Genieten

Tiens gisteren wilde ik nog iets zeggen over dat bibbermuziekje op m'n blog... had daar al enkele weken last van... ik neem een midike van m'n harde schijf en dat klinkt normaal maar... vanaf het op m'n blog kwam begon het te haperen en te bibberen... niet om aan te horen... heb daarstraks zelfs een vraag op het forum gesteld... nu kom ik juist tot de ontdekking dat de fout blijkbaar verdwenen is... of hoor ik niet goed... en maar hopen dat het zo blijft...

Gisteren deed ik een prive rondvraag... of iemand het plaatje bij Santa kon zien... bij mij scheen alles normaal dus ik was er gerust in maar toen kreeg ik berichtjes binnen van bloggers die alleen een vierkantje te zien kregen... toen ik nu pas ging kijken was m'n plaatje foetsie... het zoveelste computer mysterie... ik heb er nu een ander opgezet van op m'n harde schijf en hoop maar dat dit zal blijven staan... zal wel eens regelmatig gaan checken... de link eronder is blijven staan dus als je wat wil spelen... be my guest...
Hier in Antwerpen de ene sneeuwbui na de andere afgewisseld met een helder zonneke... ik hou het nog even rustig vandaag maar denk dat mijn verkoudheid zo goed als weg is... ik heb al ondervonden dat... sinds ik een griepspuit ga halen... een verkoudheid al na enkele dagen verdwenen is... dat was vroeger wel anders... toen zat ik met zoiets wèken en gewoonlijk sloeg het op m'n bronchieën en hoestte ik nog eens wèken de longen uit m'n lijf... nee leve de griepspuit...
Als een van jullie nog eens zo van die ongerechtigheden op m'n blog bemerkt... mail me dan maar hoor dan haal ik direct alles terug binnen want... orde en tucht... dat is mijn motto... haha... wij hadden vroeger een stel vrienden en die vrouw was een ware maniak... als je daar binnenkwam liep je automatisch op je tenen en begon je te fluisteren... je probeerde ook niet bvb een kussen op haar divan te verplaatsen want ze sleurde het gewoon uit je handen om het terug te leggen... als ze bij ons op visite kwamen zegde haar man steeds dat hij het bij ons toch "zo gezellig" vond... hij bedoelde natuurlijk "zo bewoond" wat dan bij haar niet in goeie aarde viel... zij wilde ook bewust geen kinderen noch huisdieren want dat bracht "rommel" mee... hij had wel gewild maar... op een keer wilde hij ons zelfs een puppy aansmeren met de belofte dat hij er dan zou mee gaan wandelen... het verwondert me nog altijd dat we het toch nog 25 jaar met hen hebben uitgehouden maar het ging van kwaad naar erger en de kruik gaat zolang te water tot ze breekt nietwaar... we hadden er uiteindelijk genoeg van en hebben de relatie afgebroken... dat is al een hele tijd geleden en soms vraag ik me weleens af wat er van hen is geworden...
Genoeg geroddeld voor 1 dag... ik moet gaan strijken... zeer tegen m'n zin maar ja de plicht roept me met luide stemme... tot later... Myette

Zut hoor... ik had juist een bericht klaargestoomd... klikte op Toevoegen en wham... alles weg... nu heb ik de moed niet meer om opnieuw te beginnen... in telegramstijl dan maar... neus opgedroogd... geen traanogen meer... dus beterschap... vandaag rustige dag binnen... niks gedaan... gerust... ga wat TV kijken en vroeg slapen... dat was het... Myette

Lap ik heb weer prijs... een dikke snotvalling... zit hier met 1 hand te typen met m'n zakdoek in de andere... we hadden verleden week ons kerstdinertje en ik heb natuurlijk weer alleman te enthousiast gekust... zo'n 60-tal microben pakketjes knuffelen kan niet zonder gevolgen blijven... zal het wel nooit afleren... nu wacht ik alleen nog op de geschikte man of vrouw die mijn bacillen wil overnemen... zijn er liefhebbers... nee zeker... had het kunnen denken... naastenliefde is niet meer in...
Ik moest vandaag dan ook nog eens koken voor de kinderen... dat valt niet mee als je reuk en smaak foetsie zijn... ik durfde niet teveel kruiden gebruiken uit schrik te overdrijven... alles bij alles viel het nog mee... heb niet veel overschot...
Dat is nu toch wel elk jaar hetzelfde... vlak voor de kerst val ik steeds in de lappenmand en zit dan met rode oogjes en dito neus de avond uit te zitten... gelukkig is kerst dit jaar niet bij mij... ja een mens moet z'n zegeningen tellen nietwaar...
Ik zal maar eens vroeg in m'n bed duiken... eerst nog enkele liters thee drinken want met al dat vochtverlies ben ik zowat uitgedroogd... en maar hopen dat die valling stillekes weer verdwijnt... tot volgende keer dan maar... natte groetjes van Myette

