Verrassingen

Wat ben ik toch een oen... had ik zojuist een ellenlang epistel in elkaar geflanst... druk per ongeluk per abuis op de verkeerde toets en foetsie... alles weg... m'ne scheut is nu gebroken en ik vertik het om helemaal terug te beginnen... trouwens ik ben kwaad op den Buddy... hij had me moeten verwittigen.

Sommigen van jullie hebben misschien al gemerkt dat je bij mij niet meer kunt stemmen... deed toch nooit iemand... en die beoordeling heb ik er ook afgezwierd... op een gegeven ogenblik stond ik op 69 % heel goed... ikke blij ende fier... begon al naast m'n schoenen te lopen van hoogmoed... toen was het plots nog maar 67... dan 65... dan 63... geweldig frustrerend... nu ben ik van nature al geen competitiebeest... dus wèg met die ondingen... mij zul je dus nooit in de top zien zitten... ik neem het nu rustiger op... sinds ik niet meer in de koers zit moet ik ook niet meer aan m'n conditie werken... haha... ik schrijf dus alleen als ik eens goesting heb zoals nu... niet dat ik iets speciaals te vertellen heb... dat niet... maar vandaag kreeg ik een onverwacht mailtje van een medeblogster die op m'n blog was verzeild geraakt en me even wilde zeggen dat ze het leuk had gevonden...wel zie... zoiets doet me geweldig plezier... dan krijg je het gevoel dat je toch niet tegen de muren zit aan te wauwelen... is zoals een gesprek proberen te voeren in je dooie eentje... hou je niet vol he... alleen vertelde die dame me dat ze geen reactie kon invoeren op m'n blog... zijn er nog mensen met hetzelfde probleem... en kan ik er misschien iets aan doen... instellingen aanpassen of zoiets... zeg het me a.u.b.

En na dit te hebben verkondigd neem ik afscheid voor vandaag... heb niets zinnigs meer te vertellen dus... bye bye en tot ziens.

Vandaag weer een geweldig opwindende dag beleefd... om te beginnen mijn afspraak met de dermatoloog... ik had toch pillen gekregen om m'n allergische boebbels te lijf te gaan... bijna 2 weken heb ik krabloos doorgebracht... zat dan wel met een bronchitis maar allee... ik had dan toch één hand om m'n neus te snuiten en één hand om voor m'n mond te houden als ik weer aan het blaffen sloeg... zondag kwam er weer zo een geniepig jeukend ding opduiken... ik begon natuurlijk te sakkeren van : "ojee... amaaai... 't is ni waar he" en nog zo van die intelligente uitroepen... en ja 't was wel waar... na dat ene kwamen er hier en daar nog wat aanzetten... dan maar terug naar de dokter... die heeft me nu een andere pil voorgeschreven... en maar hopen dat deze gaat "pakken"...

Dat was dus het plezant deel van de dag... de rest was om je dood te vervelen... donderdag is poetsdag en vermits m'n hulp dan trouw komt opdagen ben ik wel verplicht dapper mee te werken... zij boven... ik beneden... ik kan dat meisje toch niet alleen laten wroeten terwijl ik lig te luiwammessen he... ik zal ze niet lang meer kunnen houden want ze is in verwachting... binnen 2 maanden stopt ze ermee en zal ik weer iemand anders moeten inwijden in de geneugten van het poetsen...

Morgen moet ik weer naar de huisarts... ik geraak maar niet van die dekselse hoest af... zal de griepvaccinatie meenemen maar of hij het me zal willen geven is nog te zien... maar voor de rest gaat het prima met me... dank U... hihi... oeps... er komt zonet weer een bobbel opzetten... ditmaal op m'n knie... de rechter voor als jullie het willen weten... zal maar weer efkes dat zalfke smeren... zo blijft ne mens aan de gang he...

Dit was het relaas van een doordeweekse dag ten huize van Myette die zich nu gaat terugtrekken om nog wat dingeskes op den Buddy uit te proberen... toedeloe en tot de volgende!!!

Niettegenstaande al m'n goede voornemens loop ik steeds achter met m'n "dagboek"... niet dat mijn wederwaardigheden nu zo denderend zijn maar ik wil jullie niets onthouden... tenminste... ik vertel nu ook niet àlles hoor... zouden jullie wel willen he...

