Donderdag

Wat heb ik zoal gedaan die hele lange week dat ik heb zitten mokken... vooral zweten en puffen... zeg nu zelf het was er echt het weer niet voor om zich in te spannen... natuurlijk moet er zo t'een en t'ander gedaan worden in huis maar dat doe je dan wreed tegen je goesting en zo rap mogelijk... gelukkig is het nu heel wat koeler en begin ik terug mijn vorige vorm aan te nemen in plaats van dat hoopje natte vodden.

Gisteren met vrienden gaan eten... op onze kosten... tja voor wat hoort wat he want die vriendin kwam zomaar met bloemen en geschenk aanzetten op de dag dat wij er 60 jaar op hadden zitten... een geheugen dat die vrouw heeft... ongelooflijk... nu we gingen eten en dat was lekker en gezellig... de lucht die er in de voormiddag somber bij hing klaarde op en we hebben er de namiddag aangebreid en tot het donker werd op een terrasje zitten nagenieten... dan naar huis... ikke met weer die hoofdpijn dus vroeg naar bed... na mijn galoperatie kan ik geen alcolhol meer verdragen maar zeg nu zelf... een etentje zonder aperitiefje en een glas wijn is toch niet te pruimen... tijdens het eten kwam er een dame naar me toe... met die dame heb ik ooit nog op kantoor gezeten zowat 50 jaar geleden en het mens herkende me nog... echt een boost voor mijn ijdelheid!

De vorige dagen waren echt niet om over naar huis te schrijven dus hebben jullie niet veel gemist... veel in de tuin liggen niksen en wachten tot het wat koeler zou worden... ik ben echt niet gemaakt voor de tropen... niet dat ik nu perse naar Antarctica wil verhuizen... trouwens die beginnen hun ijs daar al kwijt te geraken wat een probleem is voor die arme beren... nog even en die komen ook naar onze contreien afgezakt en hoe gaan die hier werk vinden.

Dat brengt me op mijn zoon die weer eens ambras had met een zwarte... toen zoon hem vroeg om zijn deel van de waterrekening te betalen weigerde hij en toen mijn zoon hem kwaad verweet dat het welletjes was want dat is elke keer hetzelfde liedje... vloog hij zoon aan en begon hem te wurgen... een buurman is er moeten tussen springen... politie erbij... klacht ingediend... maar wie gaat de schuld krijgen... groot vraagteken... en toen ik die heisa hoorde over die ongelukkige opmerking van een parlementslid tegen een allochtone collega begon mijn al kokend bloed echt over te koken... zo'n onnozel feit en er wordt haast een staatszaak van gemaakt... maar ja allochtone tenen zijn vlug bezeerd en het is ons geraden braafjes onze mond te houden en vooral blijven slikken.

Dat lijkt nu wel dat ik een geweldige racist ben... integendeel maar ik haat het dat men gewoon over ons heen loopt en waarom... wij vlamingen zijn te mak en braaf dus geen schrik dat we in opstand zullen komen... iets waar onze geleerde leiders niet zo zeker van zijn waar het allochtonen betreft want die roepen al "AUW" voor ze geslagen worden... ziezo dat moest er ook eens af.

Nu het wat koeler is en ik ook wat ben efgekoeld ga ik terug mijn log teisteren met onzinnige en onnozele dingen... zowat alles wat er in mijn onzinnig en onnozel kopke opkomt... hou je vast aan de takken van de bomen!

Maar eerst een verklaring voor mijn rebels gedrag... tja jullie zullen ook wel eens van die dagen hebben dat je jezelf zielig vind... miskend... slachtoffer van de samenleving... noem het op en ik was het... waarom... omdat ik al enkele dagen met mijn kop tegen de muur liep van pure frustratie... het was te warm... ik zweette me kapot... man was weer eens zijn eigen zichzelve dwarsligger... mijn strijkijzer had kuren... mijn PC ook... mijn ingewanden lagen overhoop... ik zat met een berg witwas plus de aanhangende strijk... ik moest dringend mijn voorraadkast aanvullen en had geen goesting... er moest vanalles gepland worden en ik had daar ook de fut niet voor... zo kan ik nog even doorgaan maar ga het niet doen... toen ik mijn leed en gejammer op mijn log wilde zetten bedacht ik dat daar toch niemand interesse voor heeft gezien het luttel aantal getrouwen die me met een bezoekje vereren... waarvoor eeuwige dank... en plots voelde ik me een zielepoot... miskend door de rest van de wereld... en als ik zoiets voel opkomen word ik van de wederomstuit rebels of noem het maar ezelachtig... geneer je niet... en besloot ermee te stoppen... maar de volgende dagen zat ik vergeefs met die drang alles wat me overkomt neer te pennen... eerst dacht ik aan een echt dagboek maar dan las ook niemand het dus kon ik het evengoed op mijn log zetten... dan waren er de reacties van trouwe lezers... ook van mensen die zelf geen log hebben maar wel kwamen lezen en soms een mailtje stuurden als reactie en dat deed het tij keren... ik voel me niet meer zielig en ben terug... juich Belgen juich!

