Nu gaan jullie zeggen... daar heb je ze weer met haar gechat... maar mannekes toch ik val van de ene verbazing in de andere... ik begon zoiets met leerzame bedoelingen... t.t.z. mijn talen wat bijschaven... ja hoe zal ik het zeggen... op gebied van spelling en grammatica heb ik nog niet veel kunnen opsteken maar mijn sex woordenschat breidt zich geweldig uit... kreeg er daarnet nog eentje binnen van een "hot and nice norwegian" die wil met mij "hook up in yahoo"... nu vraag ik jullie... wat is dàt nu voor een taaltje... hihi... ik heb hem ongeveer in dezelfde stijl beleefd bedankt voor zijn aanbod en hem verzocht maar wat verder te wandelen... ben al benieuwd wat de volgende zal te vertellen hebben... deze oude doos heeft gelukkig nog enig gezond verstand over en laat zich niet meer in de luren leggen... door schade en schande geleerd nietwaar... maar hoe reageren die jonge meisjes en vrouwen er wel op... dat vraag ik me toch af... deze "hot norwegian" is tenminste zo eerlijk direct zijn bedoelingen duidelijk te maken maar er zijn er die proberen je wijs te maken dat ze smoorlijk verliefd op je zijn... wegens het leeftijdsverschil trap ik niet in die val maar stel dat je jong en mooi bent... dan geloof je dat toch zeker... wat wel opmerkelijk is dat ik welgeteld maar 2 reacties heb gekregen van vrouwen... ik veronderstel dat de daar aanwezige dames louter voor wat goedkoop amusement op die site staan... enfin ik blijf het nog even aanzien want ik leer elke dag nog bij... doei!!!
Aai njoew it, aai njoew it. O that little Loeke (für Flamen Ludovikus) looking with the webcam, searching for cats, pussycats. Il adore les chattes, ce petit coco, aber die Titikatze, nein die lust der Ludo nicht. Schade, Schade ze kan poezelig lief zijn, zo lang ze haar loten niet heeft. Et malheureusement elle les a, et le dernier temps même assez fréquemment. Deze zottigheid gezegd zijnde, waarom je taalkenis gaan uitbreiden tussen al die foefelaars met hun piemels van den hond zijn voeten. Je moet zo ver echt nietgaan zoeken, for the language of the JoekeeJackie will assist you gladly, für die Deutsche Sprache findest du den richtigen Mann, hier auf Sennet.Suche mal unter Ernst,Freiherr von Bisschofshofen aus Hohenzollern und Alosta Imperialis, pour la langue de Molière Titi reste à votre entière disposition.Alora signora Myetta? Va bene?
M
Myette14 augustus 2007 om 12:44
cammen
Louke toch, je bent een man en nieuwsgierig... wel ik ben geen man maar ook ongeneeslijk nieuwsgierig... haha... maar cammen doe ik niet... begin er niet aan... heb er geen en wil er geen... als ze zien dat je een cam hebt willen ze perse dat je die aanzet... er is er zojuist eentje kwaad weggelopen omdat ik weigerde... opgeruimd staat netjes he... en dan nog al dat bloot van mij totaal vreemde mensen doet me echt niets... ik neem er geen aanstoot aan maar het laat me siberisch koud... je weet he... liefde gaat eerst door het hart, dan het hoofd en dan volgt de rest vanzelf... maar niet omgekeerd... kus van Myette
Tijderns mijn puberale cyber periode, ook wel eens op dize chat boxen geweest. Wat me soffort opviel was, dat als een vrouw op het lijstje stond, de mannen er op vlogen als vliegen op ne str..t. Toen ik me dan ook nog een camera aanschafte, hoofdzakelijk om met kleinzoon te kunnen communiceren, maar ik ben ook menselijk en een man en nieuwsgierig, drie fatale eigenschappen, werd ik bedolven onder de blote penissen in plaats van de blote borsten. Geef mijn part maar aan de kat hoor. Gelukkig ben ik die periode ontgroeid. Een stukje ouder, een stukje wijzer. Nog veel chat plezier lieve schat. Kus op je neus.
M
Myette14 augustus 2007 om 09:41
mannekes toch
Ik ben oprecht geroerd door jullie bezorgdheid maar deze ouwe doos zal niet zo direct met zich laten sollen hoor... ik heb hotmail en laat ze niet dadelijk op de chat... eerst de kat uit de boom kijken... maar eerlijk gezegd m'n talen gaan er niet op vooruit... zal misschien toch eens die site van Madame moeten proberen... kwestie van eens een serieus gesprek te kunnen voeren... en afspraakjes ga ik zeker niet maken... zou ook wat moeilijk zijn want ze zitten over de hele wereld verspreid... haha
Eerlijk gezegd kan ik niet erg veel medelijden opbrengen voor die man. Waarschijnlijk weer iemand die op de rug van de armoe wilde profiteren om een vrouw te kopen die dan voor hem dienstmeid en dag en nacht hoer moet spelen.
M
madame13 augustus 2007 om 23:53
chatten
Zelf heb ik nooit gechat, mijn mooi-en-jonge dochter wel. Zij deed het voor de fun. Lol trappen, (uit)lachen en blaaskes wijsmaken. Met die instelling chatten jongeren het meest. Waarom zoek je eerst geen penpal(s), Myette? Waarmee je na kennismaking per email desgewenst mee kan chatten. Zie bv. http://mailfriend.nu/profile of google eens naar "penpals", dan vind je nog meer lijsten. Daar vind je beslist interessante mensen - die je ZELF uitkiest. Gouden tip: mail met onbekenden om te beginnen altijd met een hotmail- of yahooadres. ;-)
B
bojako13 augustus 2007 om 21:51
en :-?
Begint ge na dat filmke van Bomma niet te bibberen?
B
Bomma13 augustus 2007 om 18:20
bij het
zien van dit flmpje moest ik direct aan jou denken ben je wel zeker dat je met mannen chat ???? niet ingaan op een afspraakje hé..!!!!!
Dat is de grote reden dat ik niet meer chat, iets dat ik in het begin van mijn internet avontuur natuurlijk wel heb gedaan. Nu had ik het geluk dat ik op een zeer vriendelijke en veilige chatroom terecht kwam, één die spijtig is opgedoekt omdat de moderator overleden is. Ik heb trouwens in die chatroom my dutch lover leren kennen, ook daar had ik geluk, want ondertussen zijn we al zo'n vijf jaar gelukkig met elkaar.
Als je jong en mooi bent zeg je. Wel Myetteke, ik denk dat die meisjes evenveel onzin en oneerbare voorstellen te horen krijgen buiten de chatroom, en ik denk dat ze hun pappenheimers beter kennen dan wij het in onze jonge tijd deden. Maar wat mij verontrust zijn de kinderen en de pedofielen die op die manier aan hun slachtoffers komen.