Dus om op de zaak terug te komen... gisteren vrijdag was het weer eens een schitterende dag... na de gewone huishoudelijke klussen te hebben afgehaspeld was het weeral tijd om la mamma te gaan bezoeken... gezien het mooie weer maakten we er een wandeling van... toen we haar kamer binnenstapten wierp ze één blik op mij en barstte prompt in huilen uit... was me dàt schrikken zèg... zag ik er dan zó slecht uit... verleden week had ik namelijk verstek laten gaan omdat ik met koorts in bed lag... 't manneke was haar dus alleen gaan opzoeken... wat haar al de hele week door het hoofd spookte was dat er iets met me gebeurd was... ze had de vreselijkste scenario's in haar verbeelding opgebouwd... dat H haar was komen opzoeken was ze glad vergeten... sommige zaken herinnert ze zich heel helder maar andere gaan gewoon de mist in... heel de duur van ons bezoek heeft ze om de 5 minuten herhaald hoe ze zich gevoeld had en dat ze toch zo blij was dat ik nog leefde... zielig gewoon... ik kon er wel inkomen want soms heb ik ook zo van die onberedeneerde "voorgevoelens" en dan voel je je doodongelukkig... 's avonds zijn we even een "cinemake gaan doen" bij Cartoons... Mongolean Ping Pong... speciale film... duurde even voor het verhaal zich ontplooide... het was wel rustgevend... TE rustgevend zelfs want manlief viel erbij in slaap zodat ik het begin maar met 1 oog heb kunnen volgen... het andere gericht op hem zodat ik hem op tijd een por in zijn ribben kon geven... zo een film proberen te volgen is geen sinecure.

Vandaag zaterdag de hele dag thuisgebleven... huisklussen gedaan en op de PC gewerkt... niets interessants te melden tenzij het je oplucht te horen dat ik vandaag de hele berg zakdoeken heb gestreken die ik vorige week heb vuilgemaakt... het was hoognodig want ik stond op het punt m'n stofdoeken aan te spreken bij gebrek aan propere zakdoeken... oef... ik ben al helemaal klaar voor de volgende snotvalling!

Stilstaan is achteruitgaan zegt men... en vermits ik voor de vooruitgang ben heb ik een hekel aan stilstand... kunnen jullie nog volgen... ik niet al te best maar wil hiermee alleen maar zeggen dat ik mezelf eindelijk weer in gang heb gekregen... hoho... niet met de poets en de was en de strijk hoor... nee zover ben ik nog niet geraakt... maar wel met het bloggen... mede dank zij jullie aansporingen... merci zene... van tijd tot tijd heb ik eens een trap onder m'n luie achterste nodig... dus hier ben ik dan en waarover zal ik het nu eens hebben... deze ochtend wilde ik beginnen met de mailtjes eens rap door te kijken... altijd spannend te zien wie er aan je gedacht heeft... werd door een van m'n chatters in de vlucht opgevangen en ben blijven plakken tot manlief van beneden begon te brullen of ik nu eindelijk eens klaar was... we zouden namelijk wat boodschappen doen want m'n voorraadkast en frigo waren bedroevend leeg aan 't worden... na de boodschappen was het alweer tijd om een boke te eten... en dan kreeg ik ineens de geest... ik zou aan die ledenlijsten beginnen... heb ik ook gedaan maar na de eerste doorworsteld te hebben puilden m'n ogen haast uit hun kassen van op die cijfertjes te turen... tijd voor een pauze en een snackske... en na die pauze en snack had ik ineens geen goesting meer in nog van die cijfertjes... aiai... heb dan maar wat zitten spelen met den Buddy tot het weeral tijd was om aan het avondeten te beginnen... 't manneke is verbolgen de deur uitgestapt omdat ik "toch maar altijd aan die computer zit en hij dan ocharme altijd alleen beneden zit"... wat kan ik eraan doen dat hij zich niet alleen kan amuseren... niks van aantrekken dat doe ik... voor mij ligt nu die andere lijst die ik nog moet aanpassen met de telefoonnummers en email adressen... dat ding zit me al de hele tijd verwijtend op de vingers te kijken... zou ik er nog aan beginnen of morgen misschien... eigenlijk past morgen me beter want het is al wat laat geworden... krijg dat toch niet meer af!!!

Morgen is het weeral ons wekelijks bezoekje aan la mamma... en als ik dan al die oudjes daar zo wezenloos in hun rolstoelen zie hangen zou ik mezelf om de oren kunnen slaan want wat heb ik nu te klagen... ik kan nog rondlopen... sta nog actief in het volle leven... hmhm... ben redelijk gezond... over een pijntje hier en daar wil ik het niet eens hebben... dus wat zit ik dan te zeuren... ach van tijd tot tijd eens zeuren kan zo enorm opluchten... ik sta enorm in bewondering voor al die mensen die... ondanks hun soms zware handicaps... de moed erin weten te houden en hun gevoel voor humor kunnen behouden... mijn neef was zo... op zijn 19 tijdens zijn legerdienst brak hij zijn rug... tot zijn middel verlamd... heeft ontelbare operaties moeten ondergaan... ondanks alle ellende was hij steeds de gangmaker bij alle familiefeestjes en zijn vrienden kwamen met hun kleine problemen bij hem om troost... dat zijn mensen met karakter... daar heb ik ontzag voor... hij was mijn lievelingsneefje en toen hij stierf...  hij was toen 45... heb ik mijn ogen bijna uitgehuild... ik was 5 jaar jonger dan hij en beschouwde hem als mijn grote broer... lang geleden allemaal maar sommige zaken blijven je je hele leven bij.

