Nemo

Sorry mannen maar de overmacht wint!
Klachten bij Natoken a.u.b.

Waarom maken mannen zo moeilijk oog contact?
Borsten hebben geen ogen.

Hoe zou de wereld eruit zien zonder mannen?
Vol dikke gelukkige vrouwen.

Hoe fitnessen mannen op het strand?
Door iedere keer als ze een mooie vrouw zien hun buik in te houden.

Wat zei God na de man gemaakt te hebben?
Dat kan ik beter!

Waarom hebben mannen geen midlife crisis?
Ze blijven altijd in hun puberteit zitten.

Waarom heb je 1 miljoen spermatozoïden nodig om 1 eicel te bevruchten?
Omdat ze de weg niet willen vragen.

Wat hebben elektrische treintjes en borsten met elkaar gemeen?
In feite zijn ze bedoeld voor kleine kinderen, maar het zijn de mannen die er mee spelen.

Wat is het verschil tussen een nieuwe man en een nieuwe hond?
Na een jaar is de hond nog steeds opgewonden als hij je ziet.

Wat is de beste mannier om een man iets te laten doen?
Zeggen dat hij er te oud voor is.

Even een mopje tussendoor

Een nieuwe week... een nieuw geluid!
Ik merk hier juist dat die knipoog alweer enkele dagen oud is... neem het me a.u.b. niet kwalijk schattebollen... dat oudje hier kan niet zo goed meer volgen... de wereld draait te snel voor haar... ik strompel altijd zo'n beetje achteraan...

Van strompelen gesproken... zaterdag moesten we naar een 50-jarig jubileum van vrienden... voor die gelegenheid wilde ik eens een rok aan... probleempje... wat gedragen onder die rok.. ik bedoel hier schoenen he... onderbroek was geen probleem... ik zag plots een paar elegante riemsandaaltjes met superhoge naaldhakken in m'n kast... in jààààren niet gedragen... vroeger m'n "feestschoenen"... zou ik of zou ik niet... ja ze pasten nog... haha... vinger- en teennagels vers in de verf gezet... aangekleed en opgemaakt... nu de schoenen... ramp in het kwadraat... die verdomde schoenen waren aan de binnenkant verduurd met als resultaat nagellak foetsie en tenen pikzwart... gezien de vingerverf niet mocht beschadigd worden 't manneke laten oprukken om de lak van m'n tenen te halen... terug een couchke erop... toch maar kousen aan... en maar hopen dat de sandalen het einde van de dag zouden halen... je moet weten dat die hakken torenhoog zijn... vroeger kon ik er zelfs op dansen... nu hooguit strompelend wankelen... ik dacht : "och wat, zit toch de hele tijd met de benen onder tafel" jawadde... was vergeten dat ik op tijd en stond moet gaan plassen... de eerste keer heb ik dat schitterend weten op te lossen... heb de stokoude moeder van m'n vriendin galant een arm aangeboden... het mens had al een wandelstok dus was ik verzekerd van degelijke steun... de tweede keer moest ik op eigen houtje heen en terug... zowat één km van onze zaal naar de toiletten... enfin ik heb zo waardig mogelijk geschreden... meer kan een mens niet doen he...
toen ik thuis kwam begon ik haast te kwijlen van verrukking toen ik m'n crockskes geduldig op me zag wachten.

