Wat we gezien hebben was het verleden van de gemeente.

Dit is wat het nu het heden Ons kleine dorp, met een groot hart, fijne mensen, aangenaam om er te wonen en zeker om er te vertoeven. Gezond wandelen, dat is het, wat we nu gaan doen.

We raadplegen nog even het weerbericht, dank zij onze weervoorspeller zijn we steeds goed op de hoogte van het weer!

http://users.telenet.be/lgrollegem/

Hier sluiten we nog even de ogen om in het verleden terug keren; aan de overzijde de parochiezaal met op het einde de prachtige treurbeuk die verwijst naar den hof van de pastorij. Hier was een café genaam “Au Paradijs” met een overdekte gang, die leidde naar de sacristie. Naast de parochiezaal een poort, zodanig dat hij van uit de hof naar de kerk kon. Zo zijn we gekomen aan het vertrekpunt van onze wandeling.

Op de grafsteen aan de rechterkant van de Calvarieberg staat geschreven

D. O. M.

Hier rust den Eerw. Heer

Joannes J. Rutgeerts

gebortig van Lier in Braband

pastor deeser parochie van

Rolleghem ten tijde van  30

iaeren overl. 19 8br.1801

oud 60 iearen.

R. I. P.

 Links van het calvariekruis zie je  de grafsteen met opschrift:

We doen nog de moeite om te stappen tot aan de Calvarieberg. Deze Calvarieberg, een geklasseerd werk van een tot nu toe onbekende meester is sinds mensenheugenis heel bekend

Voor 1784 werden priesters en gelovigen in de kerk begraven. Toen niet langer meer in de kerk begraven werd, baden de gelovigen de laatste gebeden bij de calvarieberg op het kerkhof.

Ten zuiden stond vroeger het standbeeld der gesneuvelden. Dat standbeeld herinnert ons aan de beide wereldoorlogen. Voor het monument had men toen de keuze tussen de afbeelding van de onbekende soldaat of het H. Hart. Rollegem koos voor het beeld van het H. Hart en het werd in de zomer van 1920 geplaatst op de hoek van de Rollegemkerkstraat en de Tombroekstraat, vlak voor het café "De Platse”. Bij de heraanleg van de dorpskom en het verwijderen van het kerkhof verhuisde het monument naar de zijkant van de kerk.

Het beeld van de kapel van O.L.Vrouw van Rollegem, mag zeker niet ontbreken bij het overzicht. Achter de kapel, het dodenhuisje, en verder het café “De Ruste”.

Een historische dag in de geschiedenis  van de parochie Rollegem.

Vrijdag 28 september werd de parochiezaal officieel overgedragen aan de stad Kortrijk.

Onderhoud, vernieuwing, gebouwen, inboedel en alle geboekte feesten, zijn van nu af aan in handen van het buurthuis. Alle kontakten en vragen gebeuren , (dit voor 27 jaar) in het buurthuis.      

Om het nog beter te illustreren hier nog een beeld, uit vervlogen tijd.

Ten noorden, stond een reek huizen, zoals op de foto te zien. Ter hoogte van de eerste auto, de ingang tot de “ kerkweg”. Gesitueerd ter hoogte van het zebrapad, Rollegemplaats nr. 1 (beenhouwerij)

Op de linkere zijde waren er drie huizen, dat was de school van Vanleynsele. Deze was afkomstig van het naburige Aalbeke. Hij had de bijnaam van “peetje Vanleynsele” Het was een soort college, een internaat.

De weg lag gepraamd tussen leven en dood.

Boeren gingen met de “Sieze” naar de kerke, soms ook gebruikt voor een doopsel om de kersverse moeder ter plaatse te brengen.

Hoeveel paartjes, zijn hier s’avonds niet blijven plakken? Om daarna gevolgd door de suite ter altaar te gaan?

Hoeveel priesters, paters, of missionarissen kwamen in stoet, voor hun ere mis?

Ken je nog het pleisteren missiebusje, dat op de toonbank van de meeste winkels stond met het sympathieke zwart kroeskopje dat “Dank U” knikte als men er een munt in stopte.

Hier werd men letterlijk en figuurlijk ten garve gedragen. Niet dat men met geen “Corbillard” of weitewagen (rouwkoets) er tussen door kon, maar het was hier niet gebruikelijk.

Hoeveel mensen hebben hier ook niet gebeden:” bid voor de ziel van……godvruchtig in den heer ontslapen op…?

De piscine, dat we hier zien afgezet met laurierboompjes, was zoals opveel plaatsen het laatste toevluchtoord vooraleer de mannen naar de kerk binnen gingen. Ze hadden in aller- haast nog iets achter de kiezen gegoten en nu nog vlug een plasje.

