Oef

Zojuist een horribele ontdekking gedaan ... 8 januari 2010 dubbel geboekt... door het verschuiven van de blogmeetings-dag is me dat totaal ontschoten... wat me de laatste tijd vaak gebeurt... sommige zaken ontschieten me... om eerlijk te zijn dat zit in mijn natuur... ben altijd nogal verstrooid geweest... daarom ben ik ook een kluns in dammen en schaken... ik kan me maar op één deel van het bord concentreren terwijl m'n tegenspeler lustig al m'n pionnen in de drie andere delen zit in te pikken... maar ja ik ben dan weer goed in andere zaken... denk ik toch... moet die alleen nog ontdekken... is een werkje voor dit jaar dus... mezelf ontdekken... het schijnt dat dit in de mode is...als je het niet meer ziet zitten ga je jezelf zoeken... zo ook een van m'n dochters eerste vriendjes... kwam bij ons over de vloer... alles perfect in orde tot op een dag hij zichzelf moest gaan zoeken... exit vriendje... dochter diep in de put... gezakt voor haar eindexamen... jaar overdoen... toen ik hem op haar huwelijk ontmoette kon ik het niet laten heel sarcastisch te vragen of hij zichzelf nu al had gevonden... blijkbaar wel en hij was er ferm van aangekomen... dubbele omvang van vroeger... eind goed al goed.


Die afspraak van me op 8 januari is er eentje die al 3 maal is verschoven door omstandigheden... ik kan het niet maken het nog eens te proberen... dus mijn allerliefse maatjes... je zult het vrijdag zonder mij moeten doen... zal wel lukken... maar de nieuwjaarszoenen hou ik tegoed voor volgende keer hoor.


Oudejaarsavond heel rustig doorgebracht met 't manneke... filmpje gekeken... advocaatje gedronken... de kat getroost die over haar toeren was door het geknal buiten... en dan naar bed... ook heel rustig ... goed geslapen... nu alles klaarzetten voor deze avond want dan komen de spruiten eten... haha... als ze een volledige feestmaaltijd verwachten komen ze bedrogen uit... IK DOE HET NIET MEER... DAZIEDEVANIER... ikke mijnen nikkel afdraaien om een 7-gangen menu op tafel te brengen en zij hebben dan geen honger want... teveel gegeten EN gedronken met oudejaar... dus ze zullen het moeten doen met allerlei hapjes... genre tapas... soepje... wat frituursmosjes... dessertjes... geen honger... zoveel te beter dan hebben wij de hele week nog eten... haha... zal ze leren!!!


Dit gezegd zijnde trek ik me terug om nog wat klusjes te klaren... ik wens jullie allen nog een

GELUKKIG, VOORSPOEDIG EN GEZOND NIEUW JAAR 2010

BBBrrrr die Natoken toch... was ik toch juist aan een heerlijke winterslaap begonnen en komt ze me wakker schudden... geen rust voor een arme duts... eigenlijk heb ik dat wel nodig... op tijd en stond een schop onder m'n kont... ik laat me veel te vlug wegdrijven op zalig nietsdoen... heb mezelf aan m'n nekvel omhoog getrokken en hier zit ik nu... te staren op die oogverblindend witte nieuwe outfit van seniorennet... waar is dat rustgevend zachte groen gebleven... twee jaar hebben ze eraan gewerkt... wel voor mij hoefde het niet... ik had liever een kleurtje gehad maar ze hebben het niet gevraagd... boehhh!

De kerst is ditmaal eens rustig verlopen buiten enkele strubbelingen na zoals schoonzoon die zijn auto niet kon parkeren en na tig malen blokjes rond te hebben gereden dochter voor de deur... deur van zoon... eruit gooide en terug naar huis reed... daar zijn fiets pakte en eventjes van Mortsel naar Borgerhout koerste... waar wij dorstig zaten te wachten op ons aperitiefje... toen hij stralend en geweldig trots op zichzelf binnenstapte moesten we hem eerst nog uitbundig complimenteren met zijn sportieve instelling voor we eindelijk onze eerste slok konden nemen... haaaaa... dat smaakte zoals "een engeltje dat op je tong pist" (dichterlijke antwerpse vrijheid)... zoonlief had de kamer mooi versierd en het was erg gezellig en gezapig knus... een vredige kerst... en als kers op de taart kregen we regen en was de terugweg naar huis niet meer glad.

Heb zojuist ons Boke gemaild dat ik ons Pazke kan komen bewonderen in haar pikante rol (foei en dat in je oude dag)... breng een vriendin mee dan moet ik niet alleen 's avonds de bus op... de blogmeeting wordt dus een week verschoven... kan ook niet anders he.

