Zondag

.

Eerst en vooral wens ik alle zieke blogmaatjes een spoedig herstel.
Ten tweede dank aan de stoutmoedigen die zich al in m'n gastenboek hebben gezet en ook aan al degenen die het nog van plan zijn te doen... kom er gerust bij... je bent in goed gezelschap.
Ten derde... ja wat wilde ik nu ook alweer zeggen... ach dat geheugen toch... ach ja... ik wilde alleen even vertellen wat ik de vorige dagen zoal heb uitgespookt... niet veel eigenlijk... zoals ik al vertelde was het toneelstuk een zouteloos geval... dikke pech dus... vrijdag was het "la mammadag"... zaterdag weer een luie "lummeldag" genomen... wat met den Buddy gespeeld... zondag ook... 's avonds onze kaartavond met de vrienden... weer pech... ik heb bijna 10 € verloren... wij spelen PESTEN en ik werd danig gepest... vandaag op zoek gegaan naar een TV rek bij IKEA... niks gevonden... ik vrees dat we het zullen moeten laten maken ergens... nieuwe kasthandgrepen hebben we wèl gevonden... eureka... ik had m'n winterjas aan en liep me kapot te zweten in die winkels... jas opengeknoopt en... stomme trut die ik ben... met vliegende jaspanden buitengestormd... heb me weer laten verleiden door het verraderlijke zoele lenteweertje... vrees dat ik het zal moeten bekopen... zit hier met beginnende keelpijn en kriebelhoest te worstelen... eigen schuld dikke bult... moet je zo oud voor geworden zijn... dat was het dan... ja ik had jullie al verwittigd dat er niets te beleven viel... niet komen klagen dus... morgen regen voorspeld... zal weer een landerige dag worden... doei... tot de volgende.

Dat toneelstuk gisteren was "just boring" en ik die er zo opuit was eens goed te lachen... de "après" was nog het beste... zijn er met een stel vrienden eentje gaan pakken maar helaas toen ik zowat op temperatuur begon te komen was het weeral tijd om naar de metro te spurten.

Verder niets te melden... vandaag wat rondgelummeld... den Buddy op zijn zenuwen gewerkt en la mamma gaan bezoeken... die zit momenteel in haar jonge moederperiode... haalt herinneringen op van lang vervlogen tijden maar hutselt haar kinderen en de onze duchtig door elkaar... heb dus geweldig moeten puzzelen om wijs te worden uit haar overpeinzingen... je ziet hoe ze stap voor stap haar leven herbeleeft maar dan achterwaarts... ik las eens dat het leven veel aangenamer zou zijn moesten we oud geboren worden en stap voor stap verjongen tot we terug in de baarmoeder konden verdwijnen... dat zie ik wel zitten.

Vandaag efkes rappekes m'n kotteke opruimen... hulp komt zo en dan moet bibike hier duchtig meepoetsen... heb m'n werk de laatste tijd wat laten verslingeren... als het kind buiten is zal het weer rappekes douchke worden... haarkes wassen en aanschijn opkalfateren want we gaan met de club naar het Noordtheater... een blijspel zegt men... ik hoop het maar want het is lang geleden dat ik nog eens goed gelachen heb... behalve dan met ons Bo haar ontboezemingen...gisteren was het kindervoederdag en zoals naar loffelijke gewoonte had ik weer veel te veel klaargestoomd... gewoonlijk slepen ze dan nog wat voer mee naar hun hol maar dit keer niet... dat wordt de rest van de week kliekjes eten en daar hou ik helemaal niet van... je weet... afwisseling van spijs doet eten en ik heb een hekel aan routine... nu zal je misschien denken dat dat alleen maar goed kan zijn voor m'n lijn... vergeet het... aan tafel zit ik dan met lange konijnentandjes wat te knabbelen maar... de vaat is nog niet gedaan of ik duik in de snoepkast... aiai... geen karakter zegt 't manneke en ik moet hem op den duur nog gelijk gaan geven ook... en dat is wreed tegen m'n goesting... van goesting gesproken... hhmm... we hadden deze week weer visite en er ligt zeker nog wat lekkers in de kast... zou ik gaan kijken?

  Ons Moeder

  Ons moeder was een schat,
  Die kookte, naaide, daag'lijks bad,
  Nimmer was haar iets te veel,
  Ieder kreeg op tijd zijn deel.

