zaterdag

Deze namiddag het Mayer van den Bergh museum bezocht... in Antwerpen wel te verstaan... ja daar woon ik nu eenmaal... heb dat vroeger al eens bezocht maar nu is het uitgebreid en gerestaureerd... we hadden een fantastische gids... zoals die man zijn verhaal kon brengen... dat was een echte one man show... ik heb zo hard moeten lachen dat m'n mascara naar de vaantjes was... maar dat had ik er voor over... "een dag zonder lach is een verloren dag" las ik ergens en dat is een "waarheid als een koe"... als je het mij vraagt is dat laatste een onnozel gezegde... waarom nu juist een koe... achteraf nog iets gaan drinken met enkele vrienden in de Bourla... mooi decor dat wel maar duur... 2,30 euro voor een vingerhoedje koffie met een flinterdun koekje... m'n plas heb ik dan maar bewaard tot ik thuis was want dat WC-madammeke daar zal ook wel niet goedkoop zijn...
Als jullie eens de gelegenheid hebben om Mayer te bezoeken... ik kan het aanraden... prachtig huis met een onschatbare collectie kunstobjecten en schilderijen... werkelijk de moeite waard...
Wat die buttons betreft... ik geef het op... voorlopig toch want ik krijg er een puntkoppeke van... ik heb eerder al buttons  gemaakt en dat lukte aardig... ik dus fier dat ik dat weer had geleerd... maar nu... telkens krijg ik een vierkantje met x... ik snap het niet... ligt het aan mij maar wat doe ik dan verkeerd... ik zoek bij Google FREE animaties op... worden die misschien door de sites verwijderd... weet het dus niet...  
Ik ga nog maar wat rondtoeren op de blogs... je zult me wel zien verschijnen... tot dan... Myette

Ik vraag hierbij nederig om vergiffenis aan allen die zo'n "bulldog button" op hun blog hebben gekregen... in mijn naïeve onschuld had ik toch zo'n schattig poezebeestje als button gebruikt... wist ook niet dat die site zo moeilijk zou gaan doen... aan iedereen die zo'n gedrocht op z'n blog heeft staan... stuur het vlug terug naar de kennel... nu zullen er ook zijn die dat grappig vinden... mij niet gelaten... laat het staan maar vergeet niet op tijd te voederen want ik sta niet in voor de gevolgen... dit gezegd zijnde trek ik me terug om MIJN monster te gaan voederen... die is juist binnengekomen en staat al in de gang te roepen.. tot later... Myette

Het zweet staat me nog in de sloffen maar het is gelukt... ik heb nu ook zo'n wandelende reclamestrip onderaan m'n blog dankzij Chia... aja hé als al die jonge meiden en knapen op het blog dat kunnen moet ik dat ook... alleen ging het toch niet hoor daar ben ik niet slim genoeg voor... soms vraag ik me af waar ik toch aan begonnen ben met die computer... ik zou zo'n rustig gezapig leventje kunnen leiden zoals m'n moeder bijvoorbeeld... alleen de was... strijk... kookpot en zo maar nee ik moest perse de uitdaging aangaan met de PC... wel nu zit ik ermee... blijf steeds achteraan huppelen... en toch geef ik het niet op... bijlange niet... ik heb hier zitten travakken met als achtergrond Summer nights van Johnnyke... dat heeft me op de been gehouden... oef en nu kan ik gaan relaxen... vanavond geen PC meer... tot kijk meisjes en jongens... ik ga lekker niksen... Myette

 

