kunst en cultuur

Hun dochter, Marie-Rose Louise-Ghislaine d’Ennetieres  geboren te Doornik op 28 maart 1823 en gestorven te Brussel op 16 maart 1876.Het huwelijk voltrokken, in Parijs (waarvan bekendmaking werd gedaan te Houtaing-Lez-Ath op 5 juni 1842) met Octave-Charles -Louis-Guillaume, graaf d’Oultremont de Duras, geboren te Brussel op 24 september 1815, werd bezegeld met een zoon.

Adhémar-Louis- Fréderic-Ghislain, graaf d’Oultrmont-Duras, werd geboren te Brussel op 9 juli 1845. Hij was senator voor het arrondissement Ath.

Hij heeft de hoeve en landerijen en alles wat eigendom van hem was hier te Rolleghem verkocht in het jaar 1895 aan Messire Edouard en Nijs Gustave, fabrikant van fotografische platen te Kortrijk.

De Adel? Zij verliezen prestige en Macht.

Een Franse leuze 3gelijkheid voor iedereen” bracht met zich mee dat edelen hun titels en bezittingen verloren. Ook Markies Joseph Balthasar Alexandre d’Ennetiéres, heer van Rollegem en graaf van Moeskroen, Titels, tienden, renten en rechten. Met een listige streek werd er niet aan zijn bezittingen geraakt, integendeel zegt men, door de Franse bezetting en de aanhechting van ons land bij Frankrijk werd hij “Président du département de Jemappes” en ridder van  “La Légion d’Honneur”

Zou het ook zo niet kunnen dat vele mensen zoals ik bij het begin van dit overzicht zei: Het leren kennen het begrijpen en het verder zoeken, naar het verleden brengt dit met zich mee.

Hoeveel zijn er niet met een voorzetsel “van” wat in het Frans overeenkomt met “de’ zoals bv. Gustave Van Hoorebeke  welke zegt;  met hoeveel zijn ze niet  die we vandaag nog edelman noemen, welke de naam ontleend hebben van hun parochie, dorp, of heerlijkheid met bezit van wapen en naam. Zij komen werkelijk uit de grijze oudheid.

Op het einde van de middeleeuwen hebben de grote familie een lange smartelijke doodstrijd gekend, ze hebben de genadeslag gekregen door vrijmaking van de gemeenten en hebben in vernedering geboet voor vijf eeuwen van fouten en misdadige tirannie.

Zoals iedere menselijke instelling droeg de feodale adel de kiemen van de dood in zich, en haar laatste uur bepaalt. Niet tegenstaande hun ontaarding en vernedering, zijn ze fier gebleven.De herinneringen van grootheid of schaamte moest vereeuwigd blijven Niet allen werden in eer hersteld, dat is dan ook de reden dat ze zelfs tot in de laagste klasse van de bevolking terug te vinden zijn.

Men zei van de adel; “dat ze blauwbloed hadden die door de adderen stroomt.” Heden worden er blauwe ringen rond hun achterste geschilderd. (Dat komt van horen zeggen)

“ De arbeiders zijn aldus de adel, niet allemaal zo volks als de huidige adel zich voorstelt. Ze zij samengesteld voor minstens zeven tienden door parvenu’s opkomelingen(, iemand die door rijkdom omhoog gekomen is, zich daar op erg laat voorstaan, doch voortdurend blijk geeft zich de nodige beschaving niet eigen gemaakt te hebben.) burgers in de adel verheven in de periodes dat de verheffing tot de adelstand door geld en ambt niets ridderlijk meer hadden.

In de Almanach Royal vind je de adellijke namen terug van Baljuw, ontvangers, Jachtopzieners, enz…de dienaars van de primitieve adel. Deze archieven staan grotendeels open voor onderzoek. Vele burgerlieden kunnen daar door hun werkelijke voorouders de namen terugvinden.