  En vader kreeg voor ieder klusje
  Altijd weer een dankbaar kusje
  's Avonds rustig bij de haard,
 ' s Zondags lekkere appeltaart.

  Helaas ,'t is over met de pret:
  Mammie is aan 't INTERNET.
  Nog steeds is pappie in de weer,
  Maar hij krijgt geen kusje meer,
 
  Zit vaak zielig bij de buis,
  Mammie speelt nu met de muis.
  Nooit meer is er appeltaart
 ' t Is Hotmail Dot Com Apestaart.

  Zelden is er warm te eten,
  Haar kookkunst is ze mooi vergeten.
  Internetten uur na uur,
  Eten trekken uit de muur.

  Een bal gehakt en een kroket,
  Want mammie is aan het't INTERNET.
  Laatst verloor zij duizend yen,
  Poker spelend met Dzjapaen.

  En een man uit San Francisco
  Wil met haar nu naar de disco.
  Ze deed zich voor als  jonge meid
  En ze raakt hem niet meer kwijt.
 
  Pappie gaat alleen naar bed,
  Want mammie is aan 't INTERNET!!!

Dit heb ik doorgekregen per mail dus géén eigen werk.

Hehe... ik heb den Buddy terug... dat ventje had een lelijke hoest... heb er dokter Nico bijgeroepen en die constateerde dat zijn longetjes wat aan het verslijten waren... zo jong en al versleten... waar gaat het naartoe... enfin Buddy naar de kliniek gebracht en daar heeft dr. Nic hem een nieuw stel gegeven... lees hier een fan... tevens zijn maag leeggepompt... die zaten vol met cookies en zoals jullie weten remt dat de snelheid af... ik ben tot de ontdekking gekomen dat ik zwaarverslaafd ben... ik had echte ontwenningsverschijnselen... wilde steeds maar die trap op naar m'n "kantoor"... kwam dan weer tot het vreselijke besef dat daar niemand op me zat te wachten... nam een boek vast... kon me niet concentreren... een puzzel ook al niet... de TV was ingenomen door Juju... en als man TV kijkt zit hij steeds luidkeels commentaar te spuien... die hele Juju kan me echter gestolen worden... kan het mens niet zièn... daar was dan ook geen soelaas te vinden... toen belde Nico dat hij klaar was met de operatie en de patient naar huis kwam brengen... het leven kan soms nog wel eens gelukkige momenten brengen... en weet je ik mis dat gereutel bijna... Buddy zit hier naast me zachtjes en slaapverwekkend te snorren... hij voelt zich blijkbaar veel beter de schat!!!

Donderdag hadden we een reunietje met de vroegere fietsvrienden... tenminste met een deel ervan want ze beginnen in onze vriendenkring te rommelen... er zijn er al enkele gestorven... enkele in een rusthuis en de rest pikkelt nog wat kramikkig rond... voorzien van allerlei prothesen... fietsen en wandelen zit er niet meer in maar eten, drinken en kleppen doen we nog als de besten...

Dan vrijdag met de zoon naar de notaris en na de middag la mamma... die heeft ons medegedeeld dat ze nog lang niet van plan is dood te gaan... ze wil er nog minstens 10 jaar bijdoen... ik hoop alleen dat wij tegen die tijd nog in staat zijn voor dat wekelijkse bezoek!!!

Hoe wordt je zo oud... één formule... laat Gods water over Gods akker stromen m.a.w. trek je niets aan en laat de anderen voor je zorgen... dat heeft la mamma haar hele leven gedaan... niks te plannen voor haar... als er iets moest gebeuren moest pappa het maar oplossen en toen pappa er niet meer was heeft Myette het overgenomen... die aardt meer naar haar vader en vaders familie en dat waren meer bereddenaars maar werden dan ook niet zoooo oud.

Voilà ik ben intussen opgedroogd... ja na m'n douche smeer ik me altijd in met creme teneinde tenminste de buitenkant wat soepel te houden... lukt niet tenvolle maar we doen ons best... dan ga ik wat computeren tot ik volledig ben opgedroogd... zo weten jullie nu ook alweer in welke toestand ik hier zit... puur natuur!!!

Tot de volgende maatjes... geniet van het zonneke vandaag... ga ik ook doen denk ik.... doei!!!