Als over-tafelbuur had vriendin me met haar Indiaase vrienden opgescheept... de vrouw sprak perfect Nederlands maar de man... alhoewel ze al 20 jaar hier wonen... alleen Engels... dat was wèrken mensen... drie uren over religie en politiek in een vreemde taal... doodmoe werd ik ervan... ga dan al eens naar een feest met als doel je te ontspannen... ik heb me echter flink geweerd... al m'n feministische stekels kwamen omhoog want... alhoewel volledig aangepast aan het leven hier... dacht hij toch... is vaders woord nog altijd wet en hun volwassen zoon moet zich schikken of hij kan beschikken... toen ik de vrouw even alleen sprak bekende ze dat ze haar ambitie om dokter te worden heeft moeten opgeven toen ze met hem trouwde... eigenlijk onder druk van haar familie... ze hebben nu een eigen zaak waar zij het brein is en het meeste werk verzet... terwijl hij nog steeds de orders uitdeelt... wat zij lankmoedig en met de glimlach accepteert... ben ik wàt blij niet in een van die Arabische of Oosterse landen te zijn geboren... niet bang zijn mensen... ik heb me de hele tijd keurig gedragen al had ik zo al dadelijk m'n bedenkingen... die mannelijke arrogantie is er gewoon niet uit te kloppen... ik heb verscheidene chatters en wat me altijd opvalt is dat die mannen zo rot bedorven worden door hun moeders... ze adoreren hun mamma's dan ook... maar dan vraag ik me af waar de schuld ligt... als die moeders eens wat strenger tegen hun zoontjes zouden optreden werden het misschien ooit nog eens menselijke mannen.

Voilà ik heb gezegd... om af te koelen ga ik m'n strijk attakeren... hoera!!!

GOEIE MORGEN ALLEN SAMEN

Vandaag een vermoeiende maar ook wel leuke dag gehad... een vriendin vroeg me met haar te gaan winkelen... ze wilde nog vlug een nieuwe outfit voor haar jubileum-feest voor zaterdag... nu is het zo dat ze iets "anders dan anders" wilde... had al de halve stad afgedweild maar niets betaalbaars gevonden... ik werd er bijgesleurd om haar morele steun en wat advies te verlenen... nu ben ik met haar al wel eens gaan winkelen en onze smaak is wel verschillend... dus stond er me een zware taak te wachten maar ik was vast van plan haar in een nieuwe outfit te krijgen vandaag al was het het laatste wat ik zou doen... om 10 u al op stap... je kent dat wel... winkel in en winkel uit tot je voeten er bijna afvallen... na een hapje en een drankje terug op stap... na veel passen en beraadslagen is het GELUKT... toch nog een duur grapje maar het is het waard... we zijn dan nog een koffie gaan drinken op de goede afloop en om m'n voeten te sussen heb ik een knoert van een gebak besteld... ik vond dat ik dat wel verdiend had... weet je wat ik wèl vervelend vond... dat ik zèlf niets mocht kopen... ik zit momenteel ietwat krap bij kas en had me vast voorgenomen me niet te laten verleiden... buiten dat stuk taart is het me warempel gelukt ook... GOED HE!!!

Zaterdag alleen gaan petanquen... 't manneke was met een vriend naar de postzegelbeurs in 't Bouwcentrum hier... ik was in prima vorm en won 2 matches... na de middag moesten we de nieuwe werken van een vriend-beeldhouwer gaan bewonderen en bewonderen deden we... die man word met het jaar beter...
zondag zoals gewoonlijk naar de golf... na de prijsuitdeling blijven plakken... partijtje petanque gespeeld... toen vroeg een van de vrienden of we mee gingen eten... ik was weer eens vergeten vlees uit m'n vriezer te halen en greep met beide handen de gelegenheid om niet te hoeven koken... lekker Italiaans gaan eten met natuurlijk een smakelijk wijntje erbij... mmmmm... het was wel de huiswijn maar geen chateau migraine... heb goed geslapen maar beetje kort... toen ik deze ochtend op de tram naast een jonge vrouw zat viel ik bijna in slaap door de dampen van haar parfum... kwam nog net op tijd tot m'n positieven aan de juiste halte.

Dit blogje is tot stand gekomen met de nodige onderbrekingen... ik vergeet steeds yahoo en msn op "afwezig" te zetten wanneer ik aan 't werk ben met als resultaat dat ik steeds gestoord wordt door chatmaatjes... vandaag kreeg ik enkele verrassingen... ik kreeg er 3 aan m'n deur die ik al in maanden niet meer gehoord had... ik had ze dus uit m'n chatlijst gegooid en... daar stonden ze... de ene na de andere... was wel een leuke surprise... het doet altijd plezier als je merkt dat men je niet vergeten is.

Wat zal ik goed slapen vannacht... ik hoop voor jullie hetzelfde... tot de volgende!!!

