Regen

HEHE
Hier ben ik nog eens... opgedoken uit een zee van allerlei bezigheden waarmee ik jullie niet ga vervelen... het is al erg genoeg dat ik er mee zit nietwaar... maar omdat jullie nu eenmaal kurieuzeneuzen zijn ga ik ze eens in 't kort opnoemen sè...
Brieven voor de club... problemen met den Buddy... nee we hadden geen ruzie maar het manneke werd geplaagd door een zeer venijnig beest Trojan genoemd dat aan zijn ingewanden aan 't knabbelen was... dus eerst een lavement gezet en dan met de zieke naar dokter N gesneld die hem gelukkig heeft kunnen redden van de totale ondergang... oef!!!
Moet ik jullie ook nog vertellen over de bergen was en strijk die lagen te wachten tot 't vrouwke even tijd had... ja die zijn ondertussen ook afgehandeld... nadat de brieven de deur uitwaren moest ik er even uit... gaan shoppen... een frisse neus halen... de petanque en de golf moesten ook nog bezocht worden... waarom ik het doe weet ik niet want ik speel al langer hoe slechter... ach ja voor het gezelschap en de frisse lucht... ook wel om wat beweging te hebben... meer moet dat echt niet zijn voor mij... dan heb ik ook nog m'n chatters aangenaam bezig te houden... waar ik nu een beetje aan verslingerd geraak is boerinneke spelen op Facebook... plezant toch dat fruit plukken... zaaien en oogsten... koeien melken etc. etc.... ja ik weet het... ben een beetje kinds aan 't worden maar ik trek het me niet aan... binnenkort zet ik een annonceke in Facebook : BOERIN ZOEKT BOER
misschien komt er zo'n ouwe rijke boer Charel op af en kan ik die zijn landerijen afpikken.

Allee genoeg flauwe zever voor één dag... ik ben me nu aan 't concentreren hoe ik Patrickske nog eens aan zijn oren kan trekken want die is nog niet van me af... niet te vergeten die meneer van onze gemeente waar ik ook nog moet gaan zeuren over onze straat... dan hebben we ook nog de Belgacom... wij hebben schotelantenne en abonnement op TV Vlaanderen... nu is er een zeer vervelend probleem... tijdens een uitzending krijgen we regelmatig onderbreking... dat werkt geweldig op 't mannekes zenuwen want die wordt altijd wakker als 't beeld uitvalt... ... zit dan te zeuren tegen zoon die het daar ook van op z'n seskes krijgt... die begint dan tegen mij te zagen dat we Belgacom digitale TV moeten nemen... en wie moet het weer "berlikken" (antwerps voor in orde krijgen)... de deze hier natuurlijk... dus ik naar de Meir... heb daar bijna een uur op m'n beurt moeten wachten... nu nog uitknobbelen hoe we die aansluitng gaan aanpakken zonder gaten te moeten boren...  aiai wat is het leven soms moeilijk...

Nou nou dat was niet gemeend hoor... soms kan het leven geweldig verrassend en leuk zijn... rondom mij hoor ik niets dan ellende... ziekte en dood ten allen kante... dan bedenk ik wat een geluk ik heb en als ik gelovig zou zijn zou ik een kaarsje aansteken als dank... ik geloof echter niet in dat soort zaken dus kruis ik alleen maar vingers EN tenen en hoop dat dit geluk nog even aan zal houden.

Bedankt voor uw e-mail over de eisen van moslimgemeenschap. Ik veronderstel dat u me mailt naar aanleiding van het verbod op het dragen van politieke en religieuze symbolen binnen de scholen. U vindt het jammer dat de moslims eisen stellen die niet kunnen binnen onze samenleving. Uit uw reactie leid ik af dat u het niet eens bent met de manier waarop sommige moslims reageren op het verbod.

De directies van de athenea van Hoboken en Antwerpen hebben beslist om geen politieke en religieuze symbolen meer toe te laten in hun scholen. Zij willen dat scholen jongeren opvoeden zodat zij eigen persoonlijke keuzes kunnen maken. Zij merkten dat de gelijkwaardigheid en de vrijheid van de leerlingen in het gedrang kwam, en dat er een situatie zou kunnen ontstaan dat leerlingen zich onder sociale druk verplicht voelen politieke en religieuze symbolen te dragen. De beslissing werd genomen door de directies van de scholen, enkel zij zijn bevoegd om hun schoolreglement te wijzigen. Als burgemeester heb ik hierin geen enkele beslissing genomen.

Ik vind het als burgemeester belangrijk dat er een vrijheid van mening bestaat. Daarom heb ik ook de eerste week van het schooljaar toegestaan dat er betoogd werd tegen het hoofddoekenverbod. Omdat de sfeer grimmiger werd, en ik het heel belangrijk vond dat leerkrachten en leerlingen in alle sereniteit naar school kunnen, zijn er afspraken gemaakt met de betogers. Elke nieuwe betoging moet aangevraagd komen, en zal geval per geval bekeken worden. De betoging mag niet meer plaats vinden voor de school.

