cafe's

“Café Au Palace “ (groot luxe-hotel  Luxueus )

 

Zo komen we op het gehucht de Kwadebrug, het huis met de kanteeltjes(tweede links) Tombroekstraat nr. 133 zaal “De Mooie Molen” en “Café Au Palace” tot aan de oorlog II, Florence Thienpont,

daarna “Berke Bezet” die later naar de “Mal Pont “ging.  Ook genaamd “Au deux Nations” Huis Christiaens draaiorgel.

En wie zou er de wielrenner Gentiel vergeten, van naast de bakkerij “’t Soentjes” Wie kent er den oude parochiaan “Berke Bezet niet was de vraag op de kwade brug in 1990 de man met

den “trekzak” den accordeonist Albert Naessens, hij kwam met kwabrugkermis de mensen nog eens zijn kunst laten horen.

“ De Casino “

 

Onze zoektocht gaat verder en we komen aan de Weimeerslaan, Tombroekstraat 105, vroeger Alois Velghe Maria Sloovers. Ook hier woonde Georges Cools getrouwd met Emma Hendriks.

Corbonné Alfons en “Natje” (Nathalie), ze waren goed gekend ze deden er aan hanengevechten. Verfaille Maria. Café “De Casino”.

Waar de haag staat was er een wegel die u leidde naar de Kadebrug.

Het café was eigendom van Vandeginste Jozef.

“De Drie Geiten”

 

“ De Drie Geiten” : de nr. 24, 26 en 28 zijn drie huisjes (welke nu toe behoord aan de schrijnwerkerij van Desmet-Barbe )(Modulon) die een zijstraatje staan, naar de herberg de Drie Geiten.

De drie Geitenhoek genaamd  

“Café Saint St-Joseph” nr. 22

 

 “St-Joseph” het huis Desmet Roger, weduwe Barbe Marie-José de nr. 22 thans het werkhuis N.V. Desmet-Barbe Modulon.(Prefabwanden Modulon)

 

“ De Tramstatie” het nr.18

 

“De Tramstatie” of het nr. 18, (nu magazijn van de schrijnwerkerij Desmet)over het algemeen de stop plaats van de tram vanaf 1902 voor een stoomtram.

In 1938: het mazoutje en enkele maanden later, de elektrische tram tot 1963 om vervangen te worden door de bus welke thans nog in gebruik.

 Marie-Louise Van Heuverbeke geboren te Otegem, en na 50 jaar achter de tapkast te staan, waarvan 25 jaar in het Vichtse in “Vrolijk België” zegt ze het leven van caféhouders definitief vaarwel.

Dat gebeurde in het gezegende jaar 1984. Haar verhaal begint dat ze met heel de familie woonde te Tombroek tot in 1926.

Toen verhuisden naar Rollegem alwaar ze de “Tramstatie exploiteerden. Voor haar was het de eerste keer achter de tapkast.

Ze vertelde dat er toen veel meer eenvoudige en schone leute werd gemaakt, terwijl de spontane reacties bij veel mensen nu achterwege gebleven is. In 1938 verhuisde ze naar Vichte.

 

“A la Fleur de Lin” (vlasbloem) nr. 16

 

 

Nr. 16” Au, Fleur de Lin” in januari 1959 werd het café uitgebaat door Huyse Diana, 24/2/1959 echtgenote van Sagaert Eric.(29/9/1936)

Op zaterdag 21februari 1959 was er den “bienvenu!” daarna haarkapper Julien. Nu een gesloten woning.

Let op het uurwerk boven het venster, zo kon men weten of de tram stipt op tijd was. Naar het schijnt is er iemand geweest die de tram heeft doen terug keren daar de tram te vroeg vertrokken was.

 

“ Marchand de Lin “ (linnenhandelaar) het nr. 14

 

Een café welke regelmatig veranderde van uitsteekberd.

Het huis waar ooit de ouders van pastoor Seynaeve (overleden te Moen) gewoond hebben. Vader was bakker en ze hielden op den hoek van de

Tombroekstraat en de Candelestraat een kruideniers winkel open. Toen ze op pensioen kwamen ze met heel wat veranderingen op het vroegere café wonen.

