Naar de inhoud

Myette's Eigen Hoekje

seniorennet.beseniorennet.be
Hello
Woensdag 15 november 2006

Herkenning

Ben zojuist begonnen met m'n blogronde en heb...  omdat de B van Bojako bovenaan m'n lijst staat... haar laatste bijdrage dus ook eerst gelezen... en bingo... de herinneringen kwamen bovendrijven... dat GES syndroom waar ze het over heeft heb ik dus ook al jààààren maar wist niet dat het zo heette... nu ik het uit geleerde bron bevestigd krijg voel ik me een stuk beter... toen de kinderen ons kwamen vervoegen heb ik verkozen thuis te blijven... kinderdagverblijven waren toen zeker niet drukgezaaid en ik wilde m'n ouders niet opzadelen met de zorg voor 2 peuters... met één modaal loon was het niet bepaald grote luxe maar we kwamen rond en ik was er steeds voor man en kinderen... als thuiswerkende moeder heb je ook het voordeel je dagen te organiseren zoals je zelf wilt... heb je geen zin om de vaat te doen dan laat je die gewoon staan tot later... je doet je eigen zin en dat gedurende al de jaren dat je man werkt... maar... eens komt de dag dat manlief op pensioen moet... ik beken eerlijk dat ik niet bepaald stond te dansen van plezier toen het eindelijk zover was... beide kinderen woonden nog thuis... en dan plots zit je man de godganse dag thuis... loopt je voor de voeten... zit zich te vervelen... wil met je vrijen op alle mogelijke en onmogelijke uren... of de deur uit om ik weet niet wat te gaan doen... want hij is nu vrij en wil ervan profiteren... waar hij niet aan denkt is dat de vrouw niet op pensioen is en nog steeds evenveel werk in huis heeft... ik stelde toen voor eens naar de mini golf te gaan om hem bezig te houden... dat was direct een succes... we kwamen in contact met mensen die in een wandelgroep en fietsgroep zaten... dus wij op wandel- en fietstochten... allemaal heel leuk hoor maar als ik thuis kwam lagen de was en strijk me aan te gluren en... terwijl manlief lekker lui op de bank ging liggen kon ik het achterstallige werk te lijf gaan... wat met 2 kinderen in huis aardig kan oplopen... hij begon zich ook te moeien in het huishouden... mijn manier om de vaat te doen was niet de juiste... en waarom deed ik DIT en waarom deed ik DAT niet... ik ben nu bepaald niet begiftigd met een engelengeduld en het stormde dan ook regelmatig bij ons... na enkele weken stond ik op een ochtend op en duikelde terug neer... och... 't zal wel overwaaien dacht ik... niks van overwaaien... het werd langsom erger en erger tot ik gewoon niet meer alleen de straat opdurfde... dan maar naar de dokter die constateerde dat m'n bloeddruk op 19 zat... pillen gekregen... toen die op waren terug die duizelingen... weer pillen... de derde keer vroeg hij me wàt me eigenlijk dwars zat... waarop ik begon met te zeggen dat alles prima was bij ons thuis... geen problemen met de kinderen... alleen dat m'n man op pensioen was gegaan... ik moest niet verder vertellen want direct repliceerde hij dat dàt het probleem was... en weet je wat hij nog meer zegde... dat dit op de stress schaal gelijk stond met een sterfgeval in de naaste familie... dit voor het GES syndroom... nu hebben we ons min of meer... met de nadruk op "min"... aangepast maar die bloeddrukverlagende pillen slik ik nog steeds of de stoom komt bij tijden m'n oren uit... ik las dat Paz het heerlijk vindt haar ventje thuis te hebben... dat moet dan een extra super fantastisch ventje zijn want de meeste van mijn vrouwelijke kennissen denken er anders over... Boke ik hoop dat je het me niet kwalijk neemt te hebben ingehaakt op jouw logje maar toen ik het las moest het me even van het hart... en nu ga ik nog even verder op blogronde... tot de volgende...

Geschreven door Myette om 21:37 Reageer op dit bericht

9 reacties op dit bericht

thea17 november 2006 om 17:52

man over de vloer

Nou gelukkig dat ik dat probleem niet had zoals jij. Manlief kwam al thuis toen hij 53 jaar was en hoewel het eerste jaar zeer moeilijk was omdat hij zijn stoel niet uitkwam, uit schaamte omdat niemand aan hem zag dat hij ziek was, ben ik nog steeds blij hem geregeld in de buurt te hebben. Wat natuurlij niet wil zeggen dat ik het ook heerlijk vind wanneer hij weg is voor zijn hobby's. Maar ik ben blij dat hij er nog steeds is, iets waar het toendertijd niet naar uit zag. Wij proberen gewoon van de tijd te genieten, want tenslotte weet je nooit wat er morgen wacht. Groetjes en sterkte met ventje over de vloer, Thea


nida195216 november 2006 om 19:05

***

hallo Myette,

mijn ventje is werkloos geworden na "reorganisatie" hij is 57 en voelt zich nu afgeschreven op de arbeidsmarkt en voelt zich alles behalve goed met deze situatie. Hij is er depressief van geworden en ik kan u verzekeren als je zelf al maar een half zijt het niet gemakkelijk is 24 uur op elkaars gezicht te kijken, er hangt veel electriciteit in de lucht en spanningen, hij verveelt zich steendood, heeft weinig of geen vrienden en ik kan niks meer doen of hij staat erbij, ik ben gewoon mezelf niet meer, kan geen telefoontjes doen met kinderen of hij is erbij, ik ben op van mijn zenuwen en ben zo blij dat ik mijn blog heb da's het enige dat hem niet interesseert, nogal een geluk voor mij, als ik dat niet had zou ik het niet lang meer aangekund hebben daarbij komt nog dat hij met geen stokken buiten te krijgen is, liefs Nicole
hotlips16 november 2006 om 19:03

jaa...

Hoe zou ik het zeggen ,ben dus ook altijd een thuiswerkende moeder geweest (wat niet anders kon als je op je 20ste al 3 kinderen hebt!) en aangegroeid in de loop der jaren naar 7,(heb er nog altijd ééntje thuis he) maar daar gaat het dus niet over ,de eerste 20à25 jaar was ventje bijna nooit thuis(hoe geraak je dan aan zoveel kinderen,hoor ik je denken)haha ,maar ik overdrijf niet als ik zeg dat hij met zijn werk getrouw was ,(in de bakkerij ) dikwijls van 19u tot 's anderendaags 15 à16 u,en dat 7 op 7 (echt waar zenne)
dus toen hij op zijn 50ste zijn 1ste hartinfarct was ik langs éne kant blij dat hij het wat minder deed,al heeft dit niet lang geduurd )of hij was terug bezig !Het is pas toen zijn baas zelf op pensioen ging ,dat hij gestopt is ,maar nu hij zo'n 5 jaar thuis is krijg ik het ook wel eens op mijn heupen ,maar krijg er nog geen boebels van (komt misschien nog ,haha!)
vif16 november 2006 om 12:06

groetjes van Vif en kwispel

Myette jong wat kan ik hier nu opschrijven ...weet het
niet want ik heb dat probleem niet alhoewel wij beide gaan werken zijn waren wij ook beide bezig met de taken
verdeling en dat is gelukkig zo gebleven.
een extra zoentje Myette.
Vif.





Ludovikus16 november 2006 om 11:56

..