Ken je die film nog met Travolta en Olijfje... heb hem zeker al tig malen gezien en kan er nog van genieten... die Travolta dat was pas een danser.. als ik die film bekijk voel ik het overal kriebelen... daarstraks met m'n moeder nog zitten babbelen over vroeger toen pa en al zijn zusters en broer nog leefden... als we dan bijeenkwamen met de hele familie was het kermis... plezier verzekerd... allemaal voorbij... de enige die er nog rest van de oude garde is mijn moeder... nu ben ik de oude garde wat ik slecht kan verteren... ach ik begin weer te zagen... heb ik altijd in november... trieste maand vind ik... de lange winter nog in het verschiet... dit alles kwam in me op toen ik het nieuwe muziekje op m'n blog zette... Summer Nights...
Muziek brengt soms hele vreemde gevoelens bij je boven... zo heb ik iets met violen... die kunnen zo intriest klinken dat m'n gemoed vol schiet... blokfluit of panfluit vind ik super... vooral gespeeld door Zamfir... kan er niet genoeg van krijgen... sax nog zoiets waar ik koud van wordt... jazz... de pure jazz dan... doet me niet veel... een goeie rappe rock jaagt m'n benen in de knoop en zo kan ik nog wel verder gaan... ik veronderstel dat we allemaal anders op weer andere muziek reageren en dat is goed... brengt leven in de brouwerij...
Heb zojuist de zoon aan de lijn gehad... die nodigt ons uit voor Kerstmis maar ik heb voorgesteld hem te helpen... wat gerechten klaar te maken zodat hij niet alles alleen moet afhaspelen... dat voorstel werd in dank aangenomen... dus zal ik alvast maar beginnen om een menu samen te stellen... suggesties worden graag in ontvangst genomen...
Om deze ontboezemingen af te ronden... nog een prettig week-end verder en tot later... Myette

Vroeger ja vroeger was alles beter... als je dat begint te zeggen wordt of ben je oud... ik las hier juist Bojako's belevenissen tijdens haar eerste prille werkjaren... zó herkenbaar... die logge schrijfmachines... echte marteltuigen... duzend copiekes met duzend carbonnekes tussen zodat je op elke letter moest kloppen met al je kracht anders waren de laatste pagina's niet leesbaar... fouten uitgommen en als je door het papier zat terug beginnen... wat een zalige tijd was dat... nee geef mij dan maar m'n computerke... sexuele intimidatie was IN maar werd zo niet genoemd... wij meisjes moesten dat maar slikken of we werden uitgemaakt voor "trutten"... persoonlijk heb ik heel wat sexuele toespelingen moeten slikken maar handtastelijkheden nooit... ik kan namelijk erg kwade blikken afschieten en schijnbaar hebben die me behoed... er waren echter ook pluspunten... het werktempo was rustiger... de druk minder... er was werk voor iedereen dus men hoefde niet over lijken te gaan om aan een jobke te geraken... de werkuren waren dan weer langer... zo kan ik nog wel even doorgaan maar ik denk dat de meesten van jullie het wel hebben meegemaakt... och elke tijd zal z'n charmes hebben... wij ouderen hebben een hele evolutie meegemaakt... wat zullen de volgende generaties niet beleven... spijtig dat we dat niet zullen meemaken...
Vandaag niets schokkends gebeurd... gewoon poetsen... nu wat bloggen... morgen is het weer golf... hoop maar dat het weer zal meewerken want ik heb geen zin om in de kletsende regen wat met die stok te staan zwaaien... nog 2 weken en dan sluit de golf voor 3 maanden... ik vind dat wel goed want na zo'n heel seizoen wordt het wat een sleur en ik die routine haat... tot kijk mensen ik ga wat TV kijken nu... groetjes Myette