En lieve schat, als je je talen wil onderhouden, heb ik een goede tip. Rijd in Antwerpen eens enkele uurtjes met de tram of bus heen en weer. Wedden dat je een boel talen en woordenschat rijker wordt, hahaha. Dikke kus van mus
B
bojako13 augustus 2007 om 16:29
..
Ik ben nogal naïef Myette, maar jij precies nog meer. Pakt dat die mannen op 100 vrouwen ééntje treffen die mee opgaat in hun sex-praatje dan komen die viezerikken zo aan hun trekken. Gelukkig werk je precies niet met een webcam, want ik denk dat je dan nog meer zou verschieten. Ik heb toch ooit eens geschreven over die info-avond van Child Focus over kinderen en chatten! Ik denk dat ze zo'n info avond eens moeten geven voor ons onwetende senioren. Ik ben er toen zo hard van geschrokken dat ik gezworen heb om nooit een webcam op mijn PC te zetten. Ik mag er niet aan denken dat een 'lieve' man zich plots in al zijn glorie voor mij tentoon stelt. Die praat ach ... wij kunnen dat nog relativeren, maar ze doen dat dus ook bij kinderen en ze doen zich daarbij voor als tieners. 't is wel spijtig voor de mensen zoals gij die het serieus menen en gewoon graag eens een praatje willen maken. Zolang je ermee kan lachen is't goed. Ik ken je en je bent oud en wijs genoeg, maar ik moet toch altijd lachen met het feit dat het je verbaast. Nog veel chat genot, ge zult toch af en toe wel een leuke chatter tegenkomen zeker? Kusje,
Het moet mij toch weer eens van het hart... mannen... ik begrijp ze niet en zal dat ook nooit kunnen denk ik... nee ben ik zeker van... neem nu die site waar ik me inschreef om gewoon wat te keuvelen met mensen van allerlei slag... dat boeit mij... is daar iets verkeerd aan... dus ik vul dat profiel in... zet er mijn leeftijd op en het feit dat ik getrouwd ben en enkel vrienden of vriendinnen zoek om gezellig te converseren... en wat krijg ik... niks dan jonge mannekes die me beginnen het hof te maken... zijn die gasten blind of kunnen ze niet lezen... kan natuurlijk ook zijn dat mijn engels en frans niet verstaanbaar zijn... ik doe nochtans mijn uiterste best... beleefd mens dat ik ben... antwoord ik dan steeds om het nog eens aan hun botte verstand te brengen en dat schijnen ze dan toch te begrijpen met als resultaat... nada... iedereen weg... ik ben echter nogal koppig van natuur en blijf volhouden... zo heb ik dan toch nog enkele parels kunnen opdelven die wèl met mij willen en kunnen praten als mens tot mens... maar begrijpen doe ik het niet en mijn Buddy evenmin.
Vrijdag hadden we iets te vieren en we gingen uit eten met vrienden... tafel van zes... aperitiefje... voorgerechtje... rood en wit wijntje... erg lekker... nog wat eten... wijntje... achteraf een Irish Whisky... het was te vroeg om al naar huis te gaan... de sfeer was gezellig... dus nog een Irishe dinges en nog eentje... dan kwam een van de vrienden met champagne aanzetten... en... ai mij... de hele zaterdag met een enorme kater strijk gelegen... maar het was super gezellig en... zoals mijn neef altijd zegde... een kermis is een geseling waard. Die avond nog eens... en dat was lang geleden... de slappe lach gekregen... aanleiding... de vorige keer dat we samen met hen gingen eten had ik heel onhandig mijn glas rode wijn over de witte pantalon van een van de vriendinnen uitgegoten... die nam dat niet erg sportief op en reageerde nogal vijandig... toen ik het de volgende keer wilde goedmaken zelfde reactie en haakte ik af... ze stuurde me daarna een mailtje met excuses en dus werd er zand over gestrooid... nu vrijdag gooide 't manneke... ook per ongeluk natuurlijk... zijn glas rode wijn omver et de inhoud kwam deels op die vriend... haar man dus... terecht... die het wèl sportief opnam maar het hek was van de dam... mijn linker buurman schoot in een bulderende lach en ik was ook vertrokken... de betreffende vriendin zat over ons aan tafel en die hebben we niet durven aankijken... ik geloof dat we samen twee servetten hebben natgehuild... wèg mascara en make-up... maar mensen toch wat deed dat goed... later in bed moest ik maar denken aan mijn buurman en ik lag weer te giechelen... de volgende dag hadden mijn kater en ik er samen nog plezier van.
Vandaag was het golf en ik heb gespeeld als een koe met een mankepoot... vergeten maar dus.
Wat lees ik hier allemaal... stoeien met een oude poes... leedvermaak... durven jullie wel... om te beginnen wordt er voorlopig niet gestoeid omdat man me momenteel niet te pakken kan krijgen... ...en dan dat lelijke woord... leedvermaak... dat woord kèn ik niet eens... nee hoor ik leef echt met hem mee... hij ligt momenteel met zijn pootjes in de lucht in een hoekje van de living waar hij uit de weg ligt van ons poetsende vrouwmensen... ik heb hem een zak snoep in de handen gestopt en hij ligt er heel tevreden bij... geen afwas voor hem... geen trappengeloop... kat wordt door mij binnen- en buitengelaten... in één woord... luizenleventje... heb juist nog eens dat pootje ingewreven... is al wat beter dan gisteren... ziezo... ik heb gezegd!!!
Gisteren was het naar wekelijkse gewoonte dinsdag en op dinsdag is het ook naar wekelijkse gewoonte golfdag dus vertrokken we gisteren... dinsdag dus... naar de golf... het zonnetje scheen... de vrienden waren er... er waren ook een massa mensen die er hun vertier kwamen zoeken... hele busladingen werden uitgestort... wij zagen het met lede ogen aan... keken ook elkaar eens met lede ogen aan... en besloten eerst maar eens rustig ons waterpeil op peil te brengen... hmhm... wat zeg ik... waterpeil... enfin dat doet niet terzake... een vriendin had haar kleindochtertje van 6 op sleeptouw... na zowat een uurtje gewacht te hebben gooiden we ons in de massa... 1e honk spelen... half uur wachten... 2de honk... weer half uur... en zo verder... funest voor de concentratie en het "goede spel"... toen we dan toch eindelijk bij nr. 14 aanbeland waren was 't manneke aan het stoeien geraakt met kleindochter van vriendin... paardje aan 't spelen met haar vlechtjes... zag natuurlijk niet dat er een kei op zijn pad lag... struikelde en viel met heel zijn hebben en houwen op de harde... zeer harde grond... bleef even verdwaasd naar de hemel liggen turen... ik snelde als een hinde naar hem toe... ja op zulke ogenblikken kan ik heel vlug zijn... knielde bezorgd naast hem neer en begon hem te betasten... wat hij zonder morren toeliet... met vereende krachten hebben we hem dan van die harde grond opgehesen... niets gebroken maar wel geschonden... het bloed droop er langs alle kanten uit... schaafwonden dus... ik moet zeggen dat hij zich heel dapper heeft gedragen... dat wil zeggen zolang er publiek was... thuis is natuurlijk wel anders... tja als een mens zich thuis nog niet mag laten gaan he... nee alle gekheid op een stokje... zijn voet is flink gekneusd... hebben we vandaag maar eerst gezien... blauwe plekken... schaafwonden... dus zit ik hier voorlopig met een zwaar gehandicapte echtgenoot... hmhm... die moet verzorgd worden... vertroeteld... ingesmeerd... hij bloeit er helemaal van op merk ik... ik hoop maar dat hij er geen gewoonte van gaat maken... kwestie van wat meer aandacht te krijgen... maar wat ik hem toch zal moeten afleren is dat hij niet meer mag stoeien met van die jonge meisjes want dat loopt faliekant af... of het me gaat lukken!!!