Wat ik de vorige dagen tijdens die radiostilte deed zal ik nog wel eens vertellen een andere keer anders wordt dit epistel te omvangrijk en alles wat TE is is te vermijden.

Ik heb al enkele dagen niets meer van me laten weten... de reden... ik ben het een beetje beu... ik leg hier soms mijn ziel bloot... vertel het wel en wee in huize Myette... maar respons... o nee... het lijkt erop dat ik gewoon wat in de lucht sta te brabbelen en daar wordt je moe van... als er dan toch niemand leest en/of de moeite neemt een reactie te plaatsen is het beter ermee te stoppen... het valt me op dat sommige bloggers gewoon een mooi plaatje op hun blog plaatsen en daar krijgen ze dan ellenlange reacties op... tja mooie plaatjes zijn niet echt mijn ding... ik vertel wat ik zie... meemaak... voel... en dat lijkt niemand te interesseren... dus voorlopig leg ik er de blok op... sorry Natoken maar ik ben echt moe... ik kom wel nog lezen en van mij krijg je dan wèl een reactie... tot ziens!

Er is al heel wat geschreven en gezeverd over de smartphone-verslaving van onze jongeren... toen ik woensdag nog eens de stad introk... eerst met de bus... later terug naar huis met de tram... zat ik omringd door zombies met ipods in hun hand geklemd alsof het reddingsboeien waren... zonder die dingen zouden ze gewoon dood gaan... sommigen zaten gewoon te staren naar het schermpje en te wachten op een of ander berichtje... anderen zaten verwoed te tokkelen met beide duimen... hoe ze dat klaarspelen heb ik nog niet kunnen achterhalen want als ik een berichtje wil intikken neem ik steevast 2 of meerdere letters mee en moet dan herbeginnen... iets wat me geweldig nerveus maakt dus heb ik dat ding in een schuif gemikt en gebruik liever mijn PC thuis... ben ik niet thuis dan moeten ze maar wachten... ik gebruik terug mijn oude GSM en dat alleen voor in noodgevallen... in bus of tram kijk ik rond en bespied al die zombies om me heen... kan ook interessant zijn.

Zoals je nu zult vermoeden ben ik een oude knar die zo'n 15-tal jaren geleden de stoute schoenen aantrok om enkele computerlessen te nemen... gewoon maar leren mailen en mappen aanmaken... na 3 lessen stond ik er alleen voor en heb veel geleerd door vallen en opstaan... mijn computer kreeg ik voor Kerst van mijn zoon... wat sarcastische commentaren uitlokte van 't manneke... maar niettemin heb ik doorgezet... ben op Sennet verzeild geraakt... ben gaan bloggen en door dat bloggen computermaatjes gemaakt die één keer per maand bijeenkomen voor een praatje en een drankje... dat doen we nu al ruim 10 jaar... bedankt Sennet.

Ik ben wel oud maar nog steeds leergierig en probeer ietwat bij de tijd te blijven al moet ik bekennen dat het tegenwoordig veel en veel te vlug gaat voor mijn ouwe stappers... je kan je rug niet draaien of er is iets nieuwer en nog ingenieuzer op de markt... ik ben ook niet van plan al die nieuwe wondertjes te gaan uitproberen... nee zeg... IK BEN NIET GEK!!!

Las net dat men een proef deed met enkele jongeren en hen deed beloven 1 week lang geen ipod of tablet of computer te gebruiken... de reacties van die gasten vond ik hilarisch... ze vonden het eerst eng... dan rustgevend... dan begonnen ze rond te kijken en ontdekten zaken die ze vergeten waren zoals andere mensen... de druk was weg... enz. enz... wedden dat ze zodra die week om is zich met zijn allen terug zullen storten op hun geliefde speeltjes... ach ja je moet toch bijblijven!

