Vrienden

WINTERHULP
De oudjes die wereldoorlog II hebben meegemaakt kennen dat nog wel... iedereen weet ook hoe ellendig het is in de kou te moeten zitten... geen geld voor gas of kolen... niet voldoende warme kleding... ik was ook zo'n oorlogskind maar gelukkig heb ik nooit echt in de kou gezeten... weliswaar was het zuinig stoken met één kachel in de huiskamer... maar de andere kamers bleven steenkoud... wie kent nu nog ijsbloemen op de ramen... die waren wel mooi maar voor mij hoeven ze niet meer... ik zet de laatste tijd de verwarming lager eens de kamer op temperatuur is... dat blijft zo tot de avond valt en dan gaat de thermostaat weer hoger... kwestie de stookkosten draaglijk te houden... daarstraks waren we la mamma gaan bezoeken en ik was vergeten die therm terug op automatisch te zetten... zat met den Buddy gezellig te keuvelen en kreeg het steeds maar kouder en kouder... ellendig gevoel is dat... tot m'n eurocent viel... zalig als je die warmte voelt.

Toen ik daarstraks met Hamlet zat te praten vertelde hij me dat hij zo tegen de winter opzag... geen warme kleding genoeg... niet genoeg voedsel... gebrek aan alles daar of je moet een van de zeldzamen zijn die nog wat spaargeld over hebben... de winters in Palestina zijn vreselijk koud en zonder vuur niet te harden... dat deed me aan de oorlogsjaren denken... die mensen zitten al jààààren in zo'n toestand en zien gewoon geen uitkomst.

Heeft een van jullie misschien een idee hoe je gebruikte en afgedankte warme kleding kunt opsturen... ik zou gaarne helpen maar weet niet hoe... ben ook door omstandigheden die jullie kennen in m'n bewegingen belemmerd... laat jullie clevere breinen eens werken... misschien komt er volgende meeting iets bovendrijven... ik zit hier al de hele avond op te broeden... voel me zo gebonden.

WAAROM???
Ik heb weer van die dagen dat ik me alles begin af te vragen... gewoonlijk stop ik duistere gedachten ver weg... heb er toch maar alleen last van en wat haalt het uit... toen ik jong was kon ik me eindeloos verdiepen in de "vragen des levens" maar aangezien ik nooit een antwoord kreeg heb ik dat maar opgegeven... ik leef in het heden en probeer er het beste van te maken... gisteren is voorbij en morgen zien we wel weer.
Toch blijven die vragen steeds weer opduiken... als ik la mamma bezoek in het RVT en ik zie die wrakken daar zitten... half of helemaal blind... zo doof als een pot... ineengezakt in hun zetel... dan vraag ik me af WAAROM zo blijven bestaan want leven is het niet meer... terwijl er veel jongere mensen sterven aan allerlei kwalen... en dan die afschuwelijke oorlogstoestanden over de hele wereld... meneer pastoor vroeger probeerde je dan wijs te maken dat God het zo wilde... ik was nog een kind en toen al dacht ik "amaai merci als dàt God is die het zo wil mag hij voor mij den boom in" ja je ziet het... ik had al heel vroeg "stoute" gedachten... die zijn er alleen maar erger op geworden... ga ze jullie niet vertellen... wil hier geen tere zieltjes kwetsen... ik begrijp gewoon niet hoe mensen zich nog kunnen laten leiden door een of andere religie die haat predikt... zijn die nu zo dom of verblind?
Ach er is zoveel dat ik niet begrijp en dat vreet soms aan me...

Genoeg van dat gezever... ik word er zelf "ni goe van"... ik wil het nog even hebben over rijstvlaaien... gisteren kregen de kinderen die vla als dessert... weliswaar aangekleed met een flinke schep vanille roomijs... en ze hebben gesmuld... dan duikt weerom die prangende vraag op
WAAROM
ben ik de enige die niet van rijstvla hou... ik eet weliswaar alles wat me voorgezet wordt... la mamma zegde vroeger altijd dat ik "een goe varken" was... dat spreekt boekdelen nietwaar... ik zou er voorwaar complexen van krijgen... ben ik abnormaal?

