Oldtimer

Wij hebben altijd met tweedehandswagens gereden... één keer hebben we ons laten verleiden een nieuwe te kopen... nooit meer dus... in de loop der jaren hebben we zowat alle onderdelen kunnen laten vervangen... zolang een wagen redelijk betrouwbaar is en er niet pokdalig uitziet is het voor ons allang goed... wij doen niet aan statussymbolen... onze buurman links heeft een Audi Grand Cru voor de deur staan... die van rechts een Volvo Grand Chic en daar staat dan ons nederig Jettake tussengeprangd... zo te zien trekt hij het zich niet aan en wij ook niet... waarom zouden we... geen cervostuur... geen airbag (heb IK niet nodig)... niks elektronisch... alles nog met handbediening... wij kunnen met hem nog in elke garage terecht... op dit ogenblik is hij zielsgelukkig want hij heeft zojuist een Groot Onderhoud gekregen EN verse olie EN antivries... meer heeft hij niet nodig...
Onze eerste was een Citroën Leger... zo'n zwart gangsterkarretje uit die oude franse films... dan geloof ik kwam de Renault... overgenomen van een goede vriend... dan een Simca... dan de nieuwe Simca (bah)... een Audi... en last but not least ons Jettake... je zult moeten toegeven dat we zuinig hebben gereden... 5 auto's op 50 jaar... onze zoon heeft er al het dubbele opzitten en dat op 15 jaar...
Als deze het loodje moet leggen zal het een zwarte dag worden voor ons... ik mag er niet aan denken dat we zo'n elektronisch geval moeten kopen... honderdduzend lampjes die aan en uit flikkeren... m'n man is nu al in paniek als er ergens een lampje begint te knipperen... een computer die zich met alles moeit... afstandsbediening die hij natuurlijk weeral zal kwijtraken want dat is zijn specialiteit... sleutels verliezen... om van een alarm nog niet te spreken... ooit had de zoon... toen hij nog bij ons woonde... een auto met alarmsysteem... die stond 's nachts op straat en... vermits hij aan de achterkant van het huis sliep... lag de afstandsbediening op onze kamer... op een nacht hadden we prijs... dat ding begon keihard te loeien... m'n echtgenoot vloog uit z'n bed en begon in paniek rond te huppen als een gek al roepend waar is dat ding... waar ligt dat... ik lag ondertussen al strijk van het lachen want het was echt geen gezicht... manlief... die nooit een pyjamabroek draagt... daar te zien rondspringen... uiteindelijk vond hij "dat ding" en wilde zo in zijn natuurlijke staat buitenlopen... ik heb hem gelukkig nog op tijd kunnen wijsmaken dat hij eerst zijn broek moest aantrekken... ik denk dat de halve straat intussen wakker was... alleen de zoon sliep de slaap der onschuldigen en was zich van niets bewust... je kunt je voorstellen dat al die moderne snufjes niet aan hem besteed zijn... zal misschien dan nog verplicht worden om terug achter het stuur te kruipen... doe dat al 12 jaar niet meer... vroeger moest ik wel de auto gebruiken om de kinderen naar school en zo te brengen maar sinds hij op pensioen is mag dat niet meer... als het moet zou ik het nog wel kunnen want dat verleer je niet maar het verkeer is wel drukker geworden intussen...
Van al dat gebabbel heb ik wel dorst gekregen... ge eens kijken of ik iets kan vinden beneden... tot later mensen... liefs van Myette