Hoe krijg ik die smily's er toch op verdorie????
Ludovikus16 november 2006 om 11:44

..

Nu weet ik niet wat zeggen
http://img297.imageshack.us/img297/6797/10fy6.gifIk durf het ook niet vragen aan ons vrouwtje. Zou het bij ons ook zo erg zijn zonder dat ik het merkhttp://img297.imageshack.us/img297/6797/10fy6.gif.Dju, dat houdt me nu zo bezig dat ik er echt gestresserd door raakhttp://img297.imageshack.us/img297/6797/10fy6.gifminiduivel8gm.gif
bojako16 november 2006 om 10:10

..

Bij mij is het net zoals bij Paz, ik ben toen de jongste zes was terug beginnen meewerken en eigenlijk zijn ventje en ik bijna samen gestopt met werken.   Het was even wennen maar ook hij is met de jaren enorm soepel geworden.  Ik vind het ook heel plezant om hem thuis te hebben al vind ik het ook wel eens plezant als hij eens alleen op trot gaat en ik heerlijk alleen in huis ben.  Maar ja, ik ben nooit echt alleen thuis geweest.   Toch vind ik het boeiend dat de reportage schijnt te kloppen.  Die vrouwen waren dus ook écht ziek en jij beschrijft exact hun symptomen.   Ik denk ineens ook aan je boebels :lol: - die vrouwen kregen ook boebels, exeem enz...
dikke kus en doorbijten, het komt misschien nog goed.   Zet hem aan de afwas en de strijk zoals ventje!
huismusje/troubadoerke16 november 2006 om 06:06

Voila se

Dat is nu wat ik ook bedoel. Jaren voor alles alleen gestaan, en dan plots Wim.
Een schat van een man, wat zeg ik, een droom van een man, maar.....
Hij wil naar buiten, hij verveeld zich in huis, ik nooit.Confused
Hij helpt mij met poetsen, afwassen, koken, boodschappen doen, maar.....Shocked
Hij doet het nooit op mijn manier, want die gaat hem te traag.Mad
En toch wil ik hem nooit meer missen, want de uren dat we niet in de clinch liggen oven huishoudelijke toestanden, zijn o zo zalig,hahahaRazz
paz16 november 2006 om 00:01

ai...

Myetteke toch...en ik nog zeggen tegen Bojako, dat alle mij bekende vrouwen zo blij zijn met hun gepensioneerde man; het spijt me echt dat het voor jou op GES uitdraaide. jouw situatie lag wel anders, doordat je zolang eigen baas in huis was. mijn ventje en ik hebben 24 jaar samengewerkt bij dezelfde firma, onze bureau's stonden zelfs tegen elkaar, we waren het dus al lang gewoon om veel samen te zijn. hij is op de koop toe een heel zachtaardige man, waar gemakkelijk mee te leven is. neemt niet weg dat ik af en toe ook wel eens op hem foeter zene.(als 'm zo eens echt de stoeme man is, verdomme)
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Maandag 13 november 2006

Het goede leven

:-D Heb al enkele dagen geen blogronde meer gemaakt wegens tijdgebrek... jaja dit mens was weer "de hort op" zoals onze noorderburen het zo plastisch uitdrukken... wij noemen het hier "op de lappen gaan"... als je het mij vraagt een al even idiote uitdrukking want waar slààt dat nu op... hoe lappen... welke lappen... wie kan het me eens uitleggen... enfin ik was weer druk bezig... denk nu niet dat ik me ga beklagen hoor... nee nee... ik moet zeer regelmatig "gelucht" worden met de nodige "begietingen" of deze plant kwijnt weg... voor die "begietingen" prefereer ik Duvel of een rood wijntje boven water... ben dus als plant niet zo best gelukt... alhoewel wie heeft er ooit aan plantjes gevraagd of ze niet liever een lekker biertje of wijntje zouden hebben... ga dat morgen eens vragen... je weet maar nooit!

Zaterdag en zondag was het golf... het ging dit keer om een plaquette en raad eens wie die heeft gewonnen... juist ja... IK dus niet... dat zal ook wel nooit gebeuren... ben helemaal geen competitiebeest... ik opteer voor het gezelschap en dat was beide keren uitstekend... heb me dus goed geamuzeerd en ben heel tevreden naar huis getrokken met m'n pot confituur... zondagavond was het onze kaartavond met de vrienden en het werd zoals gewoonlijk weer een dolle boel... er stond namelijk nogal veel wind en dat werkt sterk op m'n gemoed... dan doe ik zelfs nog onnozeler dan anders en dat hebben ze geweten.

Vandaag was een dag in mineur... donker en triest... ik had me juist voorgenomen eens lekker den Buddy te gaan vertroetelen toen manlief me klagend kwam opeisen om hem te helpen met die trapzaal... de ladder naar boven gezeuld... hij op de ladder boven het trapgat en ik in aanbidding naar hem opkijkend vol verlangen om hem de natte doeken te mogen aanreiken en zijn orders op te volgen... zie je het al gebeuren... ik heb er een stijve nek aan overgehouden... na zo'n 2 uren me te hebben staan vervelen kreeg 't manneke er genoeg van... het bovenste gedeelte was trouwens gedaan en we konden de ladder terug naar beneden dragen... dat is niet zo eenvoudig als het klinkt hoor... nee is een heel secuur werkje... die ladder is namelijk behoorlijk lang en er komt heel wat maat en paswerk aan te pas om ze al de hoeken om te krijgen... hij de ene kant en ik de andere... ook simpel maar... vermits 't manneke en ik nu eenmaal heel moeilijk kunnen samenwerken... we hebben nogal verschillende opvattingen over wat rechts, links, omlaag en omhoog is... werd het een soort trek-en duwwerk met het nodige commentaar erbij... uiteindelijk zijn we toch in de garage gesukkeld met die stomme ladder en ik hoop dat ding heel lang niet meer te zien verschijnen... wat wij in die trapzaal te zoeken hebben... wel... enkele jaren terug heeft man de hele trapzaal bekleed met kurktegels in parelgrijs marmereffect... hij heeft er volle 2 jaren op gedaan... stukje bij beetje... nu is m'n echtgenoot bepaald geen klusser en wat hem bezielde toen aan zo'n karwei te beginnen weet ik nog niet... IK heb het hem niet gevraagd... alleen moest er dringend iets gedaan worden... geschilderd of zoiets... het werd dus kurk... het is heel mooi geworden maar... op een dag kwam onze Poekie tot de ontdekking dat kurk echt het einde is om je nagels aan te scherpen... wat een ellende... eerst begon ze aan de hoeken... toen we die afdekten ernaast... toen we dat afdekten... enz. enz. zeer tot manliefs ongenoegen... toen we verleden maand de vloer van de overloop lieten beleggen met kurk besloot hij ineens alle muren eens na te kijken en de opengetrokken naden bij te werken... dan de kapotgekrabte plekken te repareren... een laag verse lak erover en dan maar hopen dat de kat vies is van de lakgeur... daarstraks hoorde ik hem ineens uit zijn slof schieten... hij betrapte Poekie juist toen ze haar nagels in de muur had geslagen... ze zit nu opgesloten in de living en ik hoop maar dat ze uit frustratie niet aan m'n leren bankstel gaat beginnen... zal best eens gaan kijken... tot de volgende blogmaatjes!!!