Zondag hadden we onze kaartavond... we zijn dan met 4 paren... kaarten is wel een groot woord... aan bridgen doen we niet wel aan pesten... ken je dat niet... dat is gewoon volgen en als je dat niet kunt moet je "eten" en voor elke kaart die je moet nemen 5 cent in de pot... die pot wordt gespekt tot hij dik genoeg is om er een etentje van te betalen voor ons allen... de winst gaat ook in de pot... het kaarten zelf stelt niet veel voor... maar dat pesten is soms hemeltergend... er wordt vooral veel gelachen... we doen dat om beurt en deze zondag was het mijn beurt om de meute van spijs en drank te voorzien... de maandagmorgen is dan weer een ander paar mouwen... vermits ik uitzonderlijk eens de deur niet uit moest heb ik het er maar eens van genomen en tot 11 uur in mijnen "tram" blijven liggen... schandelijk niet maar ik heb er toch geen spijt van... heb er zelfs van genoten...
Vandaag heb ik gezwoegd... de hele dag op een wenskaart voor het jubileum van een van de kaartvrienden... eerst hun levensloop op rijm gezet en uitgeprint... dan de kaart zelf... ik doe dat met het programma Printmaster... toepasselijke teksten en prentjes uitzoeken en op die kaart plaatsen en als alles gefikst is het uitprinten... ze ligt nu klaar en oh wat voel ik me goed... van een zware last verlost... ja zeg als er iets te vieren valt vragen ze altijd aan mij om iets op te stellen maar op den duur wordt het moeilijk om nog iets origineels te bedenken... ik kan nu dus met een gerust gemoed m'n proper bedje induiken... ja proper want deze morgen heb ik dat even rappekes uiteengehaald om er duchtig in en onder te stofzuigen... ik sta er elke keer van versteld hoe zo'n ding zoveel stof kan vergaren... van bed gesproken... ik begin al te kwijlen als ik er nog maar aan dènk... geloof dat ik een ietsie pietsie moe ben... kan ook van die gin-tonic zijn die ik zojuist heb binnengeklokt... zal maar stoppen want ik begin te zeveren... sloppel... Myette

En dit voor de twijfelaars

Zouden ze bij ons ook moeten invoeren

Wij hebben altijd met tweedehandswagens gereden... één keer hebben we ons laten verleiden een nieuwe te kopen... nooit meer dus... in de loop der jaren hebben we zowat alle onderdelen kunnen laten vervangen... zolang een wagen redelijk betrouwbaar is en er niet pokdalig uitziet is het voor ons allang goed... wij doen niet aan statussymbolen... onze buurman links heeft een Audi Grand Cru voor de deur staan... die van rechts een Volvo Grand Chic en daar staat dan ons nederig Jettake tussengeprangd... zo te zien trekt hij het zich niet aan en wij ook niet... waarom zouden we... geen cervostuur... geen airbag (heb IK niet nodig)... niks elektronisch... alles nog met handbediening... wij kunnen met hem nog in elke garage terecht... op dit ogenblik is hij zielsgelukkig want hij heeft zojuist een Groot Onderhoud gekregen EN verse olie EN antivries... meer heeft hij niet nodig...
Onze eerste was een Citroën Leger... zo'n zwart gangsterkarretje uit die oude franse films... dan geloof ik kwam de Renault... overgenomen van een goede vriend... dan een Simca... dan de nieuwe Simca (bah)... een Audi... en last but not least ons Jettake... je zult moeten toegeven dat we zuinig hebben gereden... 5 auto's op 50 jaar... onze zoon heeft er al het dubbele opzitten en dat op 15 jaar...
Als deze het loodje moet leggen zal het een zwarte dag worden voor ons... ik mag er niet aan denken dat we zo'n elektronisch geval moeten kopen... honderdduzend lampjes die aan en uit flikkeren... m'n man is nu al in paniek als er ergens een lampje begint te knipperen... een computer die zich met alles moeit... afstandsbediening die hij natuurlijk weeral zal kwijtraken want dat is zijn specialiteit... sleutels verliezen... om van een alarm nog niet te spreken... ooit had de zoon... toen hij nog bij ons woonde... een auto met alarmsysteem... die stond 's nachts op straat en... vermits hij aan de achterkant van het huis sliep... lag de afstandsbediening op onze kamer... op een nacht hadden we prijs... dat ding begon keihard te loeien... m'n echtgenoot vloog uit z'n bed en begon in paniek rond te huppen als een gek al roepend waar is dat ding... waar ligt dat... ik lag ondertussen al strijk van het lachen want het was echt geen gezicht... manlief... die nooit een pyjamabroek draagt... daar te zien rondspringen... uiteindelijk vond hij "dat ding" en wilde zo in zijn natuurlijke staat buitenlopen... ik heb hem gelukkig nog op tijd kunnen wijsmaken dat hij eerst zijn broek moest aantrekken... ik denk dat de halve straat intussen wakker was... alleen de zoon sliep de slaap der onschuldigen en was zich van niets bewust... je kunt je voorstellen dat al die moderne snufjes niet aan hem besteed zijn... zal misschien dan nog verplicht worden om terug achter het stuur te kruipen... doe dat al 12 jaar niet meer... vroeger moest ik wel de auto gebruiken om de kinderen naar school en zo te brengen maar sinds hij op pensioen is mag dat niet meer... als het moet zou ik het nog wel kunnen want dat verleer je niet maar het verkeer is wel drukker geworden intussen...
Van al dat gebabbel heb ik wel dorst gekregen... ge eens kijken of ik iets kan vinden beneden... tot later mensen... liefs van Myette