Die feestdagen houden 'n mens wèl bezig... je huis wat optutten... menu's opstellen... alles aanslepen... voor kadokes shoppen... enveloppen mèt inhoud vullen... kerstkaarten schrijven... en dat alles tussen de dagelijkse soep en patatten in... het is me wat...
Daarstraks de tuin ingetrokken gewapend met kniptang... een takje hier... een twijgje daar... wat oasis... enkele bessen... een mooie kaars... en voilà ik heb daar een pracht van een kerststuk gewrocht... niet dat ik een bloemenschikwonder ben hoor maar het mag wel gezien worden... stoef stoef... nog wat kaarsen rondgestrooid en zo'n metalen boompje voor de kerstkaarten en daar moeten we het maar mee doen... aan kerstbomen doe ik niet meer... toen onze Poekie enkele jaren geleden ons bestaan kwam delen vertrouwden we het niet... het was (en is) nogal een boomklimmer en dan zo'n vreemd ding in huis beladen met schitterende en wiegelende balletjes zag ik niet zitten... het is wel gezellig in huis zo'n boom maar je hebt nog tot Pasen plezier van de naalden... die hebben de onhebbelijke gewoonte zich overal te verstoppen voor de stofzuiger en komen dan nog maanden nadien te voorschijn... dus was ik stiekem blij een geldige reden te hebben ermee te stoppen... haha... mijn geweten was zuiver en Poekie kreeg de schuld...
Ben nu druk bezig kerstkaarten te sturen... de geschreven liggen al klaar voor verzending... met de virtuele ben ik nog bezig... toch gemakkelijk he... zo met de computer...
Eigenlijk zou ik moeten strijken maar heb geen goesting... ik ben nog met de witwas bezig en dan moet dat morgen toch weer afgewerkt worden... morgen komen de kinderen eten en dan doe ik dat wel zo tussen het koken door...
Ben ook nog naar de bibliotheek moeten gaan deze namiddag... ik neem steeds 10 boeken en mag die 1 maand houden... vroeger had ik al die boeken al uit na 2 weken maar tegenwoordig met dat PCke geraak ik amper aan 4 tot 5... gisteravond nog vlug een boek uitgelezen zodat het weg kon... 1 maand zijnde 4 weken is zó voorbij... ben je te laat met binnenbrengen dan betaal je per boek per dag een boete en dat loopt op hoor... gisteren dacht ik er ineens aan even te checken en ja... ik had het spek weer bijna aan m'n been... juist op tijd want vandaag was de limiet... oef...
Ik stop hiermee voorlopig... ga nog wat e-kaarten versturen... tot volgende keer... Myette

Vandaag weer prachtig weer... koud dat wel maar zonnig... ik ga me straks met ware doodsverachting in het gewoel storten op kadokesjacht... vroeger toen m'n man nog werkte trok ik bijna elke week eens een dagje de stad in en... als ik iets geschikts zag... bracht ik dat al mee voor de komende feestdagen... stopte dat angstvallig weg zodat de kinderen het niet zouden vinden... en... vond het natuurlijk niet meer terug... wat een ellende steeds... eindeloze zoektochten door het hele huis... tegenwoordig heb ik gewoon geen tijd om regelmatig te gaan shoppen... met 't manneke erbij is het een regelrechte ramp... die man heeft gewoon voor geen cent geduld...  verdwijnt altijd uit m'n blikveld... dan moet ik hem gaan zoeken... een echte uitputtingsslag... ik ga dus liever alleen maar krijg niet vaak de kans...
Heb juist m'n haar gewassen en zit nu met natte slierten  te bloggen tot het wat opgedroogd is... Johnny Depp staat op m'n bureaublad en het viel me op dat we momenteel hetzelfde kapsel hebben... ik met natte slierten en hij met gel slierten... hem valt het ook op denk ik want hij kijkt me ietwat verwijtend aan... ssst Johnny rustig jongen... dat komt wel goed... even de föhn erop en het is gebakken...
Ik moet nu stoppen want manlief komt hier binnen... moet voor hem enkele mailtjes plegen... hij komt zelf nooit aan die PC... wat een geluk... tot straks... Myette

