Feestdagen

Voor vandaag had ik een shoppingdag gepland... toen ik deze nacht door hoge nood gedwongen naar de badkamer trok regende het pijpenstelen... op slag was m'n goesting over en ben ik me terug onder de donsdeken gaan verschuilen... het was daar zo zalig dat ik het opstaan bleef uitstellen met als gevolg dat het alweer tijd was voor de middagboterham voor ik de tijd had "pap" te zeggen... ik nam me dan maar voor er een klussendag van te maken... je kent dat wel... beetje van dit... beetje van dat... m'n poetshulp is voor 3 maanden naar haar thuisland om voor haar zieke moeder te zorgen dus moet ik terug met stofdoek en veger aan de slag... gelukkig dat ik dit jaar vrijgesteld ban van de feestvieringen... de kinderen gaan zich erover ontfermen... halelujah!!!

Ons stokoud tufferke moest naar de garage... het beestje doet zijn best maar kan niet verhinderen dat er al eens hier en daar onderdeeltjes in panne vallen en die onderdeeltjes... hoe klein ook... kosten tegenwoordig stukken van mensen... dus is het beter dat ik thuis blijf dan kan ik niet in de verleiding komen m'n garderobe aan te vullen... met het vooruitzicht op sanitaire en medische kosten zal ik de portemonnee maar dicht houden.

Worden jullie nu ook zo moe van die eindeloze debatten en dat gezever over regeringsakkoorden... en nu weer die asielzoekers... in drommen komen ze naar ons landje waar de honing overvloedig stroomt... de buurlanden beginnen strenger op te treden maar hier... no way... kom maar binnen lieve mensen... wij leerden op school al dat de oude belgen een gastvrij volk waren... ik ga het nog geloven ook... maandag moest ik naar de bank en de lieve jongen daar die onze belangen verzorgt is echt een vraagbaak voor mij... ik volg de politiek niet op de voet... zo saai... zo onbegrijpelijk... maar wat ik zoal opvang in de wandelgangen intrigeert me wel... ik laat dan terloops een opmerking ontsnappen en meteen krijg ik een hele studie over het onderwerp politiek en dit in begrijpelijke mensentaal... met als gevolg dat ik er 3 uren heb gezeten terwijl het feitelijke doel in 10 minuten beklonken was... hier zit nu een degelijk in- en voorgelichte vrouw... niet dat ik meteen met alles akkoord ga... integendeel.

Dinsdag met de club het Koninklijk Paleis op de Meir gaan bezichtigen... ben wel blij dat ik het ook eens van binnen heb kunnen bekijken maar om eerlijk te zijn... ik heb er al mooiere gezien... als afsluiter kregen we elk 2 pralines uit de chocolaterie die je daar aan het werk kan zien... ik was zoals steeds veel te vroeg ter plaatse maar kwam gelukkig onze voorzitter tegen die zijn vrouw in de stad was komen afzetten... en zijn we samen gezellig een koffie gaan drinken in De Bistro op de Wapper... lekkere koffie... tof gesprek ook... een minpunt daar is dat men de toiletten boven heeft neergepoot... liefst 3 trappen te doen... niet aan te raden als je in hoge nood verkeert want kans op een natte broek.

Koud??? Wie heeft het koud... ikke ni zenne... ik zit hier met warme sokken aan... m'n damarke... daarover een pull en daar weer over een vest... ik zou bijna vergeten te melden dat ik ook nog een pantalon aanheb... ja wat dachten jullie... tot vrijdagochtend hoopte ik nog naar de blogmeeting te kunnen schuifelen maar toen ik opstond en de auto's voorzichtig door onze straat zag glijden zonk de moed me in de sloefkes... en niet alleen bij mij... spijtig wel maar niks aan te doen... zal voor volgende maand zijn... misschien.

Vandaag de loodgieter laten komen... hier in huis valt het ene na het andere in puin met 't manneke op kop... nu de spoelbakken van de W.C.'s weer en het douchescherm... de kranen lekken en met de waterprijs is dat geen sinecure... dus repareren maar... hij kwam maar even kijken wat er zoal moest gedaan worden... krabde eens bedenkelijk in zijn haar en ik zag aan zijn ogen dat hij de factuur al aan 't opmaken was... en dàt voor de feestdagen... amaaaaaaai!

Onze kat kan haar draai niet vinden... ze wilde perse buiten maar dat beest beseft niet dat die witte laag daarbuiten koud is... ik probeerde haar dat aan haar poezenverstandje duidelijk te maken maar dat koppig beest wilde niet luisteren... toen zette ik haar aan de deur en ze schrok zich een kattenbult... wilde direct terug binnen maar nee hoor... hardvochtig zoals ik ben heb ik haar
 wat laten afkoelen buiten... zal haar leren!

De volgende week moet ik bijna elke dag de deur uit... ik zou bijna een kaars gaan branden om het weer te laten veranderen... ik zeg wel... bijna... want ik geloof niet in kaarsen branden... waar ik woon wordt niet aan stoepkeren gedaan... alleen de oudere mensen doen dit... naast ons woont een sportieve bink die ik bijna alle dagen zie voorbijrennen in zijn sportbroekje... doet aan marathonlopen ook... maar zijn stoep sneeuwvrij maken hoho... dàt gaat boven zijn krachten... die jeugd van tegenwoordig he madam!

Voilà ik heb weer eens mijn blogplicht vervuld... ik wens jullie allen een warme nacht onder de donsdeken en tot de volgende.

Ben zonet eventjes langs de blogs gewandeld om te kijken wat ik weeral gemist heb deze laatste week... zoals ik al zei waren het heel drukke dagen voor mij en 't manneke... ik hoop dat het deze week wat rustiger wordt zodat ik de voorraad in mijn diverse kasten kan aanvullen want toen ik de frigo opentrok deze morgen kreeg ik een akelige leegte te zien... grote lege gaten daar waar er beleg en fruit en nog wat diversen hadden moeten liggen... ik had zo gehoopt eens niet de deur uit te moeten maar helaas...

