die dit lezen... maak er een lmuie dag van!

Fier... ja fier en voldaan... mag ik even... degenen die tot het slimme en/of ijverige soort behoren zullen misschien meesmuilen (prachtig woord toch) en denken... dat mens is ook vlug tevreden... maar ja ik heb zonder brokstukken te maken de nieuwe Windows 10 op mijn PC-ke gezet (kloppeke op eigen schouder)... heb deze voormiddag ons Poloke een goeie beurt gegeven (alleen de binnenkant) en dat was nog nooit gebeurd sinds wij hem kochten nu 3 jaar geleden... erg he... en tot slot heb ik een goeie ziel gevonden die me met raad en daad bijstond om e-boeken te downloaden en me zelfs enkele boeken doormailde... waarvoor dank... mijn volgend speeltje wordt dus een e-reader voor als ik of 't manneke niet meer tot bij de bib geraken... deze namiddag nog een vervelende klus... bij die dakwerker gaan aandringen dat hij eindelijk eens een datum prikt waarop die werken kunnen beginnen... wij werden altijd maar afgewimpeld en dat begint mijn botten uit te hangen... we gaan wel niet op reis maar hebben toch ook plannen te maken en dat gaat niet zolang je niet weet wanneer die mannen op je dak gaan klimmen... in afwachting en om me te versterken ga ik nu een boke eten (of twee) en een straffe koffie drinken... tot later!

Grijs is de lucht en grijs mijn gemoed... net vernomen dat een dierbare vriend aan zijn laatste dagen bezig is... je zou er voor minder van gaan janken... zolang er leven is is er hoop luidt het gezegde maar de laatste jaren horen wij niet veel goed nieuws meer in onze kennissenkring... een van de zegeningen van oud worden... je familie en vrienden ontvallen je een voor een... zo triest!

Ik stond deze ochtend op in spannende verwachting want zoon wilde perse dat ik die Windows 10 op mijn PC-ke zette en begon alvast met de voorbereidingen... we kregen een scherm met een draaiende cirkel en de tekst "er wordt aan gewerkt"... allee vooruit... aangezien het al 12 u was wilde ik gaan slapen en liet de computer aanstaan zodat die zijn werk kon doen... ja ik geloof nog in de kabouterkes... dus verwachtte ik deze morgen een kant en klare versie W.10 te zien maar alles wat ik kreeg was datzelfde scherm met draaiende cirkel en die tekst "er wordt aan gewerkt"... ik heb zo een donkergrijs (weeral grijs) vermoeden dat Microsoft mij in de luren aan het leggen is... ik heb nu een systeemherstel gedaan en alles 1 week teruggedraaid... ben benieuwd of er nog wat gaat van komen.

Nog deze ochtend was 't manneke zich weer danig ongerust aan 't maken... hij had namelijk eergisteren een "bobo" op de achterkant van zijn been... denkelijk een steek van 't een of 't ander beest... die bobo was dik en rood en pijnlijk en moest dringend verzorgd worden dus ik driftig in de weer met alcohol... zalf en verband... dat verband  vanmorgen ververst en ik vond het er al beter uitzien... aangezien man mij nooit gelooft... weet ook niet wat daar de reden van is... wilde hij toch naar eerste hulp om zijn bobo te tonen... ik weigerde mee te gaan... zegde dat hij zich ging belachelijk maken maar ook dàt geloofde hij niet dus hij vertrok... op de fiets... in een aftandse short... niet om aan te zien... kwam 2 uren later terug zonder verband maar opgelucht want de dokter daar had gezegd dat het niet levensgevaarlijk was... tiens!

Wat de rest van deze grijze zondag me gaat brengen weet ik nog niet maar voor mij is het genoeg geweest voor 1 dag.

Als verwoed lezer zag ik al enkele dagen het einde van mijn bibliotheek-voorraad boeken naderen... 't manneke moet me dan met mijn hele hebben en houwen... inclusief 12 boeken... aan de bib afzetten en trachten ergens in de buurt een parkeerplaatsje te vinden... iets dat niet gemakkelijk is want onze gemeente heeft enkele jaren geleden alle straten in het centrum tot betalend parkeerterrein verheven... iets wat man pertinent weigert te doen... d.w.z. betalen om zijn wagen te mogen neerpoten... dus moet ik de bib-uitjes zorgvuldig voorbereiden door 't manneke met poeze-klauwtjes te aaien... iets waar ik als nuchter vrouwmens een hekel aan heb maar zonder boeken zitten is nog erger... dan maar mijn vrouwelijke charme aandraaien... zo ook vandaag... resultaat 12 dikke knoeften van boeken die verleidelijk liggen te wachten tot ik ze ga verslinden.