Mijn club mede-bestuursleden hebben het weer klaargespeeld me aan het werk te zetten... brieven moeten weg de eerste week van januari... ik zal er eens moeten aan beginnen... is altijd het moeilijkste... eens van start volgt de rest vanzelf.

Nu ben ik even bezig met de voorbereidselen voor nieuwjaar... is bij ons te doen zoals elk jaar... maar geen volledig feestmaal meer... nee hoor... ik maak allerlei lekkere hapjes klaar... en dat ze zich maar zelf bedienen... oud worden heeft zo zijn voordelen... je kan je altijd beroepen op je leeftijd om je luiheid te verbergen... ben ik nog maar net achter gekomen... maar handig is het wel... hihi!

Ik zie dat het weeral half twaalf is... als je later opstaat vliegt de dag om... moet nu even dringend m'n koeien gaan melken... eieren rapen... oogst binnenhalen... enz. enz.... ik wist echt niet dat een boerin zoveel werk te verzetten had.

Vanmorgen stond ik uit het venster te kijken naar het dikke pak sneeuw in mijn straat en plots welde er een bedenking in mij op... dat gebeurt soms en op de meest onverwachte ogenblikken... ik schrik er nog altijd van... toen mijn kinderen klein waren krioelde het hier van het jonge leven... bijna alle kinderen speelden op straat... en bij de eerste sneeuwbui... zeldzaam weliswaar... stormden ze naar buiten en ontstond een sneeuwballengevecht... maar wat nu... onze straat ligt er prachtig wit en donzig bij maar ook zo dood als een pier... een dode pier dan wel... geen sneeuwballengesmijt... geen sneeuwmannen... niks niemendal... ik herinner me nog het jaar dat mijn turkse schoonbroer bij ons op visite kwam... toen die de straat inkwam betrapte hij ons... ja ook mij... terwijl ik onze buurman aan 't bekogelen was... het was namelijk die winter dat het zo hard vroor en er pakken sneeuw lagen... toen heb ik voor de eerste keer sleetje gereden met de kinderen in het nachtegalenpark... ja ik ben een laatbloeier... mijn zus en ik mochten nooit buiten spelen dus moest ik m'n scha inhalen... enfin om het kort te maken... de tijden zijn wel erg veranderd... ik weet dat er verscheidene jonge kinderen hier in de straat wonen maar ik zie ze nooit buiten spelen... voor het verkeer moeten ze het niet laten want wij zitten in een dode hoek... als de vuilkar de straat inkomt is het al feest... wat doen die kinderen toch de hele dag?

HIER KAN IK NIET GENOEG VAN KRIJGEN
WEERGALOZE BRITSE HUMOR
EN NOG VERSTAANBAAR OOK... BEHALVE OP HJET EINDE... HAHA

Ik heb het altijd al voorvoeld... ik ben een gewillig slachtoffer voor allerlei verslavingen... zet me een doos pralines voor de neus en ik ben niet tevreden vooraleer ik bijna de hele doos heb binnengesmikkeld... idem voor koekjes... drankjes... t.t.z. die met alcohol erin... de rest kan me gestolen worden... zeker water... dat drink ik alleen als m'n nieren smeken om vocht en dan nog... vroeger was ik een boekenwurm... door de computer is dat fel verminderd maar nu plak ik zo lang aan dat ding genaamd Buddy tot m'n geweten begint te knagen omdat ik 't manneke weer verwaarloos... sinds ik op Facebook zit is het fenomenale proporties aan 't aannemen... ik had wat tijd nodig om m'n weg in die site te vinden maar nu kan ik gewoon niet meer volgen... Farmville... Country Life... Farm Town... Happy Pets waar ik al 4 katten heb die moeten verzorgd worden...  Cafe World... nu heb ik er de Zoo ook nog bijgenomen... van verslaving gesproken... och zolang we ons maar amuzeren he!

Vandaag hebben we twee wezens gelukkig gemaakt... gisteren kregen we een briefje in onze bus met foto en uitleg over een kat die niet thuis was gekomen... deze ochtend vonden we een vreemde kat in onze garage... ze leek op de foto en had een halsbandje om... dus belden we de eigenares die om de hoek woont... toen die dame de garage instapte en liefjes "Mauro" begon te kwelen kwam er uit een donkere hoek een klaaglijk "Miauw" terug... toen begonnen ze een aandoenlijk duet te zingen waarvan m'n gemoed volschoot... die twee waren dolgelukkig elkaar terug te vinden... Romeo en Juliet waren er klein bier bij... zoiets maakt je dag weer goed.