Ten einde raad en zonder geldmiddelen heeft de adel zich op de industrie en handel geworpen aldus Gustaaf Van Hoorebeke, ze deden zaken in het groot en in het klein men beoefent een ambacht of vrije kunst, men werd arbeider; men onderscheid zich slechts van het gepeupel door een historische naam en de vage herinneringen van zijn wapen, Men kent zelfs de huwelijken beneden zijn stand niet. Er is een kruising van kasten in het oneindige. De feodale kolos is de gelijke geworden van de onadellijke, hij is vergeten wat hij was.Hij houdt van werk wat hij vroeger verachte, hij is gelukkig er zonder blozen de prijs er voor te ontvangen.

Hij was eerste “Hoogpointer” van de kastelein van Kortrijk in 1743.

Hij werd geboren te Gent, op 1 april 1718 gedoopt in de St. Michielkerk op dezelfde dag en overleed in Doornik in de parochie van O.L.Vrouw op 3 april 1758 en werd in Mouscron begraven.

Hij was gehuwd op 8 april 1739 in de kerk van O.L.Vrouw te Doornik, met Jeanne-Ernestinne-Albertinne de St. Aldegonde de Noircarmes, gedoopt te Doornik in de parochie St. Nicaise op 15 november 1719. Ze stierf in dezelfde stad op 15 februari en werd in de O.L.Vrouw kerk begraven den 18 februari 1788.

Hun oudste zoon Albert-Marie-Maximilien de vijfde markies werd geboren te Doornik op 24 maart 1740 en gedoopt in de O.L.Vrouw en hotel d’Ennetieres, in de rue St. Martin overleden op 29 januari 1759.

Het Hotel d’Ennetieres behoorde eerst aan M.Louis Crombez, jonker en burgemeester van Doornik. Hij was lid van de kamer van Volksvertegenwoordigers.

Daarna werd het eigendom van Louis Duquesne Jonker, commisaris van het arrondisement Doornik.

De vierde markies d’Ennetieres had het gekocht van Maximillien, markies de la Woestine et de Becelaere, op 29 juli 1741. (Uit het archive de Doornik diverse acten Layette van 1741.)

Zijn broer Joseph-Marie-Edouard-Baudry,  anders gezegd in de akten,Baudry-Marie-Joseph-Edouard d’Ennetieres, zesde markies met deze naam graaf de Mouscron, heer de Luinge en de Rollegem enz.. Hij werd geboren te Doornik op 8 april 1742 en gedoopt in de O.L.Vrouw kerk op 2 mei van het zelfde jaar.

Hij stierf ongehuwd in zijn kasteel de la Berlière te Hautaing_Lez Ath waar hij begraven werd op 20 oktober 1786.

Daar door kwam de zevende markies Joseph-Marie- Balthazar-Alexandre d’Ennetieres als opvolger van zijn broer, met deze naam: graaf van Mouscron, d’Hust en van het Heilig Rijk  heer de Luingne, Aelbeke en Rollegem enz..

Ook hij werd geboren te Doornik op 11 april 1743, gedoopt in de O.L.Vrouwkerk op 15 mei van hetzelfde jaar.

Hij huwde te Colemberg bij Boulogne-sur Mer, op 15 oktober 1787 met Rose-Charlotte-Anne Gabrielle de St. Aldegonde de Noircarmes, zij was geboren op 21 december 1764. Ze stierf te Doornik op 14 maart 1818 en ze werd begraven bij haar echtgenoot te Mouscron. Zij waren de laatste dame en heer de Rolleghem.

Het bezit van de hoeve en de landerijen van Rolleghem bleven bij de  achtste markies d’Ennetieres tot aan zijn dood. Hun zoon Frédéric-Joseph woonde op het kasteel van Duras in de omgeving van Luik, alwaar hij overleed op 23 juli 1875.

Hij had een dochter uit het huwelijk met Félicité-Anne-Jeanne-Ghislaine de Draeck, welke geboren wed te Gent op 9 februari 1798.

Op den ouderdom van 57 jaar, werd ze vermoordt door een dienstbode te Zomergem Oost-Vlaanderen op 21 oktober 1855.

