St. Andries

One day, a young cowboy and a cowgirl decided to get married. He was a man of the world and she was an innocent bride with no experience.

On the first night of their honeymoon the couple washed up and started to get ready for bed. When they get into bed, they start exploring each other's bodies.

Things are going fine until the bride discovers her husband's penis.

"Oh my", she says, "What is that?"

"Well, darlin", the cowboy says, "That's ma rope".

She slides her hands further down and gasps.
"Oh my goodness. What's them?" she asks.

"Honey, them's my knots", he answers.

Finally, the couple begin to make love.
After several minutes, the bride says, "Stop honey. Wait a minute".

Her husband, panting a little, asks,
"What's the matter honey? Am I hurting you?"

"No", the bride replies.
"Just undo them darn knots. I need more rope!"

Den Buddy was weer eens ziek... mijn schuld natuurlijk... ik kan het niet laten steeds op het net te zitten grasduinen en zo allerlei ongedierte in huis te halen... ik heb hem dan maar aan de goede zorgen van de zoon overgelaten die hem wel eens rap van zijn vlooien zou verlossen... dacht ik toch... maar helaas zo eenvoudig lag het niet... een hele volle week zat ik zonder PCke... een helse week... ik voelde me als geamputeerd... afgesneden van de blog- chat- en mailvrienden... om de muren op te lopen... gelukkig kan ik dat niet of ik had er de schilder nog bij moeten roepen ook... dus tijdens die week heb ik veel nagedacht... over de vergankelijkheid van vriendschap onder andere... je hebt tijdens je leven een hele vriendenkring opgebouwd... enkele "echte" vrienden... de anderen onderverdeeld in categorieën... de clubvrienden... golfvrienden... fiets- en wandelvrienden... badmintonvrienden...en dan de computervrienden... de meesten kun je desnoods bereiken schriftelijk of telefonisch... maar de computervrienden is andere koek... je PC valt in panne en foetsie... iedereen weg... misschien zullen er enkelen zich afvragen waar die of die gebleven is maar na een zeer korte tijd is het of je nooit bestaan hebt... ik vond dat zeer deprimerend... al heel jong dacht ik vaak aan de dood... en wat ik er nog het afschuwelijkst  aan vond was het idee dat de wereld verder draait zonder jou... geen kat die er zich iets van aantrekt buiten je gezin... zelfs je eigen kat niet want die trekt er zich geen moer van aan wie haar blikje voer opentrekt... zeer deprimerend... of heb ik dat al gezegd... ja dus... wat ik deze hele lange week dus wèl gedaan heb is lezen... eerder boeken verslonden... ik ben geen nagelbijtster anders had ik dat ook gedaan... en nadenken over de vergankelijkheid van het leven... deprimerend... en ik ben tot het besluit gekomen dat ik de luttele jaren die me nog resten tenvolle ga uitbuiten... hou me maar eens tegen... hoe ik dat ga doen moet ik nog uitdokteren... iemand suggesties... vandaag begin ik alvast met een etentje samen met de kinderen... aperitiefke... wijntje... french coffeetje erna... de kater nemen we mee naar huis en morgen naar de golf... komt dat beest ook nog eens buiten.

Verleden week zaterdag hadden we weer eens geluk... de hele week regen gehad en die zaterdag prachtig weer... lekker tot 12 uur buiten gezeten... wijntje erbij... na het eten met zijn allen een rondje gespeeld... ik ietwat in wankel evenwicht... die holes waren wel moeilijk te raken... maar het was wel plezant... de volgende dag weer paraat op de golf... mèt die kater... geraak dat beest niet meer kwijt... hoe ouder ik word hoe hardnekkiger hij aan me blijft plakken... ik heb dan nog goed gespeeld ook... de wonderen zijn toch de wereld nog niet uit... ik ben benieuwd of het me morgen weer gaat lukken... ik zal braaf rapport uitbrengen zo vlug ik kan... en met deze verlaat ik jullie voor een vlugge hap... boke met choco misschien want ik spaar m'n krachten voor vanavond... daaaag... en tot ziens... Myette

Ik beken schuld... ik heb meegehuild met de meute om wat regen met de nadruk op "wat"... maar zoals steeds in ons gezegende landje kan het weer niet genoeg zijn... bliksem en donder... pijpenstelen en windvlagen werden deze week over onze oververhitte hoofden uitgestort... jaja daarboven... kan het eens wat minder want we zijn ondertussen wel genoeg afgekoeld... morgen is het de jaarlijkse BBQ op de golf en ik krijg er steeds minder en minder zin in... duimen iedereen please dat het droog blijft... danke zeer.