Geschreven door Myette om 00:00 5 reacties Reageer op dit bericht
Vrijdag 10 november 2006

Rendez -vous

Raar is zoiets toch... verleden jaar kenden we elkaar niet... we zijn ongeveer terzelfdertijd aan het bloggen geslagen... leerden elkaar via onze blogs stukje bij beetje beter kennen... toen kwam de wens elkaar eens "in het echt" te zien... verleden winter kwam het er eindelijk van... niet zo evident want we hebben allemaal nog een leven buiten het blog om... de eerste keer waren we maar met 3 maar het klikte meteen en we hebben honderduit zitten kletsen... bij de volgende ontmoeting waren we al met 5... weer bingo... vandaag nog eens bijeengekomen... ditmaal met 7 en weer raak... je kunt je soms een heel verkeerd beeld van iemand voorstellen maar ik moet zeggen dat het in dit geval niet opging... we zaten nog niet neer of het gesprek was al in volle gang... na een duveltje en een wijntje waren we niet meer te stuiten... na onderling computerkneepjes te hebben uitgewisseld stapten we over op andere... minder serieuze zaken... letterlijk àlles is aan bod gekomen... ik kan alleen maar zeggen dat het super gezellig was en ik hoop dat we het zeer spoedig nog eens kunnen herhalen... ik dank alle aanwezigen voor de leuke namiddag... kus van Myette
Geschreven door Myette om 00:00 7 reacties Reageer op dit bericht
Woensdag 8 november 2006

noodplan

Daar zit ik dan met al m'n plannen... morgen heb ik dus een afspraak met de dermatoloog voor die boebbels... wééééken zit ik al met die verduivelde jeuk... de laatste dagen echter jeuk wèg... boebbels foetsie... wat moet ik die man nu tonen... ach ja ik kan hem wel het een en ander laten zien maar geen boebbels... hihi...  gisteren me zitten volproppen met chocola... niet dat zoiets tegen mijn goesting is... verre van dat... maar ditmaal was het met de bedoeling  een opstoot uit te lokken... vannacht wakker geworden met jeuk... ik m'n bed uit in blijde verwachting... ocharme één armtierig puistje op m'n been... deze ochtend was het al vertrokken naar betere oorden... dan kreeg ik ook nog eens telefoon van m'n buurvrouw om te zeggen dat m'n poetshulp morgen al in de voormiddag komt mèt haar plaatsvervangster... m'n "vaste" is namelijk in verwachting en duikt voor zeker 1 jaar onder... wat nu gedaan... naar de dokter en 't manneke alleen laten met die twee jonge meiden... geen denken aan... ik zal dus die dermatoloog maar afzeggen morgen... hem wijsmaken dat ik griep heb... een leugentje om bestwil... kan de man tóch geen bewijzen voorleggen... ik had al beter foto's genomen toen ik nog in volle bloei stond... moet ik aan denken voor de volgende keer.

Deze morgen heerlijk lang uitgeslapen... ik was eigenlijk al een poosje wakker maar lag nog zalig te soezen en aan allerlei plezante dingen te denken... voelde manlief naast me al onrustig liggen woelen maar gebaarde van kromme haas... hij is toen maar opgestaan en naar beneden gedenderd... toen ik me eindelijk beneden vertoonde had hij al koffie gezet... zal dat eens een keertje meer doen... na het ontbijt ging hij de muren van de trapzaal verder bewerken... alle opengetrokken naden bijvullen... de vorige dagen heb ik hem erbij geholpen... hij met de spuit opvullen en ik erachter voor de afmaak... ik had echter nog wat naaiwerk af te maken en wilde dat eerst doen... ik hoorde hem zuchten en steunen tot hij het niet meer kon houden en me vroeg te komen helpen... hij vroeg het me beleefd en dan doe ik dat met plezier... alhoewel... plezier is lichtelijk overdreven... ik vind het een saai werkje... we hebben zelfs een rekord gebroken en zeker 3 uren samen gewerkt zonder ruzie wat echt uitzonderlijk is... ik ga dat direct in de annalen opschrijven... bewaren voor het nageslacht.

Deze namiddag hield ik het wel voor gezien... werken moet af en toe maar daarin wil ik nu ook niet overdrijven he... dus lekker zitten lezen en af en toe wat wegdromen... moet kunnen... moet kunnen... en morgen zien we wel verder... ga ik kennismaken met m'n nieuwe poetshulp... och ja... ik moet ook nog vlug vlug iets gaan kopen voor het boeleke dat in aantocht is... had haar dat beloofd en was het weer vergeten... morgen is er geen uitslapen bij... tot de volgende... doei!!! 

Geschreven door Myette om 21:20 3 reacties Reageer op dit bericht
Maandag 6 november 2006

Afwisseling

Zoals ik al eerder zegde gaat mijn humeur OP en NEER zoals een jojo... vandaag was het een OP dag... ik had gisteren zorgvuldig mijn weekplan opgemaakt want het wordt een welgevulde week... niet elke dag kermis... o nee... maar deze dag was voorbestemd voor m'n eigen genoegen... toen ik al vroeg vanochtend m'n lodderogen opentrok was ik op slag wakker... de douche in... haar wassen... verder toilet maken... even vlug m'n ochtendappeltje en koffie naar binnen werken en bibi was ermee weg... ribbedebie... de stad in... het was weeral enkele weken geleden en dus hoog tijd om me daar nog eens te laten zien... dat wordt dan winkel in... winkel uit... alles bekeuren... nog eens terug want dat truitje in vorige winkel was precies toch wel leuker en minder duur ook... ik ga jullie de details besparen maar het werd een vermoeiende maar ook heel leuke dag alhoewel m'n voeten er op het laatst zowat afvielen...  het was al aan het schemeren toen ik op weg naar huis was... op de tram huiswaarts heb ik zowaar zitten wegdromen want ik reed m'n halte voorbij wat betekende dat ik er nog eens een extra kilometer bij heb moeten stappen... onderweg kreeg ik een telefoontje van 't manneke die me vroeg of ik soms terug naar mijn moeder was gegaan... mijn aankopen zal ik morgen wel bekijken en aanpassen want eerlijk gezegd heb ik er nu de fut niet meer voor... ik zit en blijf ziten tot het tijd is om naar m'n bed te trekken... soms kan het leven best wel genietbaar zijn... morgen wordt het iets minder want ik moet op controle bij de dokter en als het meevalt met die bronchitis kan hij me eindelijk die griepspuit geven anders is het niet meer nodig... dan naar de golf en 's avonds de kat van Nico gaan halen en naar de dierenarts brengen om de hechtingen van haar operatie eruit te laten peuteren... woensdag zal ik waarschijnlijk opgeeist worden om mee te helpen voegen in onze trapzaal... bwah... vervelende karwei... donderdag is het de beurt aan de dermatoloog voor die vervelende bobbels... vrijdag wordt ietwat leuker gelukkig... het mag niet elke dag kommer en kwel zijn... jaja... dat is nu het leven van een oprustgestelde gepensionneerde vrouw... soms druk maar ik zou toch niet anders willen... met mijn duimen zitten draaien is echt niets voor mij... alleen voelt den Buddy zich wat verwaarloosd... daarom zit ik hem nu wat te verwennen en heb ik m'n tekst in het roze en rood gezet omdat hij die kleurtjes zo leuk vindt... nu nog wat mailtjes beantwoorden en de dag zit er weeral op... tot de volgende lieve blogmaten!!!