Er bestaan grote verschillen tussen de mensen die in onze stad wonen. Die diversiteit is juist één van de kenmerken van een stad. Deze grote diversiteit maakt het leven in een stad niet altijd makkelijk, dat besef ik. Hoe meer mensen van elkaar verschillen, hoe groter de kans op wrijvingen en conflicten. Hier moeten we zo goed mogelijk mee leren omgaan. Hoe moeilijk het samenleven soms is, toch maken die verschillen een stad ook zo boeiend. Ik hoop dat u er ook zo over denkt.

Ik hoop ook dat ik u met mijn uitleg voldoende heb geïnformeerd. Mocht u nog vragen hebben, stuur me dan gerust een e-mail.

Met vriendelijke groeten,

Lieve schatten... weer enkele dagen computerloos geweest... had me daar een joekel van een trojan binnengekregen... alles sloeg hier op tilt... ALARM ALARM ALARM... ik mocht nergens meer binnen alsof ik de pest had... het was ook wel zo... dat beest was heel m'n systeem naar de knoppen aan 't helpen... heb dan maar weer zoonlief om hulp geroepen en die kwam direct aangesneld om zijn moeke uit de brand te helpen... heb den buddy terug sinds gisteravond en zit nog maar eens alles te ordenen en terug te installeren... ben nog niet op de blogs geraakt... eerst mails lezen en beantwoorden... een hele klus.

Morgen komen m'n mede-bestuursleden vergaderen en kan ik weer aan de slag om de club-nieuwsbrief op te stellen en de deur uit te krijgen voor het einde van de week... zal weer travakken worden... als ik een gaatje vindt kom ik jullie bezoeken.

THE COTSWOLDS
Voor degenen die mijn fotokes van The Cotswolds, Engeland, willen zien... verwijs ik naar Facebook.

Wat betreft m'n eenvrouwsprotestactie... vandaag nog ga ik Patrick Janssen attaqueren... wat aan zijn vel plukken... baat het niet dan schaadt het niet ook... het zou natuurlijk nog beter zijn als jullie ook eens een mailtje stuurden... eendracht maakt macht... zeggen ze toch!

TROP IS TROP
Gisteren las ik bij Boke haar reactie op de steeds maar veeleisender moslims... ze nam me  de woorden uit de mond... wie mij kent weet dat ik heel erg anti-racistisch ben... met mijn man had ik er vaak ruzie over want die is minder tolerant... dan verdedigde ik die arme stakkers die zo ver van huis moesten om een beter leven te bekomen... wel die "arme stakkers" zijn me op de zenuwen aan 't werken... wat willen ze nog meer... ze genieten hier van alle faciliteiten... de meesten hebben een eigen huis in hun thuisland en soms nog een of twee hier... hun godsdienst kunnen ze onbelemmerd belijden... niemand die hen iets in de weg legt... maar waar ze nu mee bezig zijn loopt echt de spuigaten uit... wordt het niet stilaan tijd dat wij onze vlaamse leeuw nog eens laten brullen... ik las eens een uitspraak van een van hun leiders (arabier) die vlakaf zegde dat arabieren een straffe hand nodig hebben of ze bijten je kop af... tolerantie is niet hun sterkste kant... ik heb moslim chatters uit verschillende landen en als ik ze vertel wat ons hier dwarszit krijg ik volledig gelijk... die vinden het zelf verfoeilijk wat er hier gebeurt... en wat dat racisme betreft... er zijn geen ergere racisten dan zij zelf... het is zelfs grappig hoe ze over hun buurlanden denken... daar zijn de nederland-belgië moppen klein bier bij... ik ben volledig voor een multiculturele samenleving... waarom niet... het brengt wat kleur bij... maar ze moeten zich dan wel aan onze wetten onderwerpen... wij moeten het ook alhoewel er veel van die wetten en regeltjes zijn die we niet zien zitten.

Onze regering doet niets om die aanstormende vloedgolf in te dijken... ik denk dat het protest van de bevolking zelf zal moeten komen... grenzen trekken... en wie er niet kan mee leven moet maar naar dat zalige thuisland vertrekken... waarom niet eens een mailtje sturen naar onze respectieve gemeentebesturen of districtsraden zoals men het nu noemt... beetje druk uitoefenen... zeggen dat het welletjes is geweest en dat men niet mag ingaan op al die gekke eisen... indien ze merken dat we weer eens toegeven is het hek van de dam... nog enkele jaren en we liggen onder de knoet van de imams... ik heb al heel vroeg de paus en zijn volgelingen de boom ingestuurd met hun regeltjes... nu komen de imams ons de wetten spellen... met alle chinezen maar niet met de deze!!!