Nu nog eens even over onze puit... bedankt Pazke voor de inlichting... ik ben nog eens bij Google te rade gegaan en ik denk dat je gelijk hebt... het is een pad... maar wratten heeft ons beest niet... nu nog dat ander beest kunnen "spotten" en foto van nemen... wat ik me nog altijd afvraag is hoe die beesten toch in onze tuin zijn terechtgekomen... ik heb m'n naaste buren al eens onderzoekend aangekeken maar die zien er heel onschuldig uit... in elk geval ze floreren dat het een lieve lust is... aan eten geen gebrek... insekten en slakken in overvloed en niet bespoten he... een waar paddenparadijs.

Ondertussen kwam de zoon nog even binnenvallen... vermits het nu zeker te laat is om aan die lijst te beginnen zal het morgen moeten... oef... uitstel van executie... ik wens jullie nog een aangename voortzetting van de avond en tot later.

 

Ik voel me droefgestemd vandaag... gisteravond kwam ik thuis van de golf... heel gezellig met de vrienden... was dus goedgehumeurd... toen ik nog even m'n PCke opengooide zag ik dat er een mailtje van Chia was binnengekomen... ik dacht zoiets van : "ha wat heeft ze nu weer gaargestoomd"... wat een teleurstelling zeg... ze vertelde dat ze met sennet was gestopt om niet nader bepaalde redenen... pardaf... daar zat ik met mijn goed humeur... als vrienden je in de steek laten is dat altijd een harde noot om te kraken... doet steeds even hard pijn hoe oud je ook wordt... en ik noemde haar mijn "blogvriendin"... heb haar tot hiertoe nog nooit in levende lijve ontmoet maar toch... ze was een van m'n eerste en ook trouwste bezoekers... steeds bereid te helpen als ik met het een of ander technisch probleempje zat te worstelen... ze zal wel zo haar redenen hebben maar ik kan jullie verzekeren dat voor mij het plezier in bloggen voor een groot deel foetsie is... Chia als je dit toch nog mocht lezen... ik zal je missen meisje!!!

Things to DO In an Elevator

1. Make race car noises when anyone gets on or off.

2. Blow your nose and offer to show the contents of your Kleenex to other passengers.

3. Whistle the first seven notes of "It's a Small World" incessantly.

4. Bring a chair along.

5. Take a bite of a sandwich and ask another passenger: "Wanna see wha in muh mouf?"

6. On the highest floor, hold the door open and demand that it stay open until you hear the penny you dropped down the shaft go "plink" at the bottom.

7. Do Tai Chi exercises.

8. Meow occasionally.

9. Sing "Mary had a little lamb" while continually pushing buttons.

10. Say "Ding!" at eac11. Lean against the button panel.

11. Lean against the button panel.

12. Stare at another passenger for a while, then announce "You're one of THEM!" and move to the far corner of the elevator.

13. Ask each passenger getting on if you can push the button for them.

14. Wear a puppet on your hand and talk to other people "through" it.

15. Start a sing-along.

16. Crack open your briefcase or purse, and while peering inside ask: "Got enough air in there?"

17. Offer name tags to everyone getting on the elevator. Wear yours upside-down.

18. Stand silent and motionless in the corner, facing the wall, without getting off.

19. When arriving at your floor, grunt and strain to yank the doors open, then act embarrassed when they open by themselves.