De dinsdag golfsessie is weer eens in het water gevallen want de hele voormiddag heeft het gegoten... toen het eindelijk ophield bleven de donkere wolken dreigend boven ons hoofd hangen zo van :"pas op want ik ben hier nog niet klaar zenne"... dan maar wat boodschappen gedaan en natuurlijk de bib bezocht.

Gisteren bloed laten aftappen door onze huisarts... iets wat hij heel kundig heeft gedaan want ik ben er volledig vlekkenvrij vanaf gekomen... dat is iets om te vermelden want blijkbaar spelen mijn aders verstoppertje als ze een dokter of verpleegster met een spuit zien naderen en is het elke keer een getast en gezoek van jewelste... deze keer was het weer van dadde en ik had er al in berust tot deze winter met lange mouwen te moeten rondlopen maar... o wonder... geen vlek te zien.

Dat was het dan weer... geen schokkende gebeurtenissen maar ik wil jullie niets onthouden... alleen hoeveel keren ik op het toilet zit hou ik voor mezelf.

Zit je op FB of Sennet of op gelijk welke site dan wordt je om de oren geslagen met goede raadgevingen zoals "Mooi Ouder Worden"... hoe je dàt doet daar ben ik nog niet achter gekomen... maar oefening baart kunst nietwaar dus ik ben druk bezig met oefenen... dan kreeg ik deze week een tip hoe je sexy op een foto staat... ik zal het eens rappekes uitleggen... je knijpt je ogen half dicht... tuit je lippen terwijl je tevens zachtjes op je wangen bijt (aan de binnenkant natuurlijk)... ik zou Myette niet heten als ik niet dadelijk voor de spiegel zou gaan staan en probeerde er sexy uit te zien... aangezien ik pas uit bed kwam al wat moeilijk en dan nog al die tips tegelijk uitvoeren... een hele prestatie... en het resultaat was dat ik er gewoon onnozel uitzag... ik ben erop gaan letten en merkte dat al die reclame juffrouwen die tips kennen dus tuitmondjes en ingezogen wangen en ogen op halfstok in overvloed... het begint me stilaan op de nerven te werken... dan die reclames voor shampoo... plots zie je ze met hun ellenlange haren zwaaien... prachtige kleurtjes en een glans om U tegen te zeggen... die glans zie je bij mijn weten alleen bij nylon pruiken... ik hou van verandering en heb in mijn lange leven al heel wat merken shampoo opgesmost... ik spoel soms na met azijn (als ik niet in een luie periode zit) en dan glanst mijn haar wel maar die hoogglans krijg je nooit... zit je midden in een spannende episode op de TV... BAF... reclame en steeds diezelfde reclames op een rij... bij sommige zenders krijg je zo 5 x die hele serie te verwerken... voor mij genoeg reden om NOOIT die shampoo of creme of waspoeder te gebruiken... Bellewaerde kan me ook gestolen worden want ik haat die duizendpoot in hun reclame die telkens over het scherm wandelt... dat "kleedje dat eruitziet als een Magnolia" gevolgd door een onnozel giechellachje van die twee meiden... is genoeg om nooit daar bij die firma te bestellen... zo zou ik nog verder kunnen doordrammen maar ga het niet doen.

Verleden week had ik het over dat BOEM BOEM gedoe door een van die jeugdfestivals... wel gisteren was het weer van datte... ik zat in de tuin met mijn boek en werd afgeleid door alweer een BOEM BOEM in de verte... en dat nonstop... toen ik naar bed ging was het 12u15 en ze waren nog aan het BOEMEN... gelukkig ben ik dan in slaap gevallen... momenteel is het hier nog stil maar het gaat denkelijk na de middag weer van start... je kan beter midden in het centrum van de stad gaan wonen want buiten het centrum wordt het één festivalweide.

Deze "azijnpisser" gaat eventjes de boel hier opruimen en dan "genieten" van de rust en de stilte van het buitenleven!