Toen ik langs Natokens' deur wandelde las ik over haar handtasproblemen... tja wat moet ik zeggen... dat het bij mij idem dito is... mijn "sacochkes" worden alsmaar groter en gevulder... ik heb er verscheidene liggen waar niks aan mankeert alleen dat ze niet meer voldoen aan mijn gulzige eisen... zo sleur ik al jaren steeds een eerstehulptasje mee met allerlei spullen die in geval van nood zouden kunnen nodig zijn... het enige wat ik er ooit eens uit nodig had was een pleister... uitgooien... stel dàt... je zal het maar zien he... dan is er dat make-up tasje met spullen om mijn aanschijn te restaureren als wind en regen er huis mee hebben gehouden... de keren dat dit zo is ben ik gewoon te lui om helemaal opnieuw te beginnen en gebruik alleen de kam... soms... dan mijn digitaal fotodingeske dat ik weer vergeet te gebruiken... de GSM... nee die mag er niet uit... een leesbrilletje... enkele zakdoeken die ik broodnodig heb wegens mijn allergische neusproblemen... portemonnee... onmisbaar... portefeuille met een legerschare van kaarten... ook nodig... paraplu... ondenkbaar zonder... ik weet niet hoe vaak ik die tas al heb uitgeschud en het resultaat is dat alles er steeds weer ingaat en mijn linkerschouder lager hangt dan de rechter...

Gisteren ben ik dus weer een jaartje ouder geworden... ouder maar niet wijzer... het werd een hele kalme dag... niks gevierd hier... gewoon geen goesting... degenen die me een verjaardag wensten worden van harte bedankt... dochter belde... zoon belde en kwam langs met zijn hond om me mijn geschenk te brengen... een superdeluxe koptelefoon waarmee ik superdelux muziek kan beluisteren en films bekijken op den Buddy... zal die even blij zijn... ik heb het ding even geprobeerd en had al oorsuizingen... de klank komt van 7 kanten op je af plus dan nog een zware bas erbij... je kan het natuurlijk ook stiller zetten maar dan hoor je de stemmen weer niet zo goed... zodoende...

Bij ons bezoek aan la mamma lag ze weer in bed... ik denk niet dat ze er nog uitkomt... ze ligt daar met kussens rondom en onder haar want die papierdunne huid kan niks meer verdragen... toen ik haar zegde dat het mijn verjaardag was zegde ze toch nog gevat dat ze met me wilde ruilen want in haar ogen ben ik nog een piepkuiken... jawadde... gistermorgen nam ik een nieuw boek vast van de bib en wat was de eerste regel... "op de spoedafdeling van de kliniek lag een oud vrouwtje van begin zeventig" nog eens JAWADDE en LAP erbij... ik zou het eens moeten durven vergeten... heb dat boek meteen weggelegd en ben gaan uithuilen bij den Buddy...

Mensenlief is me dit al het weekje geweest... ook vorige week... vandaag hadden we onze 5de begrafenis en de meest emotionele... de man van mijn lievelings-
nicht... hij lag ook in mijn bovenste schuif... weer een familielid verdwenen... begrafenissen werken geweldig op mijn systeem... ik stap de kerk binnen en hop het water stijgt... door de jaren heen en door ondervinding wijs geworden heb ik een truc ontwikkeld om er niet als een natte dweil bij te lopen... ik denk verwoed aan allerlei dingen die helemaal niets met de overledene te maken hebben... zo heb ik eens de hele dienst door verwoed spaanse werkwoorden zitten opdreunen... helaas ben ik die allemaal vergeten en heb ik vandaag iets anders moeten bedenken... ik vertel niet wàt maar ben wel blij dat meneer pastoor geen gedachten kon lezen... dan naar het kerkhof om de as uit te strooien... na nog eens een tranentrekker door de priester te hebben aanhoord begon een man met die speciale emmer te strooien... en strooien... en strooien... het bleef maar komen... nu was Jef niet bepaald een reus van een kerel en plots kwam er die idiote gedachte in mij op... zou dat nu allemaal alleen van Jef zijn of is dat de hele weekvoorraad... heb nog maar eens wat harder op m'n bieterkes gebeten want wat een genante gedachte toch.
Nadien de koffietafel waar er naar vlaamse gewoonte duchtig wordt bijgepraat met verre familieleden die je anders nooit ziet.

Morgen hebben we ons jaarlijks dinertje van de club... dat zal toffer worden.

Dan vrijdag met 't manneke naar de kliniek voor zijn botscan... terwijl ze hem doorlichten ben ik van plan eens bij ons Bo binnen te springen... tenminste als ze er dan nog is.

Zoals ik al eerder vermeldde moesten we deze voormiddag naar de specialist voor 't manneke... en wachten maar... je zit daar en kijkt naar het allegaartje van mensen die voorbij komen... dikke... dunne... ingezwachtelde benen... krukken... een dikke dame die blijkbaar bij het opstaan lukraak zomaar wat kleren had bijeengegrabbeld... dan een matrone die zo te zien op safari was geweest... boots... een zwierende luipaardrok met daarboven een luipaardbloes en daarboven nog een luipaardjas... oogverblindend... ze stapte trots en zwierig door de zaal alsof ze de wereld ging veroveren... voor mij zat een welgeboezemde dame waarvan de boobs bij elke ademhaling naar boven bolden... geloof me of niet maar ik zat er geboeid naar te kijken en kwam bijna in een soort trance terecht... tot we uiteindelijk werden binnengeroepen...
gewoonlijk neem ik dadelijk een tijdschrift om me in te verdiepen maar vandaag was ik not in the mood... had namelijk vlak voor we vertrokken telefoontje gehad van m'n nichtje die me vertelde dat haar man was overleden... lap... dat was dan de 5de op 2 weken tijd... het houdt maar niet op... dus woensdag weer een uitvaart... de dokter begon weer aan 't mannekens benen te sleuren.. liet hem van het ene been op het andere huppen... dit allemaal onder de bewonderende blikken van enkele stagiaires... en kwam tot de conclusie dat hij nood had aan een spiksplinternieuwe heup... sloeg zijn overvolle agenda open en prikte een datum... 12 januari... over goeie voornemens gesproken voor het nieuwe jaar... na de middagbokes moest ik naar de apotheek voor de nodige medicatie en de ziekenkas... dit alles met de benenwagen... ben bekaf en dit is nog maar het begin... er zal nog veel loopwerk moeten gedaan worden de volgende maanden... aangezien wij beletage wonen is het trappenwerk voor mij... zal zo dadelijk de katten gaan onderstoppen voor de nacht... dit was het dan voor vandaag... OOO nog even gebeld met ons Bo... die was vandaag wat beter... morgen is af te wachten... ik ga nu wat rusten... tot later!!!