Geschreven door Myette om 20:23 3 reacties Reageer op dit bericht
Donderdag 2 november 2006

Verrassingen

Het leven zit vol verrassingen... ik kan zelfs mezelf nog verrassen en dat wil wat zeggen he... ik weet nu al langer dan vandaag dat ik niet het meest stabiele vrouwmens ben dat er rondloopt... eerder labiel... er moet maar een ietsiepietsie verkeerd lopen en ik zit meters diep in de put... je zou denken dat je met de jaren harder wordt... dat is ook wel zo... beetje wel... maar toch niet hard genoeg om alle aanslagen op m'n gemoed stoïcijns op te vangen... ik wilde dat het anders was hoor... de normale tegenslagen die vaak in m'n  leven voorkwamen en nog gebeuren kan ik best aan... zet er m'n tanden in en bijt door... maar als mensen me kwetsen ben ik direct één hoopje ellende... belachelijk... ik weet het want zoiets kan je niet vermijden of je moet onder een stolp gaan zitten...ik veronderstel dat ik die last zal moeten meedragen tot het einde van m'n leven of ik moest zo dement worden dat ik niet meer weet waar m'n voorkant begint en de achterkant eindigt... je kunt natuurlijk je ook volledig afsluiten van de mensheid... elk nader contact vermijden... nooit je hart uitstorten bij iemand... je vooral aan niemand hechten... maar leef je dan wel ècht... lijkt mij maar een dor en vooral saai leven en... vermits ik een hartsgrondige hekel heb aan het woord "saai" kies ik voor het "risico"... in afscheid nemen ben ik ook heel slecht... nog zoiets waar je vaak mee te maken krijgt als je maar lang genoeg leeft... de grootouders... tantes en nonkels... ook neven en nichten... de ouders... ze verdwijnen één voor één... dan komen de vrienden... sommigen gaan gewoon dood... anderen vertrekken met de noorderzon... maar wèg zijn ze... ach heregod toch wat ben ik weer somber aan 't doen vandaag... 't zal het trieste weer zijn en die novembermaand... dat vind ik nu echt de rottigste maand van het jaar... en het ergste is dat die elk jaar terugkomt!

Gisteren had ik helemaal geen zin in golfen... ben toch maar gegaan om de blues eruit te laten waaien... en waaien deed het... we waren amper begonnen toen het nog begon te regenen ook... gelukkig niet lang...  ik begon al te zingen van "en was ik maar bij moeder thuis gebleeeven" toen de bui over waaide... tussen elke slag in moesten de blaren van het terrein worden geveegd... heb dan ook héél slecht gespeeld... direct naar huis want de kinderen kwamen eten 's avonds dus mama aan de kookpot... voor de verandering was Nico er ook nog eens bij wegens vakantie... hij volgt nog steeds avondschool en is... ook nog steeds... enthousiast... wat lang is voor hem... ik hoop maar dat hij het volhoudt... als hij ooit zijn diploma haalt kan ik spreken over "mijn zoon de kunstenaar"... haha... ja zo noemen ze dat daar... hij volgt namelijk goudsmederij... en elke avond en tijdens het weekend gaat hij bij een bevriende goudsmid "oefenen"... als jullie ooit iets te repareren hebben aan de "familiejuwelen" kom dan maar af he... misschien iets voor Ludo?

En nu ga ik eindelijk eens aan m'n huishoudelijke taken beginnen want die liggen me hier met verwijtende oogskes aan te kijken... oei oei... ja mannekes de mama komt hoor...
Geschreven door Myette om 10:07 2 reacties Reageer op dit bericht
Maandag 30 oktober 2006

Oen

Wat ben ik toch een oen... had ik zojuist een ellenlang epistel in elkaar geflanst... druk per ongeluk per abuis op de verkeerde toets en foetsie... alles weg... m'ne scheut is nu gebroken en ik vertik het om helemaal terug te beginnen... trouwens ik ben kwaad op den Buddy... hij had me moeten verwittigen.

Sommigen van jullie hebben misschien al gemerkt dat je bij mij niet meer kunt stemmen... deed toch nooit iemand... en die beoordeling heb ik er ook afgezwierd... op een gegeven ogenblik stond ik op 69 % heel goed... ikke blij ende fier... begon al naast m'n schoenen te lopen van hoogmoed... toen was het plots nog maar 67... dan 65... dan 63... geweldig frustrerend... nu ben ik van nature al geen competitiebeest... dus wèg met die ondingen... mij zul je dus nooit in de top zien zitten... ik neem het nu rustiger op... sinds ik niet meer in de koers zit moet ik ook niet meer aan m'n conditie werken... haha... ik schrijf dus alleen als ik eens goesting heb zoals nu... niet dat ik iets speciaals te vertellen heb... dat niet... maar vandaag kreeg ik een onverwacht mailtje van een medeblogster die op m'n blog was verzeild geraakt en me even wilde zeggen dat ze het leuk had gevonden...wel zie... zoiets doet me geweldig plezier... dan krijg je het gevoel dat je toch niet tegen de muren zit aan te wauwelen... is zoals een gesprek proberen te voeren in je dooie eentje... hou je niet vol he... alleen vertelde die dame me dat ze geen reactie kon invoeren op m'n blog... zijn er nog mensen met hetzelfde probleem... en kan ik er misschien iets aan doen... instellingen aanpassen of zoiets... zeg het me a.u.b.

En na dit te hebben verkondigd neem ik afscheid voor vandaag... heb niets zinnigs meer te vertellen dus... bye bye en tot ziens.

Geschreven door Myette om 20:49 7 reacties Reageer op dit bericht
Maandag 23 oktober 2006

Overzicht

De vorige dagen zijn heel kalm verlopen... slapen... eten... van eten gesproken... de katten en ik zijn aan 't bunkeren voor de winter... ik heb steeds maar honger... is eigenlijk geen echte honger maar trek in lekkere hapjes... 'k zal me toch moeten bedwingen want er is alweer een kiloke bijgekomen... mag niet... foei... aan de katten zie je ook al de winter aankomen... ze eten meer... verliezen haast geen haar meer... gelukkig want in de zomer vliegt de pels je om de oren... verder wat rondklungelen in huis... wekelijks bezoek aan la mamma... etc. etc... dus niets wereldschokkends.
 
