Leven als laatste kans xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

Wij leven tegenwoordig langer, maar alles samen genomen toch ook weer korter.

Vroeger leefden de mensen immers dertig jaar plus eeuwig.

Tegenwoordig nog slechts negentig jaar.

Die vasstelling maakt duidelijk wat de Duitse pedagoge en sociologe Marianne Gronemeyer verstaat onder “Leven als laatste kans”: feitelijk beschouwd houden de mensen enkel rekening met deze aardse levenstijd. En daarin verlangen zij naar het optimale, pijnloze geluk. “Alles – en wel onmiddellijk”, zo luidt de jeugdige samenvatting.