Vrouwen daar in tegen, hadden thuis alles achter gelaten, hoewel? Maar dat, is dan een ander verhaal.

Men ziet tussen de potten in de “blauwe schorre”, liggen, van deze schorre werd de steen gemaakt afgehouwen en bewerkt  tot de huidige “roepsteen.”

Merk ook op hoe smal de weg was.

Folklore

Het is nog effen de tijd om alles op een rij te zetten en een terugblik te geven in de geschiedenis.

De fusie waren maar pas doorgevoerd of men dacht al aan de gevolgen. Kijk maar naar wat in de omgeving van Brussel gebeurde, de rand gemeenten verdwenen in het niet.

Het waren de heren Bert Dewilde en Bert Wildeman, die met het al voor de zoveelste maal opflakkerende Davidsfonds de zaak kwam uitleggen; wilden we hebben dat Rollegem niet verdween moest men er iets doen. Het “grote Kortrijk” kwam er aan, zeven gemeenten werden er bij aangesloten, het zou het bruisende Kortrijk worden.

Met ons 847 ha. grond en 2700 en inwoners, hadden we genoeg om aan de stad toe te behoren.

Kortrijk, had zijn Sinksenfeesten, Heule, Tinnekensfeesten, Bissegem, de Leie prinses, Marke, de septemberfeesten, Bellegem, Kooigem en Rollegem moesten er nog iets aandoen!

Bellegem werd het dahliadorp, Kooigem wilde een dorpsfeest, Rollegem Folklorefeest.

Een jonge dokter, vol moet en zin voor organiseren, nam het hef in handen. Hij vormde een bestuur maar hoeveel verenigingen waren er toen niet bij betrokken!

In de loop van het jaar had iedere vereniging iets om zijn kasje wat aan te dikken!

Toneel wat voorstellingen het zij in Rollegem, of na het vernieuwen der zaal in Bellegem.

Het koor optredens, Chiro tandem feesten voor hun kamp, of voor hun lokaal, Vinken en voetbal (Ik was opzoek naar de VAR, maar men zei me dat het niet meer bestond) kortom ieder had wat aan de hand.

Het was naar aanleiding van het 675ste herdenkingsjaar van de slag der gulden sporen.

Het programma van de folklorefeesten was daardoor samengesteld uit activiteiten die de mensen op eigen initiatief hebben genomen en waarvan zij de realisatie haalbaar achten.

Het zou als eenmalige jaarlijkse topmanifestatie op Socio-cultureel gebied doorgaan te Rollegem zoals al hoger vermeld Heule, Bissegem, enz. Er werd verwezen naar de brochure zoals ze op vandaag nog word uitgegeven. Het feest is geplant voor zaterdag 9 juli 1977.

Het was een plezier te bekijken met hoeveel mensen van Rollegem, en verscheidene verenigingen men er aan meewerkten. Ik geloof dat geheel Rollegem het opnam voor hun feest en hoeveel locaties.

Het was pas na de eerste feesten, dat een vzw werd gesticht. Met als tekst; een vereniging voor en van iedere Rollegemnaar. Daarom richten ze zich tot alle inwoner van Rollegem, individuele of verenigingsverband.

De folkloreraad wil de mensen en de verenigingen van Rollegem samenbrengen tot overleg en samenwerking.

Jaarlijks zullen de folklorefeesten daartoe als middel bij uitstek worden gebruikt, want de folklorefeesten zelf zijn niet de uiteindelijke bedoeling van de folklore Raad, maar een middel om de doelstelling te bereiken.

Lees eens de statuten, en kom ons vervoegen.

Men had bewezen in 1977 dat deze uitdaging kon bevestigd worden!

Op het doksaal een orgel, bouwjaar 1908, het wordt echter niet meer bespeeld gezien zijn slechte staat.

De heiligenbeelden voor de doopvont zijn van links naar rechts: de H. Rochus bekend met de hond die de wonden likt van de Heilige. Hij is de patroonheilige van de gevangenen, apothekers en artsen, doodgravers, meubelmakers en hospitalen. Hij wordt aanroepen tegen pest, puisten, schurft, voetpijn en zweren.

De H. Antonius van Padua of ”Toontje met zijn kindje”. Hij is de beschermheilige van reizigers, bakkers en pottenbakkers, geliefden, paarden en ezels .Zijn hulp wordt ingeroepen tegen onvruchtbaarheid, koorts, pest maar vooral voor verloren voorwerpen.

De H. Donatus van Münstereifel met bliksemschicht wordt aanroepen tegen vuur blikseminslag en hagelbuien.