Keuzes maken vind ik toch altijd zo moeilijk... vandaag... zoals bijna alle dagen... stak m'n brievenbus weer vol bedelbrieven... de ene nog zieliger dan de andere... ik tracht er elk jaar 2 uit te pikken om m'n bescheiden bijdrage aan toe te vertrouwen maar welke... m'n hart zegt me ze allemaal te steunen maar m'n portemonee roept dan luid dat hij óók een lege maag heeft... met de invoering van de euro zijn we er met z'n allen niet rijker op geworden... de rekeningen blijven maar binnenstromen en worden steeds maar hoger... wat ik van ons pensioen niet kan zeggen... de rampen in de hele wereld blijven ook maar toenemen... tsunami... aardbevingen... orkanen... en of dit allemaal nog niet genoeg is halen sommigen het in hun bolle kop hier en daar wat aanslagen te plegen... jaja ik zit hier wat te zagen maar dat komt omdat ik vandaag weer eens mee naar het nieuws op TV heb gekeken... dat maakt me opstandig... heb ook wat teveel hooi op m'n vork gepikt en ben moe... deze middag na het eten ben ik als een blok in slaap gevallen tot 4 uur... stel je voor... zal nog maar eens vroeg gaan slapen want morgen komt er iemand klussen en moet ik al vroeg paraat zijn... ik denk dat het dit jaar Unicef gaat worden... die kinderen worden zwaar gestraft voor de domheid van hun ouders... de andere weet ik nog niet...
Mijn man is vandaag met ons oud karretje (20 jaar is dat beestje) naar de controle geweest... elk jaar weer zitten we in de spanning of het erdoor zal komen... en... hoera... het is hem weer gelukt... flink kereltje nietwaar... nog een beetje en we zijn de trotse eigenaren van een "oldtimer"...
Met dit heuglijk nieuws neem ik afscheid... tot morgen... Myette

Hallo Stropkes... vandaag gingen we met onze club naar Gent... rechtuit gezegd was ik er niet zo happig op... was eigenlijk veel liever eens rustig thuis gebleven want de laatste weken zijn wel heel druk geweest... ik moet echter bekennen dat ons bezoek erg goed meegevallen is... Gent is een aangename stad om in te wandelen... vele mooie oude gebouwen... gezellige straatjes... aparte boetiekjes... en een stad waar het water alomtegenwoordig is heeft een speciale charme... het weer viel ook nog mee... winderig maar zonnig... hebben lekkere waterzooi gekregen 's middags... man man wat wil je nog meer... als rasechte antwerpse doet het me pijn dit te moeten bekennen (grapje hoor) maar Gent is op dit ogenblik aangenamer dan Antwerpen want bij ons is het nog één grote bouwwerf... ik hoop maar dat zeer binnenkort heel die boel opgeruimd zal zijn en we weer fier op onze stad kunnen worden...
Voor de rest heb ik niets te melden... ben nu aan de mailtjes bezig en ga daarna slapen want ooo m'n voeten en de rest... tot morgen beste mensen... Myette

Hier zitten 40 dieren in verstopt... kun je ze vinden?