Sleur... een woord dat ik haat... het woord en de daad... ik heb het al eens eerder gezegd... routine haat ik als de pest... maar het dagelijks leven is gewoon routine... je word wakker (gelukkig)... je kleed je aan (of niet)... je gaat appelsientjes persen (lekker)... je ontbijt (1 boke met je pillen)... dan poets je je tanden (allemaal)... je ruimt de boel wat op (vuile sokken en onderbroek)... dan besluit je wat je vandaag eens gaat doen (gewoonlijk was draaien of strijken)... en dat is het zowat... de rest van de dag lummel je maar wat rond of je leest of je puzzelt... er zijn ook nog van die dagen dat dàt je ook verveelt en dan schiet er niets anders over dan je te zitten vervelen en denken aan al wat voorbij is en nooit meer gaat komen... triest.

Er zijn zo van die dagen dat het leven je plots zinloos lijkt... dat sombere gedachten je overvallen... waar dat dan zomaar vandaan komt weet ik niet maar het gebeurt... en dan voel je je moedeloos en niets kan je opbeuren... ja toch iets... een onverwacht maar prettig gebeuren zou je bestaan wel ietwat kunnen opfleuren... als dat dan niet gebeurt moet je gewoon die sombere dagen maar uitzitten... iets wat ik nu maar zal doen.

Ik ga nu even boodschappen doen in de supermarkt... nog zoiets saai maar nodig want mijn voorraadkast ziet er povertjes uit en moet nodig gevuld... wie weet gebeurt er wel iets dat me kan opfleuren... wie weet!

Er zit sleet op de blogs... buiten enkele hardnekkige gevallen die... weer of geen weer... blijven hun hart luchten hier op Sennet... is het bedroevend gesteld... op FB daarentegen wordt er duchtig gemoederen gelucht en soms de vuile was buiten gehangen... maar ja... FB is echt niet mijn ding dus ben ik een van die hardnekkige gevallen die blijven schrijven... als kind heb ik nooit een dagboek bijgehouden... ook niet als jonge moeder... iets waar ik nu spijt van heb want... je denkt wel dat je alles zal onthouden maar later besef je dat er heel wat verloren is gegaan... zoals dat eerste tandje... die eerste stapjes enz... dat kan ik natuurlijk niet herroepen... maar als ik mijn blogs van het eerste jaar herlees komen er zaken boven die ik gewoon vergeten was... zodoende modder ik maar verder.

Vandaag nog eens de koekestad ingetrokken... bloesje gekocht... wat verzorgingsproducten in mijn favoriete winkel... veel mensen gezien... duchtig gezweet... zere voeten opgelopen... thuis gekomen me helemaal verkleed... zelfs mijn ondergoed kon je uitwringen... voeten in koud water gebaad... de tuin ingetrokken met een boek... maar niet lang want ik voelde me onrustig... weet niet waarom maar kon gewoon niet stilzitten... ik voel me gewoon opgejaagd... onrustig.

Bij het lezen van mijn ochtendkrantje weer gezien dat er nog maar eens een aanslag gepleegd werd in Neder-over-Heembeek... wedden dat er minder over gezegd zal worden dan over die onnozele tent genaamd "boerkini"... de naam zegt het zelf... een kini voor boeren... op FB stonden ellenlange commentaren van voor en tegens... de meeste wel tegens... ikzelf vind dat ze op het strand mogen dragen wat ze willen... als zij willen zitten zweten en plakken van het zout en het zand onder hun tent moeten ze het zelf weten... en dit alleen maar om ons te laten weten dat ze doen wat ZIJ willen... van integreren gesproken... maar in godesnaam dat ze die bussel kleren niet toelaten in de zwembaden... wie kan weten hoeveel bacillen en lelijke beestjes er onder verborgen zitten... aangezien jongens niet het water in mogen met een bermuda om hygiënische redenen zou het wel heel grof zijn die ingepakte dames wèl toe te laten... maar ja wij zijn toch tolerant... ja WIJ wel.

Ik zag een foto van zo'n dame die net uit het water stapte... ooit al gehoord van die wet-shirt games... die dame niet denk ik want toen ze zich uit het water verhief plakte de hele zooi wel aanstootgevend aan haar lijf... sexy wel maar of dàt de bedoeling is betwijfel ik.

Ziezo dat was de bedenking van de dag... de rest van deze natte en zalig frisse dag ga ik wat verwaarloosde klussen opknappen zoals mijn kamerplanten laven want die sukkels kregen het ook zwaar te verduren afgelopen week... maar zoals ook bij mensen... sommige staan er stralend bij en weer andere laten triest hun bladeren en bloemen hangen... tijd voor een opbeurend praatje van het baasje (ikke dus).

