Het wapenschild van de stad Tienen
In het wapenschild (foto links) van de stad Tienen staan twee schapen op de achterpoten aan weerszijden van een banier met de stadskleuren (wit en blauw). Enkel de kleur wit en blauw kon in de Middeleeuwen goedkoop geproduceerd worden. De schapen leverden de wol voor de vervaardiging van het laken. Dit laken kon uitgevoerd worden en bracht rijkdom in de stad."De Tiense Straatmuzikanten" bezingen in hun lied de "Tinse Kwêêkers" dit wapenschild.
In hetzelfde lied bezingen zij ook hoe de Tienenaars aan hun spotnaam "Kwêêkers" zijn geraakt.
Langs de volgende link kunt u hun lied beluisteren.
http://detiensestraatmuzikanten.hetklikt.be/liedjes/liedjeszingen10.html
Omdat het Tiens dialect niet voor iedereen even toegankelijk is, heb ik een poging gedaan om het lied te vertalen. Ik hoop dat mijn poging gelukt is en dat jullie de inhoud van de tekst zullen begrijpen.(Tiense kwakers)
Minse vàn d'Ardènne tot àn de zieë
(Mensen van de Ardennen tot aan de zee)
laastert gélle noo ne kieë!
(luister jullie nu een keer)
De Tîenenéërs dà zén schoopekoppe,
(De Tienenaars, dat zijn schapenkoppen,)
doveur moet g' ins oan gon kloppe
(daarom moet je een aan gaan kloppen)
bé ons steidelèk woopeschild!
(bij ons stedelijke wapenschild!)
In de Slag và Woewringe
(In de slag bij Woeringen)
kwàmpe de Tîenenéërs in de geunst
(kwam de Tienenaar in de gunst)
vàn Hèrtog Jàn den Ieëste
(van hertog Jan de eerste)
dank zêê heun kraasbougsch'atterskeunst
(dank zij hun kruisboog schieterskunst)
Den Hèrtog wàs verschrikkelèk mild
(De hertog was verschrikkelijk mild)
èn gaaf ons dus dà woopeschild ...
(en jaf ons dus dit wapenschild…)
bé twieë rechtstoënde schoope ...
(met twee rechtopstaande schapen…)
Vwalla, noo koent g'oep twieë oeëre gon sloope.
(Zie hier, nu kunnen jullie op twee oren slapen.
Refrèèn
(Refrein)
Wélle zén twieë èchte Tinse Kwèèkers,
(Wij zijn twee echte kwakers)
wêê ons ni kan zîen, zeit: dà zén zèèkers!
(ons niet kan zien, zegt: dan zijn zeikers!
Mà bé e békke simpathîe
(Maar met een beetje sympathie)
komt ter vànzèlleves harmonîe...
(komt er vanzelf harmonie…)
èn saaikermànne, dà komt vàn d'industrîe.
(en suikermannen die komen van de industrie)
Mà ge vroogt oech ieëst messchins nog àf,
(Maar u vraagt zich misschien af,)
verwà noo schoope, verwà gin wolleve?
(waarom nu schepen, waarom geen wolven?)
Và ne wollef heit e schoop allieën mar de wol ...
(Van een wolf heeft een schaap alleen maar de wol…)
mà wàd ich noo vertél, dàd és mar brol ...
(maar wat ik nu vertel, dat is maar brol…)
Ge moet wieëte: an deis kànte,
(U moet weten: in deze streken,)
in de middelieëfsen têêd,
(in de middeleeuwen,
wéëre wolbedrêêven èn laakemaakers
(waren wolwevers en lakenmakers)
tààmelèk fél versprêêd ...
(tamelijk verspreid…..)
Doë moete dêê bisjkes oech doewn an pààze
(Daar moeten deze beestjes u aan doen denken)
Schoope koennen och wél blèète,
(Schapen kunnen ook wel blaten,)
mà de spotnààm "Tinse Kwèèker"
(maar de spotnaam “Tiense Kwaker”)
komt vàn 'n hiël ànder bieëst èn
(komt van een heel ander dier en)
heit te màake bé den Hêêlegen Gieëst!
(te maken met de Heilige Geest!)
Was't in Ten Poewl of in Sint Germàànus?
(was het in Ten Poel of Sint-Germanus?)
't makt nid aat wa doë vàn oan és
(het maakt niet uit, wat daar van aan is)
In îeder gevàl, bé 't Sinksefieëst loste z'heun daaf
(In ieder geval, bij het feest van Pinksteren lieten zijn een druif vrij)
- simboul vàn den Hêêlegen Gieëst –
(symbool van de Heilige Geest)
Uiver de kop và menieër pestoeër
(over het hoofd van mijnheer pastoor)
vàn oep 't daksoal tot in het koeër ...
(van op het doksaal tot in het koor…)
Ma soems gebuire ter keriuize dinge:
(maar soms gebeuren er curieuze dingen:)
dà joër koste ze gi daîfke vinge ...
(dat jaar konden zij geen duif vinden…)
De k'aster zén vràà zei: pakt 'n èng
(De vrouw van de koster zegde: neem een eend)
in den hof thaas néffe, bé ons tèng.
(in de tuin naast thuis bij onze tante.)
Het bisjke wédden ingeschaakeld
(Het beestje werd ingeschakeld)
èn 't hei mich ewa àfgekaakeld!
( en het heeft wat af gekakeld)
In den "Etoile de Belge" vàn 1880
(In de “Etoile de Belge” van 1880)
léës ich dàn nog - O God Allemachtig –
(lees ik dan ook nog - o God Almachtig -
dàt de k'aster zén vràà het hàà gevoenge –
(dat de vrouw van de koster het had gevonden)
het simboul vàn de vujrige toenge.
(het symbool van de vurige tongen)
Ze staak katoewnplaas in de fik
(Zij stak katoenpluis in brand)
èn smeit dà no beneie zonder éllentrik ...
(en smeet dat naar beneden zonder elektriciteit…)
èn mieënige vwàlle vàn ne kommujnekànt,
(hierdoor vloog de voile)
vloug zoeë fieëstelèk in brànd.
(van menig communicant in brand)
En bé dà sout simboule
(En met dit soort symbolen)
hèmme ze dus mar oepg'houve.
(hebben ze dus maar opgehouden)
Wit gélle het noo, 'zieëveréërs èn zèèkers',
(Weten jullie het nu, zeveraars en zeikers)
Tîenenéërs zén: 'Tinse Kwèèkers!!!!'
(Tienenaars zijn “Tins Kwèèkers!!!!)