Dinsdag met de vrienden hebben we een manhaftige poging ondernomen om een hele ronde ononderbroken te spelen... zijn we sportievelingen of niet... het is ons niet gelukt... drie keer moesten we het clublokaal invluchten waar we dan weer elke keer iets moesten op drinken... 's avonds lekker gaan eten met een flesje wijn erbij... jaja het leven kan soms toch nog leuk zijn.

Toen we woensdag opstonden stond er een plas bruinig water onder onze koelkast... aiai... wat nu weer... gisteren weer van 't zelfde... toen ik de zoon raadpleegde via messenger beloofde hij eens te komen kijken... vanmorgen stond hij er al... het is toch een schat... heb dan de hele kast leeggehaald en stond versteld van wat er allemaal uitkwam... volgens zijn deskundig advies was alleen dat afvoergootje verstopt en moest ik dat maar eens goed uitpeuteren... nu moet ik bekennen dat ik in de zomer er de kantjes wat afloop... heb dan maar alles eens goed onderhanden genomen met 't manneke achter me die alsmaar orders stond uit te delen... er kwam bijna moord en doodslag van... zoonlief heeft intussen die nieuwe moderne laser muis eraf gegooid... was dat beest zo beu als kouwe pap... en er m'n oude terug opgezet... die is wel wat stroever maar tenminste betrouwbaar... als tegenprestatie zoonliefs's nekharen gefatsoeneerd... zijn rug ingewreven en een knoop aan zijn leren vest gezet... zo was iedereen weer happy... even rap een boke eten en op naar la mamma... die had vandaag gelukkig een heldere dag... alleen kan ze haar leeftijd niet onthouden (99) en was vandaag weer 83... dan zal ik er ook maar enkele jaartjes afdoen... kwestie van op gelijk spoor te blijven.

Anders heb ik niet veel te melden... al bij al een rustige week gehad... daarstraks even naar het nieuws geluisterd... doe ik niet meer alle dagen... niets anders dan ellende overal in de wereld... en ik me dan zorgen maken over een BBQ... een koelkast en een muis... foei foei... ik schaam me diep... en uit pure schaamte kruip ik maar weer in mijn heokje... tot de volgende keer... groetjes Myette

Ik lees hier in een reactie van Chia dat ze zich "melig" voelt... mag ik haar gezelschap houden?
Gisteravond zijn we met nog 2 stel golfvrienden gaan eten... scampi's met lekkere sausjes en overgoten met nog lekkerder wijntje... allemaal heel plezant maar de volgende morgen zit je dan met een klein katertje... niet zo erg als we vanavond niet vrienden op bezoek zouden krijgen... de dag na een uitje hou ik het liever héél rustig... dat zal dus niet kunnen... koken doe ik niet maar er moeten toch wat hapjes en zo op tafel komen en jammer genoeg doen ze dat niet vanzelf... dus zal ik me maar weer eens uit m'n luie stoel hijsen en aan de slag gaan... deze ochtend was de lucht hier betrokken maar nu schijnt de zon weeral op volle kracht... puf puf... gisteren heeft het gelukkig eens goed geregend en de tuin kan er voor een tijdje tegen.
Het is 6 uur nu en ik moet dringend aan het werk... eerst mezelf wat opfrissen want ik zie er nogal verlept uit... zal maar even onder de douche gaan staan misschien komt het dan nog goed... misschien... en dan de keuken in voor de hapjes.
Zij die zwoegen gaat groet U... groetjes Myette