Vandaag de laatste hand gelegd aan m'n brieven cyclus... yippie... ik ben... om het te vieren hooguitgeteld 1 uur op m'n balkonneke gaan zitten... en... ben er niet afgetuimeld Lipske...heb zitten genieten van dat speciale deuntje van onze meesjes... die waren al druk bezig een lief te zoeken... als dàt geen lentekriebels zijn... de procedure voor de aankoop is gestart maar a.u.b. Madame nog even blijven duimen... ik zal er later wel een verband op komen leggen... OK... het nadeel van die eerste zonnestralen is wel dat je plots ziet hoe vuil alles geworden  is tijdens de donkere wintermaanden... het stof huppelt van plezier... de ruiten... nee daar ga ik het niet over hebben... TE verschrikkelijk... je zou haast gaan verlangen dat het maar weer vlug gaat regenen... hehe... morgen misschien eens beginnen met plafond en muren van spinnen- en stofnetten te ontlasten... het is een begin en alle begin is moeilijk... we zien wel!!!
Waar is de tijd dat ik al zingend aan de "grote kuis" begon... nu is het meer al kreunend... omdat het moet... maar het echte enthousiasme is ver te zoeken... is dàt nu oud worden... wat me dan weer opkikkert is het feit dat ik voor sommige dingen toch nog warm kan lopen... dus ben ik nog bijlange niet dood... een etentje of uitstapje met vrienden ga ik nooit uit de weg... donderdag komen we weer bijeen met ons vroegere fietsclubke voor een etentje en ik verheug me er al op... lekker bijkletsen... met de blogmaatjes maandelijks "vergaderen" is ook niet te versmaden... eigenlijk ben ik altijd al een fuifbeest geweest... het verschil met vroeger is echter dat ik vroeger hard werkte EN hard fuifde... nu moet ik m'n krachten doseren en ik koos voor het fuiven... tja je kunt nu eenmaal niet ALLES hebben he.

Spring is in the air yeah yeah!!!

Ik was het even vergeten dat gevoel van ontwakende vlindertjes... nee niet in m'n buik... zowat overal zitten ze... mijn biologische klok zegt dat het tijd is voor de lente en zie... deze ochtend opgestaan met een stralend zonnetje in een stralend blauwe lucht en m'n vingers beginnen te jeuken om zo het een en ander klusje aan te pakken dat de hele winter onder de mat geschoven werd... heb gelijk al m'n tafel- en andere lopers in de was gestopt... het verzamelde stof onder die lopers buitengezwierd en het houtwerk in de olie gezet... onze VW is ondertussen 22 jaar geworden en zijn eens zo blozende kersenrode koontjes zijn wat verbleekt... toen ik met die fles olie in m'n handen stond rond te loeren wat ik nog eens  zou kunnen inpappen dacht ik plots aan dat arme schaapke daar in de garage... heb hem dan ook eens liefdevol ingesmeerd... hij kreunde zowaar van genot want dat gebeurt hem ook niet alle dagen... ook niet alle weken of maanden of jaren... toen 't manneke nog ging werken waste ik de sukkel van tijd tot tijd eens (de VW niet de man) maar toen die op pensioen ging en het vertikte om het beestje te onderhouden zoals het een welopgevoede wagen toekomt... legde ik er ook de blok op... ziedevanier dakkik m'n perretten zou goan afdroajen... en zodoende begon zijn kersenrode blos te tanen... na dat oliebad ziet het er al stukken beter uit... nu moet ik alleen nog afwachten of het blijvend zal zijn... seffes eens met een droge doek erover en dan...

Het was... en is... me het weekje wel... de visites zijn afgewerkt... het porceleinen servies en de kristallen glazen staan terug in de kast (dit om eens te laten horen dat ik ze bezit)... woensdag kwamen de kinderen eten... gisteren was het poetsdag... na twee weken zonder hulp was het wel eens nodig in de hoekjes te peuteren... vandaag moet ik met zoon naar de bank om een lening aan te vragen... duimen maar dat die aangenomen wordt of we zitten in de petatjes... en morgen begin ik aan de brieven voor onze vereniging zodat die volgende week kunnen verstuurd worden... moet ook nog de ledenlijsten bijwerken want er komen er maar aldoor bij... en dan hoop ik dat ik volgende week eens tijd krijg om uitgebreid naar 't stad te trekken... liefst met goed weer natuurlijk... duimen maar!!!

