Lui

Ja ik kan er ook niet aan doen he... dinsdag is golfdag al zo'n 20 jaar... we zijn wel hardleers want geen van allen toppers maar we doen het gaarne en zijn de hele middag samen met de vrienden in de buitenlucht... vandaag hadden we geluk want geen regen gehad... het was zelfs ideaal weer om te spelen...

Een gepensionneerde heeft toch een luxe leventje tegenwoordig niet... niet meer gebonden aan werk... gaan en staan waar je wil en wanneer je wil... alleen moet je er bij nemen dat je dan al zo oud bent... mijn schoonzoon zegt soms... om te plagen natuurlijk... dat wij een luizenleventje leiden... dan zeg ik hem gewoon dat ik gerust wil ruilen maar ook van leeftijd... dan hoor ik geen piep meer... je kunt niet alles hebben he... wij hebben ook gewerkt en hard zelfs en dat vergeet men soms... ik ben echter dankbaar dat m'n man en ik nu kunnen genieten van onze welverdiende rust... wat de dag van morgen zal brengen moeten we nog afwachten....
En dan die computer... de meningen zijn hierover verdeeld... sommigen vinden het een pest... anderen... waarbij ik hoor... zijn er weg van... wat je er allemaal mee kunt doen en dat is eindeloos.. ik begrijp die mensen niet die beweren dat ze er te oud voor zijn... als je ècht oud bent en niet meer buiten kan voel je je toch niet helemaal geïsoleerd want je kan met je vrienden en familie contact houden... fantastisch toch... als ik zou moeten kiezen tussen de PC en de TV dan wordt het mijn PCke... die neem ik later zeker mee naar het verzorgingstehuis... kun je je voorstellen al die oudjes die met elkaar communiceren en chatten van de ene kamer naar de andere... cyber mummies...
Ach dat zijn zorgen voor later... ik stop ermee vooraleer ik te zwartgallig wordt... dat komt zeker doordat er weer eentje van onze groep is weggevallen... groetjes van Myette 

