Dinsdag 6 december 2005
Jongens
Zoals de aandachtige lezer(es) weet heb ik 1 dochter en 1 zoon... in die volgorde... met de dochter weinig of geen problemen gehad in haar kindertijd... ze leerde goed en ik moest haar na het tweede leerjaar bijna nooit meer helpen met schoolwerk... als kleuter kon ze soms driftig worden als ze haar zin niet kreeg maar dat is met de jaren wel overgegaan... eens gooide ze zich op de vloer in onze buurtwinkel en weigerde met me mee te komen... het heeft echter niet lang geduurd voor ze achter me aan kwam hollen want ik liet haar gewoon liggen en ging op huis aan... ik zie en voel nog die verontwaardigde blikken van de andere klanten die me heel zeker een ontaarde moeder vonden maar het heeft geholpen... wat ik had moeten doen als ze niet vlug rechtgekrabbeld was weet ik niet... ik heb toen gewoon geluk gehad... jaja geduld is niet een van m'n deugden... ik geloof nog altijd in een ferme hand om kinderen op te voeden... niet iedereen zal hiermee akkoord gaan dat weet ik maar als ik in de supermarkt sommige kinderen hun ouders zie manipuleren draait m'n maag om...
Dan was er nog de zoon en dàt was een ander paar mouwen... als kleuter een schatje... kon goed alleen spelen... was meegaand... lief... enz. en zo verder maar... avontuurlijk als de pest... wilde alles uitproberen... is er trouwens nóg mee bezig... er zat en zit geen haar kwaad bij maar telkens presteerde hij het zich in de nesten te werken... de vakanties waren voor mij een echte kwelling... ikzelf heb nooit op straat mogen spelen als kind en vind dat een gemis dus wilde ik het mijn kinderen niet aandoen... op een hete augustusmiddag lag ik zalig in de tuin te genieten van het zonneke in m'n kleinste bikinike... ja toen kon ik dat nog dragen... toen er gebeld werd... aan de deur stonden 2 stoere agenten mèt combi die me vroegen in te stappen om naar het politiebureau te komen... ze waren wel zo vriendelijk mij me eerst te laten verkleden... ik toen heel schichtig die combi in want ik zag al hier en daar gordijntjes bewegen bij de buren... de zaak was deze... zoonlief die toen ongeveer 7 jaar was en die geacht werd in onze buurt te spelen... was naar het naburige park getrokken met zo'n pistool waarmee je met loodjes kunt schieten... dat pistool was van m'n man en ze hadden samen de avond ervoor op een doel staan schieten... hij had dus met dat ding op de eendjes geschoten en was op heterdaad betrapt... er werd proces verbaal opgemaakt met veel blabla en zoon werd flink bang gemaakt... maar ondertussen was de mama spinnijdig geworden... toen we eindelijk werden losgelaten vroeg de agent heel beleefd of ze ons niet met de combi naar huis terug moesten brengen wat ik ook heel beleefd heb afgewimpeld... 1 keer was genoeg voor mij... toen ben ik naar huis gemarcheerd met een berouwvolle en snotterende zoon zo'n 2 meter achter me aan... dichterbij mocht hij niet komen van mij... de rest van de dag huisarrest en toen m'n man van zijn werk thuis kwam kreeg hij er nog een keer van langs want die was zijn pistool kwijt en dat was nog van zijn overleden broer geweest... we hebben dat ding ook nooit teruggekregen... in beslag genomen door de politie... heel waarschijnlijk mee naar huis genomen voor een van hun kinderen... dat was maar 1 voorvalletje van de vele... die zal ik later nog wel eens vertellen... genoeg voor vandaag... groetjes van Myette
Dan was er nog de zoon en dàt was een ander paar mouwen... als kleuter een schatje... kon goed alleen spelen... was meegaand... lief... enz. en zo verder maar... avontuurlijk als de pest... wilde alles uitproberen... is er trouwens nóg mee bezig... er zat en zit geen haar kwaad bij maar telkens presteerde hij het zich in de nesten te werken... de vakanties waren voor mij een echte kwelling... ikzelf heb nooit op straat mogen spelen als kind en vind dat een gemis dus wilde ik het mijn kinderen niet aandoen... op een hete augustusmiddag lag ik zalig in de tuin te genieten van het zonneke in m'n kleinste bikinike... ja toen kon ik dat nog dragen... toen er gebeld werd... aan de deur stonden 2 stoere agenten mèt combi die me vroegen in te stappen om naar het politiebureau te komen... ze waren wel zo vriendelijk mij me eerst te laten verkleden... ik toen heel schichtig die combi in want ik zag al hier en daar gordijntjes bewegen bij de buren... de zaak was deze... zoonlief die toen ongeveer 7 jaar was en die geacht werd in onze buurt te spelen... was naar het naburige park getrokken met zo'n pistool waarmee je met loodjes kunt schieten... dat pistool was van m'n man en ze hadden samen de avond ervoor op een doel staan schieten... hij had dus met dat ding op de eendjes geschoten en was op heterdaad betrapt... er werd proces verbaal opgemaakt met veel blabla en zoon werd flink bang gemaakt... maar ondertussen was de mama spinnijdig geworden... toen we eindelijk werden losgelaten vroeg de agent heel beleefd of ze ons niet met de combi naar huis terug moesten brengen wat ik ook heel beleefd heb afgewimpeld... 1 keer was genoeg voor mij... toen ben ik naar huis gemarcheerd met een berouwvolle en snotterende zoon zo'n 2 meter achter me aan... dichterbij mocht hij niet komen van mij... de rest van de dag huisarrest en toen m'n man van zijn werk thuis kwam kreeg hij er nog een keer van langs want die was zijn pistool kwijt en dat was nog van zijn overleden broer geweest... we hebben dat ding ook nooit teruggekregen... in beslag genomen door de politie... heel waarschijnlijk mee naar huis genomen voor een van hun kinderen... dat was maar 1 voorvalletje van de vele... die zal ik later nog wel eens vertellen... genoeg voor vandaag... groetjes van Myette
Geschreven door Myette om 20:16
Reageer op dit bericht
4 reacties op dit bericht
vifke en kwispel komen de groetjes brengen
ferme hand
Ik heb mn vrouw met meer dan zachte drang meegenomen, en gewoon weggelopen.
Toen ze uiteindelijk in paniek achter ons aankwam wist ik dat ik de juiste beslissing genomend had.
In de supermarkt flikte mn zoon het een keer, ik pakte m bij zn kleren, tilde m op en heb m gezegd dat hij ter plaatse een pak op zn blote billen zou krijgen als hij zich niet gedragen zou (en hij wist inmiddels dat ik nooit bluf).
Sommige bezoekers keken me vuil aan en ik vroeg ze of ze ook een pak op hun blote billen wilden.
..... Blijkbaar wilden ze dat niet..... LOL !
..
Ik wacht met schrik af wat er zal van terecht komen.
Slaap lekker!
.
En maar krijsen! Mijn zus moest haar vaak een flinke tik op de billen geven,
wat door de omgeving als 'mishandeling' werd aangezien.
Ik ben daar vaak bij geweest en zal nooit een ouder veroordelen die zijn/haar kind een tik op de bibs geeft.
Meestentijds is het gewoon verdiend!!!
En ook zij heeft nog heel wat met haar te stellen gehad.
Ik leef dus helemaal met je mee.