Uitgekookt

Uitgekookt
En dan...
Dierenperikelen

Toen ik gisteren daar zo lag te liggen draaiden mijn hersentjes op volle toeren... ik tracht die dan wel het zwijgen op te leggen maar dat lukt me niet zo best... en waar denk je dan zo aan... natuurlijk die dekselse strijk... de was... wàt gaan we weeral eens eten straks... toen kwam onze Poekie voorbijwandelen en plots zat ik in september... de maand van het anti-kattenziekte-spuitje en de wormenpil... de gevreesde tijd dat we weer op kattenjacht zullen moeten... verleden jaar heeft het ons 3 dagen gekost voordat we de Kiddy konden "corneren" en bij zijn nekvel grijpen... ik kreeg er warempel "kiekenvel" van en dat in die hitte... voor de katteneigenaren zet ik hieronder enkele nuttige tips voor als het zover is... ik hoop dat jullie er wat aan zullen hebben... good luck!!!
RustAangezien de kinderen deze week niet komen eten heb ik besloten het eens rustig aan te doen... een beetje rondgeklungeld in huis... met een scheel oog naar m'n strijkwerk gekeken... dat loert dan verwijtend terug zodat ik met een huizenhoog schuldcomplex bij den Buddy troost ben gaan zoeken... misschien straks... of morgen... of overmorgen... waarom heb ik toch zo'n hekel aan die klus... ik ken mensen die dat grààg doen... begrijpe wie het kan... toen ik m'n dagelijkse huisvrouwenronde had gemaakt vond ik het tijd worden eens iets aan m'n bleke achterzijde te gaan doen... dus deken op m'n terrasje... kussen... bril... boek... en dan op m'n buik in de zon... amaai... hot... hot... hot... heb het welgeteld een half uur volgehouden... dan op m'n rug kwestie van geen ruzie tussen voor en achterkant te krijgen... heb daar zo'n 10 minuten gelegen me stierlijk vervelend... je kunt niets doen he terwijl je daar zo ligt te liggen met je ogen dicht... alleen denken... en aan wat lig je dan te denken... ja natuurlijk aan die verdomde strijk die daar ook maar ligt te liggen... toen kwamen er wolken aandrijven en had ik een excuus om naar binnen te komen... 't manneke zat ook al naar de een of andere sport op TV te kijken... ben dan naar boven geglipt om wat met PCke te spelen... je zou moeten zien hoe blij die dan is... als hij kon kwispelen deed hij het zeker... toen dacht ik... ach al dat denken is soms vermoeiend... ik kan evengoed wat gaan zeveren op m'n blogje dan is dat ook achter de rug... het spijt me geweldig dat ik jullie geen spannende avonturen kan voorschotelen... het leven van een simpele huisvrouw is nu eenmaal maar een saaie bedoening... ben verleden week naar de bibliotheek geweest op een drafje want manlief was me aan 't opjagen en heb me deerlijk vergist in m'n boekenkeuzes... dus daar is ook al niets spannends te beleven... ik zie dat de zon weer tevoorschijn is gekomen... ga m'n achtergevel nog maar eens blootstellen aan de buitenlucht want het is geen gezicht... als ik in de zon zit wil ik perse lezen zodat alleen de voorkant wat kleur krijgt... nu lijkt het of ik uit 2 verschillende delen besta die men per abuis in elkaar heeft geschroefd... zal maar terug op m'n dekentje gaan liggen... benieuwd hoelang ik het ditmaal ga uithouden... tot later lieve mensen... Myette
StillekesHet is stillekes in mijn regio... die heesheid is wel over... tenminste zo goed als... maar het trieste feit is dat ik niets nieuws te melden heb... ben vandaag weer eens naar de mini golf geweest en heb niettegenstaande de warmte voor mijn doen goed gespeeld ... zijn dan direct naar huis getrokken want het werd te warm en hebben ons onder een boom... ja nogmaals... gevleid... niet zo spannend he.