Intussen was de familie d’Ennetieres in het bezit van het cijnsgoed de Rolleghem en de afhankelijke landgoederen. Een deftige burgerfamilie uit Doornik. Ze stamden uit het feodale tijdperk, ze zijn afkomstig van een jongere tak van de landsheren d’Ennetieres in Avelin in het land van Mélantois, kastelein van Rijsel.

Met het overlijden van ridder Robert de Anethières, de mannelijke kant van dit ras was de oude tak uitgedoofd. De belangrijkste erfgename was zijn dochter, Elisabeth.

Den Doornikse tak begint met Jakemes of Jacques Dantières , van beroep bierbrouwer, gestorven op zaterdag 30 januari 1306. Zijn jongste zoon Gerard, zet  de familie voort.

In de zesde graad vindt men een directe afstammeling van Gerard, namelijk Jerome Dennetières, pelgrim naar Jeruzalem, ridder van St. Sepulchre.

Hij werd in de adel verheven door de Duitse keizer,Charles V, het was een oude gezworene, een oud wethouder en oud soeverein en provoost van Doornik.

Op de sluitsteen van het voorportaal van de hoeve van Rollegem leest men;

Bovenaan: Obijt; rechts: 30; links; 7bre, en onderaan anno 1735.

Wat heeft dit te beduiden? Als men alle stambomen nazoekt van de d’ Ennetières  vindt men niets. Is het misschien de vermelding van de overlijdensdatum,  van markiezin Alexandrine-Françoise, geboren gravin de Basta, dHust en du Saint-Empire, welke weduwe was van Jacques-François-Hippolyte, tweede markies d’Ennetières op 14 juli 1714 had als tweede man, Albert-Michel-Joseph graaf de Franeau, baron de Gommegnies.

Het is zeker met de kleinzoon van deze dame dat de reeks van de landsheren van Rollegem moet beginnen.

Hij was eerste Hoogpointer. De “Pointeren” waren in Vlaanderen de ambtenaren belast met het opzoeken van belastbare en patent betalende personen. Deze ambtenaren waren ook zetters van belastingen en tiendeninzamelaars. Een “Hoogpointer”of “Groot pointer” was degene die bevoegd was voor een volledige Kastelein.

Engelbert-Frederic-Maximilien-Joseph d’Ennetières, vierde markies met deze naam, graaf de Mouscron, d’Hust en van het heilige Rijk, baron d’Heule en de la Berlière, heer van Luingne, Aalbeke, Rollegem, Bissegem enz..

                                     

   

                  

                         2001 John Dendievel en Lucien Bulcaen

Dit jaar waren de pioniers aan de beurt John Dendievel en Lucien Bulcaen werden in de bloemen gezet. Om 11 uur vlak voor het burgerlijk huwelijk van Rollo en Flore.

                 John en Lucien waren erbij van bij de stichting 25 jaar trouwen dienst

                                                                                                     

Francky Pattyn

De nieuwbakken Rollegemnaar , sinds enkele weken verhuisd vanuit Aalbeke welke er in juni 1982 in slaagde, de o zo gaarne voor eigen volk te winnen, 11^de grote prijs ereburgemeester Vandenberghe op zijn naam te schrijven. Hij heeft bij de juniores nu op zijn naam 5 overwinningen, 15 tweede plaatsen en nog een handvol in de eerste vijf. (Foto boek 31)

Hij doet op 3 augustus 1982 zijn overstap naar de liefhebbers.

1991 zet de Rollegemnaar een grote stap vooruit dank zij Roger De Vlaemick, hij heeft me de ogen geopend, op zijn aanraden is hij op een vastomlijnd schema beginnen trainen, en vond er van meet af aan baat bij. Dat hij Roger De Vlaemick graag had gevolgd naar TONTON TAPIS, hoefde hij niet te benadrukken.(13 juli 1991)

 

Ploegen: 1986 Robland-La-Claire-Fontaine-Biomas-Salvi-Galli (België)

                  1987 TeVe Blad-Eddy Merckx (België)

                  1988 Intral Renting-Nec-Ricoh-Merckx (België)

                  1989 Mini Flat – Isoglass (België)

                  1990 Isoglass – Garden Wood (België)

                  1991 Collstrop – Isoglass (Begië)

                  1992 Collstrop – Garden Wood – Histor (Begië)

Uitslagen: 1982 3^de in trofee van Vlaanderen Reningelst, Junioren (BEL)

