Berichten van 1 juni 2011 tot 30 juni 2011

De heel lekker machine…

Gisteren heeft het baasje bij Brouwland in Beverlo een droogoventje gekocht. Zo een apparaat om kruiden en fruit te drogen. Ook vlees kan er in gedroogd worden en daar hebben wij natuurlijk meer interesse in dan in gedroogde bieslook of gedroogde appelchips.

Marian, het baasje van ons Kiki heeft ook zo’n “lekker machientje” en daar profiteert juffie Kiki meer als normaal van. Ook wij gaan dan binnenkort in Frankrijk ook van die lekker snoepjes krijgen als beloning of als desertje.

Ook de baasjes gaan appeltjes drogen, nadien peren, en tussendoor “zongedroogde”, zuiderse tomaten… Het baasje zegt dat hij nu al het water in zijn mond krijgt bij de gedachte alleen al !

Met dat drogen heeft hij een heel bepaald doel voor ogen. Tijdens volgende winter gaat hij geen dikmakende chips uit de zak meer snoepen, maar wel van die zelfgedroogde appel en perenchips. Hij is van mening dat hij daardoor volgend jaar in de lente terug een Johnny Weismuller figuur gaat hebben. Wij weten wel beter en zeggen nu al dat het enige wat  we gaan merken de kreet van Johnny gaat zijn… De Tarzankreet, maar nu van ontgoocheling  !

Na de zomer gaan we in elk geval een heleboel bokalen met gedroogd fruit en kruiden in de kast vinden. Ons baasje kijkt er alvast naar uit, de rest van het hoofdbestuur kijkt kritisch toe…

Belle & co

Enkele jaren geleden toen er nog grenzen waren…

Vijf Nederlanders in een Audi Quattro arriveren bij een Belgische grenspost.
Daar worden ze gestopt door beambte Sjefke die zegt:
'Het is illegaal om vijf mensen in een Audi Quattro te vervoeren;
Quattro betekent vier.'

'Quattro is alleen de naam van de auto,' antwoordt de bestuurder.
'Je kunt er best vijf mensen in vervoeren.
Wil je de papieren zien!!!!'

'Dat zal weinig verschil uitmaken,' antwoordt Sjefke.
'U hebt vijf mensen in uw Quattro en U breekt daarmee de wet.'

De Nederlander wordt ongeduldig en zegt:
'Zou je je baas kunnen roepen?
Ik zou graag met iemand willen spreken die verstand van zaken heeft.'

'Sorry,' antwoordt Sjefke, 'Agent Versmulders heeft het nu te druk
met twee Duitsers in een Fiat Uno.

L.M.

Wat een interessante zus…

En hoe lekker dat ze ruikt op dit moment…! Mijn zus is na weken twijfelachtig taffelen toch aan het “druppelen”gegaan.

Voor een jonge reu zijn er niet veel lekkerder geuren als een jong loops teefje. Geen moment laat ik mijn zus alleen in deze toestand. Er moet geen enkele andere reu toenadering zoeken bij ons Hera of hij krijgt het met mij aan de stok.

Nu ben ik al even vrij beschermend naar mijn teefjes toe, “ons moe “ en mijn zus worden goed beschermd door mij. Niet dat ik me agressief gedraag maar andere reuen worden toch wel aangeraden “op een ander” te gaan voor hun lusten !

Hera laat het zich goed welgevallen de zorgen die Belle en ikzelf aan haar besteden op dit moment. Belle likt zo’n twintig maal per dag ons Belle netjes, en als er al eens ergens een drupje valt ben ik  als eerste bij om alles netjes te likken. ’t Vrouwtje heeft nog niet eens met de opneemdoek moeten ingrijpen om een druppeltje te verwijderen, goed van ons hé.

Het eige watwij zelf niet kunnen doen is het lakentje in Hera haar bench verwisselen en wassen. Daar hebben we ons vrouwtje en onze Miel nodig . Eigenlijk heet die Miele, en is van Duitse afkomst, maar die is hier in dienst om alles te wassen. Een nadeel van onze Miel is wel, als die aan het werk is geweest dan ruikt ons Hera haar bench lang niet zo lekker meer….

Heros,

de beschermer van teefjes

De laatste jachttraining…

Vanavond hadden we voorlopig de laatste jachttraining van dit seizoen. Vanavond was het weer de beurt aan Heros. Hera is dan wel over haar rugletsel heen maar een loopse teef in contact brengen met een stel reuen, daar staat geen enkele trainer op te wachten.

Vermits Heros maar twee van de twaalf lessen heeft mee gevolgd mag je er ook geen al te hoge verwachtingen van hebben. Maar toch volgde hij goed aan de voet, apporteerde hij de dummy eend. Maar zijn hoogtepunt volgde wanneer hij de zwaaikom van het kanaal mocht inspringen. Heros en water, ze zijn voor elkaar gemaakt. En hoewel hij daar niet echt moest zwemmen heeft hij zich te pletter geamuseerd.

Wel tien meter loopt hij met z’n kop onder water, en dan nog wel in volle vaart, Waaran hij zich staat te schudden alsof hij gans Arendonk wilde nat maken !

Achteraf zijn de baasje nog een pintje gaan pakken in ’t “Paradijs”. Het weer was mooi genoeg om een terraske te doen. Ondertussen zijn er al plannen gesmeed om in september een vervolg te breien aan deze training. En je kan het al wel raden… ons baasje heeft zich al kandidaat gesteld om mee te doen…

Belle & co

Belg met 2 hollanders...Schitterend

Een verademing…

Het gaat toch allemaal zo snel op en af tegenwoordig. Zaterdag laatsleden vond gans de familie dat An het niet getroffen had op haar trouwdag, het miezerde gans de dag met afwisselend een buitje.

Zondag was het al helemaal droog maar nog niet echt zonnig. Maandag en dinsdag waren dagen waar ze in de tropen van zouden blozen. “Niet te doen joeng vandaag” was een geijkte uitdrukking op de (voorlopig?) warmste dagen van het jaar.

Gisteren in de namiddag hebben we dan de eerste bui gehad, van die paar druppels ’s morgens praten we niet meer. En dan kwamen de serieuze zaken op ons af, een goei stortbui, donder en bliksem waar we naar zitten kijken hebben met de honden, en dan daarna de frissere temperaturen. Die werden dan het eerste moment als koud ervaren na die broeierige hitte.

’t Baasje heeft verschillende malen gezegd tegen ons of we nu niet liever een hinese naakthond waren in plaats van een Drent met een pelsen frakske ?

Maar deze morgen was het allemaal “dik in de sjakoche” ! (dik in orde, sjakoche =dames  handtas, dit voor de NL lezers) lekker fris buiten, alles proper gespoeld, de bloemetjes terug wat hemelvocht gekregen en de hondjes kunnen terug regenwater drinken à volonté. We hadden het vannacht al gemerkt dat het lekker koel geworden was, en we verheugden er ons  dus ook al op om vandaag eens goed te kunnen ravotten zonder haast dood te vallen van de hitte. Je zal ons vandaag niet horen klagen .

Belle & co

Onweer…

Uiteindelijk zal het er toch nog van komen. Op de buienradar kondigde het slechte weer zich deze morgen al aan en uiteindelijk is het ook acht uur geworden, zij het met 12 uren vertraging.

Het beloof er stevig tegenaan te gaan. Zojuist was ik nog met de baasjes in Viersel bij mijn pupje Kibbels toen daar het onweer begon. We zijn dan snel naar huis gekomen want Hera en Heros zaten alleen en in hun bench.

Nu liggen we met drie mooi rond ons baasje want daar voelen we ons veilig. Het baasje kijkt evenwel niet naar ons om. Ondanks dat ze buiten stevig aan de takken van de bomen rukken en ze de ene flash na de andere afvuren laat onze baas niets van schrik blijken. Blijkbaar is dat gerommel aan de hemelpoort toch afkomstig van een vrachtwagen kasseien die ze daar aan het afkieperen zijn. Dat was toch steeds de uitleg van de bompa, die deed niets liever dan laadbakken kasseien afkieperen om de baan te herstellen !

Hopelijkis het straks na het onweer een beetje gezelliger weer dan deze namiddag. ‘tBaasje vertelde dat hij al begon te zweten als hij nog maar een balpen vastnam, dan had hij nog geen woord geschreven en dan lekte het zweet al uit zijn kortgeknipte haren. Als het dadelijk over is dat onweer , dan gaat ons baasje nog even mee naar het bos zegt ‘m. Gewoon om een beregend kletsnat bos te ruiken. Daar fleurt hij helemaal van op is zijn uitleg.

Belle & co

Het cadeautje voor mijn vrouwtje.