Ik ga er al dadelijk mee beginnen zo gauw ik het juiste adres gevonden heb om mijn mailtje te versturen.

Wat me brengt op dat mailtje aan onze berchemse voorzitter v/d districtsraad of hoe de man ook noemt... ik mailde hem... zat 3 weken te wachten op antwoord... mailde terug en kreeg diezelfde dag al antwoord met verontschuldigingen en de mededeling dat de plannen voor onze straat en omliggende al klaar liggen... er zou een vergadering komen waarop de bewoners van onze buurt worden uitgenodigd... ben benieuwd... in dat tweede mailtje noemde ik enkele buren die ook mistevreden waren... ik was vast van plan die man aan zijn vel te blijven plukken tot hij zou reageren... dat ga ik nu ook doen in verband met de moslim eisen... eerst het juiste adres vinden... IK VOEL ME STRIJDLUSTIG!!!

Eindelijk even tijd om m'n blogje bij te werken... we zijn maar voor 4 dagen naar Engeland geweest maar of het nu 4 dagen of 4 weken zijn... je moet evengoed een hele berg spullen meesleuren om voorbereid te zijn op elke onvoorziene omstandigheid... niet te vergeten het weer... terug thuis moeten die spullen terug hun eigen plaatsje krijgen... het wasgoed een was- en strijkbeurt... de ijskast moet aangevuld... dit alles gedaan zijnde is het tijd voor den Buddy die zat te springen om aandacht.

Maandag vertrokken we met een bang hart want de overtocht moest met de Ferry en de verstandhouding tussen boten en ikke is niet te best... had van een vriendin een pil gekregen tegen zeeziekte en van een andere de raad direct in de bar te gaan zitten wat ik dus heb gedaan... de zee was echter spiegelglad gelukkig... toen we aankwamen in Dover reden we dadelijk door naar Oxford... ik ga hier geen rondleiding geven... kan alleen maar zeggen dat ik ervan genoten heb... dan naar ons hotel in Witney waar we een heel eetbare (voor Engeland) maaltijd voorgeschoteld kregen.

De volgende dag vertrek naar Blenheim... geboorteplaats van Winston Churchill... het is een uniek barok paleis met een prachtig park eromheen... die dag nog verschillende Cotswolds dorpjes aangedaan... het ene al mooier dan het andere... dit is iets dat wij hier niet meer kennen... die typische dorpsstijl.

Dag 3 ... Stratford-upon-Avon... de stad van Shakespeare met zijn geboortehuis... het huis waar hij later woonde en het huis van zijn dochter die trouwde met een dokter... dit was in die tijd al een luxueuse woning waar alles in de oorspronkelijke staat bewaard is gebleven... in een pub iets gaan eten... daarna weer een rondrit door verschillende landelijke dorpjes met o.a. Stanton... een kerstkaartendorp... waar de oorspronkelijke cottages werden bewaard en verkocht voor astronomische bedragen... geen winkels of pubs te vinden... echt sprookjesachtig.

Dag 4... eerst naar Chartwell... het huis waar Churchill leefde en schilderde... een zalig en knus huis met weer een prachtig park... daarna richting Dover en door de Channel terug naar huis... toen we ons klaarmaakten om te vertrekken die ochtend besloot ik mijn witte propere jeans aan te trekken... op de bus kon je koffie en hot chocolate krijgen bij de chauffeur... ik met mijn kartonnen bekertje hot chocolate de bus terug op... ik zat nog niet neer of de chauffeur startte... reed met zijn bus over een dikke bult en ik kreeg daar een ferme plens over m'n rechter witte broekspijp... daar zat ik... één wit been... het ander met bruine strepen... zo heb ik dan de rest van de dag rondgelopen tot hilariteit van de overige clubleden... niemand van de andere bezoekers merkte het blijkbaar op... misschien dachten ze dat het zo hoorde.

Toen we thuis kwamen stikte het er van de vliegen... blijkbaar was er een broedsel uitgekomen tijdens onze afwezigheid en die beesten konden niet buiten en zoemden gek van honger rond... wij hebben dan enkele uren rondgerend gewapend met alles waar we maar mee konden meppen... deze ochtend nog één enkele eenzame vlieg doodgemept die in een hoekje stilletjes zat te treuren... alle broertjes en zusjes verdwenen... heb het diertje uit zijn/haar lijden verlost.

Zaterdag gaan petanquen en vandaag naar de golf voor het kampioenschap... luid geween en geknars van tanden hier... ik zal nooit een GROTE worden... was goed begonnen maar zoals gewoonlijk hou ik het niet lang vol... heb nog twee zondagen om de top te bereiken... helaas... veel hoop heb ik er niet op.