Van gemoed gesproken... dat schiet nogal gemakkelijk vol de laatste tijd... het zal wel aan de donkere dagen liggen zeker... alleen als kind en heel jong meisje was ik dol op de kerstperiode... maar dat is wel veranderd... voor mij kan deze periode niet vlug genoeg voorbij zijn... daar komt nog bij dat de problemen me om de oren vliegen... het ene is nog niet opgelost of er liggen er al andere te wachten... dan hoor ik ook niets anders dan slecht nieuws in m'n vriendenkring... door het slechte weer zit je veel binnen en dan begin je te kniezen... nu die sneeuw weer... het is wel mooi om naar te kijken van binnenuit toch... de tuin ligt er sprookjesachtig bij... maar ik hou nu eenmaal niet van nattigheid dus bekijk ik het maar vanuit m'n kamer.

Het is hoog tijd dat ik aan de strijk begin... ik zit hier vanalles uit te zoeken om die karwei uit te stellen... niets gekort... heb gisteren het bed verschoond en lekker warme flanellen lakens gelegd... zalig om in te duiken... maar die andere zijn gewassen en moeten nu gafatsoeneerd worden voor ze de kast in mogen tot de lente... tot later!!!

Een bejaard koppel komt bij de dokter voor hun jaarlijkse controle... de dokter onderzoekt eerst de man en zegt na afloop : "Meneer U bent in uitstekende conditie, iets speciaals te melden misschien?"
"Wel dokter" antwoordt de man "er is toch iets dat me bezighoudt, als ik met m'n vrouw vrij heb ik het de eerste keer zo warm en zweet ik als een paard en de tweede keer bibber ik van de kou en heb overal kippenvel"
"Dat is eigenaardig" zegt de dokter... "ik ga nu eerst je vrouw onderzoeken en dan zien we wel"
Hij roept de vrouw binnen, onderzoekt haar en zij is ook geheel in orde, maar dan vertelt hij haar wat haar man tegen hem zegde, waarop zij antwoordt : "die idioot, dat komt omdat de eerste keer in juni was en de tweede keer in december"

EFKES UIT DEN BOL GAAN
GELUID AAN HE MANNEKES

Insane Granny Ketchup Dance --

Verdorie nog es an toe zèg... wat kan het leven soms vermoeiend zijn... het was me het weekje wel... langs alle kanten kwamen de problemen op me afgestormd en ik maar bukken en ontwijken... soms af en toe in de aanval ook... ik ga jullie niet vervelen met details maar het stormde hier echt... hagel en sneeuw en wind ten allen kante... doch de wind is nu wat gaan liggen voor zolang het duurt toch.

Vandaag dacht ik eens wat op adem te kunnen komen... jawadde... dat had je gedacht... zoon kwam hier deze morgen binnenstormen of ik eens eventjes naar Frankrijk wilde bellen want ze doen hier moeilijk over dat conformiteitsattest voor zijn nieuwe scooter... rapper gezegd dan gedaan he... mijn frans is huis en tuinfrans... ga maar eens eventjes een gesprek voeren over technische toestanden waar je dan zelf geen jota van snapt... wat een moeder lijden kan... dus ik bellen naar die firma en geprobeerd die man daar uit te leggen wat het probleem is... die snapte er geen ballen van... dat waren er dus twee... volgens hem hadden ze al verscheidene bestellingen in België gedaan en nog nooit last gehad en dit met hetzelfde attest waar mijn zoon wèl last mee heeft... leg het maar uit.

Even tevoren hadden we gemerkt dat de deuropener weer "foert" had gezegd... ik die vriendelijke schattige jongen van de vorige keer gebeld en die beloofde om in de namiddag langs te komen... wij op een drafje naar de Makro en den Aldi want onze huismuizen zaten in de kasten van de honger te piepen... geen spoor van die vriendelijke schattige enz... toen ik m'n aankopen in de vrieskast wilde bergen kreeg ik de laden haast niet open... had al lang moeten ontvroren worden... van pure frustatie en met ware doodsverachting aan de klus begonnen... toen ik tot bezinning kwam was het te laat... alle eetwaren stonden te chambreren... dikke brokken ijs die niet wilden smelten... dan maar de grote middelen en met de haardroger ten strijde getrokken... alles erin gekieperd en in de zetel gedoken... oef... ben ik effe blij dat deze dag weer voorbij is en ik zo dadelijk in m'n heerlijk zalig warme nestje kan duiken... sloppel boelekes... tot ziens. 

VRIJDAG
Eerst en vooral zeggen dat ik morgen op post zal zijn... come rain or come shine... want zoals jullie het noemen "het kasteeltje" moet uitgeprobeerd worden.