Na het eten ben ik wat blogjes gaan afstruinen en heb tot mijn afgrijzen ontdekt dat ik als aanstichtster van de "stembandenvirus" wordt aangeduid... dat moet ik ten stelligste ontkennen... vooraleer iets in te tikken op Buddy heb ik hem eerst grondig ontsmet... heb hem zelfs laten gorgelen met javel teneinde alle microben te doden... degenen die alsnog het virus te pakken hebben zullen dan wel op een andere wei zijn gaan spelen... ik wijs hiermee elke verantwoordelijkheid af!!!
Bij die blogronde heb ik ook nog enkele merkwaardigheden ontdekt... zo van die spiksplinternieuwe blogjes waar dan letterlijk nog niets instaat maar die wèl 100 % Heel Goed op hun status hebben en tevens bij de 1000 op hun teller... begrijpe wie het kan.
Als mensen er nu plezier in hebben zichzelf en de anderen om de tuin te leiden moeten ze het voor mij niet laten hoor... alleen begrijp ik het niet... maar ja ik zal daar dan weer te dom voor zijn zeker.
Het wordt hier de laatste tijd wel een zottekesspel... blogs die komen en weer verdwijnen... weer opduiken onder een andere naam..; weer verdwijnen... tjonge waar zijn we toch mee bezig... je zou er helemaal het noorden bij verliezen... enfin ze doen maar.
Zoals jullie kunnen merken bekomt de warmte me niet zo best... ik wordt daar maar sjagrijnig van... ik ga me dus in m'n hoekje terugtrekken... tot later misschien als het wat frisser is... Myette
Verfrissing
Puf...blaas...puf
Juich bloggers juich... na 4 hele volle dagen volkomen stemloos te hebben doorgebracht... en ik kan jullie verzekeren dat die 4 dagen me wel 4 weken leken... kan ik terug wat piepen... eigenlijk is het niet piepen maar blaffen... ik heb nu namelijk een zeer zwoele sexy doorrookte basstem... heb vandaag enkele telefoontjes moeten aannemen omdat 't manneke de deur uit was en ik hoorde die mensen duidelijk aarzelen tussen "meneer" en "mevrouw"... toen ik naar de markt ging om groenten in te slaan voor de kindervoederdag morgen wilde de verkoper me wortelen geven terwijl ik toch heel duidelijk om tomaten had gevraagd... zal die stem nog wat terug moeten opvijzelen vooraleer er malheuren gebeuren... nu over wat anders... het weer natuurlijk... hèt meest geliefde gespreksonderwerp in dit landje... je zult toch moeten toegeven dat dit onderwerp onuitputtelijk is... elke dag wat anders... ik heb samen met iedereen gezucht en gesteund onder het aanhoudende slechte weer en nu zucht en steun ik nog wat verder onder de hittegolf... ik heb het al eens gezegd en geschreven... IK HOU NIET VAN EXTREME TEMPERATUREN... zal maar hopen dat Pedro weer niet juist in de buurt is... ik heb de laatste dagen rustig in de tuin doorgebracht gewapend met een stapel zakdoeken... enkele boeken... een fles water... geluisterd naar het gekweel van de vogelkes onderbroken door het gehamer en gezaag van werklui enkele huizen verder... terwijl ik ondertussen met lede ogen het onkruid tussen m'n planten zag groeien en me te lamlendig voelde om er iets aan te doen... van bloggen is er ook niet veel in huis gekomen want de temperatuur in m'n "kantoor" steeg alarmerend... toen ik toch eens even rap aan een blogronde begon stuitte ik op een foto van Bojako die in haar zwembad lag te poedelen en nog het lef had naar mij te zwaaien... dat was nu echt die laatste druppel teveel zie... heb den Buddy direct het zwijgen opgelegd... waarom niet he ik moest het ook... en ben gaan slapen... dat ga ik nu ook doen... eerst een fris douchke en dan mijnen tram in... tot later bij leven en welzijn... Myette
Stomme film
Vervolg op Sex

Sex

Rara
Moe... moeder... moedest
Zalig