Deze week niets bijzonders gebeurd... de gewone routine... beetje zon... beetje regen... dinsdag op de golf kregen we zelfs een hagelbui op ons koppeke... en koud dat het was... heb de geraniums juist op tijd binnengezet... die staan nu gelukzalig te pronken met hun bloemen op het overdekte terras... lekker warm... dat terras is de "nursery" waar alle kwijnende planten gezet worden tot ze ofwel dood ofwel terug fit zijn... de fitte mogen dan terug naar beneden in de living... de dode... ja die gaan de composthoop in.

Vandaag is het poetsdag... heb efkes tijd vrijgemaakt om jullie in te lichten... nu moet ik efkes het bed opmaken... de was in de machine proppen... opruimen... de rommel van gisteren terug in de kast zetten... de.... STOPPPPP... ik ben al moe voor ik begin!

Een echte pechvogel ben ik toch!!!
 Zondag op de mini golf de pannen van het dak gespeeld enne... ik stond samen met een van de mannen tweede... dan moet er gebarreerd worden... nu ben ik echt niet zo'n competitie-beest... maak ik toch op veld 5 een putfout... dus Myette was derde... voor de drie eersten zijn er elke zondag twee taarten en een doos pralines voorzien... die taarten zijn altijd maar dan ook altijd van die lekkere fruitdinges met slagroom en biscuit enne... enfin lekker... ik als derde moest nemen wat de anderen hadden laten liggen... een piepklein doosje maar met een loodzwaar geval erin... ik wilde niet hebberig overkomen dus wachtte ik om in de doos te loeren tot we in de auto zaten... wat een teleurstelling... voor die ene keer dat IK eens bij de eersten was had ik toch wel een rijstvla gewonnen zeker... miljaarde miljaarde... rijstvla is wel het allerlaatste waar ik naar grijp... eet dat alleen als ik door de honger van m'n graat val... maar allee ik heb het onding in de vriezer gestopt en woensdag krijgen de kinderen het als dessert... zal het wat aankleden met ijskreem en er een of ander fruit opleggen zodat het er wat appetijtelijker uitziet...
Een echte pechvogel ben ik toch!!!

Kan het nog erger? Ja het kan!
Na m'n puree-blunder van enkele dagen terug... nam ik het vaste voornemen me in de toekomst wat meer te bezinnen vooraleer iets te beginnen... tussen ( ) jes de friteuse is in haar oorspronkelijke glanzende staat hersteld... heb me er zondag namiddag op toegelegd met ware doodsverachting.

Gisteren vond ik het hoog tijd worden nog eens m'n blog bij te werken... och jullie hebben niets gemist hoor... er was niet veel te vertellen of het zou moeten zijn dat je gaarne wil horen hoe ik m'n was en strijk heb klaargekregen... ik zette me dus breeduit voor den Buddy... gaf hem het bevel eens een leuke prent uit m'n voorraad op te vissen... hij deed de map "mijn afbeeldingen" open... hoe ik het gelapt heb weet ik niet maar ik heb met mijn domme kop per abuis iets aangevinkt dat "verbergen" heette... denk ik toch... ik zal het ook nooit afleren... zit altijd met m'n vingers aan allerlei knopjes te prutsen... enfin deze keer was het raak... map verdwenen... met in die map submappen met honderden gescande foto's... pps -kes... filmclips... enz. enz...
in wanhoop heb ik bijna al m'n haren uitgetrokken... heb nog uuuuuuren zitten prutsen om die operatie om te keren... mijn "zoekhondje" ingeschakeld maar hoe die ook stond te krabben en te zoeken... nikske gevonden... dan systeemherstel gedaan en... ja map "mijn afbeeldingen" stond er terug mèt inhoud... ikke blij als een kind... maar oweeeeee... elke map die ik opende was leeg... ze zijn er dus nog maar de inhoud is "verborgen" en hoe moet ik die weer aan het licht brengen...

IS ER EEN DOKTER IN DE ZAAL???

Heb intussen enkele bezoekende chatters aan de tand gevoeld maar die weten het ook niet... heb mailtje gestuurd met S.O.S. naar zoon maar nog geen antwoord gekregen... vannacht akelig gedroomd... ik zat gevangen ergens en kon maar niet buiten geraken... zal wel iets met die map te maken hebben... hoe oud moet je worden om tot de jaren des verstands te komen???