Wat me nu vandaag overkomt is gewoon bangelijk... deze morgen "wipte" ik uit bed... wat al niet normaal is want dit gebeurde me al enkele maanden niet meer... dat ik m'n bed "uitwipte" bedoel ik... het was de laatste tijd meer al steunend kruipen... na m'n gezond ontbijtje met peer en banaan begon ik direct aan het werk... ook al niet gewoon want ik vlei me na het ontbijt altijd in m'n zetel en begin te cryptogrammen of anders ga ik den Buddy wakker schudden... nu dus niet... ik dook in m'n keuken... trok een la open en wat zagen m'n zeer wakkere oogskes... een boel ongerechtigheden die dringend een beurt nodig hadden... na die ene la volgende een tweede en een derde en een vierde en... nee ik moet hier stoppen want de lades zijn op... toen volgden de kasten... mensen ik ben rijker dan ik dacht... wat een verzameling keukenhulpstukken waarvan ik niet wist dat ik ze bezat... toen m'n hulp binnenkwam heb ik ze aan de bovenste kasten gezet want daar moet ik een ladder voor op en ik heb hoogtevrees... m'n dampkap moest er ook aan geloven en die ligt momenteel te baden in haar vierde sopje... toen ik iets uit m'n secretaire nodig had trof ik daar ook al een wanordelijke bende aan... gelukkig geen vettige troep maar wel een stoffige... en weet je... als je papieren wil sorteren moet je die een voor een vastnemen en inkijken... ik wil de kans niet lopen dat ik m'n aandelen in die goudmijn in de prullenbak gooi... ah nee he... enfin er werd duchtig gerommeld vandaag... en wat de zaak nóg schrikwekkender maakt is dat ik nu... alhoewel doodmoe... NOG opruimkriebels heb... aanstaande moeders die spoedig gaan bevallen hebben dat ook blijkbaar... als dat bij mij het geval is zal het wel van een floeren aap zijn... wie wil peter en meter zijn?

Ik hoop nu maar dat m'n vlijtige bui morgen niet over zal zijn want ik zit hier met een strijk om U tegen te zeggen... doet me eraan denken dat de kleerkast eens moet uitgemest worden... tijd om wat zomergoed op te bergen... en dat medicijnkastje... dan heb ik ook nog den Buddy z'n bureau want die trekt me zojuist aan m'n mouw... en IKKE dan... IKKE ook... zal maar vroeg gaan slapen om morgen weer te kunnen "wippen".

Ach ach... zoon belt juist om te zeggen dat hij morgen namiddag efkes met zijn hoogtewerker komt om onze TV antenne af te breken... en of we dan "efkes" een 20 m lange parkeerplaats aan de overkant willen vrijhouden om dat bakbeest neer te poten... rapper gezegd dan gedaan... die overkant staat vol buitenslapers en die gaan heus niet voor ons hun auto opzij zetten moesten we dan al weten van wie die wagens zijn... enfin we zien wel morgen... zal me het dagje weer worden... hehe van 't verschieten zijn opeens m'n opruimkriebels verdwenen...

Tot de volgende... tenminste als ik morgen overleefd heb!!!

Voilà... zojuist de kinderen uitgezwaaid... ze kwamen eten vandaag en moeder heeft dus de hele namiddag in de keuken gestaan... sloten gezweet... de restjes staan in de frigo en moeke is weer vrij om te spelen...

Maandag trokken we met onze geburen-vrienden naar het Zoniënwoud... dat is al zowat een traditie geworden... eens per jaar doen we in St-Jesus-Eyck een fikse wandeling... daarna lekker eten... weer een wandeling... verleden jaar waren we verloren gelopen en onze buurman had zijn GPS meegenomen... dan sta je daar in dat grote woud... prachtig allemaal... op een kruispunt en je volgt de aanwijzingen... loop je toch nog verkeerd... bij mij kwam het water bijna tot de lippen maar ik vond maar geen geschikte boom om achter te hurken... de meest geschikte exemplaren qua omvang stonden op de wandelpaden en verder het bos in waren het maar sprieten... niet geschikt om er mijn derrière achter te verbergen... ik liep de hele tijd maar met dat liedje van Toon Hermans in m'n hoofd... je kent dat wel... "wat ruist er door het struiiikgewas"... maar nee geen struikgewas te bekennen om me in neer te planten... toen we terug in het restaurant kwamen ben ik met een geweldige zucht op de bril neergeploft... heb ooit eens gelezen dat zoiets soms beter aanvoelt dan een orgasme... wel ik kan het beamen...