Later Planckaert Rik, Delporte Francoise woonde. : was “ Marchand de Lin”

Het café  bewoond door Goemaere voor 1940. Daarna Gabrielle Dejans gescheiden van Alfons Vervaecke tot 1946 welke naar Bellegem vertrok( Café 4t Hertje)

Uitsteek bert “Café Sportief” zou ook aan dit café geëigend geweest zijn

Iemand vertelde mij het volgende: een brave mens uit Dottenijs, die liefst had zijn naam niet te schrijven, kwam te vrije naar “café Sportief” in de Tombroekstraat 15 te Rollegem.

Christianne Verscheure dochter van Victor, hij had er de ganse namiddag door gebracht.

Toen de laatste verbruiker er om 23 uur weg was gegaan op 28 maart 1965, werd er in de keuken nog iets gegeten.

De deur van de herberg vloog open en ne zekere Verhelle Andre riep dat de bromfiets die voor de deur stond in brand stond.

Ook de naam “De Gouden Hond” zou niet vreemd zijn aan dit Café?

“De Leeuw van Vlaanderen”

 

De nr. 71 op de noordhoek van den Beekweg was de kloefkapperij en herberg.”In de leeuw van Vlaanderen”

Den uitbater noemde:  “Degrootte,” Gerard de patroon van deze drankgelegenheid, alom gekend als “Peutie”  op zijn dialect voegde men er de ie aan toe.

Hier werden regelmatig hanengevechten gehouden. Ook bij zijn opvolger zal dit nog het geval zijn.

In 1933 stak men van wal, zeven ambitieuzen gaven het sein, om de animatie op de kermisfeesten te bevorderen.

Wegens de troepensterkte der streekrennes opteerde men al vlug voor een profwedstrijd.

In 1937 en’38 kon men de idolen in eigen midden aan de slag zien Georges Christiaens, Medard Barbe, Oscar Pappens, Cyriel Vanoverberghe, Jeroom Defromont en Marcel Kint.

Massale volkstoeloop verhief deze organisatie tot enkele onvergetelijke kijkstukken.

Deze Veloclub met een naam als een klok “Over berg en dal” had als medestichters Jeroom Vanessche, en Emiel Derweduwen, dat zijn er nog twee van het eerste uur.

Het bestuur bestond uit zes leden. Een voorzitter en een secretaris. Drie maanden na stichting telde men al zestig aangesloten leden, uitsluitend mannen.

In 1983 bestonden ze 50 jaar, en vertelde de pionier voorzitter Jeroom; “t Was in feite niet te verwonderen dat er geen vrouwen waren de hoofdactiviteit was tot soms

vijf uur s’Morgens vergaderd in de dorpscafé. César Pappens, André Demuynck en Adolf Moerman dat waren leden die toen er 25 jaar opzitten hadden.

Hier hoorden we ook dat onze wegen in een erbarmelijke staat verkeerden.

Bij de tweede editie kwamen er achtenveertig renners aan de start, slechts twaalf aan de finish. De andere kregen een lekke band of maakten kennis met onze echte Vlaamse Kasseien.

Het waren financiële problemen die toen beletten dergelijk initiatief verder te zetten.

De Dansavonden konden niet in hun lokaal doorgaan, die waren geplant in “het Vlaamse Huis” en met dat geld en een omhaling in de gemeente kon men het niet verder rooien,

dus mindere wetstrijden maar ook kleinere.

De volgende uitbater welke we konden achterhalen was Dendievel Jozef. Dat was gedurende de oorlog jaren.

Van 1969 tot 1978, later werdt het café "De Plancke" welke werd uitgebaat door Jan Deprez en Claude Lesaffre. Ook Witte Pierrre van het opvang tehuis "de Spar" uit de Tombroekstraat heeft het open gehouden.

Daarna was het de beurt aan Diana Florin welke overleed op 8 november 2021. Dan werdt het “café Stop”, “De Rode Hond.” en de "Frequency"

Op zaterdag 4 december 1982 komt er briefje bij de mensen van Rollegem in de brievenbus met de volgende aankondiging;

Er is in Rollegem weer eentje bij en dat stemt ons blij. “De Kronkel” Tombroekstraat 71 is zijn naam weldra geniet hij een wijde faam. Het edele vocht wordt er mild getapt,

pessimisten tot optimisten opgelapt. Hongerige magen kunnen er worden gevuld van boterham en soep wordt er gesmuld.