STOMSTOMSTOM
Zal ik dan nooit eens de volmaakte huisvrouw worden... blijkbaar niet... enige tijd geleden kocht ik me een nieuwe friteuse... de oude vertikte het namelijk me nog langer van dienst te zijn... het nieuwe model is werkelijk veel handiger... je kan ze helemaal demonteren voor een grondige reinigingsbeurt... eergisteren was het zover... oude olie eruit... me met detergent en speciale ontvettingsspray erop geworpen... was er toch wel twee uurtjes mee zoet voor ik het ding tot m'n volle tevredenheid terug kon monteren... 3 liter verse olie erin... klaar voor de strijd... gisterenvoormiddag nam ik een reeds opengebroken zak kroketten (?) uit de vriezer... loerde eens in de zak... zag er rolletjes patat inliggen... legde de zak in de frigo tot nader gebruik... 's avonds friteuse op... rolletjes patat erin en... owee het begon onrustwekkend te borrelen en schuimen... maar nog viel m'n cent niet... tot er een laag patat kwam bovendrijven en ik het mandje bovenhaalde... de rolletjes waren geslonken tot keuteltjes... toen maar eerst ging ik die zak eens nader bekijken en merkte dat ik er puree had ingegooid... om te huilen... m'n propere verse olie een brij... de propere blinkende friteuse een ramp... heb toch nog wat frites kunnen bakken en dan vol walging friteuse opzij gezet tot ik de moed bijeen kan schrapen ze uit te mesten... wat nog moet gebeuren... ze staat me nu verwijtend aan te kijken elke keer ik de keuken binnenkom... je zou voor minder je eetlust kwijtgeraken.
STOMSTOMSTOM

HOI... HI... HALLO
Iedereen knusjes thuis gezeten voor TV of computer?
Fijn... dan ga ik jullie efkes rapport uitbrengen wat ik zoal afgelopen week uitgevreten heb...

Bezijdens de gewone bezigheden zoals petanque en golf niet veel bijzonders of het moest jullie interesseren dat we met de Poekie naar de dierenarts getrokken zijn... het beest deed de laatste tijd heel raar... sprong op kasten en tafels dat het een lieve lust was... iets dat ik helemaal niet kon tolereren... toen ik ook nog een bolleke in haar nek voelde vond ik het tijd worden eens met haar naar de vet te gaan... eerst zo'n bakje gaan halen om ze in te verpakken... dan wachten tot ze prinsheerlijk lag te zonnen... ze in haar nekvel gegrabbeld en in dat bakje gekieperd... dit gedaan zijnde de wagen in en met een luid zingende kat naar de dokter gereden... de hele rit door zit ze dan luidkeels klagend te miauwen... wij antwoorden dan in koor... kun je het je voorstellen... een trio zingende katten?
Eens bij de dokter is het de gedweeheid zelve... buik tegen de tafel gedrukt... haren die van de stress rondvliegen... natte zweetpootjes... maar zooooooooo lief... spuit tegen de kattenziekte gekregen... de wormpil in haar strot geschoten... vlooienvloeistof in haar nek gewreven... toen de behandeling voorbij was sprong ze uit eigen beweging in dat bakje... blij dat ze daar veilig zat... toen het vrouwtje moest betalen begon de miserie weer... zweetpootjes... haaruitval van de stress... buik tegen... nee dàt niet... enfin het was weer een flinke aderlating... waarom zijn die dierenartsen toch zo duur... als het nu nog een tijger zou zijn die ze moesten behandelen maar zo'n onnozel lief poezebeest!!!

Vandaag was het mijn beurt... m'n jaarlijkse griepborrel gaan halen... gelukkig bleef het maar bij een spuitje en heb ik de wormpil mogen overslaan... vlooien had ik ook niet... nu nog de anti-bronchitis-kuur en ik zou gesteld zijn voor de winter.

We hebben eindelijk weer beeld op onze TV... een hele opluchting want 't manneke werd zo mogelijk nog chagrijniger dan gewoonlijk... zoon is met dat kastje (hoe het ding heet weet ik niet) en de kaart naar de winkel getrokken en die hebben de zaak per computer aangesloten... weer 'n probleem opgelost.

