Psychologie vs Rechten…

Een jonge kerel vraagt aan een meisje in de universiteitsbibliotheek :

"Stoort het als ik naast jou kom zitten ?"

Het meisje antwoordt met luide stem : "IK WIL HELEMAAL NIET DE NACHT MET JE DOORBRENGEN !
Alle studenten in de bibliotheek beginnen de kerel, die zich erg gegeneerd toont, aan te staren.

Na enkele minuten staat het meisje op en wandelt rustig langs de tafel waar de jongen intussen heeft plaats genomen en zegt :"Ik studeer psychologie en ik weet hoe mannen denken. Ik ga er van uit dat je er erg mee verveeld zat, nietwaar ?"
Daarop antwoordt de jongen met luide stem : "500 EURO VOOR 1 NACHT ? DAT IS VEEL TE VEEL !".

Iedereen in de bibliotheek staart in shock naar het meisje. Daarop fluistert de jongen in haar oor : "Ik studeer rechten. Ik weet hoe ik iemand zich schuldig moet doen voelen ..."

J.V.H.

De puppenkrant 31-01-2013

Wat gaat het jaar weer snel in puppenland… 31 Januari staat hier bovenaan de puppenkrant en dus is januari 2013 ook verleden tijd.

We hadden veel kattenkwaad te melden, we konden goed lachen met de Drentenfratsen. We hadden bakken sneeuw over ons en een overvolle lappenmand bij baasjes en Drentjes.

Meestal waren er artikelen genoeg voor de krant, soms niet, en dan moesten wij de krant volschrijven, omdat er ten velde weer eens niets gebeurd was.

Dat laatste “niets gebeurd” komt hier in de roedel nooit voor. Er is altijd wel één van de vier exemplaren Drent die hier rondlopen die voor enige sensatie of calamiteiten zorgen…

Zoals ook nu weer… moeder en dochter Hera en Lucy betwisten op dit moment een strijd over het alleenrecht, om op het namaakvachtje dat normaal voor hen voor de kachel ligt te mogen liggen.

Dat gaat dan gepaard met (speels) grommen naar mekaar, en zich groot maken door rechtop, op de achterpoten, de andere te intimideren. Mooi om te zien en zolang ze in huis niets omverlopen of stoten gedogen de baasjes hun activiteiten….

Met Belle, die zich zondag bezeerd had , wij dachten aan hernia, blijkt alles terug in orde te zijn. Die moeten we ook alweer intomen en haar terecht wijzen omdat ze nog altijd aan de pillen en de Metacam is…

Belle & co

Toch nog mooi…

Wat zich deze morgen aankondigde als “blijf maar liggen, ’t is te guur buiten” is uiteindelijk nog erg mooi geworden. Zo mooi dat het baasje er drie wandelingen aan over gehouden heeft.

Hij is begonnen met Belle die over haar pijn in haar heupen/poot heen is blijkbaar. Waarom die “blijkbaar” zal de aandachtige lezer zich afvragen ? Het is inderdaad zo dat Belle zich een ganse dag gedijsd houdt en dan, vanaf het moment dat ’t baasje zijn jas aantrekt en een leiband neemt, die rustige Belle verandert in een wilde furie die weg wil, en wel zo snel mogelijk. Ze poogt dan met alle kracht die ze in zich heeft (en dat is nogal wat PK) de baas door het bos te sleuren. Die “blijkbaar” is hier dus meer dan terecht !

Dan was het de beurt aan Lucy. Nog zo’n trekker-trek geval. Als we die meenemen naar zo’n trekker-trek wedstrijd voor tractoren gaan er veel landbouwers hun trekker van de hand doen en inwisselen voor een gezond Drententeefje !

Als we dan de volgende wandeling met Hera en Heros samen doen is dat een verademing. Die twee lopen tot het einde van de lijn. Gewone leiband, rollijn of jachtlijn, aan het eind trekken die twee nog amper. Die twee krijgen dan nogal eens een rondje groter of andere wandeling dan de gewone door bos en weide.

En dan wacht voor de baas ’s avonds weer een ontgoocheling… Hij denkt dan dat ‘m een heel grote wandeling heeft gemaakt en dat ‘m daar kilo’s van gaa kwijtspelen… Dat eerste van die grote wandeling is wel waar, maar dat vertaalt zich nog steeds niet in een lager gewicht tot nu toe…

Belle & co

Opgepast voor gauwdieven…

Het schijnt overal in het land te gebeuren op parkings van Aldi.

Het werkt als volgt: twee meiden van begin twintig (vermoedelijk uit Oost-Europa) spreken je hulpeloos kijkend aan op het moment dat je de
boodschappen aan het inladen bent. Ze hebben hele strakke T-shirts aan en je kan goed zien wat er in zit!!!!!
Met een erg zielig, maar toch wel geloofwaardig verhaal bedelen ze om een lift naar een plaats in de buurt.

Eenmaal achterin gestapt, beginnen de dames elkaar te betasten, waarbij

ze er goed voor zorgen dat je dat kunt zien via je

binnenspiegel.
Daarna klimt een naar de voorstoel en heeft seks met jou.
Ondertussen merk je niet dat de ander je portefeuille of portemonnee jat .

Die van mij is afgelopen maandag gestolen.

En dinsdag en donderdag ook al.

Vrijdag zelfs twee keer !!!
Woensdag kon ik helaas niet gaan...

L.M.

Let wel, dit verhaal/mop is niet autobiografisch, het is getekend  L.M.

De puppenkrant 30-01-2013

Wat een trieste dag gisteren… hoewel het maar éénmaal geregend heeft, viel die bui tussen 08u00 en 23u00. Het baasje wilde wel een wandeling gaan maken maar heeft er dan toch maar van afgezien toen hij merkte dat enkel de bovenlaag van de pad ontdooid was. De herinnering  aan vorig jaar toen hij in soortgelijke omstandigheden door Heros en Hera op z’n achterste door een plas dooiwater is gesleurd, is nog te levendig.

Maar de avond bracht nog soelaas. Na een telefoontje is ons baasje na 8 uur nog vertrokken en bij thuiskomst had hij een grote bak  herten en everzwijn vlees bij voor ons.

Daar gaat hij morgen nog werk aan hebben vooraleer dat allemaal in de diepvries of in steriliseerbokalen is beland .

Op dit moment zit de baas door zijn voorraad kippenvlees en zijn we in de “wildweken” beland. Nu zijn we daar niet echt rouwig om, want zegt het gezegde niet “verandering van spijs doet eten ?”

In Oostrozebeke gaan ze waarschijnlijk een gepeperde waterrekening krijg dit jaar. Louis heeft de waterkraan open kunnen draaien. Maar dat laten we Louis’ zijn vrouwtje zelf vertellen…

Belle & co

Louis en de waterhistorie…

Dag Jan,

Hier de nieuwsflash voor West-Vlaanderen van de plaatselijke reporter.

Los van het vele dooiwater gisteren, hadden wij een heel hoge concentratie van water ter hoogte van onzen bouw. Heel toevallig was de enige aanwezige onze Louis.

Na een aantal dagen bench overdag (door de vorst), was hij gisteren weer op vrije voeten aan ‘den overkant’*. Hij was dan ook door het dolle heen.

Zo dol dat toen we thuiskwamen, we toch een paar bottekes nodig hadden om zijn residentie te betreden…

Met de vorst had Steven een deken rond het buitenkraantje gedraaid om het niet te laten bevriezen. Dat buitenkraantje zit in de tussenbouw waar Louis overdag verblijft.

Als een echte Drent en goede huisvader, redeneerde Louis dat een dekentje niet aan de muur moet hangen en heeft dit dan ook vakkundig van de muur verwijderd, dat en nog iets meer. Hij is er dus in geslaagd om de kraan open te zetten waardoor het water dus uren moet hebben gestroomd. Een privézwembad dus. Gelukkig voor hem is het daar nog niet gevloerd en loopt het scheef. Bovendien staat zijn hok (toevallig) op het hoogste punt. Zodoende heeft hij gedurende een hele dag het gevoel gehad van ‘een stekje aan het water’.

Met vriendelijke groeten,

Ilse Mortier

*nvdr: de familie is aan de overkant van de straat van waar ze nu wonen een nieuwe woning aan het bouwen.

Op restaurant…

Een koppel gaat uitgebreid dineren.
Bij het aperitief valt het de man op dat alle obers een lepel in hun borstzak dragen.
Hij vraagt hun ober waarom dat is.
De ober antwoordt: "Wel, dat zit zo meneer. Een deskundige heeft, in opdracht van het management,

een studie verricht naar de mogelijkheden om efficiënter werken.
De deskundige heeft vastgesteld dat ongeveer 70% van wat valt, de lepel is.
Wij moeten die dan oprapen, een andere gaan halen en dat betekent heen en weer geloop naar de bestekkast".

Terwijl hij dat vertelt klettert er achter hem een lepel tegen de grond.
De ober draait zich om, raapt de lepel op en legt vlot de lepel die hij in zijn borstzakje heeft bij de gast op tafel.
"Ziet u? Zo besparen wij ongeveer 2 mandagen per maand en kunnen we dus onze klanten beter bedienen".
"Oh", zegt de man, onder de indruk van zoveel vernuft "dat is slim bedacht!".
Na een tijdje valt het de man op dat alle obers ook een koordje om hun nek hebben hangen.
Hij spreekt hun ober aan en vraagt waarvoor dat koordje dient.
Wel, dat zal ik u vertellen meneer, diezelfde deskundige heeft vastgesteld dat wij obers toch wel gemiddeld 2x per avond naar het toilet moeten om te plassen.

Dan moeten wij euh, u weet wel, ons ding uit onze broek halen en daarna onze handen wassen, dat kost tijd.
Dus heeft die deskundige dat koordje bedacht en als we dan daar aan trekken, komt onze euh, u weet wel, uit de broek en hoeven we hem niet aan te raken.
Dus ook niet onze handen te wassen en dat bespaart weer zo’n 3 mandagen per maand".
De cliënt zit perplex over zoveel vindingrijkheid en is even in gedachten.
Dan vraagt hij: "Ja maar, hoe doet u de, euh, u weet wel, weer ín de broek?".
De ober buigt voorover en zegt op vertrouwelijke toon:
"Hoe mijn collega’s het doen weet ik niet maar ik gebruik de lepel".

L.M.

De puppenkrant 29-01-2013

Het was weer “kaartjesdag” zondag. Het is bij ons de gewoonte dat elke pup van het laatste nestje elke zevenentwintigste van de maand,op die dag zijn ze geboren een “Jacqui Lawson virtueel kaartje” in de mailbox krijgen. Zondag was het de achtste maal dat we zo’n kaartje stuurden aan Lando, Lobke, Lili-lou, Lana, Louis, Libre, Loek, Lowie, Liv, Lesco, Lennaert en zelfs onze eigen Lucy. Die laatste krijgt dat kaartje hoofdzakelijk om ons hoofdbestuur de gelegenheid te geven de goeie gang van zaken in ’t oog te houden.

Dat het telkens weer in goede aarde valt blijkt dan weer uit de reacties die we dan nadien in onze mailbox vinden.

Dit was het kaartje wat we ditmaal stuurden…

http://www.jacquielawson.com/preview.asp?cont=1&hdn=5&mpv=3346762&path=98301

Van Lennaert kregen we dan twee foto’s, genomen op 27-01 samen met vader Cartouche.

Hier het berichtje van Louis & co

Dag Jan en Co,

Bedankt voor het kaartje.
Een hond kan hem geen betere peter en meter bedenken dan jullie(dat zijn jullie toch een beetje voor alle puppies die jullie de wijde wereld insturen)

Bo heeft vandaag zijn eerste spreekbeurt en die gaat natuurlijk over Louis. Hoe kan het ook anders. Daarbij wordt niet zoveel over Louis gezegd maar wel over de weg die wij hebben afgelegd om een hondenras te kiezen, een nest te vinden en hoe blij we zijn met dat nest dat we gevonden hebben. Bij deze kan ik bevestigen dat wij het nest met het gouden ei(12 gouden eieren) gevonden hebben.
Stan heeft daarbij nog een powerpointpresentatie gemaakt waar je U mag tegen zeggen. Ik stuur ze wel eens door.
Ondertussen zit ik te duimen dat hij het heel goed doet.

Groetjes

Ilse en Co

PS: heb gelezen dat er plaats is gemaakt in de lappenmand. Veel beterschap en rust maar een beetje want als ik denk aan hoe Louis trekt, kan ik me al levendig voorstellen hoe rustig jouw wandeling is als de trekpaardjes beginnen.

Actuele Gezondheidsbulletins

Na de minder fraaie berichten van deze morgen in de puppenkrant kunnen we zeggen dat de toestand van Belle inde goede richting evolueert.