Nee niet mijn verjaardag... godzijdank... noch die van 't manneke... maar vandaag 59 jaar geleden trouwden we... gaan we dat nu vieren... nee... het zal sommigen verwonderen maar wij zijn echt niet zo van het "alles-vieren-soort"... trouwens ik was het bijna vergeten en dan spreek ik nog niet over manlief... bij het wakker worden deze ochtend lag ik na te denken over wat er vandaag allemaal zou moeten gebeuren... met de nadruk op ZOU... want plannen maken kan ik als de beste maar ze uitvoeren dàt is andere koek... en vandaag voel ik me echt niet zo kwiek... noem het maar lui... en plots schoot me te binnen dat het vandaag 1 augustus is... 't manneke is net vertrokken naar de golf en ik geniet van de stilte en rust in huis... ga seffes wat rondlummelen... puzzelke maken... avocado's vullen met garnaaltjes... is man gek op en vanavond komt zoon en die vindt dat ook lekker... het is ook nog super gemakkelijk.

Ben al elke avond gaan slapen na een stevige rum-grog te hebben genoten... dit voor mijn keelpijn... heb er goed op geslapen maar de keelpijn wil niet wijken... niet erg maar zeurderig.

Gisteren wat in de tuin gezeten... allee eventjes toch... zat rond te kijken en zag overal storende elementen zoals onkruid tussen de plantjes... uitgebloeide bloemen... sporen van de klimop die man van de tuinmuren had afgetrokken... ik hou wel van klimop want vind het blad mooi maar het is wèl een veelvraat... het overdekt en verstikt alles en als je het verwijdert laat het zijn wortels achter... ik ben dan die wortels te lijf gegaan met een plamuurmes en terwijl ik dan toch bezig was ook het onkruid gaan uitrukken... de regen heeft de tuin goed gedaan maar ook het onkruid een nieuwe boost gegeven.

Dat was gisteren... wat vandaag me gaat brengen weet ik nog niet want dat ochtendplan ben ik eigenlijk al vergeten... wat wilde ik nu ook alweer gaan doen vandaag?

Woensdag gingen we even op bezoek bij de kozijn van 't manneke... zijn enige familielid... we houden wel contact maar zijn nooit echt close geweest... zij hebben 6 kinderen op de wereld neergepoot en die kinderen op hun beurt ook weer enkele nakomelingen en nu zijn die nakomelingen ook aan 't kweken... dat betekent elke keer massa's foto's bekijken van de hele reutemeteut... kozijn en zijn vrouw hebben pas hun 65-jarig huwelijksfeest gevierd en voor heel die massa nakroost moest er dan een zaal gehuurd worden want een gewone huiskamer kan dit niet aan... kozijn is nog ouder dan 't manneke en het was een hele schok toen ik hem zag... zo broos geworden en wankel op de beentjes... er waren enkele maanden tussen van de laatste keer dat we samen waren en in die tussentijd heeft kozijn's vrouw een zware operatie achter de rug met ook zware nabehandelingen... twee heel oude menskes... komen alleen nog vooruit in vertraagde film versie... zijn bijna blind... ik was er echt het hart van in... je "toekomst" wordt je onder de neus gedrukt want ze zijn maar enkele jaartjes ouder dan wij... sindsdien loop ik rond met het gevoel dat dit de laatste keer zal zijn dat we ze zien... en dan is dat weer een bladzijde die uit ons levensdagboek verdwijnt... sombere gedachten nietwaar.

Gisteravond kwam zoon weer aanlopen... de vorige keer had hij erge rugpijn maar was nu beter... ja er is ook nog goed nieuws soms... hij had 2 weken vakantie genomen en gaat maandagnacht weer aan de slag... zondag komen dochter en haar man terug van vakantie in Kreta en gaan wij ook weer aan de slag... moet volgende week bellen wanneer die dakwerken eens gaan beginnen... zou dat gaarne achter de rug hebben... ook nog bloed laten afnemen en dokter vragen zijn licht te laten schijnen in mijn keel want die doet verrekt pijn... et voil) zo zijn we weer even bezig.

Ter afwisseling een goeie mop die ik vandaag doorkreeg van een blogvriend.

Een fuifnummer komt midden in de nacht thuis... trekt zijn schoenen uit... kruipt voorzichtig de trap op en laat zich nog voorzichtiger op het bed neer... begint zijn sokken uit te trekken... en plots veert zijn vrouw recht en roept kwaad : "nu zou ik toch wel eens willen weten welk café er om 3 u 's nachts nog open is"

De man begint zijn sokken terug aan te trekken en antwoordt heel bedeesd : "ik zal eens gaan kijken sjoeke"

Lieve mensen wat beklaag ik de mensen die dicht in de buurt van zo'n festivalweide wonen... wij zitten er nog een heel eind vanaf maar hebben kunnen "meegenieten" van het aanhoudende "geboem" van hun drums... en dit dagen aan één stuk... toen het begon te regenen lachte ik stiekem in mijn vuistje... jaja ik weet het... mijn slechte inborst steekt vaak zijn kop op... maar zelfs die regen kon hen niet stoppen... als het nu nog eens per jaar zou zijn maar nee... de festivals schieten als paddenstoelen de grond uit... de volgende voor ons wordt Jazz Middelheim in augustus... ik verheug me er al op... na zo'n zomer vol festivals begin ik aan festivalitis te lijden.