Twee vrouwen zijn aan het golfen en eentje geeft een ferme dreun tegen het balletje.
Het vliegt recht naar de volgende hole waar 2 mannen staan te spelen en eentje van hen wordt geraakt.
Hij valt meteen op de grond en vloekt van de pijn.

De vrouw snelt ernaartoe, intussen ligt hij ineengekrompen met zijn handen in zijn kruis.

Zij : ‘Kan ik helpen?’

Hij : ‘Neen, laat maar. Straks gaat het wel beter.’

Zij : ‘Ik ben therapeute en kan u misschien helpen.’

Hij : ‘Neen, echt niet’, zijn handen nog steeds krampachtig in zijn kruis gevouwen.

Zij : ‘Toe, ik wil absoluut zien of ik echt niet kan helpen.’

Hij : ‘Oké dan, doe maar.’

Zij trekt zijn handen van tussen zijn benen en legt ze naast hem. Ze doet voorzichtig zijn broek los, steekt er haar hand in en begint zachtjes met een massage om de pijn weg te nemen.

Zij, enkele minuten later: ‘En, voelt dat niet beter?’

Hij : ‘Jawel, maar ik denk dat mijn duim nog altijd gebroken is.’

MOEDERDAG
En weer zitten we al aan 15 augustus die al sinds mensengeheugenis in Antwerpen als DE dag voor alle moeders geldt... zojuist la mamma gaan bezoeken mèt banaan... die er weeral smakelijk binnen gleed... morgen na de minigolf gaan we terug voor haar moederdag... dit keer met wenskaart en bloemetje... elk jaar denk ik dat het misschien de laatste keer is maar nee... ze houdt stand.

Deze week heb ik me wat laten drijven op de golven der luiheid... heb mezelf in het nekvel moeten grabbelen om m'n friteuse... die dringend aan verse olie toe was... een grote beurt te geven en toen ik dan toch bezig was heb ik de dampkap ook maar van haar vet ontdaan... al met al was ik er 2 uren mee zoet... glibberig karweitje wel!

Vandaag even wat engelse ponden gaan bestellen bij de bank... donderdag zou ik ze mogen halen... maar waar ik van schrok was het reserveringsbedrag... zomaar liefst 35 euro... is ook goed doorgerekend... en dan komen ze nog niet uit de schulden.

Zit hier nu al 2 uren te trachten m'n blogje bij te werken maar wordt steeds gestoord... heb me dan maar offline gezet om verder te werken... niet dat ik nog veel te vertellen heb... 't manneke heeft naar tennis zitten kijken... weet niet of het al gedaan is... Clijsters was aan 't verliezen het schatje... spijtig... ik màg dat kind... morgen weer golf en zondag ook en dan komt er een drukke week... heb daarstraks een halve blogronde afgewerkt en ga later de andere helft doen... allee proberen he... doei!!!

OEI OEI
'k zou het nog vergeten... voor alle moeders een
GELUKKIGE MOEDERDAG

HOT
Hebben wij efkes dit jaar een goeie zomer zeg... lekker warm... afgewisseld met wat regen voor de plantjes... een fris briesje erbij... voor mij mag het zo nog wat blijven... zeg dat IK het gezegd heb.

Ziezo dit is dan de ontboezeming van vandaag... maandag 10 augustus 2009... doet me er met een schok aan herinneren dat het bijna moederdag is... voor de buitenlanders en de boerkes van buiten 't stad (hehe) deze wordt hier traditiegetrouw gevierd op 15 augustus... is blijkbaar alleen hier in Antwerpen... ja wij zijn altijd al een kontreir (tegendraads) volkje geweest... het leuke hieraan is dat we ons er goed bij voelen en er nog prat op gaan ook... degenen die nu denken dat ik het hoog in m'n bol heb zitten... "tis mor zwaans zenne".

Afgelopen week was een hottie... zweten... puffen en hijgen... meer kon er niet af... nu het wat koeler is kom ik stilaan weer tot leven... onze tuin staat er prachtig bij... 't manneke heeft 2 maanden geleden koemest gestrooid en nu is het gewoon niet meer bij te houden... ik begin onkruid te plukken en weerbarstige takken te snoeien aan de ene kant en tegen dat ik rond ben kan ik terug beginnen... is ook maar zwans he... zo'n vaart loopt het niet... onze tuin is nu ook niet zo groot... 30 m op 6 m... te klein om er patatjes en sla en rabarber in te zetten... spijtig want dan kon ik jullie bevoorraden... ik heb ooit eens sla geplant... was er zo fier op... zulke sappige kropjes... ik ging toen nog werken en toen ik op een avond thuiskwam had Schanul (onze schildpad) zich er een weg doorheen geploegd... ze zat nog na te hijgen op de plaats des misdaads (zware indigestie)... toen was m'n scheut gebroken... voor mij geen groenten meer in de tuin.

