Helmut

Het is weeral wat geleden dat ik nog eens m'n innerlijk uitstortte op dit blogje... nou innerlijk... dat stelt niet veel voor hoor maar ik vind het goed klinken... ...  en de reden daarvan is dat het weer sukkelen was... eerst kwam er een hele apotheek de boel hier blokkeren... ben ten einde raad naar het forum getrokken en dàt probleem is opgelost... ... ik wilde dan... om niet onder te doen voor die cracks hier op het net... eens met iets nieuws en schokkends voor de pinnen komen maar dat mislukte grandioos... uuuuren en uuuuuren zitten zweten en sakkeren en allemaal tevergeefs... vraag me nu niet wàt ik wilde doen want dat ben ik ondertussen al vergeten... ... ik zal me er moeten bij neerleggen dat computerale hoogstandjes te hoog gegrepen zijn voor mij... zal het maar bij het gewone recept houden.

Toen ik zoëven m'n blogronde deed stond ik versteld van alle problemen om me heen... ik die dacht het redelijk druk te hebben... moet deemoedig bekennen dat ik eigenlijk een heel rustig en vredig leventje leid... bij Bojako vloog de "kaka" me om de oren... de Ludo zit thuis op zijn nagels te bijten want Lea moest dochter gaan helpen... Lips zit in angstige afwachting... Mus ook maar daar gaat het om kikkerogen...  Franske is ook al niet in zijn hum... en dat is maar een handjevol... ik mag er niet aan denken wat er nog meer misgaat in blogland... ik ga zo dadelijk m'n bed induiken en me onder de dekens verstoppen.
 
Vandaag was het weer "kindervoederdag"... wortelsoep en fricassé... dat betekent de hele middag peekes krabben en balletjes draaien... dat kan het kleinste kind maar het is wel een zeer saai werkje en ik haat saai... ik had natuurlijk een heel ingewikkeld menu kunnen opstellen maar daar had ik nu eens echt geen zin in... las juist op een blog dat ze daar sinds hun pensioen alleen nog maar doen waar ze zin in hebben... dat idee zegt me wel iets en ik probeer dat soms in de praktijk te brengen maar stuit dan op weerstand van mijn wettelijke wederhelft die het zijn plicht vindt mij op mijn echtelijke plichten te wijzen... en dat is nu juist ietske teveel "plicht" naar mijn goesting en als ik geen goesting heb dan heb ik geen g... enz. enz.

Heb daarjuist nog wat zitten knoeien met Google Earth... verdorie ik kan dat maar niet voor 100 % onder de knie krijgen... krijg er geweldige frustraties van... maar allee nog eentje erbij zal ook de zaak niet uitmaken zeker... ik zal me toch eens een prive leraar moeten zoeken die me wegwijs maakt in computerland anders blijf ik klungelen... heb al vaak het voornemen gemaakt les te gaan volgen maar ik kan die scholen niet overhalen de lessen op de dagen en uren te geven die mij schikken... helaas!!!

Het wordt stilaan tijd voor m'n schoonheidsslaapje... by the way die worden langer en langer... kan 's morgens haast m'n bed niet uit en als ik na de middag niet in beweging blijf val ik weer in slaap... zal me maar troosten met het gedacht dat dit een dierlijk instinct is... in de winter alles op een laag pitje zetten... en om eerlijk te zijn ik geniet ervan.

BRAVO
VOOR ONZE WEBMASTER... DIE HEEFT ZICH OVER HET PROBLEEM ONTFERMD... DE RECLAME SNOODAARD WEGGEWERKT EN ONZE GASTENBOEKEN GERED

BEDANKT EN EEN DIKKE KUS VAN ONS ALLEN

GASTENBOEK
Momenteel kan niemand in m'n gastenboek binnen omdat er een reclame van de een of andere pharmaceutische firma de hele boel blokkeert.

Ik probeerde dat spul te wissen maar het lukte niet... heb dan geprobeerd een protestmail te sturen naar hen maar ook dat mislukte.

Heb hulp gezocht bij het Forum waar een bereidwillige heer me vertelde dat ik het hele gastenboek zou moeten liquideren.

Ik vraag me wel af wat deze mensen denken te bereiken... ze willen hun producten verkopen maar denken ze nu echt dat het op deze manier zal lukken... ik voor mijn part zou nooit of te nimmer één artikel uit hun assortiment willen kopen... niet als ze op deze manier de hele boel hier komen verpesten.

