Verdorie
Verdorie nog es an toe zèg... wat kan het leven soms vermoeiend zijn... het was me het weekje wel... langs alle kanten kwamen de problemen op me afgestormd en ik maar bukken en ontwijken... soms af en toe in de aanval ook... ik ga jullie niet vervelen met details maar het stormde hier echt... hagel en sneeuw en wind ten allen kante... doch de wind is nu wat gaan liggen voor zolang het duurt toch.
Vandaag dacht ik eens wat op adem te kunnen komen... jawadde... dat had je gedacht... zoon kwam hier deze morgen binnenstormen of ik eens eventjes naar Frankrijk wilde bellen want ze doen hier moeilijk over dat conformiteitsattest voor zijn nieuwe scooter... rapper gezegd dan gedaan he... mijn frans is huis en tuinfrans... ga maar eens eventjes een gesprek voeren over technische toestanden waar je dan zelf geen jota van snapt... wat een moeder lijden kan... dus ik bellen naar die firma en geprobeerd die man daar uit te leggen wat het probleem is... die snapte er geen ballen van... dat waren er dus twee... volgens hem hadden ze al verscheidene bestellingen in België gedaan en nog nooit last gehad en dit met hetzelfde attest waar mijn zoon wèl last mee heeft... leg het maar uit.
Even tevoren hadden we gemerkt dat de deuropener weer "foert" had gezegd... ik die vriendelijke schattige jongen van de vorige keer gebeld en die beloofde om in de namiddag langs te komen... wij op een drafje naar de Makro en den Aldi want onze huismuizen zaten in de kasten van de honger te piepen... geen spoor van die vriendelijke schattige enz... toen ik m'n aankopen in de vrieskast wilde bergen kreeg ik de laden haast niet open... had al lang moeten ontvroren worden... van pure frustatie en met ware doodsverachting aan de klus begonnen... toen ik tot bezinning kwam was het te laat... alle eetwaren stonden te chambreren... dikke brokken ijs die niet wilden smelten... dan maar de grote middelen en met de haardroger ten strijde getrokken... alles erin gekieperd en in de zetel gedoken... oef... ben ik effe blij dat deze dag weer voorbij is en ik zo dadelijk in m'n heerlijk zalig warme nestje kan duiken... sloppel boelekes... tot ziens.





5 reacties op dit bericht
life is a punishment for being born
oei..oei
ik heb dat ook al voorhad,ge zijt niet de enige denk ik
groetjes
groetjes
weet je hoe ik dat doe?...
Lieve groetjes van uit De Klinge
Ik kom je een fijne maandag wensen