Nelly was deze morgen terug hier voor Belle en is er haast van overtuigd dat Belle zich heeft gekwetst aan de rechterachterpoot. Wat de oorzaak juist is geweest is niet zo heel duidelijk, een verzwikking, een overbelasting, hernia ?

Wij hebben een voorschrift voor pillen gekregen en ’s morgens mag ze een normale dosis Metacam hebben.

Bij de apotheek heeft het baasje toch ook weer rare ogen getrokken. De apothekeres van dienst, (’t baasje en zij begroeten elkaar telkens met “hé maat”) Merkte dus dadelijk dat het een voorschrift van een dierenarts was maar het wel een mensenvoorschrift was.

En dan beginnen de “problemen” dan moeten ze weten wie de patiënt is want het geneesmiddel moet steeds traceerbaar blijven. ’t Baasje mag die pillen dus niet doorgeven aan den eerste de beste koereur die ze gaat gebruiken om de tour de France mee gaat winnen.

Als die wielrenner er goed mee rijdt is dat een wonder en mirakel waar ze in Lourdes verlegen van worden. De apothekeres vertelde dat ons baasje de patiënt (ons Belle) moest verwittigen dat het gevaarlijk zou zijn moets de patiënt met de auto gaan rijden ! ! ! Ons Belle aan het stuur van de Masjebashi of de Citroen Drentmobiel, stel je voor, dan mag je daar niet mee lachen want dat is bloedernstig !

Met het baasje gaat het ook beter maar dan zonder chemische brol van bij de apotheek. Die heeft zich net zo rustig gehouden als Belle, alleen heeft ’t baasje niet gans de dag liggen slapen op het tapijt tussen  zetel en salontafel met af en toe een bezoek aan Belle’s bench.

Belle & co (vandaag vooral de co)

De puppenkrant 28-01-2013

Ons baasje had het hier gisteren over de lappenmand waarin we Carine, Steven en Nico konden vinden. Awel, die drie mogen opschuiven, er komen nog twee fraaie exemplaren het clubje vervoegen. Alleszins toch tijdelijk.

Gisterenavond is Nelly nog hier geweest voor Belle. Die heeft met uitzondering van een heel rustig klein blokje rond,  geen of weinig beweging genomen. Nelly vermoed een hernia in Belle’s nek. Dus kerels en dames in de lappenmand maak maar plaats want ook baas Jan heeft een kwaaie nacht gehad. Die is gisteren in een door de sneeuw onzichtbare konijnenpijp gestapt met een pijnscheut door zijn rug. De ganse dag heeft hij zich sterk gehouden en ook nog de drie dagelijkse hondenwandelingen gemaakt. Maar vannacht heeft ‘m slecht geslapen van de rugpijn.

Wat gaat het worden, Nelly komt in elk geval terug om de toestand van Belle na te kijken en gaat het baasje ook naar de dokter deze voormiddag voor een “tube warm zalf ” ?

We houden jullie op de hoogte zoals altijd…

Belle & co

Lobkes belevenissen van de laatste dagen

Dit bericht is een dag oud en waar “morgen” staat of “vandaag” dien je “gisteren” te lezen… Te moeilijk ? geef maar een signaaltje dan krijg je er een tekeningetje gratis bij.

Lieve mams,

Heeft het bij jullie ook zo hard gesneeuwd? Hier wel, en ik heb er heerlijk in gerend vandaag. Volgens m’n vrouwtje zal het voorlopig wel de laatste keer zijn geweest, jammer hoor! Ze zei ook nog dat ik binnenkort wel weer een moddermonster zal zijn na het wandelen. Nou ja, vandaag heb ik er in ieder geval nog van genoten!

Morgen (vandaag) zijn we alweer 10 maanden. Het is te merken, zeggen ze hier. De oren werken steeds minder, en ik zoek steeds meer avontuur op. Deze week heb ik m’n baasje nog even een hartinfarct bezorgd toen hij lekker ‘’ontspannen’’ met mij liep te wandelen, hihihihi……….. Ik heb hem verrast door een sprint te nemen, en whoppa over een schapenhek te springen, door de schapenwei te rennen en whoppa over het volgende hek te springen de weg op…………….. De schapen waren er niet hoor, daar waren ze hier wel blij om, en ook dat er geen auto’s aankwamen! ‘’Dat heeft Siebe nog nooit gedaan’’, zei m’n vrouwtje. Ja, nou, én???? Ik heet geen Siebe, tóch??

Kusjes weer van je lieve Lobke!

Glibberig…

Glibberig, dat is wel het minste dat je er van kan zeggen, van de wegen en paden vandaag. Spekglad zou misschien nog beter zijn maar we zijn niet onderuit gegaan, en dat is zowat het belangrijkste vandaag.

Je staat er van versteld hoe snel de dooi zijn werk heeft gedaan. Een beetje regen viel er af en toe deze morgen en we moeten zeggen, de zon kon het niet sneller laten dooien.

Op geen tijd was het wegdek in onze straat sneeuw en ijsvrij. De oprit voor het huis waarvan één helft was geruimd, was tegen de middag volledig sneeuwvrij, zonder het gebruik van zout of van de zon.

Maar de jachttraining van Lucy was niet zo’n succes, de paden in het bos waren gewoon verraderlijk glad met sneeuw met ijs eronder.

In de weide heeft het baasje zich flink pijn gedaan toen hij in een onder de sneeuw verborgen konijnenpijp trapte en er zo’n twintig centimeter diep inzakte. Niet goed voor de rug, bijna kon hij bij in de lappenmand gaan liggen, samen met Carine, Nico en Steven.

De helft van de les hebben we dan binnen doorgebracht met theorie over het apporteren. Die kunnen we terug vinden in het boek “de drie apporten” die we ons vorig jaar aanschaften.

Vandaag was het boek van Johan Kraay “veelzijdig naar de top” binnen gekomen en konden wij het in ontvangst nemen. Daar gaan dan enkele uren PC werk voor moeten opgeofferd worden om dat te lezen en door te nemen !

Volgende week geen jachttraining meldde de trainer. Die gaat volgend weekend  zelf op jacht… en wij oefenen inmiddels de apporten met Lucy. Ook Hera gaat nog eens een herhalingslesje krijgen nu haar cursus bij Jac Orion is afgelopen en we daar nog moeten wachten tot het voorjaar vooraleer we daar terug aan de slag kunnen !

Belle & co

Ja watte…

Ik zei tegen mijn maat " Kijk eens naar die twee ouwe venten aan de andere kant van de bar"

"Zo zien wij er over 10 jaar ook uit ".

Hij keek me aan en zei, "Dat is 'n spiegel... onnozelaar "

L.K.

De puppenkrant 27-01-2013

De lappenmand is nog steeds niet leeg bij de drenteneigenaars. Nico sukkelt nog steeds met zijn rug, Carine van onze Harko in Oostkamp loopt nog steeds mank na een “aanvaring” met een Tollerke op het strand eind december. Steven zal ook nog wel even “bezig zijn met zijn afgescheurde Achillespees…

En dan zegt ons baasje dat hij zoveel mogelijk van huis weg is omdat het bewezen is dat de meeste ongevallen thuis gebeuren. Niks van aan, de herstellenden van enkele lijnen terug hebben hun kwetsuren opgelopen op het werk, op het strand en op de voetbalplein !

Weet je wat, we gaan gewoon naar de jachttraining zo dadelijk. Daar hebben we nog niet van gehoord dat er accidentjes zijn gebeurt. Of de trainer moest zich van munitie vergissen wanneer hij gaat trainen op schotvastheid van de hondjes… Een echte kogel of een losse flodder, een wereld van verschil als je het onderscheid niet kent !

Lando vertelt zijn “Liereman” verhaaltje

Dag mamsie en Faes-familie,

uit het oog is niet uit het hart hoor!!! 't is hier gewoon wat hectisch. Mijn baasje is al 6 weken thuis met een hernia en dat gaat nog wel even duren. Het leuke voor mij eraan is dan wel dat ik altijd gezelschap heb overdag en ik terug veel in de Liereman kan gaan wandelen overdag want 's avonds was dat altijd te donker in de winter. Aan de lange lijn kan mijn baasje dat maar aan de korte lijn is at niet gezond voor zijn rug als ik trek en snok. (en dat  schijnen drenten wel eens te doen hé)

Thiebe is terug uit de gips met zijn polsen en is zelfs al terug gaan volleyballen.

Ik onderhoud mijn aanrecht en tafeldiefstallen goed. Geen kruimeltje is er veilig voor mij.

Vorige week ben ik nog hééééééééééél boos geweest op mijn baasje. Heeft ze het toch niet gepresteerd om in haar eentje bij jullie op bezoek te komen zeker. 'k Rook het gelijk toen ze thuiskwam. Als ze dacht dat ze dat ging kunnen verbergen voor mij kent ze mijn drentenneus nog niet. Gelukkig zie ik morgen ons Lucy alweer op de training. Hopelijk gaat het dan niet weer sneeuwen want dan wordt de training afgelast.

suuuuuper veel likjes,

Lando

Wat gaat dat geven ?

Zullen we eens even koffiedik kijken ? Wat gaat dat geven als morgen de dooi inzet ?

Zonder koffiedik kijken kunnen we nu al met zekerheid zeggen “ het zal er niet uitzien hier thuis”. Een keuken en huiskamer met slip en schuifsporen van  zestien Drentenpoten ! (hier zetten we nog een uitroepteken)

Na een wandeling vier ‘vetzakskes’ die er uitzien alsof ze juist het wereldkampioenschap moddercatch hebben betwist ? (vraagteken omdat we niet weten waar we gaan wandelen)

Hoelang gaat ons Lucy haar ijslolly aan de dakgoot het nog houden ? (kunnen we van in de huiskamer volgen)

Gaat Lennaert en Cartouche de zandzakjes al mee moeten helpen vullen/aanslepen daar met zicht op de Maas ? Als al die sneeuw plots gaat dooien, geraakt de Maas dan niet overvol ? (We horen het dan van hen)

En dan dichter in tijd, wat morgenvroeg ? Regen ? Sneeuw? Dooi ? hoeveel graden ? Jachttraining of niet ? Morgen middag weten we daar al antwoord op.

Dat zijn zowat de vragen die onze baas zich stelt terwijl wij gerekt en gestrekt voor de houtkachel en in de zetel liggen en ons van al die zaken geen fluit aantrekken. We maken er onze baas wel een beetje jaloers mee. En het antwoord is zo simpel als een Drent het bedenken kan “leg je er naast baas” !

Maar… wat gaat dat geven ?

Belle & co

De puppenkrant 26-01-2013

Onze bazen roken lekker gisterenavond toe ze terug thuis kwamen van de nieuwjaarsreceptie van het KTA-Herentals, de school waar onze baas vroeger zijn boterhammetjes verdiende. Nu rook de baas niet naar de school maar naar Border Collie !

Dat kwam zo… Gewoonlijk klit zo’n groep leraars soort bij soort en zo ook zaten onze bazen bij ’t baasjes oudste collega, “de Pierre” . Lezers van ons blog kennen hem van het seniorennetblog “een Border Collie zonder schapen”, https://blog.seniorennet.be/michka_en_cheeta/ meer foto’s van Pierre & Michka: http://fotoalbum.seniorennet.be/michka/michka

En zo komen we “to the point”… Het baasje heeft na de receptie Pierre mee tot bij hen thuis met de Masjebashi meegenomen, en toen moesten de baasjes nog binnenkomen voor een laatste “afzakkertje”. En zo komt het dat onze bazen overvloedig roken naar Michka en Canniche. Canniche is de jongste Border Collie daar in huis en al even krankzinnig zot als onze Lucy. Michka is de oudste en even oud als Belle. Zo komt het dat het hoofdbestuur zich danig diende te verantwoorden over “waar hebde gij gezeten mannekes ?”

Uiteindelijk kwamen ze met een voor ons aanvaardbare uitleg, binnenkort zouden wij misschien zelf wel eens kunnen kennismaken met de Mertens’ Border Collies zeggen de baasjes. En toen waren we tevreden.

Met een dag vertraging krijgen we hier nog het verhaal van Lana en Steven die nog altijd sukkelt met een van z’n achterpootjes . Die heeft een afgescheurde Achillespees waar hij van het revalideren is . En dat blijkt voor Steven een handicap te zijn in zijn relaties met de vrouwen bij hem thuis. Hij doet dan ook een dringende oproep voor raad aan de mannelijke lezers van dit blog met de vraag hoe zijn die problemen oplossen.