IK RAAD IEDEREEN AAN EVEN OP HET GASTENBOEK TE GAAN KIJKEN EN DIE FIRMA OP HUN ZWARTE LIJST TE ZETTEN.

Ik wacht nog even met het verwijderen van m'n gastenboek... misschien weet iemand een andere oplossing... men weze wèl gewaarschuwd!!!

SORRY... IK HEB DE CODE ER TERUG OP MOETEN ZETTEN WANT ER ZITTEN WEER VAN DIE AMBETANTERIKKEN OP HET BLOG DIE ER HUN RECLAMES KOMEN INZETTEN

Vandaag donderdag... weer om geen hond door te jagen... geen hond nee maar wij wèl... op zo'n momenten ben ik maar wàt blij dat we een auto hebben... we moesten namelijk naar het kasteel van Schoten... daar wordt een tentoonstelling gehouden van bloemensierkunst... één van onze leden is bij de Rotary en als gewezen florist organiseert hij dit jaarlijks... de opbrengsten zijn bestemd voor het een of andere "goede doel"... wat doe je dan als goeie burger... maar zoals ik al opmerkte... als ik dit met het openbaar vervoer had moeten doen had ik forfait gegeven... we hebben het er soms over of we de wagen wel zouden vervangen als hij afgekeurd wordt... ons Jettake is namelijk al 20 jaar oud... mooie leeftijd voor een meisje maar voor een auto al stokoud... ik zie het echter zo direct toch niet zitten steeds te moeten afrekenen met tram of bus... zou funest zijn voor mijn "uitgaansleven" en dan zou ik gaan zitten verkommeren... wegkwijnen... een verbitterd oud mens worden... bwah mag er niet aan dènken... oud worden is al erg genoeg maar dan nog verbitterd en zuur worden een echt schrikbeeld... dat zijn echter zorgen voor later... véél later... vandaag waren we dus op stap... we kregen een lieve dame als gids die ons moest vertellen welke trucjes de bloemschikkers al zo gebruiken bij het maken van hun kunstwerken... er stonden een aantal tafels gedekt en versierd met de mooiste gewrochten... willen jullie wel geloven dat ik er een licht gevoel van onbehagen heb aan overgehouden... wat die mensen al niet kunnen met maar twee handen aangevuld met een onmetelijk geduld... ik kreeg er zowaar een minderwaardigheidsgevoel van... om dat weg te spoelen zijn we dan maar iets gaan drinken in de Ridderhoeve... onze mannen waren ons daar al voorgegaan... ik denk dat die amper twee versierde tafels hebben gehaald terwijl wij vrouwen de hele mikmak hebben doorworsteld... als het morgen iets beter weer is zal ik de tuin eens intrekken en hier en daar wat takjes en toefjes sprokkelen in de hoop er iets ordentelijks mee te maken... wat ik tenzeerste betwijfel maar... allez... wie niet waagt niet wint!!!

De vorige dagen heb ik ietwat teruggetrokken geleefd... ik zou kunnen zeggen dat het was om "tot bezinning te komen" maar ik vrees dat niemand dat gaat geloven dus zal ik maar eerlijk bekennen... het was pure en zuivere luiheid... voilà nu weet je dat ook weer... ik kan soms onvoorstelbaar lui zijn... zoals alles bij mij gaat dat in vlagen... ofwel vlieg ik er hals over kop in ofwel ga ik een beetje naar m'n navel zitten staren... sommige mensen komen daardoor tot een betere kennis van zichzelf... ik niet dus... en eerlijk gezegd... ik ben er echt niet op uit mezelf dieper te doorgronden... wie weet wat ik dan allemaal zou aantreffen... dus laat ik dat potje veilig dicht... beter zo voor m'n gemoedsrust... ik was dus weer eens lui... heb wat geestdodende klusjes in huis afgelapt... m'n heer en gemaal wat op zijn zenuwen gewerkt... is geen al te zware klus want dat gaat vanzelf... tevergeefs gepoogd iets zinnigs op m'n blog te zetten... nog en passant een "terminale" vriendin gaan bezoeken... zeer deprimerend... wat over en weer gemaild en gechat... al bij al ook behoorlijk vermoeiend... en m'n hersentjes gepijnigd met nadenken over de feestdagen... ik moet nog voor de familie geschenken kopen en heb totaal geen inspiratie... vandaag even aankopen gedaan voor zondag... dan komen onze kaartvrienden en die moeten gevoederd en gedrenkt worden... als dàt voorbij is ga ik me eens met volle kracht op het probleem "kerst en nieuwjaar" storten... als jullie een knal horen is dat niet een vervroegd vuurwerk maar ikke... maar nu ben ik uitgeput van al dat schrijven en ga jullie aan je avondlijke plichten en lusten laten... doei!!!