Ga ik vorige zaterdag een juwelierszaak binnen,

kijk wat rond en zie plots een prachtige diamanten armband liggen.

Wanneer ik voorover buig om het sieraad achter de toonbank van naderbij te bekijken,

ontglipt mij plots een windje.

Ik kijk schichtig om mij heen in de hoop dat niemand iets gehoord heeft.

Jammer genoeg staat er net de knappe verkoopster achter mijn rug,

ze begroet mij vriendelijk alsof er niets aan de hand is en geeft deskundig uitleg over het juweel.

Nog altijd lichtjes rood aangelopen en in verlegenheid, vraagt ik de dame hoeveel deze armband nu juist kost ?

Flegmatiek antwoordt de verkoopster:

“Mijnheer, als je al een windje laat bij het bekijken van het juweel,

ga je zeker in je broek schijten als je de prijs hoort !”

L.M.

Loops…

Na haast vier weken “aanmodderen” is het zo ver, ons baasje zijn “kleine meid” is voor de derde maal in haar jonge leven loops.

Volgens de normen van het baasje zou ze nu mogen gedekt worden en haar eerste nestje krijgen . Maar ’t baasje zegt niet voor niets tegen Hera zijn “kleine meid”. ’t Baasje is van mening dat ze er nog niet rijp of klaar voor is. In zijn ogen is ze nog te onvolwassen.

Intussen laat ze zich goed “soigneren” door Belle en Heros. Die likken haar te pas en te onpas zuiver. Als ze het zelf zou willen hoefde ze zelf niets te doen aan haar toilet maken.

Eindelijk is het dan zover, haast een maand zien dat er wat op komst is en wanneer het dan niet doorkomt blijft het oppassen tijdens de wandelingen. Het is bij Hera zo onduidelijk allemaal, comfortabel is het helemaal niet. Niet voor haar, maar ook niet voor het hoofdbestuur.

Als er nog een nestje komt met Hera dan zal dat een dekking worden in februari met pupjes die juist voor het zomerverlof naar hun eigenaars mogen. Maar voor we zover zijn staat er voor haar nog flink wat onderzoeken op het programma die alle goed moeten zijn.

Ook voor de baasjes staat er dan nog heel wat opzoekwerk voor de deur, maar dat is nog allemaal “toekomstmuziek”. We zien wel hoe het verloopt en jullie kunnen het hier van dag tot dag volgen, dat is alvast beloofd.

Belle & co

Hot, hot & hot…

En wie er in gaat wandelen is z.t ,  … Dat zou een actueel nieuw rijmpje kunnen zijn, daarenboven is het een waarheid als een koe.

En toch zijn we een toerke gaan wandelen, door het bos, terwijl het baasje angstvallig de stammen in ’t oog hield op zoek naar rupsen uit Echternach. Of waren het gewone processierupsen ?

Wij hebben er alleszins geen gezien tijden sonze wandeling. Maar het baasje oordeelde dat er toch wat schaduw nodig was om zijn koppel jonge Drenten te kunnen in de hand te houden gedurende de wandeling . En ’t is gelukt, ’t baasje lekte wel uit van ’t zweet dat ‘m gelaen had bij het uitoefenen van zijn remkracht. Want zo zijn die Drenten dan ook weer, naar de stand van de zon en de thermometer hebben die nog nooit gekeken.

Ook hebben ze dan nog eens een duik mogen nemen in de amfibievijver. Daar staat het waterpeil zo laag dat zelfs Fifi hondjes er al niet meer in kunnen verdrinken.

Nog een geluk dat het in huis nog redelijk fris is, maar morgen gaat het baasje toch pas terug wandelen wanneer het donker is…

Belle & co

VIER WAARHEDEN:

1. als lopen gezond was, zou de postbode onsterfelijk zijn !!!!!

2. een walvis zwemt de hele dag, eet alleen maar vis, drinkt water en is toch dik !!

3. een konijn rent, springt en is vegetarisch. hij leeft maar 8 tot 10 jaar !!!!

4. een schilpad rent niet, springt niet, heeft nooit haast en komt altijd als laatste aan, en hij leeft ruim 120 jaar !!!

conclusie:

….oprotten met al dat sporten en diëten !!!!!

D.D.B.

Vier maanden al…

27 februari- 27 juni, vier maanden scheiden de ze twee data. Dat wil ook zeggen dat mijn negen pupjes vandaag al vier maanden oud worden. Het is nog wel geen verJAARdag maar toch houden we er aan van het even te vermelden en er een berichtje aan te wijden.

Dus gaan Kiet, Kody, Kwispel, Kyra-Luna, Kyra-Belle, Kiki, Kona, Kibbels en Kato waarschijnlijk wel iets lekkers extra krijgen vandaag.

Vier maanden geleden, het lijkt gisteren wel, was ik het middelpunt van de wereld met niets dan bezorgde mensen rondom mij. ’t Baasje en ’t vrouwtje, dr. Nelly en ook Hera en Heros waren bezig om het mij zo comfortabel mogelijk te maken terwijl ik met haast een regelmaat van de klok, één voor één, negen pupjes op de wereld zette.

Negen gezonde prachtpups die door mijn zorgen alle stevige opdondertjes zijn geworden ! Ook negen opdondertjes waarover hun baasjes regelmatig ons nieuwtjes toesturen  zodat we hen kunnen opvolgen met alle leed en plezier die pups eigen zijn.

Met plezier denken wij terug aan de tijd dat de baasjes apetrots op mij waren dat ik zo’n prachtmoedertje was in de verzorging en toewijding aan dat kleine grut, en ook aan de vier weken dat die pups hier in de tuin op het gazon (?) konden ravotten. Maar ook aan de talrijke bezoeken van de kandidaat pupeigenaars die telkens, soms lange, verplaatsingen moesten doen om hun oogappeltje te komen zien evolueren.

Wij van onze kant hopen in elk geval nog vele jaren berichtjes als deze te kunnen plaatsen voor alle puppies, opdondertjes, woelwaters, wieters, en wat voor troetelnamen ze al niet gekregen hebben !

Belle

’t Gaat haar beter…

Het gaat stukken beter met Hera haar rug, na een week betrekkelijke rust is zij best terug een vinnig hondje. Ons baasje denkt dat hij het zich inbeeld maar Hera voelt voor zichzelf aan dat, wanneer ze onnozele kuren uithaalt daar ook de gevolgen van moet dragen.

De jachttraining die we nog te goed hebben volgende woensdag, die gaan we aan Heros overlaten. Die zal daar ook niet neen tegen zeggen want die zag dat vorige week woensdag ook wel zitten, hoewel hij er niet veel van bakte !

Hier ten huize is iedereen tevreden met de ontwikkelingen van het genezingsproces van Hera. Blijkt nu toch dat consequent optreden en een dierenarts bezoek zijn vruchten afwerpt.

Wij hebben met ons Hera terug een blij pijnloos hondje in huis… Nu proberen ze nog een tijdje niet te laten springen en bruut te laten spelen.

Belle & co

Dit is écht een vuil mop.

Aan de universiteit moet een professor zijn nieuwe studenten vertrouwd maken met autopsie.

Hij begint zijn verhaal :
"Bij het verrichten van een autopsie zijn twee punten erg belangrijk :
Ten eerste mag je nergens bang voor zijn en je mag niets vies vinden."

Om dit te bewijzen stopt hij zijn vinger in de anus van het lijk

en likt hij vervolgens zijn vinger af.

De studenten moeten hem nadoen.

Om niet af te gaan

en in de gunst te staan bij de prof

doen de studenten hem stuk voor stuk na,

de vieze smaak en stank verbijtend.

De prof hervat zijn verhaal :

'Ten tweede is het belangrijk om oog voor detail te hebben.

Wie van jullie zag bijvoorbeeld

dat ik mijn middelvinger in het lijk stak,

maar mijn wijsvinger aflikte ?"

L.K

Hollandse puppynieuwtjes

Deze nieuwtjes maken het voor ons ook zo plezant, nieuws van het puppyfront, de opgroeiende mini-duiveltjes die het leven van de eigenaars elke dag weer opvrolijken.

Soms een probleempje in de aanbieding, een vraag om raad, of het vertellen van de grappen en grollen van de oogappels (tiens, daarjuist waren het nog mini-duiveltjes) .

Zo kregen we deze week berichtjes in de mailbox van Marian en Kiki uit Arnhem en van Gonda en haar Kyra uit Heijen beide uit Nederland.

Belle & co

Hoi Jan,

Ik had je laatst in een mail verteld dat Kiki zo bang was in het donker tijdens het laatste rondje. Nou,ik dénk dat het voor een groot deel getackled is!