Vrijdag ons wekelijks bezoek aan la mamma... ze gaat zienderogen achteruit... is zachtjes aan 't uitdoven... haar wekelijks bad wordt vervangen door een wasbeurt op haar bed omdat het te pijnlijk voor haar wordt... dat huidje van haar is zo dun geworden als papier... ik kan onmogelijk zeggen dat ik er naar uitzie zo oud te worden... gelukkig heeft ze geen pijn en de banaan vrijdag smaakte haar nog altijd... ik ga me toch stilaan moeten voorbereiden op het einde denk ik... maar ja je weet maar nooit.

???
Deze vraagtekens staan voor : "wat ga ik in hemelsnaam nu weer eens schrijven"
Zoals jullie scherpzinnige geesten al zullen opgemerkt hebben moet je geen schokkende avonturen verwachten... geen bloedstollende verhalen... mijn leven loopt momenteel zachtjes kabbelend door... maar goed ook met deze warmte... mijn bloeddruk en zweetkieren hebben het al zwaar genoeg zo... als ik dit laatste rapportje op blog heb gezet ga ik me lekker lui in de tuin nestelen met een boek... wat naar de vogeltjes liggen luisteren en denkelijk van puur genot in slaap vallen.

Zoals bovenstaande al liet vermoeden verliep de week rustig... maandag gaan shoppen maar ik was al vroeg terug thuis... te warm... zere voeten... dinsdag één rondje golf gspeeld en de rest van de middag zitten kletsen op het terras... 's avonds kwamen de vrienden van 't manneke bij ons kaarten... vlug wat chips en kaas op tafel gekwakt en me braaf teruggetrokken bij den Buddy... gisteren de kinderen gevoerd... ik heb het me zo gemakkelijk mogelijk gemaakt maar zelfs het water koken om de tomaatjes te pellen bezorgde me een acute zweetuitbarsting... vandaag... zoals ik zegde... wordt het noppes... nada... nikske... de tuin in en de etensresten van gisteren als diner... was en strijk zijn al verzorgd dus heerlijk niksen... ben benieuwd of het gaat lukken!

En morgen zien jullie me stralend van uitgerustheid verschijnen op de aangewezen plek... tot dan boelekes... de accolade is voor morgen.

HOLA HOLA HOLA
Mannekes toch ik bedoelde niet te klagen hoor... ik wist alleen niks te vertellen en ben daarom maar wat gaan zitten zeveren... het is wèl zo dat ik routine haat... elke dag dezelfde tredmolen... maar elke dag avonturen beleven zou ook teveel van het goede zijn en belastend voor hart en nieren... haha... bij gebrek aan kleinkinderen heb ik veel vrije tijd... iets waar jullie dan weer behoefte aan hebben... die vrije tijd vul il liefst op met dingen waar ik van hou... dat kan zijn ofwel lezen ofwel computeren ofwel lol trappen met de vrienden... maar zeker niet met stofzuigen en boenen... dat doet me eraan denken dat mijn meubilair wel eens een laagje was zou kunnen gebruiken... zal voor later zijn als we weer eens een wekenlange regenperiode hebben... de gedroomde tijd om uitgestelde klussen in huis aan te pakken... maar zeker niet nu... later... later!

Vandaag laat geslapen... het is verdorie al bijna 11 u en ik zit nog in peignoir aan de PC... driemaal FOEI... ga direct eens douchen en dan m'n strijk aanpakken... straks is het weer la mamma... zo gaat de dag ook voorbij... maar eerst wilde ik jullie geruststellen... ik zit NIET in de lappenmand hoor... heb het vooruitzicht volgende week jullie allemaal eens een dikke pakkerd te geven... kan ik daar verder zeveren... enne pas op... met een grote Duvel binnen  gaat dat nog eens zo vlot.

Wat een wisselvallig weertje... nu zijn we nóg niet naar het Zoniënwoud kunnen gaan... hadden afgesproken voor maandag maar het weer wilde niet meewerken... de andere dagen waren onze vrienden bezet ofwel wij niet vrij... dan maar augustus maar helaas... het restaurant waar we altijd na de wandeling binnenvallen met een reuzetrek en dat heerlijke belgische schotels opdient is de hele maand augustus gesloten... wij willen dan gerust eens onze benen onder een andere tafel steken maar de vrienden zijn nogal aan de conservatieve kant en ze wilden van geen ander restaurant horen dus... 't zal voor september worden.