Dan even een verslag van voorbije weken... druk zoals gewoonlijk... de petanque en de golf zijn letterlijk in 't water gevallen en nu is de club voor 3 maanden gesloten... ik die dacht het nu wat rustiger aan te kunnen doen... ben bedrogen uitgekomen... wij liepen nog steeds trappen op en af omdat deuropener en parlofoon niet meer werkten... Belgacom ging de zaak onderzoeken maar zoals dat gaat met grote firma's... je moet geduld hebben... véél geduld... wel daar ben ik spijtig genoeg niet mee gezegend dus trok ik weer eens naar hun kantoor op de Meir... je krijgt daar zo'n bonnetje en moet je beurt afwachten... toen ik bijna door m'n nagels zat en aan m'n "knokkels" wilde beginnen ging het verlossende belletje en kwam ik bij een schattig vriendelijk ventje terecht... na weer eens de hele zaak te hebben uitgelegd en na lang palaberen zouden ze me een technieker sturen om de fout te constateren... dat was al eens gedaan door een andere technieker maar wie valt er nu over zo'n kleinigheid... kwestie van die mannen aan 't werk te houden he... gisteren was het dan zover... we kregen een vriendelijke schattige jonge man binnen die dan nog bekwaam was ook en de zaak grondig aanpakte... je mag 3 x raden... na ongeveer een uurtje tasten en zoeken marcheerde de boel weer zoals tevoren... wij blij... die schattige kerel nog blijer... ik heb hem dan ook luidkeels de hemel ingeprezen en koffie en cake gevoerd... iedereen tevreden... nu moet je weten dat die dure elektrieker 3 volle uren in huis heeft rondgedraafd en alleen de bel in werking heeft gekregen... de rest was te oud en moest dringend vernieuwd worden... kostenplaatje dikke 800 euro... als kers op de taart heeft onze schattige technieker de factuur meegenomen voor de al gedane kosten en ging die zelf vereffenen... zijn wij er mooi vanaf.
Is er iemand die dringend een elektrieker nodig heeft... ik zal zijn adres doorgeven... nu stel ik me toch de vraag... is die man gewoon onbekwaam of een bedrieger... in beide gevallen niet aan te bevelen.

Terwijl Belgacom boven ronddraafde zaten zoon en 't manneke in de stookkelder... we hadden namelijk een lek... dachten eerst dat die plas water midden op de vloer uit de grond kwam... ons huis is niet onderkelderd... maar na alle rommel te hebben verstouwd ontdekten ze dat het uit een afvoerpijp kwam... volledig dichtgeslibt... kilos klompen waspoeder hebben ze eruit gepeuterd... en dan maar spoelen tot de boel niet meer stonk... weer een probleem opgelost... de dag daarvoor had zoon mijn relaxzetel terug in orde gebracht... ik denk dat ik hem terug in huis zal moeten nemen want die jongen draaft maar heen en weer om ons uit de nood te helpen... niet dat hij klaagt hoor... integendeel zo voelt hij zich minder schuldig omdat wij hem ook hebben geholpen met zijn nieuwe scooter.

Nu hoop ik dat men ons eventjes gerust laat... het is voorlopig welletjes geweest... ach terwijl ik dit schrijf voel ik schuldgevoel opwellen... wat klaag ik over zulke kleine problemen terwijl er de laatste tijd veel van mijn kennissen en vrienden er veel erger aan toe zijn door ziekte... maar ik heb wel ondervonden dat ik vlugger last heb van mijn zenuwen dan vroeger... zal de leeftijd zijn zeker... één ding tegelijk kan ik best aan maar als ze in serie op me afkomen geraak ik over m'n toeren... tja!!!

Dan was er ook nog clubvergadering bij mij thuis en zit ik weer eventjes met extra werk opgeschept waar ik nog niet aan toe ben kunnen komen... ik ga nu trachten daar iets aan te doen... tot morgen maatjes!

NOVEMBER
Heb ik altijd al een rotmaand gevonden behalve als klein kind want dan stond ik nog te trappelen om te verjaren... dat is al lang niet meer zo... dus vandaag opgestaan wreed tegen m'n goesting... het goot... de petanque viel letterlijk weer in 't water en het is vandaag de laatste dag... dan leggen we er de blok op voor drie maanden... van echtgenoot geen woord... niet bevorderlijk om m'n humeur op te krikken... geen "gelukkige verjaardag schat"... niks... nada... m'n vrienden zijn me blijkbaar ook vergeten... kwam er ook een barstende koppijn opzetten... toen 't manneke vroeg wat er me scheelde kon ik me niet inhouden en flapte het eruit... grote verwondering want hij dacht dat het morgen m'n verjaardag was... hij heeft wel twintig keer "sorry" geroepen en dat ben ik van hem nu niet bepaald gewend... straks gaan we naar de bowling en daarna eten... van enkele chatvrienden kreeg ik gelukkig wensen toegestuurd... dat maakt weer wat goed... misschien vinden jullie dat ik overdrijf maar ik voel me niet bepaald happy vandaag.