Even vlug de laatste berichten van huize Myette doorseinen...

Donderdag zoals ik reeds zegde begonnen met de begrafenis van een van m'n favoriete clubleden... ik had me al opgetut voor ons kerstdiner achteraf... dat betekent wat meer make-up dan gewoonlijk inclusief mascara... dat bracht de nodige problemen mee want ik mocht absoluut niet gaan snotteren... daar kan die mascara niet tegen... heb dus het plafond en de muurschilderingen van die kerk  (Dageraadplaats) er bijna afgekeken en de tafels van vermenigvuldiging opgezegd (niet hardop uiteraard) om toch maar niet aan G te denken... zal hem later wel gedenken... nadien rap rap naar de PIVA... ik heb me toen maar dadelijk in de aperitief gestort en alle leden eens een knuffel gegeven voor we aan tafel gingen... het voer was voortreffelijk en de bediening en ons tafelgezelschap prima.

Vrijdag zijn we weer eens samengekomen met ons bloggroepje... spijtig genoeg hebben enkelen forfait moeten geven wegens huiselijke omstandigheden maar we hebben gezellig zitten kletsen en... zoals beloofd... we hebben niet over de afwezigen geroddeld... ... een zeer geslaagde dag... we hopen echter dat volgende keer iedereen present kan zijn.

Zaterdagavond hadden we afgesproken met enkele golfvrienden voor een etentje... ja alweer... dat was weer super gezellig... heb lekker gesmuld EN gepimpeld... toen de kelner demonstratief met de stoelen begon te schuiven en rond te drentelen zijn we afgezakt naar een andere gelegenheid... het was dus weer laat... maar wonder boven wonder heb ik goed geslapen en ben zonder kater wakker geworden... zoals bij alles... oefening baart kunst.

Zondag een lekker luie dag genomen... na de middag vielen m'n blaffetuurkes dicht... dutje gedaan... vroeg gaan slapen... de was en de planten staan er morgen ook nog wel... en ja ze staan er nog... was op weg om daar eens korte metten mee te gaan maken... wilde eerst toch even m'n mailbox openen en zie me hier nu weeral zitten... eerst een ander muziekje op m'n blog gezet met de nodige problemen want sennet wilde het weer niet aannemen... dan even nog wat bijschrijven en het is weeral bijna middag... ga me nu toch vierklauwens op m'n werk storten hoor... doei... tot de volgende!!!

Eerst en vooral wil ik allen bedanken die me een verjaardagswens toestuurden... het doet steeds goed als er iemand aan je denkt

Het was me gisteren het dagje wèl... allereerst moesten we naar de begrafenis van een van onze clubvrienden... dat was nog eens zo'n ouderwetse dienst met alles erop en eraan... begeleid door een mannenkoor met kyrie en gloria van jewelste... duurde ook behoorlijk lang

Toen we thuiskwamen lag de volgende doodsbrief al in de bus... ook een van de clubvrienden... deze is voor donderdag... er lag ook nog een ander bericht ons op te wachten... dat onze hospitaalverzekering weer eens opslaat en maar liefst met 160 €

's Avonds werden de kaartvrienden van 't manneke verwacht dus nog even naar de winkel om voer in huis te halen voor bij hun biertje... tussen de bedrijven in kwam zoon even binnenwippen om moeke haar cadeautje te brengen... nog wat telefoontjes afgehandeld... eten maken... toen de mannen kwamen binnengedruppeld even een babbeltje en een glaasje op mijn gezondheid gedronken... dan eindelijk kon ik den Buddy gaan opzoeken... ondertussen was m'n stemming wel drastisch gedaald... je zou voor minder... en het bloggen ging me niet zo goed af... ben dan maar vroeg gaan slapen.