Ten eerste heb ik inderdaad de route verlegd en ten tweede heb ik haar vaak dat groene tuig aan gedaan,en dat heeft denk ik goed gewerkt.

Ze wordt nu ook groter natuurlijk (geestelijk) en volgens mij kan ze dingen nu wat beter plaatsen.

Ben nog steeds hartstikke blij met mijn kanjertje!!!!!!!!!!

Hoi Jan en Simonne,

We hadden van de ouders van Anton een mooi kussen gekregen voor in de bench. Deze hadden we nog niet gebruikt omdat we de bench verkleind hadden. Nu was de oude mat zo erg kapot dat ik hem niet meer kon wassen, er kwam allemaal schuimrubber uit. Dus nu was het tijd om het nieuwe kussen in gebruik te nemen en de benchverkleiner er uit te halen. Maar dan begint het… probeer het kussen maar eens in de hoes te krijgen. Helaas was er niemand om te filmen, maar ik neem aan dat jullie je wel een voorstelling kunnen maken van iemand die met moeite probeert een kussen in een hoes te krijgen en daarbij geholpen/geplaagd wordt door een overactieve Drent die heeeel erg nieuwsgierig is en overal met haar neus bovenop wil zitten/liggen…. J J J

Natuurlijk moest ze hem meteen even uitproberen..

Daarna de benchverkleiner er uit gehaald en ook toen moest ze hem nog een keer uitproberen. Ze was even verbaast, hé mijn bench is groter! Maar het kussen is helemaal goedgekeurd!!!

Zie hier een intens tevreden pup…. Dadelijk nog Meneer Beer er bij en dan is het geluk compleet!

En zo kunnen jullie van een afstandje toch nog een beetje meegenieten van jullie dondersteen (zoals wij haar regelmatig noemen…)!

Dikke knuffel,

Gonda, Anton en Kyra

Mooi…

was het deze middag in de trouwmis van “An van ons Carine”. Een trouwerij in grote stijl met klasse. In de stijl van “comme il faut” met een vader die zijn dochter nog uithuwelijkt en die samen aan de kerk in een spijtig genoeg, gesloten, witte cabrio arriveren.

De eieren voor de arme Klaren waren niet in verhouding tot wat de boer die water voor zijn akker nodig had bij de nonnekens had binnengebracht, die had er misschien nog wel een stuk mager spek bij gedaan ?

De parochiekerk van het H.Hart is op zich al een mooie gotische kerk en daar verzorgde de fanfare “het werk der toekomst” uit Beerse de live muziek. Reken daarbij dat de kerk een akoestiek heeft van een concertzaal dan kan je de kippenvel momenten al wel voorstellen.

Reken er dan nog de romantiek bij van het jonge koppel waar het allemaal om draait en dan worden er langs alle kanten zakdoeken boven gehaald.

En het blijft nog altijd zo, één foto zegt meer dan duizend woorden, hier enkele foto’s. Straks moet ons baasje nog naar het huwelijksfeest. Hij heeft zijn dansschoenen nog maar eens extra gepoetst en ’t vrouwtje “staat ook in ’t nief” zegt het baasje.

Wij hebben vanavond thuiswacht… iemand moet er toch voor have en goed passen zeggen wij dan maar !

Belle & co

Regen…

Het baasje zijn zus zal te weinig eieren naar de Zusters Arme Klaren in Turnhout gebracht hebben ons gedacht. Het was de bedoeling dat d zusters voor een zonnige dag zouden bidden, maar ons baasje zegt dat er een boer meer eieren heeft gebracht omdat die regen nodig had voor zijn gewassen.

Nichtje An haar huwelijksdag zal dus een natte dag worden, foto’s onder een paraplu en natte voeten in de witte schoentjes… Niet echt waar de familie op gehoopt had.

De foto’s van het kersverse echtpaar gaan ze nemen in de buurt van “ons” bos. Hey is dus opletten dat we er niet te veel in de buurt gaan loslopen straks na de mis wanneer de foto’s gaan genomen worden. Opspringende Drenten kunnen ze missen als heel erge kiespijn. Toch zeker al die dames in hun lange feestkleding zijn niet happig op drie Drenten die daar familie die ze maar al te goed kennen zien poseren voor iemand met een (duur) Kodakske.

Straks geven we enkele foto’s van An en Glen, we hopen op stralende foto’s, zowel van het bruidspaar als van de zonovergoten omgeving, maar dan zullen de zusters toch dringend een versnelling hoger moeten schakelen met hun gebeden zo te zien !

Belle & co

Cyclische redundantie…

Ongetwijfeld hebben jullie dit probleem ook al gehad : " Je start een programma op je computer en om één of andere reden draait je pc “in de knoop”. Je zit met een “loop” ofte “cyclische redundantie” !
Maar wat betekent dat eigenlijk ? Wel, hier is een simpel voorbeeld om u te verklaren wat cyclische redundantie precies inhoudt.

De directeur van een maatschappij roept zijn secretaresse bij zich en zegt haar :

“Vanessa, ik ga een weekje naar Rome voor een seminarie en ik wil dat je meegaat. ’t Is een buitenkans voor jou om de internationale top van demaatschappij te ontmoeten en onze partners te leren kennen… Gelieve dus de nodige voorbereidingen te treffen.”

Vanessa, de secretaresse, belt meteen haar man op en meldt hem :
“Filip, schatje, ik moet een weekje met de directeur naar Rome voor een seminarie. We gaan elkaar volgende week moeten missen liefste…”

Filip belt meteen naar zijn maîtresse met de boodschap :“Florence, mijn liefste, de toverkol vertrekt een week naar het buitenland !
We gaan de hele volgende week lekker samen kunnen doorbrengen, Ik kijk er al naar uit !”

De maîtresse, Florence, belt meteen naar de student waaraan ze bijlessen wiskunde geeft :
“Manu, ‘k heb veel te veel werk volgende week, we gaan je bijlessen een week moeten overslaan. Je hebt een weekje vrij !”

Manu belt daarop naar zijn grootvader :“Opa, mijn bijlessen van volgende week zijn uitgesteld. Mijn prof, Florence, heeft veel te veel werk. We kunnen eindelijk samen gaan vissen !”

De grootvader, die eigenlijk de directeur is in dit verhaal, roept zijn secretaresse Vanessa in zijn bureau en meldt haar :“Vanessa, je mag de voorbereidingen voor dat seminarie afgelasten. Ik heb de kans om met mijn kleinzoon te gaan vissen, en ik zie hem al zo weinig ! We zullen wel voor het volgende seminarie inschrijven. Je mag alle reserveringen voor hotel, vliegtuig enz annuleren.”

Vanessa belt dus naar haar man :“Filip, die halve gare directeur heeft weer een wispelturige bui, hij heeft net de Romereis geannuleerd. Ik zal dus toch gezellig thuis zijn !”

Dus belt Filip naar zijn maîtresse Florence :“Lieveling, het spijt me, we zullen de volgende week dan toch niet samen kunnen doorbrengen. Die Romereis van mijn tang van een wederhelft is
geannuleerd !”

Waarna Florence weer naar haar leerling belt :“Manu, luister eens, ik heb mijn agenda kunnen herschikken. Zo kunnen de bijlessen volgende week toch doorgaan als gebruikelijk.”

Manu belt dat door aan zijn opa :“Opa, die feeks van een professor komt me net te melden dat de bijlessen toch zullen doorgaan ! Het spijt me, maar onze plannen om te vissen kunnen
niet doorgaan.”

Waarop opa directeur zijn Vanessa binnenroept : “Mijn kleinzoon Manu meldt me net dat hij de volgende week niet vrij is : hij heeft dan toch bijles. Je kan de voorbereiding van de reis dus hernemen : we kunnen naar Rome !”

Dat is nu wat cyclische redundantie is, oftewel een “software loop” !!

G.L.

’t Doet zijn werk…

En dan hebben we het over de Metacam die Hera  ’s morgens te slikken krijgt. Dat slikken op zich is hier ten huize geen probleem. Met “iets er bij” schuift alles binnen alsof ze aan de kaviaar zijn, zowel bij Hera als bij Belle of Heros.

Onze “kleine meid” vaart wel bij het medicijn. Ze is rustig en ze krijgt steun uit een wel zeer onverwachte hoek. Heros die zijn speelmakker in haar bench ziet liggen (met het deurtje open) legt zich in zijn bench die er vlak naast staat. Het grootste deel van de dag liggen ze dan rug tegen rug of snuit naar snuit te pitten.

Ook deze morgen ging het uitlaten pico bello, het is alsof die Heros begrip heeft voor zijn zus en ze echt spaart in haar bewegingen.