Op zondagnamiddag is er koffie met taart, dat is de familie een uitstapje waard.

Het is er echt gezellig, in dat café van Edwig Demey- Vandecasteele De openingsuren zijn de vrijdag vanaf 19h.

De zaterdag vanaf 17 h. De zondag gans den dag.

Februari 1988 richten enkele jongeren het jeugdhuis “Den Kronkel” het zou een ontmoetingshuis moeten worden voor de jongeren tussen de 16 en 25 jaar.

Na vier jaar echter was dit ook voor bekeken. Gebrek aan medewerkers voor de ene, andere verkwisting door de voorgangers anderzijds.

Geen financiële lasten maar niet meer dragelijk Helaas door tussen komst van buren omwille van lawaai hinder zijn deuren had moeten sluiten.

Er liep nog een klacht wegens geluidsoverlast, met een gerechtelijk vervolg. Een kwaal waarmee de Rollegemse jongeren de hele tijd werden geconfronteerd.

Het begon met de folklorefeesten 1990, de mens in kwestie moet goede relaties gehad hebben om dit te kunnen verwezenlijken, enkele minuten na 22 uur kwam de politie alles netjes stilleggen.

Na een mislukt verjaardagweekend en een jammerlijk optreden van Raymond Van het Groenewoud werd de zaak opgegeven.

De inrichters en nog 7 mensen welke in het café waren moeten op 11 september 1992 voor de rechter verschijnen wat met het café?

Met oudejaarsavond van 1992 een half jaar nadat het jeugdcafé de “Kronkel” de boeken had neergelegd, werd de vrijgekomen ruimte ingenomen door een nieuw café.

Dit maal zou hij luisteren naar de naam “De Plancke”. De man werkt als zelfstandige in een bedrijf die zich toelegt op waterbehandeling.

Tijdens het weekendde wil hij pinten tappen, snacks klaarmaken en de betere Rock draaien De man in kwestie is 27 jaar en luistert naar de naam Jan Duprez.

Het café zou een rockcafé moeten worden, met drankjes en goede muziek met erbij de betere snack.

Zo kun je er ondermeer spaghetti, hamburger, croque monsieur of pizza gezellig gaan eten.

Dat was Claude Lesaffre officiële opening op zaterdag 13 november 1993.

Nu de werkplaats van een kinesitherapeut.

Tom Callens (ex mede oprichter en medewerker) (gaf ons dit bericht op 21/01/2021)

Dit werd in 2000 opgericht na overname van het intussen gesloten café De Plancke door mensen verbonden aan de Chiro van Rollegem.Het café werd helemaal gerenoveerd en ingericht met jaren zeventig invloed. De nadruk lag op een breed en kwalitatief muzikaal aanbod, en een warme ontvangst van jong maar ook oud.Het heeft ook maar enkele jaren geduurd.

 

 

 

Hier komen we aan de tramstatie

 

Rollegem Statie, nu een open pleintje, een stil pleintje, waar vroeger veel bedrijvigheid. Elk uur kon je hier een tram nemen hetzij richting Kortrijk hetzij Moeskroen.

De tramreizigers wisten steeds waar terecht wanneer de tram vertraging opliep. De stoomtram van 1902 tot 1938, het “mazoutje” enkele weken en dan elektrische van 1938 tot 1963.

De habitués en de occasionele reizigers wisten altijd waarheen als de tram vertraging opliep. Vanaf 1902 de stoomtram, in 1938: het mazoutje en enkele maanden later de elektrische tram tot in 1963.

De wachtende mensen hadden hier de keuze vanaf het klooster:

 

 

“ Au Café Belge” Wed. Vandeghinste

 

Vervolgens bij de nr. 8 nu bewoond door Jacqueline Vandeginste het café “Au Café Belge”( trapgevel).

Daar tegenover was een winkel met naam de “De Spar” Tombroekstraat nr. 57, later tehuis voor drugverslaafden.

Was de woning van meester Yserbijt,  .

“ De Casino”

 

Bakkerij en winkel Desmet, bakkerij “Stantje” Constant Desmet

Langs de overkant van de Gilde de nr. 4 het gemeentehuis nu, gebouwd in het jaar 1748, verbouwt en vergroot in 1841 de vroegere pastorie.