CENTRAAL STATION ANTWERPEN

Ik ben terug in de circulatie... driewerf hoera!!!
Ik was het binnen zitten kotsbeu... toen ik van pure wanhoop aan m'n nagels begon te kluiven werd het hoogtijd m'n neus nog eens buiten de deur te steken... gelukkig werkte het abnormale lenteweertje eens mee... dus bibi trok vrijdag de stad in om naar het Fakkeltheater te gaan... ze gaven er Roofing met ene Steven Gabriëls... nooit van die jongen gehoord en één keer is voor mij voldoende... jaja over smaken valt niet te twisten dat weet ik... er zaten verscheidene mensen... meestal vrouwen... in de zaal die de hele tijd een bakvisgiegeltje lieten horen... bij mij kon er enkele keren een voorzichtig monkellachje af maar dat was het dan... een hartelijke bulderlach heb ik niet kunnen opbrengen... nee geef mij dan maar An Nelissen... voor ik ziek viel ben ik gaan kijken naar Obsceen met haar interpretatie van Dario Fo's vertellingen... hilarisch tot en met... dat mens is ongelooflijk... 2 volle uren alleen op de scene staan met alleen haar stem en mimiek en het publiek volledig boeien... ga er maar aan.

De volgende dag... met weer dat zachte lenteweertje... voor de eerste keer terug gaan petanquen en goed gespeeld ook nog... dan la mamma gaan bezoeken... daar is het niet zo schitterend... ze is begonnen tegen zichzelf te praten... haar hersenen zijn het stilaan aan 't begeven... ze wil praten maar kan de juiste woorden niet meer vinden en begint dan wat te brabbelen... triest... triest... tegen 6 uur was het barbecue op de golf... vandaag terug naar de golf en we hebben weer geluk gehad... geen regen maar wel veel wind.

Verder is er geen nieuws... bij deze wil ik de globetrotters nog even welkom heten... Natoken haar halve bedde een volledig herstel wensen... Mus succes met haar behandeling... Lea en Lou een hart onder de riem steken... en hopen dat de rest van de bende springlevend en gelukkig is.

Even een proef... doe deze link eens open :
 http://www.stationsroman.be/3dstation/ 
   

Ik ga nog eens een "efforreke" doen om hier op m'n blog te komen vertellen dat er niets te vertellen valt... tja mennekes ik kan er ook niets aan doen dat er niets te doen is... terwijl mijn steun en toeverlaat in de kletsende regen golfwaarts is getrokken ben ik wijselijk maar wreed tegen m'n goesting thuisgebleven... ik ben nu eenmaal geen waterkieken he... maar het begint wel ferm m'n nikkel uit te hangen... de keren dat de zon zich liet zien zat ik thuisgeplakt met vanalles en nog wat... zat dan plannen te maken om nog eens 't stad in te trekken maar helaas... als de gelegenheid er was wilde het weer weer niet mee... maar OK er zijn ergere dingen dan dat zoals ik rondom mij verneem... in afwachting dat ik nog eens de koekestad kan gaan afschuimen heb ik alvast groot toilet gemaakt... terwijl m'n teennagels zitten te drogen even jullie geruststellen dat ik nog in leven ben... ben wel stilaan aan 't uitdrogen... batterij staat bijna plat... maar ik ben er nog.

Zo gauw ik er even tussenuit kan ga ik Belgacom nog efkes ambeteren want die gasten laten niets van zich horen zodat wij nog altijd met kaduuke parlofoon en deuropener zitten... is wel goed voor de kniekes en spierekes al dat getraploop maar het mag niet te lang duren... wat de Patrick betreft die houdt zich gedeisd... heeft ook lang genoeg geduurd... tijd dat ik hem eens een bolwassing geef.

Ik vertelde jullie dat ik een mail stuurde naar de voorzitter van onze districtsraad over de erbarmelijke staat van onze straat en omliggende... wel ze zijn bezig nu het voetpad te renoveren... de zieke meidoorn bomen zijn eruitgewipt en worden vervangen door andere... geen meidoorn ditmaal maar... euuuuhhh... een ander soort waar ik momenteel de naam niet meer van weet... wat mij nu intrigeert is of het door mijn mail komt dat ze ineens van start zijn gegaan en alleen in mijn straat of dat het toeval is... want als het door die mail komt kom ik in de verleiding nog wat grieven en wensen te sturen... haha...

Gisteren vond ik het video fragment van la mamma's verjaardagsfeest in het RVT mèt de betreffende voorzitter maar ik weet niet hoe ik dat op m'n blog moet krijgen...