November altijd een trieste maand gevonden en niet alleen omdat ik in die donkere maand geboren ben en dus elk jaar een jaartje ouder word... maar dit jaar scheert die duivelse maand toch hoge toppen... te hoog naar mijn goesting... gisteren moesten we naar de begrafenis van een golfvriend maar zijn er niet geraakt... 't manneke moest namelijk naar de radioloog om photo's van rug en heupen te laten nemen... hij sukkelde al enkele weken met pijn in been en heup maar tijdens het weekend verergerde het en nu pikkelt hij al kreten slakend hier rond... die avond hadden we al tickets voor toneel en meneer ging dwarsliggen en wilde niet mee... na wat donder en bliksem ten huize van zou hij er nog eens over nadenken... is tóch meegegaan en heeft van het toneelstuk EN de bezorgdheid van de vrienden genoten... we zagen CHARLOTTE met Alice Toen... een 86-jarige actrice die terwijl ze zit te wachten op haar taxi naar een "home" haar leven vertelt... subliem... super... cool... en nog van dat fraais.

Die begrafenis was al de tweede deze maand... diezelfde dag hoorden we dat onze vroegere voorzitter overleden was na een jarenlange nierziekte... dat brengt extra romslomp mee want die voorzitter en ik hebben 15 jaar geleden de club uit de grond gestampt... de huidige voorzitter vroeg me of ze morgen bij mij konden komen met nog enkele leden om iets op te stellen over zijn leven en voornamelijk de club aangezien ik erbij was vanaf de eerste dag... maandag begrafenis...  net toen ik wat aan het bekomen was stak er weer een doodsbrief in de bus... de vrouw van het bejaarde stel dat 40 jaar onze overburen waren en 2 maanden geleden naar een service flat verhuisden... deze begrafenis is voor nu zaterdag... de dag van de bekeruitreiking voor de petanque... ik heb zojuist de brievenbesteller door onze straat zien stappen en geloof me of niet... ik begin bang te worden voor mijn brievenbus.

Wat 't manneke aangaat... die moet de uitslag van het onderzoek nog krijgen... wat gaat dàt worden... bang afwachten he... ik las net dat het bij Lea nog meevalt als je het zo mag noemen... nu Bo nog wat aansterken en we kunnen even herademen... oef!!!

Toen ik deze ochtend m'n slaapoogskes opentrok en naar de hemel tuurde deed ik ze vlug terug dicht... geen weer om een hond door te jagen... de kat ook niet want die gaat wel voor de terrasdeur weemoedig naar buiten zitten kijken maar als ik de deur voor haar open steekt ze eerst voorzichtig haar neusje buiten... en begint dan met haar staart te zwaaien... is een teken van twijfel las ik in het kattenboek... zou ik of zou ik niet... nee dus... met een laatste staartzwaai en een teleurgestelde piep trekt ze zich in de warme huiskamer terug... een wijs besluit maar ons levert het wel een gevulde kattenbak op... aangezien ik voorlopig geen visite hoef te voeren blijf ik ook maar binnen en plunder de vriezer... zo wordt die ook eens opgeruimd... en ik hoef gelukkig niet de tuin in om m'n behoeften te doen.

Na het dagelijkse toiletmaken en de boel hier wat opruimen is mijn eerste werk de mailbox(en) openen en de blogs lezen... ik zegde het voordien al... wat een ellende overal... en die bijkomende infecties... is toch niet meer normaal in deze overhygiënische wereld... ze zouden de boel eens grondig moeten uitmesten daar in die klinieken... toen wijlen mijn vader in het hospitaal terecht kwam kreeg hij ook een sonde en kreeg krek hierop een nierinfectie... ontsmetten ze die dingen dan niet... een golfvriend wordt overmorgen begraven... ging de kliniek in met bronchitis en kreeg er gratis een longontsteking bovenop... onze huisarts zegde het ooit zèlf... "je kan maar beter zo lang mogelijk uit de kliniek wegblijven"... maar ja als het moet ga je best binnen met vingers en tenen in dubbele knoop.

Nu ik toch m'n gal aan het spuwen ben doe ik gelijk nog even verder... de aanhoudende regen en de "wateroverlast"... wat de oorzaak is weten we al jaren... grachten dempen... beton storten... bouwgronden verkopen die niet geschikt zijn om huizen op te zetten... dan regent het eens 3 dagen wat in ons kikkerlandje regelmatig voorkomt en LAP iedereen tot zijn kniën in het water... wanneer gaat "men" eindelijk eens de oorzaak aanpakken?
Voor de getroffenen is het pure ellende... maak het maar mee... je huis uit moeten voor het water je tot de lippen komt... MISERIE!!!

En als besluit op deze klaagzang... als ik een reactie wil plaatsen op een van de blogs moet ik elke keer weer de hele rimram intikken zoals naam... emailadres... blogadres... heel tijdrovend en waarom... voordien ging dat automatisch... het houdt je wèl tegen even een reactie te plaatsen... is dat bij iedereen zo of alleen bij mij?

Wat een ellende de laatste tijd... rondom mij vallen ze als herfstbladeren... mijn blogmaatjes op de sukkel... als je dan denkt dat het de goede kant opgaat storten ze weer in... miserie ten allen kante... en niet alleen bij de blogs... in mijn "andere" wereld is het ook geen kermis... enkele vrienden ziek... enkele begrafenissen... sombre novembre!!!

Toen ik gisteren het nieuws hoorde van Mus over ons Bo was m'n eerste idee te bellen naar haar Ziveren maar toen dacht ik dat die wel in de kliniek zou zitten en nam me voor het deze voormiddag te doen... maar eerst wilde ik de blogjes af en zag het berichtje bij Natoken... die arme man heeft het niet onder de markt en vroeg haar iedereen te verwittigen zodag hij niet steeds heel de rimram aan de telefoon hoeft te herhalen... ik kan daar begrip voor opbrengen... dus ik bel hem niet maar wil dat hij weet dat mijn gedachten bij hem en Boke zijn... toi toi toi!!!

