Ik heb me daarstraks een kriek gelachen... waarom nu juist een kriek weet ik ook niet maar dat wordt zo gezegd dus doe ik het ook maar... 't manneke is een verwoede mini golfer en wilde perse deze namiddag weer gaan spelen... ikke niet zene... ik ben nog niet gek... maar hij heeft de laatste tijd wat last van zijn knieën en ik heb hem een lange onderbroek gekocht bij Damart... een donkerblauwe... dus vooraleer te vertrekken trok hij die aan... sokken erboven... hij weg... gewoonlijk check ik hem voor hij de deur uitstapt want anders loopt hij erbij als een clochard... hij roept van beneden : "schat!!! ik ben weg hé!!! " ik hoor de voordeur opengaan en weer dicht... hij komt al sakkerend terug naar boven... ik dacht natuurlijk dat hij weer eens zijn bril vergeten had maar nee... meneer was simpelweg vergeten zijn bovenbroek aan te trekken... hij stond al half op straat toen hij voelde dat het toch wat koud was aan zijn benen... ik zit hier weer te lachen terwijl ik het neerschrijf... wat ik al met die man heb meegemaakt dat kun je je niet voorstellen... verstrooid tot en met... ik vind hier regelmatig dingen in huis die niet van ons zijn... brillen en zo... grabbelt alles mee wat onder zijn handen komt zonder te zien of het wel van hem is... wat wèl van hem is verliest hij... eens kwam hij zo rond 12 uur van de Badminton thuis... we lagen al in bed toen er iemand aanbelde... een van de vrienden die vroeg of m'n man soms zíjn schoenen had meegenomen... ja natuurlijk had hij dat... dus moet ik wel controle houden... soms ontsnapt hij me echter zoals daarstraks en dan hebben we prijs... haha ik hoor hem juist binnenkomen... ben benieuwd wat hij nu weer heeft vergeten of verloren... zal eens een check up gaan doen... tot later... Myette
zoals je al zult kunnen opmaken hebben uit mijn blog is mijn ventje net het tegenovergestelde: een vreselijk pietje precies, daar wordt ge af en toe ook zot van zenne! 't is hier stil aan't front, Chia ook ziet...dat is van al dat water denk ik.
V
vifke11 januari 2006 om 15:38
casawivi op bezoek
hoop nu echt mijn verhaal te kunnen afmaken word er hier altijd uit gesmeten..
Zodus deed mijn ventje zijn jas uit en ja hoor een hevig roos briefje en daar stond op deze plek kan niet verwijderd worden,en was stil die avond thuis,maar toch eerst eens goed gelachen,en ja dat was er dan wel TEVEEL aan die dag...
V
vifke11 januari 2006 om 15:29
casawivi op bezoek,
Myette,het was nog de in de tijd dat er enkel beige regenjassen bestonden voor mannen,daar mijn ventje voor zijn werk altijd tip top moest zijn maar ja die dag regende het de ganse dag had hij zijn regenjas aan.Terwijl hij ook even moest wachten tikte hem een dame op zijn schouders en zei stil mijnheer daar hangt een hevig ros briefje op je jas in het midden van je rug met een klein speldekoppeke
L
Ludovikus11 januari 2006 om 14:47
.
Myette, als hij ooit met een jong ding onder zijn arm binnenkomt, zou ik hem toch eens laten onderzoeken.
H
huismusje/troubadoerke11 januari 2006 om 01:59
Anekdote
15H00. Knuffel vertrekt van Antwerpen naar NL voor enkele dagen. Hij heeft dringende adminastratieve plichten. 23H00.Knuffel belt om te vragen of zijn rijbewijs en auto papieren nog in de hal liggen alwaar hij ze had neergelegd om ze zeker niet te vergeten. JA! 02H30. knuffel staat terug in Antwerpen, belt aan, want hij is zijn sleutel vergeten. Dat kan ook tellen he?
M
Myette3410 januari 2006 om 23:34
Verstrooid
wat je heerlijk noemt... die man kost ons een fortuin aan verloren sleutels en portefeuilles en noem maar op... heb alleen spijt dat hij het op tijd ontdekte... dàt was pas een mop geweest...
C
Chia10 januari 2006 om 23:03
Apezuur
Ik lach me het apezuur heb ik ook wel eens gehoord.
Dat roept bij mij natuurlijk de vraag op of kriek soms naar apezuur smaakt?
Nou Myette, ik heb 6 jaar zo een partner gehad.
Heb nogal wat verhalen over hem geschreven op mijn blog :)
Heerlijk toch zo'n verstrooide professor !!!