Hier het verhaal van Steven en Lana

Dag allemaal,
Vandaag is het Steven aan het woord! Jan en Heros,hoe doen jullie mannen dat toch met al die vrouwen rond uw gat? Hier hebben mijn dames precies een complot tegen mijn gesmeed. Nu ik niet uit de voeten kan, gaat ons Eva steeds shoppen en steelt ons Lana alles wat los ligt. Nu kan ik met mijn eigen ogen zien dat Lana erg koppig is en voorzien is van een ferme tros bananen in de oren. Lana spendeert nu heel wat tijd met Eva en dat begin ik te merken!!
Die 2 kunnen precies niet meer zonder elkaar!!!! Wanneer Eva even de ruimte verlaat, roept Lana de hele buurt bijeen. Zit Eva nog in de badkamer dan duwt Lana met veel geweld de deur open. En ik ... Ik zit hier maar Lana terug te roepen. Wanneer ik hier nu eens zou beschrijven wat die 2 aan het doen zijn ... Daar zou menig man jaloers op zijn ....
Eva zit bij Lana op de grond en geeft haar een deugddoende massage. Lana op haar beurt ligt te knorren van contentement en lebbert haar vrouwtje volledig af.
Ik zal maar wachten tot later op de avond zeker ...
Heren, ik richt mij tot jullie! Hoe doen jullie dat met al die vrouwen?
Een verwaarloosde Steven

"MOEILIJKE WOORDEN” VOOR SENIOREN.

Jef kwam Pier tegen op de markt.

Pier vroeg:'Heb je nog iets van Fons gehoord? 'k heb hem al lang niet meer gezien".

"Maar die is toch gestorven, Pier." Zegt de Jef

"Dat wist ik niet. Wanneer dan en wat heeft hij gehad?"

"Hij leed aan een hartziekte en toen heeft hij een 'pesewever' gekregen. Dat was allemaal goed en wel. Na enkele maanden werd hij ziek aan de 'protestant'. En nu is hij overleden.

 'k Ben hem een kruiske gaan geven in het dolfinarium in Berchem. Hij lag er heel mooi opgebaard en ik ben ook naar de begrafenis geweest.

De pastoor heeft een heel mooie homofilie gehouden over hem. Na de viering werd hij niet op het kerkhof begraven. Ze brachten hem naar de crêmerie in Hoboken...""

L.M.

Nieuwtje uit Frankrijk…

Volgens het Nederlandse Frankrijkblog “het Hurktoilet” zou de Franse minister Manuel Valls de verplichting op de “ethylotest” of de alcoholtester  in de auto voor onbepaalde tijd hebben opgeschort.

Daar zijn wij niet rouwig om want gans het opzet van Sarkozy om in elke auto twee blaaspijpjes te hebben liggen vonden wij zelf ook al te zot om los te lopen.

De pijpjes kon je trouwens nergens vinden. Als er al ergens verkrijgbaar waren dan was er voorraad te kort en kwam je steeds te laat wegens uitverkocht.

Wij hadden er twee in de Masjebashi , de geldigheidsdatum was weliswaar verstreken, en ze kwamen ook niet via de officiële weg in ons bezit.

Het waren alcoholtesters zoals de officiële, maar ze kwamen van de opendeurdagen in het kasteel van Grand Marnier in Bourg Charente. Daar kon je enkele jaren geleden na aankoop van een fles Grand Marnier bij het verlaten van de shop een grabbel doen in een mand met gratis alcoholtesters. Wij namen er toen drie mee (we waren met drie) en die zijn toen in de auto blijven liggen.

Heeft Nico S. zijn idee toch niet bij ons gepikt, beginnen wij ons nu af te vragen…

Maar het is wel zo dat zowel Nico S. zijn wet, en onze alcoholtesters , hetzelfde lot hebben ondergaan. Ze hebben geen van beide tot iets gediend !

Alleen heeft het ons niks gekost, waarvoor dank aan Grand Marnier in Bourg Charente ….

Belle & co

De puppenkrant 25-01-2013

Vooraleer we Lennaert & co terug aan het woord laten even iets aanstippen dat er gisteren niet van gekomen is. De  Drenteneigenaars herinneren aan 24 februari, en hen er op attent maken dat ze zich dienen in te schrijven voor de Kaawpollekeswandeling op die datum. Zo ze niet kunnen aanwezig zijn missen ze één van de hoogtepunten van het Drentenwandeljaar. Alle inlichtingen kan je krijgen via de secretaris van de vereniging Ingrid Mestdagh via: http://www.drentschepatrijshond.be/index.php

Omdat we ook nu weer kosten nog moeite gespaard hebben, vragen we van vooraf in te schrijven.

Over het dagelijks leven in Vosselaar en omgeving kunnen we zeggen dat de ijslolly van Lucy vrij permanent is en dagelijks terug aangroeit. Wanneer Lucy de onderste ijspegels heeft weggelikt begint het even later te dooien en loopt het water van het dak langs het nog aanwezige ijs. De ijsstalagtiet, want daar begint het op te lijken, groeit niet alleen in lengte maar begint ook al een aardige  dikte te krijgen. Stalagtieten in Vosselaar ! We hebben er nog niets van gelezen in de toeristische info van de gemeente, maar ze bestaan echt, Lucy likt er meermaals per dag aan !

En dan krijg je hier het relaas van Lennaert, iets wat hij zelf “Ruis op de lijn” noemt.

Belle & co

Ruis op de lijn (by Lennaert)

Ploep! daar is hij weer! Lennaert

Na wat ruis en sneeuw op de lijn met België is er gelukkig weer communicatie mogelijk. Pffff wat kunnen mensen soms ingewikkeld doen (knipoogje)

Volgens mij ligt hier al 3 weken sneeuw, ik weet niet meer beter. Ik vind het zalig en wil uren buiten zijn. Dat uren buiten spelen leek geen kwaad te kunnen.........tot dat ik naar binnen kwam, en kon opeens mijn plas niet meer ophouden. Ik had geen gevoel meer in mijn p…..tje leek het wel. Nu mag ik niet meer zolang achter elkaar buiten blijven, dat vind ik best jammer. Ome Faes heeft u zoiets al eerder gehoord?. (ik moet dan wel nog stilletjes vertellen dat ik ijsbrokken heb zitten te eten en dat hadden mijn baasjes eerst niet in de gaten)

Met papa Cartouche gaat het goed. Hij verdeeld nu zijn aandacht tussen Vosselaar en Zevenaar, waar op het moment een nest met 8 puppy’s van hem zitten.

Volgende week gaan de baasjes naar de puppy’s kijken. Papa en ik mogen niet mee, want wij zouden dan te veel onrust veroorzaken, zegt het vrouwtje. Dat snap ik nou niet! Honden veroorzaken geen onrust, wij zijn gewoon.. hond! Zouden ze weer met een pup thuiskomen? Ja leuk een halfzusje. Ik denk dat baasjes Chris en Christian dan ergens anders gaan wonen!

Ik doe er nog eens een foto van papa bij waarop hij nadenkt over al die “trekmoose” die hij op de wereld heeft gezet.

Vele groetjes, ook aan tante Simonne en keigaaf dat ze de mailtjes van ome Faes door elkaar heeft gerommeld.

Jullie Lennaert

Lucy’s “likstok”

Gisteren met het mooie weer dooide het flink en dat had ook Lucy gemerkt. Aan de dakgoot van de veranda hangt geen afvoerbuis maar een plastic ketting waarlangs het regenwater in de ton stroomt.

Nu drinken wij, de Drentenroedel regenwater als we er de kans toe krijgen. Kraantjeswater is voor mensen, die drinken graag water met toevoegsels zoals chloor. Voor ons met onze fijne neus is dat stinkwater en in de zomer bvb stinkt het nog erger dan anders naar chloor.

Nu hangt die ketting voor het regenwater daar al jaren, maar zelden in een vorm als dezer dagen. Dat wil zeggen stijf bevroren.

Lucy eet sneeuw, ijs en alles wat fris is. Dus, nu ze de bevroren ketting heeft ontdekt knabbelt ze maar al te graag aan de ijspegels die onder aan de ketting hangen.

Ons baasje vind dat een mooi zicht en hij wilde daar graag een foto van nemen. Alleen paste het voor Lucy op dat moment niet zo… Maar ’t was koud buiten en het baasje wilde er eigenlijk komaf mee maken !

Maar als Lucy niet wil… dan komt er ook niks van ! En toen ging de baas het met zijn trukendoos eens gauw arrangeren zie.

Het foto apparaat bleef aan staan en stand by, het baasje haalde in de keuken een pot choko (die geraakt hier toch nooit leeg) en smeerde de onderste schakel van de bevroren ketting in met choko van nutella.

Dat maakte van Lucy op slag het meest gewillige hondje dat we kennen en voor ze klaar was met likken had het baasje vijf mooie foto’s gemaakt van een ijslikkende die eigenlijk “choko”-likkend Lucy was.

Ook uit Aalter kregen we een foto van Lana die net als haar zus Lucy achter de lekkernijen aanzit. Alleen is zij binnen in huis op strooptocht.

Kijk maar mee, ons baasje vond de foto’s goed gelukt.

Belle & co

Pupje kopen ?

De dochter van Bart De Wever staat in Brussel aan de
Cinquantenaire met een doos puppies om te verkopen.

Elio Di Rupo passeert en BDW zijn dochter vraagt of hij geen
hondje moet hebben. "En het zijn socialistjes, meneer Di Rupo".

Elio : "Maar iek ep daarvoor keen plaats, et spijt me!"

Hij slaapt er een nachtje over en besluit toch maar een puppie te kopen,
gaat er 's anderendaags naartoe en zegt tegen het wicht :
“Keef mij tok maar een ontje, omdat het socialistjes zijn.”


Zegt het meisje : “Dat was gisteren, nu zijn het NVA-erkes!”
Elio : "Maar oe kan dat nu?? Kisteren waren het tok socialistjes?!! "
Zegt het meisje : “Ja, maar vannacht zijn hun oogskes opengegaan."
L.K.

De puppenkrant 24-01-2013

Ze verzinnen maar wat die baasjes, daar was onze baas aan het denken toen hij het onderstaande bericht van Lobke nog eens na las. “Kwijlebabbel” daar hoort minstens een verklaring bij. Dan is onze baas en Eva van Lana volgens ons toch duidelijker “Talibanteef en Kamikazeteef” het laat niets aan duidelijkheid over. Ook in Roosteren hebben we al bijnamen gehoord als “de grote (Lennaert die eigenlijk de kleinste zou moeten zijn) en zijn vader “den dikke” . Nu hoopt ons baasje dat ‘m dat goed begrepen heeft want het is weeral eventjes geleden dat Lennaert zo oneerbiedig over zijn vader heeft gesproken.

Wat het dagelijkse wandelen betreft, dat gaat met de dag moeilijker, voor de baasje in elk geval toch. ’t Baasje is gisteren met zijn klikken en klakken tegen moeder aarde gekwakt. Een ijsplek onder de sneeuw was de oorzaak dat hij languit tussen Hera en Heros ging liggen. Die twee keken eens raar en dat was het ! Medelijden ? Niks van gemerkt zegt het baasje evenmin als hulp bij het opstaan wat niet makkelijk was met die gladde ondergrond. Als ’t baasje nog eens geboren wordt dan vraagt ‘m ook hondenpoten zegt ‘m, dat schuift een pak minder dan botten (laarzen in NL) van Aigle, was de les die aan de wandeling vast hing.

Belle & co

Het verhaal van “Kwijlebabbel”

Lieve mams,

Ik doe maar weer eens een poging m’n vrouwtje voor secretaresse te laten spelen. Eerdere pogingen deze week zijn mislukt, helaas.

Ze hebben hier weer een nieuwe naam voor me bedacht: Kwijlebabbel….*^&%$#***!! Weet je hoe dat komt? Sinds een tijdje wordt er hier weer zelf brood gebakken. En dat is lekker!!!!!!!! Als m’n baasje het brood aan het snijden is, zitten Siebe en ik op de eerste rang héél lief te zijn (jaja!) Alleen de geur al van het brood doet me letterlijk het water uit de mond…eh..bek, lopen. Vandaar dus m’n nieuwe naam, ze verzinnen hier steeds weer wat anders, grrrr.

Verder kan ik wel zeggen dat ik een beetje vaste verkering heb gekregen met die spetter van een drent die ik hier heb ontmoet. We zien elkaar bijna dagelijks. Als hij mij ziet lopen weet ie niet hoe snel hij naar me toe moet rennen, hoe ver het ook is. Ik niet naar hem hoor, je moet die kerels niet gelijk het idee geven dat ze ik weet niet wat zijn, daar krijgen ze alleen maar verbeelding van. Misschien over een tijdje……..

Verder niet veel nieuws te melden, mam.