Wij gaan dit jaar maar weer eens niet op vakantie... m'n wederhelft heeft altijd zoveel bezwaren dat ik gewoon de moed heb opgegeven... vroeger had ik meer energie en begon dan màànden van tevoren te zeuren en op m'n poot te spelen maar dat heb ik opgegeven... het vergt teveel van m'n krachten... ik kan het niet meer opbrengen...
We zijn nooit veel op reis geweest... toen we pas getrouwd waren was het sparen voor een eigen huis... dan waren de kinderen te klein en huurden we liever iets in de ardennen of aan zee... toen het tieners waren gingen ze liever niet met ons mee en wij wilden hen niet alleen thuis laten... dat vertrouwden we niet... enz. enz. er was altijd wel een reden... de spaarzame keren dat het me wèl lukte manlief aan te porren waren dan ook hoogtepunten...
Bij mij thuis was op reis gaan er ook niet bij... veel te duur... in de grote vakantie 2 weken naar Heide bij bobonne was alles wat we kregen... toen ik 15 was werd er na schooltijd door de klasgenoten eens druk opgeschept over waar ze hun verlof gingen doorbrengen... ik kon natuurlijk niets inbrengen en dat zat me zo hoog dat ik thuis woedend ben losgebarsten en al huilend schreeuwde van "EN ALLEMAN GAAT OP REIS ALLEEN WIJ NIET EN WAAROM KAN DAT NIET!!!!!" ... m'n ouders waren zo geschrokken van m'n uitval dat ze het er ondereen toch over hebben gehad en besloten dat het toch wel kon... dus we zouden naar Blankenberge gaan maar... we waren al eind juni en de goeie appartementjes waren al allemaal verhuurd... het enige dat nog vrij was in onze prijsklasse was een ouderwets achterhuisje... 1 kamer beneden met tafel, 4 stoelen, fornuis, pompbak, buffetkast en daar middenin een trapladder om naar een soort mansarde te gaan... ladder op... valluik open en in die kamer stond 1 dubbel bed en 1 smal voor mij plus 1 ouderwetse wastafel met lampetkan... als je je stond te wassen voor die tafel stond je boven op het valluik... wel handig want zo kon niemand je in je blootje verrassen...
dat kon me allemaal niet deren want ik zou voor de eerste keer de zee zien... kun je je voorstellen... wat zijn onze kinderen toch verwend... de eerste week was het prachtig weer en ik trok met m'n pa naar het strand uitgedost in m'n eerste bikini... nu ja het was een tweedelig en heel kuis geval in jersey weefsel... als je uit het water kwam moest je je kruis ophouden of het zakte tot aan je knieën... maar toch ik was up-to-date en voelde me een echte trendsetter... dus de hele dag in de zon met m'n wit velleke... geen zonnecreme gebruikt... je kunt je voorstellen hoe ik er 's avonds bijliep... m'n vel 2 maten gekrompen... en zeer dat dat deed... die kiekenleer opgestrompeld en me helemaal ingepapt met een dikke laag Nivea en dan heel voorzichtig gaan liggen... alleen wist ik niet op welke kant... maar toch hoorde men me niet klagen want ik was dan eindelijk ook eens op vakantie gelijk alleman... ik geloof dat m'n pa er even erg aan toe was als ik... ma niet want die kwam niet op het strand want dat zand in haar schoenen vond ze maar niks... die ging naar de markt want er moest hier ook gekookt worden... op restaurant gaan kenden we niet toen... de tweede week kregen we een storm... ook een belevenis... ik weer met pa naar de dijk om de golven te bewonderen... angstaanjagend vond ik dat maar prachtig... en dan 's avonds over de dijk wandelen... ik geloof dat ik daar de eerste keer op 'n fruitautomaat gespeeld heb en nog gewonnen ook tot m'n pa me daar wegsleurde... ja ik geraak nogal gemakkelijk verslaafd... nadien zijn we nog enkele keren naar Blankenberge getrokken en in betere appartementjes maar dat eerste "krot" zal ik nooit vergeten... ik zou het kunnen uittekenen... raar he...
Dus geen vakantie dit jaar... ik zal dan maar op m'n herinneringen moeten teren... is nog goedkoper ook... misschien als ik eens erg m'n best doe dat ik dan de moed kan opbrengen om tegen volgend jaar iets te plannen... allez ik zal dan maar nu al beginnen zagen... ga er direct aan beginnen zie... tot morgen... Myette
                                                                                                                                                      

 Zondag... zonnige dag... ze hadden ons nochtans regen beloofd maar dat zal dan voor later zijn... heb goed gespeeld vandaag... had aangename medespelers en heb zelfs "pot" gemaakt op de 18 (longshot)... dat was dan wel een toevalstreffer eerlijk gezegd maar mijn dag kon niet meer stuk... na de verplichte 3 rondes in competitie hebben we nog enkele rondes gedaan met wat golfvrienden zuiver voor de lol... daarna hadden we natuurlijk groooote dorst die moest gelest worden... opeens stonden daar de zoon en dochter van een van onze vriendinnen van het dinsdaggroepje voor onze neus om ons te vertellen dat hun moeder gisternacht in haar slaap overleden was... dat was even slikken en om de schrik te boven te komen hebben we er dan nog maar eentje op haar gedronken... ja mensen dat klinkt wel ongevoelig he maar met de jaren wordt je harder uit pure zelfverdediging... toen ik de overige leden van ons groepje belde om hun het nieuws te vertellen kreeg ik als reactie : "ja wat erg zeg... het is toch maar rap afgelopen met 'n mens he... laat ons er nog maar wat van profiteren nu het nog kan... zijn jullie vrijdag vrij om... enz. enz." ja zo gaat dat... carpe diem... dat wordt volgende week maar weer een begrafenis... mensen lief we hebben de laatste tijd al wat begrafenissen gehad... dat is de tol van ouder worden...
Ik gan nu in alle rust m'n wonden likken... tot morgen dan maar... groetjes Myette

Zojuist bij mama op bezoek geweest... m'n man en ik zaten allebei met bronchitis en daarom was het 2 weken geleden dat we ze nog gezien hadden... ze is stukken beter... er komt weer leven in... zo ken ik haar terug... 'n hele opluchting...