De afgelopen week doorgekomen zoals naar gewoonte met wat kluswerk in m'n huis... de golf was gesloten omdat men nieuwe tapijten moest leggen... die zijn we dan zondag gaan uittesten alhoewel de vele eksters en kraaien de boel al hadden verkend en ingewijd... wat die beesten eten weet ik niet maar wat er uitkomt is een geweldig vieze boel... donderdag zijn we met de club naar Vilvoorde getrokken om "Living Tomorrow" te bezoeken... misschien beter gekend als "Het Huis van de Toekomst" zoals het vroeger heette... dit is al de derde versie... de eerste heb ik al eens bezocht en toen was de grote innoviteit de inductieoven en de electrische bediening van gordijnen en rolluiken... allemaal achterhaald... nu weer een droomkeuken bezocht waar letterlijk alles computergestuurd wordt... de tendens is de hele familie weer in de keuken bijeen te krijgen met elk een eigen hoekje... dan was er ook een seniorenflat waar alles aangepast was aan de oudere mens met allerlei geheugensteuntjes voor medicatiegebruik en een rechtstreekse verbinding met de huisarts... wat ik bijzonder goed vond was een electrische tandenborstel die... als je hem beetpakt... je bloeddruk en nog allerlei lichaamswetenswaardigheden op de badkamerspiegel projecteert... geen nood als je tanden wijlen zijn... je hoeft dat ding niet te gebruiken... in je hand houden is al genoeg... wat ik ook bijzonder nuttig vind is het grote scherm in de keuken waar je je boodschappen op aantikt... rechtstreeks aangesloten op de GSM... je stuurt je huisband naar de winkel voor 1 brood terwijl jij intussen in je keuken een hele waslijst blijft intikken zodat manlief lekker lang bezig en buiten blijft... haha... om bij weg te dromen!

Zondag na de golf zoals gewoonlijk la mamma bezocht... we vonden een lege kamer met het bed haaks tegen de muur gezet... gingen haar zoeken en vonden haar ingepakt als een mummie in een aangepaste rolstoel met voetenbank en tafeltablet... toen ik uitleg vroeg aan de verpleging werd me verteld dat ze voortaan in die stoel moest blijven zitten omdat haar relax te pijnlijk werd... ze mag nu tot 11u in bed blijven en krijgt daar haar ontbijt... dan die gecapitoneerde stoel in tot ze in bed geheveld wordt door middel van een soort hangmat... de reden is dat haar huid zo dun is geworden dat men haar bijna niet meer durft vastnemen om wonden te vermijden... WC bezoek kan ook niet meer om dezelfde reden... te pijnlijk voor haar... toen we met haar naar het cafetaria trokken voor haar gebruikelijke martini/tonic vroeg ze zelfs niet meer hoe wij het maakten... ze zat maar wat wezenloos voor zich uit te staren... ik heb zoon en schoonzoon gebeld om haar relax te komen ophalen omdat het ding in de weg stond en de verplegers hebben de meubels een andere plaats gegeven om gemakkelijker te kunnen werken... nu is het een echte ziekenkamer geworden... zo triest... ik kan dat beeld maar niet uit m'n hoofd zetten... dit is geen leven meer... ik zou het niet mogen zeggen maar in m'n hart hoop ik dat het einde heel vlug komt... zoals ze gisteren was verwacht ik dat ze het niet lang meer gaat maken... wat me ook dwarszit is dat ik gewoon niet weet of zij het beseft... als ik haar vraag hoe ze zich voelt zegt ze steevast : "goed" maar of het waar is?

Na een dag frotten en smossen... in deftig nederlands noemen ze dit "poetsen"... neem ik eens de tijd om m'n blogje bij te werken... ik durf het haast niet meer zeggen maar den Buddy begon weer te klagen over allerlei ongemakken en moest naar de PC-dokter...alias zoonlief... aangezien zoon het niet kan laten om... terwijl hij dan tóch bezig is... er allerhande nieuwe dingen op te zetten... zit ik nu te zoeken om die nieuwe dingen aan de praat te krijgen... bbbrrr... toen ik de PC mocht komen halen weigerde zoontje mee te komen om hem te installeren... nu... afkoppelen kan ik intussen als de beste maar terug aankoppelen had ik nog nooit gedaan... die 10.000 fichkes in die 10.000 gaatjes stoppen leek me een helse job maar... ik heb het toch maar geklaard en ben geweldig tevreden over mezelf... haha... dan was er nog de printer die terug moest geïnstalleerd worden... ook dàt in orde gekregen... aangezien m'n Incredimail er weer maar eens de brui aan had gegeven had zoon die eraf gegooid en nu heb ik Outlook als email... is een geheel andere manier van werken en wat erger is... ik moet al m'n adressen terug invoegen... dat lukte ook al niet direct en het is dus nog maar eens zoeken... dit om te zeggen dat er werk aan de winkel was.

Ik heb het misschien terloops vermeld ergens maar verleden week donderdag gingen we Japans eten met stelletje vrienden... nog iets dat ik nog nooit gedaan had... met stokjes eten... we kregen gewoon geen bestek dus was het zwemmen of verzuipen... onze stokjes werden wèl bijeengebonden met elastiekje zoals... volgens de dienster... zij doen om hun kinderen te leren eten met die dingen...
we kregen ook elk een kimono aan tegen het morsen... gelukkig maar want ik heb mijn buurman ondergesproeid met stukje in rode saus gedoopte vis... één keer maar hoor... dus wij met zijn allen rond een enorme kookplaat waarachter de kok zijn kunstjes moest vertonen... veel show hoor... moest IK zo in mijn keuken tewerk gaan zou 't manneke denken dat de stoppen zijn doorgeslagen... het was wel fascinerend die man aan het werk te zien en hetgeen hij klaarmaakte was verrukkelijk... veel vis met groentjes... en op het laatste een botermals biefstukje in hapklare brokjes gekapt... njam njam!!! Nadien nog een terrasje gedaan om wat na te praten... ik stelde voor om volgende keer eens een andere keuken uit te testen... zal Grieks of Italiaans worden.

De golf is tijdelijk gesloten wegens nieuwe tapijtlegging... onvoorstelbaar hoe mensen het voor elkaar krijgen die dikke tapijten vol gaten te kloppen... ik was er niet rouwig om eens thuis te mogen blijven met dit gure weer... ben de golf ietwat beu... nog enkele weken en ze sluiten voor 3 maanden.