Geef het hoofdbestuur en m’n familie maar weer een lekkere lebber, en eh…..beetje lief zijn voor oom Heros, hè!!

Je Lobke.

Nog een duizendtal

Nog een duizendtal “views” scheiden het Belle, Hera & Heros blog van de 50.000 views. Net als bij het Bas & Belle blog zijn we ook benieuwd wie de 50.000° bezoeker gaat zijn. Dikke geldprijzen, reizen naar de Marquizeneilanden e.d. kunnen we niet aanbieden, maar eeuwige roem dat kan nog net.

De 50.000° komt in de zijkolommen met foto, naam en toenaam, zelfs bijnaam indien gewenst. En dit tot het einde der dagen van het blog.

Bijna dertien maanden hebben we over die vijftig duizend views gedaan. Best goed voor een blog over hondjes, een mop en wat nieuwtjes uit den lande !

Kam uw haar even, ga desnoods even naar de kapper en trek uw ’s zondagse kleren aan wanneer je op de foto gaat, die je gaat vereeuwigen en stikwereldberoemd gaat maken op dit blog.

We hebben ook nog ander actueel nieuws. Nu we toch officieel een kennelnaam hebben was het ook het moment om ons op verschillende manieren een plaatsje in het publiciteitszonnetje te geven.

Ons baasje liet al magneet stickers voor op de Drentmobiel maken en de volgende stap was het maken van visitekaartjes van de kennel. Vermits we met twee echtparen eigenaar zijn van de kennelnaam hebben we de visite kaartjes dubbelzijdig laten maken.

De achtergrond is een bewerkte foto van Jago van J-P en Ute en elke eigenaar heeft een gelijkwaardige zijde van het kaartje. Er is dus geen voor of achterkant aan het visitekaartje.

Het idee om de visitekaartjes te laten maken kwam van de firma Vistaprint die aanboden van bijna gratis en voor niks de kaartjes naar ons eigen ontwerp te drukken. Dat drukken was inderdaad zo goed als gratis, maar om de kaartjes op de pers om te draaien vroegen ze wel veel centjes. Net als voor het verzenden. Het verzenden was snel, vbeel sneller dan we hadden gevraagd maar de besteldienst was niet bepaald gratis … Maar ze zijn mooi, en we zijn er heel tevreden over. Dan is de uiteindelijke kostprijs ook weer snel vergeten en we kunnen nog jaren plezier hebben van ons kenbaar te maken aan de goegemeente.

Belle & co

Vreemd gaan…

Jack en Betty zijn vandaag 50 jaar getrouwd.

"Betty, ik vroeg mij af. Ben je ooit vreemd gegaan?"

"Oh Jack, waarom vraag je mij juist nu zo een vraag?

Je wilt mij dat echt niet vragen..."

"Jawel Betty, ik wil het echt weten. Alsjeblieft."

"Nou, ok. Ja, drie keer."

Drie? Wanneer waren die?"

"Nou, Jack, herinner je toen je 35 jaar was en je heel graag je eigen bedrijf wilde beginnen en geen enkele bank je een lening wilde geven?

Herinner je dat op een dag de directeur van de bank langskwam en de papieren voor de lening zelf had ondertekend zonder iets te vragen?"

"Oh, Betty. Heb je dat voor mij gedaan?! Ik heb nu zelfs nog meer respect voor jou dan ooit.

Dat je zoiets voor mij hebt gedaan!

Dus, wanneer was de tweede keer?"

"Nou, Jack, herinner je toen je een hartaanval had gehad en je een hele moeilijke operatie nodig had en geen enkele chirurg eraan wilde beginnen?

Herinner je dat Dr. DeBakey helemaal hier naar toe kwam om de procedure helemaal zelf uit te voeren en je daarna weer helemaal opknapte?"

"Ik kan het niet geloven! Betty, ik hou van het feit dat je zoiets voor mij hebt gedaan, om mijn leven te redden!

Ik zou mij geen betere vrouw kunnen wensen.

Om zoiets te doen, dan moet je echt van mij houden. Ik raak helemaal geëmotioneerd. Wanneer was nummer drie?"
"Nou, Jack, herinner je dat je voorzitter wilde worden van de golfclub dat
je 45 stemmen tekort kwam?"

P.V.D.E.

De puppenkrant 23-01-2013

Weinig nieuws dat nog niet vertelt is geweest. Het allerlaatste nieuws hier ten huize is dat moeder en dochter Hera en Lucy een nieuwe speeltechniek hebben “uitgevonden” om Heros aan het werk te houden.

We zagen het al enkele dagen dat Hera en Lucy samenspanden als ze buiten in de tuin in de sneeuw met Heros aan het spelen waren. Je zou er soms medelijden mee krijgen hoe ze die brave lobbes stapelzot meken. ’t Baasje heeft Heros al enkele malen vertelt dat hij één van de twee eens goed moet vastgrabbelen, of beter nog, ze allebei eens een goei pandoering moet geven. Maar spijtig genoeg zit zoiets niet in het karakter van Heros, die is nog steeds de goedheid zelve. Straffer nog, zelfs wanneer ze dan eindelijk stoppen met spelen omdat ze moe zijn gaat Heros op die twee grietjes af om verder te spelen. Onze roedelleden zijn soms “niet te schatten”.

We kregen gisteren nog een blij nieuws in onze mailbox, kort en bondig:

He Jan

Tis ne reu geworden.

Groetjes Renate

De naam van de afzendster doet misschien een belletje rinkelen bij vaste lezers van het blog… Het mailtje is afkomstig van Renate Ceusters van wie het Drentje Fenna op Kerstdag overleden is door op de wandeling iets giftigs te hebben gegeten. Binnen zeven weken mogen zij hun nieuwe huisgenootje ophalen. Als er nieuws komt van de autopsie van Fenna laten we het jullie beslist weten. Over de plaats waar het gif is aangetroffen kunnen we zeggen dat het in de buurt van Kapellen/Ekeren is , ten Noorden van Antwerpen op een plaats waar weinig wandelaars komen in de buurt van een verlaten  rangeerstation van treinen.

Wij zijn blij dat Rosanno en Renate snel een nieuwe pup kunnen krijgen, we zouden hen anders missen op de Drentenwandelingen…

Belle & co

Wat een mooi weer…

En we hebben er echt van geprofiteerd vandaag. Al vanaf deze morgen was het echt “buiten” weer. Lucy is zoals we al gewend zijn haast niet binnen geweest.

Het dooide dan ook zo hard dat je in het bos een paraplu nodig had. Voor de wandeling koos het baasje dan ook voor een tochtje door de velden.

En toen kregen we weer een ander scenario want Belle mocht alleen met ’t baasje mee en ze kreeg ook het gareel terug om dat de baasjes twee jaar geleden kochten omdat het toenmalige trio zo sterk trok. Hera en heros trekken intussen niet meer zo, maar Belle en Lucy sleuren het hoofdbestuur nog steeds door het dorp.

Met de huidige gladde paden is zo ’n gareel weer de oplossing om een veilige wandeling te maken. En Belle trok nog amper !

Nadien mochten Hera en Heros samen met het baasje mee. Ook bij hen ging het gareel om en dat resulteerde in een fijne wandeling . Ook kregen we nog een verrassing. Toen wij pas vertrokken waren wilde ook buurman Raymond een winterwandeling gaan maken. Toen het baasje voorstelde samen de wandeling te maken was hij dadelijk akkoord. En zo kreeg Hera iemand anders aan de andere kant van de lijn ! En voor beiden was het blijkbaar aangenaam wandelen. Raymond heeft ook jaren honden gehad maar zijn laatste hondje is ook alweer geruime tijd geleden gestorven.

Het ging al tegen zonsondergang toen het baasje zijn derde ronde begon met Lucy. Die heeft nog wat extra training nodig, we kregen zondag immers van trainer Oscar huiswerk mee.

Het was een mooie zonsondergang en ’t baasje heeft er enkele foto’s van gemaakt.

Voor het baasje die drie wandelingen heeft gemaakt was het best een goeie oefening om wat overtollig gewicht kwijt te raken. Dat het nog gelukt is blijkt omdat hij even later bij de slager nog steeds “dampte” van de drievoudige wandeling.

Belle & co

Bejaard Lakens echtpaar vreest besparingen

Veel Belgen die rondkomen met een uitkering maken zich zorgen over de besparingsplannen van formateur Elio Di Rupo. Het bejaarde echtpaar Albert (77) en Paola (74) ziet de toekomst somber tegemoet.

Naar schatting 20 procent van de Belgische bevolking leeft van een uitkering, al dan niet via pensioenen, invaliditeit of langdurige werkloosheid. De laatste jaren zijn hun aantallen gestegen. De huidige bankencrisis heeft velen onder hen in nog moeilijkere situaties gebracht. Plaatselijke OCMW-centra kunnen de problemen nauwelijks bijhouden.

Het bejaarde echtpaar Albert (77) en Paola (74) woont in een door de overheid gesubsidieerde woning in Laken. Alberts voorouders waren vanuit Duitsland betere leefomstandigheden komen zoeken in België. Paola was in de jaren vijftig deel van de grote immigratiegolf uit Italië. Ook de demente weduwe van Alberts broer, een Spaanse migrante, woont in bij het echtpaar.

‘Wij moeten al jaren leven van een uitkering’, geeft Albert toe. Ernstige gezondheidsproblemen hebben hem nooit in staat gesteld een vast job te houden. ‘Toch was ik bereid te werken. Hoewel mijn eigen ouders Franstalig waren, heb ik bijvoorbeeld Nederlands geleerd. Ik heb vaak als seizoensarbeider gewerkt in Frankrijk en Italië. Het was in Italië dat ik Paola leerde kennen.’

‘Wij maken ons grote zorgen’, zegt Paola. ‘Als de nieuwe regering bespaart op pensioenen en uitkeringen, zal er voor ons niks anders op zitten dan weer met onze kinderen te gaan samenwonen.’ De drie volwassen kinderen van het echtpaar leven eveneens van de sociale bijstand en hebben inmiddels ook elk een eigen gezin. Hun oudste zoon is zwaar autistisch en hun jongste zoon is geen onbekende bij het gerecht.

‘Door de uitzichtloze sociaal-economische toestand rekenen onze zonen niet meer op een vaste job. Vooral onze jongste begeeft zich op het slechte pad om zijn gezinsbudget rond te krijgen. Net als zovele andere sukkelaars verdient hij zijn gage in de criminaliteit’, vertelt Paola met een snik in haar stem, terwijl Albert zijn woede verbijt.

Albert:
‘Wij moeten al jaren leven van een uitkering’

Voor Albert en Paola is er nog de bijkomende zorg voor de weduwe van Alberts broer, die bijna twintig jaar geleden overleed aan een hartfalen. Zijn broer was erg actief in de lokale kerkgemeenschap. ‘Gelukkig kunnen we daar nog vaak terecht voor steun en troost’, zucht Albert.

R.H.

De puppenkrant 22-01-2013

Nog steeds is er sneeuwpret te beleven hier ten huize.  Op dit moment is er geen plaats in de tuin voor iemand anders dan Hera en Lucy. Die twee zijn aan het spelen “dat de stukken er af vliegen”. De sneeuw vliegt meters ver wanneer ze hun bocht nemen rond de aanhangers voor moto’s te depanneren.

Als Hera even rust wil hebben springt ze over de afsluitdraad van de voormalige puppen uitloopweide . Om een onduidelijke reden springt Lucy niet over die afsluitdraad.

Ondertussen liggen onze “bruintjes” Belle en zoon Heros dicht tegen elkaar in de zetel te snurkendat het een lieve lust is. Die hebben waarschijnlijk “met de nacht gestaan” en zijn nu bezig met het tekort aan slaap in te halen.

Inmiddels is Lucy alleen in de tuin bezig met de vogels weg te blaffen die zich willen komen bevoorraden aan het voederhuisje (er zijn enkele telefoontjes de schrijfsels van de baas komen onderbreken) Duiven, vinken, meesjes en merels lossen elkaar af om Lucy af te leiden. Terwijl Lucy achteraan in de tuin bezig is met enkele houtduiven profiteren de andere vogels om letterlijk hun graantje te komen meepikken aan het terras… Lucy is dus nog wel even aan de slag wil ze haar werk goed doen !

En nu… het verloren (en teruggevonden) bericht uit Aalter van Lana en Eva.