Vinden jullie wolken ook zo mooi... als kind bij de bobonne op vakantie kon ik uren op m'n rug naar de wolken staren... kon er van alles in ontdekken... soms zou ik dat nog eens willen doen maar zie je me al plat op m'n rug inde tuin liggen naar boven staren... de buren denken dan misschien dat die madame daar van nr.... ze niet allemaal meer op een rijtje heeft want het mens is toch niet meer van de jongste he en dan begint dat daar van boven zo'n beetje mank te lopen... als je dat doet als je jong bent dan ben je excentriek maar later noemen ze dat dement...
Enkele jaren geleden kwamen we op de middag terug van Turkije met het vliegtuig... prachtig weer...  de hele tijd dat we boven de wolken vlogen heb ik met m'n neus tegen het raampje geplakt naar buiten zitten kijken en genieten... met 'n beetje verbeelding kun je je dan indenken dat je over besneeuwde berghellingen vliegt... ik moet er wel bijvertellen dat ik vooraleer het vliegtuig in te stappen een pil slik om m'n zenuwen in toom te houden... en dan m'n verstand op nul zet... de allereerste keer op de vlieger was naar Yugoslavië (toen heette dat nog zo) en ik zat net achter de vleugel... toen het vliegtuig opsteeg komt er een moment dat de vleugel plooit... ik die niet wist dat dat zo hoorde verstijfde van schrik en wist amper uit te brengen : "dddie vvvleugel bbbreekt aaaf"... toen ik merkte dat er niets gebeurde had ik dringend een borrel nodig... daarna nog een... ik ben toen half teut in de luchthaven aangekomen... ach herinneringen uit m'n naïve periode... nu neem ik een pil en je hebt er geen kater van...
 

Lieve mensen dit weertje is meer voor mij... ik kom "op lijk bloem" eindelijk voel ik me weer mens en niet langer een natte uitgewrongen schotelvod... vandaag was het poetsdag en ik heb dus niets te vertellen... poetsen is nu niet bepaald een onderhoudend gespreksonderwerp... ga dan ook maar eens vroeg slapen in een heerlijk frisse slaapkamer... ik wens jullie hetzelfde... misschien dat er morgen eens iets spannends gebeurt... slaap lekker... Myette.

Zondag vandaag... nogal druk geweest... zoals elke zondag om 9 u op de golf... we trekken een kaart en de 3 azen spelen samen... de 3 heren ook enz. enz. zodat je elke keer met 2 andere medespelers staat... ik heb verschrikkelijk slecht gespeeld... er wilde maar niks lukken vandaag... maar heb me wel goed geamuseerd en dat vind ik nog altijd
belangrijker dan winnen... na de golf even naar huis en om 7 u terug op weg voor onze kaartavond met vrienden... we zijn dan met 4 koppels en spelen hoofdzakelijk om elkaar eens lekker te pesten en de pot te vullen... heb tranen gelachen... zalig... kan er weer voor enkele dagen tegen... ben nu pas thuis en kan het niet laten even de mailtjes te openen... ja ik ben hopeloos nieuwsgierig je weet maar nooit wat er in je box komt binnenwaaien... dit keer niks bijzonders... dan maar naar m'n blog gaan kijken of er nog reacties zijn binnengekomen... ja 1 van een trouwe lezeres... bedankt Michelly... je bent een vrouw naar mijn hart... zo krijg je toch het gevoel dat je niet echt alleen maar tegen de muren praat...
Ik denk dat het verstandig zou zijn nu maar naar m'n bed te trekken want morgen is het werken geblazen... nee geen werk buitenhuis... dat is verleden tijd... maar hier in huis valt er zo het een en ander te doen dat is blijven liggen met die warmte... gelukkig is het wat koeler geworden... nu nog wat regen 's nachts en klaar is kees... tot morgen lieve mensen... slaap en droom zacht... Myette