Zondag was een zààlige dag... wat een genot nog eens buiten rond te kunnen dartelen zonder regenjas en paraplu en regenhoed en laarzen... eindelijk eens diep te kunnen ademen zonder gevaar te verdrinken... na de verplichte 3 rondes op de golf zijn we nog wat blijven plakken en hebben we... puur voor het plezier... er nog enkele aangeplakt... ik kon er niet genoeg van krijgen... aangezien we 's avonds onze kaartavond hadden zijn we dan toch maar naar huis afgezakt... wat eten... wat optutten en weg om te "pesten" en "gepest te worden"... ja dat is ons meest geliefde spelletje... zo onnozel dat het plezant wordt... weer veel getaterd... moppen verteld... gelachen en tussendoor wat gekaart... ik heb natuurlijk weer verloren... manlief won de laatste pot waar over de 20 € inzat... die pot is nu genoeg gespekt en half juni gaan we die lekker opsmikkelen... maandag was het alweer gedaan met het goede weertje... amaai die koude wind... toen ik 's avonds thuiskwam was ik verkleumd... ben vroeg naar m'n bed getrokken... vandaag weer naar de golf... winderig met buien... het houdt maar niet op... je zou voor minder de blues krijgen... morgen woensdag mag ik weer aan de kookpot gaan staan want de kinderen komen eten.... daarstraks na het avondeten ging ik me eens breeduit in m'n stoel nestelen om eindelijk eens wat aan bloggen te gaan doen... mis poes... eerst ging de deurbel... dan de telefoon... dan m'n Skype bel... dan weer de telefoon... nu is het over elf uur en ik denk dat het gevaar op storingen geweken is... dus rap even m'n blogje bijwerken... nog wat mailtjes beantwoorden... een blogronde doen zal er niet meer inzitten denk ik... ben eerlijk gezegd wat moe... een overdosis wind gehad... dus maar weer eens op tijd naar m'n bed vandaag... morgen komt er nog maar eens een drukke dag en donderdag trekken we met de club op daguitstap... wat is het leven van gepensioneerden toch heerlijk rustig... mij zul je echter niet horen klagen hoor... ik ben veel te blij dat ik het nog allemaal kan en geniet ervan met volle teugen... ben altijd al een gulzig mens geweest... ik beken... slaap wel bloggertjes... Myette
Blukblubblub
Toen ik vanmorgen weer eens m'n ogen opentrok... ja ik doe dat elke dag weer kwestie van gewoonte... en die grijze regenlucht zag... dacht ik bij "meneigenzichzelve"... was ik maar een vis... die moeten zich nu echt in hun element voelen... bakken vol fris regenwater wordt er bijgekieperd... weliswaar ietwat bezoedeld maar och daar wen je wel aan... onze puit in de tuin voelt zich er ook heel goed bij... ik ietsje minder... meer zoals die visjes in een klein bokaaltje... weer geen golf vandaag... 't manneke is vanmorgen weer vertrokken want hij hoopt nog altijd eens de taart te winnen... ik kijk wel uit... ben al verschillende keren zeiknat geregend en... aangezien ik al geen hoge toppen scheer... ben maar een klein madammeke... kan ik het me niet veroorloven nog wat te krimpen... dus blijf ik liever droog... zal vandaag nog maar wat aan die dia's werken want die liggen me hier al weken verwijtend aan te staren... ik zou er nog een schuldcomplex aan overhouden... maar eerst wilde ik m'n blog wat bijwerken en... wat zag m'n opmerkzame oog toen ik hier binnen wilde stappen... een nieuw bericht in het Sennet Blognieuws... het sprong er zó uit... het Vuurpeloton is uit de blogs verwijderd... dàt is nu eens goed nieuws... eindelijk hebben ze het ingezien dat het zo niet meer kon... vrijheid van mening mag en moet maar alleen om het plezier iedereen afkraken is gewoon gemeen... heb daar al enkele maanden geleden over geprotesteerd maar toen werd er geen gevolg aan gegeven... blijkbaar zijn er nog vele klachten binnengekomen... zodoende... enfin m'n dag kan niet meer stuk en ik ga me nu met ware heldenmoed en doodsverachting op die dia's storten zodat 't manneke straks... als hij verrimpeld en gekrompen thuiskomt... kan zien dat IK m'n dagen niet in ledigheid doorbreng... nee hoor!!!