Belle & co

Over Taliban- en Kamikazeteven …

Hallo allemaal,
in plaats van het woord aan Lana te geven zal het nu aan mij zijn iets neer te schrijven. Wanneer jullie een TalibanTeef hebben, hebben wij hier een Kamikazeteef. Hier volgt de verduidelijking.
Steven die nog steeds rondspringt op 1 been is vaak het slachtoffer van een uitdagende Lana. Er is namelijk niets zo leuk als iets stelen en dan heel hard weg te lopen … het baasje kan toch niet volgen en zeker niet afnemen en met de nodige bananen in de oren lijkt Lana potdoof voor bevelen. Nog leuker maar niet aangenaam voor een invalide manspersoon is … een overenthousiaste Drent die zijn edele delen als stopplaats neemt. Lana heeft namelijk een nieuwe hobby: spurten vanuit de tuin naar de keuken met een heleboel ravage als gevolg. Stoppen doet ze tegenwoordig met volle geweld tegen mijn benen, Steven zijn edele delen of met de poten op tafel … Een "zit voor" is gewist uit haar geheugen. Ikzelf heb al de hele week geen stem. Ja ik hoor jullie al denken: "eindelijk rust". Gelukkig hebben we Lana 2-talig opgevoed. Zowel met geluid als met gebaren. Ik klink nu als een krassende kraai dus gebaren zijn ideaal voor onze dolle Drent. Voor onze Kamikazeteef een goede methode, alleen "kom" valt volledig te negeren vooral als ons doof Drentje zich wegdraait en weigert te kijken. "Los" is al helaas een drama :(
In de sneeuw spelen is voor ons Lana iets zaligs maar wat nog leuker is … een versgemaakte sneeuwman aanvallen en met huid en haar verslinden. Ook over de vijver wandelen is iets nieuws …
Vele besneeuwde groetjes van Steven en een stille Eva en onze dolle Drent Lana.=

Opruiming…

Deze morgen meldden wij in de puppenkrant dat er geen kopij “van buitenaf” was binnen gestuurd naar de redactie. Fout hoofdredacteur, dik fout ! Want even later liep er een mailtje binnen “of wij gisteren zondag geen mailtje uit Aalter hadden gekregen ?”

Ja , als ’t uit Aalter komt dan is het voor 99,5 % afkomstig van Lana en van Eva haar baasje. Van de burgemeester van Aalter “de Crembo” moet ons baasje niet veel weten, die mailt ons baasje niet zo dikwijls !

Nu had ons baasje niets uit Aalter in zijn mailbox opgemerkt en dus moest hij op zoek naar een bericht van Lana/Eva. Na enig speurwerk moest ons baasje Eva gelijk geven ! Zondag 20-01-2013 om 11u54 was er een bericht uit Oost-Vlaanderen binnen gelopen…

Tussen 11u30 en 13u00 waren Lucy en ’t baasje in de Siberische koude bezig aan de jachttraining. Dus moest het vrouwtje er voor iets tussen zitten… Na nog eens het hoedje van de Sherlock te hebben opgezet kwam de aap uit de mouw. ’t Vrouwtje had het bericht gelezen en dus was dat bij de gelezen post terecht gekomen en zij had het baasje daar niet van ingelicht ! ! !

Omdat het niet de eerste keer is dat er een bericht ontgaat aan de arendsogen van ’t baasje diende er dus iets te gebeuren.  Het baasje is dus aan het opruimen van zijn Windows live mail begonnen.

Al wat al eens gebruikt geweest is, al wat toch niet zo direct bruikbaar was, alles waar gelachen werd met donker gekleurde medemensen en waar nog maar een zweem van racisme zou kunnen rondhangen ging de vuilbak in. Er zijn wel een paar moppen van die aard in de reserve beland. In die moppen konden de Marokkanen vervangen worden door Hollanders, en met die lichter gekleurde medemensen mogen we tot nader order nog steeds lachen , dus…

Maar er kwam ook nog een deel gedownloade muziek te voorschijn die halvelings vergeten was en die ons baasje niet op CD heeft. Twee liedjes sprongen direct in het oog… die mochten onder geen voorwaarde weg omdat ze bij het baasje in een heel hoge schuif liggen. Zo ongeveer in de schuif van de Italiaanse opera  en belcanto. Twee nummers hebben de opruimwoede overleefd. Het baasje heeft er hieronder een link naar geplaatst. Bij ons weten hebben ze  nooit enige tophitlijst gehaald, laat staan ze aan de top zouden hebben gestaan. Maar bij het baasje zijn ze “Hors categorie”. Beide nummers komen uit een film en  ze komen dan nog eens uit twee totaal verschillende genres van film.

De eerste song komt uit de film Heaven’s Gate http://nl.wikipedia.org/wiki/Heaven's_Gate_(film)  met Kris Kristofferson en Isabelle Hupert  en de song heet “slow water” http://www.youtube.com/watch?v=mp4MvrfznKM

Het tweede lied komt uit de Italiaanse klassieker La vita é bella http://nl.wikipedia.org/wiki/La_vita_%C3%A8_bella en de song is de soundtrack van de film. Enig mooi (volgens het baasje) en ook Italiaans zoals de rest van de songs in de bovenste schuif. Liefhebbes van “schoon Italiaans klikken maar eens op volgende link: http://www.youtube.com/watch?v=q4PHEm0lyYk

Er is nadien niet veel meer opgeruimd, de twee songs zijn wel beide een tiental keren beluisterd geweest…

À propos, het “verloren” bericht van Eva en Lana komt morgen in de puppenkrant

Belle & co

 Isabelle Hupert en Kris Kristofferson in Heaven's Gate

EEN EERLIJKE MAN,

Een getrouwd stel was uitgenodigd voor een gemaskerd bal.
Aangezien de vrouw hoofdpijn had, zei ze tegen haar echtgenoot dat hij maar alleen naar het feest moest gaan.
Zij zou wel een aspirine nemen en dan naar bed gaan .

Nadat de vrouw een paar uur geslapen had, werd ze uitgerust en zonder hoofdpijn weer wakker.
Omdat het feest nog niet was afgelopen, ging ze alsnog naar het feest en daar haar man niet wist welk kostuum zij zou dragen,
besloot ze hem een beetje uit te testen en te kijken wat hij deed als zij niet bij hem was.
Al snel zag de vrouw op het feest haar man dansen.
Dan met de één, dan weer met een ander.
Ze ging naar hem toe en danste met hem.
Na een tijdje fluisterde hij haar een leuk maar tevens oneerbaar voorstel in haar oor.
Ze stemde toe en samen verdwenen ze naar buiten om in de bosjes met elkaar te vrijen.
Even daarna ging de vrouw naar huis. Ze vroeg zich af wat haar man zou zeggen als hij thuis zou komen.
Zou hij iets over de vrijpartij zeggen?
De man wist namelijk niet dat hij eigenlijk met zijn vrouw gevreeën had.

Toen haar man thuiskwam, lag de vrouw in bed te lezen en ze vroeg of hij het leuk had gehad.
'Je weet dat ik het nooit zo leuk vind als jij er niet bij bent', reageerde haar echtgenoot.
'Ik ben al na tien minuten weggegaan om te gaan kaarten in het café en mijn kostuum heb ik uitgeleend aan iemand anders.
Toen ik het ophaalde hoorde ik van hem dat hij in ieder geval heel veel plezier heeft gehad...'

J.W.

De puppenkrant 21-01-2013

Ook vandaag zijn er geen verhalen/berichten van puppen bij ons binnengekomen. Geen probleem voor ons, wij onder ons vier beleven genoeg om ons baasje van kopij te voorzien.

Dus voornamelijk sneeuwverhalen…

Na gisterenavond is er nog enkele keren een sneeuwbuitje gevallen en dat maakt dat de vervuilde sneeuw die een week geleden gevallen is nu terug netjes en proper.

Daarstraks was het hier een “hondendiscussie” tussen Hera, Heros en Lucy. Het begon zo… Lucy was in de sneeuw met haar moeder Hera aan ’t spelen. Heros was dus het vijfde wiel aan de wagen en kon niet meespelen hoewel de goesting groot was.

Dat heeft niet lang geduurd voor hij zich in het spel wou mengen. Dat gebeurde uiteraard met het nodige lawaai en hij stond die twee echt uit te dagen met al zijn mannelijke charmes. Als Lucy dan toch met Heros gaat spelen is er weer jalousie te merken bij Hera die zich ook in het spel van het nieuw gevormde koppel speelvogels ging mengen.

Na enige tijd liggen er dan drie Drenten in de sneeuw te rollen en geen van de drie weet dan nog van wie die poot is die hij/zij in de bek heeft. De bazen die het spel lekker warm van uit de living stond te bekijken hebben in elk geval een show van hoge kwaliteit gekregen.

Op het Kieterwieter blog konden we ook sneeuwverhalen lezen die Jef en Fien over hun Kiet neerschreven. Zij vertelden voornamelijk over de hulp die Kiet hen bood bij het sneeuwruimen. Je kan de verhalen zelf lezen op hun blog… http://www.blogge.be/kieter_wieter/

Ook Yron, de Drent van Henri en Elise liet het baasje zijn verhaal vertellen over het sneeuwruimen. Allemaal verhalen waarover wij Faes’ Drenten niet kunnen vertellen omdat het baasjes sneeuwruimen zich beperkt tot de voorzijde, de straatkant van ons huis. En daar mogen wij niet kompen wegens te gevaarlijk door te veel verkeer. Maar Yron’s verhaal kan je hier lezen.

http://www.bloggen.be/yron/archief.php?ID=2113556

Belle & co

Koud en goed getraind…

Het is geweten, een Drent en zijn baasjes zijn niet voor enkele graadjes negatief bang. Dat was ook deze morgen niet anders. Ondanks het was beginnen sneeuwen kwam er geen afmelding van de training en vertrokken ’t baasje en Lucy naar Turnhout voor de wekelijkse jachttraining.

Toen waren de banen nog vrij goed berijdbaar, maar het baasje had de Citroën “Drentmobiel” toch maar wijselijk onder de carport laten staan. Hem leek de Masjebashi 45 x 4 een terechte keuze op zo’n zondagmorgen.

Het was koud, bitter koud aan de steenweg naar Merksplas aan het kynologisch centrum “ de wieltjes”. Veel dapperen waren er niet om te trainen vandaag. Enkel Lando en vrouwtje Hilde en Lucy waren aanwezig op het appél.

Toch ging alles netjes maar het baasje klaagde even later toch van koude tenen maar Lucy kon de sneeuw en koude niet deren. Die zocht de omgeving af naar konijnensporen en andere bosbewoners . Sneeuw of bramen konden ons kleintje niet deren maar na drie kwart uur trok trainer Oscar met baasjes en hondjes naar de schuur. De wind was zo ijzig geworden dat de gevoelstemperatuur was gedaald naar -18°C  terwijl de echte temperatuur volgens het dashboard van de auto toch -6°C aangaf.

In de schuur bracht Hansje de vrouw van Oscar een kop warme koffie. Die was meer dan welkom voor de baasjes en terwijl Oscar de theorie van de drie apporten uitlegde aan Hilde en Lando (ons baasje kende dat al van de cursus met Hera) demonstreerde hij dat met zijn eigen flatcoated   retriever Liddy.

Bij het einde van de les was Hilde blij dat ons baasje nog niet vertrokken was, want haar voorwielaangedreven Skoda geraakte amper een halve meter weg op de gladde ondergrond. Het baasje heeft dan met zijn jarenlange rij ervaring de Skoda dan na enkele pogingen toch van de parking op de weg gekregen. Zonder moeite ging het bij hem ook niet met Hilde’s auto want ook hij diende enkele malen  te proberen voor het lukte. Met de Outlander 4x4 was er geen enkel probleem om weg te geraken.

Naar de Sint Antonius viering zijn ’t baasje en Lucy niet meer naartoe gereden. Op de terugweg kwamen ze iets te veel tractoren tegen die al van de wijding terug kwamen. Die Sint Antonius viering  zal dan voor volgend jaar zijn zegt het baasje.

De rit naar huis ging tegen een slakkegangetje richting Vosselaar. De strooidiensten deden hun best maar toch reed iedereen erg voorzichtig op de wegen die niet ontdooid geraakten.

Belle & co

De puppenkrant 20-01-2013

Stilletjes vandaag op deze sneeuwzondag. Rond negen uur is het terug beginnen sneeuwen met fijne stuifsneeuw. Heros is al een keer flink geschrokken toen hij plots een ganse wolk stuifsneeuw over zich kreeg die van de carport afwaaide.

De Kempische omgeving krijgt op dit moment een nieuw wit “coucheke”, voor de NL-lezers een nieuwe frisse witte laag sneeuw. Die moet de nu toch wel vervuilde laag vervangen van een week oud vervangen.

Heros en Lucy amuseren zich ten volle in de sneeuwbui en de handdoeken om hen af te drogen liggen al klaar. Die zullen vandaag wel een keer dienen vervangen te worden als het zo blijft sneeuwen.