Momenteel zit man met drie vrienden te kaarten beneden en ben ik eventjes gerust... zondag hadden we onze kaartavond met de vrienden... goed gelachen maar ook zwaar betaald... het was weer m'n "jour" niet... maar ik zit dan ook naast m'n buurman en die schept er een hels genoegen in me het bloed vanonder m'n nagels te pesten... het spel heet dan ook "pesten" zodat ik hem niets kan verwijten... ik heb hem wèl beloofd de een of andere dag iets gruwelijks in zijn tuin te gooien... zoek alleen nog een geschikt slachtoffer!

Dit was het dan weer... het laatste nieuws... niet zo denderend maar nog heel wat beter dan het echte nieuws... allee slaap lekker allemaal!!!

Mijn "pijpeke" is uit voor vandaag... voor de buitenlanders... het is genoeg geweest voor één dag... de kinderen kwamen vandaag hun wekelijks voer inslagen en dus stond mamma al heel vroeg aan de kookpot... eerst het dessert want dat moest uren in de frigo staan... tussenin wat mailtjes plegen... een strijkje doen... nog een handwasje... iets verstellen... toen kwam zoon binnenvallen om TV Vlaanderen voor ons op te diepen want we zitten nog altijd met allerlei wereldkanalen behalve die welke ons echt interesseren... weer niet gelukt... morgen komt het vervolg beloofde hij ons... dan nog even ons bestelde voorraadje wijn ophalen want ik had een bon voor 3 € korting die vandaag vervalt en die gooi ik niet gaarne weg... toen we eindelijk aan tafel konden was mijn appetijt al danig verschwunden... het werd toch nog gezellig mede te danken aan de vers ingeslagen wijn natuurlijk.

Gisteravond was 't manneke uit pure verveling al heel vroeg de beddebak ingekropen... toen ik zo tegen half twaalf voorzichtig de slaapkamer inschoof... in het donker want wilde hem niet wakker maken... en weer heel behoedzaam onder de dekens wilde schuiven... wilde dat niet lukken... nee iets zwaars lag bovenop de donsdeken... ik trok en trok maar nee... voorzichtig tastte ik wat rond en wat vond mijn hand... EEN KAT... onze Poekie lag zalig in een bolleke bij de baas... met alle chinezen maar niet bij de deze he... wèg behoedzaamheid... licht aan en trekken aan die dekens... jawadde... poes klemde zich met alle nagels die ze bezat aan de dekens vast... wie ging er winnen... nu moet je weten dat ik niet echt een kattenmadam ben... toen ze in het begin bij ons kwam aanwaaien en we ze wilden op schoot nemen weerde ze zich met klauwen en tanden... sindsdien krijgt ze wel haal dagelijkse portie aaitjes maar oppakken is er niet meer bij... ik dus wapperen met de dekens en donsdeken zo erg dat ik bijna man het bed uitkieperde... desbetreffende man hield zich voor dood... eindelijk is het me gelukt ze de slaapkamer uit te krijgen... toen heb ik nog zeker 10 minuten op en af de trappen achter die kat aangerend want madame wilde niet de garage in waar ze normaliter de nacht doorbrengt... tot ik ze eindelijk de straat heb opgejaagd om daar de nacht door te brengen... met bezwaard gemoed ben ik dan terug m'n bed ingekropen terwijl man nog steeds lag te doen of hij dood was...
Maar wat ik zo fijn vind aan dieren is dat ze totaal geen rancune kennen... deze ochtend liet ik kat binnen en alles was peis en vree... doe dat eens met mensen en het is oorlog.

We hebben ons wèl afgevraagd waarom poes zo plots niet meer op haar vertrouwde plaatsje wil gaan slapen... deze ochtend een grote spin gevangen die in de hal beneden aan 't kuieren was... zou het dàt kunnen zijn... bang van spinnen... het is tenslotte een damespoes!!!

Mannekes ik kan hier m'n plezier weer niet op... toen ik deze ochtend uit m'n slaperige spleetoogjes de kloddernatte vensters zag en... toen ik op het toilet bijna wegwaaide door de wind in de ventilatieschacht... begon het al... ik meldde m'n teerbeminde dat ik forfait gaf... nee hoor in dàt weer staan golfen... mij niet gezien... één lichtpuntje... ik zag een rustige voormiddag voor me opdoemen... man buiten... als ik de kat nu ook nog buiten kon krijgen kon ik eens wat klusjes aanpakken zonder gezeur aan m'n oren... ik begon aan het sorteren van papieren.. naaide vlug een zoom vast... deed een klein handwasje... dan een mini strijkwerkje... en net toen ik dan eindelijk eens bij den Buddy was geraakt om daar wat op te ruimen... kwam man binnendenderen... nat en slechtgezind... als begroeting kreeg ik een vuile blik en de opmerking :"zittenawèrondiecomputer"... lap... dat deed de deur dicht... soms negeer ik die rotopmerkingen maar dan stijgt m'n bloeddruk onrustbarend... dit keer werd er niet gezwegen en... nog meer donkere wolken aan het Antwerpse zwerk... om me te ontladen gooi ik m'n frustraties maar op het blog.