Wat ben ik toch een oen... ik wilde me eindelijk eens zetten aan het scannen van m'n foto's zodat ik jullie kon verblinden met mijn prachtig aanschijn... maar kon de scan niet aankrijgen... hij staat hier levensgroot naast mij te pronken maar ik vind hem niet op m'n PC... leg dat nu maar eens uit... weeral de zoon ter hulp roepen... nu loopt die jongen wel het vuur uit z'n sloffen voor z'n "moeke" maar moeke mag ook niet te lastig worden... alhoewel ik heb hem dit jaar nog maar 1 keer moeten roepen... dit zou dan de 2de keer worden op 1 week tijd... dan heb ik meteen m'n jaarkrediet opgesoupeerd... de grote middelen dan maar... een meelijwekkend gezicht opzetten... er wat tranen uitpersen... dat zal wel helpen denk ik... vreselijk mens ben ik toch... een oen en dan nog een slecht karakter... dat is de schuld van m'n moeder he... ik heb mezelf niet gemaakt... Dat bloggen begint uit de hand te lopen... vanmorgen even opgeruimd en de planten bewaterd... dit met een schuin oog naar m'n PCke... dat gedaan zijnde ging ik "eventjes" naar m'n mailtjes kijken... zie me hier nu zitten... weeral aan 't bloggen geslagen... nog een beetje en ze voeren me af naar een ontwenningskliniek gehuld in een dwangbuis... ik begin meer en meer uit te zien naar dat verzorgingstehuis met alleen de computer om voor te zorgen... weten jullie dat ik hem zelfs een naam heb gegeven... Buddy... als dàt geen ware liefde is... soms is hij nukkig maar ik begrijp dat... ben zelf ook niet altijd het zonneke in huis... ik ga me nu losrukken van m'n geliefde en me verder wijden aan m'n echtelijke plichten als daar zijn... nee ga maar kijken bij Bojako die heeft ze allemaal opgenoemd... ik ga daar niet aan beginnen of ik zit hier vanavond nog... tot later mensen... Myette
Wat een verademing... PCke is nu zoveel vinniger geworden dat ik hem op een holletje achterna moet lopen... en ik die me voorgenomen had nooit achter een man aan te lopen... ze moeten zèlf maar hun best doen... ben benieuwd hoelang hij dat gaat volhouden... Jongens jongens toch... ik zit vol zenuwen... heb slecht geslapen... zou dat van die drugs zijn... droomde van kippen zonder kop... ik heb dat altijd stomme beesten gevonden... heb er totaal geen moeite mee ze op te eten... alhoewel... een vriend van ons vroeger had eens een kuiken opgekweekt en dat liep steeds achter hem aan als een hondje al kirrend : nininini (nee niet mimi) dus had hij haar Nini genoemd... maar zelfs dat beest was niet zo intelligent want zij was een meisje en hij was homo... toch bleef ze achter hem aanrennen... haha... ik weet niet wat er van haar geworden is want hij en zijn partner zijn later uit elkaar gegaan en die partner is intussen gestorven... einde van de relatie... Dat brengt me op morbide gedachten... heb ik altijd als ik niet voldoende slaap krijg... al die mensen om je heen die met de jaren verdwijnen... je familieleden... je vrienden... jongens toch het wordt hoog tijd dat ik eens de deur uitstap... ik begin te zeuren... deze week de hele tijd binnengezeten... rust genomen... water gedronken... ik moet dringend terug onder de mensen komen voor ik begin te verzuren... vanaf morgen schiet ik terug in gang... zal me dat een klap geven... morgen maandag boodschappen doen want de frigo is eindelijk leeg... oef... woensdag komen de kinderen eten en de schoonzoon verjaart... donderdag met onze club op uitstap... achter de schermen van de Zoo... heb ik al eens gedaan maar ga mee voor de gezelligheid... ik duim al voor goed weer dan kan ik achteraf nog eens in de zoo rondwandelen want dat is weer lang geleden... later in de Paôn Royal iets gaan drinken om het nieuwe jaar in stijl aan te vangen... Zijn er soms bloggers die eens willen afspreken hier in Antwerpen om samen iets te gaan drinken... laat het dan eens weten... het zou fijn zijn elkaar eens "in the flesh" te ontmoeten... ik hoor het wel... of niet... Haha... ik zie hier precies de zon moeite doen eens te komen piepen... goed voor mijn humeur want die donkere dagen werken erg op mijn "seskes"... voor de buitenlanders... er staat ergens op m'n blog een antwerpse spreektaal... daar kun je je licht gaan opsteken... ik zal die site eens aan de zijkant zetten dan hoef je niet zo te zoeken... Voilà ik ben even "uitgeklapt" en dat betekent niet dat ik ineens dubbel zo lang ben geworden...was dat maar zo want ik ben maar een ondermaats geval... vertaling zoeken dus... en ga jullie aan je zondagse bezigheden laten wat die dan ook mogen zijn... Myette