Zoals de aandachtige lezer(es) weet heb ik 1 dochter en 1 zoon... in die volgorde... met de dochter weinig of geen problemen gehad in haar kindertijd... ze leerde goed en ik moest haar na het tweede leerjaar bijna nooit meer helpen met schoolwerk... als kleuter kon ze soms driftig worden als ze haar zin niet kreeg maar dat is met de jaren wel overgegaan... eens gooide ze zich op de vloer in onze buurtwinkel en weigerde met me mee te komen... het heeft echter niet lang geduurd voor ze achter me aan kwam hollen want ik liet haar gewoon liggen en ging op huis aan... ik zie en voel nog die verontwaardigde blikken van de andere klanten die me heel zeker een ontaarde moeder vonden maar het heeft geholpen... wat ik had moeten doen als ze niet vlug rechtgekrabbeld was weet ik niet... ik heb toen gewoon geluk gehad... jaja geduld is niet een van m'n deugden... ik geloof nog altijd in een ferme hand om kinderen op te voeden... niet iedereen zal hiermee akkoord gaan dat weet ik maar als ik in de supermarkt sommige kinderen hun ouders zie manipuleren draait m'n maag om...
Dan was er nog de zoon en dàt was een ander paar mouwen... als kleuter een schatje... kon goed alleen spelen... was meegaand... lief... enz. en zo verder maar... avontuurlijk als de pest... wilde alles uitproberen... is er trouwens nóg mee bezig... er zat en zit geen haar kwaad bij maar telkens presteerde hij het zich in de nesten te werken... de vakanties waren voor mij een echte kwelling... ikzelf heb nooit op straat mogen spelen als kind en vind dat een gemis dus wilde ik het mijn kinderen niet aandoen... op een hete augustusmiddag lag ik zalig in de tuin te genieten van het zonneke in m'n kleinste bikinike... ja toen kon ik dat nog dragen... toen er gebeld werd... aan de deur stonden 2 stoere agenten mèt combi die me vroegen in te stappen om naar het politiebureau te komen... ze waren wel zo vriendelijk mij me eerst te laten verkleden... ik toen heel schichtig die combi in want ik zag al hier en daar gordijntjes bewegen bij de buren... de zaak was deze... zoonlief die toen ongeveer 7 jaar was en die geacht werd in onze buurt te spelen... was naar het naburige park getrokken met zo'n pistool waarmee je met loodjes kunt schieten... dat pistool was van m'n man en ze hadden samen de avond ervoor op een doel staan schieten... hij had dus met dat ding op de eendjes geschoten en was op heterdaad betrapt... er werd proces verbaal opgemaakt met veel blabla en zoon werd flink bang gemaakt... maar ondertussen was de mama spinnijdig geworden... toen we eindelijk werden losgelaten vroeg de agent heel beleefd of ze ons niet met de combi naar huis terug moesten brengen wat ik ook heel beleefd heb afgewimpeld... 1 keer was genoeg voor mij... toen ben ik naar huis gemarcheerd met een berouwvolle en snotterende zoon zo'n 2 meter achter me aan... dichterbij mocht hij niet komen van mij... de rest van de dag huisarrest en toen m'n man van zijn werk thuis kwam kreeg hij er nog een keer van langs want die was zijn pistool kwijt en dat was nog van zijn overleden broer geweest... we hebben dat ding ook nooit teruggekregen... in beslag genomen door de politie... heel waarschijnlijk mee naar huis genomen voor een van hun kinderen... dat was maar 1 voorvalletje van de vele... die zal ik later nog wel eens vertellen... genoeg voor vandaag... groetjes van Myette