Zondag voormiddag naar het Antwerpse "Mont Martre" getrokken... voor het Paleis van Schone Kunsten komen elke laatste zondag van de maanden juni, juli, augustus en september diverse kunstenaars hun werken laten bewonderen... een vroegere collega van 't manneke staat er ook met zijn aquarellen zodoende... we dwaalden wat rond om te bewonderen... tja... er zaten wel geslaagde werken tussen maar ook van die moderne kladdoeken... een plank met klodders verf op en daar vroegen ze 500 euro voor... ik begin er serieus over te denken ook op die markt te gaan staan... nog planken genoeg in onze kelder en verfoverschotten ook... zo geraken die ook nog eens op.

Zaterdagavond zoon opgevangen met hond... hond fris en vrolijk... zoon minder want hij zat weer met zware rugpijn... na lang aandringen mocht ik zoontjes rug inwrijven met Voltaren... heb hem enkele pillen opgedrongen en toen ik hem gisteren belde voelde hij zich al wat beter... en dàt in zijn vakantie... toch een ellende die hernia toestanden.

Momenteel is mijn poetshulp beneden de vloeren aan het dweilen... heb haar met handen en voeten proberen wijs te maken géén azijn te gebruiken... dan zegt ze op alles OK... OK maar of ze het verstaan heeft "that's the question"!

Nee hoor mij ga je niet horen klagen... het regent en dan... die regen geeft mij een geldig excuus om lekker thuis in mijn zetel te kruipen en uit te blazen van de voorbije dagen die rijk genoeg gevuld waren... voor mij dan toch... gisteren hadden we vrienden te eten gevraagd en zoals iedere gastvrouw of -heer weet heb je je handen vol met aankopen doen voor het voorafgeplande menu... door je huis stormen met vod en bezem... hier en daar een storende vlek wegwerken... dan de dag voordien de nodige voorbereidingen treffen om de dag van het bezoek niet al tegen het afgesproken uur met je pootjes omhoog te liggen hijgen... al dàt was gebeurd en we hebben gisteren dus heel genoeglijk thee geslurpt met eigengemaakt snoepertje... dan nog genoeglijker buiten op het terrasje zitten aperitieven... toen de muggen lastig begonnen te worden terug naar binnen voor het eigenlijke maaltje... lang nagetafeld waarbij we de binnen-en buitenlandse politiek duchtig hebben op poten gezet... als afwisseling wat geroddeld... ook plezant... toen het bezoek weg was in ijltempo de meest bederfelijke resten eetwaren opgeborgen... man wilde nog de door mij opgenomen Midsomer Murders bekijken maar toen hij luidruchtig lag te snurken en ik bijna in slaap duikelde heb ik de boel de boel gelaten en ben beddewaarts vertrokken... vandaag heb ik het recht een rustperiode in te lassen... straks eten we de resten op en als zoon nog komt (regen?) kan hij ook nog meesnoepen... we hebben al bij al veel geluk gehad met het weer... zo buiten aan de apero zitten geeft je een vakantiegevoel... het is alleen spijtig dat je als gastvrouw tijdig op de rem moet gaan staan of er gebeurt vanalles in je keuken dat er beter niet zou kunnen gebeuren... is mij vroeger wel eens overkomen... we hebben nog even kunnen meegenieten van het "boem-boem-boem" van Tomorrowland... vandaag niets te horen... zeker uitgeregend!