Men zegt wel eens : "hoe later op de avond hoe schoner volk" en dat is waar... hier ben ik dan... ben de hele dekselse dag bezig geweest PCke een opruimbeurt te geven... dat manneke was toch zo traag geworden en m'n geduld was op... dus de grote schoonmaak dan maar... ook blog wat uitgemest en ontdaan van rode kruisjes... de zoon moeten bellen om hulp want de printer weigerde dienst... die heeft het boeltje terug moeten programmeren... alles loopt nu zoals het zou moeten lopen behalve ik... ik ben zo suf als een gedrogeerde kip van de hele dag op dat scherm te zitten turen... ga het dus kort maken en manlief verblijden met mijn aanwezigheid... gaat die effe schrikken mij zo vroeg op de avond te zien verschijnen... de mens is dat niet meer gewend... ik wens jullie nog een leuke avond... groetjes van Myette
Toch nog even een slaapmutske :
1e man tegen vriend : Mijn vrouw is een engel 2e man antwoordt : Die van mij leeft nog
We hebben woelige dagen en weken achter de rug en ik ben verrekt blij dat we nu eindelijk eens kunnen terugvallen op onze gewone beslommeringen zoals daar zijn bvb. de koelkast uitruimen... met uitruimen bedoel ik hier uit-eten... zoals mijn onhebbelijke gewoonte is heb ik weer véél te veel klaargemaakt en nu zitten we hier "heug tegen meug" de "kletskes" op te eten... sorry voor m'n antwerps he mensen maar als ik niet in m'n hum zit val ik daar steeds op terug... ik wil er wel een vertaling bijgeven voor de buitenlanders hoor... zeg het maar... gisteren de laatste avocado's binnengespeeld... ik kan die dingen niet meer ZIEN... mijn deugdelijke opvoeding heeft me echter bijgebracht nooit goed voedsel weg te gooien want denk toch eens aan die arme chineesjes... die zijn ondertussen wel voorbijgestreefd maar toch... avocado's zijn peperduur en daarom eten we ze maar op... dan had ik nog garnalen ook... onze Poekie is gelukkig gek op garnaaltjes en die heeft DE week van haar kattenleven beleefd... nu nog zo het een en 't ander en ik kan de frigo eens een goeie beurt geven... sorry ik bedoel wel uitwassen... Om al die calorierijke avocado's te verdrinken ben ik eergisteren aan die waterkuur begonnen en... ga het nog even volhouden... nog niks afgevallen hoor... integendeel er is zeker 2 kilo bij of moet ik zeggen 2 liter... kan ook niet buitenkomen zonder pamper... waar al dat water heen is weet ik niet... ik heb zojuist m'n nek eens bekeken en die is nog even dik als daarvoor... haha... ik zeg het maar al zèlf he... die van Antwerpen nietwaar... Gisteren zijn onze buren (goeie vrienden) nieuwjaar komen wensen en daar heb ik toch nog wat pralines en gebakjes kunnen aan kwijtraken... voilà opgeruimd staat netjes... deze namiddag komt er nog een vriend en die ga ik ook wat van m'n overtollig proviand aansmeren... ik zal daar later geweldig spijt van krijgen dat weet ik nu al... al die lekkere pralines zomaar weg... maar ja m'n binnenste moest dringend eens een onderhoudsbeurt krijgen dus... op je "bietertjes" bijten Myette... Ik zie hier op de blogs overal Polls opduiken... ga er eens serieus over nadenken wat ik jullie nu zo eens zou kunnen ontfutselen... er komt zo wel het een en ander in me op maar we moeten het deftig houden hé... ojee dat gaat moeilijk worden... we zien wel... Nu ga ik nog wat stof wegjagen... tot later... groetjes Myette