Dan de nieuwe pastorie nu al verbouwd tot een stuk van de kindervriend, dan het klooster.

“Au Clairon” (Klaroen of Hoorn )

 

Een overdekt gangetje naast het café leidt naar twee huisjes, vroeger drie, het derde was café “Au Clairon” (klaroen of hoorn) .Het was daar dat de toenmalige klokkenluider woonde.

Naar verluid zou ook de naam “Au Carillon.”(Beiaard) er nog geweest zijn.

De Rollegemseweg van de Rollegemsestraat tot de Marionetten

 

Het zuideinde van de Rollegemseweg noemt het klijtgat, aan den oostkant ligt de Klijtberg.

 

Het brengt veel verwarring mee daar het een tweewoonst was, eigendom van Coulembier de vader van Johan.

Het café werd uitgebaat door Jef Devos waar Elisabeth Lannaou woont.

De Reisduif

 

Vroeger was dit de Suikerij, De Suikerij is ook de naam van het gehucht.

Op zondag 13/8/1950 was er herbergkermis in café “De Reisduif”.  De uitbater van het café: Vancorsellis Arthuur, Kamiel geboren te Kortrijk op 18/8/1904 met als beroep wever.

Hij wonende in de Kortrijkstraat nr. 60.  Er was gevochten in het café maar er was geen schade aan het meubilair

Op de nr. 45- 50 café en winkel de reisduif was vroeger de suikerij. Het was een winkel van eetwaren bij Miele Vonck Vanhoutte Camiel en Lisa Decorte,

Welke haar café verlaten had ten gunste van Nabor Degroote.

De café was uitgebaad door Tuur Corsellus en daarna Germain Vantomme.

De Suikerij is tevens ook de naam van de buurt zie verder. Suikerij in de volksmond “ Sukereie “

Is een woord dat aldus het West Vlaams idioticon staat voor cichorei. Poeder van cichoreiwortels. 

“De Prins”

 

 

Aan dit wegeltje ligt het eerste huis van de straat, bekent onder de naam t’huisje van tante Bertha. Op de hoek van dit wegeltje, nr. 3, café”De Prins” “Cafes des sports” welke later “café Julien,”

de saxofonist, werd vervolgens den B.A.C. om nu een gesloten woning te zijn. 

Op 20 juni 1980 werd het café Julien omgetoverd tot een sfeervolle ruimte een nieuw kantoor voor B.A.C. Spaarkast die was ontsproten uit de K.W.B. in 1948, met als eerste kassier Marcel Delongie.

B.A.C. werd gescheiden van de rest van het werkerverbond, de gilden die men zei.

De gilde iet wat verder gelegen kan je nog altijd binnen springen als je geld hebt komen brengen of afhalen om bij John en Nelly een pintje te drinken aldus de spreker,

die ook hulde bracht aan Jozef Debels voor zijn vader. Eveneens voor Noël Leplae, Armand Lefebvre en Rita Debels

Nu was het de beurt aan Johan Baert om het nieuwe kantoor open te houden en te laten renderen.

“De Zon – De Sportwereld – De Platse “

 

Café uit 1890 “ dat ooit ook een slagerij was.

De nr. 13 is café “ De PLATSE” vroeger De Sportwereld, De Zonne, het Zonneken het latere lokaal van de kaarters club “De Voorbode”.

Het werd vroeger bewoond door Charel-Louis Stichelbout- Bauwens de ouders van Gerard Stichelbout. (vader van Regina getrouwd met Hoornaert René) 

Alsook Clara en Robert werden er geboren. De kleinkinderen van de bus uitbater Hoornaert-Stichelbout Alsook het beton bedrijf in de industriezone te Moeschroen, de firma Stichelbout.

Het was de periode dat Constant Brouckaert zijn hof kocht, er was geld nodig dus in de beekstraat verkochten ze grond voor te bauwen.

Gerard kocht een stuk bauwde een huis hield wat koeien en varkens zo als in het café gezien van zijn vader. Hij nam de kolen over van zijn vader en “boerkes” was geboren.

Daarna werd het bewoond door Vanessche Jerome, (vader van Jaak) beenhouwer (slagerij).Jerome geboren in den Segersweg in het jaar 1903 en zijn vrouw Elza welke geboren te Kortrijk

er het levenslicht zag in 1908. Zij was het die achter de tapkast stond, daar hij slager was van beroep sinds 1927.