Gisteren naar de golf ... prachtig weer... we zijn dan ook blijven plakken... voor de eerste keer deze "zomer" was het windstil en zoel... zàààlig...

Vandaag niet veel gemerkt van het mooie weer... ben de hele dag in de weer geweest met allerlei klussen en dan nog het koken... warm werkje... morgen is het weeral poetsen...

Kindertjes... moeke hier gaat nog wat mailtjes plegen en denkelijk vroeg naar bed... tot de volgende!!!

Eindelijk even tijd om dit blogje eens een beurt te geven... we waren maar één weekje weg maar eens thuis moet alles uitgepakt worden en op de gerechte plaats opgeborgen... de katten moesten een extra knuffel krijgen... onze Poekie had de hele dag op straat gezeten... wilde 's morgens niet binnen toen dochter haar eten kwam geven... toen we thuis kwamen stormde ze nog vóór ons naar binnen... ik vreesde dat ze weer 3 dagen zou gaan zitten koppen zoals de vorige keer maar nee... ze kwam met haar kletsnatte lijf tegen m'n benen schurken... ik droogde haar af en het geluk kon niet meer op... snorsnorsnorsnor...
gisteren en vandaag maakte ze het zich behaaglijk in ons bed en we kregen haar er met geen stokken meer uit... ach we hebben het maar zo gelaten... schuldgevoel zeker!

Mannekes toen jullie vrijdag gezellig zaten te kletsen zat ik met slapende billen in de bus... om half acht vertrokken en om acht uur 's avonds aangekomen... ik was tijdens de vorige dagen ietwat uitgepraat... had een boek meegenomen en het uitgelezen in één trek... ik ben echt niet zo'n geweldig kuddedier... kan genieten van leuk gezelschap... maar vijf dagen met dezelfde mensen optrekken... steeds maar kletsen en luisteren... dat laatste vooral... word ik toch doodmoe van... dan moesten we ook nog eens op een onzalig vroeg uur uit bed om de hele dag achter de gids aan allerlei monumenten... kerken... musea enz. te bezoeken... donderdag namiddag ben ik haast in een drafje door het laatste kasteel van die dag gerend en ben naar buiten gevlucht om me neer te ploffen op een bankje... zààààlig!!!

Ik ga hier geen reisverslag brengen hoor... is niets voor mij... we hebben geluk gehad met het weer... maandag vertrokken we onder een grijze lucht... onderweg druppelde het wat... toen we aankwamen heldere lucht en de volgende drie dagen hadden we prachtig zonnig weer... maar ik... nuchter en graag op alles voorbereid... heb die drie dagen rondgezeuld met plu... regenhoed en zonnebril... zonnebril op m'n kop... plu en hoed niet moeten gebruiken... zeker is zeker... vrijdag weer die grauwe lucht en onderweg regen... is dàt geen chance hebben?

In Dresden liep veel schoon volk rond... niets dan oude mensen... het bedienend personeel was zichtbaar toeristenmoe... ze konden geen greintje begrip opbrengen als we ze niet direct verstonden... terwijl wij dan toch de moeite nemen om hun taal te verminken... daar heb ik me toch wel aan geërgerd... ze voelen zich blijkbaar nog altijd superieur... nou ik ben niet bepaald een Duitsland fan en na deze week kan ik er zeker tegen voor enkele jaren... gelukkig hadden we een toffe ploeg... allemaal vrienden onder elkaar en de wijn aan tafel was meer dan drinkbaar... het eten was... hoe zal ik het zeggen... eetbaar maar typisch Duits... d.w.z. zwaar... één uitspringer... de Wursten... die waren allemachtig lekker en het ontbijtbuffet kon er ook wezen!