Ook Belle heeft meer oog voor Hera en zo’n vier , vijf maal per dag ligt ze Hera te likken en proper te houden. Het lijkt wel zo dat Belle en Heros de taak van het hoofdbestuur voor het grootse deel heeft overgenomen wat de zorg voor Hera betreft .

Maar dat zal wel “wishfull thinking” van onze baas zijn vermoeden we…

Belle & co

Waarschuwing…

Vanuit Arnhem in Nederland, je weet wel, die stad waar er een brug te ver ligt(althans in WO II) bereikt ons een bericht van Marian.

Marian is moderator van het Drentenforum en eigenares van een lieftallig pupje die normaal zou moeten luisteren naar de naam Kiki.

Die Kiki is “onze” Kiki die hier in Vosselaar als lieftallig bolletje wol het nest verlaten heeft. Nu blijkt die Kiki een dubbelleven te leiden, soms is het zo ‘n “transformer”, en dan even later is het weer de gewone Kiki.

Het moment dat ze zich heeft omgevormd is het een slijk- en zandduivelin die niets meer uitzicht heeft van een lieftallig Drentje ! We willen je maar verwittigen dat het monstertje helemaal niet kwaadaardig is. Ze is alleen maar afschrikwekkend vuil en haast onherkenbaar. We geven hier dan toch maar de foto’s mee voor alle duidelijkheid.

Gevoelige  lezers weze gewaarschuwd…

Belle & co

Rust…

Dokter Nelly heeft onze kleine rust voorgeschreven, ze heeft te maken met een heel lichte vorm van Hernia. Rust en Metacam dat is de behandeling.

Metacam is geen probleem dat kan in verschillende groottes aangekocht worden. Maar die rust… daar zal op moeten gelet worden. Nelly legt ze platte rust voor in de bench, nu is dat toevallig geen probleem, daar trekt ze zelf naartoe als het haar zelf belieft.De bench is hier geen straf.

Wel toevallig dat we het er gisteren nog over hadden op deze plaats. Het probleem stelt zich ’s morgens wanneer Hera en Heros samen worden uitgelaten voor hun ochtendplas. Op die momenten gebeurt het wel eens dat ze struis door spelen en dat het er wel eens wat hard aan toe gaat met het rondcrossen en achter elkaar aan hangen in de tuin. Daar zal het hoofdbestuur strenger op moeten toezien.

De dagelijkse wandeling moet voor Hera ook aangelijnd gebeuren, dit om te vermijden dat ze nog maar eens over de toelaatbare limiet van inspanning zou gaan. Denkbeeldig is dat niet, waarschijnlijk wel !

Resulaat van ons bezoek aan de dierenkliniek en dr. Nelly: rust houden, geen verdere behandeling buiten het rustig houden van ons woelwater nummer 1 met voorsprong. De laatste jachttraining van volgende week zal dus ook niet doorgaan voor onze kleine meid en Heros zal nog eens interim vervanger mogen zijn. Tegen dan hebben we in elk geval het zwemmen (met de poten van de grond)  gaan oefenen in de hier naburige E3 vijver.

Ook Belle was mee naar dr. Nelly. Bij Belle was de diagnose van Nelly hetzelfde als die van het baasje, storing in de hormonenhuishouding na nestje van 9. Komt in orde zonder al te veel poespas . Waar de baasjes wel van schrokken, … Belle weegt 30 kilo en daar mag gerust wat af. Eerst volgende maatregel, geen Chappi voorlopig bij in de eetkom, maar terug boontjes op het menu. Dat gaan we bij alle drie toepassen want Heros met zijn 37 kg en Hera met haar 27 kg, kunnen ook best wat gewicht kwijtspelen.

Bij de bazen daarentegen…

Belle & co

Jachttraining Arendonk…

Dit bericht moest gisterenavond nog geplaatst worden maar het is er niet meer van gekomen van het te plaatsen, straks meer nieuws van bij dr.Nelly.

Voor Hera is de laatste les figuurlijk in het water gevallen. Door zich te kwetsen vorige week, het baasje denkt aan een verrekking of erger Hernia, heeft het baasje haar niet meegenomen op training. Het gaat volgens hem niet op van voor morgenvroeg een afspraak te hebben bij dr. Nelly, en dan de avond daarvoor dummy’s te gaan apporteren en in vijvers te duiken.

Daarom is vanavond Heros maar gaan plaatsvervanger spelen. Dat kan dus niet zomaar wanneer je de voorgaande lessen niet hebt gevolgd. Dat wist het baasje wel maar hij had Heros een swillen laten zwemmen in de vijvers aldaar. Het was zoals gewoonlijk bij Heros, met volle goesting en durf, tot zijn voeten geen grond meer raakten !

Het baasje heeft zich dan maar nuttig gemaakt met het nemen van foto’s van hondjes en baasjes die deelnamen aan de lessen. Spijtig was wel dat er verschillende deelnemers al op verlof waren vertrokken en dus de nles en de foto’s nemen gemist hebben…

Belle & co

Passer kwijt…

Een kleine jongen weent hevig op straat. Hij is niet te troosten.

Een man vraagt wat er is.

De jongen zegt dat hij zijn passer verloren is ,en zijn pa zal heel kwaad zijn en slaan.

Maar nee, zegt de man, zo'n vaart zal 't wel niet lopen zeker, voor een passer.

Jongen : Je moest eens weten hoe mijn pa tekeer ging...

toen mijn zus haar regels kwijt was !

L.M.

Een bench , triest ?

Nog maar eens een pleidooi houden voor het gebruik van een bench, daar heeft het baasje niet echt zin in, maar hoe het er hier gisteren aan toe ging met de bench wil ‘m toch wel even vertellen.

Gisterenavond na thuiskomst uit “la douce” was het baasje zijn post uit de mailbox aan het doornemen.  De benches van Heros en Hera staan vlakbij aan het raam vlak bij de plaats waar ’t baasje aan de laptop bezig is.

Met het nodige gezeur begint Hera met haar poot aan het gesloten deurtje van de bench te peuteren en poogt ze om het deurtje open te krijgen. Het baasje die haar stuntelig bezig ziet opent voor haar het deurtje en schikt het kussen en het overtrek lakentje zodat alles terug netjes ligt.

Dat zint “madam” niet echt, zij moest dadelijk in de bench kunnen ! Kuren verkopen, zeuren, blaffen, springen, komen likken, gans het repertoire van kuren hebben we gezien.

Wanneer ’t baasje klaar was met de bench, op z’n knieën en half in de bench (er zijn makkelijker en fraaiere posities voor baasjes)kon ze niet snel genoeg in haar bench liggen. Nog even alles op één hoop krabben, (daar ging het baasje zijn werk) en ons juffertje was tevreden. Ze is enkel nog vlak voor het slapengaan even buiten geweest voor een plas maar voor de rest van de avond hebben we haar niet meer gezien.

Dit om maar even aan te tonen dat de honden de bench helemaal niet zien als een straf en dat het helemaal niet “zielig” is. Voor hen is het hun veilige hol, waar ze zich goed voelen !

Belle & co

Terug in Vosselaar…

Als je het niet kent kan het plezierig zijn maar wij kennen het al maar al te best, Files !

File in Parijs, en een hele lange rond… Antwerpen natuurlijk ! Al een geluk dat ons baasje zowat overal de weg weet. Ook omdat hij al zoveel files in zijn leven ontweken en vermeden heeft waarschijnlijk.

We zijn deze morgen om kwart na tien vertrokken en waren thuis rond kwart voor zeven. Die acht uur en half is al het langst dat we er in een jaar over gedaan hebben. En dan schreef het baasje nog “we gaan rap thuis zijn want we hebben geen ekening te houden met de aanhanger aan ons g.t .

Ons baasje heeft deze morgen nog wat foto’s genomen van onze zit/ligplaats in de auto. Ik Belle eis de plaats op de zetel achter ons baasje op. Die plaats heb ik al zolang ik hier woon voor mezelf opgeeist. Daar is indertijd zelfs Bas voor moeten opschuiven. Achter het baasje is maar plaats voor ééntje ! Voor mij Belle ! ! !

Hera en Heros hebben de ganse koffer voor zich plus een doorsteek naar mijn plaats. Dat vinden de baasjes het makkelijkst om uit te stappen. Dan kunnen we altijd aan de zijkant uitstappenen dat is wel veiliger dan achteraan waar we twee richtingen uit kunnen, links en rechts. En laat dat nu gevaarlijk zijn met passerend verkeer op de parkings.

We hebben alle drie in elk geval plaats genoeg als we van goeie wil zijn. Tijdens de heenreis is Hera dwars achteraan gaan liggen zodat ik Hros in een bolletje moest gaan liggen. Ze heeft het gedaan om mij een pee te stoven ‘k weet het zeker, want soms is het een echte feeks die kleine zus van me !