Oef... eindelijk nog eens even tijd om dit blogje bij te werken... het was me het weekje weer... na de festiviteiten rond la mamma's verjaardag en het 100-jarig bestaan van het RVT kon ik eindelijk weer eens m'n gewone leventje oppakken... d.w.z. spannende zaken zoals was en strijk en dergelijke dingen eens duchtig aanpakken... dochter met haar teerbeminde kwamen ook terug uit vakantie en kwamen bij ons eten... dat betekent de koffer volgooien met voer... en dan vrijdag de kers op de taart... onze maandelijkse blogmeeting... het was weer super... het weer... het gezelschap... lekker op een terrasje zitten kletsen onder het genot van enkele wijntjes en pintjes... het leven kan soms héél mooi zijn.
Een tijd geleden heb ik eens verteld over m'n chatavonturen... op aanvraag van een vriend bij wie de messenger steeds uitviel schreef ik me in op een site waar je ook kunt chatten... natuurlijk vragen ze je naam en foto... ik zette dat erop met het idee dat er toch niemand zou reagern... nou moe was dàt even verschieten... ik werd overstroomd door aanbiedingen in alle toonaarden die niet alle even zuiver en rein waren... ook van snotneuzen...niettegenstaande ik mijn leeftijd duidelijk had vermeld EN het feit dat ik NIET op een avontuurtje uit was maar alleen wilde converseren over alles en nog wat... ik moet eerlijk bekennen dat mijn ijdelheid duchtig gestreeld werd maar tegelijkertijd was er een broodnuchter en vervelend stemmetje dat luid in m'n oren toeterde dat ik nu niet naast m'n schoenen moest gaan lopen want dat die gasten niet alleen op m'n mooie ogen afkwamen... haha... er waren er... die van het dommere soort... die zo eerlijk waren me direct te zeggen dat ze naar hier wilden emigreren... anderen kwamen op floeren pootjes af al siroop smerend... enfin ik heb het geweldig druk gehad met al die aasvliegen van me af te meppen... maar... ik heb er ook enkele aan overgehouden die het blijkbaar goed menen en gewoon willen babbelen... en dat is dan fijn meegenomen... ik ga me in elk geval nog niet vlug vervelen... mijn Egyptisch chatvriendje vertrekt deze week naar zijn thuisland en heeft me vandaag nog beloofd te mailen... ben benieuwd of hij het gaat doen.
Gisteren hadden we onze jaarlijkse BBQ op de golf en we hadden weer prachtig weer... tot 12 u zalig buiten gezeten... flesje wijn erbij... leuk gezelschap... vandaag terug naar de golf maar om te spelen ditmaal... de meesten zaten blijkbaar nog met een kater want er werd niet veel gepresteerd... bibi echter... het fuifnummer... was in topvorm... jawel... na een avondje uit functionneer ik steeds beter dan anders... hoe zou dat toch komen?
En met deze prangende vraag sluit ik deze warme dag af... tot de volgende...
Dat la mamma 100 jaar geworden is weten jullie intussen al... het toeval wil dat het verzorgingstehuis waar ze nu woont ook 100 jaar bestaat... het is het vroegere Ste.Maria Gasthuis waar de nonnekes nog de plak zwaaiden... deze verjaardag werd gisteren gevierd... en raad eens wie er de VIP van de dag werd... jawel la mamma... ze werd namelijk uitgekozen om tijdens de opening het lint door te knippen... er was alleen een klein probleempje... men had haar in een zetel geïnstalleerd met een kersverse baby in haar armen... het wurm was begin deze maand geboren... toen ze dat lint moest doorknippen weigerde ze pertinent de baby af te staan want "hij sliep zo zalig" dus heeft de directrice het maar zelf gedaan... het werd me gisternamiddag in geuren en kleuren door zowat iedereen verteld... ook dat ze het zo ontroerend hadden gevonden dat er bij velen een traan rolde... 's namiddags was de familie uitgenodigd voor het "Bal Populaire"... niks bal dus en ik had nog wel m'n dansschoenen aangetrokken... nee toen we er aankwamen zat de feestzaal al tjokvol... te luisteren en mee te deinen met een echt goeie medley gezongen door Lia Lindy (of zoiets)... en ik moet zeggen dat deze dame geweldig meeviel want ik heb ook van harte mee zitten kwelen en deinen... en... sinds haar verjaardag vorige week is mamma geweldig opgefleurd... ze zat ook mee te zingen met de nodige gebaren erbij... en toen een van de verpleegsters haar een baby (een andere) in de armen legde hadden we zowaar moeite om hem te ontzetten... ze zijn nu ook een hond aan het opleiden om de residenten op geregelde tijden een bezoekje te brengen... dan komen weer de herinneringen boven aan vroeger... het is er nog niet zo slecht vertoeven... dat baden zal ik er dan maar bijnemen he... wie weet ga ik dat ook nog plezant vinden.
Voor de liefhebbers was er ook een rondleiding voorzien door het gehele gebouw... het is een geklasseerd gebouw en dat wilde ik niet missen... heb me dan bij een kleine groep aangesloten... dat waren bij toeval allen ex-verplegers en -verpleegsters die nog in het hospitaal gewerkt hadden vroeger... wat dan weer een stroom van herinneringen opriep... boven kon men de foto's bekijken van 100 jaar Mariagasthuis... echt de moeite waard... en wat meer is ik heb een gezellige babbel kunnen houden met verscheidene leden van het personeel waar die mensen tijdens de week geen tijd voor hebben... ik zit nu echt met een probleem... schrijf ik me al in of nog even wachten... zijn er nog liefhebbers soms... Boke gaat alvast mee... wie nog?