In mijn herinneringen was het vroeger altijd zonnig weer... dat zal wel niet kloppen maar het bewijst hoe je je over het algemeen meer de goede dingen herinnert... in de lagere school bij de nonnen was volledig uniform verplicht zelfs bij 40°... er werd geen stukje bloot vel getolereerd... cola en limonades kenden we niet... in een hittegolf kreeg ik van ons ma een flesje gekookt water mee waarin calichenhout was afgetrokken... en alle dagen moest de soepketel 2 verdiepingen lager naar de kelder gebracht worden want een ijskast hadden we natuurlijk niet... dat was mijn taak... god wat haatte ik dat... ons gedeelte was het laatste stuk en ik moest dan al die donkere gapende hokken voorbij lopen... wat het ook zo erg maakte was dat het lichtknopje beneden stond en dan was het zaak die trap als een haas op te stuiven met die dreigende onbestemde duisternis in je rug... brrr. brrr... ik heb er nooit iets van gezegd tegen m'n ouders want ik als oudste werd geacht dat allemaal aan te kunnen en ik was te trots om te bekennen dat ik schrik had... toen ik al getrouwd was en vaak 's avonds alleen thuis kwam omdat m'n man overwerkte liep ik nog steeds achterwaarts de trap op omdat ik dat naamloze "ding" achter mij niet vertrouwde... ik ben maar eerst van dat trauma afgeraakt toen m'n dochter geboren was... raar maar waar... ineens was het over... alhoewel ik nog steeds als ik alleen thuis ben me het best voel in een hoek met de muur achter me als rugdekking... ik heb dat nooit verteld thuis... jullie zijn de eersten... ik heb er m'n kinderen ook niet mee willen opzadelen en dat is me gelukt... flink van mij he...
Ik ga jullie verlaten voor vandaag... het manneke is juist thuisgekomen van z'in biljartavond en eist m'n aanwezigheid beneden op... aangezien ik toch niets speciaals te vertellen heb zal ik maar gehoorzamen... tot morgen beste mensen... en he... van dat trauma van mij niet verder vertellen he... dat blijft onder ons... groetjes Myette

Deze dag begon al in mineur... moest naar een begrafenis en begrafenissen en ik dat is een regelrechte ramp... het was te doen in de aula van het crematorium... de overledene was niet echt een vriendin van mij maar de vriendin van vrienden... kunnen jullie nog volgen... ik kende haar wel maar niet intiem... ze heette Irene en we zaten nog niet neer of men zette het lied "Goodnight Irene I see you in my dreams" in en bij mij kwam het water al op... dan is het zaak grote ogen open te trekken om dat water maar niet los te laten... enfin ik was nog niet opgedroogd en het was al tijd om de urne te gaan groeten... en lap daar ging ik weer... dan de laatste beproeving... de huilende echtgenoot handje geven... ojee dat was dan de laatste druppel... letterlijk en figuurlijk...
Ik heb ooit de begrafenis van een van onze beste en oudste vrienden doorstaan door tijdens de hele dienst spaanse werkwoorden en getallen op te dreunen... niet hardop natuurlijk... kwestie van niet als een drilpudding in elkaar te stuiken...
Bij een andere gelegenheid... een priester die ik nauwelijks kende... heb ik zo hard gehuild dat de omzittenden me met wantrouwende blikken begonnen te bekijken... dachten zeker dat ik zéér intiem met de man geweest was... ik geneerde me dood maar eens de sluizen opengaan is er geen houden meer aan... tiens ik begin er al van te dichten...
Het is denk ik de muziek die het 'm doet... m'n man en ik hadden het er vanmorgen nog over... hij wil perse dat ik bij zijn begrafenis alleen rock an roll laat spelen... bij rock kan ik gewoon niet stilzitten... kunnen jullie het je al voorstellen de luidkeels huilende weduwe die met haar heupen zit te wiebelen... mag er niet aan denken...
En nu het goede nieuws... het is al wat koeler geworden... er begint terug al wat meer fut in m'n body te sijpelen... heb de laatste dagen niks aan m'n blog gedaan... bleef gewoon aan m'n klavier plakken... en na elke letter je vinger moeten losrukken is erg vermoeiend... heb het dan maar opgegeven...
Daarstraks toen ik in de tuin wat aan het bijsnoeien was en de planten moed aan het inspreken begon het wat te druppelen... na exact 10 druppels was het al gedaan tot mijn groot spijt want de tuin ligt op apegapen... als dat maar goed komt... er zijn al verscheidene planten gesneuveld... verbrand... uitgedroogd... vroeger sproeiden wij alle dagen maar nu mag dat niet meer en het is ook niet meer te betalen...
Ziezo ik heb jullie weer op de hoogte gebracht van m'n wedervaren en kan ik met een gerust gemoed naar beneden... wat TV kijken... op tijd gaan slapen want morgen er vroeg uit... tot kijk en braaf zijn hoor... Myette