Die middeleeuwers kenden er wat van... van torturen bedoel ik... ze hadden ze in alle soorten met o.a. de "watertortuur"... niettegenstaande (vind ik zo'n mooi woord)... ik me rotsvast voorgenomen had nooit of te nimmer nog het nieuwe jaar met goede voornemens te beginnen... met m'n wispelturige natuur hou ik toch nooit iets lang vol... komt me daar die dekselse Chia met haar watertherapie aanzetten... waarom dat meisje denkt dat ik in therapie moet is me een raadsel... ik neem aan dat ze het goed bedoelt alhoewel (nog zo'n prachtig woord) ik ze toch verdenk van ietwat sadistische neigingen... vermits ik echter van mening ben dat je soms naar goede raad moet luisteren en ik sedert enkele maanden geplaagd zit met een "voedsel-allergie" zoals m'n dokter beweert... dat uit zich in hier en daar plotseling een bobo die geweldig jeukt... je krabt je een ongeluk... zeer vervelend als die bobo plots opduikt op een genante plaats... van de dokter moest ik "terug naar de natuur" met m'n voeding wel te verstaan... dat betekent alleen brood (staat onder controle) en... ja en wat... niks met kleur- of bewaarmiddelen of wat middelen dan ook... rapper gezegd dan gedaan... en dan zo stilaan het een na het ander bijvoegen tot je de boosdoener hebt gevonden... nog niet dus... heb anders met de feestdagen àlles naar binnen gespeeld wat ik maar te pakken kon krijgen en geen bobo meer gezien... ik ben ietwat afgedwaald zie ik... ha ja ben er weer... besloot ik m'n ingewanden eens ne keer duchtig te spoelen... vanmorgen begonnen... al na het eerste glas hoorde ik mijn "colon" paniekerig roepen : "hei maske zedde mai hier oan't verdrinke of hoe zit da"... ja m'n binnenste ik spreekt nog altijd plat antwerps... de buitenkant heb ik met de jaren zo'n beetje bijgeschaafd... ik heb hem toen streng toegesproken : "houdoewe kop manneke tis veur ewaige goe" en heb hem niet meer gehoord sindsdien... nu zit ik hier heel voorzichtig op m'n stoel... durf alleen m'n vingers en m'n ogen bewegen want als ik de rest beweeg loop ik de kans te kapseizen... en ik die al zeeziek word als ik nog maar naar water kijk... Chia je doet me wat aan hoor... als dat maar goed afloopt... oei ik zal me even moeten verwijderen want dat eerste glas is al beneden aangekomen... hou jullie wel op de hoogte... tot kijk... My
Gewoonlijk ben ik met oudejaarsavond niet bepaald op m'n best... ik mis niet gaarne de pret en het idee dat alleman zit te vieren en ik zielig thuis zit te verkommeren stond me helemaal niet aan... tot gisteren... ja de wijsheid komt maar met de jaren... 't manneke heeft daar helemaal geen last van en begreep dat dan ook niet... maar gisteravond hebben we ons gezellig met een glaasje goeie wijn voor de TV gezet... nu was dat niet veel bijzonders hoor... mensen die wat staan te zwaaien en rondhossen kunnen me niet boeien maar er was wèl een voorstelling van het Cirque du Soleil en dat was prachtig... nog wat Swing Paleis en de avond was weeral voorbij... dit maar om te zeggen dat ik geen sikkepit last had van de blues... als ik zo rond me heen de commentaren hoor over die "verplichte" feesten ben ik... eindelijk... tot het besef gekomen dat ik helemaal niks gemist heb... dat doet me denken aan iets dat ik ooit las... dat ging over het feit dat als je niet op een feestje aanwezig kon zijn... voor wat voor reden ook... je daarna dat feestje hoort beschrijven als DE super party van het jaar... terwijl je op de feestjes waar je wèl bij was je gewoonlijk dood verveelt... zo zie je maar... ik ga dolgraag uit... lekker eten... dansen... maar wat ik vreselijk vind is in zo'n "cotillon" moeten meehossen met een dwaze grijns op m'n gezicht anders denken de mensen dat ik me niet amuzeer... dan zijn er gewoonlijk zo van die plezanterikken die de hele sliert meetrekken en beginnen acrobatische toeren uit te halen... op je hurken voortwippen bvb... doe dat maar eens elegant met een smalle rok... of nog erger een brede die dan over de grond sliert zodat de man achter je er met zijn lompe voeten op kan trappen... wat die man achter betreft... soms heb je de pech dat die ervan profiteert je overal te knijpen en je kunt niet ontsnappen... en maar blijven lachen dan... nee hoor als ik bedenk waaraan ik gisteren allemaal ontsnapt ben... we zijn wel eens vroeger naar zo'n "feestmaal" geweest "reveillon" geheten... een ramp was dat... het eten koud... confetti in je soep... midden in het hoofdgerecht de een of andere pipo die je perse mee in die cotillon wilde... ik ben blij toe dat dat allemaal niet meer hoeft voor mij... Ik ga nu aan mijn feestmaal beginnen... tot later allemaal... en nog ne "Gelukkige Nievejoar" van Myette