Dat oud karrepaard hier was even druk bezig de vliegen van haar oud corpus weg te slaan, dus even niet op de blogs geweest, toen ik even tussen twee meppen door kwam kijken viel ik nog maar eens van de ene verbazing in de andere... tijdens mijn afwezigheid was er weer een mini oorlogje uitgebroken en uitgevochten... wel er is natuurlijk veel dat ik niet begrijp... ben maar een simpel vrouwmens he... maar op mijn toplijst van onbegrepen zaken staat toch... waarom steeds dat vechten om aan de top te komen... dat is mij nu totaal vreemd... toen ik hier met dat blog begon stond er ook een teller op en een gastenboek en de hele santekraam... niets dan miserie met die dingen... je zit dan op den duur maar met één oog de logs te lezen en het andere oog op die teller of dat andere ding dat je stand bij de VIP's aangeeft... aangezien ik toch nooit bij die VIP's zou komen... dat had ik allang gemerkt... begon ik te voelen dat de frustraties de kop opstaken... dus wèg met die ondingen... ik heb geen grote fankring want daarvoor ben ik niet interessant genoeg maar wat ik er wèl aan heb overgehouden is een kleine vaste vriendenkring waar ik heel gelukkig mee ben... meer moet dat niet zijn voor mij.
De tijd ontbreekt me nu want ik moet zo dadelijk boodschappen doen... bwah bwah bwah... het regent alweer... en deze namiddag is er een viering in la mamma's RVT... dat bestaat namelijk juist 100 jaar en la mamma gaat nu plechtig het lint doorknippen voor de genodigde notabelen waar dit karrepaard niet bijhoort... wij mogen echter in de namiddag komen voor een "Bal Populaire"... gezien deze zeer belangrijke gebeurtenis moet ik mijn aanschijn extra verzorgen en ook nog wat gaan oefenen in rolstoeldansen... volgende keer meer.
Weten jullie hoe Tarzan aan zijn beroemde kreet kwam? Wel zooooooooo!!!!!
En dit gezegd zijnde ga ik verder met m'n dagboek, niet dat er veel te vertellen valt, ik doe het deze week rustig aan, heb weer veel last van die chronische bronchiale toestanden... overgehouden van een longontsteking enkele jaren geleden, dus sleep ik me momenteel door het leven al piepend, hoestend, krochend als een oud karrepaard... en zo voel ik me nu ook een beetje... "ni in men telloor" zoals wij dat hier in 't stad zeggen... begrijp niet wat die "telloor" ermee te maken heeft maar soit!!!
En... ongedurig mens als ik ben... en gezien het wispelturig weer... als de zon er eens doorkomt vind ik het gewoon de moeite niet de tuinstoel buiten te sleuren want diezelfde zon verdwijnt direct als ze mij ziet verschijnen... heb ik me ingeschreven op een nieuwe site... en verbazend genoeg kreeg ik al ettelijke reacties en aanvragen om te chatten... nu sleur ik niet iedereen binnen in m'n messenger... kijk de kat eerst eens uit de boom... ik kwam daar eigenlijk per ongeluk op via een chatvriend die me vroeg daar in te schrijven... de site is een franse... zitten ook vlaamse mensen op... een van hen een lerares uit Genk begint een vaste correspondente te worden... dat vind ik leuk... ik heb ook enkele arabieren onder m'n nieuwe vrienden en probeer zo wat meer te weten te komen over hun cultuur maar... dat is een harde klus... die mannen denken dat ze een vrouw moeten overstelpen met bloemrijke woorden... telkens ik het gesprek probeer te brengen op het leven daar bij hen beginnen zij over hoe "belle" ik toch ben en hoe "spéciale" alsof zij het kunnen weten... verdorie versieren kunnen ze als de beste maar een ernstig gesprek zit er echt niet in... maar ik moet bekennen dat een oude schuur als ik er wel wat van opfleurt... ik zit daar dan achter m'n PCke... m'n haar in m'n ogen... ingevet met nachtcreme... enfin niet om AAN te zien... en de complimenten vliegen me om de oren... plezant toch en dat allemaal zonder de moeite te moeten nemen je op te tutten... geen cam voor mij dus!!!
M'n lieve buurman bracht me zonet nog enkele inktpatronen voor m'n printer... heeft een nieuwe gekocht van ander merk en zo ben ik de gelukkige... zal hem zo dadelijk wat plezante videokes opsturen als dank... het leven zit soms vol verrassingen nietwaar... ik had zopas een nieuw inktpatroon gekocht en die zijn wel prijzig zeg... ik print wel weinig foto's af maar maak geregeld voor m'n vrienden een wenskaart op de PC en die dingen slurpen inkt... merci buurman!!!
En nu nog even een quote door Gwyneth Paltrow :
De beste remedie voor een gebroken hart zijn tijd en vriendinnen
Gisteren heb ik een slide show gezet van la mamma's 100 jaar... dat beestje heeft kuren heb ik gezien... soms komt het door... soms niet... ambetant zenne... je moet wel even geduld oefenen tot de kikker tevoorschijn komt.
Zondag gingen we na de golf nog even naar la mamma om te kijken of ze de doorstane emoties had overleefd... en ja hoor... ze zag ons binnenkomen en begon zich al uit haar stoel te worstelen om naar het cafetaria te gaan... we moesten haar echter teleurstellen want wij hadden nog niet gegeten en manlief wordt woest als hij denkt dat hij een van zijn pilletjes zou overslaan... te nemen BIJ het eten... aiai!
De rest van de dag zeer rustig doorgebracht... wat gelezen... wat met den Buddy gespeeld... wat gechat... de kat geborsteld... en vandaag zouden we naar de golf moeten maar ik denk dat het noppes wordt... als je eens naar buiten kijkt vergaat je de goesting wel... was daarnet aan 't proberen Photoshop op m'n PC te zetten... lukt me niet... ik vrees dat ik om hulp zal moeten roepen... doe dat niet zo gaarne... knoei liever zèlf.
Het is hier heel stilletjes op sennet... iedereen "op schok" soms... wat ik vervelend vind aan die hele vakantieperiode is dat je vaak voor een gesloten deur staat... de bakker wèg... de beenhouwer wèg... iedereen wèg... je weet nooit wat je te wachten staat.
Iemand vroeg me onlangs wat ik van het leven verwacht... moeilijke vraag he... toen ik jong was zou ik direct hebben geantwoord : trouwen, kindjes krijgen en nog lang en gelukkig leven... net of het zo eenvoudig is... de jaren hebben me geleerd dat je toch nooit weet wat de toekomst voor je in petto heeft dus hou ik me gedeisd... ik buk me en laat de stormen over m'n hoofd waaien... niet dat ik nu zo'n passief vrouwmens ben... oh nee... ik krijg nog geregeld van die opstandige buien... zo noemde m'en moeder die altijd... maak me dan te sappel over alle mistoestanden in mijn naaste omgeving en sleur er tegelijk de hele wereld bij... tot ik uitgeput in m'n gewone routine verval... tot de volgende bui!
Haha ik zie hier... terwijl ik zit te tokkelen... enkele grijze wolken uiteenschuiven... zou het dan toch kunnen... vlug m'n haar dan maar gaan wassen want ik zie er niet uit... doei...