Na enkele dagen op "non-actief" te hebben gevegeteerd neem ik de pen weder ter hand om Ulieden te verblijden... allee sèg... gene zever he Myette... doe maar gewoon gewoon...  sorry ik liet me eventjes meeslepen.

Dat non-actief is echt niet overdreven... ik deed het allerhoogstnoodzakelijke en dat in de vroege ochtenduren want... geef het maar toe... zo'n overdreven hitte is nu toch echt niet nodig... het zuigt je gewoon leeg... ik keek gisteren naar een natuurfilm... Namibië... niets dan rotsen en zand te zien... dieren die in de grond graven om wat modderachtig water te vinden... en ik zat daar met een hele fles fris water naast me... me vol te gieten want dorst dat ik had... ik smolt niet alleen weg van de hitte maar ook van medelijden... nee geef mij dan maar ons Belgiekske met zijn regelmatige regenbuien.

Deze voormiddag eens mee naar de golf gestapt en dit om aan het gezaag van 't manneke te ontkomen... die gaat namelijk bijna elke voormiddag golfen en is dan kwaad omdat ik niet mee wil... maar ja ik ben nu eenmaal niet zo fanatiek ingesteld... dus vandaag moest het dan maar... ik speelde en maakte de ene "pot" na de andere tot verbazing van manlief... na 4 opeenvolgende "potten" zag hij er ietwat gemangeld uit... ik ben bijna zeker dat hij niet meer zo gaat aandringen om me mee te krijgen... nog iets gaan drinken om af te koelen want het water liep letterlijk uit mijn pasgewassen coiffure... dan naar huis voor een boke en rappekes de tuin in met boek... ditmaal zonder schuldgevoel want ik heb het eerlijk verdiend.

Vandaag toch ietwat minder verstikkend dan gisteren dank zij een verkoelend briesje... van verkoelen gesproken... in mijn boek staan enkele stomende scenes wat niet bepaald bevorderlijk is voor mijn al hoog opgelopen temperatuur... ik laat het echter gelaten over mij heen komen... zolang ik 's nachts goed kan slapen overleef ik het wel.

Momenteel worden we overspoeld door raadgevingen over hoe we de komende hittegolf het hoofd kunnen bieden... na een hele zomer lang kwakkelweer... mij hoor je niet klagen want ik hou echt niet van extreme hitte dus voor mij hoeft het niet... krijgen we een hittegolf en worden we aangeraden

1 - luiken en ramen dicht te houden tot na zonsondergang

2 - platte rust te houden tot de zon ook in bedje ligt

3 - liters vocht tot ons te nemen zelfs voor we dorst krijgen

4 - de rest ben ik al vergeten

want ik vind dat men alles weer geweldig aan 't opblazen is... we hebben al eerder een hittegolf meegemaakt en deze zullen we ook wel overleven.

Vandaag naar de minigolf geweest... aan een rondje begonnen maar er was toch zo'n ellenlange wachtlijst dat we terug zijn gaan zitten en alvast aan de inname van vocht zijn begonnen... na liefst 2 Duveltjes fantastisch gespeeld want ik voelde me geheel ontspannen en de blikken die de wachtenden achter mij me toewierpen negeerde ik op Duvelse wijze... morgen gaan we eerst vlug naar de supermarkt een voorraad vers fruit en drank opslaan en dan de wijze raad van Frank De Boosere volgen d.w.z. rust nemen en drinken... niet binnen maar in de tuin.

Verveling... ik ging er altijd prat op dat ik me nooit verveelde omdat ik gewoon nooit genoeg tijd had om al mijn hobbies af te werken... ik kon kiezen tussen lezen... puzzelen... computerspelletjes... TV kijken... wat onnozele dingen schrijven... iets waarmee ik nu bezig ben omdat ik me verveel... jaja... het hoge woord is eruit... ik verveel me... ik zit al te lang binnen en op den duur word je al dat spelen ook een beetje beu... die zomer wil maar niet echt doen wat er van verwacht wordt... ik plande gisteren om vandaag wat in de tuin te werken want de wildgroei daar wordt onbetamelijk maar ja... elke keer ik in mijn klompen wil stappen begint het te regenen... het zal dus voor een volgende keer zijn.