Vandaag was het zoals elke dinsdag golfdag... tegen 2 u bijeenkomst met de vrienden... rondje gespeeld... veel dorst... bijtanken... om 6 u koud buffet ter gelegenheid van de verjaardag van S de uitbaatster... 2 ronden gespeeld... weer veel dorst... weer bijtanken... en dat alles in een pracht van een zomerweertje... niet TE warm... fris briesje... echt een volmaakte dag... we zijn juist thuisgekomen en ben nu... na het doorkijken van m'n mailtjes... dit blog aan het bijwerken want moet jullie toch op de hoogte houden van het wel en wee van Myette... alhoewel... gezien het gebrek aan reacties... ik soms betwijfel of het wel de moeite waard is...

Heb gisteren een goeie mop gehoord en ze daarstraks aan de vrienden verteld... omdat jullie zo braaf zijn zal ik ze hier bijvoegen...

Een brunette... een roodharige en een blonde gaan het kanaal overzwemmen... verplichte zwemstijl is borstslag... na enkele uren komt de brunette aan... enkele tijd later de roodharige... vele vele uren later komt dan toch eindelijk de blonde aangepaddeld... totaal uitgeput wordt ze aan land getrokken en ze vragen haar hoe het komt dat ze zo lang onderweg was... hijgend zucht ze: "ik wil echt niet klagen hoor maar ik  heb gezien dat die 2 anderen hun armen hebben gebruikt"

Als er iemand is die ze niet snapt wil ik ze wel uitleggen maar dan tegen betaling want dat zijn dan overuren... en nu ga ik slapen want ik ben moe... heb vandaag ook m'n armen gebruikt... slaap lekker... Myette.

Een naald komt hier niet bij te pas maar heet wel... jongens toch wat was het weer warm vandaag... men zegt dat teveel inspanning met die warmte ongezond is dus... nadat ik m'n huishoudelijke plichten op een drafje had afgehaspeld... trok ik me terug in de tuin onder de bomen om zalig met een boek m'n gezondheid te verzorgen... dacht ik... want eens gezeten begonnen m'n ogen rond te dwalen en wat zagen die... treurige slaphangende plantjes die bijna verdwenen onder het onkruid... ik in tweestrijd... ofwel 'n hartaanval riskeren ofwel met een levensgroot schuldgevoel blijven zitten... want in schuldgevoelens ben ik een zeer straffe... ik heb dan maar m'n onwillige luie lijf uit die stoel getrokken en heb me op het onkruid gestort... warm werkske... ben er nog niet goed van... maar achteraf konden m'n ogen met welgevallen over m'n domein(tje) dwalen... nu morgen nog m'n huis een beurt geven en we zijn weer even gerust...
Vooraleer te gaan slapen nog even een mopke : Eva vraagt aan Adam : "Addie zie je me nog gaarne?" waarop Adam knorrig antwoordt :"Ja natuurlijk wie anders"