Ondertussen is het bijna 12 uur en zijn m'n nagels gedroogd dus ga ik rap een boke eten... ik zie dat de lucht opklaart... hoho nu is het ook niet meer nodig... heb weer de golf gemist... hetzelfde gisteren... ik stond gelaarsd en gespoord voor de petanque en het begon te gieten... na de middag scheen de zon en zat ik binnen bij la mamma... pech weer.

TOEGESTUURD DOR EEN BLOGVRIENDIN

Deze laatste dagen waren ietwat druk voor een compleet van de wereld vervreemde figuur zoals ik... even jullie op de hoogte brengen van m'n doen en laten... niet dat het zo interesssant is maar je leest het of niet... 

Donderdag kwam ik voor de eerste keer weer in de bewoonde wereld... jawel heb wel enkele keren noodgedwongen boodschappen moeten doen maar dat was de auto in... vlug even de rekken in de supermarkt afschuimen... ziek of niet er moet eten op tafel komen nietwaar... en dan vlug weer naar huis met de pootjes omhoog... donderdag naar de Belgacom toe om een klacht neer te leggen... je zult misschien denken... dat kan per telefoon ook maar dan heb je het nog niet geprobeerd... is om te huilen en je haren uit te trekken van pure frustratie... dus maar de tram op en in eigen persoon die klacht binnengebracht... zoals verwacht waren wij natuurlijk weer de enigen die zoiets meegemaakt hadden... nog nooit gebeurd in de hele Belgacom geschiedenis... jawadde... wie dat gelooft is een oen in het kwadraat... enfin na zowat een uur over en weer gepraat en gecomputer is de klacht doorgestuurd en wachten we op de bevestiging dat Belgacom de kosten van de elektrieker zal betalen... waar ik nog niet heel zeker van ben... dus ben in angstige verwachting.

Vrijdag was al wat vrolijker... alhoewel... toen ik zowat op stoom kwam moest ik al de bus weer op om naar de kliniek te rijden... we hadden onze maandelijkse blogmeeting... weliswaar een ietwat magere bijeenkomst omdat de helft verstek moest geven... je roeit echter met de riemen die je hebt en geroeid werd er... spijtig dat ik zo vlug weg moest... had een afspraak met de tandarts en zoals jullie weten mag je al blij zijn als deze je tussendoor wil nemen of je kan maanden wachten... toen ik al in de lappenmand lag met een keelonsteking brak er verdorie nog een stuk van een van m'n kiezen af zeker... ongelukken komen gewoonlijn in serie... mijn tandarts is ondertussen al meer een goeie vriendin geworden en heeft pijnloos en vlug van die halve kies weer een hele gemaakt... met de jaren begin je meer en meer met haken en ogen aan elkaar te blijven hangen... er kwam dus geen spit- en graafwerk aan te pas Mus...

Vandaag weer vroeg uit de veren want ik had een oproep gekregen voor mijn Mexicano injectie... onze huisdokter zit in zo'n huisartsengroep en dat was me de begankenis wel... in drommen kwamen ze binnenstromen... rode pijlen volgen naar de balie... inschrijven en betalen... rode pijlen verder volgen naar een van die (stem)hokjes waar een dokter je stond op te wachten met de spuit al in de aanslag... spuit erin... gele pijlen volgen naar de wachtkamer waar je een kwartier moest chambreren ingeval je van je stokje zou gaan... ik heb het daar amper 5 minuten uitgehouden... je zit daar in een oververhitte kamer met zowat 30 mensen samengepakt die allen met toegeknepen billen zitten te vrezen of ze niet gaan flauwvallen... ik ben er gewoon van uitgemuisd... had lucht nodig... maar ik denk er ernstig over een klacht in te dienen bij de "horde" der geneesheren... de dokter die mij die spuit gaf heeft me beloofd dat ik een stijve arm zou krijgen  en misschien wel koorts... tot hiertoe nog niks gevoeld... beloofd is beloofd nietwaar.

Nadien zijn we nog even naar de petanque getrokken... had er nog iets te regelen... de vrienden even goeiendag gezegd en dan weer naar huis... dat was het dan... veel stelt het niet voor maar wacht tot ik op volle toeren draai... heb nog veel in te halen... zal alvast maar vroeg gaan slapen om krachten op te doen... Natoken nog bedankt voor de kolen... de savooi heb ik al binnengespeeld... de rest volgt nog... was lekker.