Nee... ware het niet dat onze kaartvrienden ons hadden bewerkt om mee naar een bal te gaan... nu moeten jullie weten dat walsen en Strauss muziek nu niet bepaald in mijn bovenste la liggen... "jaja" zegden ze "maar ze spelen andere muziek ook hoor zoals rock-and-roll enz."... in onze vroege en latere jeugdjaren waren we fervente fuifnummers... altijd bereid een danske mee te pikken... nu nog eigenlijk maar er zijn niet zoveel gelegenheden waar je op onze leeftijd nog kunt gaan dansen... disco is uitgesloten... te lawaaierig... baancafes met orgel ook... te oubollig... die chique galabals zijn ook niet voor ons... we lieten ons dus overtuigen en trokken ten dans... ik weet nu ook wel dat ik geen tiener of twen meer ben maar toch... bij het binnenkomen zag ik alleen maar ouwe meneerkes en madammekes binnenschuifelen... hun baltenuekes uit de mottenballen gehaald... ik had eerlijk gezegd staan twijfelen wat ik zou aantrekken... me optutten of casual... het werd "beetje optutten maar niet overdreven"... de meeste heren waren in maatpak maar enkele liepen er wat verloren in smoking tussen... denkelijk door hun wederhelft opgejut... mijn wederhelft laat zich door mij niet opjutten... ik ben al blij als ik hem een das kan aanpraten... de vrienden zaten ons al op te wachten... flesje wijn erbij en de pret kon beginnen... nou moe... die pret begon al met een trage wals... echt mijn stijl... hihi... dan maar wachten op de volgende terwijl we ondertussen de verschillende dansstijlen zaten te bestuderen... die variëerden enorm... één koppel had de halve dansvloer nodig want met hun stijf uitgestoken armen maaiden ze iedereen omver... dan had je de "showkoppels" die recht van dansles kwamen... de volgende dans was een "rappe wals"... och here... ocharme... weer blijven zitten... dan een quickstep... hebben we gedaan... maar verdorie je moet toch blijven oefenen voor zo'n dingen hoor want ik kreeg al dadelijk kramp in m'n kuiten... dan weer wat walskes... enkele chachacha's... walskes... een jive waar we ons eens konden uitleven... wat "plakkers"... en zo verliep de avond zoetekes... ach het was niet echt vervelend maar toch niet voor herhaling vatbaar... nee hoor... oud of niet... zal mij een worst wezen... geef mij maar een leuk dansavondje met muziek waar ik me eens helemaal kan losgooien... toen de vrienden ons begonnen te pushen om mee naar het kerstbal te gaan heb ik me onder de tafel verstopt.

Na afloop stond ik even buiten wat na te praten met onze buren... de auto hadden we even wat verderop gezet... onderweg merkte ik dat de auto weg was en 't manneke ook... toen ik omkeerde kwam hij me straal voorbijgereden... bleef voor de ingang stilstaan... ik dus rechtomkeer naar de wagen toe... net toen ik er bijna was reed meneer door... straat uit... hoek om... wat doe je dan... dan maar tevoet naar huis he... was bijna aan de hoek toen hij me nog eens voorbijreed... maar dàn had hij me eindelijk gezien... en raad eens wiens schuld het was... tweemaal raden... niet die van hèm hoor... met bovenmenselijke inspanning heb ik m'n mond stijf dichtgehouden... geloof me m'n lippen doen er nog pijn van... toen we thuis aankwamen reden onze buren... die al vóór ons waren vertrokken... de straat in... man had hen in paniek aangezet om mij te zoeken... dus zij hadden blokjes rond gereden op zoek naar de verloren gelopen Myette... terwijl deze de straat niet uit was geweest... ach ach... wat een Strauss bal allemaal niet kan losmaken.

En nu ga ik braafjes nog wat diakes scannen... ik zou deze winter er toch willen doorgeraken... wat een job... was ik er maar nooit aan begonnen... ik wens jullie nog een fijne week en tot de volgende.

Geschreven door Myette om 14:48 4 reacties Reageer op dit bericht
Donderdag 19 oktober 2006

Boebbels

:lol: Vandaag weer een geweldig opwindende dag beleefd... om te beginnen mijn afspraak met de dermatoloog... ik had toch pillen gekregen om m'n allergische boebbels te lijf te gaan... bijna 2 weken heb ik krabloos doorgebracht... zat dan wel met een bronchitis maar allee... ik had dan toch één hand om m'n neus te snuiten en één hand om voor m'n mond te houden als ik weer aan het blaffen sloeg... zondag kwam er weer zo een geniepig jeukend ding opduiken... ik begon natuurlijk te sakkeren van : "ojee... amaaai... 't is ni waar he" en nog zo van die intelligente uitroepen... en ja 't was wel waar... na dat ene kwamen er hier en daar nog wat aanzetten... dan maar terug naar de dokter... die heeft me nu een andere pil voorgeschreven... en maar hopen dat deze gaat "pakken"... :lol:

:-( Dat was dus het plezant deel van de dag... de rest was om je dood te vervelen... donderdag is poetsdag en vermits m'n hulp dan trouw komt opdagen ben ik wel verplicht dapper mee te werken... zij boven... ik beneden... ik kan dat meisje toch niet alleen laten wroeten terwijl ik lig te luiwammessen he... ik zal ze niet lang meer kunnen houden want ze is in verwachting... binnen 2 maanden stopt ze ermee en zal ik weer iemand anders moeten inwijden in de geneugten van het poetsen...:-)

:-D Morgen moet ik weer naar de huisarts... ik geraak maar niet van die dekselse hoest af... zal de griepvaccinatie meenemen maar of hij het me zal willen geven is nog te zien... maar voor de rest gaat het prima met me... dank U... hihi... oeps... er komt zonet weer een bobbel opzetten... ditmaal op m'n knie... de rechter voor als jullie het willen weten... zal maar weer efkes dat zalfke smeren... zo blijft ne mens aan de gang he...:-D

Dit was het relaas van een doordeweekse dag ten huize van Myette die zich nu gaat terugtrekken om nog wat dingeskes op den Buddy uit te proberen... toedeloe en tot de volgende!!!



Geschreven door Myette om 21:35 5 reacties Reageer op dit bericht
Zaterdag 14 oktober 2006

Rapport

Niettegenstaande al m'n goede voornemens loop ik steeds achter met m'n "dagboek"... niet dat mijn wederwaardigheden nu zo denderend zijn maar ik wil jullie niets onthouden... tenminste... ik vertel nu ook niet àlles hoor... zouden jullie wel willen he...

Dus om op de zaak terug te komen... gisteren vrijdag was het weer eens een schitterende dag... na de gewone huishoudelijke klussen te hebben afgehaspeld was het weeral tijd om la mamma te gaan bezoeken... gezien het mooie weer maakten we er een wandeling van... toen we haar kamer binnenstapten wierp ze één blik op mij en barstte prompt in huilen uit... was me dàt schrikken zèg... zag ik er dan zó slecht uit... verleden week had ik namelijk verstek laten gaan omdat ik met koorts in bed lag... 't manneke was haar dus alleen gaan opzoeken... wat haar al de hele week door het hoofd spookte was dat er iets met me gebeurd was... ze had de vreselijkste scenario's in haar verbeelding opgebouwd... dat H haar was komen opzoeken was ze glad vergeten... sommige zaken herinnert ze zich heel helder maar andere gaan gewoon de mist in... heel de duur van ons bezoek heeft ze om de 5 minuten herhaald hoe ze zich gevoeld had en dat ze toch zo blij was dat ik nog leefde... zielig gewoon... ik kon er wel inkomen want soms heb ik ook zo van die onberedeneerde "voorgevoelens" en dan voel je je doodongelukkig... 's avonds zijn we even een "cinemake gaan doen" bij Cartoons... Mongolean Ping Pong... speciale film... duurde even voor het verhaal zich ontplooide... het was wel rustgevend... TE rustgevend zelfs want manlief viel erbij in slaap zodat ik het begin maar met 1 oog heb kunnen volgen... het andere gericht op hem zodat ik hem op tijd een por in zijn ribben kon geven... zo een film proberen te volgen is geen sinecure.

Vandaag zaterdag de hele dag thuisgebleven... huisklussen gedaan en op de PC gewerkt... niets interessants te melden tenzij het je oplucht te horen dat ik vandaag de hele berg zakdoeken heb gestreken die ik vorige week heb vuilgemaakt... het was hoognodig want ik stond op het punt m'n stofdoeken aan te spreken bij gebrek aan propere zakdoeken... oef... ik ben al helemaal klaar voor de volgende snotvalling!