Deze voormiddag al glijdend en schuivend boodschappen gedaan... het is onvoorstelbaar wat we elk jaar weer aan die feestdagen uitgeven... hapje hier... hapje daar... drankjes... geschenken... dat wordt in januari water en brood... zal ook nodig zijn om de overtollige kilokes er weer af te krijgen... ik wilde deze week nog naar de kapper maar die was gelukkig de hele week in verlof... dat bespaart me weer wat geld... zal het morgen zelf wat bijknippen... alhoewel de vorige keer dat ik het deed heb ik 2 weken rondgelopen met een rechtopstaand kuifje midden op m'n hoofd... te woest gedaan met de schaar... Toen we deze namiddag ons wekelijks bezoekje brachten aan de mama was de vogel gevlogen... ze zaten met zijn allen in de feestzaal naar poppenkast te kijken... het stuk draaide rond Benidorm en dat was voor de meesten heel herkenbaar want er werd wat afgelachen... ik moet bekennen dat het heel goed gespeeld werd... mooi decor en kostuums... gezellig muziekske ertussendoor... het gezelschap was Houten Kop... kent iemand dat... wij gaan van tijd tot tijd eens naar Van Campen en daar kan ik van genieten... na een tijdje vergeet je gewoon dat het maar poppen zijn op het toneel... na afloop deed mama heel blasé maar we hebben haar stiekem beloerd en ze zat mee te lachen en te zingen... ze is geweldig vooruitgegaan sinds haar operatie... ze is tevreden en zegt dat de verzorgers en verpleegsters allen zeer vriendelijk zijn... goed he... ze doen daar erg hun best om het de mensen naar de zin te maken... er is altijd vanalles te doen... ik begin er stilaan aan te denken me al te laten inschrijven want tegenwoordig geraak je niet meer zo vlug in een verzorgingstehuis... haha... ik kan er maar beter rap genoeg bij zijn... Ik ga nu nog wat TV kijken... het is beneden warmer dan hier boven... ik hoor juist dat het begint te regenen... dat kan vannacht gevaarlijk op de baan worden... tot later lieve mensen...
Wel mensen wat ik gevreesd heb komt uit... die lange warme nazomer wordt ons nu blijkbaar ingepeperd... ik heb de voorbije weken zo wat weerspreuken zitten lezen en die spraken alle van een strenge winter... ik hoop maar dat die weerboeren het bij het verkeerde eind hebben anders gaat onze portemonnee vreselijk afzien... heb zojuist al een supplement van 441 euro moeten betalen waar ik eventjes niet goed van werd... net voor de dure feestweken komt dat hard aan... ik snap er niks van want gewoonlijk krijg ik nog geld terug... heb naar de maatschappij gebeld maar dat was verloren moeite... ik ben er niks wijzer van geworden... wat ik ook niet begrijp is dat wij 21% BTW moeten betalen op brandstof en elektra... dat is toch geen luxe... Vandaag m'n woede afgereageerd al poetsend... zo wat met de franse slag (waarom frans) rondgeflodderd... zal wel eens grondiger kuisen als het weer wat zonniger wordt... nu zie je toch niet dat de ramen vuil zijn... morgen voer inslaan voor zondag want dan komen de kinderen hun nieuwjaarsbrief voorlezen... haha... en hun zakgeld ontvangen... zaterdag wordt er gekookt en zondag alles binnengespeeld... voilà en dan zijn we er weer vanaf... nu zullen er zijn die mij maar een raar mens vinden... het is nu eenmaal zo dat verplichte feestdagen en ik niet goed overeenkomen... eigenlijk heb ik dat met alles wat verplicht is... moeten en dwang werken op mij als de rode lap op de stier... zo onverwacht eens een etentje met vrienden vind ik véél en véél plezanter... nu kan ik begrijpen dat die familiebijeenkomsten heel gezellig kunnen zijn... ik moet maar aan m'n kindertijd denken toen heel de familie bijeenkwam bij de bobonne en er duchtig werd gegeten... gedronken en gezongen... je had toen zo'n resem liedjes zoals : "Doar ligt nen ering in de vliet" en "Moeder mag'k is piepen achter de gordein" en nog zo van die hoogvliegers... die werden dan in een vaste volgorde afgewerkt... dat is volmaakt verleden tijd... familieleden allemaal weg... liedjes foetsie... wat er van m'n familie overblijft kun je op de vingers van 1 hand aftellen... nu moet je niet denken dat ik ga zitten treuren hoor... nee hoor... vermits ik de flessen moet openen mag ik ook eerst proeven en zo kom ik wel in de stemming... schol... Met deze strijdkreet neem ik voorlopig afscheid en wens jullie veel oudejaars- en nieuwjaarspret ende jolijt... schol nog eens... Myette