Ik wens hierbij allen die het lezen een geweldig weekend... vrij van zorgen en ziekten... de zieken moed en hoop op betere tijden... de ontheemden een spoedige en gelukkige thuiskomst

UCHE UCHE UCHE
Mannekes als je moest weten hoe gaarne ik eens op de lappen zou willen gaan... maar nu ik terug eens buiten zou kunnen is het weer niet om aan te zien terwijl het vorige week prachtig herfstweer was... ik moet in m'n vorig leven een geweldige zondares zijn geweest dat ik nu zo gestraft wordt... snik snik... deze voormiddag naar de dokter geweest op controle want die verdekkese kuch wil maar niet wijken... het binnenwerk klonk goed zei de wijze man na aandachtig geluisterd te hebben.. bloeddruk binnen de perken... linkeroor is een stop aan 't kweken... niet vergeten olie bij de apotheek te gaan halen (niet voor in de sla)... na m'n tanden te hebben geteld en m'n tong te hebben bestudeerd zegde hij dat ik me terug onder het volk mag begeven maar wel opletten voor grote menigten waar je de bacillen ziet rondzweven... zal me maar wat gedeisd houden dan want huisarrest druist in tegen m'n vrijheidsgevoel... zou vandaag naar de golf gaan maar dat is letterlijk in het water gevallen... en donderdag zou ik met de club naar Brugge gaan maar dat zie ik ook niet zitten... aiaiai... zaterdag mag ik weer eens buiten... moet dan m'n mexicaanse-griep-injectie gaan halen... JOEPIEEEEEEEEEE!!!

Ik ben eindelijk uit de was en strijk geraakt... had letterlijk elke lap in huis gebruikt om m'n loopneus droog te houden... toen ik aan de keukenhanddoeken moest beginnen ben ik de wasmachine maar gaan volstouwen... dat is niks maar die strijk achteraf... kwamen daar dan nog de doorzwete lakens van 2 bedden bij... ik heb tijdens de ergste blafperiode het logeerbed gebruikt... alles ligt nu terug droog en gestreken in de kast... nog maar eens JOEPIEEEEEEEEEEEEEEE!

Twee weken geleden nog eens een mail gestuurd naar Patrickske maar die geeft geen sjoege... ik wacht nu tot m'n strijdlust weergekeerd is om hem nog eens aan de oren te trekken... ga me nu even concentreren op Belgacom... we hebben een elektrieker laten komen om het defecte deurmechanisme na te laten kijken... de man heeft het gepresteerd om de deurbel terug in orde te brengen zodat we niet de hele tijd aan het venster moeten zitten of de voordeur open laten... maar hij beweerde dat heel het systeem moet vervangen worden... heeft een offerte gemaakt voor maar liefst bijna 1000 €... nu moet ik daarmee naar Belgacom want die zouden dit moeten vergoeden... ben eens benieuwd wat daar de reactie gaat zijn... ik hoop dat ze me niet met offerte en al de deur uit kieperen... ik moet de aansluitingskosten voor TV ook nog betalen... wat als ze weigeren... moet ik dan ook weigeren te betalen? Groot probleem!

HEHE... ik zegde al dat ik een verslaafde ben... dit keer aan enkele spelletjes bij Facebook... namelijk het café... farmville en farmtown... is wel plezant... met bijna niets beginnen en stilaan uitbreiden... na lang koken en sparen wilde ik mijn café uitbreiden... eindelijk had ik die 50.000 coins bijeen... kocht bijkomend terrein en wat kreeg ik voor m'n zuurverdiende geld... juistgeteld EEN vloertegelbreedte rondom... ik wist nu wel dat huizen en gronden duur zijn geworden maar ZO duur 

Toen 't manneke erop uitkwam waar ik me mee bezig hield schudde hij meewarig met zijn hoofd... begin van het einde zag ik hem denken... hij denkt maar... als dat het begin van dementie is valt het nog best mee... HET DOET GEEN PIJN.

LAP

 Ik heb het weer zitten... een laryngitis... een van m'n specialiteiten... dit keer is het een uit 't patersvaatje... hardnekkig en koppig... dokter kwam vandaag en ik zit weer aan de antibiotica en heb huisarrest... niet dat ik veel goesting heb de bloemetjes buiten te zetten... nee hoor... heb al m'n energie nodig dit huishouden hier ietwat draaiende te houden... heb zojuist een meter hoge stapel zakdoeken gestreken... zit nu uitgeblust even bij den Buddy bij te komen... 't manneke die ook wat moet hoesten en snuiten maar veel minder dan ik maakt echter heel wat meer misbaar... ik kreeg amper de gelegenheid m'n leed bij de dokter uit te storten want hij wilde perse de show weer stelen... gggrrr!!!