                   1983 3^de in 1^ste etappe tour du Hainaut Occidental, Amateurs, Moeskroen (BEL)

                   1984 1 ste in 2^de etappe deel b Ronde van West-Vlaanderen (b) Waregem (BEL)

                   1985 1^ste in 1^ste etappe Circuit Franco-Belge, Leuze (BEL)

                   1985 3^de in 2^de etappe  deel a Circuit Franco-Belge, Bailleul (BEL) 

                   1985 1^ste in Eindklassement Ronde van West-Vlaanderen (b), Poperinge (BEL)

                   1985 1^ste in de Ronde Van Vlaanderen, U23 (BEL)

                   1986 3^de in Provinciaal Kampioenschap West-Vlaanderen, op de weg Amateurs, België (BEL)

                   1986 3^de in 2^de etappe Ronde van West-Vlaanderen (b) Bellegem (BEL)

                   1986 1^ste in 1^ste etappe Ronde van België, Amateurs,La Calamine (BEL)

                    1986 3^de in Nationaal Kampioenschap, op de weg Amateurs, België, Oostnieuwkerke (BEL)
We hebben geen foto zie:

Pattyn Franky - HOUR.BE

Op 28 juni 1706 gehuwde hij een eerste maal met Marie-Ernestine de Houchin, dochter van Charles-Claude de Houchin ridder sire en markies de Longastre, heer d’Annezin enz..en van Beatrix-Jeanne-Claire-Therese du Chastel de la Howarderie, dame en burggravin de Haubourdin et d’Emmerin.

De graaf de Petrieu en zijn echtgenote deden op 19 augustus 1706 hun plechtige intrede in Houplin, ( terug te vinden in de Mémoires de la Société d’émultion de Roubaix, 1891-1892, Roubaix 1993, in 8° tome, VII van de tweede reeks, t, XIV van de collectie p.69.)

Op 22 mei 1721 overleed zijn vrouw op het kasteel de Beaumanoir, ze werd begraven onder het koor van de kerk van Houplin-Lez-Seclin.

 Niet lang daarna hertrouwde de burggraaf de Petrieu met Marie-Charlotte monet de la Salle, Zij was de dochter van burggraaf de Beaumanoir te Houplin.

De burggraaf overleed in den ouderdom van 65 jaar op 7 oktober 1749. De dag daarna werd hij onder het koor naast zijn vrouw in de kerk van Houplin begraven.

Uit het eerste huwelijk waren er negen kinderen.

Het was Philippe-Alexandre-Alberic du Chastel, ridder, welke we rond de periode van 1776 zouden terug vinden als graaf de Petrieu, markies de Rolleghem, door de

akte van een nooddoop in de kapel van het kasteel de Beaumaroir op de 17^de van mei. Hij werd geboren op de 16 mei 1718, waar hij pas op 9 juni gedoopt werd in Houplin van dat zelfde jaar. Hij had voor peter Philippe-Alexander de Ghisstelles, markies de St. Floris. De meter was Marie-Philippe-Albericque du Chastel dame de Verquin, dochter en erfgename van de graaf de Blangerval.

In 1780, werd la Vaquerie verkocht aan Mevrouw de Hauteclocque de Wail, geboren Marie-Yolande le Caron de Canettemont. Vaqueriette was achtereenvolgens van de Mieure, tot Bois de Boyeffes, en dan tot du Chastel de Bangerval en uiteindelijk tot de Houteclocque.

In 1788 leeft Phillippe du Casthel nog, hij was opdien ogenblik nog burgemeester d’Ancoisne en werd onder de edelen van het baljuwschap van Rijsel gerekend.

Th. Leurridan. Statistique féodale, Le Melantois, tome XXIV van de bulletin de la commision historique du Nord. P.121 vermeldt in dat jaar de samenkomst voor het kiezen van de afgevaardigden bij de Generale Staten.