Wil je je wekelijkse horoscoop bekijken scroll dan eens naar helemaal beneden links op m'n blog... buiten de horoscoop staan er nog tal van andere pagina's op... goed om je enkele uren zoet te houden... terwijl je daar mee bezig bent kun je geen andere domme dingen doen... haha... ken jezelf dan ken je een ander zeg ik maar... Allez we zijn weer vertrokken... niks dan vervelend nieuws dat binnenkomt bij mij... heb met de gas en elektra leverancier gebeld over de eindafrekening en zit hier nog te zieden... krijg ten eerste een serieuze extra betaling te storten en moet vanaf januari bijna het dubbele betalen maandelijks... als je dan om uitleg vraagt krijg je alleen antwoord dat je sowieso meer verbruikt hebt... wat niet kan... maar je staat zo machteloos tegenover die maatschappijen... ik heb op 3 weken tijd al 3 facturen binnengekregen... met ellenlange cijferreeksen waar ik geen jota van snap... dat is zeker een halve kilo papier... en wat dan vandaag de deur dicht deed was een poeslieve brief van hen waarin ze vertelden dat ze ooo zo tevreden waren want hun klanten hadden het voorbije jaar zeker 10 % bespaard op hun energiekosten... jawadde... ik dan toch zeker niet... Om m'n dag helemaal goed te maken kwam er een telefoontje van de dierenarts om mede te delen dat de uitslag van Minnekepoes binnen was en... zoals gevreesd... is het kanker in de mondholte... ik zal maar wachten tot na de feestdagen om het de zoon te zeggen denk ik... of zeg ik helemaal niks... ik ben nog vergeten te vertellen dat de dokter het gezwel had weggenomen de vorige keer... poes stelt het nu goed maar die tumor zal zeker terugkomen... ik ga wachten tot dan... Dat was het tot hiertoe en het is nog maar 12 uur... ik hou m'n hart al vast voor wat er nog kan komen... Het leven is niet altijd een pretje maar we spartelen ons er door zo goed en kwaad het gaat... tot hiertoe is dat altijd al gelukt... Ik ga nu wat eten op tafel toveren voor manlief die net binnenkomt... tot later... Myette
Bij de nonnen werden geen bijnamen gegeven aan de leraressen... wij hadden teveel ontzag en schrik voor hen... maar in de handelsschool was dat een ander paar mouwen... toen ik... recht van de nonnekes... in de nieuwe school terecht kwam schrok ik me haast lam... wat een ordeloze en goddeloze troep was me dat... wij... de nieuwelingen... werden in optocht afgehaald met de jongens op kop... gewapend met bezemstelen die ze op de maat van een mars tegen het plafond plopten dat de kalk eraf vloog... met open mond werden we de rij ingesleurd en moesten meemarcheren... dan moesten we de bijnamen van onze leraren en leraressen uit het hoofd leren... toen we klaargestoomd waren werden we losgelaten en stonden we daar op een kluitje elkaar wat verlegen te beloeren... ik ontdekte toen een vroegere klasgenote van mij en we vlogen letterlijk in elkaars armen... dolblij dat we toch iemand kenden... en ja die bijnamen... we hadden De Knoop voor onze leraar nederlands en engels die nogal klein uitgevallen was... het was een klein parmantig manneke die niets liever deed dan ons meisjes te laten nablijven voor straf en ons dan in een hoekje trachtte te manoeuvreren... wat hij daarna zou doen hebben we nooit geweten want het is hem ook nooit gelukt... we waren er heel bedreven in steeds een lessenaar tussen ons in te houden... ook hadden we een Pinocchio wegens zijn grote voorgevel... Den Beuzze was de directeur... ik was de jongste van mijn klas en werd boeleke genoemd... we hadden een boontje ook en een boner... enz. enz... Bij de nonnen zat ik als kleinste steeds vooraan en kwam het nooit in m'n hoofd op kattenkwaad uit te steken... zo'n gewoonte leer je niet zo maar een twee drie af dus bleef ik braaf en liet de apenstreken over aan de jongens... die waren daar meer bedreven in... alleen kreeg ik al eens de slappe lach... dat was bijna altijd bij de knoop omdat dat manneke toch zo onnozel parmantig deed... dan moest ik nablijven en uitleggen waarom ik lachte wat ik natuurlijk niet kon... ik ben toen