bToen ik zonet eventjes mijn rondeke blog deed las ik het prachtige vers van Natoken en dat deed bij mij een belletje rinkelen... let wel ik ben GEEN Tour fanaat of liever gezegd al wat sport is kan me niet boeien... een sport die je zelf kunt beoefenen is OK voor mij... trouwens dat deed ik in mijn gloriejaren ook... ik wandelde... fietste... zwom... deed jazz ballet... yoga... turnde... dit allemaal tussen de was en de plas in... maar uren en dagen en weken zitten staren naar heren en dames die zich in het zweet werken voor geld en een medaille gaat mij te ver... vroeger had je de Tour de France en in de winter voetbal maar heden ten dage is het al sport wat de klok slaat en als je dan gezegend bent met een echtgenoot die niet van de TV weg te kloppen is ben je wel in de aap gelogeerd... zo hadden we de Tour midden in juli... onze vakantiemaand aan zee of in de ardennen... we huurden er een villaatje of chalet en vertrokken met pak en zak voor de hele maand... en of het nog niet genoeg was dat de fietsen (4 stuks) mee moesten wilde man er ook nog de TV bij... dus dat ding (klein model) werd bij een van de kinderen op schoot geplakt en daar gingen we... naar het strand gaan tijdens de uitzending was geen sprake van... vader zat binnen te kijken terwijl moeder en haar kroost zich maar moesten zien te vermaken... de kinderen zeurden dan en moeder zuchtte... die vakanties zijn nu voorbij maar de Tour blijft en niet alleen die van France... nee elk land dat zich een beetje respecteert heeft nu zijn Tour... met als gewillige toeschouwer 't manneke... voetballen doen ze zowat het hele jaar door... afgewisseld met eindeloze tennismatches... met als tussendoortje snooker en soms een motorcross... ik prefereer de snooker... dat gaat tenminste geluidloos... ik moet er ook wel eerlijk bijzeggen dat ik soms blij ben dat hij sport zit te kijken... na zowat 10 minuten valt meneer in slaap en kan ik rustig verder doen met wat ik aan het doen ben... zodoende LEVE DE SPORT!

Toen ik deze voormiddag even zat uit te puffen van gedane inspanningen... tja dat warme weer bekomt me niet zo goed... kwam 't manneke binnengewandeld met een schaapachtige uitdrukking op zijn "wezen" (ik zeg "wezen" omdat hij er geweldig onnozel uitzag) om te vertellen dat hij "iets stom had gedaan"... ik begon bijna te applaudisseren omdat hij zo eerlijk was toen mijn cent met een plof viel en ik begon te kreunen... "wat heb je nu weer uitgehaald"... bij het buitenrijden met de wagen wilde hij de vuilkar ontwijken die juist kwam aanrijden en reed dan maar tegen een bestelbusje aan dat aan de overkant geparkeerd stond... resultaat van zijn oeuvre : wij enkele krassen en dat busje een bluts... we hebben een papiertje erop geplakt met het verzoek bij ons aan te bellen... man weg naar de golf en ik kon het weer opknappen... een jonge vrouw kwam aanbellen en was heel blij dat we zo eerlijk waren... ze had omnium en ging haar verzekering bellen voor informatie... ze komt... op mijn verzoek... terug tegen de avond dan kan 't manneke het uitvissen... ik heb hem zonet ingelicht en ga nu wat verder werken... we krijgen vrienden op bezoek en dat brengt altijd een boel werk mee.

De tijd dat ik pril en onschuldig was is al lang voorbij... nu ben ik niet meer pril maar nog steeds onschuldig... haha... mensen vonden mij toen "raar" omdat ik door veel te lezen me verdiepte in zaken die normaal voor bakvissen niet interessant zijn... en ik vond hen "raar" omdat ze zo weinig diepgang hadden... ik verslond boeken zoals anderen boterhammekes en merkte dat ik niet de enige was die bepaalde gedachten had of gevoelens... lezen verrijkt echt je leven en verbreedt je horizon... als ik dan met anderen over die zaken wilde praten kreeg ik vaak van die verbaasde blikken en de opmerking dat ik "een raar meisje" was... stilaan hield ik mijn gevoelens voor mezelf... jongens van mijn leeftijd vond ik onnozel... ik maakte kennis met mijn latere man... 7 jaar ouder dan ik... en toen de eerste passie voorbij was kwam ik tot de ontdekking dat hij nooit las en mij ook maar "raar" vindt als ik bepaalde gedachten en meningen uit... tja... pech gehad!

Die diepzinnige gedachten zijn met de jaren heel wat minder diep geworden... afgesleten door de dagelijkse zorgen... maar soms duiken ze nog eens op... zoals deze ochtend heel vroeg... ik werd wakker na akelig gedroomd te hebben... ik herinner me niet meer wàt maar alleen dat ze "niet leuk" waren... toen begon ik te denken over de zin van het leven en de naderende dood... ik probeerde weer in slaap te sukkelen maar het lukte me niet... en geloof me... ik denk dat mensen die niet teveel nadenken veel gelukkiger leven dan degenen die het wèl doen en ik heb me vast voorgenomen hun voorbeeld te volgen... dus... van nu af aan ben ik een onbeschreven blad... blanco... gedachteloos... vraag me niets want ik ga het niet weten!