Toen we gisteren op pad waren kwam manlief tot de ontdekking dat de benzinemeter op rood stond en bleef staan... dat kón toch niet want we hadden echt niet veel gereden... dacht hij... even gaan nakijken... oei oei... seffes gaat dat spul hier stilvallen... rap naar de Makro om te gaan tanken... ik moest echter eerst nog naar de bibliotheek want het was de laatste dag van de uitlening... volgende dag boete betalen... geen tijd meer voor de Makro... dan maar morgen... vandaag dus.

Vanochtend heel vroeg een belletje... altijd schrikken als er zo vroeg iemand komt aanbellen... het was de Post met een pakje... nog even terug onder de dekens... dan er maar uit want de tank moest gevuld worden... dus naar de Makro gaan tanken... nog wat kattenvoer  gekocht en naar huis... de spullen die ik per postorder gekocht had aangepast en natuurlijk had ik weer prijs... een boos telefoontje gepleegd naar de firma en ik mag het terugsturen... dat betekent weer naar de post... gggrrr... zal voor overmorgen zijn... straks komen de kinderen eten en ik moet nog aan de kook beginnen... heb niet veel goesting maar ja... wat doet een mens al niet voor zijn kroost... oei en ik bedenk me daar net dat ik nog dat strijkje moet doen!!!

Morgen is het ons jaarlijks kerstdiner van de club... nu komt die begrafenis er ook nog bij... het zal weer haast en spoed worden maar aangezien de overledene een van m'n favoriete clubleden was moet en zal ik op post zijn... dan op een drafje naar het restaurant waar het gelukkig wel wat leuker zal zijn... ik hoop dat we nog op tijd voor het aperitief zijn... zal wel een borrel kunnen gebruiken tegen dan.

Dat waren weer mijn wederwaardigheden van de laatste dagen... zoals altijd al geweest is komt alles weer met golven op me af... maar aangezien ik een taai vrouwmens ben hou ik stand... alhoewel de laatste tijd er wel veel op ons afkomt... we hebben een grote kennissenkring... gezien de meesten al op gevorderde leeftijd zijn krijgen we ook regelmatig onaangename berichten te verwerken... tja wat doe je eraan... je opsluiten en afzonderen is ook geen optie dus zullen we het moeten nemen zoals het komt... schouders achteruit en borst vooruit en vórt met de geit!

En nu ga ik eerst dat strijkje mores leren en dan aan de kookpot... tot later blogmaatjes... toedeloe!!!

Ik heb weer een drukke week achter de rug... zoals altijd in m'n leven komt alles in "golven" op me af... gaat het slecht... ja dan wil er ook niets niemendal meer lukken... het enige wat je dan kunt doen is je in een hoekje terugtrekken en wachten tot de bui over is... deze keer was het een "leuke golf" en dat betekent plezier... ik had al enkele afspraken geboekt enige tijd geleden en plots kwamen er van alle kanten telefoontjes om hier en daar te verschijnen... ik heb een peperkoeken hart en kan moeilijk iets weigeren dus offerde ik me maar op... en schoof ze tussen de andere afspraken... als je wat ouder wordt stel je beter niets meer uit... DOEN is de boodschap.

Eén van deze uitstapjes was naar het "Echt Antwaarps Theater"... ik kan best begrijpen dat sommigen daar hun neus voor ophalen... dat zijn dan de diepzinnige types... och ik had  ook wel zo van die momenten vroeger... toen ik nog pril en leergierig was... dat ik diepzinnig zat te peinzen over het leven en dan uitriep : "Moeder Waarom Leven Wij" maar er heeft me nog nooit iemand daarop een zinnig antwoord gegeven ... dus ik neem het leven zoals het komt... als het regent trek ik m'n haar over m'n ogen en wacht stillekes af tot de vlaag voorbij is en als de zon schijnt geniet ik er met volle teugen van... aangezien het soms meer regent dan zont moet je elke gelegenheid tot pret maken aangrijpen... toen ik jong was besefte ik dat niet tenvolle en stelde alles maar uit wegens "geen tijd" ... "geen goesting"... "zal het later wel doen"... ja ik wist toen ook wel dat ik ooit eens oud zou zijn en ooit eens zou sterven maar dat was nog hééééél ver van m'n bed... nu piep ik wel anders... ik hoor er enkelen denken : "Ai ai wat een oppervlakkig mens is dàt"... geen diepgang... maar dan vergissen ze zich toch een beetje... ik heb mezelf gewoon afgeleerd  te diep over sommige dingen na te denken... dat was in m'n tienerjaren en als jonge vrouw wel even anders... toen zat ik vaak te "navelstaren" ... heeft me niets opgeleverd... integendeel... je wordt er soms intens triest van... toen ik weer zo'n periode doormaakte dat ik het leven in het algemeen maar knudde vond heb ik totaal het roer omgegooid... ben de deur uitgestapt om allerlei activiteiten te ondernemen en ben er nog mee bezig... voel me nu heel wat beter in m'n vel.