Goeie nacht allemaal... Myette

Lieve hemel nog eens aan toe zeg... heb het nu al warm en het is nog geen 9 u... ben vroeg opgestaan want zat met 'n strijk van hier tot Tokio en moet dat afwerken voor het te warm wordt... strijk gedaan... alles opgeruimd ook m'n echtgenoot... die is naar de dokter om zijn hoest te demonstreren... we zaten allebei met 'n pracht van 'n verkoudheid... de beste remedie is nog altijd veel slapen... drinken en zich kalm houden... enfin bij mij is het stukken beter maar... aangezien hij al liefst 4 dagen met die hoest sukkelt moet en zal hij de dokter spreken... groot alarm... we hebben alle nodige medicatie in huis... dat en wat geduld is echter teveel gevraagd zodoende...
Het ziet er weer naar uit dat het niet een van m'n beste dagen zal worden daarom werk ik nu maar even m'n blog bij want straks ben ik helemaal niet meer aan te spreken... kan echt niet tegen die tropische temperaturen... daar wordt ik chagrijnig van... hebben jullie al gemerkt zeker... dan kruip ik het liefst achterin de tuin onder de bomen met een boek en een fles water en laat me dan maar gerust sudderen in m'n eigen vet anders riskeer je een snauw... begin toch te denken dat ik wat van een kat heb... die van ons is ook niet om aan te spreken... ligt daar maar te liggen... ocharme en dan nog die pels moeten meeslepen... zelfs mijn blote vel is me teveel...
Ga nu nog maar wat ronddreutelen in huis... planten wateren want die hebben het ook kwaad... de gazon is nu al verbrand en dat na enkele dagen... vroeger werd er bij ons altijd overvloedig gesproeid maar met de huidige waterprijzen houden we ons wat in tot groot verdriet van onze planten... ik hoor ze tot hier zuchten van "vroeger was het toch beter"... ja jongens niks aan te doen we moeten met z'n allen inleveren...
Praten jullie ook met planten... ik wel... als er zo ene tussen zit die niet mee wil spreek ik hem (of haar) streng toe en meestal helpt dat... ik heb een rozenstruik staan die al jàren niks presteerde maar dan ook niks... toen m'n geduld op was heb ik hem kwaad toegesnauwd dat... als hij z'n best niet deed... er volgend jaar uitvloog... wel... het jaar daarop gaf hij me plechtig 1 roos... het was niet veel maar het is het gebaar dat telt... nu bloeit hij dat het een lust is maar als het eens wat minder gaat moet ik hem alleen maar eens kwaad aankijken en...
Ga nu verder met m'n werk... tot vanavond... kom maar eens langs een frisse pint drinken... Myette

Jaja m'n computerke was het beu genegeerd te worden en heeft me dringend tot de orde geroepen... m.a.w. ik ben terug rechtgekrabbeld... genoeg uitgeziekt... tijd om weer onder de mensen te komen... dus hier ben ik weer... heb weliswaar niets te vertellen want ben enkele dagen binnen gebleven om uit te zieken... je kent dat wel he op je slofjes door het huis keutelen om de hoogst-noodzakelijke dingen te doen... wat slapen... lezen... klein hapje eten... veel drinken tegen het uitdrogen... slapen enz. enz... aangezien m'n man het ook had zitten konden we tegen elkaar niezen en bassen... maar allez het gaat vandaag al een stuk beter... met een geldig excuus zo eens enkele dagen de luie sloddervos uithangen kan zalig zijn maar het mag niet te lang duren want hdan begint het te kriebelen...
Het was anders wreed warm vandaag... en vermits lui zweet gauw gereed is heb ik me dan ook een aap gezweet... morgen NOG warmer naar het schijnt... dat zal dan weer 'n natte dag worden voor mij...
Vermits het een nieuwsloze dag is geweest ga ik jullie niet langer vervelen met wat zinloos gewauwel en ga nog wat buiten zitten afkoelen... tot morgen... groetjes Myette.

Zo zie ik er momenteel een beetje uit... een prachtige "valling" met alle toebehoren... kop vol watten... neus vol s...  ga het kort maken want het gaat me helemaal niet goed af vandaag... heb bijna de hele dag geslapen... eet weinig... drink veel water... dus leef gezond... haha... resultaat ik voel me ellendig maar ben al 2 kilo kwijt en als dàt geen goed nieuws is... nog enkele dagen zo en ik kan me weer soepel in m'n zomer-tenuekes laten glijden... tot wederzien mensen... Myette.