Zondag
Gisteren was het echt rotweer... heb ervan geprofiteerd om mezelf eens een grote beurt te geven... ik bedoel hier dan de grote restauratiewerken mee... de dames zullen me wel begrijpen... zo van die klussen waar je anders geen tijd voor hebt... dat gedaan zijnde nog wat in huis rondgekeuteld in peignoir... ook een luxe waar ik anders niet aan toekom... vroeg gaan slapen... vanmorgen zag het weer er niet erg aanlokkelijk uit om te gaan golfen dus heb ik 't manneke en de kat de deur uitgezet en ben zalig weer in bed gekropen... ben weer in slaap gesukkeld en werd zo tegen 10 u wakker met het idee van... zou ik nu wel of niet opstaan... ach wat er gaat me niemand storen want iedereen die ons kent weet dat we 's zondags de deur uit zijn... en lap... de deurbel ging... daar ging m'n gemoedsrust... ik ben niet gaan opendoen maar zit me nu al de hele dag af te vragen wie dat in godsnaam zou geweest zijn... met telefoon heb ik dat ook... ik moet en zal die opnemen ook al moet ik er de WC voor afkomen... misschien waren het alleen maar de Getuigen van Jehova die op hun ronde waren... helaas ik zal het nooit weten... in elk geval was m'n slaap nu wel over en ben ik dan maar opgestaan... de kat binnengelaten... dan uitgebreid gaan brunchen samen met de kat... feestmaal voor haar want er waren nog garnaaltjes over en daar is ze dol op... ik ook trouwens... dan m'n nieuwe broeken verkort... aangezien ik maar een onderdeurtje ben is dat vaste klus... mouwen en broekspijpen... rokken laat ik maar zo want die draag je zoals je wil... tot hiertoe heeft het nog niet geregend en telkens de zon erdoor komt krijg ik een spijtoprisping maar die gaat dan vlug over zodra de wolken weer komen opzetten... zoals nu... och donderdag is het feestdag en wordt er weer gespeeld... zo dadelijk ga ik m'n strijk doen... dan kan ik morgen misschien nog eens de stad in want ik heb er nu wel enkele broeken bij maar nog geen bijpassende truitjes... ik sta momenteel op m'n laagste gewicht... niet dat ik nu superslank ben... maar ik voel me toch wat beter in m'n vel en durf de confrontatie met de paskamerspiegel beter aan... wat haat ik die spiegels... als het maar even kan vermijd ik die en koop zo op het zicht... wat me dan weer van die miskopen oplevert... ze zouden in die pascabines gedempt licht moeten plaatsen en van die lichtjes verslankende spiegels... wedden dat ze véél meer zouden verkopen... aan mij dan toch zeker... nu ik even m'n gemoed heb gelucht ga ik aan de strijk beginnen... allemaal van dat platgoed... lakens en zo... ik hoor juist de garagedeur... 't manneke die thuiskomt... dat is vroeg... er zal niet veel volk zijn komen opdagen denk ik... wat manlief betreft... nog even dit... de foto's van zijn rug zijn binnengekomen en de dokter zegt doodleuk dat "het versleten werk is"... hij moet maandag weer naar de kine... die moet zijn behandeling dan aanpassen... voor de rest niets zwaar dragen of gebukt staan... niet gemakkelijk als je een heel huis en tuin hebt te onderhouden... mijn rug is nu ook niet bepaald perfect... er zal dan ook een oplossing gevonden moeten worden... en nu genoeg gezeverd... ik ga strijken... tot later... groetjes van Myette
Muizebeest
Ik ben nu wel een dierenvriend maar heb de laatste 2 dagen mijn nieuwe muis toch maar naar de maan gewenst... zoonlief wil perse zijn moeke in de running houden en komt steeds maar aan met de laatste nieuwe snufjes op computergebied... ofwel krijg ik ze van hem ofwel probeert hij me zo gek te krijgen dat ik ze koop... mij niet gezien hoor... gewoonlijk wimpel ik dat zeer beleefd af... ditmaal echter had ik me laten overdonderen en me een nieuwe muis laten aansmeren... zo eentje dat met laser werkt... volgens hem HET van HET... dat ding heeft dus zijn intrek bij me genomen... woensdagavond liep alles nog normaal en heb ik 's avonds den Buddy zachtjes slaapwel gewenst... donderdagochtend PCke open... vol blijde verwachting... er stonden 6 mailtjes op MSN en mijnen butler stond ook al geduldig te wachten met de post... maar muislief vertikte het te werken... ik stond compleet voor schut... kon niet vooruit of achteruit... zelfs niet op Start om af te sluiten... op alle knopjes gedrukt die ik kon vinden... terug in zijn houder gezet... rood lampje dat knipperde... groen idem... niks gekort... nieuwe batterijtjes ingezet... zelfde procedure... weer noppes... ondertussen al 11 mailtjes binnengekomen waar ik niet aankon... heb dan maar wat zitten nagelbijten... vanmiddag zoon gebeld... die was toevallig thuis en is dadelijk gekomen... draaide dat beest op zijn rug en... eureka... daar zat een piepklein gaatjes waarvan ik dacht dat daar een bevestigingsvijsje in zat... even in dat gaatje geprikt en alles marcheerde weer picco bello... de wonderen der wetenschap... enfin als ik nu nog eens problemen heb begin ik maar verwoed in alle gaatjes te peuteren die het beest bezit tot hij van pure miserie weer aan het werk schiet... weer wat bijgeleerd vandaag.