Gisteren en vandaag de was gedraaid en de strijk gedaan... den Buddy wat bijgesteld want die had kans gezien tijdens die week het een en ander kwijt te spelen... heb hem natuurlijk uitgefoeterd maar hij trok het zich niet erg aan... als de kat van huis is nietwaar... heb de blogjes gelezen en commentaar geleverd... mailtjes gelezen en beantwoord... geen golf vandaag... te nat... morgen gaan we met vrienden naar het zoniënwoud... als het niet regent uiteraard... we zien wel.

Tot de volgende!!!

Gericht aan alle vrouwen die het momenteel moeilijk hebben

VERTROUWEN
Of liever misbruik van vertrouwen... ik vind echt niets erger dan door iemand die je je vertrouwen hebt geschonken in de zak te worden gezet... en dat gebeurt me regelmatig... nou ja ik ben dan ook wel wat te goedgelovig... heb de neiging iedereen een kans te geven... wat me soms opbreekt... dan zit ik een tijd in zak en as en... de volgende keer trap ik er weer in.

De laatste weken zit het me niet mee... voel me lamlendig... futloos... ik probeer het niet te laten merken maar het valt me moeilijk... ik kan het niet wijten aan de leeftijd want ik heb altijd last gehad van jo-jo buien... er moet maar iets gebeuren dat me kwetst en lap m'n haar zakt in m'n ogen... ik voel me dan als een uitgewrongen vaatdoek... gelukkig ben ik gemaakt uit veerkrachtig materiaal... noem het maar elastiek... een vriendelijk woord van iemand en hup bibie zit weer op wolkjes.

Vandaag neem ik een rustdag... beetje opruimen... beetje wassen... beetje strijken... alles in heel kleine dosissen... man zit voor de TV geplakt dus die valt me niet lastig... LEVE DE SPORT zou ik bijna gaan roepen... bijna dan toch... morgen moet ik uit m'n krammen schieten... boodschappen... voer inslaan want het kroost komt eten woensdag... zojuist vernomen dat het zondag kaartavond is bij ons... had ik verdorie vergeten aan te tekenen in m'n agenda... dus nog meer voer aanslepen... dat voer is nog niet zo erg maar de drank die erbij komt... m'n pensioen zal er rap doorgejaagd zijn... donderdag komt m'n hulp terug uit vakantie... is 4 weken weggeweest... en tijdens die 4 weken is er niet veel gepoetst hier dus dat zal travakken worden om m'n kot wat toonbaar te maken... zaterdag gaan we bij vrienden eten... HOERA niet koken!!!

Nu ik eraan denk... blogmaatjes... de eerste week van september zitten we in Dresden... dus jullie zullen het zonder mij moeten stellen... pak er eentje op m'n gezondheid en... NIET RODDELEN HE... als m'n oren beginnen tuiten weet ik het wel.

Het is weeral tijd om aan het fornuis te gaan staan... staan kan ik nog maar dat koken is me teveel... ik denk dat ik maar eens de diepvriezer ga plunderen... SURPRISE!!!