En nu ga ik jullie verlaten want m'n huishoudelijke plichten roepen... moet ook eens gaan kijken of VWke al opgedroogd is en hoe hij er nu uitziet... weer duimen!!!

Hehe... hier spuit elf nog eens... een beschaamde spuit dan nog... krijg hier zojuist een bolwassing omdat ik niets meer schreef... ja hoe komt dat zo... er komt weer alles tegelijk op me af... zoon begon zojuist weer een nieuwe job en ik zit hier te duimen als een razende dat het dit keer eens goed zou gaan... tegelijkertijd moest ik de eigenaar van het appartement waar hij woont en dat verkocht gaat worden proberen te paaien om zijn prijs te verlagen... hehe en het is me gelukt ook... wat betekent dat zoon het gaat kopen... dus ik met hem naar de bank om die lening te bespreken... moet zo dadelijk naar de notaris om een formulier te gaan halen... weer druk aan het duimen dat alles in kannen en kruiken komt... ik zit zowat op het bot ondertussen... dan stonden er op m'n agenda verscheidene vriendenparen die ik dringend eens moest uitnodigen... ik zit er bijna door nog één stel te gaan... komen zondag... dan kan ik weer op m'n lauweren gaan rusten en me laten uitnodigen... is NOG plezanter... intussen kwamen er niet geplande vraagjes binnen zoals "hebben jullie zin in gaan wokken zondagmiddag" ... degenen die me kennen weten dat ik alleen vliegen afsla... dan een ander stel dat al jàren zegt dat we toch nog eens samen moeten gaan eten en waar nooit iets van terecht kwam... kwam plots opzetten met "dat wordt nu toch eens tijd, kunnen jullie woensdagavond"... hehe... je weet... alleen vliegen he... dat was gisteravond... de wijn was lekker... het gezelschap heel prettig maar over het eten kan ik niet stoeffen... de helft van de rijsttafel was smakeloos en de andere helft dreef in zwarte-bonen-saus... bwah helemaal niet lekker... smaakt naar rook... om die smaak door te spoelen achteraf een Irish coffee genomen... had dat beter niet gedaan want vannacht wakker geworden met brandend maagzuur... zal ik het dan NOOIT leren...

Eigenlijk zou ik nu moeten druk bezig zijn m'n kot te poetsen want m'n hulp komt weer niet... maar elke keer ik voorbij den Buddy komt roept die met zo'n klaaglijk stemmeke... "he ik verveel me" en daar kan ik niet aan weerstaan... dat ventje heeft ook alleen maar mij om mee te spelen...

In de chatwereld gaat het uitstekend... heb er nu een Italiaan en een Amerikaan bijgekregen... ja verandering van spijs doet eten nietwaar... en ik begon wat uitgekeken te raken op al die  bazige musulmannen... die denken dat ze maar met hun vingers moeten knippen en alleman springt... niet de deze dus... heb gisteren een fikse ruzie gehad met een van hen... is niet de eerste keer maar hij komt altijd terug voor een afstraffing...
een andere wil alleen maar discuteren over politiek en religie... wil mij bekeren tot de islam... haha de sukkelaar... maar de jongen is zo bezorgd dat ik na mijn dood niet tot Allah toegelaten zal worden... zie je mij daar al zitten aan Allah's voeten en dan nog van kop tot teen ingepakt... ik moet er niet aan dènken...

Dat was het voor even...ik ga nu nog even de bezem ter hand nemen teneinde het aanwezige stof ten huize van Myette te verwijderen...  morgen zal ik zeker komen... tot dan maatjes!!!