Ik noem het maar zo want weet eigenlijk niet wat er nu precies aan schort... ben nl. al enkele dagen niet in m'n "telloor"... keelpijn... koppijn... ingewanden die het laten afweten... dus noem ik het maar een griepke... gisteren woensdag kwamen de kinderen eten... heb dus de hele middag in de keuken uitgebreid staan koken met een gezicht scheefgetrokken van walging want eten... bah... toen ze binnen kwamen druppelen heb ik alles op tafel gezet met de opdracht verder hun plan maar te trekken en ben naar m'n bed getrokken... zalig moment... eindelijk plat op m'n rug... heb 12 uren geronkt en voelde me vandaag al een stuk beter... de beste remedie is nog altijd vasten en slapen...
Deze namiddag met wat vrienden een terrasje gedaan met plat water en slappe thee... kan echt nog niet aan een Duvel denken... daarna een voorzichtig hapje gegeten en tot hiertoe is alles nog OK... als ik dat nu nog enkele dagen volhoud kan ik misschien weer met een brede lach op m'n weegschaal klimmen... dat is dan weer meegenomen...
Toen ik thuis kwam en m'n mailbox opentrok zaten er liefst 135 mails in... dat was even schrikken tot ik ontdekte dat het er allemaal oude waren... ergens fout gelopen... ik ben er nu door... tijd voor m'n blog... dat is ook weer gefikst dus trek ik maar weer eens naar m'n bed in de hoop dat het morgen helemaal zal overgewaaid zijn... groetjes Myette.

Eindelijk nog eens een zomerdag gehad... ben vandaag zowaar in m'n blote bloes de straat op gegaan... zalig was dat zo zonder jas of sjaal... ze beloven ons zelfs tropische temperaturen... nu voor mij hoeft dat niet direct maar ja mijn mening wordt nooit gevraagd...
Vandaag moest ik bloed laten afnemen voor controle dus zo nuchter als een pasgeboren kalf naar de dokter... nadien moest ik nog boodschappen doen... moet je maar eens proberen met lege maag naar de supermarkt... alles wat daar uitgestald staat vind je dan onweerstaanbaar... heb ik me daar op m'n bieterkes moeten bijten om m'n kar niet te overladen... enfin ik ben daar dan toch nog buitengeraakt weliswaar met zo'n lekker frans brood en een massa beleg... toen was het al bijna 12 uur en thuis aangekomen ben ik als een wolf... een uitgehongerde dan wel... op dat brood aangevallen... en ik die me nog zo had voorgenomen eens op dieet te gaan... ja die goeie voornemens schijnen bij mij niet te pakken... m'n man zegt altijd dat ik geen karakter heb... ik zal hem nog moeten gaan geloven ook...
Na ons dinsdag partijtje golf waren we dorstig geworden... ja die warmte he... en heb ik me weer eens bezondigd aan een Duvel... aangezien deze dag toch al om zeep was heb ik me als afsluiter van de avond op de chocola gestort... dat dieet zal dan voor morgen zijn...
Met dit loffelijk voornemen ga ik nu slapen en hoop dat ik het morgen niet vergeten ben...

Gisteren heb ik een berichtje geplaatst getiteld "kater"... 3x geprobeerd erop te zetten... het werd aangenomen maar toen ik ging kijken stond het er niet op... deze ochtend weer gaan kijken en het stond er ineens 3x op... daarna weer foetsie maar in de archieven staat wèl de titel... begrijpe wie het begrijpen kan... ik dacht dat het de bedoeling was als je in het archief een titel aanklikt dat je dan dat artikel te lezen krijgt... maar nee ik kan aanklikken wat ik wil ik krijg steeds alles van in het begin terug op m'n bordje... sommige blogs kan ik ook niet bereiken... ligt dat nu aan mij of aan het net... zijn er nog mensen met dat probleem of ben ik weer alleen de sukkel...
Vandaag een luie dag genomen... de vorige dagen waren nogal druk en overvloedig begoten dus m'n levertje en ik moesten wat bekomen... morgen moet ik bloed laten trekken... niks bijzonders hoor alleen controle van cholesterol en suiker en nog zo van die dinges maar ik vrees dat ik weer eens de max zal halen want heb deze week druk gezondigd... elke dag weer neem ik van die goede voornemens... geen snoep... geen vetten... maar het moest toch maar zo lekker niet zijn...
Er is niets schokkends gebeurd vandaag dus weinig te vertellen... voel me ook lui en met dat blog probleem heb ik eigenlijk niet de moed weer eens te gaan zitten sukkelen dus neem ik maar afscheid vooraleer jullie van m'n gezever in slaap vallen...
Toch nog één ding... heb Skype op m'n PC gezet en vandaag uitgetest met een vriendin en het werkt hoor... je kunt zo via het net telefoneren met allen die ook aangesloten zijn en het kost niemendal... is dat niet goed...