Afscheid
Vandaag was het weer kinder-voeder-dag... dat maakt dat ik uren in de keuken sta om bergen voer te prepareren en daarna als ze weg zijn nog eens de overtollige eetwaren in dozen te pakken en te trachten er een plaatsje voor te vinden in de vriezer... dit gedaan zijnde is moeder's pijp uit en met mijn laatste krachten zit ik hier mijn blogje op te peppen... hierna kruip ik m'n bedje in want morgen moet ik er heel vroeg uit... hoe vroeg... zo tegen 5 u... ja dat is onmenselijk vroeg ik weet het maar we maken met de club een daguitstap naar Düsselforf... was weer lang geleden dat we op stap gingen.
Deze namiddag kregen we een telefoontje van de zoon van een van onze vrienden F... F was plots overleden... hij had in de kliniek gelegen... was terug thuis en wij dachten dat hij wel zou herstellen maar zie... het is wel schrikken... we hebben heel wat jaren samen met F en nog anderen wandel- en fietstochten gemaakt... de laatste jaren kwam hij kaarten met 't manneke en nog 2 vrienden... weer een hoofdstuk afgesloten... hoe ouder je wordt hoe meer je moet afscheid nemen... van je familie... je vrienden... dingen die je niet aankunt en moet opgeven... triest toch... als kind begin je een boek te schrijven... er komen steeds nieuwe paginas bij... dan komt het keerpunt en moet je blad na blad uit je boek scheuren tot er helemaal niets meer overblijft... ik denk dat ik maar ga slapen voor ik in tranen uitbarst uit puur zelfmedelijden... ik trek me terug... DADA!!!




7 reacties op dit bericht
Terwijn de 4 genieten van een laat herfstzonnetje klop ik snel even aan om een knuffel te geven! Groetjes
..
*
En ja, het wordt nu wel erg duidelijk dat we meer verleden hebben dan we nog toekomst hebben. Daarom is het zo belangrijk dat je van elke dag geniet en er het beste van maakt. Maar iets zegt me dat jij dat goed onder de knie hebt. Houden zo!
Dikke kus van moi en tot in den draai.
Geniet maar van vandaag..
"
...
en een griezellik van Hoshi!
Hoi Myette