Terug naar het Antwaarps Theater... niet Antwerpenaren zullen er misschien weinig van snappen want het is door en door volks... heb daar nog enkele typische uitdrukkingen gehoord waarvan ik dacht dat die terziele waren gegaan... nee dus tot mijn grote pret... ik hou van volks en van dialecten... nog zoiets waar veel mensen vies van zijn... ik dus niet... en niet alleen van m'n eigen Antwerps... Brussels op z'n ketjes vind ik zalig... eigenlijk elk dialect... zelfs die waar ik geen snars van begrijp... heb het altijd zo wonderlijk gevonden hoeveel verschillende uitdrukkingen er wel niet bestaan van een en hetzelfde ding... ik vind het wel spijtig dat onze jeugd dat niet meer kent... die gebruiken een uniforme zoutloze taal... op de chat is het cybertaal... en dat is dat... spelling is niet meer IN... en als men nog vaker de spellingsregels gaat veranderen is iedereen spoedig het noorden kwijt... ik moet eerlijk bekennen dat ik tegenwoordig al een kompas nodig heb om m'n weg erin te vinden.

Maar nu ga ik even... heel even maar... wat huishoudelijk werk aanpakken... tot de volgende keer blogmaatjes!!!

MET DANK AAN BOJAKO


Danke Boke voor je hulp... eindelijk kan ik eens andere muziek op m'n blogje zetten!!!

Ben zojuist begonnen met m'n blogronde en heb...  omdat de B van Bojako bovenaan m'n lijst staat... haar laatste bijdrage dus ook eerst gelezen... en bingo... de herinneringen kwamen bovendrijven... dat GES syndroom waar ze het over heeft heb ik dus ook al jààààren maar wist niet dat het zo heette... nu ik het uit geleerde bron bevestigd krijg voel ik me een stuk beter... toen de kinderen ons kwamen vervoegen heb ik verkozen thuis te blijven... kinderdagverblijven waren toen zeker niet drukgezaaid en ik wilde m'n ouders niet opzadelen met de zorg voor 2 peuters... met één modaal loon was het niet bepaald grote luxe maar we kwamen rond en ik was er steeds voor man en kinderen... als thuiswerkende moeder heb je ook het voordeel je dagen te organiseren zoals je zelf wilt... heb je geen zin om de vaat te doen dan laat je die gewoon staan tot later... je doet je eigen zin en dat gedurende al de jaren dat je man werkt... maar... eens komt de dag dat manlief op pensioen moet... ik beken eerlijk dat ik niet bepaald stond te dansen van plezier toen het eindelijk zover was... beide kinderen woonden nog thuis... en dan plots zit je man de godganse dag thuis... loopt je voor de voeten... zit zich te vervelen... wil met je vrijen op alle mogelijke en onmogelijke uren... of de deur uit om ik weet niet wat te gaan doen... want hij is nu vrij en wil ervan profiteren... waar hij niet aan denkt is dat de vrouw niet op pensioen is en nog steeds evenveel werk in huis heeft... ik stelde toen voor eens naar de mini golf te gaan om hem bezig te houden... dat was direct een succes... we kwamen in contact met mensen die in een wandelgroep en fietsgroep zaten... dus wij op wandel- en fietstochten... allemaal heel leuk hoor maar als ik thuis kwam lagen de was en strijk me aan te gluren en... terwijl manlief lekker lui op de bank ging liggen kon ik het achterstallige werk te lijf gaan... wat met 2 kinderen in huis aardig kan oplopen... hij begon zich ook te moeien in het huishouden... mijn manier om de vaat te doen was niet de juiste... en waarom deed ik DIT en waarom deed ik DAT niet... ik ben nu bepaald niet begiftigd met een engelengeduld en het stormde dan ook regelmatig bij ons... na enkele weken stond ik op een ochtend op en duikelde terug neer... och... 't zal wel overwaaien dacht ik... niks van overwaaien... het werd langsom erger en erger tot ik gewoon niet meer alleen de straat opdurfde... dan maar naar de dokter die constateerde dat m'n bloeddruk op 19 zat... pillen gekregen... toen die op waren terug die duizelingen... weer pillen... de derde keer vroeg hij me wàt me eigenlijk dwars zat... waarop ik begon met te zeggen dat alles prima was bij ons thuis... geen problemen met de kinderen... alleen dat m'n man op pensioen was gegaan... ik moest niet verder vertellen want direct repliceerde hij dat dàt het probleem was... en weet je wat hij nog meer zegde... dat dit op de stress schaal gelijk stond met een sterfgeval in de naaste familie... dit voor het GES syndroom... nu hebben we ons min of meer... met de nadruk op "min"... aangepast maar die bloeddrukverlagende pillen slik ik nog steeds of de stoom komt bij tijden m'n oren uit... ik las dat Paz het heerlijk vindt haar ventje thuis te hebben... dat moet dan een extra super fantastisch ventje zijn want de meeste van mijn vrouwelijke kennissen denken er anders over... Boke ik hoop dat je het me niet kwalijk neemt te hebben ingehaakt op jouw logje maar toen ik het las moest het me even van het hart... en nu ga ik nog even verder op blogronde... tot de volgende...