Hij was gehuwd in Spanje, Barcelona, met Marie-Annette, Benedictine, Liberate de Sentmanat, dochter van don Juan-Mannoël de Sentmanat en van donna Maria-Anna de Cartena.Hij stierf in 1795, zonder kinderen na te laten. Zijn vrouw leefde in de weduwenstaat te Ancoise, parochie van Houpin, (gevonden in archives de l’état te Bergen, vroeger te Doornik, Rôles de plaids, 1795.)

Kataloog van november 1903 van Libraire L. Saffroy(1^ste Pré-saint-germain, Seine, grand’rue, 73 en 27218 van deze kataloog. Tien pagina’s in folio, gedrukt in 1712.

Bij een andere herinnering  voor Joseph du Chastel de Blangerval, graaf de Petrieu en voor A.Fr. graaf de Gand en van Anne-Michelle de Varennes, tegen Marie-Jeanne, die beweert weduwe te zijn van Joseph, graaf de Blangerval, en tegen de curator (toeziener) van het kind ontsproten aan genoemde “Manessier en de graaf de Blangerval.” De verwondering is groot, de enige voornaam van Joseph aan te treffen, voor de twee broers, waarvan de jongste, die voogd is met A. Fr. graaf de Gand. In de stamboom komt hij voor met drie voornamen: Albéric-Adrien-François. De wetsdienaar die dat geschreven heeft moet zijn cliënt heel goed gekend hebben.

Zelfs de graaf de Gand met de initialen A.Fr. , naaste familie van de kinderen van de graaf de Blangerval. Zie hier de namen Michel-Maximilien, markies de Hem, gehuwd op 15 maart 1704 met Marguerite-Charlotte de Berghes-Saint-Winnoc

François-Gilbert de Gand, Kanunnik van Doornik en Jacques-Ignace de Gand.

Ze hadden ook een oom Jacques de Gand-Villain, graaf de Gand, Hij was luitenant van de grenadiers bij het regiment van de Waalse garde in 1703, daarna kolonel bij de Duitse keizerlijke dienst.Hij lied zich Albert-François-Dominique noemen.

De tweede graaf Alberic-Adrien-François-Joseph du Chastel, die zijn broer opvolgt, had met zijn eerste vrouw vier kinderen en met zijn tweede, een zoon. Volgens de familie langs vaderszijde was het een bastaard. In de middeleeuwen kwam dit veel voor zelfs in de 17^de en 18^de  eeuw, een buitenechtelijk kind dat meestal door de vader werd onderhouden, maar welke geen rechten had op een titel, troon of opvolging.

Marie-Philippine-Albericque du Chastel, gravin de Blagerval dame de Rolleghem, ze was gehuwd (met een contract) met François-Eugéne d’Assignies, procureur van Theerouanne. Het werd afgesloten op het kasteel van Werquin in Artois op 24 juli 1714. Hij was de zoon van Octave-Eugène d’Assignies, ridder, tweede markies de Wendi? Hij was gehuwd met Marie-Florence de Markais of Marquais, dame de Werquin.

Het nageslacht van dit huwelijk verbond zich aan de Tramecourt en smolt samen met het huis de Lannoy, tak van de graven d’Annepes, barons de Wasnes (te Toufflers) en d’ Espierres. Het leengoed bevindt zich op het grondgebied van Toufflers, Sailly en Templeuve-en-Pevele. Het behoorde tot het leengoed de Maufait, d’Outrewasne en du Chastelet aan de weg van Toufflers naar Doornik.Ze werden opgenomen in de “Nobilaire de Pays-bas” door de Vegiano, uitgave de Herckenrode, t.l. p.69 en in de Annuaire de la Noblesse de Belgique voor 1852, t.VI, p.208.

Deze dame had drie broers: de oudste, (overleden door te vroeg geboren) geboren op 11 juni 1697,  en werd begraven in de kerk van Houplin. De tweede, evens overleden.

En een derde ( allen ouder dan zij), maar waarvan men denkt dat de derde wel eens de zoon zou geweest zijn van Marie-Jeanne Manesier(logementsdochter) die Guillaume-François genaamd en met de titel graaf de Blangerval, Rolleghem zou opgenomen zijn op 16 oktober 1719?