Zoals ik al eerder vertelde... geloof ik toch... gingen we Belgacom TV laten aansluiten... dat was voor vrijdag... ik lag toen al uitgeteld met een kop vol watten en lichte koorts als een uitgewrongen schotelvod in m'n zetel... ze stuurden ons een piepjong techniekertje... die bekeek de boel eens... zoon kwam moeke bijstaan en begon zich te moeien... enfin na enkele uren hard labeur troonde het kereltje me mee naar boven en liet me zien dat Buddy piekfijn verzorgd was... niets op aan te merken... de oude modem weg en een klein nieuw toestelletje tussen stekker en contact geplaatst... dat was één... de TV werd gedemonstreerd door de afstandsbediening die natuurlijk een miljoen knoppekes heeft... je kunt er letterlijk ALLES mee doen behalve strijken... ik maar trachten met mijn koortskoppeke te volgen... de boel marcheerde... dat was twee... toen hij weg was constateerden we dat onze deurbel,  deuropener en parlofoon niet meer werkten.. LAP...
na onderzoek gemerkt dat er gewoon een stuk van de verbindingskabel verdwenen was... ongeluk of stommiteit wie weet... dan maar gebeld naar Belgacom... moet je eens proberen... je kunt er de medaille voor moed en geduld voor krijgen... je wordt er van het kastje naar de muur gestuurd... zaterdag nog eens getracht... ze gingen me terugbellen... jaja... jullie iets gehoord? Vandaag m'n eerste werk na het ontbijt... Belgacom bellen... na zowat een half uur elektronische muziekskes te hebben moeten beluisteren kreeg ik dan toch eindelijk een manspersoon aan de lijn... uitleg gedaan... even wachten... dan verbinding verbroken... terug bellen... weer hetzelfde scenario maar nadien ander manspersoon... die beloofde een technieker te zullen sturen vandaag nog... dat waren er al twee en dat zonder bel... heb man aan het raam gepost om uit te kijken... technieker is geweest maar mocht er niets aan doen... was werk voor een elektrieker... we mogen er een laten komen en de factuur naar Belgacom opsturen... elektrieker gebeld en die beloofde vandaag te komen kijken wat er gedaan moet worden... nu is het wachten op die man die zich tot hiertoe nog niet gemeld heeft.

En weet je wat de dokter zegde... veel rusten... warm houden... kalm houden... slapen... jawadde... het is me niet gegund.

AIAIAI
Het is lang geleden dat ik nog zo'n venijnige kou had... niettegenstaande 't mannekes aandringen om de dokter te laten komen moest ik natuurlijk weer dwarsliggen... 't zou wel overgaan... ik heb alles in huis om die beestjes te bestrijden... siroop... poeders... keelsproeiers... noem het maar op en ik heb het... ik heb namelijk heel gevoelige luchtwegen... al van kind af... tjonge tjonge... ik heb wat afgeblaft in m'n levensjaren wat m'n moeder de pip bezorgde want die had haar hele familie zien verdwijnen door een griepepidemie toen ze amper 5 was... dit terzijde gelaten... sinds ik me laat inenten tegen griep zijn die verkoudheden fel verminderd tot nu... ik denk dat ik manlief toch zal moeten gelijk geven en de dokter laten komen maandag want vandaag is het zelfs erger en heb ik bijna 38 koorts wat voor mij ongewoon is... bij deze wil ik jullie bedanken voor de opbeurende woordjes en zij die ook met het snot zitten een troostend schouderklopje geven... gedeelde smart is halve smart nietwaar... ik kruip terug m'n beddenbak in nu... tot later nog eens.

WHAM
Ik zit met de eerste nies-hoest-snuit periode opgschakeld... had al enkele dagen last van een ietwat zere keel maar ik raak niet zo makkelijk in paniek en dacht het met wat sproeisels en gorgelen onder de duim te kunnen houden... mooi verkeerd gedacht... woensdagnacht geen oog dichtgedaan... kon niet slikken... het was of er een dikke bol in m'n keel zat en dan nog eentje met stekels erop... toen ik uit bed strompelde deden alle me gekende lichaamsdelen pijn en nog enige erbij die ik niet kon thuisbrengen... ik moest die dag dringend de stad in en heb me met de moed der wanhoop... lood in m'n schoenen... met waterige ogen... erheen gesleept... op de bus was het één geproest en gesnuif rondom mij... dat schept een band van saamhorigheid... blijkbaar was ik niet de enige... heb op een sukkeldrafje m'n boodschappen gedaan... deed nog wat moedige pogingen enkele winkels te bezoeken maar m'n hart was er niet bij... ik kon alleen denken aan MIJN BED... toen ik dan eindelijk thuis was en dat bed bereikte kon ik wel huilen van gelukzaligheid... heb de hele middag geslapen met de nodige proest- en snuitepisodes ertussen... vannacht ben ik gaan slapen in m'n "kantoor" waar we nog een bed hebben staan... kon ik onbezorgd zoveel lawaai maken als ik wilde zonder 't manneke te storen... vandaag precies een beetje beter... keel doet toch al minder pijn... jaja... TEL JE ZEGENINGEN!!!