Heb al enkele dagen geen blogronde meer gemaakt wegens tijdgebrek... jaja dit mens was weer "de hort op" zoals onze noorderburen het zo plastisch uitdrukken... wij noemen het hier "op de lappen gaan"... als je het mij vraagt een al even idiote uitdrukking want waar slààt dat nu op... hoe lappen... welke lappen... wie kan het me eens uitleggen... enfin ik was weer druk bezig... denk nu niet dat ik me ga beklagen hoor... nee nee... ik moet zeer regelmatig "gelucht" worden met de nodige "begietingen" of deze plant kwijnt weg... voor die "begietingen" prefereer ik Duvel of een rood wijntje boven water... ben dus als plant niet zo best gelukt... alhoewel wie heeft er ooit aan plantjes gevraagd of ze niet liever een lekker biertje of wijntje zouden hebben... ga dat morgen eens vragen... je weet maar nooit!

Zaterdag en zondag was het golf... het ging dit keer om een plaquette en raad eens wie die heeft gewonnen... juist ja... IK dus niet... dat zal ook wel nooit gebeuren... ben helemaal geen competitiebeest... ik opteer voor het gezelschap en dat was beide keren uitstekend... heb me dus goed geamuzeerd en ben heel tevreden naar huis getrokken met m'n pot confituur... zondagavond was het onze kaartavond met de vrienden en het werd zoals gewoonlijk weer een dolle boel... er stond namelijk nogal veel wind en dat werkt sterk op m'n gemoed... dan doe ik zelfs nog onnozeler dan anders en dat hebben ze geweten.