Ik heb niet veel soeps te melden vandaag... gaan golfen zoals elke zondag en héél slecht gespeeld... dus dat probeer ik zo vlug mogelijk te vergeten... het weer was schitterend en dat maakt veel goed... heb me nog eens gedragen alsof ik 10 was... met mijn voeten door de knisperende gevallen bladeren geschuifeld... vind ik zalig... dat geknisper doet me iets... zou dat het begin van kinds worden zijn... laat dan maar komen... vond het fijn...
Morgen gaan we "misschien" (hangt van het weer af) met vrienden wandelen in het Zoniënwoud... daar zal ik me weer eens kunnen uitleven... bladeren zat...
Ik zit al enkele weken te zwoegen op een gedicht voor het jubileum van vrienden van ons... vroeger kon ik de rijmwoorden zo uit m'n mouw schudden maar de bron is opgedroogd denk ik... ik geraak er maar niet uit en de tijd begint te korten...
Gisteren zijn we mosseltjes gaan eten bij de zoon... heel gezellig allemaal... de mosselen waren heerlijk... de wijn was zeer genietbaar... misschien de reden dat ik zo slecht speelde daarstraks... och het moest allemaal maar niet zo lekker zijn... heb eindelijk het middel tegen een kater(tje) ontdenkt... gelezen ergens ik weet niet meer waar... vooraleer te gaan slapen 1 aspirine nemen met groot glas water... het helpt want ik heb goed geslapen en had geen koppijn deze ochtend...
Ik wil het toch nog eens over dat stemmen hebben... niettegenstaande er geregeld gestemd wordt op m'n blog blijft de stand maar steeds op hetzelfde staan... zou Pascal Vyncke iets tegen mij hebben (:):)... dat zou jammer zijn want ik heb niets tegen hem... integendeel...
Weeral tijd om te gaan eten... ik verlaat jullie voor even... tot later... Myette

De toekomst ziet er voor ons ouderen nog niet zo slecht uit... heb juist gelezen dat er in het nieuw gebouwde rusthuis hier in mijn gemeente op elke kamer internetaansluiting is voorzien... dus mensen lief... we nemen later onze computer mee en chatten dat de stukken eraf vliegen... en dat we af en toe een steekske laten vallen zal geen mens opmerken omdat we allemaal er soms eens naast zitten... in een rolstoel zitten... geen probleem zolang we maar tot aan onze PC geraken... arthrose in de vingers... geen probleem desnoods tikken we met onze neus... wat mij het meest beangstigt aan oud worden is de verveling maar met onze PC in huis is dat probleem opgelost...
Ik kom juist thuis van m'n wekelijks bezoek aan mama... die is nu 98 en na de vorige operatie erg achteruit gegaan... wel ze begint terug interesse te krijgen in haar omgeving en zet zelfs haar TV terug aan... een goed teken nietwaar... daarstraks was ze haar repertorium van franse liedjes aan het opdreunen... ze kent ook nog de Weesgegroet en het Onzevader van buiten ook in het frans... wat ik niet kan zeggen... na al die jaren bij de nonnen ben ik alles glad vergeten...
Al 5 uur voorbij... tijd om aan het eten te beginnen... tot volgende keer... Myette

Na een dipje komt altijd een wipje... dat is mijn lijfspreuk... niet verkeerd begrijpen he... met dat wipke bedoel ik alleen maar een opflakkering van energie en dus geen sex... over sex of liever mijn sex ga ik het niet hebben... dat is prive... heel eigenaardig maar na zo'n moedeloze periode krijg ik opeens een stoot energie waar ik bijna geen blijf mee weet... ik begin dan maar als een razende kasten uit te ruimen... ramen te lappen... en nog zo van die klussen waar ik een bloedhekel aan heb... gisteren de keuken verder afgewerkt... in de tuin gewerkt... en nu ben ik op zoek naar iets waar ik verder m'n tanden kan inzetten... nee geen beker want ik heb nog (bijna) al m'n bieterkes... m'n rug zegt me even een rustpauze in te lassen maar... omdat ik nogal een moedwillig mens ben... luister ik niet naar goede raad en bagger maar verder... ik ben me dus maar aan m'n blog gaan zetten omdat ik dan noodgedwongen even moet stilzitten... nog even geduld dus en ik ben weer weg...
Kan er me soms iemand uitleggen hoe het komt dat ik al wéken... of is het màànden... op hetzelfde aantal stemmen sta op het blog niettegenstaande er stemmen bijkomen maar die worden zo te zien onder de mat geveegd... mysterie mysterie... ook de beoordeling schommelt... heel goed : de ene dag 52... dan ineens 62... volgende dag 54 en zo voort en zo verder... om gek van te worden... ik denk erover om die hele reutemeteut er maar af te gooien... beter voor m'n gemoedsrust... ik zal zo wel nooit in de top 10 komen maar tant pis... reacties zijn echter steeds welkom... zo weet je dat je niet tegen de muren praat... doe ik thuis al genoeg want dat manneke van mij is niet echt een luisteraar... soms denk ik dat hij ècht op Mars zit...
Met deze droeve verzuchting sluit ik af... ga op zoek naar iets om te verslinden... tot later en de groetjes van Myette