Vrijdag niet panikeren als ik wat laat binnen kom stommelen hoor... bus 33 volgt een andere route en ik kan er maar niet achter komen of de halte bij ons ook veranderd is... ben gaan googelen maar dat rooster is niet bepaald duidelijk... heb De Lijn gemaild maar nog geen antwoord gekregen... kan altijd nog autostop proberen he... haha!!!

We zijn nog maar oktober en het lijkt wel winter... zo donker 's morgens... en dan die regen... vandaag heb ik me uit bed moeten lossleuren... dacht dat m'n poetshulp zou komen en dan moet ik zorgen dat alle rommel uit de weg is zodat ze zonder problemen kan poetsen... dus ik bed opmaken... alle rondslingerende spullen in kasten mikken... en nog zo van die zaken die ik normaal negeer... had ik me toch wel van week vergist zeker... ze komt namelijk om de 2 weken en ik was even de tel kwijt... moest ik daar zo vroeg voor opstaan?

Maandag kwamen de mannen van de club weer bij mij vergaderen en dat betekent werk aan de winkel voor bibi hier... de ledenlijsten moeten aangepast worden en dat is een job die ik haat... telefoonnummers... GSMnummers... geboortedata... emailadressen... huisadressen... allemaal cijferkes waar ik soms met de loep op zit want een schrijffout merk je dadelijk... een cijferfout dus niet en dat heeft nare gevolgen... heb er de hele middag aan gewerkt en nu leg ik er de blok op.

Gisteren zijn 't manneke en ik onze griepcocktail gaan halen... we zouden dus veilig de winter moeten doorkomen... ze hebben er ook het virus van die fameuze Mexicaanse griep in gestopt... nu maar hopen dat er geen griepvirus uit een andere hoek van de wereld komt aanzetten want zo blijven we bezig... de rest van de dag besteed aan boodschappen... in de Aldi viel m'n vermoeide oog op de aangeboden mosselen en in een vlaag van verstandsverbijstering... te wijten aan vermoeidheid denk ik... kocht ik ze en heb ze dan ook nog moeten klaarmaken... de eerste keer dit jaar en waarschijnlijk de laatste ook... 't manneke was opgetogen en de kat zo mogelijk nog erger... die heeft me de hele tijd in de keuken voor de voeten gelopen terwijl ze haar speciale "viskreten" slaakte... geweldig enerverend hoor... ja onze poes heeft een enorme vocabulaire... als ik ze binnen laat zegt ze "mja" en dat betekent "goeiedag"... als ze honger heeft is het van "mjaaaaaaaaaaaaaw" en dat betekent... ja "honger"... dan heb je haar viskreet die ze gebruikt voor vis, garnalen en mosselen en die klinkt als "mjiiiiiiiiieeeeeeeeeee"... heel doordringend... er zijn ook nog nuances maar die heb ik nog niet allemaal kunnen doorgronden... als ze kwaad is blaast ze "pfoe" en kijkt je vernietigend aan... als ik per ongeluk op haar staart trap... oei... de sirene van de brandweer kan er niet tegenop... maar snorren doet ze ook en vaak... snurken ook... alleen blaffen doet ze niet.

Morgen gaan we met een groepje vrienden Japans eten... nog nooit gedaan... ben wel benieuwd... voor mij aub een slabbetje tegen het morsen.

Wat een druilorige dag zeg... volgens m'n agenda zou vandaag de ruitenwasser moeten komen dus ik vroeg uit de veren en bang afwachten of hij er door zal komen... tot hiertoe nog niet gezien... gelukkig maar want dat is echt geld in 't water smijten he... gisteren had ik een superactieve dag... ik weet niet wat me bezielde maar ik werd wakker en begon te denken aan alles wat ik zou moeten doen.. o.a. de geraniums verpotten en naar hun beschutte nestje op het overdekt terras brengen zodat ze een rustig winterslaapje kunnen houden... alhoewel van winterslaap kwam verleden winter niets terecht... die dingen hebben hun hele rustperiode dapper gebloeid zodat m'n wekelijkse strijk ietwat verzacht werd door hun bloemenpracht... enfin ze staan binnen nu en in april mogen ze terug de tuin in... dan waren er nog de zomerkleren te wassen en weg te bergen... de winterkleren uit de kast te halen... in een onbewaakt ogenblik had ik een hele zak stoofappelen gekocht en die moesten tot moes verwerkt worden om in te vriezen... oef ook alweer gedaan... de wasmachine deed ook overuren en ik zit te wachten tot de was niet meer kloddernat is zodat ik het boeltje kan strijken... het bed werd belegd met flanellen lakens... hmmm... heerlijk als je erin kruipt 's avonds... dan nog allerhande stomme klussen en na de middagboterham trok ik naar de winkelstraat hier... tevoet... ja ik zegde het al... een superactieve dag... ik heb dat niet vaak maar ALS het me overkomt moet ik er van profiteren voor ik terug stilval... de nodige boodschappen gedaan en terug naar huis gestrompeld want intussen deden m'n voeten ferm pijn... half uurtje platte rust en terug in actie voor de kook... gelukkig is het maandag biljartavond en kon ik me zalig neervlijen in de zetel voor een film... amaai m'n zere botten... die film is er ene die aan je blijft plakken "Hard Candy"... ik ga die niet vertellen want is te moeilijk... had hem opgenomen vroeger... bloedstollend!

Vandaag zou ik het wat rustiger aan willen doen alhoewel die strijk me ligt aan te staren... van golf zal er niet veel in huis komen denk ik... we zien wel...
zij die tussen de geraniums gaat staan strijken groet U!!!

Ons Natoken kan het niet laten mij onder m'n "inktpot" te schoppen he... ze heeft ergens wel gelijk hoor want ik ben een lui varken... mea culpa... ik moest al lang vrienden uitnodigen voor een etentje bij ons maar stelde het altijd maar uit... het was te warm of te nat of het paste me niet... heb dan eindelijk toch maar de knoop doorgehakt of gebeten en gisteren zijn ze bij ons op visite gekomen... dat betekent enkele uren voer aanslepen... dat voer klaarmaken... en aangezien de vriendin een keukenprinses is... m'n uiterste best doen om niet in affronten te vallen... dinsdag kwamen de vrienden van 't manneke kaarten en daar moeten ook hapjes voor klaargezet worden... woensdag kwamen dochter en schoonzoon eten... weer uitgebreid koken... zoon kan door zijn werk niet mee aan tafel schuiven dus wordt zijn portie apart gezet en ingevroren... die hebben we hem daarstraks gaan brengen... deze voormiddag gaan petanquen... we zijn gelukkig droog gebleven maar amaai was het koud zeg... eens thuis heb ik me in een fleece dekentje gewikkeld en in de zetel genesteld tot ik terug op kamertemperatuur was gekomen... morgen is het weer golf... men heeft ons goed weer beloofd... ben benieuwd... ik ga in elk geval m'n winterpanty alvast bovenhalen en m'n damarke ook.