Vrijdag kwamen dochter en haar teerbeminde eten... die echtgenoot van haar is een echte pestkop en probeert me telkens "op mijn paard te krijgen" iets waar hij vaak in slaagt ook nog... dan glundert hij van pret omdat hij schoonmama weer eens heeft kunnen opjutten maar schoonmama laat zich niet kennen en geeft heftig weerwoord terwijl dochter stilletjes gadeslaat en het hare ervan denkt... het geeft telkens wel een hoop extra werk maar ik hoop het nog lang zo te mogen houden... zaterdag komt zoon altijd langs met Kiko... die krijgen dan allebei ook een extraatje... iets waar Kiko streng op staat... dàt en eindeloos lang strelen want je moet niet proberen eventjes je hand weg te trekken of je krijgt een dwingende kopstoot vergezeld door smachtende blikken en wie kan daar aan weerstaan... ik zeker niet... vandaag is het gewoontegetrouw rustdag maar ditmaal kan ik gewoon geen rust vinden... ik heb nood aan wat avontuur in mijn leventje... misschien kan ik volgende week eens de koekestad intrekken om wat te shoppen... tenminste als het niet te warm wordt want ze hebben ons een hittegolf beloofd... que sera sera!

Ik zal het er maar ineens uitgooien... ik ben faliekant tegen de jacht... elke jacht... ooit hadden we een Badminton vriend die een eigen jacht "domein" bezat om er met zijn zakenvrienden op fazanten te schieten die hij zelf maanden vetmestte...  hoe vaak ik het met die kerel aan de stok heb gekregen weet ik al niet meer... niettegenstaande onze meningsverschillen werden we eens op een etentje bij hem uitgenodigd waar we fazant op ons bordje kregen... dat zal ik nooit vergeten want dat beestje kostte me bijna een tand... er zat nog een kogel in... zoete wraak... ik zal het nooit weten.

Dan die arme vossen die opgejaagd worden door een meute hoog-op-hun-paard-zittende notabelen en dàt bij wijze van "sport" sport... ammehoela.

Ik zou zo nog een tijdje kunnen doorgaan want mensen zijn van nature wreed of dom... veelal allebei... en het jagen op dieren of mensen zit hen in het bloed... ik vermoed dat ik dat speciale gen moet ontberen want aan jagen doe ik niet mee... alleen muggen als ze me zèlf aanvallen maar dat is zelfverdediging... ik zal ook wel eens naar een vlieg slaan als ze hinderlijk op mijn gezicht probeert te gaan zitten... en een spin duld ik ook niet in huis... in de tuin mogen ze wel spelen maar niet binnen... en daar blijft het bij.

Nu zie ik met verbazing die horden Pokémon-jagers die zich van her naar der laten zenden om een fictief beestje te gaan vangen... en dat fictief monstertje moet dan fictief gedood worden... tja... de wereld is voor mij nog altijd een groot raadsel en dat geldt ook voor de bewoners ervan... één ding echter vind ik er positief aan... terwijl ze met hun smartphone in de hand door het land zwalpen laten ze tenminste onschuldige dieren en ook mensen gerust... maar het blijft me echt verbazen dat zoveel volwassenen verslaafd zijn geworden aan die Pokémon-go... ik liet me het systeem uitleggen door enkele deskundigen maar waag me er zelf niet aan want... stel je voor dat ik zelf verslaafd zou worden... de schande!

De tijd vliegt razendsnel voorbij en ik merk nu pas op dat het alweer enkele dagen geleden is dat ik iets schreef... dus even voor 't manneke komt binnensloffen van de golf... moederkesdag kwamen dochter en schoonzoon moeke met een prachtige plant blij maken terwijl zoon belde om te vragen wat ik nog nodig had... op mijn antwoord "dat ik alles had wat ik wilde" zei hij "ik zal wel zien" en dat belooft... die gast komt gewoonlijk aandraven met iets electronisch dat ik dan weer moet leren bedienen en achteraf in de kast laat liggen en ik kan het hem niet afleren... maar ja... de intentie telt en moeke doet dan verheugd en dankbaar.