erg bedreven geworden in het door de klas hossen met altijd een obstakel tussen hem en mij in... eens viel mijn oog plots op de openstaande gulp van een andere leraar... De Vos... m'n vriendin aangestoten en wij natuurlijk met z'n tweeën plat... ja op die leeftijd heb je niet veel nodig... die leraar kwam bij ons staan met zijn gulp juist op ooghoogte en eiste dat we hem vertelden waarom we lachten... dat bracht ons nog erger aan 't gieren... toen vlogen we buiten op de speelplaats om af te koelen en moesten daarna bij de directeur ons verhaal gaan doen... die man kon er gelukkig ook mee lachen en liep het met een sisser af... Genoeg gelachen voor vandaag... ik ga me nu met ernstiger zaken bezighouden maar zeg niet wat... haha... tot later... Myette
Hebben jullie dat ook... zo van die "flitsen" noem ik het... beelden van in je hele vroegste kinderjaren... men beweert wel dat je je van vóór het derde levensjaar niks kunt herinneren maar dat is niet waar... ik zie zo verscheidene beelden voor me... niemand had me die verteld maar toen ik er eens met m'n moeder over sprak merkte ik dat alles precies klopte... ben ik nu een genie of gewoon een beetje raar... haha... Wat me nog heel duidelijk voorstaat zijn de kerstdagen bij ons vroeger... om het feestelijk te maken begonnen ma en pa 's avonds laat... als m'n zus en ik in bed lagen... vanalles te bakken o.a. speculoos... hoe m'n pa dat alles kon is me altijd een raadsel gebleven want de man kwam anders nooit in de keuken... in die tijd zouden mannen liever dood neervallen dan "vrouwenwerk" te doen... zo ook m'n pa... die dreef het zelfs zo ver dat hij weigerde de kinderwagen te duwen want dat was geen "mannenwerk" beweerde hij... erg he... niet moeilijk dat ik zo'n gefrustreerd persoon ben geworden... mijn eigen vader schaamde zich voor mij... haha... och nee de man was erg lief en... alhoewel hij nu al 20 jaar dood is... mis ik hem nog steeds... zijn foto hangt boven m'n PCke en ik praat soms tegen hem... het is gek maar toen de kleinkinderen kwamen was hij er als de kippen bij om met hen te gaan wandelen en spelen... en ik stikjaloers natuurlijk... Toen de kinderen nog klein waren gingen we elke week badminton spelen... als baby namen we ze mee in de reiswieg maar later ging dat niet meer en was bompa van wacht... de kinderen konden ons niet vlug genoeg de deur uitkrijgen want eens vertrokken deed bompa al de lichten uit en gingen ze hand in hand door het hele huis al spelend dat ze "Hans en Grietje waren Dwalend Door Het Grote Donkere Bos"... ook een ander geliefd spelletje was "De Cent Zoeken" die bompa tevoren had verstopt... je kunt je voorstellen hoe m'n huis eruit zag als we terugkwamen... en dan was het bompa's beurt... manlief viel dan gewoon in slaap terwijl m'n pa en ik aan de borrel gingen en geleidelijk de wereld begonnen te reorganiseren... daar genoot hij van en ik denk daar nog met plezier aan terug... Gisteren was mijn moeder ook van de partij maar de drukte werd haar teveel... ze deed weer heel verward... om 10 uur hebben we ze dan terug naar haar home gebracht... ik denk niet dat ze volgend jaar zal willen meekomen... ze geneert zich ook voor alle moeite die we met haar hebben... rolstoel in... naar de auto... uit rolstoel tillen en in wagen hijsen... daarna weer uit de wagen in de rolstoel... naar binnen rijden en weer uit die stoel... enz. enz... ik begrijp dat maar al te best... zou ook geen last willen verkopen... maar we zien wel... Vandaag maak ik er een rustig dagske van... heb tegenwoordig direct koppijn als ik wat wijn drink... en ik die vroeger desnoods alleman onder tafel kon drinken... dus moet eerst m'n katerke wat soigneren... hij begint al te snorren... och kijk hoe lief... poesie mauw... nee hoor vandaag krijg je geen wijn meer... alleen water... Voor degenen die vandaag feesten maak het niet te bont... geniet maar met mate... hoor mij met m'n goeie raad... precies of ik me er zelf aan hou... doei... Myette
Voor allen die dapper stand hielden onder al dat SPAM geweld... ik ben even ondergedoken maar voelde me eenzaam zo helemaal afgesloten van blogland... kom hier dus eventjes m'n kop terug opsteken...