Na al dat kokkerellen kan ik voorlopig geen eten meer ziennnnnn... vandaag hadden we restjesdag en ziet de frigo er weer opgeruimd uit... bij die etentjes hoort natuurlijk wijn en ik voel m'n lever pruttelen... die heeft er ook eventjes genoeg van... dus volgende week wordt er een hele sobere.

Ik las bij Ludovikus dat zijn Lea zich er dapper doorheen slaat en hoorde via via dat Bojako's operatie geslaagd is... ik wens hen allebei een heel spoedige genezing... tot mijn groot verdriet kon ik hen niet bezoeken... ze weten wel waarom... ik schijn de laatste tijd niets dan zieke mensen om me heen te verzamelen... daarstraks nog met een clublid gesproken die moest afhaken om gezondheidsredenen... al enkele maanden krijg ik elke dag een zieke chatvriend op bezoek die ik probeer op te beuren... het houdt gewoon niet op... dan ben ik dankbaar dat ik tot op heden gespaard ben gebleven van ernstige kwalen... sommige dagen weet ik wel niet direct te zeggen welk onderdeel van m'n lijf GEEN pijn doet maar dat is maar reuma en daar kan je mee leven... wat Mus meemaakt is een ander paar mouwen... mijn hart gaat uit naar haar want ooit was ik ook bijna de klos.

Natoken ben je nu tevreden... heb ik m'n huiswerk goed gemaakt?
Ik ga nu m'n oud vermoeid karkas naar m'n bedstee slepen in de hoop morgen jong en fris te verrijzen... haha... zal wel weer niks worden.

HOERA... eindelijk heb ik eens iets nieuws te vertellen... nee ik ben niet in blijde verwachting... heb ook niet het groot lot gewonnen... nee... nee en nee...
zondag ging ik zoals elke zondag naar de mini golf... kreeg twee maten toegewezen en begon zonder veel hoop aan de eerste ronde... LAP... al bij het eerste veld een "pot" (hole in one)... dat gebeurt soms maar betekent niets... deze keer ging het zo verder... ik moest zelfs niet meer m'n best doen... die bal bleef maar in die putjes duiken... in totaal 9 keer... ééntje heb ik verloren door een fout... ik kwam binnen met 28 wat mijn persoonlijk record is maar wat ook echt goed is... de tweede ronde was ietsje minder maar toch nog 34 gehaald... de derde ronde 37... in totaal 99 wat ik nog nooit had... en tot mijn groot geluk en jolijt bleven onze "cracks" dit keer achter mij... JOEPIE!!!

Ik werd dus eerste... en dit voor de eerste keer in mijn "golf carrière" hehe... kreeg van bijna iedereen felicitaties wat ik vooral hartverwarmend vond... ik heb ze echter beloofd dat het maar eenmalig zal zijn... ik ga er geen gewoonte van maken want dan gaan de anderen het niet meer zo tof vinden... haha.

En het was nog niet gedaan... een vriendin had een waardebon gekregen van een van haar vrienden voor een diner in een chique restaurant... haar man zat in het buitenland en ze wilde niet alleen gaan dus vroeg ze mij mee... het manneke maakte geen bezwaar dus wat ik kan meepikken pik ik mee he... ik heb me wat opgetut... zij kwam me ophalen en we tuften naar Vrasene... man man... we werden ontvangen als VIPs... het personeel met witte handschoentjes aan... jasje aangepakt en weggehangen... stoel onder je achterste geschoven... elk gerechtje... met de nadruk op -je... werd tot in  detail uitgelegd door een jonge dame in deftig zwart die kennelijk een zure pruim in haar mond had... de wijn werd uitgeschonken met een élan... en wij... wij lagen soms in een deuk... als die deftige dame weer haar litanie kwam opdreunen durfden we elkaar niet meer aankijken... de hapjes... weer met de nadruk op -jes waren subliem... de wijn idem dito zodat we bij de kaas zo gek waren een tweede flesje te bestellen... dat kaasdessert werd geserveerd op een langwerpige schotel met 2 rijen piepkleine muizenhapjes kaas... elk muizenhapje werd gedetailleerd besproken... land van herkomst enz... er werd ons zelfs verteld met welk hapje we eerst moesten beginnen... en dit allemaal met een zuur pruimenmondje zodat wij nadien aan de hapjes begonnen met een pruimenmondje om in stijl te blijven... bij de koffie kregen we ook weer van die minieme brokjes allerlei en dit geserveerd elk op een prikker in een speciaal bord gestoken... waar halen ze het toch... toen de kelner... of moet ik zeggen... wijnkelner... onze eerste fles kwam presenteren stond hij daar als een fiere vader met zijn eerste boreling te glunderen... het wicht lag in een mandje en hij liet het bewonderen door mij en de vriendin... we hebben het genadiglijk toegeknikt en hij was tevreden... wat het diner betreft... wij hebben niet gegeten maar gesavoureerd... niet aan te raden voor grote eters want er is geen frietkot te bespeuren in de hele omgeving... dit was geen etentje maar een "happening"... goed gelachen ook... tenminste tot we de rekening kregen... toen hebben we ook wel gelachen maar groen... uit baldadigheid zijn we extra lang aan onze koffie blijven zitten... we wilden waar voor ons geld... we zijn maar vertrokken toen letterlijk alle andere gasten de deur uitwaren maar niet nadat we zowel de kelner als de pruimdame aan het lachen hadden gekregen.