Mensjes kijken
Maandag had ik afgesproken in de koekestad met een vriendin om wat te winkelen... zoals gewoonlijk was ik weer veel te vroeg op de plaats van afspraak nl. een café op de Groenplaats... het was prachtig weer en ik installeerde me gezellig op het terras om wat mensjes te kijken... ik heb echt waar voor m'n geld (een colaatje) gekregen... ik geloof dat zowat heel Japan op bezoek was... hordes... om niet te zeggen kuddes japanners... allen met hetzelfde hoedje op... ze kopen die blijkbaar in vrac... allen met hetzelfde sjokkelloopje... allen met dezelfde glimlach... maar niet alleen Japanners waren er te bekijken... een ware multiculturele parade... zwarten in allerlei schakeringen... met hun eigen specifieke zwierige loop... onze inwonende allochtonen... waarvan de vrouwen meer en meer de hoofddoek dragen... ze lopen dan wel met hun navel te pronken en dragen strakke spijkerbroeken maar de hoofddoek moet dat alles goedmaken... dan hebben we nog onze eigen joden... die kun je al van verre en langs achter herkennen aan hun zwaailoop... de nederlanders herken je niet aan hun loopje maar die hoor je aankomen... :))... dan hebben we hier ook nog een uitgebreide collectie Spanjaarden... Polen... noem maar op en wij bezitten ze... het verbaast me telkens weer hoe ons kleine landje zoveel mensen kan opslokken... eens zal de grens bereikt zijn en wat dan het resultaat zal zijn zullen we wel merken... als je teveel ratten op een kleine oppervlakte bijeen zet beginnen ze elkaar dood te bijten... met mensen zal het niet anders zijn... het is te hopen dat onze kortzichtige regeringsmensen het alsnog tijdig zullen inzien... dat zijn dan zorgen voor later... intussen heb ik stilletjes zitten genieten van de zon en de mensenparade... de uitbundige zomer outfits... de huidversieringen... er zat een man aan het tafeltje voor me die zeer rijkelijk beschilderd was... hij droeg een short en poloshirt en ik had het niet direct in de gaten... dacht dat hij lange mouwen en broek droeg... hij had zeer smaakvol zijn shirt en short geassorteerd aan de kleuren van zijn tatouages... toen m'n vriendin erbij kwam hebben we zeer onbeleefd zitten staren en ons... nog onbeleefder... afgevraagd of die tatouages nu helemaal zouden doorlopen... wat ons dan weer aan het fantaseren bracht en de slappe lach bezorgde... toen we ons eindelijk konden losrukken van die meneer zijn we gaan shoppen... heb nog even een witte jeansbroek gekocht... was weer te lui om die te passen en... heb mezelf overschat... broek is een maat te groot... zal vrijdag terug moeten om ze in te ruilen.
Moederdag
3 reacties op dit bericht
..
hallo
Dieren
Ik heb ook iets leuks,
kijk maar eens naar DEZE foto's.