Berichten van 7 november 2010

Om het geheel verteerbaar te houden zingen "De Tiense Straatmuzikanten" weer een liedje "Jà, 't ès zoewevèèr". De zanger bezingt zijn verblijf in moeders baarmoeder.
Zoals gewoonlijk volgt hier de vertaling van de dialect tekst om alles goed te kunnen begrijpen.

Ja, het is zover.
Toen ik nog niet geboren was
zegde mijn moeder, ik krijg een kramp
Zou er iets schelen, is het zover?
Ik gaf haar de eerste stamp

Ja, het is zover
Het leven gaat opnieuw verder
Van ouders op dochter op zoon, liever als een kloon,
liever als een kloon. (= kunstmatige wijze van reproductie).

En in dat vijf sterren hotel
Zweefde ik zalig dat was het wel
Na enkele maanden was het duidelijk
Dat ik een jongen was.

Ja, het is zover
Het leven gaat opnieuw verder
Van ouders op dochter op zoon, liever als een kloon,
liever als een kloon.

Ik speelde daar met de navelstreng
Ik leerde ze kennen mijn suikertante
Zij kwam koffie drinken met een tasje taart
Ze zegde, zorg gij maar goed voor uw kindje

Dan voelde zij eens aan mijn moeders buik
En daarom kwam zij speciaal voor uit Luik
Als jonge dochter woonde zij aan de Gete
Mijn moeder vroeg haar word jij geen meter?

Ja, het is zover
Het leven gaat opnieuw verder
Van ouders op dochter op zoon, liever als een kloon,
liever als een kloon.

Ik at goed van de moederkoek
Ik had niets te kort ik speelde hem niet op
Na negen maanden, bonken in het kruis
En de moederkoek was op.

Ja, het is zover
Het leven gaat opnieuw verder
Van ouders op dochter op zoon, liever als een kloon,
liever als een kloon.

Ik nu ben ik al zestig jaar
En heb hier en daar al een grijze haar
Het leven gaat verder op dochter of zoon
En feitelijk ben ik toch een clown

Ja, het is zover
Het leven gaat opnieuw verder
Van ouders op dochter op zoon, liever als een kloon,
liever als een kloon.

Dat was goed.

Tienen en suiker zijn natuurlijk twee handen op één buik.
In bijlage een filmpje waarvoor u "Windows Media Player" op uw computer moet geïnstalleerd hebben staan.

De koeltoren, die wij hier in Tienen de SEM toren noemden, en die u nog op het filmpje zult zien, bestaat intussen niet meer. De koeling door deze koeltoren, die nodig was tijdens de bietencampagne in de herfst, is reeds jaren geleden door een andere koeltechnologie vervangen. Onze SEM toren stond er dus al jaren werkloos bij. Er was zelfs al mogelijk instortingsgevaar, vandaar dat de Suikerfabriek een paar jaar geleden besloten heeft de toren af te breken.

Door het verdwijnen van de typisch gevormde SEM toren is de skyline van Tienen wel wat armer geworden. Doch niet getreurd onze twee oude wachters, de stoere Sint-Germanus toren en de slanke Onze-Lieve-Vrouw-ten Poel toren staan er nog steeds om u te begroeten als u Tienen zult binnenrijden.

Even traditioneel is de contradictie tussen de regering van Maria-Theresia en die van haar zoon Jozef II (1780-1789), waarbij het onder de keizerin verzette hervormingswerk vaak onderschat wordt. Na de dood van haar echtgenoot in 1765 benoemde Maria-Theresia haar oudste zoon Jozef tot keizer-mederegent.  Omdat zijzelf de touwtjes strak in handen hield en hij stond te trappelen om verdere vernieuwing door te voeren, leidde dit meermaals tot onenigheid tussen moeder en zoon. Toen Jozef II de macht volledig in handen kreeg, voerde hij zeer tegen de zin van zijn ministers en raadslieden, een aantal verregaande hervormingen door. Als volwaardig verlichtdespoot voerde hij het geluk en welzijn van zijn onderdanen in zijn vaandel, zonder echter het spijzen van de staatskas en de daarmee gepaard gaande gebiedsuitbreiding uit het oog te verliezen. Hierdoor moest hij een aantal maatregelen treffen die niet steeds in goede aarde vielen. Deze politiek was ook in Tienen voelbaar. Het edict op de afschaffing van de ‘onnutte kloosters’ van 17 maart 1783 en het decreet op de begraafplaatsen van 24 juni 1784, met het expliciete verbod om nog langer in het centrum van de stad te begraven, hadden de meest verstrekkende gevolgen. Toch was Jozef II een zeer gedreven bestuurder die oprecht begaan was met het lot van zijn onderdanen en zich intens informeerde over wat er in zijn erflanden en de rest van Europa leefde. In 1781 bezocht hij de Nederlanden om zich ter plaatse van de situatie te vergewissen. Op 21 juli bracht hij een bliksembezoek aan Tienen, waar hij In het hotel ‘het Groot Hert’ (foto links) op een ongedwongen wijze de magistraat te woord stond. Het bezoek nam niet meer dan twee uur in beslag, maar was voldoende om de Tiense gezagsvoerders van de positieve instelling van de vorst te overtuigen. Zijn bewind zou echter een andere indruk nalaten .

Ook in de 18de eeuw beïnvloedden internationale conflicten het plaatselijke politieke leven. Toen Maria-Theresia (1740-1780) (foto links) in 1740 haar vader Karel VI opvolgde, kreeg zij af te rekenen met een coalitie van Europese vorsten die haar de opvolging betwistten. Dit resulteerde in de Oostenrijkse Successieoorlog. Met de steun van Engeland en van haar Hongaarse onderdanen wist zij de schade te beperken en de macht te behouden. In 1745 liet zij haar man Frans I tot keizer verkiezen, waardoor zij keizerin werd. Na de Zevenjarige Oorlog (1756-1763), waarin de vorstin met de hulp van haar vroegere vijand Frankrijk verloren gebieden probeerde te recupereren, legde zij zich voornamelijk toe op de politieke en bestuurlijke organisatie van haar erflanden. Zij verbeterde het rechtswezen en het onderwijssysteem en beknotte de autonomie van de kerk en het gezag van Rome. Traditioneel wordt de aanvang van de regeringsperiode van Maria-Theresia gezien als een periode van voorspoed en economische herleving. Toch was niet alles rozengeur en maneschijn. De frequente inkwartiering van eigen en vreemde troepen dwongen de overheid tot onpopulaire maatregelen die de lasten op de inwoners verzwaarden en tevens de kiemen legden voor een nieuwe opstand.