Het goed gaat terug naar de jongere tak genaamd de graven de Petrieu.

Alberic-Adrien-Francois-Joseph de Chastel, ridder genaamd graaf Joseph de Petrieu, heer d’Houplin, de Beaumanoir te Houplin, de Petrieu, enz.. Hij was lid van de staten d’Artois ten gevolge van ziin bezit de la Vaquerie (Dictionnaire historique et archéologique du département du Pas de Calais, arrondissement van Saint-Pol, Arras, Sueur-Charruey, 1880 in -8°, t.2, p.363.)

Erkenning van den verdienstelijke persoon van Rollegem.

 

In 1999 heeft de Folkloreraad een nieuw initiatief in leven geroepen.

Vanaf heden zou men iemand een pluimpje, of een schouder klopje geven in de vorm van een boeketje bloemen

Het werk achter de schermen waar weinigen zicht op hebben, een klopje geven, zeggen mens doe zo voort. Ze komen maar zelden of nooit in het daglicht te staan maar het zijn keiharde werkers. Ze doen dingen in het dagelijkse leven waar niemand blijf bij stilstaan, het zijn haast schaduwen die voorbij glippen zonder dat we het zien maar het werk is verricht, niemand blijft er bij stilstaan, het zijn noeste werkers en daarom verdienen ze een bloempje. Ze staan niet op het podium, meestal hebben ze het opgebouwd of terug afgebroken. Ze zijn wat we noemen de werkers achter de scherm, mensen helpen daar waar nodig, en geloof ons, ze zijn o, zo moeilijk op een podium te krijgen.

Eenmaal dat men sterft zijn we allen helden iedereen weet wat ze waard zijn, we worden bewierookt met lof overgoten, maar bij leven. Zoek ze maar uit, dat was wat de raad ziet in een verdienstelijke persoon, en die zullen we zoeken! Een schouderklop een bedanking bij leven! En zo zal het geschieden:

 

De heer van Rolleghem stierf in 1712 Ook hij was tweemaal gehuwd geweest.

De eerste maal met zijn nicht Anne-Marie-Petronelle-Michelle de Varennes  Ze was de dochter van Michel-François de Varennes, ridder, heer de Houplin-lez- Seclin, de Beaumanoir te Houplin en Philippe-Françoise de Gand et Villain.

Bij het huwelijk waren de getuigen Michel-Maximilien de Gand; baron de Sailly-Lez-Lannoy ridder, en Lamorald le Ricque, jonker, heer de Steuvelles(Estevelles). In het achives de l’Etat-civil de Houplin, Nord,France kan men het zien in de huwelijksregisters van de parochie van Houplin waar de acte van dit huwelijk ingeschreven werd.

Wanneer zijn vrouw overleden is, ging de graaf de Blangerval een morganatisch huwelijk aan met Marie-Jeanne  Mannessier ( huwelijk met de linker hand: huwelijk van een vorstelijk persoon met iemand van lagere rang, waardoor deze en eventuele kinderen van bepaalde aan vorstelijkheid verbonden rechten verstoken blijven onder de hoge adel waren deze huwelijken vroeger niet zeldzaam.) In een rechterlijk menoire is ze gekwalificeerd als een Logementdochter.Er waren geen kinderen.

Zoals het bij de dorpelingen ging, indien men huwen wilde zocht men een meisje van het dorp. Zo was het ook in de adel. Om tot de adel als kind te kunnen behoren, moeten, beide ouders afkomstig zijn van de adel. Zowel bij dorpelingen of in de adel waren in een gezin velen kinderen: tien of twaalf, waren geen uitzonderingen. Trouwens de kerkleiders kwamen het steeds maar aanporren. Iedere paring moet minstens een kind teweeg brengen, het was niet voor niets dat in de Bijbel stond: gaat en vermenigvuldiging u.