HEHE
Wat me de laatste tijd bezielt weet ik niet... moest ik een "writer" zijn ik zou denken aan een "writers block"... aangezien ik mezelf niet beschouw als een schrijver zal het aan iets anders liggen... de wil is er wel maar dan komt daarop die bedenking... "och dat zal niemand interesseren toch" en dan haak ik maar weer af... tja wat kan je nog vertellen als je steeds hetzelfde doet... de golf... we hebben juist 3 zondagen na elkaar voor de beker gespeeld en rara... IK HEB HEM NIET... weer niet zal ik maar zeggen... ik ben niet Jan Modaal maar Mie Modaal... altijd hang ik zowat in 't midden van de meute... niet de slechtste maar ook niet de beste... niet dat ik ervan wakker lig maar ik had dan eens kunnen uitpakken met mijn kunne... niet dus... op de petanque is het ook van dadde... ik speel niet slecht maar ben weeral geen uitblinker... niets om over te stoeffen... heb nu juist weer brieven voor de club afgewerkt en daarom kom ik hier wat zeveren als ontspanning... was zojuist op Facebook m'n beesten aan 't voederen maar daar kwamen twee van m'n chatters me lastig vallen... ik had nu echt geen goesting in prietpraat... ... en ben gevlucht... kom hier wat schuilen tot ze het beu worden... morgen kom ik dus naar de blogmeeting en zal ervoor zorgen dat ik dit keer de goeie bus heb zodat ik geen vreemde mannen van de straat moet plukken... alhoewel als smoes is het niet slecht he... je staat wat hulpeloos te wezen... wacht tot er een smakelijke kerel aankomt... die klamp je dan aan in de hoop dat hij ook nog galant is... zal er toch nog eens over nadenken haha... mijn techniek wat bijschaven... tot morgen boelekes!!!

Bij gebrek aan inspiratie het volgende

Ze heeft dikke billen, maar ze zit er niet mee

Van mensen die nooit wat geven, daar krijg ik wat van.

Een gynaecoloog gaf aan zijn hoogzwangere patiënte volledige persvrijheid.

Een man maakt je eerst het hof en leidt je dan om de tuin.

Toen ik de prijs van de sla zag, kreeg ik een krop in de keel.

De cursus lassen voor beginners is afgelast.

Bij de slankheidclub zijn 3 nieuwe leden aangekomen. Maar er zijn er ook 3 afgevallen.

Een paar maanden na de amputatie van zijn been, steekt deze man reeds op eigen houtje de straat over.

Hij wacht op een levertransplantatie, maar de levertijd is wel 8 maanden.

Bij de geboorte van hun eerste kind worden man en vrouw op slag ouder.

Gisteren met de club naar Knokke gereden voor een architecturale wandeling met gids... nou nou was dat even pech hebben... terwijl hier het zonnetje scheen hebben wij de hele voormiddag rondgeklost in de kletsende regen... die wandeling had best leuk kunnen zijn met wat zonnebelichting maar nu waren we maar al te blij dat we het restaurant konden binnenduiken voor onze warme lunch... we kwamen daar wel wat te vroeg aan maar wie zou daarom treuren zo zaten we vlugger aan ons wijntje dat best te genieten viel... op de lunch was ook niets aan te merken... na het eten vertrokken we naar Lissewege... het op één na mooiste dorp van Vlaanderen benoemd... daar maakten we een korte wandeling... bezochten de kerk... het kleine museum in de voormalige pastorij en de monumentale schuur overgebleven van het vroegere cisterciënzer klooster... na een laatste drink terug naar huis waar we werden onthaald op regen... een welgevulde en vermoeiende dag zodat ik vlug in m'n bedje lag.

Voilà dit was een kort verslag van een lange natte dag.

Vandaag ben ik superlui geweest... na enkele drukke dagen vond ik dat ik het wel verdiend had... toen 't manneke deze ochtend gezwind als altijd uit bed dook heb ik me lekker nog eens om en omgewenteld met het vaste voornemen geen klap uit te voeren... vlugger gedacht dan gedaan wel... je komt er niet onderuit... eens je bed uit... de rommel van vorige avond op te ruimen... ik vergat ook dat het planten-verzorgingsdag was... dat er een wasmand vies naar mij stond te loeren... waarna die was weer moest opgehangen worden... dat de kat niet op de hoogte was van m'n luie-dag-plan... toen die karweitjes opgeknapt waren heb ik wat gelezen... enkele sudoku's opgelost... mijn adressenboek aangevuld... m'n ingevoerde GSM nummers aangepast... den buddy eens over zijn bolleke geaaid... mijn weekprogramma opgemaakt... op Facebook wat rondgehangen... in één woord... gelummeld!

Morgen komt er weer een dag en die wordt drukker want er moeten boodschappen gedaan worden en na de middag wacht de minigolf... ik moet ook de geleende boeken terugbrengen naar de bib... ze hebben daar het onzalige idee uitgebroed de uitleentermijn van 4 op 3 weken te brengen en je mag niet meer telefonisch verlenging aanvragen... daar zat ik met 10 boeken en te weinig tijd om ze te lezen... vroeger kon ik me heerlijk verdiepen in een boek en was ik doof en blind voor de hele wereld rondom mij inclusief 't manneke... wel dat lukt me niet meer... de radio staat hier de hele dag te bleiren... de TV idem dito... dan krijg ik nog het luidkeelse kommentaar van manlief te verteren... na een half uurtje vruchteloos proberen trek ik dan maar naar boven om wat met den buddy te spelen... die kan ik tenminste afzetten als hij me verveelt... nu kun je zeggen... neem dan geen boeken meer mee uit de bib maar zonder een voorraad boeken in huis voel ik me als naakt... verweesd... nerveus... ik ben al van m'n 8 jaar ononderbroken lid van onze bib hier... ze zouden me stilaan wel een medaille mogen geven...

Ik ge me nu terugtrekken... de kat buitenzetten want dat beest zit met haar achterpootjes gekruist... denk dat ze moet plassen... misschien kan ik nog een filmpje meepikken voor 't manneke terug thuis komt van biljart... slaap lekker allemaal... tot de volgende oprisping!

