Naar de inhoud

Myette's Eigen Hoekje

akke.beakke.be
Hello
Zaterdag 13 januari 2007

Een zucht en een lach

Gisteren was een "hoera" dag voor me... eindelijk weer eens m'n neus buitengestoken... goed ingeduffeld... aangezien 't manneke ook strijk ligt en ik niet aan zijn geliefd wagentje mag raken is zoon me komen ophalen om la mamma te gaan bezoeken... ik was daar 2 weken niet geweest maar denk je dat ze blij was me te zien... ze had me warempel nog niet gemist... en ik me maar zorgen maken... enfin ik heb m'n dochterlijke plichten volbracht en m'n geweten gesust.

's Avonds moest ik naar het theater... had afgesproken met m'n vriendin op de Groenplaats... bij ons in de buurt rijden er maar 2 tramlijnen... de 7 en de 15... toen de tram er aankwam stond er geen nummer op maar ik stapte toch maar nietsvermoedend op... die volgde zijn gewone koers... Belgiëlei op en de metro in... opeens zag ik station Astrid... dan Elisabeth geloof ik... begon lont te ruiken... spurtte naar de conducteur en ja hoor... die tram had gewoon een zijtunnel genomen en ik zat richting Merksem... ben aan Stuivenbergh uitgestapt... even een klein probleempje om terug naar de Groenplaats te geraken maar uiteindelijk is dat gelukt... nu kunnen jullie dat een fluitje van een cent noemen maar voor mij is dat een hele prestatie... ik zie namelijk kans om in m'n eigen straat verloren te lopen... bij wijze van spreken dan... heb totaal geen richtinggevoel... we zijn naar Het Goede Lijf gaan kijken... niet slecht maar ik persoonlijk vond Fuck You en de Vaginamonologen stukken beter... ik had uit voorzorg m'n mascara niet opgedaan maar het was niet nodig geweest... achteraf nog een wijntje gaan drinken... lekker wat bijkletsen en dan met de laatste tram naar huis... een welgevulde dag al met al.

Vandaag was de begrafenis... weer geen mascara opgedaan uit voorzorg... toen we aan de kerk kwamen en de auto parkeerden constateerden we een  lekke band... even VTB Wegenhulp opgebeld... leve het mobieltje... man aan de auto blijven wachten en ik naar de kerk... ik kwam nog juist op tijd binnen vlak vóór de kist werd binnengebracht... tegen het einde kwam 't manneke aanpuffen en konden we naar de begraafplaats rijden... daarna de koffietafel... daar ook lekker zitten bijkletsen met de fietsvrienden... nu zit ik met een probleem... ben ik nu met de jaren zo'n harde tante aan 't worden maar ik heb geen traan gelaten... dat was vroeger wel anders... welnu dat verontrust me... alhoewel men bij een begrafenis er alles aan doet om je tot tranen te dwingen... het lukt hen niet meer... één ding weet ik echter wel... als mijn tijd gekomen is dan geen blablabla voor mij... kort en eenvoudig... geen ellenlange lofbetuigingen... de mensen die me kenden weten wel wie ik was en de anderen interesseert het toch geen snars... ik kreeg soms het gevoel van : "tiens die A moet echt een heilige zijn geweest" en "zo ken ik hem helemaal niet"... ja lelijk van mij ik weet het maar toch... voor mij hoeft het niet.

Met deze niet zo vriendelijke opmerking neem ik afscheid voor vandaag... tot de volgende... bij leven en welzijn.

Geschreven door Myette om 16:17 Reageer op dit bericht

6 reacties op dit bericht

Madammeke16 januari 2007 om 22:00

klopt niet

just hé Myette hier klopt iets niet :-(
groetjes Sjoeke
Lieve14 januari 2007 om 02:07

...


Wat je uitstapje met extra toeristische rondleiding (hihi) betreft, in het vervolg moogt ge mijne GPS ne keer lenen! Lach niet, ik kan hem te voet ook gebruiken. En waarom zeg ik nu "hem", terwijl het een madam is...
En bij je begrafenisverhaal schoot ik spontaan in de lach, met dat tiens, zo kende ik A. helemaal niet...
En dat verdriet op begrafenissen heeft veel te maken met eigen (onverwerkt) leed, geloof ik...
madame14 januari 2007 om 00:24

medeleven

Inderdaad, "Het goede lijf" was niet slecht, maar evenaarde ook m.i. de solo-producties van An Nelissen niet.
Wat je kerkelijk "inleven" betreft. Insgelijks. Ik erger me te pletter aan de manier waarop onze overledenen "ten eeuwigen ruste" gebracht worden. Te dramatisch, te veel geslijm - wat irriteert ipv troost. Geef mij maar de swingende manier van Suriname, waar vrolijk begraven wordt. Enkele jaren geleden heb ik geprobeerd een pastoor te doen inzien dat de katholieke liturgie te zwaar op de hand was, dat het toffer/plezanter kon aangebracht worden. Zijn antwoord was: wij hebben veelal te maken met mensen "in nood", wij kunnen de plezante niet uithangen. Daar had hij een punt. Toch blijf ik van mening dat een minder conventionele manier van doen aangrijpender kan zijn én meer kan troosten dan het huidige stereotiepe stramien.
Bij begrafenissen wil ik niet te wenen, ook een beetje vanwege mijn mascara, maar grotendeels omdat ik mijn verdriet liever alleen verwerk. Daarom lees ik nooit een doodsprentje in de kerk, maar bewaar het tot thuis. Pas dan laat ik mijn gevoelens toe. 'k Heb de indruk dat jij ook zo in mekaar zit. Geen witgekalkt graf, maar liever een spontaan gevoelsmens. Niet?