Plannen maken... oei... daar ben ik al lang mee gestopt... OK ik probeer het wel maar op de een of andere manier vallen die altijd in duigen... waar komt die uitdrukking toch vandaan... weet iemand dat... enfin... vandaag dus was ik vastbesloten het eens rustig aan te doen... gisteren was het kokkerellendag en... wat ik vroeger zo gaarne deed... is nu een opgave geworden... de kinderen komen elke twee weken op woensdag bij ons eten... ik blijf dat aanhouden anders zie ik ze haast niet... maar mensenlief wat die kunnen binnenspelen... 't manneke en ik zijn echt kleine eterkes en die woensdagen sta ik voor een enorme berg voer dat moet gewassen... gesneden en klaargestoomd worden... ik vermoed dat ze hun honger opsparen tot ze hier kunnen bunkeren... zodoende heb ik gisteren uren staan schillen... vlees snijden en balletjes draaien tot ik er scheel van zag... wanneer ze naar hun eigen huis trekken en alles is opgeruimd is moeke leeggelopen... donderdag komt normaal m'n poetshulp maar die is weer eens twee weken schuppes... geen probleem... dat poetsen doe ik dan wel met de franse slag... wat stof wegblazen... wat met den Buddy spelen... eventjes de vloeren doen met zo'n wonderdoekje... met den Buddy spelen... enz. enz.... zo had ik het gedacht maar het draaide eventjes anders uit... 's morgens wilde ik m'n mail openen en had al direct 3 chatters tegelijk aan de lijn... ik ben een geboren plakster dus bleef ik plakken en voor ik het besefte was het al middag en stond man te roepen dat hij wilde eten... daarna heb ik dat stof in ijltempo aangepakt... dan belde zoon of ik even naar die en die wilde bellen om iets te regelen... heb ik gedaan natuurlijk en dat iets is wonderlijk goed uitgevallen... zal het later nog wel eens vertellen... dan kwam er onverwacht een vriendin binnenvallen die de laatste maanden het een en ander heeft meegemaakt en die wilde haar verhaal kwijt... dat verhaal was er eentje met ettelijke episodes... toen ze dan eindelijk vertrokken was en ik naar den Buddy kon trekken vond ik niemand meer thuis... allemaal gaan slapen waarschijnlijk... maar ondertussen ben ik klaarwakker en een tikkeltje opgedraaid... ben dan maar aan dit relaas begonnen... niemand zal het nog lezen nu maar IK BEN HET KWIJT... hehe... wat een opluchting.

Na deze vreselijk sexy kerel bewonderd te mogen hebben denk ik dat jullie wel even een pauze kunnen gebruiken... daarom dit zeer ernstige onderwerp... STOKJES... ernstig jawel... waarom... omdat ik voor de eerste keer in mijn blogcarrière mijn kladblok erbij heb moeten halen... gewoonlijk schud ik m'n blogjes ietwat nonchalant uit m'n mouw... klinkt het niet dan botst het maar... ditmaal echter vraagt men mij dieper in te graven... m'n geheugen te teisteren... m'n trots opzij te zetten... niet gemakkelijk zenne.

Ik heb van Madame een "stokje" doorgekregen... moet dus volgende vragen gaan beantwoorden... hou jullie maar vast aan de takken van de bomen want ik vrees dat dit een zeer moeilijke bevalling gaat worden.

1) 3 BANDS EN/OF ARTIESTEN DIE IK    
     VORIG JAAR HEB LEREN KENNEN

 Dat is al een venijnig vraagske want bij ons staat  
 de radio de ganse dag aan en ik HOOR dat ding 
 al niet meer, als radio niet aanstaat dan is het de 
 TV of de CD-speler met alleen evergreens, je weet
 wel die goeie ouwe gouwe van in onze goeie  
 ouwe tijd, dat is het territorium van 't manneke  
 en ik blijf daar liever met m'n fikken af of het 
 stormt... trouwens bij de nieuwe generatie heeft
 alleen KATIE MELUA me kunnen bekoren... met
 permissie gezegd... ik vind de hedendaagse muziek
 over het algemeen dikke zaag.
 
 Dat is er één... nog twee te gaan... kan er echt geen
 bedenken.
 Artiesten... mag toneel ook... dan wordt het AN 
 NELISSEN vind ik zeer goed... ik vrees dat m'n 
 repertoire hiermee uitgeput is.

2) 3 DINGEN DIE IK AFGELOPEN JAAR HEB
     MEEGEMAAKT/GEHOORD EN DIE ME 
    ALTIJD ZULLEN BIJBLIJVEN.

    - Dat ongelooflijk treffen op de tram met die  
      volkse man, dat was gewoon hilarisch en    
      elke keer ik m'n haar was denk ik er terug aan.

    - Mijn eerste en heel waarschijnlijk laatste  
      overwinning op de minigolf, daar zal ik de   
      rest van m'n jaren op moeten blijven teren.

    - De 100ste verjaardag van la mamma.