Gisteren nog eens gaan golfen maar dat hing er "met zijn pootjes uit"... nadat we naar de Makro waren geweest om te tanken... iets dat met de nodige strubbelingen gebeurde met 't manneke uiteraard... deden we nog wat boodschappen en reden dan naar huis... het rijden was probleemloos maar... toen we na de middag wilden vertrekken naar de golf deed ons Poloke alsof hij dood was... maar dan ook hardstikkedood... nog geen piepeke kwam eruit... dan de VAB gebeld die een kapotte batterij constateerde... iets dat de man al bij zich had en direct kon plaatsen... Poloke zuchtte van geluk en schoot in gang als een jonge frisse deerne... ik was intussen al aardig over mijn toeren geraakt... moest van manlief me tussen de al spelende recreanten wringen en enkele voorbij schieten... iets dat me helemaal niet zint maar man was ook al op kookpunt en dan doe je best kalm aan... door de opgezweepte adrenaline in mijn corpus speelde ik echter verrassend goed en won van hem... na de after drink naar huis om een opgewarmde hap te eten en vroeg naar bed want bibike hier haar kruit was opgebrand... gedroomd dat ik van her naar der werd opgejaagd... zeker de ontlading van de dag ervoor.

Het lijkt er misschien wel op dat ik nog "in form" ben maar dàt kan je wel met een dikke korrel zout nemen... de ouderdom komt met gebreken en dat ondervind ik dagelijks... maar ik heb me vast voorgenomen dat ik nooit of te nimmer een "oude zaag" wil worden... dus deze ouwe taaie moddert door doch "met mate" zodoende ben ik vandaag aan het recupereren van gisteren... we hadden een etentje bij vrienden en onze vriendin kookt zo lekker en doet zo haar best dat je niet anders kan dan je te overeten... jaja men moet beleefd zijn en zijn bordje leegeten nietwaar... dat voorafgegaan met apero-hapjes en enkele glaasjes cava en bij het eten nog wat rode wijn is een beetje teveel voor mijn niet meer zo jonge lever... dan wordt  de volgende dag... vandaag dus... matigheid geboden... trouwens straks komt zoon weer aangedenderd met zijn trouwe maat en ben ik weer van corvée.

Deze voormiddag rappekes een filmpje meegepikt toen 't manneke naar de golf was... leve de golf... en om mijn geweten te sussen wat snoeiwerk in de tuin aangepakt zodat ik de rest van de dag met een onbezwaard geweten kon uitpuffen.

Morgen begint mijn dag weer met haren opdweilen en duivenpoep... die beesten kennen er wat van hoor... misschien moeten we ze op dieet zetten... verleden week had Kiko ook al iets achtergelaten in de tuin en toen 't manneke er bijna over struikelde heeft hij een uur lang zitten zeuren... tja soms heb ik zin in weer een hond of poes in huis maar al dat extra werk gaat toch teveel worden... dus niet doen!

Bij het ontbijt maakte 't manneke me blij door te zeggen dat hij naar de minigolf zou gaan... dan is hij zo'n 2 uurtjes weg en kan ik een film bekijken die ik op TV heb opgenomen... dat blij zijn duurde maar een paar tellen want direct daarop begon het te miezeren... ik probeerde nog hem buiten te krijgen door te opperen dat het zo dadelijk wel zou overgaan maar helaas... het miezeren werd gieten zodoende zit ik hier mijn leed te verdrijven met een vers logje en enkele ouwe logjes uit te printen... dat wordt een werk van lange adem want in de maand juni 2005 alleen al was ik in een productieve en babbelzieke bui... als ik nu elke dag een 5-tal logjes opdiep en uitprint ben ik nog bezig tot 2025... tenminste als ik voordien niet de "pijp uitga"... nog zo'n stomme uitdrukking... ik heb nooit gerookt laat staan "een pijp"... ik kende ooit iemand die steeds aan zo'n ding zat te lurken... met van die smakkende en natte geluiden... nee niet mijn ding.

Voordat men gaat denken dat ik niets anders doe dan mijn gemoed luchten op het net... ik heb ook nog een strijkje gedaan daarstraks... een was uit de droogtrommel gehaald en weggeborgen... een afwasje gedaan die manlief gisteren liet staan... mijn planten eens onderzocht op ongerechtigheden en sommige vermanend toegesproken... aangezien 't manneke aan de TV zit geplakt en de kat er niet meer is moet ik toch tegen iemand kunnen praten... man en de sport... onafscheidelijk... momenteel is het de Olympiade... vroeger slaakte ik steeds een zucht van opluchting na de Ronde van Frankrijk maar dat heb ik opgegeven want die rondes stoppen nooit... gevolgd of doorkruist door tennis... voetbal... etc. etc. want hij kijkt naar ALLES... oei... hij roept dat hij wil eten!!!