 

peeters robert13 januari 2007 om 21:56

ik kom niet graag in de kerk

Dag Myette,ik ben niet gelovig,maar ik breng wel respect op voor diegene die het wel zijn,ze hebben tenminste een vasthoud.Nu kom ik wel in de kerk,maar alleen voor begrafenissen van mensen waar ik echt om gaf.Ieder gaat om op een andere manier om zijn verdriet te verwerken,men moet dat respecteren.Mijn vader is zo een achtien jaren geleden gestorven,diegene die het hardst huilden waren diegene die al jaren geen omgang hadden met hem,wat een hypocrieten,kan ik niet tegen.Ik heb daar geweest met het gevoel dat ik in een droom terecht was gekomen,ik heb geen traan gelaten,wat ik zelf eigenaardig vond,want hij was wel degelijk een goed man en bij ieder geliefd,iemand zonder franjes,bleef altijd zijn eigen,geen komidie,gewoon rechtdoor en eerlijk.Hij was treinbestuurder bij de NMBS,te werk gesteld in het Centraal station in Antwerpen.Twee jaar later ga ik zien naar een uurregeling omdat we naar de kust moesten rijden de dag erna,barst ik daar toch in tranen uit gelijk een klein manneke bij het zien van de treinen.Nu ga ik eens regelmatig als ik in Antwerpen kom langs de central,drink er eerst een kop koffie,zoals hij altijd deed,en dan ga ik het perron op zo ver mogelijk,en kijk naar de treinen die binnen en buiten rijden,en dikwijls komen de traantjes weer spontaan terug,mensen moeten maar denken dat ik juist iemand op de trein heb gezet,het kan me doodgewoon niet schelen wat ze denken,daarna voel ik me een beetje opgelucht,en kan weer verder.Zo dat is mijn ervaring met de dood.Groetjes myette van pietje-bob.
huismusje/troubadoerke13 januari 2007 om 17:58

*

Van de doden niets dan goed he, ook al waren het de grootste sm**rl*pp*n.
Luguber trekje heb je er precies wel aan overgehouden aan die begrafenis, zo te zien aan je emailplaatje. Mwaaaahhhhahaha.
Heb een fijn weekend, maar ga nog maar niet golfen, het weer is nog te slecht en een relaps is gauw gebeurt hoor.
Kus van mus
hotlips13 januari 2007 om 16:46

..

wij waren van de week bij de pastoor geweest voor de dienst van ons moeder ,voor mij hoeft die tralala ook allemaal niet ,maar wat ik wel wil ,en dat heb ik dus de pastoor ook gezegd ,ik heb een hele cd met allemaal liedjes die ik wil horen(allee ,in de veronderstelling dat ik ze nog kan horen natuurlijk)hihi,desnoods laat hij iedereen maar 20 keer terug komen voor de offerande,of hij geeft nen tournéé generale ,whatever! Maar ik moet ze allemaal gehoord hebben ,of ik kom terug!Dag Myetje!
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Donderdag 11 januari 2007

Dansen

Ik ben iemand die regelmatig eens iets anders moet uitproberen of ik begin me te vervelen... zo heb ik aan aerobics gedaan... was niet echt mijn ding al dat gehos en gespring... aan yoga... maar om het volgend jaar over te mogen gaan moest ik thuis blijven oefenen en dàt lukte me niet... terwijl ik dan op mijn matje lag te liggen lag ik te liggen denken (er wordt hier veel gelegen niet) dat ik nog de bedden moest opmaken... de afwas doen... de was in de machine stoppen... de plantjes gieten... enzovoort en zoverder... funest voor je concentratie... dus ben ik er maar mee gestopt... het volgende was zwemmen... eerst met een vriendin maar toen die na een tijdje afhaakte en ik op mijn dooie eentje baantjes moest trekken... was het plezier er ook af... dan kwam het joggen... owee dat was een corvee... het schijnt dat sommigen daar een kick van krijgen maar ik niet hoor... meer een tic... ik telde namelijk mijn looppassen en op den duur lag ik 's avonds in bed nóg te tellen... kon gewoon niet meer stoppen... exit joggen... badminton heb ik jààààren gespeeld samen met 't manneke bij YWCA en dàt was plezant... toen op een mooie dag kreeg ik het in m'n koppeke dat ik jazz ballet nog niet had gedaan... kon m'n dochter overhalen om samen met mij in te schrijven... die was toen 16 en ik 50... de eerste avond wij op de fiets naar Wilrijk... toen we daar aankwamen en de kleedkamer instapten kwam ik tot de ontdekking dat ik het enige "ouwetje" was in een gezelschap van allemaal prille tieners... toen ik de lerares zegde dat ik het niet aandurfde heeft ze me toch overhaald... ik heb toen tegen die meisjes gezegd dat ik het wel wilde proberen en weet je... ze vonden het helemaal niet gek van me... dat pleit wel voor onze jeugd vind ik... wij zouden vroeger op die leeftijd zo'n mens eens flink uitgelachen hebben... de enige die zich geneerde voor mij was m'n dochter... zo zie je maar... van je familie moet je het hebben.

Volgende keer vertel ik nog iets meer over m'n talrijke experimenten maar nu moet ik naar beneden... mij gemaal roept dat "Word U al geholpen" begint en een lach is altijd meegenomen he... tot de volgende!
Geschreven door Myette om 23:24 3 reacties Reageer op dit bericht
Woensdag 10 januari 2007

Woorden

Wat zijn woorden... je kunt er veel mee zeggen maar berusten ze altijd op waarheid... een klein gebaar zegt vaak veel meer... en toch trappen we er met zijn allen nog heel vaak in... we willen nu eenmaal in het goede geloven maar komen vaak bedrogen uit... ach dat is het leven... vallen en opstaan... de kunst is steeds weer op te staan en verder te gaan met je leven... de slechte herinneringen achter ons te laten en alleen de goede te bewaren.

Dat was de wijsheid voor vandaag... en nu tot de orde van de dag...