Zoals steeds ben ik naar den Buddy gevlucht om al dat sportgelul te ontlopen... sport hier... sport daar... sport overal... het hangt m'nen nikkel uit... vroeger deden we het met voetbal in de winter en de ronde van Frankrijk in Juli maar de laatste jaren komt er gewoon geen einde aan... ook geen begin trouwens... het is doorlopende vertoning... zoals de meesten heb ik de opening van de Olympische Spelen in China ondergaan... en met bewondering en verwondering me zitten vergapen aan de capriolen van dat volkje... het was AF... nu terwijl de spelen volop aan de gang zijn en de Chinezen de ene na de andere medaille in de wacht slepen vraag ik me wel af hoe het degenen vergaat die een steek laten vallen... krijgen die met de roede zoals stoute kinderen of worden ze in een vergeetput gegooid... ik heb toendertijd met afgrijzen toegekeken hoe die arme kleine schaapjes gedrild werden... bij de mariniers gaat het er niet erger aan toe... en dat alles voor de sport... nee pardon... voor het prestige... dan spreken we nog niet over de enorme sommen geld die erin worden gestoken terwijl er zoveel armoede in de wereld is... is het dat waard?
Voor mij dus niet... ik ben dan ook nooit een fanatieke sportieveling geweest... in mijn jongere jaren ging ik regelmatig zwemmen... deed een jaartje aerobics... een jaartje jazzballet... ging fietsen en wandelen in groepsverband... deed jarenlang aan badminton... maar steeds uit liefhebberij... ik heb een totaal gemis aan prestatiedwang... die topsporters lijden allen aan allerlei afwijkingen... knieën die het begeven... gewrichten die kraken... ruggen die krom trekken... bangelijk!!!
Toen ik nog aan badminton deed... ook in competitie ja... heb ik eens in ons krantje een karamellengedicht geplaats getiteld "Sport Is Zo Gezond" dat was toen op een avond de ene na de andere binnen kwam strompelen... volgeplakt met arm-, pols-, knie- en rugbanden... het leek wel een invalidenclub... werkelijk hilarisch... ikzelf ook... zat toen met een tenniselleboog...
Nee hoor voor mij hoeft het niet... ik geniet liever "met mate"... beetje petanquen... beetje golfen... veel lachen... competitie kan me gestolen worden want dan is de pret eraf.

Ni verschieten he mennekes... ik ben er weer... weliswaar maar als 'n "half pan" zoals we dat in Antwerpen zo bloemrijk zeggen... ik zit hier water te lozen als een lekke emmer... nee... niet wat je denkt...incontinent ben ik "nog" niet... maar zweten he... pardon een dame zweet niet... die transpireert... en eigenlijk zou ze dat ook niet mogen doen... ik ben natuurlijk weer tegen de draad in en zweet als een otter... maar bij nader inzicht hoe kunnen otters nu zweten... die liggen de hele tijd in het water te spartelen... enfin... als dit stukje af is ga ik lekker onder de douche... dat vooruitzicht geeft me de kracht door te zetten want... ach mamma mia... de laatste tijd ontbreekt me de goesting om te bloggen... kleine inzinking... gebeurt me wel vaker ... gaat ook weer voorbij.

Na de verjaardag van la mamma heb ik zowat de gewone dingen gedaan... zit momenteel zonder poetshulp zodat ik zelf met m'n eigenste poezelige pollekes borstel en stofvod moet hanteren... het gebeurt dan ook met "de franse slag" zoals wij dat hier heel gemeen zeggen... wat betekent dat ik wat met die vod rondflodder en de stofzuiger niet beroer... die mag ook wel eens vakantie houden... de warme dagen inspireren me ook niet om me uit te sloven... ik kan namelijk heel slecht tegen de warmte... was dan ook een winterbaby... geef mij maar een fris koel windeke en ik fleur helemaal op.

Zoals jullie zullen begrepen hebben gebeurden er geen schokkende zaken... dus eigenlijk niets om over te vertellen... aangezien ik morgen blogmeeting heb... dus niet naar la mamma kan... wilde manlief perse vandaag bij haar op bezoek... op de fiets nota bene... met deze hitte... van avontuur gesproken... hij verlangt van me dat ik hem blindelings volg of het "zit er weer tegen"... we zitten momenteel in zeer wankel evenwicht... dus ben ik hem zonder protest gevolgd... binnensmonds vloekend weliswaar... onze straat uit... het "klein parkske" in waar hij me door bochtige paadjes sleurde... onder laaghangende takken door... kreeg in een scherpe bocht een veeg van een brandnetel... wat m'n humeur aanzienlijk verbeterde ... dan door 3 rode lichten... ondertussen angstvallig zijn wenkende arm in het oog houdend... links... rechts... allemaal niet zo erg als hij dan ook die richting zou uitgaan maar meneer verandert op het laatste nippertje van gedacht en slaat onverwacht af... weer door het rode licht... toen we aankwamen was ik een oververhit druipend wrak... la mamma lag in bed... had gisteren een feestje gehad en was oververmoeid... dus hebben we het kort gemaakt en de terugweg afgelegd met weer andere hindernissen... ach ach wat een gehoorzame echtgenote lijden kan!!!