Geschreven door Myette om 00:00 5 reacties Reageer op dit bericht
Dinsdag 10 oktober 2006

Als een jojo

Ik sta vaak versteld van mezelf... daar moet je zo oud voor geworden zijn om jezelf nog te kunnen verrassen... je moet het maar kunnen he... gisteren zat ik nog diep in de put... vond dat het leven toch maar niks was... niks dan miserie en ellende (of is dat hetzelfde)... jaja ik weet het wel... het sop was de kool niet waard of was het andersom... is ook niet belangrijk... jullie verstaan me wel... maar ik voelde me van god en klein pierke verlaten... hier thuis moet ik niet klagen want dat is tegen dovemansoren staan kletsen... dus dan maar wat op het blog gaan zeuren... dat lucht al een beetje op... en door alle medelevende en bemoedigende reacties voelde ik me plots stukken beter... bedankt lieve medebloggers... ik begin me weer wat mens te voelen... hoesten en proesten doe ik nog als de beste maar mijn morele toestand is met sprongen de hoogte ingeschoten... al bij al ziet het leven er nog niet zo slecht uit...
tja zo ben ik nu ... een jojo is er vergeleken niks bij!

Ik ga het deze week rustig houden... ben vandaag niet naar de golf geweest... heb lekker hier in huis wat rondgeklungeld en geklust... mezelf een restauratieve opknapbeurt gegeven... 't manneke was de deur uit en dan kan ik me in de badkamer terugtrekken zonder gestoord te worden... als er dan iemand aanbelt heeft die pech want ik geef niet thuis... telefoon wil ik dan nog wel eens goedgunstig opnemen... verder nog wat nostalgische oude foto's gescand... den Buddy ook eens een opknapbeurt gegeven want dat ventje verdronk in de rommel... handwasje gepleegd... plantjes liefdevol verzorgd... de kat geborsteld en uit dankbaarheid installeerde ze zich in mijn relaxzetel... wat dat beest bezielt weet ik niet... ik betwijfel soms of het nog wel hetzelfde beest is dat we 10 jaar geleden in huis haalden... die sprong nooit op de tafels of kasten... had haar vaste bescheiden plekjes... kwam nooit in onze zetels... maar nu... het enige wat ze nog niet doet is in de gordijnen klimmen... ik ben benieuwd wanneer ze daaraan gaat beginnen... ondertussen doe ik het wel... in de gordijnen klimmen dan... zou ze misschien in de menopauze komen want dan doe je soms van die rare dingen.

Las gisteren dat Sennet een proces heeft opgelopen omdat er in de mailgroepen links worden doorgegeven om illegaal muziek te downloaden... ik vraag me af waar het gerecht zich mee bezig houdt... precies of er zijn geen andere meer dringende zaken te behandelen... maar nee... oudjes pesten dat kunnen ze... wordt het niet eens tijd dat we een eigen partij gaan oprichten... er is er ooit eentje geweest WOW (woeste ouwe wijven) genaamd maar die heeft het niet lang volgehouden... als iedereen op sennet voor ons stemt halen we met gemak enkele zetels... dat is dan afgesproken... nu alleen nog een pakkende naam vinden... alle suggesties zijn welkom!!!

Met deze hou ik het voor gezien vandaag... mag me niet al te moe maken nietwaar... slaap lekker vrienden en tot de volgende.

PSke : Speciaal voor Madammeke alias Sjoeke heb ik een ander
           muziekske opgezet want Madammeke kreeg van het vorige
           de zenuwen... zo goed Sjoeke... anders zoek ik er wel een 
           ander hoor... uw wens is mijn bevel.

 

Geschreven door Myette om 21:43 9 reacties Reageer op dit bericht
Zondag 8 oktober 2006

Zeurmaand

Het zit me de laatste tijd echt niet mee... 2 maanden geleden een bronchitis onderweg opgepikt... na 2 weken afwachten .....ik loop echt niet zo vlug naar de dokter... dan toch maar naar hem toegesjokt... antibiotica gekregen die ik braaf helemaal heb opgesoupeerd... ook niet van m'n gewoonte... het ging wat beter maar van die hoest raakte ik maar niet af... dan kwamen die bobbels opzetten... heb daar van de dermatoloog pillen voor gekregen en... wat een zegen... sindsdien geen nieuwe meer bijgekregen... net toen ik me wat beter in m'n vel ging voelen kreeg ik toch wel een zware verkoudheid of griep onder de leden zeker... donderdag zijn we met de club nog naar Namen getrokken... prachtige dag gehad... maar in de namiddag begon de keelpijn op te zetten en vrijdag was ik nog één hoopje ellende... in de voormiddag moest ik eerst nog de vergadering voor de club doorbijten maar eens de mannen buiten waren ben ik naar m'n bed gesneld en heb de hele namiddag en nacht als een blok geslapen... gisteren in de voormiddag wat aan de brieven gewerkt voor de koorts weer kwam opzetten en de hele namiddag weer geslapen... vandaag de rest afgewerkt zodat ik morgen kopieën kan laten maken voor onze leden... nog even goed ingeduffeld gaan stemmen... de kaartavond heb ik wijselijk toch maar afgezegd... dat hoesten van me is niet om aan te horen... dus morgen maar weer eens naar de dokter... zo blijf je wel aan de gang... ik begin er stilaan genoeg van te krijgen... al m'n plannetjes vallen in duigen... gggrrr... ik had me verheugd op eens een minder drukke week... misschien wat gaan winkelen... het zit er precies weer niet in. Als je gaat stemmen moet je je oproep en je paspoort afgeven... toen ik na het stemmen m'n paspoort wilde ophalen stopte zo'n jong ding me er een ander in m'n handen met een wijfelende blik naar mij en die pas... toen bekeek ik dat ding ook maar eens en kreeg de schrik van m'n leven... er stond zo'n lelijk oud mens op... ikke dus niet... maar ik kan je verzekeren dat het een deuk in m'n ego was... en ik voelde me al zo slecht... snik snik! Eén lichtpuntje in de duisternis... 't manneke is vandaag alleen naar de golf getrokken en heeft warempel als tweede een taart gewonnen... als ik er niet bij ben speelt hij altijd beter... hoe zou dat toch komen? Mijn goede voornemens om dagelijks iets te schrijven vallen steeds weer in het water... toen ik daarstraks m'n blog opentrok schrok ik ervan dat er weeral enkele dagen verlopen zijn... wordt ik nu zo traag of gaat de tijd echt sneller... rara... ik kan soms niet meer volgen... tussen m'n slaapsessies door heb ik toch nog wat kunnen lezen... dat was nodig want morgen moet ik m'n boeken weeral inleveren of ik mag een boete betalen... 1 maand is zó voorbij. Dat doet me op de klok kijken en ik zie dat het tijd is om aan het avondeten te beginnen... heb nog zo wat ditjes en datjes in de frigo staan... benieuwd wat ik daar mee kan aanvangen... tot later beste bloggers... ik wens jullie nog een leuke zondagavond.
Geschreven door Myette om 17:40 7 reacties Reageer op dit bericht
Dinsdag 3 oktober 2006