Met mij gaat het ietwat beter... dank U... ik zit weliswaar tot aan m'n oren volgepropt met antibiotica... dat zou elk beestje in m'n hele lijf moeten doodschieten... en maar hopen dat het niet àlles doodschiet wat het op zijn weg tegenkomt...  't manneke heeft tot hiertoe stand gehouden wat geweldig tegen zijn natuur indruist... gewoonlijk mag ik nog niet dènken aan ziek worden of hij is me voor en heeft het dan ook veel erger te pakken dan ik... in mijn hele getrouwde leven ben ik nog niet één keer eens alleen ziek mogen worden... dat moet een pure luxe zijn... je eens heerlijk laten verwennen... nee dat is niet voor mij weggelegd... van bij de eerste symptonen die ik durf uiten stort hij al in en verwacht dan de beste zorgen... vroeger deed ik dat dan ook en sleepte mijn ziek lijf heen en weer met hete drankjes en zo... met de jaren ben ik harder en moedwilliger geworden... ik doe het niet meer... als ik zèlf voor m'n hete grog moet zorgen kan hij het ook... voilà!

Ik zie juist dat het weer eens regent... de natuur weet ook niet meer hoe het nu eigenlijk zit... de Keria in onze tuin pronkt al met enkele bloemetjes... de rozen van de buurman staan ook al ijdel te wezen... gisteren moesten we het eten van onze buitenkat Kiddy weggooien omdat het al vol eitjes zat van mijn aartsvijand de str...vlieg...  brrrrrr wat heb ik een hekel aan die beesten... voor je je rug kunt draaien kruipen de maden in het rond... is ooit met ons konijn gebeurd... het beestje had diarhee en zat onder de maden... toen we het ontdekten heb ik ze er stuk voor stuk moeten af- en uitplukken want ze kropen al naar binnen... zijn dan direct naar de dierenarts gereden en die heeft Bik in slaap gedaan... sindsdien heb ik de oorlog verklaard aan die beesten... maar ik vrees dat we deze zomer gaan overstelpt worden door insekten allerhande... tenminste als het niet vlug gaat vriezen.

Vrijdag ga ik met m'n vriendin naar "Het Goede Lijf" kijken in de Fakkel... desnoods zet ik mezelf onder de pillen maar ik zal en moet buiten of ik word gek... eens goed lachen doet wonderen... heb enkele dagen terug nog een fragment gezien op TV van "Fuck You" met Ann Nelis... heb ik toen in de Fakkel gezien en ik moest er nog altijd even hard om lachen... als ze het ooit nog eens speelt zeker gaan kijken... het is de moeite waard en ZO herkenbaar... op TV lieten ze shots zien van het publiek... meestal vrouwen... en die zaten gewoon te huilen van het lachen... goeie actrice die Ann en wat een humor!!!

Lachen... wat hebben we dat allemaal nodig... hier rondom mij op de blogs is het maar triest gesteld... iedereen zit met zijn of haar eigen specifieke problemen... zaterdag moet ik weer naar een begrafenis... die van onze fietsvriend... zal maar geen mascara opdoen... soms betreur ik het dragen van een voile gelijk vroeger mode was op begrafenissen... ik ben nog niet binnen of het water stijgt al... enkele jaren geleden naar de begrafenis geweest van de oudste zoon van een vriendin... zal ik nooit vergeten... ik kende de jongen niet persoonlijk maar heb zeker even hard gejankt als zijn moeder... ik heb zo m'n persoonlijke trucjes ontwikkeld om niet te huilen... franse of engelse werkwoorden vervoegen bvb... als het maar m'n gedachten van de overledene afleidt... was het maar al voorbij.

En met deze vrolijke noot stop ik voor vandaag... tot de volgende... Myette
Geschreven door Myette om 14:28 6 reacties Reageer op dit bericht
Zondag 7 januari 2007

Wisselvallig

Wisselvallig zoals het weer... mijn humeur bedoel ik... ik ben nog altijd aan het trachten het Guinnes boek te halen in snuiten en hoesten maar toch... een klein tikkeltje hoop kwam er opdagen aan de horizon... de reden hiervan... ik voel me een ietsie pietsie minder belabberd dan gisteren... kreeg een telefoontje van een vriendin voor een gezellige babbel die ik ditmaal heb kunnen afmaken... en last but not least vanmorgen een mailtje van een vriend waar ik al een hele tijd niets meer van had gehoord... ik ben nu eenmaal heel gevoelig aan zulke kleine attenties... ik maak blijkbaar de indruk van heel zelfzeker te zijn maar dat is maar uiterlijk... inwendig ben ik een vat vol onzekerheid en twijfels... als mensen waar ik van hou me negeren duik ik dadelijk in de diepste ellende... dat is een handicap die ik de rest van m'n leven zal moeten meeslepen want hoe ik ook tracht me erover te zetten... het lukt me niet.

Dus m'n humeur was een beetje aan 't klimmen toen ik een telefoontje kreeg van een andere vriendin uit ons vroegere fietsgroepje... een van onze vrienden daar is overleden... ik wist dat hij ziek was maar zo'n plotse dood had ik niet verwacht... het fietsen is gedaan maar we komen nog een- of tweemaal per jaar bijeen om bij te kletsen en met A heb ik menige keer in een deuk gelegen want als hij op dreef kwam was het lachen geblazen... nog iemand die ik geweldig ga missen... er ligt trouwens nog een doodsbrief te wachten voor morgen maandag... een clubvriend ditmaal maar een die ik maar heel oppervlakkig ken... zal er niet heen kunnen want waag me nog niet buiten.

Jongens jongens toch... wat gaat 2007 ons nog brengen... tot hiertoe heb ik nog niet veel goeds vernomen en we zijn nog maar in de eerste week... ik hoop maar dat de rest van het jaar wat vrediger zal verlopen.