Kijk maar hoe het baasje het voor ons heeft opgelost…

Belle & co

Sophie, the British German Sheperd…

Gisterenavond nadat ons baasje terug gegaan was om die eerste zonnebloem te fotograferen, was ik mogen meegaan. Soms heb ik als oudste, als roedelleidster wel wat “faciliteiten” bij ons baasje .

Meestal beperkt zich dat tot een snoepje meer, of eerst m’n eten krijgen of een extraatje waar er maar eentje van is, dat is dan voor mij. Maar gisteren was het omdat het niet voor de hand lag dat hij dan drie Drenten in ’t oog moest houden en dan nog wat “portretjes” schieten wat te veel van het goede vond.

Op de terugweg was ik aangelijnd want ik had mijn oren weer eens niet gebruikt op het gepaste moment, kwamen we Sophie tegen. Dat is het nieuwe buurhondje die in het huis woont waar vroeger Bonnie woonde.

Sophie is een Duitse herder teefje van acht jaar die we al wel eens aan de afsluiting hadden gezien maar nog niet echt gesproken hadden. Ook met de baasjes die nog druk in de weer zijn met alles op z’n pootjes te krijgen hadden we nog maar van ver contact.

Dat gaat veranderen want nu ik met Sophie in ’t kort heb kennis gemaakt heeft het baasje afgesproken dat we “as soon as possible ofte asap” op de borrel komen.

Dus weten we weeral wat doen de eerste week van juli wanneer we terug in Ferret zijn, ik heb alvast voor de hondjes het ijs gebroken !

Belle

Dat gaan we missen…

Als we morgen voormiddag de steven naar België wenden gaat het leven verder in Ferret. Dat leven zal de eerste dagen in het teken staan van oogsten van graan. We zagen Serge onze buurman, de landbouwer eigenaar van de meeste velden in onze buurt zijn graan controleren.

Nu voorspellen ze geen al te fameus weer voor de rest van de week in het zuidwesten van Frankrijk maar de week nadien zal Serge en zoon wel op de velden verschijnen met hun immense pikdorser en tractoren. Dat gaan we missen dit jaar.

Wat we ook gaan missen is het open komen van de zonnebloemen. Bi de wandeling daarstraks hebben we de eerste open zonnebloemen opgemerkt. Daar maakt ons baasje dus een punt van om de allereerste zonnebloem op het blog te krijgen. Ook dit jaar is het weer gelukt om uit een gans veld groene planten die ene gele er uit te pikken.

Daarom “in exclusiviteit” speciaal voor dit blog en zijn lezers de eerste zonnebloem in Ferret !

Belle & co

Bij de dierenarts

In de wachtkamer van de dierenarts:

Er zit op de bank een prachtige sexy vrouw

met een kat op haar schoot.

Een man die daar ook zit. kan zijn ogen

niet van die vrouw af houden

De vrouw krijgt dat in de gaten en zegt:

zou u de poes willen strelen.

Ja zegt de man. maar die kat zit in de weg.

L.M.

Voorbereidingen…

Het hoofdbestuur is weer druk in de weer met van alles en nog wat. We kunnen er kop nog staart aan krijgen en dat wil toch al wat zeggen voor jachthonden ! Of willen de bazen daar iets anders mee zeggen dan wat wij bedoelen “met kop en staart” ?

In elk geval, ze doen raar die bazen. Al wat zorgvuldig was uitgepakt twee weken geleden gaat nu terug de valies of de tassen in. Wat het baasje allemaal in de tuin heeft gebruikt gaat terug de schuur of stal in. ’t Zijn rare dagen hier, ’t baasje heeft zelfs de auto gewassen…

Wat wel heel raar is… hij heeft de aanhanger in de schuur gezet. Gewoonlijk is het juist andersom, dan worden alle spullen inde aanhanger geladen. Zouden we deze maal op een hoopje geduwd worden tussen de zak met schoenen, de valies en de hondentas ?

Wij van onze kant hebben er het volste vertrouwen in. We hebben ook al gezien dat ’t baasje bezig is geweest met de dakkoffer. “der Schwiegermutterkoffer” zoals de Duitsers het noemen, soms ook wel eens skikoffer genoemd. We geloven nooit dat onze baas ons in een oncomfortabele houding door half Frankrijk en haast gans België gaat meezeulen, zo is ‘m niet onze baas !

Morgen komen we dus terug naar België voor een goei veertien dagen. Er valt nog wel wat te doen… vergaderingen, trouwfeest, enkele feestjes en BBQ’s. ’t Baasje heeft al gezegd dat we misschien nog wel eens naar Holland rijden om een paar pupjes te gaan opzoeken van wie de baasjes al verschillende malen hebben gezegd dat we maar eens bij hen moeten komen wandelen… Genoeg te doen de komende weken, we gaan ons weer niet vervelen zoveel is duidelijk !

Belle & co

Brood en hooi…

Hoe rijm je dat samen zal je denken, maar je moet het niet samen zien, het enige dat ze gemeenschappelijk hebben is dat ze beide vandaag zondag hun feest hadden.

In Condac, dorpje aan de Charente bekend om zijn destijds fameus restaurant in de oude watermolen, daar was het vandaag “fête du pain”. In combinatie met een vrij uitgebreide bric à brac was het daar netjes georganiseerd.

Je kon er aan lange, mooi gedekte tafels een lunch gebruiken, de broden lagen al uitnodigend op de tafels klaar en het rook er verrukkelijk ! Ons hoofdbestuur had echter laat ontbeten maar toch kregen ze het water in de mond. ’t Vrouwtje heeft er dan maar twee hééééél lekkere krentenkoeken gekocht.

Dat ook aan die kant van het departement er een sterke Engelse invloed is, zich laat merken door onder andere een optreden door doedelzakspelers.

Het “fête du foin” in Montjean viel wat tegen, veel minder goed georganiseerd, en in feite was het niet meer dan een oldtimershow van oude tractoren met aansluitend eetfestijn.

Die Fransen toch, als er geen eten of drinken bij te pas komt, gebeurt er niet veel. Hier was er een grote tent geplaatst maar de geur van olie en slecht afgestelde motoren van tractoren geurde boven de gaarkeuken.

Maar we kwamen wel enkele bekenden tegen. Daardoor was het ook hier best toeven, je kreeg nog eens andere nieuwtjes te weten uit de streek. Nieuwtjes die je niet in de krant gaat treffen maar die een hoog roddelgehalte hebben. Moet af en toe ook eens kunnen zegt het hoofdbestuur…

Belle & co

Toch een beetje een “niet correcte mop”

Jef een Vlaming en Mohamed een Turk lopen door een bos.

Plots horen ze een zacht stemmetje om hulp roepen.

Ze lopen verder en zien  een elfje vastzitten in een wirwar van doornen.

Met hun beiden maken ze het elfje vrij.

Blij zegt deze : "je mag beiden een wens doen."

De Turk moet niet lang nadenken en zegt: "ik wil een hoge muur helemaal
rond Turkije zodanig dat de islam beschermd blijft van alle vreemde invloeden."

Zegt het elfje: "dat is bij deze gebeurd".

Ze wendt zich tot de  Vlaming en vraagt: "en jij ?"

"Mag ik eerst een vraag stellen" vraagt die.

"Doe maar" zegt het elfje.

"Die muur, is die waterdicht ?"

"Natuurlijk" zegt het elfje.

"Oké" zegt de Vlaming... "laat maar vol lopen."

Puppy Update X+2

Deze morgen lag het internet hier in La Magdeleine plat, geen doorkomen aan en binnen komen was er ook al niet bij. Eventje geleden floepte de boel toch terug op OK en vonden we deze mail van Sybille over ons Katootje in de mailbox. Ook in Pellenberg gaat blijkbaar alles “comme il faut” en wij laten jullie meelezen hoe het er ginds aan toe gaat.

Belle & co

Dag Jan en Simone,

Ik wou jullie gisteren al een mailtje sturen met wat laatste nieuwtjes over Kato, maar het is er toen niet meer van gekomen.

Het gaat hier geweldig goed met haar. Vijftien kilo weegt ze al, nochtans mooi slank, ze heeft de vacht van haar moeder en het figuur van haar tante Hera. En prachtige gele ogen, met soms al een redelijk volwassen blik (het zou wel eens heel goed die van haar moeder kunnen worden, Simonne). Sinds drie juni, drie dagen na haar laatste inenting, mag ze nu ook mee gaan wandelen. Geweldig vindt zij, vinden wij dat. Het liefst gaat ze met de andere honden samen, soms wat moeilijk om alleen te bedienen, maar als Tascha meegaat loopt dat prima. De eerste keer was ze zot als een jonge pup, de tweede keer liep ze mee alsof ze nog nooit iets anders gedaan had dan aan de leiband lopen. Aan de lange leiband trekt ze meestal niet, aan de korte zal ze dat nog moeten leren.