De eerste week van september zitten wij voor 4 dagen in Engeland... The Cotswolds... twee jaar geleden bezochten we De Tuinen van Engeland in Kent met de club en dat is ons zo goed bevallen dat we terug het kanaal overtrekken... allee niet erover maar eronder... we rijden in onze eigenste bus... voorzien van alle gemakken... inclusief het "gemak" EN gids... door de kanaaltunnel... veel vlugger en met minder deining... naar Witney om de volgende dagen rond te trekken... nu maar hopen dat het weer ons goedgezind is.

De voorbije dagen waren rustig en slaapverwekkend... de gewone routine en zoals ik al vaak gezegd heb... ik heb iets tegen routine... dat werkt me op de nerven... vandaag was zowat de meest opwindende dag... we zijn naar de Colruyt getrokken om fruit en groenten in te slaan... altijd spannend... ik moet dringend iets gaan ondernemen voor ik helemaal uitdroog... misschien nog eens een avontuurlijke rit met tram of bus... altijd wat te beleven... soms waan ik me in het buitenland verzeild... weet alleen niet goed welk buitenland... je zit dan zoals een rasechte vlaming betaamt rustig en bescheiden op dat bankje en rondom jou is het een gekwetter van belang... in allerlei talen... vroeger zou ik dan m'n oren gespitst hebben om uit te kunnen maken welke taal het was maar ik heb dat moeten opgeven... trop is trop... ik heb zelfs moeite onze eigen vlaamse jeugd te verstaan... die hebben een eigen taaltje ontwikkeld terwijl ik even niet oplette... hebben jullie dat ook al gemerkt... wat meer is ze "articuleren" niet meer... zelfs onze acteurs mummelen zo'n beetje voor zich heen... frustrerend hoor... hier en daar hoor je eens een woord en dan moet je er maar een draad van breien... en terwijl ze zitten te mummelen worden ze begeleid door achtergrondmuziek (die acteurs)... waarvoor dat nodig is weet ik ook niet... in mijne tijd was het toch helemaal anders hoor!!!

Dàt is nu echt eens een staaltje van ouwemensengezever... ik zit me alvast te oefenen voor later... toen ik op la mamma!s feest was heb ik hier en daar een praatje gemaakt met haar medelotgenoten en zo klonken ze... stuk voor stuk... echt iets om naar uit te kijken!
Als jullie me betrappen op hetzelfde euvel schiet me dan dood!

Zozo ik merk dat m'n inspanningen om "schoon aantwaarps" te schrijven niet door iedereen gesmaakt worden... tant pis zeggen we dan in't "schoon vlaams"... dan krijgen jullie hier het relaas van gisteren... la mamma's 102de verjaardag en dit in smaakloos en reukloos ABN.

La mamma is geboren op 21 juli in 1907 en voor die gelegenheid hingen overal in 't land de vlaggen uit de vensters te wapperen... haha... aangezien die dag een feestdag is en het personeel van het rusthuis grotendeels afwezig...werd de viering gedaan woensdag 22 juli... gisteren togen we dus gepakt en gezakt naar het RVT... mama verblijft er al 6 jaar en we hebben een soort routine gekweekt... het personeel kent ons en wij hen en met verjaardag en feestdagen krijgen ze ook hun deel in de vorm van pralines of andere snoep... dit keer was het een reuze doos met dessertkoekjes... ook een voor de mensen van haar afdeling... ze wordt er stilaan een BV... la mamma zat ons al op te wachten in feesttenue... opgesierd met ringen, colliers en oorbellen... later hoorden we dat "den Ben" daar voor gezorgd had... is een van de verplegers en een echte schat... in het versierde salon werden we ontvangen met schuimwijn en snackjes... een speech van de hoofdverpleger... bloemen van het OCMW voor mama... nog meer bloemen van haar afdeling... na de receptie een diner in een apart zaaltje aan een feestelijk gedekte tafel... ik kan het niet genoeg herhalen... wat men daar allemaal doet voor de inwoners is ongelooflijk... juist voor de kok het dessert ging binnenbrengen... een prachtige taart... kwam de voorzitter van het district (vroeger zou men burgemeester zeggen) als door de reuk aangetrokken binnen... getooid met zijn driekleurige belgische sjerp...  hij had echt niet veel aanmoediging nodig om mee aan te schuiven... de man is een vlotte prater en het werd een gezellig gesprek... heb nog even van de gelegenheid gebruik gemaakt om de erbarmelijke toestand van onze straat en omliggende aan te kaarten... hij vroeg me hem te mailen en dat ga ik doen ook... hij is nog niet van me af... haha.. ik verwacht wel niet dat het veel gaat uitmaken maar wie niet waagt niet wint nietwaar?
Ik hield nauwlettend la mamma in het oog en toen ik zag dat ze zowat met haar kin in de taart hing moest ik noodgedwongen een eind aan het gesprek maken... hoog tijd voor haar dutje... ze was echt uitgeput... wij, nicht en echtgenoot, zoon en man, zijn dan een wandelingetje gaan maken... een terrasje gedaan... en tegen 7 u naar ons thuis voor een koffietafel... maar ik moet eerlijk bekennen dat ik ook moe was... de hele dag in de weer... of zouden het de glaasjes wijn en martini kunnen zijn... die dag is ook alweer voorbij.