En nu het goede nieuws... de schotelantenne is geplaatst en we kunnen zowat 200 kanalen ontvangen... tot hiertoe dan toch... zoonlief heeft gisteren weer de hele dag zitten prutsen... ik zegde wel dat hij er moest mee stoppen maar het is ook zo'n doordouwer he... uiteindelijk ging hij nog een laatste keer het dak op om de schotel nog maar eens een ietsje te draaien en plots... boem... gelukt!!! Hij zo fier als een gieter en ik opgelucht dat dat over en weer geloop eindelijk gedaan was...
nu zitten we hier dus met een hoop kanalen met een hoop onbegrijpelijke talen en 't manneke is dan ook nog te koppig om er ook maar eentje te willen van bekijken... grrrr... wat ik natuurlijk niet aan de zoon durf te vertellen... het zal mijn taak weer worden om dat alles eens uit te gaan pluizen... nog niet direct want m'n kop kan nog geen ingewikkelde technische toestanden aan... heb die handleiding eens bekeken en dat is geen kattepis hoor... zitten er soms "schotelspecialisten" hier op het net... er zit hier iemand te smachten op enige uitleg... we kunnen via de antenne nog steeds Brussel ontvangen maar in de nabije toekomst gaan die er ook een punt achter zetten en ik ben benieuwd wat echtgenoot dàn gaat doen.

Maar nu zet ik er een punt achter... tot de volgende aflevering dan maar... doei!!!

Geschreven door Myette om 16:42 4 reacties Reageer op dit bericht
Vrijdag 5 januari 2007

Vorig leven

Ik moet in een vorig leven een heel stout meisje zijn geweest want ik word er nog steeds voor afgestraft... deze ochtend stond ik op met hoop in m'n hart... gesterkt door de lieve heilwensen van m'n blogmaatjes... het doet goed te weten dat je echte vrienden hebt... zou het misschien toch nog mogelijk zijn er eens uit te muizen... nee dus... indien mogelijk voelde ik me nóg beroerder dan gisteren... heb dan maar de knoop doorgehakt en de dokter laten komen... die constateerde wat ik al vreesde... een dikke vette bronchitis om U tegen te zeggen... weer eens antibiotica... is al de vierde reeks in 3 maanden tijd... en nu maar hopen dat deze aanslagen... ik moet eerlijk bekennen dat ik even overliep... letterlijk en figuurlijk... van zelfmedelijden... jaja ik weet wel dat dat geen aarde aan de dijk brengt maar het kan wel opluchting geven dus... heb ik me eens goed laten gaan en alle frustraties van het hele jaar eruit gejankt... voilà die ben ik efkes kwijt!!!

Zoon kwam daarstraks weer wat aan die schotel prutsen en tegelijkertijd aan m'n oren zeuren wat ik nu zeker niet kan hebben... toen man en zoon dan nog wat gingen ruziën was voor mij de maat vol en ben ik uit m'n krammen geschoten... ik moet zeggen dat ziek zijn toch wel enkele voordelen heeft... uit consideratie met mijn zielige toestand zijn ze warempel gestopt met bikkelen... hoera!!! dat moet ik onthouden... als het nog eens gebeurt val ik desnoods in zwijm om ze te laten ophouden... hihi... hij komt straks nog eens terug... zal me maar al een zacht plaatsje uitzoeken om op neer te storten.

Op dit moment is het even rustig en ik profiteer ervan om m'n blog wat bij te werken... die Betty op schoot bij Santa was ik beu gezien dus weg met dat mens... dit plaatje duidt beter m'n huidige gemoedstoestand aan... druk bezig m'n zonden te overdenken en of ik er misschien enkele nieuwe kan bijmaken!!!

Ik hoop dat jullie allen de feestdagen in blakende welstand hebben overleefd... de vaat afgewassen en opgeborgen... de kliekjes opgegeten of weggegooid... dus alle sporen hebben uitgewist van gedane uitspattingen... goed zo... ik heb de laatste restjes juist weggegooid... weliswaar met wroeging toen ik aan al die arme hongerige kindertjes dacht... maar aangezien ze niet meer al te fris roken (die restjes niet de kindertjes) kon ik ze moeilijk opsturen... dus wèg met die brol!!!

Daarstraks voelde ik me zielig en nu begin ik warempel baldadig te worden... krijg zin om alle overbodige ballast overboord te kieperen... eens sorteren waar m'n echte waarden liggen en de rest... wèg ermee... weer zo'n goed voornemen... het probleem is dat ik soms veel te goed van vertrouwen ben... daardoor verwacht ik vaak teveel van mensen en wordt weer eens gekwetst... zal ik het dan nooit afleren?

Ik merk dat ik begin te zeuren... vergeet m'n goede voornemens van verleden jaar... ELKE DAG EEN LACH... zal eens in de moppenpagina gaan kijken... misschien zit er een goeie bij... tot later maatjes... have a nice day!!!

Geschreven door Myette om 14:59 2 reacties Reageer op dit bericht
Donderdag 4 januari 2007

Uitzieken

Ik kan er echt niet meer mee lachen... heb de laatste maanden niet veel anders gedaan dan gekucht... antibiotica in alle vormen binnengeslagen... en telkens ik begin te denken dat het eindelijk wat beter lijkt te gaan krijg ik weer een opdonder... een verse lading bacillen of virussen of hoe die ondingen ook mogen heten... ik zit nu weeral de hele week binnen uit te zieken... kruip elke avond half teut onder de wol... slik vitamines bij de vleet plus de medicatie die ik steeds voorradig hou voor als het weer eens zo ver is... niks gekort... ik begin me stilaan een gevangene in m'n eigen huis te voelen... als vrienden me opbellen moet ik vlug het gesprek afbreken door die verduivelde hoest... morgen zal ik weer forfait moeten geven tot mijn allerdiepste verdriet... alleen wat klagen kan me nog opbeuren wat ik dus hierbij met plezier doe... haha... dat lucht weer even op.