Vandaag was een dag in mineur... donker en triest... ik had me juist voorgenomen eens lekker den Buddy te gaan vertroetelen toen manlief me klagend kwam opeisen om hem te helpen met die trapzaal... de ladder naar boven gezeuld... hij op de ladder boven het trapgat en ik in aanbidding naar hem opkijkend vol verlangen om hem de natte doeken te mogen aanreiken en zijn orders op te volgen... zie je het al gebeuren... ik heb er een stijve nek aan overgehouden... na zo'n 2 uren me te hebben staan vervelen kreeg 't manneke er genoeg van... het bovenste gedeelte was trouwens gedaan en we konden de ladder terug naar beneden dragen... dat is niet zo eenvoudig als het klinkt hoor... nee is een heel secuur werkje... die ladder is namelijk behoorlijk lang en er komt heel wat maat en paswerk aan te pas om ze al de hoeken om te krijgen... hij de ene kant en ik de andere... ook simpel maar... vermits 't manneke en ik nu eenmaal heel moeilijk kunnen samenwerken... we hebben nogal verschillende opvattingen over wat rechts, links, omlaag en omhoog is... werd het een soort trek-en duwwerk met het nodige commentaar erbij... uiteindelijk zijn we toch in de garage gesukkeld met die stomme ladder en ik hoop dat ding heel lang niet meer te zien verschijnen... wat wij in die trapzaal te zoeken hebben... wel... enkele jaren terug heeft man de hele trapzaal bekleed met kurktegels in parelgrijs marmereffect... hij heeft er volle 2 jaren op gedaan... stukje bij beetje... nu is m'n echtgenoot bepaald geen klusser en wat hem bezielde toen aan zo'n karwei te beginnen weet ik nog niet... IK heb het hem niet gevraagd... alleen moest er dringend iets gedaan worden... geschilderd of zoiets... het werd dus kurk... het is heel mooi geworden maar... op een dag kwam onze Poekie tot de ontdekking dat kurk echt het einde is om je nagels aan te scherpen... wat een ellende... eerst begon ze aan de hoeken... toen we die afdekten ernaast... toen we dat afdekten... enz. enz. zeer tot manliefs ongenoegen... toen we verleden maand de vloer van de overloop lieten beleggen met kurk besloot hij ineens alle muren eens na te kijken en de opengetrokken naden bij te werken... dan de kapotgekrabte plekken te repareren... een laag verse lak erover en dan maar hopen dat de kat vies is van de lakgeur... daarstraks hoorde ik hem ineens uit zijn slof schieten... hij betrapte Poekie juist toen ze haar nagels in de muur had geslagen... ze zit nu opgesloten in de living en ik hoop maar dat ze uit frustratie niet aan m'n leren bankstel gaat beginnen... zal best eens gaan kijken... tot de volgende blogmaatjes!!!

Zoals ik al eerder zegde gaat mijn humeur OP en NEER zoals een jojo... vandaag was het een OP dag... ik had gisteren zorgvuldig mijn weekplan opgemaakt want het wordt een welgevulde week... niet elke dag kermis... o nee... maar deze dag was voorbestemd voor m'n eigen genoegen... toen ik al vroeg vanochtend m'n lodderogen opentrok was ik op slag wakker... de douche in... haar wassen... verder toilet maken... even vlug m'n ochtendappeltje en koffie naar binnen werken en bibi was ermee weg... ribbedebie... de stad in... het was weeral enkele weken geleden en dus hoog tijd om me daar nog eens te laten zien... dat wordt dan winkel in... winkel uit... alles bekeuren... nog eens terug want dat truitje in vorige winkel was precies toch wel leuker en minder duur ook... ik ga jullie de details besparen maar het werd een vermoeiende maar ook heel leuke dag alhoewel m'n voeten er op het laatst zowat afvielen...  het was al aan het schemeren toen ik op weg naar huis was... op de tram huiswaarts heb ik zowaar zitten wegdromen want ik reed m'n halte voorbij wat betekende dat ik er nog eens een extra kilometer bij heb moeten stappen... onderweg kreeg ik een telefoontje van 't manneke die me vroeg of ik soms terug naar mijn moeder was gegaan... mijn aankopen zal ik morgen wel bekijken en aanpassen want eerlijk gezegd heb ik er nu de fut niet meer voor... ik zit en blijf ziten tot het tijd is om naar m'n bed te trekken... soms kan het leven best wel genietbaar zijn... morgen wordt het iets minder want ik moet op controle bij de dokter en als het meevalt met die bronchitis kan hij me eindelijk die griepspuit geven anders is het niet meer nodig... dan naar de golf en 's avonds de kat van Nico gaan halen en naar de dierenarts brengen om de hechtingen van haar operatie eruit te laten peuteren... woensdag zal ik waarschijnlijk opgeeist worden om mee te helpen voegen in onze trapzaal... bwah... vervelende karwei... donderdag is het de beurt aan de dermatoloog voor die vervelende bobbels... vrijdag wordt ietwat leuker gelukkig... het mag niet elke dag kommer en kwel zijn... jaja... dat is nu het leven van een oprustgestelde gepensionneerde vrouw... soms druk maar ik zou toch niet anders willen... met mijn duimen zitten draaien is echt niets voor mij... alleen voelt den Buddy zich wat verwaarloosd... daarom zit ik hem nu wat te verwennen en heb ik m'n tekst in het roze en rood gezet omdat hij die kleurtjes zo leuk vindt... nu nog wat mailtjes beantwoorden en de dag zit er weeral op... tot de volgende lieve blogmaten!!!