Als je dat woord niet kent... dat betekent in mensentaal poetsen... wrijven... boenen... jaja ik hoor jullie al denken : "daar is ze weer de poetsmadam"... ik ben nu bepaald niet zo'n kuisfan maar in de zomer zijn we haast niet thuis en dan loop ik er de kantjes maar af dus op m'n werkschema stond : alles eens een goeie beurt geven... ik kon ook niet weten dat we een tweede zomer gingen krijgen niet... dikke pech... terwijl alleman aan 't genieten is van het mooie weer sta ik daar in het zweet mijns aanschijns te frotten... enfin m'n keuken is weer spic & span voor zolang het duurt en m'n geweten is gesust want dat was danig aan het opspelen...
Als het op klussen aankomt weten ze me wèl wonen hoor... zojuist een mailtje gekregen van m'n zus in Istanbul... ja die woont daar... ze heeft haar pensioen in België aangevraagd maar de communicatie verloopt nogal stroef zodoende mag zus weer eens komen opdraven om alles in de rails te krijgen... ik weet weeral wat doen morgen...
Hebben jullie dat nu ook dat de dagen... weken... maanden... jaren steeds maar korter lijken te worden... waar gaat dat eindigen... nog even en ik begin in januari al aan m'n kerstmenu te werken... alhoewel dit jaar zegde de zoon dat hij ons met kerstmis gaat uitnodigen... ben benieuwd of dat zal doorgaan... dat zou dan wel de eerste keer in bijna 20 jaar zijn dat ik eens niet voor die klus zou opdraaien... ik zal nu wel misschien op tegenstand stuiten maar elk jaar heb ik meer en meer een hekel aan die feestdagen... al dat extra werk... vroeger kon ik zo genieten van de kerstsfeer... de boom... de lichtjes... de sentimentele liedjes... maar nu... is dat oud worden???
Ik ga vanavond eens heerlijk onderuit zakken in m'n relaxke en doe niks meer... totaal niks... morgen komt er weer een zomerse dag... ik ga ervan genieten... tot later dan maar... Myette

Jullie hebben dit gedichtje zeker ook moeten leren vroeger maar kennen jullie het nog helemaal... we hadden het er onlangs met vrienden over en ik ben het gaan opzoeken bij Google... laat me jullie geheugen eens opfrissen...

De pruimeboom

Eene vertelling

Jantje zag eens pruimen hangen,
O! als eijeren zo groot.
't Scheen, dat Jantje wou gaan plukken,
Schoon zijn vader 't hem verbood.
Hier is, zei hij, noch mijn vader,
Noch de tuinman, die het ziet:
Aan een boom, zo vol geladen,
mist men vijf zes pruimen niet.
Maar ik wil gehoorzaam wezen,
En niet plukken: ik loop heen.
Zou ik, om een hand vol pruimen,
Ongehoorzaam wezen? Neen.
Voord ging Jantje: maar zijn vader,
Die hem stil beluisterd had,
Kwam hem in het loopen tegen,
Voor aan op het middelpad.
Kom mijn Jantje! zei de vader,
Kom mijn kleine hartedief!
Nu zal ik u pruimen plukken;
Nu heeft vader Jantje lief.
Daarop ging Papa aan 't schudden
Jantje raapte schielijk op;
Jantje kreeg zijn hoed vol pruimen,
En liep heen op een galop.

Hiëronymus van Alphen
(1746 - 1803ling

¹)

Voilà dat is al een oudje niet... komt uit een "stichtende" gedichtenbundel... eigenlijk was het een liederenbundel maar de muziek is naar 't schijnt verloren gegaan.

Vakantiedroom