Wij wachten op dit moment op een bericht van Oscar, de trainer bij de jachttraining. De training van vandaag zou niet doorgaan wanneer het op de wegen glad zou zijn. Maar de weersomstandigheden wijzigen momenteel zo snel dat het haast niet mogelijk is om iets vaneen half uur later te voorzien.

Maar als we geen training hebben dan heeft ’t baasje een goed alternatief in petto.

In Oosthoven, een wijk van Oud Turnhout, heeft vandaag de viering plaats van Sint Antonius met zijn varken, de patroon van de dieren. Het is een eeuwen oude traditie hier in de Kempen dat er op de zondag na de feestdag van bewuste Antoon er een dierenwijding aan de plaatselijke kerk plaats heeft. Vroeger waren dat hoofdzakelijk paarden die gewijd werden om een voorspoedig en gezond jaar van de brave Heilige af te smeken. Tegenwoordig zijn het hoofdzakelijk huisdieren, de paareden van de plaatselijke ruitervereniging, enkele Brabantse trekpaarden (als ze tenminste geen Palm moeten gaan leveren) en sinds vorig jaar worden ook de moderne trekpaarden gezegend door de pastoor die dan zijn kwispel diep in het wijwatervat steekt.

Wij vinden dat een uitstekend alternatief voor de jachttraining van Lucy alleen. Zo krijgt gans de roedel om nog eens deel te nemen aan een niet alledaagse manifestatie.

Voor de geïntersseeerden, Oosthoven ligt langs de weg Turnhout – Ravels – Tilburg, even voorbij de ring van Turnhout richting Ravels.

Ook vonden we deze morgen nog een berichtje met enkele praktische hondenvragen van Anita ’t baasje van Aarschotse Wiebe, de antwoorden zijn inmiddels verstuurd maar Anita had ook enkele mooie foto’s van haar troetel meegestuurd. Uiteraard laten we jullie mee genieten van mooie Wiebe en zijn “fotoshoot”.

Belle & co

Stilletjes vandaag…

En zo zal  het waarschijnlijk ook wel blijven. Met een hoofdbestuur dat vanavond andere zaken om handen heeft, en een lucht waaruit waarschijnlijk nog “teenentander” uit kan vallen.

Dat is de situatie momenteel hier ten huize. De “oudjes” Belle, Hera en Heros hebben thuiswacht , dienen have en goed te verdedigen tegen luitjes met minder goede bedoelingen en Liucy moet mee met het hoofdbestuur.

Reden waarom kleintje mee moet is van medische aard. Een beetje, echt maar een beetje spetterpoep betrouwt het baasje niet en daarom mag kleintje mee naar de bruiloft. Het is te zeggen ze mag ginds in Gent in de auto blijven en zal dan ginds een tweetal keren uitgelaten worden. Zo is ook de Masjerbashi voorzien van wat letterlijk een “waakhond” genoemd wordt.

Vanavond zullen de trouwe bloglezers moeten uitwijken naar de andere Drentenblogs als daar zijn het Kieterwieterblog en het blog van Hadise, Jago en co.

Hier valt vandaag niet veel meer te beleven en morgenvroeg, voor de jachttraining van Lucy (als ’t niet te glad is onderweg) staat hier terug een puppenkrant, vers van de pers…

Tot morgen,

Belle & co

De puppenkrant 19-01-2013

Deze puppenkrant is eigenlijk een laatavonduitgave van gisteren. De hoofdredacteur, met vele functies hier ten huize, zoals ook nog

co-hoofdbestuur, schrijver in opdracht, verzinner van spannende honden histories, verzamelaar van verhaaltjes van buitenhuis hondjes/pups, en vergaderaar bij jachttrainingen, wel die multifunctionele gast die zich ook nog eens onze baas noemt, die denkt dat ‘m morgen geen tijd genoeg heeft om onze verhaaltjes en die van anderen aan elkaar te breien.

Hij moet morgen, naar zijn normen voor dag en dauw, de Louis zijn Drentenmaat en moppenleverancier, gaan ophalen om nog eens een klapke te gaan doen om de volgende jachttrainingen op poten te gaan zetten.

Daarom waren we al blij dat het verhaal van Lobke vroeg genoeg in onze mailbox donderde en we doelgericht aan de slag konden gaan.

Want net als bij ons zijn het verhalen over sneeuw, gemaakte wandelingen  en in de sneeuw gemaakte wandelingen. Nu waren we al blij dat er de afgelopen week ook nog eens wat belevenissen van pups (?) uit vorige nestjes konden publiceren. Want zeg nu eerlijk, onze baas heeft dan wel een creatief brein (sic) maar onuitputtelijk is het nu ook weer niet.

Nu was Lobke en haar baasjes hun pen/computer ook in form en hebben ze behoorlijk wat leesvoer geleverd, waarvoor onze welgemeende dank. Het zijn “de goei” die ons in deze barre tijden copij aanleveren om deze toonaangevende kwaliteitskrant (we zeggen het zelf) bestaansrecht te geven.

Dus… geniet van Lobkes schrijfsels en als ge nog efkes tijd hebt, kruip ook nog eens in uw pen please…

Inmiddels wensen we de door griep gevelde Karin, Lobkes bazinnetje, spoedig beterschap !

Belle & co

Lobke wilde dit verhaaltje nog kwijt aan de puppenkrant

Lieve mams,

Hoi, daar ben ik weer. Ik heb niet zo heel veel beleefd de laatste dagen, hoewel…..misschien valt dat nog wel mee. Niets beleefd in de zin van weggeweest of zo. M ’n baasjes hadden beloofd dat ik jou weer binnen heel korte tijd zou zien, maar ’n vrouwtje werd ziek, en is nog steeds niet beter, helaas, snik….

Ik heb natuurlijk wel heel erg genoten van de sneeuw. M’n vrouwtje gaat dan nog wel met me naar het bos, dat lukt wel, en daar heb ik deze week al een paar keer die gigantisch knappe Drent ontmoet, en natuurlijk mee gespeeld. Zijn mams en oma staan in de laatste Landleven, leuk hè!! En vanmiddag heb ik weer even ‘’de beest uitgehangen’’ door met een Draadhaar te gaan stoeien, en niet meer naar m ’n vrouwtje te luisteren. Het loopt de laatste tijd de spuigaten uit zegt ze, maar ik snap niet wat ze daarmee bedoelt hoor…hihi… Verder moet ik iedere dag even oefenen met dummies. Die wilde ik een tijdje niet beetpakken, maar nu ga ik het toch wel leuk vinden. Ik moet iedere keer verschillende dummies pakken en naar m’n baasjes brengen. Dat gaat nu zó goed dat ik gisteravond een ‘’nieuwe’’ dummie heb gekregen om óók mee te oefenen. M ’n vrouwtje had nog een puppydummie over, en ze had óók nog een konijnenvelletje…Nou, die dummie vind ik helemaal te gek hoor, die pak ik graag, maar houd hem dan eigenlijk liever zelf dan hem te apporteren… Mag niet, geen speelgoed, zeggen m’n baasjes, jammer. Ik wil eigenlijk wel heel graag aan m’n trainster laten zien wat ik nu kan. Jammer genoeg is er geen training zondag, ook m ’n trainster is ziek, wat ís dat toch met de mensen allemaal!

Ik ben erg benieuwd hoe m’n broertjes en zusjes de sneeuw hebben beleefd. Van jullie heb ik het natuurlijk al gelezen, maar hoe is het met de rest? Van broer Lennaert horen we ook niet veel meer, hij zal toch niet zijn ingesneeuwd? Hé Lennaert, laat nog eens wat van je horen!!!!!

Nou mam, ik hoop dat ik je tóch binnenkort weer zie, dan kan ik ook weer met m ’n zus spelen.

Lieve knuffels voor jou en de hele roedel van je Lobke.

Ander weer in de lucht ?

Het staat voor het baasje voor de volle 100% vast. Er hangt ander weer in de lucht, en dan mogen Frankske en Sabientje van de televies iets beweren van sneeuw langs de kant van de Belgisch-Franse grens, dan zegt het baasje dat ze er niks van af weten. Meer zelfs, volgens het baasje kunnen ze beter terug naar de meteorologische school en moeten ze daar beter hun les leren en hun huiswerk maken.

Waarom klapt ‘m nu zo struis door en is ‘m zo zeker van zijn stuk ? Gewoon omdat de Drentenbarometer op storm staat. Zo erg zelfs dat het baasje zijn humeur OOK op storm stond deze namiddag.

Tijdens de wandeling met een aangelijnde Hera en Heros kon het baasje de spanning in het duo al voelen. Trekken aan de lijn, verstopte oren, een neus die overuren maakte en broer en zus die kris kras door elkaar liepen. Met in de war zijnde uitrollijnen en verstrikte poten in de lijnen.

Voor Hera en Heros kon dat best plezant zijn, het baasje kon er niet mee lachen, zo simpel was het. Maar ze hebben nog een

grote wandeling gehad.

Anders was het toen Belle en Lucy aan de beurt waren voor hun wandeling. Nu ging ’t vrouwtje ook mee en zij nam Belle aan de lijn met de gentle leader, Lucy “wandelde” met het baasje.

Dat wandelen tussen aanhalingstekens staat is een aanwijzing dat het helemaal geen wandeling was maar een strugle for life, zeker voor de baas die op een zeer gladde ondergrond zijn evenwicht probeerde te bewaren. Lucy met haar vier poten aandrijving hebben we niet horen klagen over gladheid onderweg. Maar wel viel ze weer uit naar auto’s en ook de bezorger van reclameblaadjes met zijn scootertje schrok zich ’t pleuris toen ze plots naar hem toe sprong. Ook het baasje kreeg een vreselijke snok aan de lijn en toen heeft miss Taliban een eerste dreun op haar kont gekregen van de baas. “Trôp is te veel” volgens Pol V. D. Boeynants zaliger, maar ook volgens het baasje !

Of die tik op haar kont veel indruk heeft gemaakt op Lucy durven we te betwijfelen, zo leek het toch niet.

Toen ook bij de terugkomst Heros nog eens met zijn zot geweld tegen het baasje opsprong en hem zo raakte dat het baasje ook een tijd naar adem stond te happen, zakte het humeur van het baasje naar temperaturen die we heden ten dage ’s nachts ervaren ! Minus véééél graden Celsius alleszins !

Als dat allemaal de sneeuw voorspelt dan gaat het hoofdbestuur morgen avond nog eens sakkeren. Die zijn namelijk morgenavond uitgenodigd op een trouwpartij in Gent en dan kunnen ze een laag sneeuw op de snelweg missen als tandpijn !

Dus wensen wij voor onze bazen een ander humeur, want aan ons zal ’t niet liggen …

Belle & co

Goed gezien …

Een oudere man ligt op de operatietafel kort voor de ingreep.

Hij heeft er op aangedrongen, dat hij geopereerd zal worden door zijn schoonzoon,
een uitstekend chirurg.

Alvorens hem in slaap te doen zegt hij tot zijn schoonzoon:
Wees niet nerveus, doe uw best.
En loopt het fout, wees indachtig dat nadien uw schoonmoeder bij u komt inwonen!

L.M.

De puppenkrant 18-01-2013

Vandaag geen berichten uit “den lande”. ’t Is vrijdag zegt het baasje dan, dan moeten de correspondenten het huis poetsen, de ramen lappen, hebben ze geen tijd om met de honden er op uit te trekken.

Hier is het ook zo dat we met z’n vier in onze bench of op de tapijten moeten blijven als ’t vrouwtje poetst. Geen zestien hondenpoten over een natte vloer is de stelregel en wij houden ons daaraan.

Je kan dan ook al niet veel kattenkwaad (wat een woord in een hondenleven) uithalen waarover de baasjes dan ook niet kunnen verhalen.

Gisteren bij de wandeling hadden we aan het amfibie-ven een ontmoeting met twee andere staande honden. Het baasje had al van ver in de gaten dat er twee jachthonden een eindje voor ons aan het wandelen waren en wij (Hera en Heros) lieten het merken door verhoogde neus activiteit.

Het bleek een zeven maanden oude Heidewachtel te zijn en een langharige Weimaraner te zijn . Heros ging totaal uit zijn bol bij het spelen met het Heidewachteltje, dat op een zelfde manier met hem speelde als Lucy met hem doet. Hera had dan weer belangstelling voor het teefje Weimaraner. Met de Weimaraner hebben Hera en Heros enkele weken geleden al kennis gemaakt maar dat was toen zonder de sneeuw en dat maakt toch wel een verschil als je samen kan spelen !

Het duurde niet lang of er stonden vier jachthonden totaal onder de sneeuw van het rollebollen in de diepe sneeuw.