Niettegenstaande m'n ellendige toestand werd me geen rust gegund... zoonlief... in de goedheid zijns hartes... heeft ons met de kerst verrast met een schotelantenne... wij leven hier namelijk nog in de middeleeuwen en hebben een antenne... dat betekent dat we tot enkele weken geleden welgeteld 5 kanalen konden bekijken... maar Nederland zendt niet meer uit voor antenneontvangers dus hadden we er nog maar 3... gene vette he... 't manneke weigert pertinent mee te evolueren en kabel te nemen... mij let dat niet zo want sinds ik den Buddy heb kan ik TV missen als kiespijn... enfin zoon N kwam met een schotel aanzetten en ging die eens efkes installeren... wat zeg ik... efkes... hij is al 2 volle dagen bezig dat ding te proberen aan te sluiten maar het lukt hem niet... dat betekent op en af het dak... hij erop en ik beneden met één oog op het scherm gericht om te zien of er al iets "komt"... over en weer geroep van... "zie je al iets" en ik dan weer : "nee nog niks veranderd" en dat zo de hele dag... dan moet ik nog het gezeur van beide mannen over me heen laten komen want zoon is over zijn toeren omdat zijn goede bedoelingen in het water vallen en vader vindt dat het allemaal niet nodig was geweest... en zo voort en zo verder... gisteren kon ik maar eerst tegen 12 u m'n bed induiken... bijna een depressie nabij... vandaag weer hetzelfde liedje... en we zitten nog niet aan de "nief patatjes zenne".

Ik ga nu wèl op tijd naar m'n bed... wilde jullie alleen efkes bijscholen... en tevens een prettige namiddag wensen morgen want ik zie het nog niet zitten... kan geen 3 woorden uitbrengen zonder in een blaf te schieten en de hele tijd m'n mond houden kan ik toch niet... jullie weten niet half hoe dieptreurig ik me voel... maar de lieve beterschapswensen en aanmoedigingen hebben me wel veel plezier gedaan... volgende keer hoop ik erbij te kunnen zijn en m'n scha in te halen... tot de volgende!!!
Geschreven door Myette om 21:34 5 reacties Reageer op dit bericht
Dinsdag 2 januari 2007

Treurwilg

En LAP het nieuwe jaar begint voor mij al goed... ik voelde me al enkele dagen niet zo in m'n hum... snotvalling... hoest... maar je weet de feestdagen kwamen er aan en dan mag je absoluut niet ziek worden... op 1 januari komen de kinderen traditioneel bij ons eten en hun pakjes halen... dus heb ik me gisteren door de dag gesleept... 's avonds had ik nog maar één gedachte in m'n verhitte hoofd... DAT ZE HET A.U.B. NIET TE LANG TREKKEN WANT IK WIL NAAR MIJN BED!!!
Vandaag voelde ik me indien mogelijk NOG slechter... koorts... een blafhoest... ben dus de hele dag in bed gebleven... als het morgen niet beter is zal ik toch de dokter moeten laten komen.
Lieve blogmaatjes ik weet niet of ik me vrijdag naar onze afspraak zal kunnen slepen... hoop van wèl maar betwijfel het duchtig.
Dit was even een interludium... ik ga vlug iets drinken en eten en terug m'n bed in... toedeloe...
Bovenstaand plaatje toont hoe ik me momenteel voel... belabberd!!!

Geschreven door Myette om 17:50 7 reacties Reageer op dit bericht
Donderdag 28 december 2006

Knipoog/2

VERVOLG

Nou nou... ik had het kunnen denken... de dames zijn in hun pen geklommen om aanvullende commentaar te spuien... ik moet hier iets verduidelijken... dit artikeltje had ik gelezen en vond het wel grappig maar dat wil niet zeggen dat ik een mannenhaatster ben... helemaal niet... wèl een feministe in die zin dat ik opkom voor vrouwenrechten... kreeg ook een reactie van onze Ludo en als antwoord hierop zou ik willen zeggen : Fatal Attraction misschien?

Er zijn ontelbare vrouwenmoppen in omloop... vooral de blondjes moeten het ontgelden... de schoonmoeders zijn ook altijd de gebeten hond... waarom mogen wij dan eens niet terugslaan... zoals in dat artikel ook vermeld werd en ook algemeen bekend is... er zullen altijd misverstanden blijven bestaan tussen mannen en vrouwen en waarom... omdat wij nu eenmaal anders denken en reageren... veel gevoelsmatiger... in de meeste gezinnen is het de vrouw die de relaties onderhoudt met familie en vrienden... ze nodigt hen uit en kookt voor hen... onthoudt de verjaardagen van iedereen en zo verder... terwijl mannen zich daar over het algemeen niets van aantrekken ... zo zie je maar.

KERST

De kerst is hier heel rustig verlopen... dat had ik al verteld... ik ben zo'n beetje aan 't uitbollen... gisteren inkopen gaan doen voor nieuwjaarsdag... ook nog enkele cadeautjes gevonden voor de kinderen... ook voor mezelf iets gekocht en ingepakt... moet ik dan uitpakken en een heel blij en verrast gezicht trekken... blij zal wel lukken maar dat ander ligt wat moeilijker... ik kan zo slecht toneelspelen en dat brengt me soms in moeilijkheden... heb ook het hart op de tong liggen en dat is vaak nóg vervelender... maar ja ik vrees dat ik te oud ben om nog veel te veranderen... vandaag voel ik me niet in m'n hum... ik lummel maar wat rond... wilde dia's gaan scannen maar kan er het geduld niet voor opbrengen... zou eigenlijk wat moeten poetsen ook maar kom er gewoon niet toe... morgen misschien... in de namiddag is het ons wekelijks bezoekje aan la mamma... heb een kerstroos en een leesbril voor haar gekocht... ik weet gewoon niet meer wat haar te geven... ze kan geen belangstelling meer opbrengen voor de wereld buiten haar kamer... TV zet ze niet meer op... lezen doet ze ook niet meer... muziek interesseert haar ook niet meer.

