Snuffelen

On the Rocks

Iets te koud het water vandaag, een laagje ijs bedekte de amfibiepoel.

Te dun om ons te kunnen dragen, ons instinct zegt dan, “afblijven jongens”

Dus geen extra zwembeurt zoals gisteren.

We mochten ook niet los wegens enkele eenden langs de vijver en de nabijheid van de  E34 snelweg.

Te gevaarlijk die combinatie was de mening van de baas. Wij zagen de schrik al in zijn ogen, wij beiden achter de eenden aan en dan plat gereden worden door een Poolse of Letse truck.

Want als we eenden hebben gezien dan telt een ander instinct…

Foto met familieleden

Elk jaar weer een feest die clubmatch van de Drentenvereniging, op de onderstaande foto sta ik tussen mijn moeder Freya met baasje Ghislaine, dan sta ik met ’t baasje in het midden en rechts staat Johan met mijn zus Ella.

Als we er met de baasjes op uit trekken is het altijd feest maar op de clubmatch treffen we zoveel rasgenoten dat het toch wel héél speciaal is.

Belle

Mooi weertje vandaag

Flink stapweertje was het vandaag, wel een beetje koude oostenwind maar met onze pelsen jas geen enkel probleem die wind.

We zijn zelfs op ons achterste in de amfibievijver gaan zitten…dat leverde van de baas de commentaar op in de zin van “seffens hebben jullie een kou op je blaas”

Koud was het water wel maar een kou vatten ?

Ken je ons nu nog niet langer baas ? Wij zijn Drentsche Patrijshonden en da’s nog wat anders dan dat warm ingeduffeld, op twee benen lopend zoogdier mét pet aan de rand van de vijver.

Na de duik eens goed schudden, met wéér commentaar dat we best wat verderop konden gaan staan, hebben we de rest van de ronde afgemaakt. Héérlijk, met een natte kont door het struikgewas crossen.

Ons Belle kan ‘k wel niet meer volgen met haar jeugdig ongeduld en enthousiasme maar de baas staat nog steeds versteld van mijn prestaties.

Volgende dinsdag zal ’t weer wat minder zijn. Ik heb de baas en ’t vrouwke  onder elkaar horen konkelfoezen. ’t Was zoiets van “bellen naar Dr. Nelly” en van “spuiten voor ’t buitenland”

Dat laatste is de jaarlijks weerkerende miserie, waar ik toch zeker, een  hartsgrondige hekel aan heb.

Mijn 4 schijfremmen zullen weer uit volle kracht moeten dienen, waarschijnlijk ook nu weer tevergeefs en zijn wij weer de dupe van die mannen in Brussel met hun wetten en regeltjes.

Aan de andere kant ga ik dan weer graag naar Dr. Nelly omdat mijn dieetkuur ten einde is op dinsdag. Als ik dan onder de 32 kg weeg krijg ‘k weer schouderklopjes en knuffels van de bazen en de dierenarts.

Daar ben ik dan ook weer niet ongevoelig voor (‘k heb eigenlijk maar een klein hartje) want ’t is best wel een lieve ondanks haar spuiten.

Terug naar de titel van mijn schrijfsel. Sabine van ’t VRT weer zegt dat het morgen ook nog mooi, koud weer zal zijn. We hopen dat de baas dezelfde wandeling morgen nog eens overdoet !

Bas

Wat onze voorkeuren zijn.

Jachthonden en wij Drentsche Patrijshonden speciaal, houden ervan van ons eens goed te kunnen uitleven in de natuur.

Met uitleven bedoelen we dan rennen om te rennen, het struikgewas uitkammen, een struise wandeling met de bazen en dan hopen dat er een vijver in de buurt is voor een flinke plons.

Na dat uitleven hoort er een flinke dut bij, daar kan al eens een luid gesnurk bijkomen.

Wij hebben beiden het geluk dat de baasjes destijds een woonplaats hebben gevonden waar bos en heide vlakbij te vinden zijn. De “Lilse Bergen” in Gierle en het “Grotenhoutbos” in Vosselaar zijn voor ons vertrouwd terrein.

Op de site van Dogs on the Block kan je ons beiden vinden. http://www.dogsontheblock.be/ bij wandeling Lilse Bergen en Grotenhoutbos.

Autorijden gaat is voor Bas een belevenis waar ‘m altijd voor te vinden is, voor Belle iets minder, zij durft wel eens ziek te worden. Snelwegen geen probleem maar ronde punten en verkeerslichten brengen haar maag in de war.

Ook de momenten dat er een clubgebeuren op de agenda staat zijn voor ons topdagen, de clubmatch en de strandwandelingen zijn feestdagen. Wij ontmoeten er dan Belle’s moeder Freya en zus Ella en tal van andere Drenten waar het goed mee ravotten is.

Op de terugweg naar huis is het dan gewoonlijk héél kalm op de achterbank van de auto.

Tot wanhoop van ’t vrouwtje durven wij ons wel eens héél smerig maken, ons Belle is daar een specialist in. Zij rolt zich in alles waar de bazen een omweg voor maken. ’t Baasje zegt dat Belle’s motto is “hoe vettiger, hoe prettiger” en “hoe harder ’t stinkt, hoe liever zij het heeft”.

De baas heeft eens gelezen dat dit alles te maken heeft met jachtinstinct, als de jachthond de geur van de prooi aanneemt (mest e.d.) de honden met de wind mee kunnen jagen.

Belle, met haar jeugdig jachtinstinct is dan op die twee jaren al meer de badkuip gepasseerd dan Bas in 14 jaar !

Verder houden we er van de bazen te plezieren “the will to please” is bij Drenten geen loos begrip, werken wil zeggen lopen, voorstaan op wild, apporteren, hoe meer hoe liever…

’s Avonds zijn we dan weer de liefste honden ter wereld als we ons bij de baasjes kunnen nestelen.

Als de konijnen en bosduiven die ons pad gepasseerd zijn in de namiddag ons dan zo zouden bezig zien lagen ze krom van ’t lachen en ongeloof.