Mea culpa, mea culpa, ben weer lui geweest, bedankt voor de trap onder m'n luie kont, had dat zetje nodig om weer eens in gang te schieten... niet dat er veel te schieten is... in die gang... nee hoor het leven kabbelt hier rustig door... ik haspel de gewone huistaken af op zijn boerenfluitjes... gisteren kwamen de kinderen eten en dan heb ik nog eens staan zwoegen in de keuken daar waar ik voor ons beiden het heel simpel hou... verwacht nu niet dat ik ga uitpakken met een 4-sterren menu... nee gewoon "poule fricassée" maar ik maak dan wel een berg gehaktballen klaar en daar ben je toch al gauw een uur mee bezig... de kippenfilets moeten zorgvuldig van elk spoortje knor en vet ontdaan worden of dochter lust het niet... dan moet de hele handel aangebraden worden voor het in de stoofpot kan... nog een grote ketel soep gekookt... het dessert niet vergeten... en de hele namiddag was bezet... zoon kon niet komen omdat hij moest werken maar zijn prakje werd in de vriezer gezet tot later... na het dessert heeft dochter me bijna het apezuur laten schrikken door ons uit te nodigen op kerstavond... ik ben er nóg van ondersteboven... ze woont al haast 20 jaar zelfstandig... eerst met haar eerste lief... een rampzalig geval die jongen... daarna leerde ze haar huidige echtgenoot kennen waarmee ze nu 10 jaar getrouwd is en... geloof het of niet... dit is de eerste keer dat we bij haar uitgenodigd worden... enkele maanden geleden had ze ruzie met haar broer en toen ze haar beklag bij mij deed heb ik haar mijn mening eens gezegd... dacht dat het weer van haar afgegleden was als het spreekwoordelijke water van de spreekwoordelijke eend maar nee... de wonderen zijn echt de wereld nog niet uit merk ik.

Gisteravond zijn onze overburen komen buurten en vandaag is hij teruggekomen met zijn electrische zaag om enkele dikke boomtakken af te zagen die 't manneke boven zijn zwakke krachten gingen.

Onze Poekie... het rare beest dat al verscheidene weken niet meer in ons gezelschap wilde vertoeven heeft van pure armoe... het werd haar te koud in de garage denk ik... haar vroegere leventje weer opgenomen en maakt elk plekje in huis onveilig... loopt ons gedurig voor de voeten... vraagt om aandacht en... wij sukkels zijn zo blij haar terug te zien dat we alles vertederd slikken.

Wat kan ik nog meer vertellen... dat het rustig is hier... oesje dat had ik al gezegd... is ook uitzonderlijk dus... dat la mamma nog altijd stand houdt en nog even smakelijk haar banaan en martini binnen speelt als altijd... dat ik de vorige dagen weer m'n handen vol had met werken voor de club... die brieven zijn de deur uit nu en dan ben ik weer voor enkele weken gerust... dat we verleden week donderdag met de trein naar Luik reden om hun nieuwe station Guillemins te gaan bekijken... futuristisch bouwsel... helemaal niet lelijk maar... ik zal nu wel chauvinistisch overkomen... ik vind ons station hier in Antwerpen toch veel en veel mooier... elke keer ik in de stad kom loop ik er eens binnen en kijk dan verlekkerd rond... ik pas wel op dat ik de trappen niet afduikel (he Mimi)... dat ik zo verslaafd ben aan de spelletjes op Facebook dat ik mijn chatters verwaarloosd heb zodat er een deel hebben afgehaakt... ik begon met farmville... dan kreeg ik een aanvraag om in country life buur te worden en ik kan zo moeilijk NEE zeggen... en zo voort en zo verder... maakt dat ik momenteel met zo'n 6 of 7 verschillende bezig ben... ik maak dus overuren om al m'n landerijen en bossen en vee en dergelijke in goede staat te houden... het klinkt belachelijk ik weet het... mijn dochter lacht me vierkant uit... als het een teken is dat de kindsheid nadert... laat maar komen dan... ik amuzeer me en weet je... het doet geen pijn.

Van pijn gesproken... wat ik hier allemaal lees de laatste tijd is niet zo schitterend he... mijn blogmaatjes die een voor een in panne vallen... om je de haren uit te trekken... je niet laten kisten hoor... tussen alle bovenstaande bedrijven door zit ik hier duimen te draaien voor jullie... heb echt duimen tekort want ik heb ook nog enkele chatvrienden die in de puree zitten.

Voilà dit was het zo'n beetje... je ziet weinig schokkends beleefd.

Terug van efkes weggeweest... ikke die valies maar volproppen met reserve kleren want als het zou regenen... wat er dik inzat... moet je toch op alles voorbereid zijn... allemaal overbodig werk... de hele week prachtig weer gehad... niks geen regen... de enige wolken die we te zien kregen waren van die schattige schapenwolkjes... we hebben dan ook tenvolle kunnen genieten van het prachtige landschap in de Elzas en het wandelen door pittoreske dorpjes en stadjes... als echte toeristen bootje gevaren en treintje gereden... alles prima in orde... alles behalve het eten... maar daar til ik niet zwaar aan want ik heb 2 overtollige kilokes achtergelaten... joepieeee... nu nog houden zo!

Aan allen die hebben zitten duimen en bidden voor mooi weer... DANKE DANKE DANKE... als ik voor hen ook iets kan doen men zegge het maar.

Zaterdagavond aangekomen... goe meurg... je wordt dan wel gereden maar het is verdorie lang zitten in die bus en daar wordt je ook moe van... raar maar waar... rappekes wat spullen uitgepakt en naar m'n bed getrokken... de volgende dag stond er een jubileum op het programma... 50 jaar huwelijk van de uitbaters van de minigolf... het is niet de eerste keer dat we daar aan tafel zitten want ze vieren er alles wat er maar te vieren valt.. deze keer hadden ze echter een verrassing... er was een DJ ingehuurd en een goeie... zodat we al swingend stonden aan te schuiven voor het koud buffet... zoals steeds overvloedig... mijn verloren kilootjes indachtig heb ik me heel gematigd gedragen... tenminste op m'n bord... de glaasjes wijn heb ik niet geteld... trouwens ik kreeg gewoon de tijd niet om te eten want de vrienden stonden al druk te dansen en riepen dat ik moest meehupsen... wat ik heel gewillig gedaan heb... om het kort te maken... ik ben gisteren nog eens uit de bol gegaan en dat was lang geleden... ik voelde me enorm goed in m'n vel zitten... vandaag wat minder... vel wat uitgerokken.

Dit alleen maar om jullie te melden dat ik weer opgedoken ben en volgende maand vast van plan ben mee te zitten bidden voor...???