Het was me het weekje wel... zoon heeft zowat de hele week op ons dak gezeten om die schotelantenne vast te zetten in de goede richting... dat is hem gelukt maar... TV Vlaanderen heeft op 30 september de frequenties veranderd en sindsdien krijgen we die kanalen niet meer binnen... ja heel de wereld komt bij ons binnengevallen... we zitten al enkele avonden te zappen in de hoop de één, VTM, enz. enz. ertussen te vinden maar niets gedaan... we hebben alle 1200 kanalen bezocht maar niets gevonden...
Woensdag toen zoon hier op en neer van en op het dak wipte... zat ik te proberen de ledenlijsten van onze club bij te werken... ik heb blijkbaar ergens iets verkeerd gedaan want ik krijg ze niet meer te voorschijn... uuuuuuren zitten zwoegen maar niks... nada... toen ik tenslotte naar beneden ging om wat af te koelen had onze Poekie een antiek vaasje van de kast gegooid... in stukken... dat beest springt de laatste tijd op de kasten en tafels als we ze even alleen laten... deed ze vroeger nooit... ze maakt dan een schuiver op die kanten kleedjes met als resultaat brokken... dat deed de deur dicht... ik lag om 10 u al in m'n bed.

De volgende ochtend er vroeg uit voor een uitstap met de club naar Lille... we hadden geluk met het weer... toen we in de metro stonden te wachten viel een van onze leden pardoes tegen de grond... direct bewaking en medische dienst erbij... twee van haar vriendinnen bleven bij haar en de rest van de groep trok verder met de gids... gelukkig was het niet ernstig en moest ze niet opgenomen worden... wat me in Rijsel is opgevallen was de bewaking... voor de deur van elke winkel een bewaker... binnen nog enkele... in de metro krioelde het van de politie... wij dachten al dat er iets aan de gang was maar aan het gebrek aan reactie van de "inboorlingen" te zien zijn ze dit daar precies gewend... het was er wel rustig en proper... kan Antwerpen nog veel van leren... wat je wèl moet doen als je daar de trein in stapt is héél rap zijn... de metrotrein is er volautomatisch dus geen bestuurder... onze groep was redelijk groot en bij de laatsten die uitstapten gingen de deuren al dicht... beetje bangelijk als je met je hoofd tussen die deuren terechtkomt... gelukkig ook geen gewonden.

Vrijdag blogdag... het was weer een leuke kletsnamiddag met de nodige drankjes erbij... Lips had voor proviand gezorgd... je merkt dat ze gewend is aan een grote familie want het was overdadig... merci Lipske... het was lekker! En we hebben er een nieuw bloglid bij... en weet je... ze viel best mee

Zaterdag gaan petanquen... goe weer en goe gespeeld... daarna la mamma bezocht... nog alles kits daar.

Nu ik wat afgekoeld ben kan ik terug naar beneden... ik denk dat het een stille avond zal worden...

Sorry mannen maar de overmacht wint!
Klachten bij Natoken a.u.b.

Waarom maken mannen zo moeilijk oog contact?
Borsten hebben geen ogen.

Hoe zou de wereld eruit zien zonder mannen?
Vol dikke gelukkige vrouwen.

Hoe fitnessen mannen op het strand?
Door iedere keer als ze een mooie vrouw zien hun buik in te houden.

Wat zei God na de man gemaakt te hebben?
Dat kan ik beter!

Waarom hebben mannen geen midlife crisis?
Ze blijven altijd in hun puberteit zitten.

Waarom heb je 1 miljoen spermatozoïden nodig om 1 eicel te bevruchten?
Omdat ze de weg niet willen vragen.