Vandaag zouden we met vrienden naar het Zoniënwoud trekken maar het weer wilde niet meewerken dus stelden we het maar uit... misschien maandag? Ik ben er echter niet rouwig om... een rustige dag kon ik wel gebruiken... heb vandaag dan maar wat rondgekeuteld... den buddy wat ontlast van nodeloze rommel... nu nog een strijkje met de jukebox op volle kracht en deze avond vroeg in bed... doei!!!

OEP ALGEMIEN OANVROAG INT AANTWAARPS
Mannekes da goadeernigemakkelek zaain mor ik gont probeire... deize morgen oepgestoan vried teige m'n goesting mor joa tmoest want we moesten nor de petank... allei dan mor... men dik fort oit mene nest gehoffe...men schabernoakel onder den doesj gesleurd...  m'n oar gewasse want bè ons zeije ze alted : aarm mor proaper... dan mene komisveur in mene tettagère gestopt want der mag niks in de weg hange hei... 'n boke mè moazestrontekes in mene frak gesloagen en oep mè de gaait...
Ik was dus goe vertrokke mor ochaarme haddekik wèral teigeslag... ik moest teige mene pee speile en iederekier da menen bal is goe lag schoat em die tog wèg zeiker... ik kreig vried goesting oem em is en farme akketaat te verkoepe mor kep me ingehauwe zenne... mene moat int spel is er ienttsje mè ne grondsmoak mor tmanneke dei zen best en webbe verloare... ikke draai kiere verloare... verdoemme tog... ge zau ver minder 'toep e weubbekes kraaige... volgende zoaterdag gonk et beiter doeng... as getmorwet!!!

Na dit uitputtend verslag van m'n zaterdagse wedervaren geef ik jullie nog enkele antwerpse taalbloempjes cadeau... wie kan deze in 't "schoen vloms" vertalen?

Mak auwe gank is witte?
Das iene mè ne grondsmoak
Koemekelak
Tis van ginderènne
Nonnekespis
Zen hoiswaark moake
Ze zen nen totter gegoan
Schampavie zèn
Pottestamper
Veel begankenis

Nog veel plezier

TWITTEREN
Enkele dagen geleden las ik iets bij Lips over twitteren... bij gebrek aan kleinkinderen loop ik soms hopeloos achter op het wereldgebeuren dus ik wist niet waar ze het over had... bij wie ga je dan te rade... bij meneer Google natuurlijk... ik adresseer die altijd als "meneer" omdat ik een oneindig respect heb voor geleerde koppen en die "man" weet nu werkelijk àlles... daar las ik dat de laatste rage twitteren heet en de berichtjes die je de wereld instuurt tweets heten... mij gelijk hoe ze dat noemen maar ik stel me er echt een hoop vragen bij... zit de goegemeente nu echt te wachten op berichtjes hoe je elk uur van de dag en de nacht doorbrengt... dat kan best saai worden... voor jezelf is het natuurlijk heel belangrijk als je na ongeveer een hele week je darmen niet hebt kunnen legen je eindelijk op de pot zit en een zucht van verlichting slaat... maar moet je dat de hele wereld aan de neus hangen... geen kat die er ook maar één snorhaar voor laat trillen... en dan zit je eens leuk niets te doen en voel je plots de behoefte om iedereen te laten weten dat je nu leuk niets zit te doen... heel interessant allemaal... maar toch niets voor mij... ik maak me helemaal geen illusies meer of iemand er wakker van ligt dat ik de halve nacht wakker lig... het kan natuurlijk wel opluchten dat je je ei kwijt kan raken maar dan zit die ander met dat ei... wil je dat... nee dat wil ik dus niet... twitteren zal het zonder mij moeten stellen... ik vind wel leukere dingen om m'n frustraties kwijt te raken... zoals tegen jullie wat zitten zeveren... geeft me echt meer voldoening.

Gisteren zoals gewoonlijk naar de minigolf getrokken... mensen lief wat was me dat daar... hele drommen kwamen er binnendrommen... we zijn wat blijven zitten onder het slurpen van een waterke... ik dan toch... nee ik ben niet ziek had gewoon dorst... in de hoop dat er wat ruimte zou komen... niet dus... we hebben onze stick dan aan de wilgen gehangen... in dit geval een kapstok in het clublokaal... en zijn gezellig blijven zitten bijkletsen onder begeleiding van enkele drankjes... spijtig genoeg moest ik me beperken want we waren met de fiets gekomen... dus dat was de allereerste keer dat we niet gespeeld hebben... is dat een onheilspellend begin van het einde?