Verder eet ze zeer goed, slaapt ze zeer goed (doorgaans langer dan haar baas: ik ben een vroege vogel), speelt ze zeer goed en is ze heel erg lief en heel erg grappig. Niets op haar karakter aan te merken! Ze is van het type stoer met een klein hartje. Blaft uitdagend naar honden en paarden tot die een stap in haar richting zetten, dan schiet ze tussen mijn benen, mijn kleine heldin...

Vrijdag waren we met de drie honden naar de dierenarts gegaan. Filemon en Mira moesten hun jaarlijkse inentingen hebben, en er waren een paar kleine dingetjes bij Kato waarover ik het gedacht van de dierenarts wou horen. Filemon was doodsbenauwd op de tafel, en Mira en Kato zaten naast elkaar naar Filemon te kijken, met hun kop beurtelings naar links en naar rechts gebogen, zo grappig!

Kato heeft wat jeugdpuistjes op haar buik. Ik heb haar gisteren met een anti-allergische shampoo gewassen (haar eerste echte kennismaking met water, ze was een beetje bang, maar liet zich toch heel goed wassen - ik moest niet eens mijn kleren verversen nadien), en ik moet dat volgende week nog twee keer doen. Daarnaast had ze ook een beetje platte stoelgang, volgens de dierenarts 'omdat ze een gft-bak is'. Ze eet inderdaad alles op wat ze ziet liggen, met een lichte voorkeur voor paardenmest ( in zeer ruime porties voorradig op de wegen waar wij wandelen) en koeienmest... Daar moeten we dus strenger op zijn. Ze krijgt nu probiotica, wat ze ook bijzonder lekker vindt. Ik was net overgeschakeld van een mengeling van Medium en largebreed puppyvoer, naar uitsluitend large breed, misschien speelde dat ook wel een rol.

Voilà, goed nieuws dus van het Katofront. Ik ben ongelofelijk blij met haar, we hebben een groot lot uit het nest gehaald!

Groetjes, en tot een volgende episode,

Sybille

Kraakje…

Ken je hem nog, Kraakje het eekhoorntje van bij tante Terry op TV ?  Dat moet zowat in de zestiger jaren geweest zijn. In elk geval heette één toen nog BRT en Kraakje was de co-presentator in zwart/wit op zondag in het kinderprogramma van Tante Terry.

Wel , ééntje van zijn nakomelingen heeft hetzelfde gedaan als ons hoofdbestuur, die is geëmigreerd naar de Charente . Dat ‘m niet zomaar de Charente heeft gekozen is logisch, ’t is hier maar al te goed, maar dat hij ook nog eens in La Magdeleine komen wonen is verbaasd ons toch.

Veel eiken en beukenbomen staan hier niet, wel een walnoten geval en een hazelnotenboom. Maar bij onze Kiet op het Kieter-Wieterblog zagen we ook een eekhoorn, en die at kersen !

De eekhoorn hier in de tuin liep daarstraks vlak voor de voeten van ’t vrouwtje. Beiden zijn waarschijnlijk geschrokken. Van ’t vrouwtje weten we het omdat ze het ons vertelde. De eekhoorn is waarschijnlijk toch harder geschrokken want die is de betonnen elektriciteitspaal opgevlucht.

Daar heeft ‘m en tijdje gezeten tot hij geen Drenten meer onder de paal zag en heeft dan het hazenpad gekozen, of bestaat dat “het eekhoornpad” ?

Van een pad gesproken, die hadden we ook al in onze tuin deze week. Vermits de huid van padden gif bevat als afweermiddel heeft het baasje de pad maar opgepakt en een eindje buiten de tuin gaan zetten.

Het is hier zo stilaan een hele dierentuin aan het worden. Alleen de zwaluwnest, die is dit jaar leeg gebleven…

Belle & co

Dat is pas stress…

Je pikt een liftster op, een mooi meisje.

Plotseling valt ze flauw in jouw auto en je brengt haar naar het ziekenhuis.

Daar word je gestresst van.

Maar in het ziekenhuis hoor je dat ze zwanger is, en ze feliciteren je dat je vader gaat worden...

Jij zegt dat je niet de vader bent, maar het meisje zegt van wel.

Dit begint erg stressvol te worden...

Dus ... eis je een DNA-onderzoek om te bewijzen dat je de vader niet bent.

Nadat de test gedaan is, krijg je van de arts te horen dat je onvruchtbaar bent,

en dat waarschijnlijk al vanaf je geboorte.

Je bent wel heel erg gestresst maar enorm opgelucht.

Onderweg terug naar huis denk je na over je 3 kinderen thuis...

DAT IS PAS STRESS

L.M.

Zoek de poes !...

Gisterenavond was er plots kabaal in de tuin, toen ons baasje kwam kijken was alles terug rustig, op een zoekende Belle en Heros na die aan het spoorzoeken waren.

Ondanks de regen van vannacht blijk het spoor van de kat nog niet genoeg vervaagd te zijn om Belle en Heros deze morgen terug aan het zoeken te zetten.

De kersenboom heeft hun speciale aandacht, onder de boom tegen de stam, die twee zijn er niet weg te slaan. Onderzoek van de kruin door ’t baasje heeft niets opgeleverd, poes is weg !

Maar het woord “poes” alleen al geeft aanleiding tot vernieuwde interesse voor de boom. Het baasje heeft de kat nog niet gezien maar het is goed mogelijk dat het de kattin is die hier bij ons in de schuur vorig maand twee kittens had. Toen hadden de Drenten geen toegang tot de schuur om de prille poezenfamilie niet te storen. Blijkbaar zijn ze nog niet ver weg uit de omgeving vertrokken…

Belle & co

Einde maaiwerken

Deze namiddag hebben de landbouwers hun machines terug voor ettelijke dagen op stal mogen zetten.

Rond twee uur deze namiddag is het beginnen regenen. Niet hard en niet lang maar genoeg om de alle maaiwerkzaamheden stil te leggen. De Coöperatieve neemt namelijk geen vochtig graan . Dit wegens kwaliteitsverlies en veiligheidsoverweging.

Het zal dus enkele dagen warmte vragen vooraleer alles terug droog genoeg is om te herbeginnen met maaien.

Voor ons heeft dat natuurlijk ook zo zijn gevolgen. Wij zullen nog even moeten “graanjumpen” in plaats van over de stoppelvelden achter slangetjes en egels te gaan zoeken.

Het baasje heeft op zijn beurt dan weer spijt dat het niet harder heeft geregend, dat zou zijn watervoorraad voor de tuin weer wat op peil hebben kunnen brengen.

Zo blijkt nog maar eens dat het nooit voor iedereen goed is, de een heeft water nodig en de andere heeft nog enkele dagen zonnig  weer nodig….

Belle & co

Puppy update X+1

Vandaag melden Inge en Yvonne de vorderingen van hun oogappel Luna. De titel lijkt vandaag een beginnend algebra gehalte te hebben waarin we een vergelijking met één onbekende herkennen. We weten niet meer hoeveel van deze “updates” we tot nu toe mochten ontvangen. Daarom vanaf gisteren onbekend, en vandaag onbekend +1.

Hieronder de ervaringen en vorderingen van Drentenpuppy Kyra-Luna uit Minderhout.

Belle & co

Bonsoir Jean, Simonne et les 3 grandes,

Het zal weer wel niet allemaal juist geschreven zijn maar kom ...

Poeh, poeh, een drukke werkweek zit er bijna op en met 2 weken heerlijke werkvakantie in het verschiet, word je toch al wat vrolijker ... althans na de eerste week, zal het helemaal goed gaan.

Ik zit lekker binnen want het waait hier 8 beaufort. Luna was lekker aan het genieten van de wind door haar vacht tot ik net merkte dat ze een nest mieren met hun kont in de wind heeft gezet. Een kuil in de gazon is het gevolg ... en ook een superzielig kijkende pup in haar mand ... Ze graaft wel eens meer maar nooit in het gazon. Alleen vandaag zal ik wat traag geweest zijn... of zij wat snel. Het is maar hoe je t bekijkt.