Doet me denken aan gisteravond... 't manneke wilde perse dat ik mee TV kwam kijken naar "Chicago" een musical die we 2 jaar geleden in Metropolis hebben gezien... tevens de laatste keer dat ze me daar binnen kregen... de film zelf was zeer goed... de acteurs ook... muziek idem dito... maar ze stond zo oorverdovend luid dat ik 2 uur nadien nog oorsuizingen had... ik heb toen gezworen dat ik nooit meer naar een film daar wilde... we gaan nu naar Cartoons hier in Antwerpen... die hebben daar enkele zaaltjes zoals vroeger... met kwaliteitsfilms... waar mensen komen alleen voor de film en niet om er zich vol te proppen met popcorn... frites en cola... ik heb dus gisteren "Chicago" een tweede keer bekeken en ditmaal heb ik de muziek tenminste kunnen waarderen.

Genoeg gekletst voor vandaag... ik ga proberen nog enkele dia's erdoor te draaien zodat ik met een gerust geweten straks dodo kan gaan doen... het ga jullie goed en tot de volgende!

Geschreven door Myette om 19:38 9 reacties Reageer op dit bericht
Dinsdag 26 december 2006

Met een knipoog

MET EEN KNIPOOG

Deze citaten ergens gelezen, is altijd goed om weten.

Vrouwen geven hun fouten vlugger toe dan mannen, daardoor lijkt het of ze er meer hebben.
Gina Lollobrigida

Drie soorten mannen begrijpen niets van vrouwen, jonge mannen, mannen op middelbare leeftijd en oude mannen.
Iers gezegde

Er zal altijd een strijd zijn tussen de seksen omdat mannen en vrouwen niet op hetzelfde uit zijn, mannen willen vrouwen en vrouwen willen mannen.
George Burns

Vrouwen verbazen zich hoeveel mannen kunnen vergeten, mannen verbazen zich hoeveel vrouwen zich herinneren.
Peter Bamm

Een vrouw hoeft maar één man goed te kennen om alle mannen te begrijpen, terwijl een man alle vrouwen wil leren kennen en niet één van hen begrijpt.
Helen Rowland

Alle mannen zijn hetzelfde, ze hebben alleen verschillende gezichten zodat je ze uit elkaar kan houden.
Marilyn Monroe

Geschreven door Myette om 16:27 6 reacties Reageer op dit bericht
Maandag 25 december 2006

Kerst

Gisteravond zijn we kerst gaan vieren bij de zoon... aangezien hij het dit jaar geweldig druk heeft met zijn werk EN avondschool had ik beloofd voor alles te zullen zorgen... om 4 u zijn we dan vertrokken mèt kookpotten en frietketel en nog een hele resem onontbeerlijke zaken voor een feestelijk avondje... dochter en schoonzoon mèt zijn moeder kwamen tegen 6 u aangewaaid... en terwijl 't manneke en zoon la mamma gingen ophalen mocht ik thuis het fort bewaken... elk jaar denken we dat het misschien haar laatste kerst wordt dus wordt alles zo'n beetje op haar afgestemd... ik had de verpleger van dienst gevraagd haar tegen 5 u klaar te maken en vooral niet te laten eten... helaas de oen had het vergeten en toen ze haar kwamen ophalen had ze al 2 boterhammen binnen... niettegenstaande dit heeft ze toch nog van alles geproefd... voor haar weer eens iets anders dan de ietwat flauwe kost in het rusthuis... al met al viel het avondje nog mee... de wijn was ook lekker en dat merk ik vandaag nog... dus kerstdag wordt voor mij een "waterdag" en tevens "rustdag"... morgen schiet ik wel weer in gang... ik moet nog de stad in voor enkele cadeautjes... wat poetsen want m'n hulp is in vakantie... en met nieuwjaarsdag komen de kinderen bij ons... zal wel weer een rustig avondje worden... ja ik heb niet veel familie en ook geen kleinkinderen... wel spijtig... al met al ben ik altijd blij dat die feestdagen voorbij zijn... heb er steeds minder en minder zin in... nadien beginnen we weer vol goede moed aan het nieuwe jaar... wat zal dat ons brengen?
Geschreven door Myette om 00:00 4 reacties Reageer op dit bericht
Vrijdag 22 december 2006

Mythe of Waarheid

Na het ontbijt ga ik gewoonlijk een halfuurtje zitten lezen of puzzelen... soms loopt dat halfuurtje wel eens uit maar ja... wie daarover valt... zo ook deze ochtend... en wat las ik...

GRAPPIGE VROUWEN

Vrouwen en humor... het blijft een gevoelig onderwerp. Zijn vrouwen even grappig als mannen? Zo ja, waar zijn al die vrouwelijke komieken en cabaretiers dan? Volgens een studie van de Engelse Universiteit van Maryland (en die kunnen het weten) lachen we over het algemeen meer met grappen van mannen dan van vrouwen. De onderzoekers stelden vast dat 60 % van de mannelijke proefpersonen moest lachen met grappen verteld door mannen en dat slechts 38 % moest lachen met grappen verteld door vrouwen. Omgekeerd moest 71 % van de vrouwen lachen met moppen verteld door mannen en maar 35 % met die verteld door vrouwen (heel onloyaal). Maar dat betekent niet dat vrouwen geen humor hebben, ze zouden volgens de San Francisco State University (en die weten het nóg beter) een ander soort humor hanteren (dat wisten we allang). Onder vrouwen is humor spontaner en zelfrelativerend terwijl mannen vaak een vast arsenaal van standaardgrappen hebben (meestal grove) en zelden zichzelf het voorwerp van spot maken (waarom niet?). Hun grappen gaan meestal ten koste van anderen. Ook humor lijkt bij mannen een soort spelletje, een competitie te zijn (haantjes).