En om te sluiten... door Mary Roberts Rinehart
De enige manier waarop we een echtgenoot naar onze wensen zouden kunnen vormen, is hem al heel jong te adopteren, laten we zeggen : als hij een jaar of vier is.
Lieve schatten allemaal... jullie zijn van harte bedankt voor de verjaarswensen voor la mamma EN de kreten van aanmoediging... de laatste familieleden zijn juist de deur uit en dus kan ik eens lekker ontspannen... de dag waar ik echt tegenop zag (want ik hou niet echt van die officiële toestanden) is goed verlopen... men had ons in het home gezegd dat de feestelijkheden om 10 uur zouden beginnen... dus ik vroeg uit de veren om me op te tutten voor de aanwezige pers (die niet is komen opdagen)... tegen 9,30 u kwamen we daar aan om la mamma... getooid met krulspelden in het haar... nog aan de ontbijttafel aan te treffen... een van de verpleegsters zegde ons dat het feest om 10,30 u begon... mamma werd de badkamer binnengereden om aangekleed en opgetuigd te worden... dan kwam de hoofdverpleger haar feliciteren en zeggen dat we om 11 u verwacht werden in de grote zaal... daar zaten de overige bewoners van haar afdeling al te wachten... er was een afgevaardigde van het OCMW en eentje van ons districtshuis... na de speech van de directrice kwam OCMW aan de beurt en dan het district... ze werd overladen met bloemen... kreeg een zilveren gegraveerde schotel van de Stad Antwerpen en een gesigneerde foto van ons koningspaar... daarna kwamen de drankjes... na nog wat geklets met deze en gene mochten we aan tafel waar de kok ons persoonlijk kwam bedienen... dit hele gebeuren werd door de zoon op film vastgelegd... toen la mamma bijna met haar hoofd in haar bord lag zijn we opgestapt en nog een terrasje gaan doen met de familie... ze was vandaag redelijk helder en heeft iedereen die haar kwam feliciteren te woord gestaan... ze vertelde wel aan iedereen dat haar vader nog in leven was... kleine vergissing die we maar over het hoofd zagen.
Ik heb het al eens gezegd en vertel het nog eens... ik heb een oneindige bewondering voor het personeel in het RVT... prachtmensen allemaal... mamma zit er nu 4 jaar en tijdens al die jaren heb ik er alleen maar vriendelijke gezichten gezien... ze zijn super lief voor hun oudjes... ik krijg meer en meer zin daar alvast te reserveren... wat me alleen tegenhoudt is het feit dat je nooit alleen in bad mag... daar mag ik niet aan dèèènken!!!
Eén deze dagen zal ik de fotos op het blog zetten... tot de volgende... doei!
En nu met een knipoog... door Adela Rogers St.John
God heeft de man geschapen en zei toen bij zichzelf : "Dat moet ik toch beter kunnen", om vervolgens de vrouw te scheppen
En het gaat verder... deze ochtend begon al met een fikse ruzie... het wordt met de dag erger... ik weet niet hoelang ik dat nog ga uithouden... echtgenoot voelt zich o zo zielig... begint allerlei kwaaltjes te voelen en werkt zijn frustraties op mij uit... ik durf amper nog ademen... voor het minste en geringste loopt hij naar de dokter... dat eeuwige gezeur en gevit werkt me geweldig op de zenuwen... zo dat moest er ook weer eens af.... gggrrr!!!
Vandaag de hele dag zitten wachten op de loodgieter die een nieuwe badkraan moest komen plaatsen... klaar en duidelijk afgesproken voor donderdag maar meneer is niet komen opdagen... beweerde dat het voor vrijdag was... kon dus niet want morgen moet ik dringend boodschappen doen... er komen enkele familieleden mee la mamma vieren en daarna komen ze natuurlijk mee naar ons thuis... m'n poetshulp kwam vandaag niet want moest naar Polen naar haar "boyfriend" en dus heb ik het kot maar een likje gegeven... zo met een lange arm want het was veel te warm en ik was dan ook niet "in the mood"... gggrrr!!!
Heb dan toch vandaag nog even een kort mailtje gekregen van m'n zuster uit Istanbul... vroeg me het telefoonnummer om zaterdag la mamma te feliciteren... het verwondert me dat ze het deze keer niet vergeten was want van die kant horen we bijna nooit iets... heb ze dan ook allang afgeschreven... gggrrr!!!
Hebben jullie wat kunnen genieten van de mooie zonnige dag? Morgen zou het weeral minder worden hoorde ik... het komt weer met mondjesmaat dit jaar... één ding is er goed aan... de plantengroei staat er welig bij... heb vlug nog wat bijgesnoeid in de tuin want ik moest me er al zijdelings doorwringen... en terwijl ik me een weg baande door de struiken begonnen ze achter m'n rug alweer dicht te groeien... haha... gggrrr!!!
Mijn Egyptenaar is nog niet weg hoor Boke maar ik heb me alvast een vervanger aangeschaft... ditmaal een Algérien... geen schrik hij zit in zijn thuisland... dus ver van m'n bed... en voor deze moet ik m'n beste frans bovenhalen... goeie oefening... nu moet ik nog een Duitser te pakken krijgen... kan ik een beetje Deutsch Klatschen... zal moeilijker worden.
Ben mezelf de laatste tijd weer aan het voorbijlopen... zal maar eens op de rem gaan staan... in feite zit ik weer eens in m'n baaldagen... het weer ligt me niet... ben weer maar eens teleurgesteld in de mensheid in 't algemeen... ben nog maar eens aan 't zagen... zal maar gaan slapen.
Maar eerst nog een wijs gezegde door ene Charlotte Whitton geuit :
Wat vrouwen ook doen, ze moeten het twee keer zo goed doen als mannen om half zo goed te worden bevonden, Gelukkig is dit absoluut geen probleem.