Van daar was er een stukje in het café dat voorzien was voor de slagerij (beenhouwerij), op de foto nog de twee deuren.

Hij was een en al sport, in zijn vrije tijd, Mede stichter van de club “Over berg en dal” Hij zag niet op een kilometer om naar zijn geliefde sport te gaan kijken.

Hij reisde naar alle belangrijke wedstrijden. Zesdaagse woonde hij er 3 per winter bij. Toen zijn zoon Jacques de riempjes aanspande was hij supporter nr. 1

Hij was tevens een fervente fan van Rik I. Zijn tweede hobby was kaarten. Het was dan ook niet verwonderlijk dat de Kaartersmaatschapij “De Voorbode”

waarvan hij het 1^ste lid was en er ook voorzitter van was hem nauw aan het hart lag.

Het was in 1970 dat Jerome Vanessche, café de “Sportwereld” verliet. Hij bate er ook beenhouwerij uit en ging op wel verdiende rust.

Na hen was het de beurt aan Soens Roger Depoortere Leona. Zij verlieten de “Krielenier” En kwamen wonen op de “Sportwereld”.

Bij het 45 jarige bestaan was de ere voorzitter Demuynck Roger, voorzitter Jerome Vanessche en secretaris Gilbert Verhaeghe. Bij het jubileum viering van de kaartersmaatschapij “De Voorbode”

op 1 maart 1981 was het nog steeds café “De Sportwereld” bij Roger Soens. Na het afsterven van Roger Soens in 1983 sloot café de “Sportwereld zijn deuren en verhuisde de “Voorbode”

noodgedwongen naar den “Domino”

Met de 15^de folklorefeesten vinden we “De Platse” Bij Edwig Demey en Dominique

Daarna was het de beurt aan Jean-Paul en Astrid, we lezen: op 1 oktober 1993, 2.1/2 jaar is geen verjaardag, er word nieuw leven ingepompt door een groot muziekkaalfeest.

Betekent dit dat zij het café openhouden sinds 1990.

Van 1990 tot 1995 was het café in handen van Dirk Holvoet

In 1995 begon het “Platse –avontuur” voor Benard Bille en Marie-Anne Couckuyt. Benard was bediende bij de NMBS (laders baas en bijberoep opvuller van drankautomaten)

Marie-Anne als opvoedster in de Rollegemse Kindervriend. Beiden namen loopbaanonderbreking om deze belangrijke stap te zetten. Volgende verenigingen hadden er hun thuishaven:

De vinkenmaatschappij, meisjeszaalvoetbalploeg, wielertoeristen, Studax, motorclub “ ’t Krabje”, drie minivoetbalclubs, toneelgroep Trees, meisjesminivoetbal Diabolo’s en de folkloreraad.

In 2006 kregen Bernard en Anne-Marie de vraag, om het café over te laten wat ze aan het denken zette. Helaas bleef de overname op zich wachten, ook een tweede voorstel mislukte.

De derde keer werd de goede met Jean-Marc Bulcaen, ze hadden een goede overnemer gevonden.

“De Platse blijft wat ze is en wordt niet omgebouwd tot pakweg een tearoom of restaurant.

De verenigingen kunnen er blijven.

Op 31 mei 2008 tappen ze hun laatste vat. Na 13 jaar zetten ze er een punt achter.

Op 4 juni 2008 word het café opnieuw geopend om 16.30 uur door Jean-Marc Bulcaen

Hiermee sluiten we het hoofdstuk de plaats af, en gaan naar de Tombroekstraat,

of de straete naer Tombrouck ze werd al vermeld in 1627 en 1628, waar ze tot op heden den naam bewaard heeft, nochtans zijn postkaarten bekend met de naam “statiestraat, we komen ze nog tegen. Ze leidt naar Tombroek, die al bekent staat van 1572 “de plaetse van tobrouck”.

Op zaterdag 9 juli 1977 waren de eerste folklorefeesten, vanaf het café van Roger Soens of de “sportwereld”Folkloreambachten en in het straatje tussen café Julien en het café Soens boldershof.

We zetten onzen kroegentocht verder vanaf den oostkant van de straat, daar is een klein wegeltje dat naar den “Ketsenweg” leidt.