Vandaag was het poetsdag... aangezien Valentina, m'n hulp...  niet alles in haar dooie eentje kan reinigen... ben ik noodgedwongen ook maar in actie geschoten... geen actiefilm helaas was meer een vertraagde versie... bed opdekken... wat mailtjes openen... badkamer opruimen... mailtjes beantwoorden... afstoffen living... wat chatten... en zo verder... zo gaat de dag ook voorbij zij het ietwat traagjes... waar is de tijd gebleven dat ik overvloeiend van werklust m'n huis doorvloog als een madame Proper... dat kinderen en man me moesten vastbinden om me eindelijk stil te krijgen... ik kan er nu alleen nog maar met weemoed aan terugdenken... toen was er natuurlijk nog geen Buddy die me steeds zat te lokken nietwaar... gelukkig maar... na gedane arbeid is de rust zoet zegt men... wel V is weg... het eten is achter de rug en ik geniet van m'n vrijheid nu.

Zondagochtend... ben vannacht enkele keren wakker geworden en heb liggen woelen als een woelmuis... te warm... die peer die ik gisteren even voor het slapengaan had binnengespeeld wilde blijkbaar m'n maag niet uit en lag mee te woelen... toen... zoals dat gewoonlijk gaat... viel ik uiteindelijk toch in slaap en werd ietwat te laat met een schok wakker... zondag minigolfdag... dan moet ik er vroeg uit om m'n haar te wassen... de rest van m'n body natuurlijk ook... toen ik dan gelaarsd en gespoord klaar stond om het belgische kampioenschat te gaan winnen begon het te miezeren... ik miezerde solidair mee... ohohoh die onzekerheid... die besluiteloosheid... ga ik of ga ik niet... dat vreet aan je ... na een honderdtal keren de living te hebben doorgeijsbeerd besloot ik maar thuis te blijven... ik ben namelijk niet waterproof... en hier zit ik nu... zo kom ik nog eens op de blogs want dat schiet er de laatste tijd nogal eens over... ben tevens eens op zoek gegaan naar nieuw leesvoer op die blogs... iets dat ik vroeger regelmatig deed maar de laatste tijd niet... en het viel me weer eens op dat ogenschijnlijk... in mijn ogen althans... het niet de meest interessante blogs zijn die bovendrijven... niet allemaal wel te verstaan... maar het is zoals overal in het leven... wie het hardste roept wordt aanhoord en opgemerkt... het is mij nog altijd een raadsel wat de kick is om bovenaan te mogen staan in de rij... geloof me... ikzelf mocht als kind altijd op de eerste rij zitten in de klas en ik heb blijkbaar heel wat pret gemist... dat "mogen" is niet helemaal correct... het was meer van "moeten" omdat ik altijd en overal de kleinste van de groep was... ik weet niet of men nu op school nog dezelfde maatstaven heeft maar in mijn tijd was het zo en niet anders... ik ben dus noodgedwongen altijd een heel braaf kind geweest... zoiets noemen ze tegenwoordig een "seut"... alhoewel ik ook moet zeggen dat de meest rebelse meisjes in mijn klas me steeds uitpikten als vriendin... god weet waarom... en ik voelde me ook door hen aangetrokken... misschien omdat ikzelf niets durfde maar er diep in mij een rebel school... door m'n opvoeding en omgeving steeds in toom gehouden... daarom ook m'n voorliefde voor jongensboeken zoals Dik Trom en Pietje Bell... later Jules Verne... nu nog ben ik verzot op SF en griezelverhalen... om duimen en vingers van af te likken!!!

Wat ik de rest van de dag ga doen weet ik nog niet... wat rondlummelen zeker... wat lezen... sudokukes invullen... den Buddy gezelschap houden... ik keek even naar buiten en zie nog steeds dezelfde grauwe lucht... ik heb precies goed gegokt... gisteren gaan petanquen... we zijn droog gebleven maar ik heb gespeeld als een rund... was helemaal niet tevreden over mezelf... was er ook niet bij met m'n gedachten... die dwaalden steeds maar af naar allerlei dingen die ik best zou vergeten... ik wens soms dat er een knop bestond om je gedachten "aan" en "uit" te zetten... wat me brengt op la mamma die meer en meer in haar eigen kleine wereldje opgesloten zit... mij lijkt het niet zo'n aanlokkelijk idee om altijd maar in datzelfde kringetje te moeten meedraaien maar zij voelt zich er blijkbaar goed in... ook al een troost.

Morgen ga ik nog eens op stap... nu maar hopen dat het niet giet... schatten altegaar ik ga nu de kat buitenlaten want die zit aan m'n been te frutselen... tot hiertoe met ingetrokken nageltjes maar hoe lang tot ze haar geduld verliest???