De volgende dagen zal ik niet veel in m'n kot zijn... morgen de blogmaatjes... zet de Duvel maar al klaar... zaterdag petanque in de voormiddag en 's avonds BBQ... zondag golf en na de middag naar Brussel bij onze vrienden daar... twee dagen niet koken... hoera!!!

Voor degenen die hun vibes hebben doorgestuurd naar Ghana... heb m'n cyberzoontje al enkele malen op de chat gehad... hij is ontslagen uit de kliniek... weliswaar nog niet helemaal in orde... loopt met krukken want been nog in plaaster... hij heeft goede hoop op tijd genezen te zijn om zijn nieuwe job in Cape Verde te kunnen aanpakken... hij stuurt jullie zijn dank en groeten!!!

In Gaza mogen de Israêli's geen raketten meer afvuren volgens pact gesloten met als getuige Egypte maar nu hebben ze er iets anders op gevonden... bomauto's... verleden week vrijdag nog... is weekend voor hen en dan trekken de mensen daar in drommen naar het strand voor wat afkoeling... bomauto ontploft... 5 doden waaronder een klein meisje en veel gewonden... stel je het strand van Blankenberge voor en een bom midden in die menigte... spreek mij niet meer over de "holocaust" want dan word ik woest!!!

Met deze vrolijke noot sluit ik af... rap onder de douche... dàt zal deugd doen zie... tot morgen maatjes... denk aan die Duvel he!!!

Ach ja die titel "editor"... heb m'n oude er weer opgezet... al dat ingewikkeld gedoe... niks voor mij... gebruik ik toch niet.

   HALLO

No panic... no panic... die stomme neuspuist heeft me er niet onder gekregen hoor... bedankt voor de belangstelling Boke... ik ben verdorie bijna niet in m'n kot geweest de hele week... merkte eergisteren tot m'n grote schrik dat vlijtig Liesje op sterven na dood was... dacht ik toch... was helemaal vergeten ze extra water te geven... nu heb ik het al eens gepresteerd dochter haar mooie siervis de dood in te jagen dus... jakkes... heb ze direct in de keuken gezet en ze zowat verdronken... dacht nog even om er een scheut cognac bij te doen... is altijd goed tegen flauwtes he... heb me maar ingehouden en toen we enkele uren later thuiskwamen stond ze er monter en fris bij alsof er niets gebeurd was... oef!!!

Ja eerst had ik vergadering voor de club... heb al de nodige voorbereidingen voor de nieuwsbrief gemaakt en in den Buddy gestopt... er mankeren nog enkele details waar onze voorzitter nu voor op weg is... zou me die vandaag brengen en dan kan ik alles afwerken... dan natuurlijk de petanque en de scores bijwerken... zondag golf met taart na want een van onze vrienden had de taart gewonnen en stond erop dat we die mee opaten... ik heb natuurlijk luidkeels geprotesteerd maar er was geen lieve moederen aan... ik MOEST en ZOU eten wat ik dan maar met lange tanden heb gedaan... ach voor je vrienden moet je iets overhebben nietwaar...

Dan kwam maandag... weer golf... ik stond vroeg in de ochtend op met stralende zon... joepie... eindelijk kon ik eens een witte pantalon aan... was die winterkleren kotsbeu... ben dus vertrokken uitgedost in witte kuitbroek en sandalen... maar owee toen we voor onze eerste ronde vertrokken begon het te gieten... m'n sportieve ploegmaten renden het terrein op en ik... dik tegen m'n goesting... sjokte er achteraan... wat wil je... me laten kennen... nooit van m'n leven he... dan nog liever me zeiknat laten regenen... wat dan ook gebeurd is... heb van 9 tot 13 u in die sandalen rondgesopt... ik telde de minuten af tot ik weer naar huis mocht en wat denk je dat er gebeurde... diezelfde vriend won weer een taart en... wat denk je dat hij wilde... ja... weer dik tegen m'n zin taart moeten eten...