3) VRESELIJKE BLUNDERS DIE IK IN 2007 
     OP MIJN NAAM HEB STAAN EN 3   
     DINGEN DIE ME STIEKEM TROTS
     MAKEN

Ik zal eerst maar de blunders aanpakken voor zover
ik ze me nog herinner... mijn geheugen is namelijk zéér selectief... hm hm :

  Zopas nog een plastieken tas ontdekt waarin ik 
  diepvriesartikelen had gestopt om later mee naar  
  boven te nemen... glad vergeten natuurlijk... er
  hing al dagen een vies luchtje in onze waskelder
  en er lag regelmatig een verdacht plasje waar onze
  Poekie de schuld van kreeg... eergisteren bij het
  vullen van de vrieskist en het sorteren van de
  boodschappen ontdekte ik die zak met inhoud...
  DE veroorzaker van het vieze plasje en luchtje.

  Ik heb er nog wel enkele begaan hoor... vroeger
  noemde men dat "verstrooid" zijn... heb ik altijd
  al gehad... als het me nu overkomt noemt men het 
  "beginnende dementie" dus mensen... vergeef me
  als ik me de andere flaters niet kan herinneren...
  de leeftijd he.
                               
   Dan de dingen die me (stiekem) trots maken en
   die ik nu aan de openbaarheid ga prijsgeven :

  - Eerst en vooral ben ik er trots op dat mijn 
     kinderen, niettegenstaande verscheidene 
     tegenslagen in hun leven, er steeds
     weer met frisse moed tegenaan gaan.
   - Dan ben ik er ook fier op dat ik, alhoewel ik  
     zoveel ouder ben dan m'n blogmaatjes, erin
     geslaagd ben hun vriendin te worden.
   - Ook dat ik het tot hiertoe altijd heb  
      klaargespeeld alle diverse technische  
      dingementen in ons huis aan de praat 
      te  krijgen, weliswaar met veel gezweet en 
      gesakker EN soms ook met de hulp van zoon-
      lief die erop staat dat moeke bij de tijd blijft.
     

4) 3 MENSEN DIE IK HIERMEE GA  
     OPZADELEN

Het is geen onverdeeld genoegen ik weet het, maar ik koos :

Bojako
Troubadoerke
Ludovikus

omdat ik weet dat die het wel zullen aankunnen... en vergeet niet dat stokje weer door te geven aan
3 andere slachtoffers.

Goeie moed mensen, je moet er nu niet direct  je patatjes voor koud laten worden, neem er de tijd voor... doei!!! 

Ik heb gemerkt dat mijn WOW maatjes tegenwoordig de moderne (lees hier vunzige) toer opgaan... na zwaar wikken en wegen heb ik besloten hen gezelschap te houden door jullie deze prachtige bink voor te stellen

HET IDOOL 2008

hij zingt, danst en wiebelt, om er tenvolle van te genieten zet eerst de blogmuziek uit a.u.b.

Zoals ik al vertelde zijn wij nu eindelijk ook bij de grote mensen aangekomen t.t.z. wat TV betreft toch... maar jongens toch het is een hele bedoening  hoor... we zitten ook nog met Brussel op gewone antenne en om een van de kanalen te bereiken moeten we een hele weg afleggen... eerst TV aan... uiteraard... dan naar Ext switchen... dan de video aanzetten en op AU-2 zetten... dan de satelliet aan... en dan in omgekeerde richting terug... deze ochtend geprobeerd een film te programmeren op video... was op den duur alles kwijt... ook het noorden... heb enkele haren uitgetrokken van frustratie... zit nu met spanning af te wachten of m'n experiment gelukt is.

Zoon  kwam gisteren binnengewaaid om te zeggen dat hij vandaag op sollicitatiegesprek moet... is op zijn scooter naar Herentals... zo'n 30 km van hier... en met die wind en regen... bbrrr... moeke hier zit met alle vingers en tenen gekruist voor de goede afloop.