Ook in adellijke kringen wist men dit maar al te goed. Maar dat bracht met zich mee, dat door hun mentaliteit, van binnen zijn kring te huwen, op lange termijn iedereen verwant werd met elkaar, ja zelf familie. Denk maar aan de uitdrukking: “ kozen en nichten die vrijen lichte.”

De jonge edellieden hadden het dan ook zeer moeilijk om een huwelijkspartner te vinden, die niet verwant was met hen.

Zo gebeurde het dan ook dat ze noodgedwongen met iemand van lagere stand in het huwelijk traden.

De kinderen uit dit huwelijk waren niet meer volgens de oude regel van den adel.

Zo ontstond een regel die zei; “ dat indien een van de ouders van den adel was het voldeed om toch een adellid te zijn.

Wat meebracht dat het kon inhouden dat een “Afstand van Akte” of met andere woorden, wanneer het huwelijk kinderloos bleef dan zouden de bezittingen terug gaan. Men noemde dit een “Logementdochter” met andere woorden zou dit betekenen dat iemand afstand doet van zijn of haar rechten. Een kind uit dat huwelijk kan alleen erven van de moeder. En wat als de vader minderwaardig was?

Het was Maximillien du Chastel, jonker, daarna ridder die bestempeld als heer van Rollegem en de Noyelles-lez vermelles, voor 16 juli 1611, daarna heer de Blangerval, de la Vacquerie, de la bourse-Lez Béthune, de Marconnelle, de huuse, enz… hij was officier in het Spaanse leger der Nederlanden waar hij na de dood van zijn vader de functie kreeg van gouverneur. Hij was gehuwd met Suzanne Andrea, erfgename de Lettenhove en de Pétrieu, leengoed gehouden door de la Salle de Lille, gelegen te Beelers bij Leuze.

Ze was de oudste dochter van Jérome Andrea en Isabelle de Moucheron.

De eerste opvolger Charles-François de Chastel die het adeldom van Rollegem vormde op 22 mei 1624 stierf te Gent, in de ouderdom van twintig jaar op 19 december 1637 en werd bijgezet in de St. Pieterskerk.

Zo wordt Jerome-Philippe du Chastel, jonker en tweede zoon in lijn den opvolger van zijn overleden broer.

Officier in Spaanse dienst, infanterie kapitein en kolonel in een Waals regiment voor 1661. Het jaar waar hij door Philip IV, koning van Spanje, en souverein van de Nederlanden, gouverneur, kasteelheer en groot baljuw van Audenaerde en graaf de Blangerval gemaakt werd.

Als gouverneur, kapitein en groot baljuw van Audenaerde, Jerome-Philppe du Chastel, ridder, heer blangerval, Rollegem, Annequin enz… was hij ook lid van de Oorlogsraad van zijne Katholieke Majesteit en kolonel van een Waals regiment.

De eerste graaf de Blangerval, vierde heer van Rolleghem van zijn geslacht, was tweemaal getrouwd.

De eerste maal in 1666 met Louise de Bellefouriere of Belleforiere , kanunnikes(stifdame) van Nivelles, dochter van Alexandre, graaf de Bellefouriere, baron de Sally enz… en van Anne-Catherine de Ste. Aldegonde-Noircarmes.

Ze overleed bij de geboorte van haar kind dat eveneens overleed.

Jerome-Phillippe du Chastel huwde voor de tweede maal op 18 maart 1673 met Marie-Anne-Michelle de Gand et Villain, de dochter van Jacques-Philippe, markies de Hem-Lez-Roubaic, enz.. en van Michelle-Françoise de Varennes.

Hij werd in 1685 vernoemd in een acte als “Messire Jacques-Gerosme du Chastel, ridder, graaf de Blangerval, heer de Noielles, Henquin, Pestrieu et Robertmasure.” Zijn baljuw van Petrieu was dan François le Keulx. In 1642 vertegenwoordigde Jean en François Le Keulx, leenmannen van de baronnie de Leuze.

Uit dit huwelijk waren er twee kinderen, François-Gilbert-Joseph, ook genaamd Gilbert-François-Joseph du Chastel graaf de Blangerval heer de Rolleghem en Alberic-Adrien-François du Chastel,