Weet je trouwens waarom domme blondjes moppen eigenlijk zo eenvoudig zijn?
Omdat mannen ze ook zouden kunnen begrijpen!

Na dit gelezen te hebben heb ik me vast voorgenomen nooit ofte nimmer nog een poging te doen grappig te wezen... het wordt toch niet geappreciëerd... dus waarom zou ik me dan nog moe maken... van nu af aan hoor je me alleen nog maar zeer ernstige gespreksthema's aanboren zoals... hmhm... laat me even nadenken... tja kan zo direct niets bedenken... zal voor morgen zijn!!!

Wat ik wèl weet is dat de meeste vrouwen vallen voor een man die hen doet lachen maar is dat ook zo voor mannen of is dat in hun ogen oneerlijke concurrentie? Gaarne jullie mening hierover...

Geschreven door Myette om 21:31 8 reacties Reageer op dit bericht
Maandag 18 december 2006

Dromen

Vanochtend stond zoals gewoonlijk de radio aan en opeens werd ik geboeid door de warme stem van een  man... ja ik heb nu eenmaal iets met stemmen... aangezien de radio de hele dag aanstaat hier luister ik allang niet meer naar alle prietpraat die er gespuid wordt... ditmaal luisterde ik echter wèl en er werd de een of andere minister geïnterviewd... ik had het begin gemist en ook nog het einde van het gesprek omdat ik dringend aan m'n werk moest beginnen zodat ik niet weet wie het was... alleen dat hij weldra 60 wordt... franssprekend van huis uit maar hij leerde vloeiend nederlands spreken door zijn vele vlaamse vrienden... zijn vader metser was en met de duiven speelde... hij een tweelingbroer heeft... zijn pa overleed toen ze 17 waren... rara wie is het?

Zoals ik al zegde boeide het gesprek me... hij leek me een heel vriendelijk en wijs man... toen men hem vroeg hoe hij zich voelde nu hij 60 wordt was zijn antwoord : "Ik heb me vroeger voorgenomen nooit ouder dan 40 te worden dus ik leef, werk en gedraag me nog altijd hetzelfde en dat zal niet veranderen zolang ik kan"... met die stelling ben ik volledig akkoord... ik heb de grens getrokken op 39 (klinkt ietwat beter dan 40)... :wink: ... en ben vast van plan dat zolang mogelijk vol te houden... ook zegde hij nog : "Ik hou me voor dat het beste nog moet komen"... nog zoiets waar ik kan mee instemmen... toen moest ik naar boven om aan mijn huiswerk te beginnen maar die uitspraak liet me niet los en er begonnen zowaar dichtregels in me op te borrelen... en dàt terwijl ik aan die gehate strijk bezig was... hieronder heb ik ze voor jullie opgeschreven... maar wees niet bang het is eenmalig hoor... ik ga hier geen gewoonte van maken!

De leidraad in je leven
Zou voor elkeen moeten zijn
Het beste van je geven
Ook al doet het je soms pijn
En wat het leven je ook bracht
Denk nooit of nooit : "was dat nu al"
Vaak gebeurt er iets onverwacht
En kruip je uit dat diepe dal
Hou liever steeds voor ogen
Het beste moet nog komen
Daar is echt niets van gelogen
De boodschap is : Blijven Dromen

Ziezo daar ben ik vanaf... aan jullie te nemen of te laten... een groot dichteres zal ik nooit worden maar karamellenverzen aaneenfrutselen deed ik vroeger veel... ik ga nu weer aan het werk... tot een volgende keer beste blogmaatjes!!!





Geschreven door Myette om 19:52 5 reacties Reageer op dit bericht
Zaterdag 16 december 2006

Helmut

HELMUT LOTTI

Manlief is een hevige fan van den Helmut... ik heb niks tegen die jongen maar begin nu ook niet direct te zwijmelen als ik hem hoor of zie... vond hem er altijd nogal "flauwtjes" uitzien... niet bepaald mijn genre... maar nu hadden we kaarten gekregen van dochter voor zijn optreden gisteravond in de Elisabethzaal in Antwerpen... ik vertrok met het gedacht van : "och ik zal het wel overleven"... wel lieve mensen ik klop mij deemoedig op de borst en roep luidkeels : "die knaap valt geweldig mee!!!"... zwijmelen doe ik nog niet maar hij heeft me wel geweldig geboeid... misschien ook omdat hij voornamelijk songs bracht uit onze "gouden jaren" maar ook omdat hij enorm veelzijdig is... hij trad op met zijn "Crooners" en dat is al een verzameling bekwame muzikanten... hij bracht romantische ballades afgewisseld met wat pittiger songs die me met moeite in m'n stoel hielden... en Lotti zèlf die danste en swingde het hele podium op en neer... liep al eens de zaal in... o.a. terwijl hij het liedje "Catharina" zong... vroeg enkele dames hun voornaam en verving dan Catharina door hun naam... de betreffende dames waren dan een appelflauwte nabij... ik was al heel blij dat ik boven zat en uit zijn bereik want op zulke dingen ben ik echt niet happig... er waren verscheidene fans... alleen vrouwen uiteraard... die hem tijdens zijn optreden een cadeautje brachten in ruil voor een kusje van hem... wel zoiets heb ik nooit kunnen begrijpen... er werd ook duchtig "geflasht"... de hele vertoning door werden er foto's geschoten aan de lopende band... wel hinderlijk vind ik... toen hij aankondigde dat de show over was en het toneel verliet bleven de mensen klappen tot hij terugkwam en nog eens en nog eens... wij stonden al klaar om te vertrekken maar bleven toch nog even afwachten in de deuropening en ja hij kwam nog eens weer en heeft ons vergast op een serie Elvis songs... de meeste van die heerlijk wilde rock-and-rolls... terwijl Lotti het hele podium afrockte hebben 't manneke en ik mee staan dansen... dus BRAVO voor Helmut want de man die mij zover krijgt dat ik spontaan begin te swingen zonder me iets aan te trekken van m'n omgeving  krijgt van mij een daverend applaus!!!