Dat heeft me nu opgelucht zie... nu kan ik gaan slapen met een opgeruimd gemoed
Ik las gisteren bij Titi over haar Cissen... de man van "over 't water"... en dat deed me denken aan een jongen die ik ooit kende toen ik pas aan 't werk was... ik heb al eens verteld hoe we elke dag spitsroeden moesten lopen door een hele lange zaal met aan de ene kant de technische dienst (toen nog allemaal mannen) en aan de andere zijde de technisch tekenaars (idem dito)... één van die tekenaars was een jongen van Melsele... die had een boontje voor mij... is nooit een volwassen boon geworden want hij was mijn type niet... hij was een geboren clown en om mijn aandacht te trekken en tevens zijn kameraden-collega's te vermaken wist hij niet beter dan me van tijd tot tijd aan te roepen als ik... beladen met dossiers... langsstiefelde... elke dag weer zo tegen 4 uur moest de jongste aanwinst de afgewerkte koerier naar de verkoopdienst brengen en geloof me tegen 4 uur stond het zweet al in m'n schoenen... dus als de Charel... zo heette hij... me weer eens liet halt houden om me een cadeautje te overhandigen... was ik in alle staten... de ene keer was het een luciferdoosje vol met dode vliegen die hij "allemaal speciaal voor mij gevangen had"... de andere keer een gigantische peer "uit zijnen hof" die ik dan door die hele lange zaal moest meetorsen onder begeleiding van homerisch gelach... nu kan ik ermee lachen maar toen was dat een ware marteling... we zaten ook samen in dezelfde sportclub van de firma en op een keer hadden we hem uitgenodigd op de jaarlijkse braderij in mijn gemeente want met hem kon je geweldig plezier maken... er werd in openlucht gedanst en de Charel dronk... terwijl wij aan het dansen waren... al onze pinten leeg... zijn methode was om op regelmatige tijden naar de toiletten te verdwijnen teneinde alle overbodigheden uit zijn lijf te verwijderen... dan kon hij met verse moed pintjes pakken... dus... toen het tijd werd om op te stappen wilde hij op zijn fiets wippen en wipte er los over... nog eens geprobeerd... weer hetzelfde... ondertussen lagen wij al plat... uiteindelijk hebben we hem met vereende krachten op zijn fiets gehesen en in gang geduwd... hoe hij het heeft klaargespeeld heelhuids in Melsele te geraken weet ik niet... de macht der gewoonte zeker... soms vraag ik me wel eens af wat er van hem geworden is... zal het wel nooit weten.
En om te eindigen... van mijn dochter kreeg ik onlangs een boekje : "Wat Vrouwen over Mannen zeggen"... hier is er alvast eentje :
Niemand zou zijn hele leven achterwaarts mogen dansen... gezegd door Jill Ruckelshaus.
Wat vliegt de tijd toch... en wij moeten wel volgen of we nu goesting hebben of niet... deze ochtend lag ik nog zo wat lekker na te doezelen... geen dringende bezigheden in het zicht... toen er opeens een dwingende hinderlijke gedachte in me op kwam borrelen... die gedachte was : "verdorie ik zou nog eens iets op m'n blog moeten zetten" en lap... daar ging m'n gedoezel... toen ik den Buddy wakker maakte zag ik tot mijn grote ontzetting dat het weeral zes volle dagen geleden was sinds ik nog iets schreef... ik ga daar nu eens rap iets aan doen zie!!!
Om te beginnen met het begin... is altijd aan te raden... hadden we verleden vrijdag onze maandelijkse blogmeeting... zeg maar "kletsnamiddag" en het was weer supergezellig... die schat van een Lips had zelfs een zak "neuzekes" meegebracht en die zijn er grif binnengegaan... wel geen goeie combinatie met witte wijn maar ik heb het toch overleefd... 's avonds zijn we nog even naar de golf getogen en natuurlijk weer blijven plakken. De volgende dagen doorgebracht zoals gewoonlijk... beetje in m'n kot gerommeld... klein beetje maar... wat gelezen... golf... de wekelijkse boodschappen aangesleurd... la mamma gaan bezoeken... dochter uitgewuifd want die vertrok gisteren naar Kreta voor haar jaarlijkse vakantie... mag niet vergeten haar plantjes te gaan bewateren... gisteravond nog naar de golf en weer blijven plakken... dat wordt een slechte gewoonte maar ooohhh een hele plezante.
En nu wil ik het nog eens over die "crocs" hebben... Titi ik ben helemaal niet op m'n crocskes getrapt hoor door je kritiek... ze zijn niet elegant en misschien niet orthopedisch verantwoord maar zo super gemakkelijk en licht aan de voeten... ik begrijp de bezwaren van die dokters niet... wat kunnen die sloren nu voor kwaad aan de voeten doen... als ik thuis kom trap ik met heel veel genoegen m'n elegante sandalen uit en spring in die crocs... m'n voeten slaken dan een diepe zucht van welbehagen en opluchting... en ik ook ... wat wil je nog meer.
Nu even naar Boke... hoe is 't met de bieterkes... en nog iets... je tekst op m'n blog is eindelijk verschenen hoor... ik ga dat nu ook eens proberen als ik even tijd heb want momenteel ben ik bezig een speciale wenskaart voor la mamma in elkaar te draaien... ben aan het proberen er aan de binnenzijde enkele foto's van haar op te zetten... gisteren heb ik de buitenkant al gemaakt en opgeslagen... nu de rest nog... en dan maar hopen dat ze er plezier aan beleeft want ze gaat geestelijk erg achteruit... ze vroeg me laatst of haar vader nog leefde... toen ik haar zegde van niet stonden de tranen haar in de ogen... ik vertelde haar dan dat mijn vader ook dood was en dat verstond ze niet... mijn vader... haar man... de Fons... het drong niet meer door... het verrast me telkens weer dat ze ons nog herkent... triest hoor... maar ik mag nog van geluk spreken want mamma is heel gewillig en tevreden... elke week zie ik daar een man zitten met zijn moeder en dat mens zit dan de hele tijd te wenen... je moet het maar meemaken.
Vandaag is het weer eens een sombere grijze dag... ben benieuwd of we naar de golf zullen geraken deze namiddag... vorige week ook al moeten aflassen wegens de regen... het mag al eens gaan veranderen voordat er mos tussen onze tenen begint te groeien... en nu ga ik nog even werken aan die verjaardagskaart... ik ga proberen deze avond nog eens op blogronde te gaan want ik vrees dat ik weeral hopeloos achter loop... het probleem is dat ik steeds op weg naar de blogs voorbij de Mahjong en Sudoku moet en die hebben me stevig in hun greep... wat is het erg een verslaafde te zijn!!!
Zoals ik me voorgenomen had haastte ik me deze voormiddag naar de Makro voor een paar Crocskes... kwam daar tot m'n afgrijzen in een kluwen heren en dames terecht die allemaal stonden te graaien in de croco bak teneinde een paar passende schuiten te vinden... alleen de hele kleine en de hele grote waren nog voorradig... dacht ik... ik had het al opgegeven maar op de terugweg kwam ik nog eens langs die bak en besloot nog een laatste poging te wagen... en warempel met meer geluk dan wijsheid heb ik het laatste paar in mijn maat kunnen opduiken... en zoals Boke ons vertelde... ze zitten zàlig... eerst even wennen aan dat gekriebel onder je voetzolen maar na een halfuurke voel je dat niet meer... en zo loop ik nu thuis rond als een "kamerolifantje"... het kan dan wel een "rage" zijn maar dit keer toch een goedgelukte... ik doe echt niet mee aan elke nieuwe mode... die teenslippers bvb krijgen ze mij niet aangesmeerd... net zoals die lange puntige schoenen of de terug-van-weggeweeste naaldhakken... die heb ik lange jaren gedragen en ze hebben me een fortuin gekost aan nieuwe hakken... ik hou best van een elegante schoen maar comfort is ook niet te versmaden... in elk geval heb ik me als taak gesteld zo elegant mogelijk rond te stappen in m'n crocskes.