Luna is nog steeds een zalig pupje (oeps krijg ik een kwade blik van een kleine Drent), dus excuseer ... is al een zalige kleine meid. Ze haalt wel wat hondenkwaad uit maar welke pup doet dat niet.
Het niet-zetel liggen krijgt ze steeds beter onder de knie. Als beloning mag ze s avonds nog even op een deken bij ons in de slaapkamer liggen. genieten dat ze dan doet ... en de baasjes natuurlijk ook. Na een halfuurtje komt dan het onverbiddelijke 'Luna bench' en hup daar gaat ze dan, niks zielig kijken, gewoon slapen.
Gisterenmorgen moest baasje om 02.45 u opstaan voor een actie en dan mogen ze wel zeggen dat honden geen tijd kennen maar toch. Ze werd wakker en is onmiddellijk terug op mijn schoot in slaap gevallen voor zover dat kan. Nog een plasje en dan hups terug in de bench tot 8uur want Luna vindt dat slapen iets is voor watjes, wat de andere baas matig kon respecteren want als die een late dienst heeft, is het pas nacht voor ze thuis komt en dan worden de nachten erg kort.

Gisterenavond in de puppyles was Luna voor het eerst suuuuuuuper aaaaaaandachtig en ongelooflijk goed bezig. Neemt niet weg natuurlijk dat  ik nog altijd niet helemaal tevreden ben (niet over onze kleine meid). Ach, misschien ben ik wat te kritisch maar toch. Van jachthonden en hun gedrag hebben ze er niet al teveel kaas gegeten alhoewel ze gisteren het ene compliment na het andere kreeg. Op het einde van de les mochten de hondjes (aangelijnd???) naar elkaar toekomen en op commando moesten wij dan hun aandacht trekken en de kring terug groter maken. Wil het dat Jasper en Luna naast elkaar stonden ... geen aandacht voor de anderen, voor dichter bij te gaan alleen voor elkaar ... wat de kreet 'racist' ontlokte bij t baasje van Jasper.
Ook Kianzo is een grote vriend geworden na de les. Bij hem doet ze niet gek in het begin. Hij mag het initiatief nemen, precies of ze weet al dat hij wat tijd nodig heeft om te ontdooien.

Zoals je wel kan lezen ben ik niet geheel overtuigd van de werkwijze van mijn school en wat doe je dan ... idd verder zoeken. As dinsdag ga ik in Breda kijken naar een puppyjachtles. Daar geven ze ook gehoorzaamheid maar dan vooral in functie van de jachttraining zelf. Een super enthousiaste vrouw en als het bevalt zal Luna vaker in het buitenland verblijven.

Autorijden doet Luna met wisselend succes. De ene keer wel een beetje overgeven, de andere keer weer niet. Zaterdag passen we de tip van Jasper toe ... uitgebruiste cola en dan maar duimen dat het lukt en blijft lukken.

Zwemmen is haar hobby nummer 1, de waterrat. In dat autoritje geen overgeven maar rustig liggen slapen.

In het kort samengevat, kleurt Luna onze dag (of heeft deze zin een te hoog VTM-gehalte). Gisterenavond heeft ze samen met mij naar Rome gekeken. Geen moment heeft ze gemist

Wij zijn er wel uit hoor. Luna willen we voor geen geld ter wereld missen....

Grtssss from Lesswood

Inge

Hera heeft zich bezeerd…

Hera heeft zich ergens bezeerd maar de baasjes komen er maar niet achter waar ze nu juist pijn heeft.

Dat ze ergens pijn heeft is duidelijk, zij ijsbert maar door de kamer en als het baasje ze afzonderlijk mee de velden inneemt blijft ze in de onmiddellijke omgeving van ’t baasje, en dat is niet normaal.

Eten doet ze ook behoorlijk, het baasje denkt aan een verrekking die ze daarstraks heeft opgelopen toen we voor de eerste maal gingen wandelen. Toen is ze met haar zottigheid tegen het baasje opgekwakt zodat die zijn horlogebandje, een metalen, er van los was gekomen. Toen heeft ze voor de eerste maal een piep laten horen. Bij de wandeling daarjuist gaf ze weer een piep toen ze uit het graan de weg terug op kwam.

Het baasje heeft ze een portie metacam gegeven. Dat verdooft de pijn en kan met een enkele portie helemaal geen kwaad.

We wachten af wat ze morgenvroeg doet, als ze nog niet optimaal is gaan we even langs bij Dr. Hans, die eigenlijk Benoit heet. Hans is zijn familie naam, ’t zijn rare mannen die Walen…

Belle & co

Stoefen over de vrouwen !!!!

Jef, Belg: mijn vrouw heeft zo'n grote borsten dat mijn handen te klein zijn om ze helemaal vast te nemen.

Kees, Hollander : mijn vrouw heeft zo'n lange benen dat als ik haar om 7 u begin te kussen vanaf haar voeten ik maar om 8 u aan haar navel ben.

Ali,Marokkaan : mijne vrouw hebben zo'n kont dat als ik op haar gat sla en dan werken ga, haar gat nog altijd trilt wanneer ikke thuis kom .

Jef & Kees: jawadde, heeft je vrouw zo'n grote kont ?

Ali : neenee, ikke nooit nie lang weg voor te werken

Kyra en de wedstrijd…

Stemmen jullie vandaag ook nog eens mee voor Kyra, de Drent van Sonja van het Drentenforum ?

Hier klikken http://bit.ly/mGMAeb  en je hebt haar geholpen.

Nog 2 dagen en de wedstrijd is voorbij, de ranking is goed met een 5° plaats, maar rang 4 is haalbaar met jullie steun !

Doen dus , en merci bij voorbaat !

Belle & co

Opvolgen van de pups, up date  X ?

Hier weer een berichtje, een up grade hebben de pupeigenaars dat spontaan zelf zo genoemd, vanuit Nederlands Limburg.

Gonda en Anton, trouwe “up graders” stuurden ons gisteren onderstaand berichtje over hun oogappel Kyra-Belle.

Wijzelf, en ook Roswitha, de fokster van Ferron , de vader van de pups, houden sterk aan deze berichten. Vooral omdat gezondheid van de ouderdieren en van de pups voor ons haast een passie is. Gezondheid en aangenaam karakter bij een hoge jachtaanleg, dat is wat wij betrachten bij het fokken.

Als je dan van zes van de negen pups regelmatig berichten over het wel en wee van de pups mag ontvangen dan zijn wij daar heel blij mee.

Zelfs tot in Denemarken worden deze berichtjes gevolgd. Daar hoopt Gitte haar Ayla ook te laten dekken door Ferron. Als je dan al die berichten over wel een wee van onze pups kan lezen is dat in elk geval een grote geruststelling dat alles ook goed gaat lopen daar in het hoge noorden !

Belle & co

Hallo Jan, Simonne, Belle, Heros en Hera,

Vandaag zijn we naar de dierenarts geweest voor de laatste inentingen (cocktail, rabies en kennelhoest), ze heeft een injectie gehad en wat in haar neus.

Rabies is namelijk verplicht in Duitsland en aangezien wij zo dicht aan de grens wonen, willen we tijdens een fietstochtje nog wel eens aan de andere kant van de grens belanden.

Toen we binnen kwamen kwam de dierenartsassistentie achter haar balie vandaan, ze wou zo’n lief drentje natuurlijk wel even aanhalen, dat vond Kyra wel leuk, alleen deed ze een vreugdeplasje… Volgens de dierenarts moest je, voor je bij haar kwam haar eerst even negeren zodat ze even kon wennen voordat je haar doet begroeten.

Ze heeft er op verschillende momenten toch nog wel last van, ook als we iemand of een leuke hond tegen komen met wandelen. Volgens de dierenarts ging het vanzelf over.

Ze is ook flink aan het wisselen, er zijn al heel wat nieuwe tanden verschenen. De laatste twee dagen heeft ze er wel wat last van, ze eet iets minder goed. Maar gelukkig hebben we nog steeds wat puppymelk! J Dan worden de brokjes wat zachter. Ze weegt ondertussen 13,8 kg

Verder doet ze het goed ze is steeds zelfstandiger met het wandelen en loopt steeds verder bij ons vandaan in het bos, ze gaat als een echte Drent dwars door alle struiken heen en kwispelt daarbij heel enthousiast, alleen het komen is dan af en toe wat lastiger. Ze komt wel, ze neemt er alleen de tijd voor!

Het lopen aan de riem zonder trekken gaat ook steeds beter. Ze lijkt het al wel te snappen, maar het is af en toe nog veel te moeilijk want alles is natuurlijk wel erg interessant! We hebben er vertrouwen in dat het goed komt!

Vrijdag beginnen we met les 1 van de puppycursus.

Is het met jullie verder allemaal goed? Heros weer rustig? Dat was me wel het dagje gisteren!

Groetjes,  Gonda, Anton en een dikke knuffel van Kyra!

Een kleine maand vroeger…

Een kleine maand vroeger dan vorig jaar dan vorig jaar zijn de immens grote pikdorsers op de velden verschenen. Vanavond hoorden wij achter de tuin gerommel van machines, tractoren, en alles wat er rondhangt.