Overigens niet veel nieuws tenzij dat het baasje gisteren plots met een heleboel gereedschap aan de slag ging. De centrale verwarming was hier ten huize uitgevallen en de houtkachel werd eens goed bijgevuld en een standje verder open gezet.

Het baasje had ondertussen de hersteldienst al gebeld die hier het regelmatige onderhoud van de ketel en warmwaterboiler doet en in de stem van de mevrouw die opnam klonk haast wanhoop.” ’t Zal niet voor vandaag zijn mijnheer” klonk het stilletjes aan de andere kant van de lijn ! Vervelend is dat , maar wij hadden nog verwarming met de houtkachel, en die is groot genoeg om het in de woonkamer en keuken gezellig te houden.

Toch ging het baasje bij gebrek aan professionele assistentie dan maar zelf aan de slag en wonder boven wonder kreeg hij de verwarmingsketel terug aan ’t werk.

Het baasje probeerde dan de wanhopige dame van de verwarmingsfirma te bereiken maar daar kreeg ‘m totaal geen kontakt op geen van de drie telefoonnummers. Hij kon zelfs geen boodschap meer inspreken wegens overvol ! ! !

Er waren blijkbaar gisteren meer mensen met verwarmingsproblemen, ofwel wil iedereen bij René en Steven zijn voor hun reparatie te laten uitvoeren. Wij denken aan een combinatie van de twee, want ze zijn echt wel goed in hun job die twee “chaufagisten” uit Grobbendonk.

Deze morgen heeft het baasje dan toch kunnen verwittigen dat ze ons voorlopig van de “dringend te doen lijst” mogen schrappen. De dame klonk echt opgelucht. Haar man en schoonzoon zullen vanavond misschien voor middernacht terug thuis zijn van al de reparaties ….

Belle & co

Drentsche Patrijshond “Franky” –was- te herplaatsen

Zo juist kregen we een email in onze mailbox van de fokkers van “Franky”. Het bericht van de herplaatsing van Franky was gisterenavond het laatavond bericht op dit blog. Hier dus een snel resultaat, dank zij de fokkers van Franky.

Ook deze mensen nemen de verantwoordelijkheid welke elke fokker zou moeten hebben. Zij nemen Franky terug bij hen op en hebben ondertussen al een goede warme vervangmand voor hem gevonden.

Wij geven hier de volledige mail zoals wij hem ontvingen.

Beste mensen,

Als fokker van Franky voelen we ons verantwoordelijk dat hij weer goed geplaatst wordt.

Daniëlle heeft afgelopen zondag contact met ons gehad en heeft ons op de hoogte gebracht.

Afgesproken dat zij aanstaande zaterdag bij ons komt om afspraken te maken hoe we dit probleem op lossen.

We hebben al een gezin gevonden die Franky graag willen hebben.

We kennen dit gezin en zijn er van overtuigt dat Franky het daar goed zal hebben.

Ik hoop u op deze manier voldoende geïnformeerd te hebben.

Met vriendelijke groet,

Irmy Luttikhuis-Schulte

En ook van Heidewachtel Arak is er goed nieuws

Op 4 januari hadden we het trieste bericht dat de 5-jarige Heidewachtel Arak dringend diende te worden herplaatst wegens een dodelijke ziekte van zijn vrouwtje.

Nu plaatsen wij hier in de regel enkel te herplaatsen Drenten, maar dit ”geval” was op zijn zachtst gezegd een specialleke.

Nu kregen we daarjuist een mail van Yvonne die zich het lot van Arak en zijn ziek vrouwtje aantrekt. Er is een oplossing in de maak voor Arak en zijn vrouwtje.

Het geeft een fijn gevoel te kunnen hebben meehelpen aan de oplossing van een ernstig probleem, hoewel het niet noodzakelijk is dat het bericht op ons blog de oplossing heeft aangebracht.

Hier de mail van Yvonne…

Bedankt voor je hulp, het is zo goed als zeker dat we een nieuw thuis hebben voor Arak. meer bericht volgt.

Een priester en een imam

Een priester en een imam delen hetzelfde compartiment in de trein..

Op een gegeven moment sluit de priester zijn bijbel en vraagt aan de imam: "Ik weet dat uw godsdienst U verbiedt om varkensvlees te eten.
Hebt u er tijdens uw leven dan echt nog nooit van geproefd ?"

De imam klapt zijn koran dicht en antwoordt:
"Wel om eerlijk te zijn, bij zeldzame gelegenheden is het mij inderdaad wel eens overkomen dat ik varkensvlees geproefd heb."
Maar mag ik u nu ook eens iets vragen," zegt de imam, "uw godsdienst verplicht u tot een celibatair leven..."

De priester onderbreekt hem en zegt: "Ik weet wat u nu gaat vragen, of ik ooit al eens van de verboden vruchten heb geproefd..
Wel ik zal ook eerlijk zijn," zegt de priester, "
Ik heb inderdaad al een tweetal keren van de verboden vruchten geproefd."

De imam neemt zijn koran terug in de hand, knipoogt nog even naar de priester en zegt: "Veel lekkerder dan varkensvlees hé !"

L.M.

De puppenkrant 17-01-2013

Vandaag zijn we gestart met een hevig sneeuwgevecht in de versgevallen stijfsneeuw. Met “we” bedoelen we duidelijk de Drentenroedel, de baasjes hebben van achter het venster alles staan gadeslaan. Lucy is dan gewoonlijk de aanstookster en klassiek is het al dat Heros het eerste slachtoffer is van haar terreuraanvallen. Op het Nederlandse Drentenforum is er al mee gelachen geweest dat we Lucy de bijnaam gaven van “Taliban-teef”, en dat is heel dicht bij de waarheid !

Het baasje zou vandaag de ganse dag weggeweest zijn. Die zou met schoonbroer Paul naar Brussel gaan om “auto’s te kijken” op het autosalon. Zou… want gisteren is ‘m uitgeschoven tijdens de hondenwandeling op een onder de sneeuw verborgen ijsplek en heeft ‘m zijn voet/been danig geforceerd. Echt gehandicapt is ‘m nog niet maar om een ganse dag te gaan rondslenteren langs blinkend blik met een pijnlijke voet zag ‘m ook niet zitten. Dus zullen we terug een rustig wandelingske doen door de pas gevallen sneeuw en “ons bos”.

We kregen gisteren ook nog eens een nieuwtje uit Oostrozebeke waar “onze Louis” zich ook best vermaakt in het OostVlaamse sneeuwlandschap. Stan, de computerman, en de oudste van de kinderen daar, heeft een fotobewerking van Louis gemaakt die we jullie ook niet willen onthouden.

En van Eva en Steven kregen we nog een recente (sneeuw)foto van Lana in onze mailbox. Die is uiteraard ook hier te zien !

Ilse meldt ons dat Louis een grote jongen aan het worden is…

Dag Jan en Co,

Hier nog een berichtje uit het verre Westen.
Zoals overal, ligt het hier ook helemaal wit, eigenlijk de eerste keer
dat Louis in een wit landschap rondloopt. De eerste keer deed hij dat
dan ook meer dan behoedzaam. Eerst eens goed kijken en dan stapje voor
stapje zijn territorium in zijn nieuwe kleedje bewonderen. Vlug een
plasje en terug naar binnen. Gezien ik zijn reactie wou zien, loerde ik
om het hoekje en wat zag ik: onze Louis die gelijk een echte man zijn
poot opheft en plast. Ja, wat worden ze groot hé, de puppies. Deze
namiddag heeft hij ook al super geravot in de sneeuw met Stan en Bo.
Gelukkig dat hij bruine vlekken heeft of je ziet hem bijna niet meer lopen.

Groetjes
Ilse

Drentsche Patrijshond “Franky” is te herplaatsen

BESTE DRENT LIEFHEBBERS,

Ik ben Franky Pyppa van de Bezelhonk (17 september 2011, reu). Roepnaam Franky. Mijn vader is Bas van ’t Holtenbos en mijn moeder is Pyppa Jytte van de Bezelhonk. Ondanks dat ik zestien maanden oud ben, nog steeds naar puppy ruik, adembenemend knap ben en nog steeds met veel plezier bij mijn baasje in Zeist woon, ben ik op zoek naar een nieuw huisje.

Mijn vrouwtjes Emanuelle (7) en Daniella (42) zijn stapelgek op mij en daarom mag ik overal met ze mee naar toe. ’s Ochtends ga ik hardlopen met mijn baasje, als we het kleine vrouwtje naar school brengen, of we fietsen een flink stuk. ’s Middags naar het bos, half vier naar het grote bos en in de avond even vijftien minuten los rennen voor het slapengaan.

Ik ben een fitte, heel gezonde en prachtige atletische hond. Zowel het kleine vrouwtje als ik krijgen hele goede natuurlijke voeding en thuis word ik zoveel geknuffeld door de vrouwtjes dat ik me helemaal het mannetje voel.

Ik ben niet gecastreerd, dat vindt mijn baasje onzin.

Maar ik moet wel beter gehoorzamen want ik kom niet altijd meteen terug. Ik neem nogal eens een omweg. Wat ik ook leuk vind is om het baasje te foppen: ik doe alsof ik kom en ren dan keihard langs haar. Ik heb het nodig om veel te rennen en verdwijn wel eens uit het zicht. Mijn baasje weet dat dat niet hoort maar ze weet dat ik altijd terugkom als ze fluit. Ik vind haar overal terug.

We zijn zes weken met zijn drieën in de camper door Frankrijk getrokken zonder problemen voor mij. Ik word niet wagenziek en ik heb onderweg heel veel sjans. Mijn baasje vond het wel pittig……

Ik ben een echte Drent, die het liefst buiten is.

Mijn baasje is de hele dag met mij en Emanuelle bezig en we zijn ook volledig van haar afhankelijk. Nu is het moment aangebroken dat zij werk, kind en hond niet langer kan combineren. Aangezien zij voor 100% kostwinner en verzorger is heeft ze een hartverscheurend besluit moeten nemen om mij bij een nog beter gezin te plaatsen.

WELKE BAAS MET STEVIGE HAND DOCH LIEFDEVOL HART WIL MIJN OPVOEDING VERDER VOORTZETTEN?

PS MET MIJ KUN JE WEL LACHEN HOOR!!

NEEM CONTACT OP MET:

DANIELLA SAMSON

06-24571772  voor België  00 31 6-24571772

Dfs1970zeist@hotmail.com of daansdroom@ziggo.nl

Fabi aan de C&A

Och armkes toch…

De puppenkrant 16-01-2013

Niet verwacht , nooit aan gedacht… één van onze pups, inmiddels haast twee jaar, heeft z’n eigen email adres.

Gisteren namiddag kregen we een mailtje van onze Kiet, jawel die van het Kieter Wieter blog, http://www.bloggen.be/kieter_wieter/  dat zowel het baasje als hij van operator zijn gewisseld en dat hij bij deze gelegenheid een eigen email adres kreeg.

 Wij hebben dat nieuws niet koud laten worden en hebben hem dadelijk een mailtje terug gestuurd . Dit om even te testen en het werkt voortreffelijk, we kunnen met onze eigen pup communiceren ! Hoe dat ginds in Berlaar te werk gaat is voor ons momenteel nog een vraagteken, maar daar komen we ter gelegener tijd  ook wel achter.

Wij houden jullie op de hoogte.

Belle & co

Hier het relaas van fiere Kiet met zijn email adres…

Hallo Moe Belle,

Vandaag was een keitoffe dag moe, baasje had verlof en wij zijn een hééééle grote wandeling gaan maken in de sneeuw.

Wij twee hebben ons reuze geamuseerd.

Straks komen er nog meer foto's van op den blog.

En dan heb ik nog nieuws. Wegens te veel problemen op het www zijn de baasjes overgestapt van Belgacom naar Telenet.

(het was kiezen tussen de pest en de cholera )

Hopelijk gaat alles vanaf nu terug een pak beter om mailtjes te sturen, te bloggen en te surfen.

En wat heb ik daar nu aan hoor ik u denken.

Awel moe, vanaf nu heb ik mijn eigen e-mail adres. kiet@telenet.be

Supercool hé.

Supercool, zeker weten Kiet !

Dezer dagen de meest bekeken

De puppenkrant 15-01-2013

En toen kwam de sneeuw… Gisterenavond is het rond tien uur beginnen sneeuwen in Vosselaar.  Stipter op tijd dan de treinen en op de tijd dat ze aangekondigd waren door Frankske en Sabientje kwamen de sneeuwbuien. En ze kwamen met dikke vlokken. Heros die rond tien uur buiten was kwam na enkele minuten terug binnen met een laag van zeker twee centimeter op zijn rug.