20. Lean over to another passenger and whisper: "Noogie patrol coming!"

21. Greet everyone getting on the elevator with a warm handshake and ask them to call you Admiral.

22. When at least 8 people have boarded, moan from the back: "Oh, not now, not the motion sickness!"

23. Bet the other passengers you can fit a quarter in your nose.

24. Show other passengers a wound and ask if it looks infected.

25. When the elevator is silent, look around and ask "is that your beeper?"

26. Carry a blanket and clutch it protectively.

27. Make explosion noises when anyone presses a button.

28. Draw a little square on the floor and announce to the other passengers that this is your "personal space."

  Water of Cola, aan U de keuze

WATER

Een onderzoek van de universiteit van Washington toont aan dat een
glas water het hongergevoel wegneemt tijdens de nacht voor nagenoeg
100% van de personen die een dieet volgen.
Tekort aan water is de belangrijkste oorzaak van vermoeidheid tijdens de dag.
Verschillende studies tonen aan dat bij 80% van de mensen met rug- en gewrichtsklachten de pijn aanzienlijk vermindert door het drinken van
8 tot 10 glazen water per dag.
Een minimale vermindering van 2% water in het lichaam kan de oorzaak zijn van incoherentie van het korte
termijn geheugen, problemen bij het rekenen en verminderde concentratie voor de computer of bij het lezen van gedrukte tekst
Het drinken van 5 glazen water per dag vermindert het risico op darmkanker met 45 % en op borstkanger met 79 %

DRINK JIJ DAGELIJKS DE  HOEVEELHEID WATER DIE JE LICHAAM NODIG HEEFT?
  

COCA COLA

In verschillende staten in de USA nemen wegpatrouilles Coca-Cola mee om  het  bloed van de weg te krijgen na een ongeval. Als je een beentje in een glas Cola legt, is het na 2 dagen zo goed als opgelost.
Om de WC te reinigen: giet een blik Cola in het toilet, laat het een tijdje  rusten en spoel door. Alle vlekken zijn weg.
Roestvlekken op chroom (vb. de bumper van je auto) wrijf je weg met een stukje aluminiumfolie dat je overvloedig in Cola doopt.
Corrosievlekken van lekkende autobatterijen kan je oplossen door er een blik  Cola over te gieten.

Om vetvlekken te verwijderen uit kleding volstaat het om een blik Cola
in de wasmachine te gieten samen met de gevlekte kleding. Vervolgens
Cola is zelfs goed om de voorruit te reinigen van je auto ! Het actief bestanddeel dat hiervoor verantwoordelijk is, is
fosforzuur. Het heeft een pH waarde van 2.8 en kan een stukje vingernagel oplossen in ongeveer 4 uur.
Fosforzuur steelt bovendien calcium uit onze beenderen en is de belangrijkste oorzaak van het 
toenemend aantal gevallen van osteoporose.
Enkele jaren geleden werd een Duits onderzoek gevoerd naar de oorzaken van osteoporose bij
kinderen van 10 jaar (wat uitzonderlijk  is)
Resultaat: overmatige consumptie van Coca Cola, door gebrek aan controle van de ouders.
 De vrachtwagens die Coca Cola vervoeren dragen allemaal het label
 "gevaarlijke materialen".
 Verdelers van Coca Cola gebruiken al 20 jaar Cola om de motor van hun
vrachtwagens te reinigen.
Nog een klein detail:
Coca Cola Light wordt door artsen en onderzoekers nóg meer beschouwd als een tijdbom door de mengeling van Coca Cola met Aspartaam (kunstmatige zoetstof) en wordt ervan verdacht de oorzaak te zijn
van Lupus en degeneratie van het zenuwstelsel.
En tot slot nog een tip: poets nooit je tanden na het drinken van een glas Coca Cola... je verwijdert al het 
email van je tanden, voor altijd !
 

Er zit een klein kereltje in de trein.

Tegenover hem zit een boom van een kerel.

Kunt u mij zeggen wanneer deze trein in Antwerpen stopt? vraagt het kleine mannetje.

Deze trein stopt helemaal niet in Antwerpen, zegt die grote kerel:

Dit is de IC snelsneltrein naar Breda die rijdt het station van Antwerpen gewoon voorbij.

Lekker is dat, zegt het mannetje, ik heb een belangrijke afspraak in Antwerpen. Die loop ik nou mooi mis.

Dat hoeft niet, zegt die grote kerel:

Bij het station van Antwerpen wil ik je wel aan je kraag buiten het raampje houden, boven het perron.

Als jij dan zorgt dat je de snelheid van de trein krijgt, dan laat ik je los. Zou u dat willen doen?

vraagt het mannetje.

Tuurlijk, zegt de kerel.

Zo gezegd zo gedaan.

De kerel houdt het mannetje uit het raam bij Antwerpen, het mannetje loopt over het perron hard mee en wordt losgelaten.

Als de grote kerel in Breda uitstapt, ziet hij daar ineens het kleine mannetje weer lopen.

He, zegt hij, ik had je in Antwerpen toch uit de trein gelaten?

Wat doe jij nou hier?

Zal ik je vertellen, zegt het mannetje:

Ik loop in Antwerpen over het perron lekker uit te lopen.

Zit er in de laatste coupe een beer van een vent die denkt dat ik de trein moet halen.

En die heeft me dr weer ingetrokken.