Achteraf nog even een wijntje gaan drinken in de Paon Royal en dan op een drafje naar de metro voor de laatste tram... mag niet vergeten dochter straks nog eens extra te bedanken... vanavond ga ik weer op stap maar wel alleen... naar de vertolking van Shirley Valentijn door Paz kijken... daar zal wel geen rock aan te pas komen maar ik heb er het volste vertrouwen in... toi toi toi Paz!!!

Geschreven door Myette om 12:02 2 reacties Reageer op dit bericht
Woensdag 13 december 2006

Winterslaap

Het is weeral wat geleden dat ik nog eens m'n innerlijk uitstortte op dit blogje... nou innerlijk... dat stelt niet veel voor hoor maar ik vind het goed klinken...:wink: ...  en de reden daarvan is dat het weer sukkelen was... eerst kwam er een hele apotheek de boel hier blokkeren... ben ten einde raad naar het forum getrokken en dàt probleem is opgelost...:-) ... ik wilde dan... om niet onder te doen voor die cracks hier op het net... eens met iets nieuws en schokkends voor de pinnen komen maar dat mislukte grandioos... uuuuren en uuuuuren zitten zweten en sakkeren en allemaal tevergeefs... vraag me nu niet wàt ik wilde doen want dat ben ik ondertussen al vergeten... :oops: ... ik zal me er moeten bij neerleggen dat computerale hoogstandjes te hoog gegrepen zijn voor mij... zal het maar bij het gewone recept houden.

Toen ik zoëven m'n blogronde deed stond ik versteld van alle problemen om me heen... ik die dacht het redelijk druk te hebben... moet deemoedig bekennen dat ik eigenlijk een heel rustig en vredig leventje leid... bij Bojako vloog de "kaka" me om de oren... de Ludo zit thuis op zijn nagels te bijten want Lea moest dochter gaan helpen... Lips zit in angstige afwachting... Mus ook maar daar gaat het om kikkerogen...  Franske is ook al niet in zijn hum... en dat is maar een handjevol... ik mag er niet aan denken wat er nog meer misgaat in blogland... ik ga zo dadelijk m'n bed induiken en me onder de dekens verstoppen.
 
Vandaag was het weer "kindervoederdag"... wortelsoep en fricassé... dat betekent de hele middag peekes krabben en balletjes draaien... dat kan het kleinste kind maar het is wel een zeer saai werkje en ik haat saai... ik had natuurlijk een heel ingewikkeld menu kunnen opstellen maar daar had ik nu eens echt geen zin in... las juist op een blog dat ze daar sinds hun pensioen alleen nog maar doen waar ze zin in hebben... dat idee zegt me wel iets en ik probeer dat soms in de praktijk te brengen maar stuit dan op weerstand van mijn wettelijke wederhelft die het zijn plicht vindt mij op mijn echtelijke plichten te wijzen... en dat is nu juist ietske teveel "plicht" naar mijn goesting en als ik geen goesting heb dan heb ik geen g... enz. enz.

Heb daarjuist nog wat zitten knoeien met Google Earth... verdorie ik kan dat maar niet voor 100 % onder de knie krijgen... krijg er geweldige frustraties van... maar allee nog eentje erbij zal ook de zaak niet uitmaken zeker... ik zal me toch eens een prive leraar moeten zoeken die me wegwijs maakt in computerland anders blijf ik klungelen... heb al vaak het voornemen gemaakt les te gaan volgen maar ik kan die scholen niet overhalen de lessen op de dagen en uren te geven die mij schikken... helaas!!!

Het wordt stilaan tijd voor m'n schoonheidsslaapje... by the way die worden langer en langer... kan 's morgens haast m'n bed niet uit en als ik na de middag niet in beweging blijf val ik weer in slaap... zal me maar troosten met het gedacht dat dit een dierlijk instinct is... in de winter alles op een laag pitje zetten... en om eerlijk te zijn ik geniet ervan.





Geschreven door Myette om 23:57 5 reacties Reageer op dit bericht
Zaterdag 9 december 2006

BRAVO!!!

:lol:

BRAVO
VOOR ONZE WEBMASTER... DIE HEEFT ZICH OVER HET PROBLEEM ONTFERMD... DE RECLAME SNOODAARD WEGGEWERKT EN ONZE GASTENBOEKEN GERED

BEDANKT EN EEN DIKKE KUS VAN ONS ALLEN

:-) :-) :-) :-D

Geschreven door Myette om 20:39 Reageer op dit bericht
Zaterdag 9 december 2006

GASTENBOEK
Momenteel kan niemand in m'n gastenboek binnen omdat er een reclame van de een of andere pharmaceutische firma de hele boel blokkeert.

Ik probeerde dat spul te wissen maar het lukte niet... heb dan geprobeerd een protestmail te sturen naar hen maar ook dat mislukte.

Heb hulp gezocht bij het Forum waar een bereidwillige heer me vertelde dat ik het hele gastenboek zou moeten liquideren.

Ik vraag me wel af wat deze mensen denken te bereiken... ze willen hun producten verkopen maar denken ze nu echt dat het op deze manier zal lukken... ik voor mijn part zou nooit of te nimmer één artikel uit hun assortiment willen kopen... niet als ze op deze manier de hele boel hier komen verpesten.

IK RAAD IEDEREEN AAN EVEN OP HET GASTENBOEK TE GAAN KIJKEN EN DIE FIRMA OP HUN ZWARTE LIJST TE ZETTEN.

Ik wacht nog even met het verwijderen van m'n gastenboek... misschien weet iemand een andere oplossing... men weze wèl gewaarschuwd!!!

Geschreven door Myette om 11:50 2 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Myette's Eigen Hoekje

↑ Terug naar de berichten