Voor de rest niets te melden... m'n nieuwe aankoop was het hoogtepunt van m'n dag... toen we uit de Makro kwamen zaten we midden in een stortbui... en wat erger was... ik kon me met de beste wil van de wereld niet herinneren of ik het terrasvenster had gesloten voor we vertrokken en... aangezien dat terras altijd de slagregen opvangt... zat ik de hele weg naar huis met samengeperste knieën van de zenuwen... ooit hebben we het eens meegemaakt dat een soortgelijke bui het plafond van de living had doorweekt en dàt zou ik niet nóg eens willen zien gebeuren dus... in het vervolg dubbel checken voor ik vertrek.
Het is me het dagje wel geweest... regen en nog eens regen... daarstraks mailde een golfvriend me of we kwamen spelen tegen 7 uur... de wil was er wel maar we zijn niet weggeraakt want het stortregende weer eens... gelukkig heb ik m'n crocskes nu om me te troosten.
Alle blikskaters nog eens aan toe zèg... het is hier momenteel weer eens aan het tempeesten... bliksem... donder... stortbuien... als dat zo gaat blijven voortduren zullen we eens een mars moeten houden naar Brussel om te protesteren... zullen ze daar eens verschieten als er zo'n 6000 krasse oudjes van sennet hun stad komen onveilig maken... Brussels here we come... begin alvast maar te bibberen!!!
Na m'n klaagzang van de vorige keer las ik dat zelfs Ludo zat te bleiten van mededogen... of het nu voor mij was of uit zelfmedelijden heb ik niet begrepen maar toch... ik zat weeral met een schuldgevoel en daar ben ik een hele straffe in... zette daarom maar een aangepast cartoontje op m'n blog... even naar onder surfen please... tegen beter weten in heb ik maar eens naar het weerbericht geluisterd... alhoewel ik daar niet veel vertrouwen in heb want die gasten daar zuigen maar wat uit hun duim denk ik... en het goede nieuws is dat vanaf vrijdag het warmer gaat worden... dan zal Bokes zwembad al wel kiemvrij zijn hoop ik... dus vrijdag wordt het terrasjesweer... joepie!!!
Gisteren kreeg ik de folder van Makro in de bus en tot mijn allergrote vreugde staan de Crocs in de aanbieding... morgen wordt het dus "Crocdag" voor mij... ben benieuwd of ze werkelijk zo goed zijn als ik heb horen beweren... en nu maar duimen dat het eindelijk eens ophoudt met regenen want die boodschappen heb ik nu al enkele dagen opgeschort.
Vandaag niet naar de golf... geen goesting... heb de hele middag gelezen en met den Buddy gespeeld... ben aan de Mahjong verslaafd geraakt... dat heb ik nu altijd zie... begin aan iets en voor ik het weet ben ik verslaafd... gelukkig vind ik steeds andere zaken om me op te gooien... nog even wat gechat met Omar (Egypte)... in september keert hij terug naar zijn land om aan de univ daar les te geven... hij was heel gaarne hier gebleven maar kon geen gepast werk vinden... hij heeft me eeuwige trouw gezworen... ... maar ja uit het oog uit het hart he.
Ik ga nu nog even op blogronde en wens jullie nog een prettige avond... doei!!!
Laten we het nog eens over het weer hebben... weer... dat is al even wisselvallig als mijn humeur... het ene ogenblik zie ik het totaal niet meer zitten... dan trek ik me terug in mezelf om m'n zegeningen te tellen en soms helpt dat wel... even toch... ik ben intussen al een beetje gekalmeerd... ook voor even toch tot de volgende bui weer losbarst... al heb ik me vast voorgenomen niet meer te reageren... geen enkele reactie meer te tonen... tot hiertoe lukt me dat aardig maar ik ben dan ook nog maar een week bezig... echtgenoot voelt aan dat hij dit keer weer eens te ver is gegaan en is als een lammetje maar dat houdt hij ook nooit lang vol... waarom is leven soms zo moeilijk!!!
Gisteren ben ik niet naar de golf gegaan... had er helemaal geen zin in... heb zelfs nergens zin in... wil alleen rust... eerst zegde man dat hij ook thuis bleef maar 's ochtends stond hij toch op na heel wat gedraai en gezucht... in bed... terug uit bed... ging zich toen aankleden waarbij hij tig keren de slaapkamer terug binnen moest... onderwijl zeggende : ""blijf jij maar slapen hoor"... precies of dat lukte toen nog... toen hij eindelijk de deur uit was daalde er een heerlijk gevoel van vrede op me neer en ben ik zalig in slaap gesukkeld... we moesten na de middag naar een receptie en ik heb me nog moeten haasten om me op tijd met mijn oorlogskleuren te kunnen tooien... niettegenstaande de slechte weersvoorspellingen scheen het zonnetje prachtig en hebben we nog enkele uurtjes kunnen genieten van een drankje en een hapje in ons prachtige Middelheimpark... we hadden zelfs het zicht op die reusachtige opblaasvarkens... die stonden weliswaar met hun derrière naar het Kasteeltje gekeerd maar ook die was fenomenaal... er staat ook nog een reusachtige drol opgesteld in gezelschap van een al even grote piemel... je houdt ervan of niet maar kunst met een grote K kan ik het toch niet noemen... terug thuis even nog wat bijgesnoeid in de tuin want met al die regenbuien begint het een beetje op het regenwoud te lijken... dat was dus mijn zondag... vandaag wilde ik op koopjesjacht maar elke keer ik me wil gaan uitrusten voor de strijd begint het te gieten en gaat m'n goesting over zodoende zit ik maar weer hier m'n hart uit te storten... ondertussen is de laatste bui over en zie ik warempel een hemelsblauwe lap lucht verschijnen tussen de hoge stapelwolken door... eigenlijk zijn wolken heel mooi... stel je voor een voortdurend onveranderde blauwe lucht... zou dat niet vlug vervelen?
Ik ga me nu verder vermaken met wat strijkwerk... joepie!!!
Na m'n laatste avontuur op de tram heb ik even een sabbatweek genomen om te bekomen... is dàt even rijmen... en dat komt zomaar vanzelf in me opgeborreld... ... nee deze week was helemaal geen leuke... van alle zijden kwamen de problemen op me afstormen... dus moest ik even dekking zoeken... manlief blinkt in zijn normale toestand al niet erg uit door geduld... zeg maar dat het een druk bazeke is... maar hoho als zijn lijf het even laat afweten... daar gaat de aarde van schudden... en schudden deed die... we waren pas op dokterscontrole geweest waarbij we beiden goed bevonden werden voor nog een jaartje dienst... toen hij enkele dagen later een duizeling kreeg... en nog eentje... en nog eentje... het was alsof de wereld verging... ik heb hetzelfde meegemaakt zo'n tiental jaren geleden en het is geen pretje dat weet ik... maar ja die van mij waren natuurlijk maar klein bier vergeleken met die van 't manneke... ... en hoe ik ook probeerde hem te overtuigen dat hij er heus wel vanaf zou geraken en niet ter plekke dood neervallen... niets hielp... integendeel... het draaide erop uit dat ik uiteindelijk de schuld kreeg... nog maar eens... ik zou op mijn leeftijd wijzer moeten zijn en zwijgen maar tja... ik ben soms ook wat heetgebakerd en laat niet op m'n kop zitten... zodoende... moet ik er een tekeningetje bijmaken... niet dus!!!