Verleden week kreeg ik het idee eens een blik te gooien op mijn logjes toen ik pas op Sennet zat... mijn geheugen laat me vaak in de steek en zo kom je nog eens iets te weten... ik zit momenteel in juni 2005 en lees dat het toen heel heet was... ik naar de begrafenis ben gegaan van een vriendin van onze buren (iets wat ik me niet meer herinner)... en nog van die zaken die ik compleet ben vergeten... ik ga nu die logjes ophalen... uitprinten en bundelen zodat ik later al kwijlend in het verzorgingstehuis kan zitten nagenieten... of liever zitten huilen over wat er was en niet meer is... en als de kinderen het willen lezen nadat ik deze aardbol verlaten heb is dat ook meegenomen... misschien vinden ze dat hun ma toch wel een gek mens was maar dat ga ik me dan niet meer aantrekken... het gaat wel een hele klus worden want ik heb heel wat afgeschreven maar dat houdt me dan weer van de straat af.

Gisteren nog eens gaan minigolfen... we waren zowat in het midden toen het begon te regenen... wij... de dames... vonden het maar niks en trokken het cafetaria in waar we gezellig hebben zitten kletsen met een glaasje wijn erbij... de heren speelden stoer door... toen zij terug waren was de zon er ook weer en trokken wij... de dames... het veld weer in om de ronde af te maken... ik was niet schitterend maar het was wel plezant... nadien de heren vervoegd voor nog een drankje en een babbel.

Vandaag weer druilweer... echt een weertje om boodschappen te gaan doen... we hebben dus onze voorraden aangevuld en kunnen een beleg doorstaan gedurende zowat een hele maand... ik begin serieus aan een traplift te denken... 't manneke en ik kunnen die trappen nog wel aan maar dat gesleur met vuile en natte was en dan de boodschappen wordt er teveel aan... zo'n traplift is wel duur maar ja... spaargeld brengt toch niets meer op waarom dan sparen... ik ga er echt eens diep over nadenken.

Mens erger je niet... rapper gezegd dan gedaan... het is nu al enkele dagen dat ik niet op mijn blog kan... moet eerst mijn gegevens inloggen... niettegenstaande die gegevens al jaren hetzelfde zijn gebleven weigert Sennet me binnen te laten... moet dan een wachtwoord aanvragen en elke keer krijg ik een ander onnozel mengsel van letters en cijfers voorgeschoteld... dan wijzig ik dat samenraapsel voor mijn gewoon wachtwoord... word binnengelaten en de volgende dag weer van 't zelfde... aaaaggggrrrr!!!

Gisteren zoon met hond weer op bezoek... zoon was niet echt in zijn hum maar hond was heel lief... toch nog een gezellige avond gehad... heb beiden gevoederd en gedrenkt en een toffe babbel gehad.

Vandaag doe ik het rustig aan... opgestaan en de living haarvrij gemaakt (van hond)...  dan terras poepvrij (van duiven)... restauratiewerken aangevangen (haar bijgeknipt) en dan was ik hoognodig aan rust toe... ik heb wel 't manneke tot de orde moeten roepen want die was in een dartele bui en ik dus niet... morgen is het poetsdag (hoop dat hulp komt opdagen) zodoende spaar ik mijn krachten.

Dat was het voor vandaag... ik ga nu verder lezen... ben net begonnen aan een vers boek... detective.

Bij deze wens ik te berichten dat het weer een druilerige dag is niettegenstaande de hoopvolle weerberichten van ons Frankske... maar ja die jongen kan er ook niet aan doen dat België zo'n grillig druillandje is... dus wat staat er op het programma vandaag... eigenlijk feitelijk niets... manlief ordoneerde me te komen kijken naar de opening van de Olympische Spelen... net toen ik van plan was me ietwat te gaan optutten... zodoende heb ik onder stiekem gepruttel me terug op de bank neergepoot om te kijken en ik moet bekennen dat Brazilië me heeft kunnen verrassen alhoewel ze hadden verkondigd het eenvoudig te houden... amaai... het was een grandioos lichtspel... dank zij mijn wederhelft kan ik nu meepraten over de O.S.

Wat staat me nog te wachten vandaag... de bestorming vanavond door Kiko gevolgd door de ietwat mildere aanpak van zijn baasje... dat worden weer verse blauwe plekken... ik heb alvast een stevige jeans aangetrokken... misschien nog een trui later?