Maar het sneeuwen heeft ook zo zijn voordelen. De sneeuw dempt heel veel geluiden en zo ook de geluiden (lawaai) van de snelweg. Vannacht rond vijf uur was het muisstil in de wijk. Nu zal er door de sneeuw wel minder verkeer geweest zijn dan anders, maar nu was het muisstil, bijna de stilte die we kennen in La Magdeleine. De baasjes noemen het “the sound of silence”.

Voor ons Lucy is het nog maar de tweede keer dat ze sneeuw ziet. De eerst maal was op zeven december en die sneeuw bleef amper twee dagen liggen. Nu ligt er meer en het is ook kouder. Zelfs Lando heeft het er al over met zijn aanspreking “dag vriezemannekes” in zijn bericht voor de puppenkrant.

Straks meer over de tweede “vorstdag” van het nieuwe jaar.

Belle & co

Lando geeft verslag van de jachttraining van zondag, toen was het alleen maar “gewoon koud”

Dag vriezemannekes,

of is't in Vosselaar warmer? 'k ben blij dat ik zo'n warm pelske heb hoor, mijn baasjes zijn er jaloers op. Gisteren op de training heb ik mijn baasje snel warm doen krijgen hoor toen ze achter me aan moest wandelen terwijl ik mijn snuffel in de kanten zijn gang liet gaan en ze me moest aanmoedigen met apporteren wat ik zeer leuk vond. Zwemmen hebben we deze keer niet gedaan. Niet omdat we geen ijsberen zijn, maar gewoon omdat de vijver dichtgevroren was. (knipoog) Ons Lucy is nog altijd mijn dikke vriend hoor, we kunnen kei goe ravotten samen, maar .... dat mag niet op training, dat moeten we privé doen. Mijn baasjes gaan dus dringend nog eens een afspraak moeten maken om met jullie te gaan wandelen en spelen! Vandaag kwam de dochter van de buren even op onze computer werken. Ik heb haar direct verleid: knuffels, kwispelstaartjes, likjes. 'k mocht zelfs mijn neus onder haar jas stoppen maar dat vond mijn baasje erover gaan! Helaba puber, roept ze dan, haha. Gezonde drent hé!

Koude likjes,

Lando

Ter voorkoming van misverstanden…

Zou dit voor elke nederlandstalige een verstaanbaar taaltje zijn ? Waarom zo diepzinnig over taal vandaag ? Dat zullen we eens klaar en duidelijk uitleggen zie.

Al enkele malen zijn hier misverstanden ontstaan tussen Vlamingen (wij) en de Nederlandse lezers (zij van over de schreef).

Met Karin, Jeanny, Marian en meer van de lezers(essen) uit het noorden, die hier regelmatig een reactie plegen achter te laten, hebben we het er al over gehad. Dat Vlaams is toch wel echt een andere taal dan dat wat ze boven Breda, Tilburg en Eindhoven praten.

Karin meldde vorige week dat ze ten arren moede zich het woordenboek “verboden op het werk te komen” met als ondertitel ‘Vlaamse taal en andere eigenaardigheden’ ging aanschaffen van de auteur Ton van der Wouden.

Dat kon het baasje niet zo maar laten gebeuren. Niet dat Karin zich dat boek niet mocht aanschaffen, helemaal niet. Als je iets kan bij leren dan MOET je dat doen is zo zijn instelling. En dus liet hij zich dat boek ook toesturen.

En nu raad je het waarschijnlijk al. Het boek is vandaag met de post aangekomen, voor 11,50 euro boek en voor 7,20 euro postzegels ! En het is niet met de Fyra hogesnelheidstrein gekomen want het boek was hier snel, “by avion” wat ook wel lichtjes overdreven zal geweest zijn !

Uiteraard was het baasje “curieus” (“nieuwsgierig” voor het noorden) naar wat de auteur er van gemaakt heeft. En na de eerste bladzijden te hebben ingekeken blijkt het wel een boekwerkje te zijn waar hier ten huize plezier aan gaat beleefd worden.

En we moeten eerlijk zijn, SOMS hebben die “noordelijken” een beetje gelijk. “Verboden op het werk te komen” kan een andere betekenis hebben dan hun “verboden op de werf te komen”. Als het verboden is op het werk te komen dan is het ook onmogelijk er te werken, punt andere lijn !

De volgende dagen zullen er wel meer eigenaardigheden boven water komen als het baasje verder vordert in zijn “verboden op het werk te komen” en nu hij dit schrijft denkt hij er aan dat “verboden op het werk te komen” voor hem volkomen perfect nederlands is. Als hij op het werk (de school) komt is het voor hem verboden te werken, vermits gepensioneerd ! En zo hebben we nog stof genoeg om onze dagen, en de volgende puppenkranten en andere berichten te vullen. 

’t Kan nog plezant worden hier en de Babelse (bijbelse ?) spraakverwarringen zullen niet uit de lucht zijn.

Belle & co

Gevonden Drent

Melding nummer: 803830

Gevonden op: 13 januari 2013

Aanmelddatum: 13 januari 2013

Diersoort: Hond

Roepnaam: Onbekend

Ras: DRENTSE PATRIJSHOND

Kleur: BRUIN met WIT

Leeftijd:

Geslacht: reu

 Halsband: halsband

Meldpunt Telefoonnummer: 088-0064688

Mail meldpunt: Waalwijk. e.o.
waalwijk@amivedi.com

Depardieux’ voorbeeld inspireert…

De puppenkrant 14-01-2013

Vandaag nog eens een berichtje van een hondje uit het K-nestje van februari 2011. Sybille het vrouwtje van Kato meldt ons dat het nog steeds super gaat met “ons” Kato.

Kato staat hier in ons geheugen gegrift van het moment dat ze in de werpkist viel tijdens de bevalling van Belle op 27 februari 2011. Midden tijdens de bevalling van de negen pups kregen we telefoon van een dame die informeerde naar een pupje… Het moet zowat de kortste en minst beleefde telefoon geweest zijn in jaren, “madam, bel binnen twee uren nog eens terug, ‘k sta hier midden in een bevalling van ons Belle” En toeval of niet, het zesde pupje dat toen geboren werd, is ook het pupje dat naar Sybille is gegaan. Dat was toen letterlijk “geboren op bestelling”.

Dat Kato midden vorig jaar gesteriliseerd is, was in samenspraak met ons. Er zijn al twee teefjes van Sybille aan melkklierkanker gestorven en de schrik voor een derde geval zit er goed in bij Sybille. Die schrik is nu weg en Kato leeft tot plezier van ieder daar, heel gelukkig met de andere twee honden van het gezin.

Van Ilse, het vrouwtje van “onze Louis” kregen we een email dat die ook op het punt staan zich in te schrijven in een jachtopleiding bij Jac Orion te Heurne. We zijn er zeker van dat die cursus voor beide een succes gaat zijn. We hebben er hier gisteren nog over geschreven dat Lucy, Libre en Lando, broer en zussen van Louis, met zoveel overgave aan hun lessenreeks bezig zijn.

Hieronder de boodschap van Sybille.

Belle & co

Beste Jan en Simonne,

Een mailtje met een late nieuwjaarswens. Het is er dit jaar niet van gekomen om kerstkaartjes te schrijven, maar een mailtje is ook wel geschikt om jullie een mooi, gezond en tevreden 2013 toe te wensen. En heel veel succes met de kennel natuurlijk! Als het allemaal honden worden van het kaliber van onze Kato, dan kan dat niet stuk.

Het gaat prima met Kato. De sterilisatie heeft haar gelukkig in geen enkel opzicht veranderd: ze is nog steeds even mooi, haar vacht nog even glanzend, haar karakter gelukkig ongewijzigd. En ik ben blij dat ik me geen zorgen meer hoef te maken om melkklierkanker, al vind ik het wel jammer dat ze nooit een nestje zal kunnen hebben. Maar we moeten realistisch zijn: ik zou er toch ook de tijd niet voor hebben in deze fase van mijn leven. Opvallend aan Kato vind ik dat ze in vergelijking met de andere honden ontzettend actief en speels blijft. Dat vind ik wel heel leuk. Ze is ook erg zacht van karakter, heel lief en erg aanhankelijk, terwijl ze toch ook veel karakter heeft. We zijn onlangs naar de zee geweest, waar ze vrij mocht rondlopen: schitterend was dat! En ze kwam goed terug als ik haar riep. Ik hoop er bij te kunnen zijn, bij de bijeenkomst die jullie organiseren. Het zou ook fijn zijn om de broertjes en zusjes van Kato terug te zien.

lieve groeten,

Sybille en Co

’t Gaat goed…

Het gaat goed met de drie Drentjes bij ons in de jachttrainingsgroep. Alle drie komen ze uit het nestje van onze Hera en zijn geboren op 27 maart 2012.

Toen ze negen weken oud waren zwommen Libre, Lando, Lowie en Lucy het ven over. Zonder overtrekken aan de lange lijn door de trainer of baas. Zo het wel met overtrekken was geweest was het na die les al gedaan geweest voor onze baas. Net als hun moeder Hera zwommen ze zonder hulpmiddelen naar hun baas toe, 15 meter door “diep” water.

De week nadien kropen ze door een diepe, droge sloot onder en over de bramen naar hun baasjes toe.

Enkele weken later volgden ze hun baasjes onaangelijnd, “los” door het maïsveld, enkel volgend op het stemgeluid van hun baasjes.

En zo is het gestadig opgebouwd naar het apporteren toe. Vorige week, wij waren toen nog in Frankrijk, hebben Lando en Libre bij het apporteren van “echt wild” mogen “proeven”. Spijtig dat we er toen niet waren maar toen hing Lucy nog achter de zwermen levende en nog vliegende vogels.

Vandaag mochten ze een dummy apporteren en wonder boven wonder, iets waar we met Hera màànden op geoefend hebben deed Lucy ineens goed.

De trainer wierp een dummy die Lucy moest markeren en apporteren, en ze bleef toch wel zitten tot ’t baasje “vrij gaf” zeker ! Dat was bij moeder lief wel iets anders. Die hing al in de lijn van ’t moment dat Oscar, de trainer, de dummy nog maar liet zien.

Hera was wel kieskeuriger dan Lucy. Hera weigerde namelijk een dummy te apporteren die niet de hare/onze was. Zij rook aan de dummy en als het niet de onze was dan draaide en zocht ze bij Oscar tot ze HAAR eigen dummy opgemerkt had !

Raar maar waar, haar eigen dummy(s) apporteerde ze zonder dralen, de andere dummy’s bleven liggen.

Gelukkig is Lucy voorlopig niet zo kieskeurig als moeder Hera !

Maar over één ding zijn alle baasjes het eens, “er zit wat in dit nestje” en bij de baasjes is het één en al tevredenheid !

Belle & co

De puppenkrant 13-01-2013

Klagers geen nood, stoeffers geen brood is een gezegde waar het baasje daarstraks bij het lezen van het Lobke bericht aan moest denken. Lobnke klaagt  “dat ze weer mee naar het strand moest”.

Ja, die heeft een luxe probleem vinden wij hier in ’t binnenland eensgezind ! Terwijl er honden zijn  die nooit de kans krijgen van zo eens haast onbeperkt over het strand te kunnen ravotten.

En de rest van het betoog van veel te ver van de baas weg te lopen klinkt ons ook al heel bekend in de oren. Ook Lucy is in dat bedje ziek !

Over Lucy gesproken, die deed het deze voormiddag op de jachttraining best goed. Het speuren op het grote veld ging met grote ruime slagen en het baasje had de indruk dat ze de fluitsignalen en bewegingen van ’t baasje correct opvolgde.

Ook het apporteren ging naar de zin van baas en trainer echt goed. We maken vooruitgang ondanks het vele afwezig zijn door het verblijf in Frankrijk.

Nu laten we Lobke aan het woord die het best zelf haar puberkuren kan uitleggen.

Belle & co

‘k Was het baasje aan ’t plagen…zegt Lobke

Lieve mams,

Het begint misschien een beetje saai te worden, maar ‘k ben alwéér naar het strand geweest vandaag. Deze keer bij Hellevoetsluis. Daar had onze trainster een winterwandeling georganiseerd om op het nieuwe jaar te toasten. Het strand interesseert me inmiddels niet zo veel meer, wel de vogels die daar zijn… ‘k Heb het wéér gedaan………….achter de vogels aangegaan, nu alleen nóg wat verder dan afgelopen donderdag. Volgens mijn baasje was ik wel 500 meter weg, en heeft de hele groep op mij moeten wachten. Er zijn op het ogenblik een paar mensen niet zo blij met mij…….Ze moeten niet zeuren. Er wordt altijd gezegd dat wij honden afstand moeten durven nemen. Dan dóe ik dat, is het weer niet goed,pffffff. Ik ben nu wel heel erg moe, ga weer verder met slapen, zzzzzzzzzzzzz

Lobke.