Dan... alsof een lijdende echtgenoot nog niet genoeg was... kwamen er allerlei probleempjes bij... rekeningen die ergens bij de bank verloren waren gelopen en moesten rechtgetrokken worden... de zoon die voor zijn examen gebuisd werd omdat... ik kan het nog altijd niet geloven... de leraars beweren dat hij zijn werkstuk onmogelijk zèlf kan gemaakt hebben... het is TE goed voor een eerstejaars... maar ik weet beter... hij gaat alle dagen na zijn werk bij zijn vriend de goudsmid helpen en zo leert hij de kneepjes van het vak waar men op de avondschool nog lang niet aan toe is... dat was natuurlijk een geweldige opdoffer voor zoon want die had er zijn uiterste best op gedaan en was zeker dat hij zou slagen... hij gaat dan ook klacht indienen... van de stress heeft hij een maagzweer gekweekt... de onrechtvaardigheid hiervan maakt mij hels.
En of dit nog niet genoeg is belde hij ons gisteravond of hij de wagen mocht lenen om naar zijn werk te rijden want zijn scooter had het weer eens begeven... wat doe je dan... vandaag dan maar met de bus naar la mamma getrokken... daar even mijn artikeltje en wat foto's afgegeven voor het 100 jarig gebeuren en en passant het door haar gekozen menu opgegeven... we vernamen toen dat de 107-jarige dame overleden is... ze heette Julia en klampte ons steeds aan als we daar kwamen om te vertellen dat "haar mamma overleden was"... het was een statige dame met steeds een serene glimlach op haar gezicht... ik mis ze nu al.
Al met al was het een niet erg gelukte week... dus ben ik maar ondergedoken... kwestie van zo weinig mogelijk op te vallen... en als ik onder de stress zit krijg ik maagkrampen... misschien dat ik de raad van mijn buurman ga opvolgen... die raadde Elixir d'Anvers aan... ik heb nog een staartje in mijn fles over maar bij hem staat er een volle zegde hij... dus...
Ik heb m'n hart weer eens uitgestort... ik stond zowat bol van de frustraties en dan moet het eraf of ik vlieg de muren op... nu nog dat Elixirreke en ik kan er weer tegen... tot de volgende!
Chatten
... en hoe ik ook probeerde hem te overtuigen dat hij er heus wel vanaf zou geraken en niet ter plekke dood neervallen... niets hielp... integendeel... het draaide erop uit dat ik uiteindelijk de schuld kreeg... nog maar eens... ik zou op mijn leeftijd wijzer moeten zijn en zwijgen maar tja... ik ben soms ook wat heetgebakerd en laat niet op m'n kop zitten... zodoende... moet ik er een tekeningetje bijmaken... niet dus!!!
10 reacties op dit bericht
Chatten, chatten verdorie!
Aai njoew it, aai njoew it. O that little Loeke (für Flamen Ludovikus) looking with the webcam, searching for cats, pussycats. Il adore les chattes, ce petit coco, aber die Titikatze, nein die lust der Ludo nicht. Schade, Schade ze kan poezelig lief zijn, zo lang ze haar loten niet heeft. Et malheureusement elle les a, et le dernier temps même assez fréquemment. Deze zottigheid gezegd zijnde, waarom je taalkenis gaan uitbreiden tussen al die foefelaars met hun piemels van den hond zijn voeten. Je moet zo ver echt niet gaan zoeken, for the language of the Joekee Jackie will assist you gladly, für die Deutsche Sprache findest du den richtigen Mann, hier auf Sennet. Suche mal unter Ernst, Freiherr von Bisschofshofen aus Hohenzollern und Alosta Imperialis, pour la langue de Molière Titi reste à votre entière disposition. Alora signora Myetta? Va bene?
cammen
..
mannekes toch
*
chatten
Zelf heb ik nooit gechat, mijn mooi-en-jonge dochter wel. Zij deed het voor de fun. Lol trappen, (uit)lachen en blaaskes wijsmaken. Met die instelling chatten jongeren het meest. Waarom zoek je eerst geen penpal(s), Myette? Waarmee je na kennismaking per email desgewenst mee kan chatten. Zie bv. http://mailfriend.nu/profile of google eens naar "penpals", dan vind je nog meer lijsten. Daar vind je beslist interessante mensen - die je ZELF uitkiest. Gouden tip: mail met onbekenden om te beginnen altijd met een hotmail- of yahooadres. ;-)
en :-?
Begint ge na dat filmke van Bomma niet te bibberen?
bij het
ben je wel zeker dat je met mannen chat ????
niet ingaan op een afspraakje hé..!!!!!
" http://www.zoomin.tv/asx/dsp_asxplaylist.cfm?id=259403&pid=skynetnl&quality=3&WMCache=0&iebr=1 "
*
Als je jong en mooi bent zeg je. Wel Myetteke, ik denk dat die meisjes evenveel onzin en oneerbare voorstellen te horen krijgen buiten de chatroom, en ik denk dat ze hun pappenheimers beter kennen dan wij het in onze jonge tijd deden. Maar wat mij verontrust zijn de kinderen en de pedofielen die op die manier aan hun slachtoffers komen.
En lieve schat, als je je talen wil onderhouden, heb ik een goede tip. Rijd in Antwerpen eens enkele uurtjes met de tram of bus heen en weer. Wedden dat je een boel talen en woordenschat rijker wordt, hahaha.
Dikke kus van mus
..
Gelukkig werk je precies niet met een webcam, want ik denk dat je dan nog meer zou verschieten.
Ik heb toch ooit eens geschreven over die info-avond van Child Focus over kinderen en chatten!
Ik denk dat ze zo'n info avond eens moeten geven voor ons onwetende senioren.
Ik ben er toen zo hard van geschrokken dat ik gezworen heb om nooit een webcam op mijn PC te zetten. Ik mag er niet aan denken dat een 'lieve' man zich plots in al zijn glorie voor mij tentoon stelt.
Die praat ach ... wij kunnen dat nog relativeren, maar ze doen dat dus ook bij kinderen en ze doen zich daarbij voor als tieners.
't is wel spijtig voor de mensen zoals gij die het serieus menen en gewoon graag eens een praatje willen maken.
Zolang je ermee kan lachen is't goed. Ik ken je en je bent oud en wijs genoeg, maar ik moet toch altijd lachen met het feit dat het je verbaast.
Nog veel chat genot, ge zult toch af en toe wel een leuke chatter tegenkomen zeker?
Kusje,