Wat hebben elektrische treintjes en borsten met elkaar gemeen?
In feite zijn ze bedoeld voor kleine kinderen, maar het zijn de mannen die er mee spelen.

Wat is het verschil tussen een nieuwe man en een nieuwe hond?
Na een jaar is de hond nog steeds opgewonden als hij je ziet.

Wat is de beste mannier om een man iets te laten doen?
Zeggen dat hij er te oud voor is.

Even een mopje tussendoor

Een nieuwe week... een nieuw geluid!
Ik merk hier juist dat die knipoog alweer enkele dagen oud is... neem het me a.u.b. niet kwalijk schattebollen... dat oudje hier kan niet zo goed meer volgen... de wereld draait te snel voor haar... ik strompel altijd zo'n beetje achteraan...

Van strompelen gesproken... zaterdag moesten we naar een 50-jarig jubileum van vrienden... voor die gelegenheid wilde ik eens een rok aan... probleempje... wat gedragen onder die rok.. ik bedoel hier schoenen he... onderbroek was geen probleem... ik zag plots een paar elegante riemsandaaltjes met superhoge naaldhakken in m'n kast... in jààààren niet gedragen... vroeger m'n "feestschoenen"... zou ik of zou ik niet... ja ze pasten nog... haha... vinger- en teennagels vers in de verf gezet... aangekleed en opgemaakt... nu de schoenen... ramp in het kwadraat... die verdomde schoenen waren aan de binnenkant verduurd met als resultaat nagellak foetsie en tenen pikzwart... gezien de vingerverf niet mocht beschadigd worden 't manneke laten oprukken om de lak van m'n tenen te halen... terug een couchke erop... toch maar kousen aan... en maar hopen dat de sandalen het einde van de dag zouden halen... je moet weten dat die hakken torenhoog zijn... vroeger kon ik er zelfs op dansen... nu hooguit strompelend wankelen... ik dacht : "och wat, zit toch de hele tijd met de benen onder tafel" jawadde... was vergeten dat ik op tijd en stond moet gaan plassen... de eerste keer heb ik dat schitterend weten op te lossen... heb de stokoude moeder van m'n vriendin galant een arm aangeboden... het mens had al een wandelstok dus was ik verzekerd van degelijke steun... de tweede keer moest ik op eigen houtje heen en terug... zowat één km van onze zaal naar de toiletten... enfin ik heb zo waardig mogelijk geschreden... meer kan een mens niet doen he...
toen ik thuis kwam begon ik haast te kwijlen van verrukking toen ik m'n crockskes geduldig op me zag wachten.

Als over-tafelbuur had vriendin me met haar Indiaase vrienden opgescheept... de vrouw sprak perfect Nederlands maar de man... alhoewel ze al 20 jaar hier wonen... alleen Engels... dat was wèrken mensen... drie uren over religie en politiek in een vreemde taal... doodmoe werd ik ervan... ga dan al eens naar een feest met als doel je te ontspannen... ik heb me echter flink geweerd... al m'n feministische stekels kwamen omhoog want... alhoewel volledig aangepast aan het leven hier... dacht hij toch... is vaders woord nog altijd wet en hun volwassen zoon moet zich schikken of hij kan beschikken... toen ik de vrouw even alleen sprak bekende ze dat ze haar ambitie om dokter te worden heeft moeten opgeven toen ze met hem trouwde... eigenlijk onder druk van haar familie... ze hebben nu een eigen zaak waar zij het brein is en het meeste werk verzet... terwijl hij nog steeds de orders uitdeelt... wat zij lankmoedig en met de glimlach accepteert... ben ik wàt blij niet in een van die Arabische of Oosterse landen te zijn geboren... niet bang zijn mensen... ik heb me de hele tijd keurig gedragen al had ik zo al dadelijk m'n bedenkingen... die mannelijke arrogantie is er gewoon niet uit te kloppen... ik heb verscheidene chatters en wat me altijd opvalt is dat die mannen zo rot bedorven worden door hun moeders... ze adoreren hun mamma's dan ook... maar dan vraag ik me af waar de schuld ligt... als die moeders eens wat strenger tegen hun zoontjes zouden optreden werden het misschien ooit nog eens menselijke mannen.

Voilà ik heb gezegd... om af te koelen ga ik m'n strijk attakeren... hoera!!!

GOEIE MORGEN ALLEN SAMEN