Vlooien

Eerst en vooral een dikke kus voor allen die me hun medeleven betoond hebben... :wink: ... nu kun je wel denken... waar maakt dat mens zich druk over, er zijn wel ergere dingen dan een beetje jeuk... maar geloof me... ik heb liever ergens pijn dan dàt... je slaapt slecht... zit de hele tijd op je tanden te bijten om niet te krabben want dan wordt het nog erger... als ik zo eens om me heen kijk vraag ik me af of er nog wel iemand is die géén allergie heeft... als het tegen een bepaald voedsel of een of andere stof is kun je dat mijden als de pest... ik tast nog in het duister... vannacht heb ik eindelijk eens kunnen doorslapen... zal wel door die Fenistin komen... ja Mus de arts gaf me Fenistin voor 's avonds... om half acht wakker geworden door stemmen in de gang... was rats vergeten dat er iemand de vloer van de overloop kwam bekleden met kurktegels... ben dan stiekem door de gang geslipt naar de badkamer terwijl die man even zijn rug had gedraaid... en nu heb ik mezelf boven opgesloten met den Buddy want zodra de lijm erop zit mag er niet over gelopen worden... 't manneke zal het vandaag zelf maar moeten opknappen... ik geef forfait... mijn ontbijt bestaat gewoonlijk uit een appel of banaan... vandaag viel m'n keus op de banaan... dat ding was nog niet binnen of ik voelde weeral een nieuwe bobbel opduiken... tegen alle reden in hoop je toch steeds weer dat de dokter je kan helpen... te optimistisch misschien... nu zit ik hier mèt jeuk èn hoofdpijn. Dat brengt me op het onderwerp... medeleven... persoonlijk knap ik af op mensen die geen greintje interesse kunnen opbrengen voor de problemen van anderen... ze vragen je hoe het met je gaat maar owee als je maar iets negatiefs vertelt... dan zie je hun ogen glazig worden of ze muizen er vandoor... dan zijn er de anderen die je alleen vragen hoe het met je gaat om eens lekker uitgebreid over hun eigen sores te kunnen praten... wel dan trek ik me dadelijk in m'n schulp terug... ikzelf heb heel wat uren in mijn leven beleefd zitten luisteren naar het wel en wee van anderen... ik doe dat nog steeds... tot ik merk dat die ander mij in de kou laat staan... dan knapt er iets in me en trek ik me terug... ik heb door scha en schande dan ook geleerd om m'n problemen voor mij te houden... steeds de goeie kant naar buiten houden he... keep smiling... je wordt toch altijd maar teleurgesteld dus luchtig houden is de boodschap... toen ik dit blog begon was dit ook m'n intentie maar soms moet je toch eens iets van je lever gooien of je verzuurt... en zure mensen zijn er al genoeg op deze wereld... het blog is daar het geschikte medium voor... je gooit het in de massa en die doet ermee wat ze wil... inslikken of uitspuwen... mij gelijk als IK er maar vanaf ben!!! En dat was m'n zeuruurtje voor vandaag... ik ga eens voorzichtig piepen hoever die vloerenman al staat... tot later nog eens... dàààg!
Geschreven door Myette om 10:01 8 reacties Reageer op dit bericht
Maandag 2 oktober 2006

Dokters

Een tijd geleden heb ik al eens verteld dat ik soms last heb van uitslag... zeer sporadisch maar... van tijd tot tijd plots een jeukende bult op een van m'n onderdelen... ach zo gauw dat bultje weg is vergeet je het... zal wel overgaan denk ik dan... is vanzelf gekomen... negeren en dan druipt het wel af... maar nee... die taktiek van mij hielp me deze keer niet... die bulten riepen versterking op en kwamen in steeds grotere getallen opzetten... gewoonlijk na het eten begon het... bult op een been... een arm... rug... en jeuken maar... om gek van te worden... als ik de moed kan opbrengen om er een tijd af te blijven gaat het soms over... even toch... enfin ten langen laatste toch maar even naar de dokter gestapt... die dacht aan een of andere voedselallergie... elimineren zei hij... eerste dag brood en water... en afwachten... geen bult... dan volgende dag bvb. kaas toevoegen... nog niets... volgende dag iets anders. etc. etc... dat is hier vlugger geschreven dan gedaan... heb dat welgeteld 2 weken uitgehouden... wat veel is voor mijn ongeduldige aard... de laatste weken was het gewoon niet meer uit te houden... werd er ook 's nachts wakker van... dan maar een afspraak bij de dermatoloog... 3 weken wachten voor ik bij de dokter kon komen... bij de andere arts die men me had aanbevolen zou ik 3 maanden moeten wachten... vandaag was dan de dag... in alle vroegte naar het Middelheim getrokken... werd daar ontvangen door de dokter(es).. een beeld van een vrouw met een smetteloze huid... echt een reclame voor haar winkel... en daar moet je dan je pokdalige ledematen aan tonen... er zat dan nog een stagiaire bij ook maar die was gelukkig wat minder goed bedeeld... met zijn tweeën bogen ze zich dan aandachtig over m'n bobbels... stelden enkele vragen zoals of ik huisdieren had en een man... in die volgorde... en of die ook last hadden van jeuk... waarheidsgetrouw antwoordde ik dat 't manneke geen krabneigingen had maar de kat wel... hm hm zei ze en schreef het op... ik moet nu 1 pilleke zus nemen 's morgens... 1 pilleke zo 's avonds... me wassen met een speciale doucheolie en insmeren met een vettige zalf... dat ene pilleke heb ik vanmiddag na het eten binnengespeeld... ben wat gaan liggen en heb de hele namiddag geslapen... dat belooft voor de komende 2 weken... moet dan terugkomen en als er geen verbetering is zal ze tests moeten doen... ze denkt ook dat het allergie is maar tegen wat... dat is nu de vraag... amaai... het is nu na 9 uur en die verdomde jeuk begint weer op te komen... is 's avonds altijd het ergste... ik heb m'n bieterkes al zowat tot op het bot afgesleten om toch vooral niet te krabben want dan is het hek van de dam... ik denk dat ik eens wat van die vettige zalf ga proberen.
Geschreven door Myette om 21:37 3 reacties Reageer op dit bericht
Donderdag 28 september 2006

Vooruitgang

Stilstaan is achteruitgaan zegt men... en vermits ik voor de vooruitgang ben heb ik een hekel aan stilstand... kunnen jullie nog volgen... ik niet al te best maar wil hiermee alleen maar zeggen dat ik mezelf eindelijk weer in gang heb gekregen... hoho... niet met de poets en de was en de strijk hoor... nee zover ben ik nog niet geraakt... maar wel met het bloggen... mede dank zij jullie aansporingen... merci zene... van tijd tot tijd heb ik eens een trap onder m'n luie achterste nodig... dus hier ben ik dan en waarover zal ik het nu eens hebben... deze ochtend wilde ik beginnen met de mailtjes eens rap door te kijken... altijd spannend te zien wie er aan je gedacht heeft... werd door een van m'n chatters in de vlucht opgevangen en ben blijven plakken tot manlief van beneden begon te brullen of ik nu eindelijk eens klaar was... we zouden namelijk wat boodschappen doen want m'n voorraadkast en frigo waren bedroevend leeg aan 't worden... na de boodschappen was het alweer tijd om een boke te eten... en dan kreeg ik ineens de geest... ik zou aan die ledenlijsten beginnen... heb ik ook gedaan maar na de eerste doorworsteld te hebben puilden m'n ogen haast uit hun kassen van op die cijfertjes te turen... tijd voor een pauze en een snackske... en na die pauze en snack had ik ineens geen goesting meer in nog van die cijfertjes... aiai... heb dan maar wat zitten spelen met den Buddy tot het weeral tijd was om aan het avondeten te beginnen... 't manneke is verbolgen de deur uitgestapt omdat ik "toch maar altijd aan die computer zit en hij dan ocharme altijd alleen beneden zit"... wat kan ik eraan doen dat hij zich niet alleen kan amuseren... niks van aantrekken dat doe ik... voor mij ligt nu die andere lijst die ik nog moet aanpassen met de telefoonnummers en email adressen... dat ding zit me al de hele tijd verwijtend op de vingers te kijken... zou ik er nog aan beginnen of morgen misschien... eigenlijk past morgen me beter want het is al wat laat geworden... krijg dat toch niet meer af!!!