Dan efkes naar huis om te verkleden en naar la mamma want die verjaart op 21 juli... al 101 jaren lang en altijd op dezelfde dag... ze zat zich juist suf te denken want er WAS iets speciaals die dag maar ze wist niet meer WAT... ik was dringend aan een opkikker toe en heb ook een portoke genomen... die avond ben ik om 10 u m'n bed ingedoken... want...

De volgende dag... gisteren dinsdag... werd ze officieel gevierd... haar hele afdeling wordt dan naar de feestzaal afgevoerd waar ze een drankje en hapje krijgen... ze werd in de bloemen gezet... we kregen een korte toespraak van iemand van het OCMW... hierna de lunch die we samen met haar in een apart zaaltje gebruikten... zeer verzorgd... la mamma heeft van haar maaltijd genoten... na de lunch vroeg ze of we haar naar haar kamer wilden brengen... ze was doodmoe... aangezien het wonder boven wonder prachtig weer was zijn wij met de familie een terrasje gaan doen... later bij ons voor aperitiefje en een broodmaaltijd... en ik moet bekennen... alhoewel ik nog lang geen 101 ben... IK WAS OOK MOE.

Hieronder enkele foto's van la mamma met 't manneke en ik... zoon Nico... nicht en kozijn die zo vriendelijk waren nog eens op post te zijn voor "tante Madeleine" want anders zaten we daar maar met een zielig klein klutske... dochter en schoonzoon zitten in Kreta en de rest van onze familie is wijlen behalve de jonge generatie die we nooit meer te zien krijgen... ja zo gaat dat... iedereen druk met zijn eigen leventje en kroost.

Allee nu weten jullie waar ik zoal uitgehangen heb de laatste week...

Zij die eens gaat proberen te werken groet U!!!

Puistjes... bestaan er ook ouderdomspuistjes... ik heb m'n hele leven al last gehad van een "onzuivere huid" dus niet bepaald iets nieuws voor mij... maar de laatste jaren worden we zo overspoeld door allerlei enge berichten over allerlei enge kankers dat het niet leuk meer is... waar ik vroeger de een of andere pok met nonchalance even bekeek en dacht : "och morgen is dat mormel weer weg" zit ik nu diezelfde pok met argwaan en maagpijn te beloeren en denk dan :"als dat mormel volgende week niet verdwenen is moet ik naar de dokter"... begin dan verwoed alle smeerseltjes die ik in huis heb erop te plamuren... soms gaat dat enge ding weg en slaak ik een opgeluchte zucht maar soms blijft dat verdomde ding plakken en...

Ik ben echter niet bepaald iemand die voor het minste en geringste naar de dokter loopt... dus blijf het maar uitstellen want... het zal wel eens lukken zeker... wat dan na het 1001ste smeerseltje uiteindelijk wel lukt... grote zucht van opluchting... dan kruip ik zielsgelukkig in m'n beddebak om de volgende ochtend weer een nieuwe puist te ontdekken... en beginnen we  weer van vooraf aan...

Ach ben ik hier weer aan het zeveren... ook alleen maar omdat ik niets interessants te melden heb... de golf... weten jullie al... ja was vandaag... één ronde gespeeld en... toen onze mannen er nog eentje wilden doen... zijn vriendin en ik blijven zitten... we hebben ons in de wijn gestort en zitten gibberen zoals alleen vrouwen dat kunnen...

Deze voormiddag was het clubvergadering... m'n twee mede-bestuursleden kwamen ten huize van Myette om laatstgenoemde haar huiswerk op te geven... d.w.z. de nieuwsbrief voor onze leden typen en verzenden... vandaag neem ik het er nog even van voor ik me hals over kop in het werk stort... ik hoop alleen maar dat den Buddy zal stand houden want de laatste weken wordt het hem vaak zwart voor de ogen... hij herstelt zich wel dadelijk maar intussen ben je wel alle gegevens kwijt die je er in hebt gestopt... duim voor mij maatjes...

Dat was het dan weer... van weer gesproken... dat is weer om maar liefst over te zwijgen... geen weer dus!!!