Ik wens jullie nog warme en prettige feestdagen... een dikke knuffel van Myette
Jullie zullen me nu wel een spelbreker vinden maar ik moet het even kwijt... ik ben verdrietig omdat de zoon het moeilijk heeft... we zijn deze avond met zijn 2 katten naar de dierenarts geweest... de kleinste Chita moest nog een spuitje krijgen en een wormpil... dat was zo gepiept... ze keek alleen verwonderd over haar schouder wie er daar zo in haar buikje stond te prikken maar ze gaf geen kik... toen het Minneke's beurt was kregen we slecht nieuws te horen... deze had namelijk plots een geweldig snel groeiend gezwel ontwikkeld in haar bekje... inoperabel zei de arts en voor 99 % kwaadaardig... de zoon sloeg wit uit want Minneke is zijn oogappel... als vrijgezel is zij al 5 jaar z'n trouwe maatje... hij heeft haar moeten bij de dokter achterlaten voor een biopsie... morgen gaan wij haar terug halen want hij zal laat moeten werken... binnen 10 dagen kennen we de uitslag maar voor hem is de feeststemming foetsie... en ik... ja jullie zullen dat ook wel kennen... je wil je kind helpen maar je staat machteloos... het is wel een kind dat volgende week 35 wordt maar dat gevoel blijft toch... hoe oud ze ook worden... zijn eerste kat werd overreden en toen stond hij te huilen aan te telefoon... toen heeft hij Minneke in het asiel gaan halen en dat beest is een echt schatje... onze zoon is altijd een pechvogel geweest... sommige mensen schijnen het ongeluk naar zich toe te trekken en hij is er zo een van... maar ja zoals ik al zegde... je staat er machteloos tegen. Sorry mensen dat ik misschien jullie kerststemming aan 't verzieken ben... sla dit hoofdstuk maar over... geniet van de feestdagen... ik ga dat ook proberen... groetjes Myette
Gisteravond moesten we naar een concert... nu is 't manneke niet bepaald een concertfanaat... zo lang stilzitten om klassieke muziek te beluisteren is niet zijn ding... dus wreed tegen zijn goesting en al mopperend dat wij zèker niet achteraf naar die receptie zouden gaan... nog eens zo ver rijden door zo'n weer en dan ik met m'n valling... enzovoort enzoverder... vertrokken we naar DeSingel... op die tirades antwoord ik niet meer want ik ken hem te goed... toen we binnenkwamen waren er enkele clubvrienden die al dadelijk vroegen of we meegingen naar de receptie achteraf... ik zegde toen braafjes dat m'n man niet wilde waarop zij hem begonnen te bewerken... ik merkte op dat hij wèl gaarne zou meegaan maar niet wist hoe dit in te kleden... toen wilde hij dat IK zou beslissen waarop ik weer schijnheilig beweerde dat HIJ dat maar moest doen... en raad eens... we zijn dan toch gegaan en het was héél gezellig... wat het concert betreft... ik heb er echt van genoten... klassiek afgewisseld met wat lichtere genres... en manlief vond het zelfs beter dan vorig jaar... zo zie je maar... Mannen kunnen erg schattig zijn... sommige zijn zelfs heel nuttig in huis... ik hou best van mannen... vind ze soms boeiend... bestudeer ze graag... maar begrijpen kan ik ze niet... ze kunnen dan wel grotere hersens hebben dan vrouwen doch hoe ze die gebruiken blijft mij een raadsel... maar aangezien ik van raadsels en puzzelen hou... haha... Vandaag neem ik het er nog eens van... rustig wat rondkeutelen... bloggen... cryptogrammeke oplossen... heb juist een lijvig boekwerk ingeslagen... njam njam... en morgen vliegen we er in... Makro... Wijnegem Center... zal straks maar een voetbadje nemen om m'n onderdanen voor te bereiden op de marathon morgen... moet nog het een en ander kopen voor de Kerst... 't manneke vroeg juist wat ik als kadoke wilde dus dàt ga ik niet koud laten worden... Ik wens jullie allen ook nog drukke en feestelijke dagen... tot kijk... Myette
Kriek
7 reacties op dit bericht
..
casawivi op bezoek
casawivi op bezoek,
.
Anekdote
Verstrooid
Apezuur
Dat roept bij mij natuurlijk de vraag op of kriek soms naar apezuur smaakt?
Nou Myette, ik heb 6 jaar zo een partner gehad.
Heb nogal wat verhalen over hem geschreven op mijn blog :)
Heerlijk toch zo'n verstrooide professor !!!