Gisteren hadden we weer blogmeeting alhoewel er van mijn "blogmaatjes" nog maar enkele ouwe getrouwen resten... de rest is naar een andere wei getrokken nl. FB en ik zit ook wel op FB maar altijd maar heel efkes... mijn echte ontboezemingen bewaar ik voor Sennet want daar voel ik me meer thuis... ik kreeg op mijn vorig logje enkele felicitaties van lezers die me blijkbaar stiekem komen lezen maar nooit reageren... het doet me wel plezier dat er nog lezers zijn want soms voel ik me een "roepende in de woestijn" en daar krijg ik dan weer zo'n afgrijselijke dorst van... zouden die verlegen lezers van tijd tot tijd eens "hallo" willen zeggen zodat ik weet dat ik daar niet helemaal alleen in mijn nakie sta te zeveren?

Een grauwe lucht leidt tot grauwe gedachten... dat grijze en natte weer nodigt niet uit tot uitgaan en zodoende zit ik hier al 2 dagen opgesloten met 't manneke die zich als een gekooide leeuw gedraagt... die leeuw van mij heeft zijn dagelijkse portie frisse lucht nodig of er is geen huis mee te houden... zelfs onze schildpad heeft zich teruggetrokken in zijn eigen huisje... gelukkig hebben ze ons beter weer beloofd en hoop doet leven.

Vandaag komen dochter en haar man terug uit Kreta... ze zijn met regen vertrokken en komen in de regen terug... ze mailde me om te vragen of ze vandaag haar was zou kunnen buiten hangen... nee dus.

Maandag waren 't manneke en ik 60 jaren getrouwd... dat is een lange tijd om samen te leven en elkaars nukken te verdragen... maar moeilijk gaat ook werd ons vroeger ingeprent en "als je je gat verbrandt moet je op de blaren zitten" was nog zo eentje dat je te horen kreeg... ons huwelijk is er eentje van vallen en opstaan... misverstanden en bijleggen... turbulent mag je wel zeggen... maar soms... als manlief me weer wreed heeft geërgerd... vraag ik me af hoe mijn leven eruit zou hebben gezien als ik een andere keus had gemaakt... alhoewel... ik had niet veel keus... man werkte op hetzelfde kantoor en woonde vlak om de hoek en er was geen ontsnappen aan... die man wist van geen wijken en ik... onnozele 17-jarige... werd verliefd en dacht dat ik hem wel naar mijn hand zou zetten... mettertijd... niet dus... maar ik ben wel een doorzetter en blijf het proberen.

Maandag werd er al heel vroeg gebeld en een vriendin stond aan de deur met bloemen en een cadeau... ik had haar eens verteld van die 60 jaar en de schat was het niet vergeten... een groot feest wordt het niet... we gaan wel enkele vrienden apart voor een etentje uitnodigen... familie hebben we niet meer en zoon en dochter hebben ruzie en we hebben hen zelfs niets verteld over dat diamanten jubileum... trouwens wij zijn niet van het slag dat veel bombarie verlangt.

Aangedaan... misschien een ouderwetse uitdrukking maar zo voel ik me sinds ik op het nieuws hoorde over de dood van de echtgenoot van Sabine Hagedoren... ook Frank Deboosere kreeg zijn deel deze week met de dood van zijn zus... allebei nog zo jong... ik ken Sabinekes man niet... ik noem haar altijd zo omdat ze zo'n lief snuiteke heeft... en haar ook niet persoonlijk maar toch doet het me iets... op 42 jaar je vrouw en jonge kindjes moeten verlaten het is me wat... en zij blijft nu achter met die twee kinderen die hun papa al jong moeten missen... waarom doet dit me meer dan anders... ik denk omdat die twee elke dag bij je binnen komen om het mooie of minder mooie weer te komen voorspellen en altijd met die gemeende glimlach... en die glimlach moeten ze behouden omwille van het publiek ook wanneer ze binnenin kapot zijn... erg toch.

Ik heb een nogal zware week gehad... zwaar voor mij dan toch... moest op controle bij de gynaecoloog tegelijkertijd met 't manneke die bij de tandarts moest zijn... dus ben ik te voet naar de tram gewandeld en dat ging verrassend goed... zo goed dat ik de volgende dag met frisse moed de stad ben ingetrokken... wat spulletjes gekocht en 2 bloezen... een grote witwas gedraaid en ook een kleurwas... allemaal spullen die dan ook nog moeten gestreken worden... iets dat ik nu heb gedaan en ik zit hier nu uit te puffen en te lekken... maandag was ook zwaar doordat poetshulp verstek liet gaan en ik het hele kot zelf heb moeten uitmesten... ik denk dat ik de rest van de dag met mijn "pikkels" omhoog ga liggen nietsdoen.