Morgen is het weeral ons wekelijks bezoekje aan la mamma... en als ik dan al die oudjes daar zo wezenloos in hun rolstoelen zie hangen zou ik mezelf om de oren kunnen slaan want wat heb ik nu te klagen... ik kan nog rondlopen... sta nog actief in het volle leven... hmhm... ben redelijk gezond... over een pijntje hier en daar wil ik het niet eens hebben... dus wat zit ik dan te zeuren... ach van tijd tot tijd eens zeuren kan zo enorm opluchten... ik sta enorm in bewondering voor al die mensen die... ondanks hun soms zware handicaps... de moed erin weten te houden en hun gevoel voor humor kunnen behouden... mijn neef was zo... op zijn 19 tijdens zijn legerdienst brak hij zijn rug... tot zijn middel verlamd... heeft ontelbare operaties moeten ondergaan... ondanks alle ellende was hij steeds de gangmaker bij alle familiefeestjes en zijn vrienden kwamen met hun kleine problemen bij hem om troost... dat zijn mensen met karakter... daar heb ik ontzag voor... hij was mijn lievelingsneefje en toen hij stierf...  hij was toen 45... heb ik mijn ogen bijna uitgehuild... ik was 5 jaar jonger dan hij en beschouwde hem als mijn grote broer... lang geleden allemaal maar sommige zaken blijven je je hele leven bij.

Nu nog eens even over onze puit... bedankt Pazke voor de inlichting... ik ben nog eens bij Google te rade gegaan en ik denk dat je gelijk hebt... het is een pad... maar wratten heeft ons beest niet... nu nog dat ander beest kunnen "spotten" en foto van nemen... wat ik me nog altijd afvraag is hoe die beesten toch in onze tuin zijn terechtgekomen... ik heb m'n naaste buren al eens onderzoekend aangekeken maar die zien er heel onschuldig uit... in elk geval ze floreren dat het een lieve lust is... aan eten geen gebrek... insekten en slakken in overvloed en niet bespoten he... een waar paddenparadijs.

Ondertussen kwam de zoon nog even binnenvallen... vermits het nu zeker te laat is om aan die lijst te beginnen zal het morgen moeten... oef... uitstel van executie... ik wens jullie nog een aangename voortzetting van de avond en tot later.

 

Geschreven door Myette om 21:28 3 reacties Reageer op dit bericht
Woensdag 27 september 2006

Herfst

Komt het nu door de naderende winter die me in de nek ademt of door iets anders... ik weet het niet maar voel me de laatste tijd zo lusteloos... niet ziek... alleen lui... heb geen zin in poetsen (nooit gehad trouwens) of koken (geen honger) of strijken (bwah ook al niets nieuws)... tot dusver geen schokkende onthullingen... maar ook geen zin in bloggen of blogs gaan lezen... en dàt verontrust me geweldig... zou er dan toch iets ernstigs met me aan de hand zijn... aderverkalking bvb... of hersenverweking of... kan niet zo vlug nog ergere dingen bedenken... gisteren heb ik mezelf eens ernstig toegesproken... ik zei dus op strenge toon : "Myette nu moet je eens goed naar me luisteren maske, je gaat nu sito presto wat blogs lezen en dat van jou bijwerken of ik ga me serieus kwaad maken!!!"... oei... Myette kromp ineen van de schrik en begon op slag blogs op te zoeken... jaja... nog geen 5 minuten later vielen haar ogen bijna toe... nu niet kwaad worden en denken dat het door die blogs kwam hoor... nee... het is gewoon een tijdelijke inzinking denk ik... hoop ik... ik heb ze dan eens bij haar nekvel gegrabbeld en duchtig dooreengeschud en... warempel... het heeft precies geholpen want hier is ze terug... weliswaar met lodderoogjes maar toch.

Enkele dagen geleden was ik wat in de tuin aan 't werken toen ik plots onze puit ontmoette... ik zegde beleefd : "dag puit, ben je nu een kikker of een pad"... het beest keek me eens minachtend aan en dacht er zichtbaar het zijne van... maar antwoorden... nee hoor... dus nu weet ik het nog niet... hierboven staat zijn/haar foto... als iemand het weet vertel het me dan a.u.b... ik hoef niet te weten of het een hij of zij is... dat zal wel teveel gevraagd zijn... aan het smoeleke kan ik het niet zien... in de films van Disney hadden de meisjes altijd lange wimpers... dat was dus gemakkelijk... maar deze heeft alleen grote ogen zonder wimpers... gisteren riep 't manneke dat er nog eentje zat... een hele bruine ditmaal... maar toen ik naar beneden was gespurt met het fototoestel was het beest foetsie... niet fotogeniek denk ik... ik ken dat... heb er ook een hekel aan om gekiekt te worden.

Verleden week stopte onze clubkassier me een hele bundel inschrijvingsformulieren van onze leden in m'n pollen met het vriendelijke verzoek eens even de ledenlijst bij te werken en en passant wat lijsten te printen met de namen en opstapplaatsen voor de uitstappen... ik heb hem even vriendelijk beloofd daar eens even vlug voor te zorgen maar... aangezien de fut er wat uit was... is er nog niets van gekomen... zit nu met een dikke bol schuldgevoel in m'n maag... ik zal er toch eens moeten aan beginnen maar dat is toch o zo'n vervelend werkje... bij de 100 leden... niet alleen de namen en adressen maar ook hun telefoonnummers en GSM nummers en emailadressen op lijst zetten... één moment van onoplettendheid en je tikt een verkeerd cijfer in met alle gevolgen vandien... ik wacht nu op het moment dat ik een bevlieging krijg van "nu of nooit"... wacht er al de hele week op... nog geen bevlieging gehad tot hiertoe.

Enkele weken geleden heb ik mezelf uit de ranglijst gegooid... ik ben al niet zo'n competitiebeest... doe bloggen louter voor m'n plezier en niet om in de top-10 te komen... natuurlijk vind ik het fantastisch als andere bloggers me komen bezoeken en nog fantastischer als ze dan nog de moeite willen nemen even een reactie te zetten op een van m'n ontboezemingen... dat apprecieer ik tenvolle... dus laat jullie niet weerhouden me een krabbeltje te sturen... dat houdt het vuur brandend... alvast bedankt!!!

En met deze neem ik voorlopig afscheid... ik denk dat ik wat aan die ledenlijst ga werken als ik tenminste onderweg niet van gedacht verander... tot later en... niet vergeten... reageren he dat houdt de moed erin.
Geschreven door Myette om 16:34 9 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Myette's Eigen Hoekje

↑ Terug naar de berichten