Toen ik dan eindelijk bij den Buddy aankwam lag daar een mailtje van dochter te wachten met het ontstellende nieuws dat haar eerste jeugdliefde... waar ze 5 jaar mee samenwoonde... plotseling overleden is... ik heb er al eens over geschreven... die jongen was drugsverslaafd en dochter heeft die 5 lange jaren getracht hem te helpen... tot haar laatste cent heeft ze in die hopeloze taak gestoken... zij heeft een goede betrekking maar hij verloor eerst zijn baan en toen maakte hij overal schulden die zij dan ging betalen... tot de maat vol was... na een kleine erfenis van mijn tante verdeelde ik het geld in drie... een part voor zoon die zijn wagen ermee afbetaalde... een part voor mij om ons huis te laten schilderen... een part voor dochter die toen maar eerst bekende dat ze met dat geld ging verhuizen want daarvoor kon ze het zich niet veroorloven... haar laatste spaargeld was op... ze heeft toen met hem gebroken maar ik kan jullie verzekeren dat het een pijnlijke dag was... voor haar... voor hem en ook voor ons... want uiteindelijk ken je die jongen al zo lang... en nu dood... zoiets was eigenlijk wel te verwachten maar toch komt het hard aan... 38 jaar... een heel verknoeid leven.

Om af te sluiten efkes wat plezanters... zondag werden we uitgenodigd door vrienden voor een brunch in een ietwat chique gelegenheid... ik ga nu geen reclame maken hier want dat mag niet... alleen Pascalleke mag dat... hehe... maar het was schitterend... we begonnen met champagne... dan voorgerechtenbuffet met alle mogelijke lekkere hapjes... ben tweemaal gaan aanschuiven... dan een visgerecht... daarna vleesgerecht... en een dessertenbuffet om van achterover te vallen... deed het ook bijna... mijn maag stak zover vooruit dat ik achterover moest hellen... was precies 7 maanden zwanger... dat alles overgoten met witte en rode wijn à volonté... en genuttigd bij de klanken van een tweemans live orkestje met als gitarist De Nest... we hebben zelfs nog een voorzichtig dansje gepleegd... jawel voorzichtig want 't manneke zat met een zere knie en ik met een ballonmaag... maar het is de intentie die telt he!

Woensdag kwamen de kinderen bij ons eten... we hebben de jarigen tegelijk in de bloemetjes gezet... drie jarigen op tien dagen tijd is me een beetje te gortig en dan nog in de periode van Kerst en Nieuwjaar... zoon ging die avond werken... was vol enthousiasme want deze job was nu echt eens geknipt voor hem... hij is nu 37 geworden en werkt al sinds zijn 17 via interim... zoals gewoonlijk hadden ze hem hier weer gouden bergen beloofd maar dit keer zag hij het wel zitten... toen ik gisteren... donderdag... na een dag lang gepoets en gerommel met een zucht van verlichting bij den Buddy ging zitten zag ik zoon op messenger verschijnen... ik vroeg hem waarom hij niet aan het werk was en kreeg... na lang wachten... als antwoord dat hij niet moest terugkomen... op m'en herhaalde vragen steeds radiostilte... ik natuurlijk ongerust want voelde met m'n klompen aan dat er iets mis was... ik man opgetrommeld en gezegd dat we direct naar hem thuis moesten rijden... toen we al in de gang stonden belde hij me op en heeft hij het hele verhaal via de msn verteld... toen hij 's middags op kantoor kwam om rapport uit te brengen zegden ze hem doodgemoedereerd dat hij niet meer moest komen... hij weet echt niet waarom... deed zijn werk goed... zelfs meer dan hij moest... zat thuis nog zijn rapporten op de PC op te stellen... en dan dit... hij is al vaak met zijn neus tegen de muur gelopen... begint steeds weer met goede moed aan weer een andere karwei maar hij heeft steeds pech... dan ziet hij hoe sommigen van zijn collega's er de kantjes aflopen en er mee wegkomen... hij kan dat dus niet... probeert altijd het uiterste te geven... maar krijgt stank voor dank... ditmaal raakte het hem nog meer dan anders... we hebben heel lang zitten praten... maar ik kan het maar niet uit m'n hoofd zetten... tot hiertoe is hij nooit de moed kwijtgeraakt maar ik vrees dat hij op den duur het niet meer ziet zitten... altijd maar weer van nul beginnen om tenslotte te eindigen op nul... hoe lang hou je zoiets vol... hij vindt altijd weer werk maar de rek gaat eruit.

Sorry mensen voor deze klaagzang maar het zit me werkelijk hoog... hoe oud ze ook worden het blijven steeds je kinderen en als men je kinderen raakt... jullie kennen dat gevoel ook wel