En inderdaad, zo rustig als het hier normaal ’s nachts is, zo luidruchtig gaat het vannacht worden. Niet dat we er van gaan wakker liggen. De wind, of dat briesje dat er voor moet doorgaan waait vanuit het westen en blaast de geluiden dus weg van ons.

Als we even naar boven kijken dan kennen we gelijk de reden van de haast van de landbouwers om hun nu op dit moment kurkdroge granen naar de coöperatieve te brengen. Vochtig graan nemen ze niet wegens gisting gevaar en bederf van de opgeslagen granen, en tevens om ontwikkelingen van gassen in de silo’s te mijden !

De eerste foto hieronder namen we op 11 juli vorig jaar. De tweede namen we vandaag rond 21 uur en toen waren de machines nog maar net op het land. Waarom ze nog zo laat begonnen heeft alles te maken met de derde foto. De dreigende lucht voorspelt niet veel goeds voor vannacht of de volgende uren .

Belle & co

Nederlandse les…

Wie heeft er destijds tijdens de lessen Nederlands goed opgelet ?

Ik heb hier een vraagje:

Welke tijd is: 'Ik zou nu mijn vrouw willen spreken' ?


Is dit :

- onvoltooid verleden tijd
- voltooid tegenwoordige tijd
- toekomstige tijd

? ? ?

ANTWOORD:

Het is geen van allen, het is .... VERLOREN TIJD
Want zij luistert toch niet !!!!!

Dat was niet de bedoeling…

Het klikt niet tussen Heros en Arcil ! Twee reuen in dezelfde tuin, de ene van het vrij dominante type (zegt Hans) en de andere die have en goed en zijn twee teven wil beschermen of enkel voor zich houden.

Van het eerste moment dat Arcil uit de auto stapte gromden de twee heren al tegen elkaar, het baasje nodigde Hans en Arcil uit om eerst samen een wandeling door de velden te maken en zo de heren aan elkaar te laten wennen, iets dat meestal wel lukt.

Ook hier lukte het naar de bazen hun tevredenheid… Tot Heros en Arcil bij het graanjumpen plots tegen elkaar opliepen. Dat hadden ze beter niet gedaan want toen gingen de twee reuen pas echt in de clinch met elkaar. Vermits het gebeuren vlak bij de weg plaatsvond was Hans het eerste bij de twee vechtersbazen en wou ze scheiden !

En wat nu echt niet moest gebeuren gebeurde wel, Hans zijn rechterhand kwam gehavend uit de tweestrijd waar dus “een derde” het echte slachtoffer werd. Na de wonde goed te hebben gewassen en ontsmet is het baasje met Hans naar het ziekenhuis van Ruffec gereden vermits de huisartsen in Villefagnan niet thuis gaven. Na de eerste zorgen gekregen te hebben en een uitleg erbovenop van “hier zijn ze de verzekering en het ziekenfonds flink wat euro’s lichter aan het maken” werden Hans en ons baasje (die chauffeur van dienst was) doorverwezen naar Angoulême, departementshoofdplaats met verschillende ziekenhuizen en klinieken.

In de kliniek Saint Joseph zouden ze dan nog eens controleren of er niets mis was met de pezen in de hand van Hans (kassa, kassa, voelde ons baasje). In Ruffec hadden ze al röntgen foto’s genomen en zeker geen breuken vastgesteld.

Ook in de Saint Joseph kliniek stelden ze vast wat elke leek kon vaststellen… dat je moest oppassen voor besmetting van zo’n wonde.

Ja dan eet je geen komkommers omdat je daar van kan sterven en dan zou je nog gaan “hemelen” van een hondenbeet.

Om een lang verhaal kort te maken, rond twee uur begon de ziekenhuizentoer door de Charente en rond negen uur waren de baasjes terug thuis, gezond maar groen van de honger wegens niet meer gegeten sinds ’s morgens.

En daarom was er gisteren maar één berichtje op dit blog, tegen alle gewoontes in !

Belle & co

In verwachting !

Misschien wel een wat verwarrende titel, want hier gaat niemand boelekes of puppy’s kopen. Toch niet voor zover het ons bekend is.

Vandaag leven we in verwachting van bezoek uit Nederland. Op zich is dat ook al geen uitzondering, dat gebeurt wel meer bij ons maar dan zijn we in Vosselaar, nu krijgen we bezoek in Frankrijk.

Het zit zo, Hans , Jil en Arcil, Hollandse blogmaatjes van ons zijn op vakantie hier een eindje vandaan. Echter niet zover dat het gekkenwerk is om eens op bezoek te komen. Als ze van bij hen in Nederland tot Vosselaar komen zijn ze verder weg. En dus hebben de baasjes afgesproken om eens langs te komen.

We verwachten hen tegen het middaguur en ze blijven een nachtje over. De buren gaan zich weer in de ogen wrijven als ze ons straks zien passeren. Er zal geteld worden en ze gaan zich verbaasd afvragen of er weer ééntje is bijgekomen in het roedeltje.

Straks meer nieuws over bezoek en andere alledaagse dingen.

Belle & co

Zomaar wat fotootjes…

’s Avonds hebben we hier het mooiste licht, tijd om ons trio en ’t Kodakske mee in de tuin te nemen voor een paar “schoon portretjes”.

Vanavond hadden Belle, Hera en Heros  hun buik vol en deden ze het wat rustiger aan. Ideaal dus om zoals ze vroeger, voor het digitaal tijdperk, zegden, “iets op papier te zetten.”

Hier de resultaten van de “fotoshoot” te La Magdeleine.

Jan

Mooie Hera 

Komt Heros ook nog eens voor kader spelen


Pas op baas, hier komt 65 kilo Drentengeweld...


Wegwezen bij die Hera denkt Heros

De soldaat en de non

Een Nederlandse soldaat komt al rennend op een kruispunt
en ziet daar een non staan.

Hij vraagt: "Zuster, mag ik mij even verbergen onder uw rok, ik
leg het later wel uit."

De non gaat enthousiast op het voorstel in.
Even later komen twee MP's aangehold en vragen aan de non :
"Is hier een soldaat voorbij gelopen?"
Zij zegt ja en stuurt de MP's de andere richting uit.

Nadat de MP's verdwenen zijn kruipt de soldaat onder de rok uit en zegt :
"Bedankt zuster, ik wil namelijk niet naar Irak toe."

De non knikt begripvol.
Om verder de non nog een compliment te maken zegt hij:
"Ik wil niet grof zijn zuster, maar jij hebt het mooiste
paar benen dat ik ooit gezien heb."

De non antwoordt: "Had je ook wat hoger gekeken, dan had jij de
mooiste ballen van de wereld gezien "
"Ik wil namelijk ook niet naar Irak."

J.P.

Nog enkele malen…

Wie helpt mee om Sonja van het Drentenforum aan de noodzakelijke stemmen te helpen om in de prijzen te vallen met de wedstrijd van Beneful.

Veel moeite is het niet, gewoon even op deze link klikken en het filmpje van Sonja en haar Kyra starten.     http://bit.ly/mGMAeb

Meer moeite is het niet. Je kan zelfs meermaals per dag stemmen maar telkens moet dan de computer hebben af gestaan ! Na het terug opstarten kan je terug stemmen.

Op dit moment, maandag  13.06.2011 te 14u30 staat Sonja en Kyra op de 6° plaats met 10 stemmen achterstand op plaats 5.

In naam van Sonja, alvast bedankt.

Belle & co

Nog brol van gisteren…

Naast best mooie zaken werden er ook hopen brol en rommel aangeboden op de bric à brac te Montjean.

Een greep uit het rommelaanbod, een bromfiets Motobecane met halve motor en ontbrekende spaken uit de wielen, damesschoenen met ettelijke kilometers in de zolen, boeken die meer versleten geraakt zijn door het meezeulen van de ene rommelmarkt naar de andere dan van het lezen, stationromannekes naast zware filosofische werken, ijzeren tractorzittingen uit de tijd dat de boeren nog geen verwende konten hadden en tevreden waren met staal ipv lederen zittingen.

Ook de twee worstenbakkers waren een attractie op zich, ze kweten zich echt serieus van hun taak maar de catwalk van een modeshow gaan ze bij ons weten nooit halen. Moet je even onder de BBQ door kijken.

Het baasje heeft nog even staan kijken naar een hometrainer uit de beginjaren van de fitnessrage. Misschien is het nog een ontwerp om als museumstuk te dienen in de hall van een fitnesscentrum, “Back to the basics”, de handschoenen en de handtas waren opties en dus niet inbegrepen in de prijs !

Belle & co