Berichten van 1 november 2010 tot 30 november 2010

Gezondheid check up

Deze voormiddag hadden we afspraak met Dr. Nelly in de dierenkliniek het binnenhof te Beerse. ’t Baasje had die afspraak gemaakt om voorbereid te zijn wanneer ik de volgende maal loops ben. ’t Baasje is daar al een hele tijd mee bezig. Daarom waren we ook enkele weken geleden al eens gaan kennis maken met de mooie, knappe,  reu Ferron !

Ik ken Dr. Nelly al zolang ik leef, zijheeft ons ook geassisteerd toen ik mijn eerste nestje kreeg en ’t baasje zou dat nu bij het tweede nestje ook graag hebben. Dr. Nelly heeft mij vaan oor en oog tot staart onderzocht en ook bloed getrokken uit mijn keel. Het baasje die mij vasthield hierbij heeft mij uitgebreid geprezen omdat ik dat zo voorbeeldig liet doen. Het was een behoorlijke pikuur vol, genoeg om vier buisjes te vullen.

’t Baasje wilde 100% zeker zijn en heeft dus ook bloedonderzoek en onderzoek naar “von Willebrand disease” gevraagd. Dat laatste onderzoeken ze aan de diergeneeskundige faculteit van Utrecht in Nederland. Daar kunnen we wel drie weken op moeten wachten. Het gewone bloedonderzoek gebeurt  hier in België en daar mogen we morgen namiddag al voor telefoneren.

’t Baasje heef ook een afspraak gemaakt bij Dr. Tinne Jansen in Meerhout. Ook hier ben ik al eens geweest voor PRA onderzoek. Dr. Jansen is dierenarts gespecialiseerd als oogarts. Ook haar vader en broers zijn oogarts in Turnhout, maar bij hen zijn de baasje klant…

Bij Dr. Tinne hebben we afspraak volgende vrijdag te 11u30. Dan zijn we met alles in orde en zijn we maximum voorbereid. We moeten dan als we pas loops zijn nog eens een pil  tegen wormen slikken en dan kunnen naar   Ferron….

Belle

E-MAIL VAN EEN ARABISCHE STUDENT

Die in Berlijn aan de universiteit aldaar studeert.

Beste vader 
 
Berlijn is wonderlijk, de mensen zijn vriendelijk en
vind het hier reuzefijn, maar pa, ik ben een beetje
beschaamd om met mijn puur gouden Ferrari 599GTB
op de universiteit te arriveren, terwijl al mijn medestudenten 
en mijn leraren per trein komen.

Uw zoon, Nasser

ANTWOORD VAN DE VADER:

Mijn teerbeminde zoon,
 
Twintig millioen US Dollars zijn overgeboekt op je rekening. 

Stop alstublief om ons te beschamen.
Ga en koop jezelf ook een trein.

F.N.

Op naar de 150.000…

Volgens de teller in de linkerkolom zou dit blog als een sneltrein (een TGV ?) afstormen op de 150.000 “page views” wat dat ook moge betekenen. Nog een kleine 700 bezoekers en we staan op toch wel een behoorlijk getal.

Met rond de 200 bezoekers per dag moet dat dus deze week in de kabas zijn. (da’s Turnhouts voor OK zijn).

Deze voormiddag hebben we een afspraak met madam doktoor Nelly. Zij gaat mijn algemene gezondheidstoestand eventjes nakijken. Het baasje heeft dat een tijdje terug al met Dr Nelly voorzien. Niet dat wij (hij en ik) vermoedens hebben dat er iets niet snor zit maar ’t baasje wil ook wel eens weten hoe het zit met de “von Willebrand disease”. Dat is een soort bloederziekte. Die zou inwendige bloedingen en moeilijk stollen van het bloed veroorzaken. Zoiets in de aard waar de Russische tsaren families en nog koningshuizen in Europa last van hebben door ongebreidelde inteelt.

Dat laatste is bij ons helemaal niet het geval, maar het is erfelijk en het is voor het baasje een zekerheid dat de toekomstige pupjes er ook vrij van zijn. Het is testen naar een 99 % gekend resultaat want de momenten dat ik eens gekwetst was, was de bloeding in geen tijd gestopt, dus …

De mensen die volgend voorjaar een pupje van mij willen, moeten van ons baasje de grootst mogelijk garantie krijgen op gezonde puppies. Daarom zal ik nog maar eens in mijn lijf laten prikken en eten bezorgen aan Dr. Dracula of naar wie het bloedonderzoek ook gaat.

Ook Heros gaat mee, die moet alleen maar op de weegschaal, want volgens het baasje gaat die al flink dezelfde richting uit zoals het baasje zelf.

En nu op naar de 150.000 en ik naar Dr. Nelly…

Belle

Nu hebben wij het nog gedaan…

Het zal nog waar gaan zijn ook volgens Boris, de Drent van Herma. Herma kennen de vaste lezers wel van het af en toe reageren op het blog. Nu begint Boris ook al commentaar op ons te geven op zijn blog !  http://borisdedrent.blogspot.com/

Boris beweert dat hij het volledig inpalmen van de sofa van ons drie geleerd of afgekeken heeft !   Precies of een normale Drent dat niet uit zichzelf zou kunnen verzinnen.

Nu zijn we wel niet volledig onschuldig,  dat moeten we eerlijk toegeven.  Als je de foto’s gezien hebt van wat wij presteren voor de kachel en in de zetels dan zou hij wel gelijk kunnen hebben. Het is de schuld van ons hoofdbestuur !

Hoe dikwijls hebben wij al niet gedacht “moeten daar nu weeral foto’s van gemaakt worden ?”   Ja zegt het baasje, want “da’s uit het leven gegrepen”. Kan allemaal wel waar zijn maar ondertussen zijn wij daar in Holland toch maar de stielbedervers in Herma’s ogen. ’t Zijn wij die aan Boris de mogelijkheden van de kachel en zetels getoond hebben !

We zullen er maar geen zaak van maken, we gunnen Boris zijn gerekt en gestrekte houding, en dat zijn baasjes aan de keukentafel moeten zitten bij het TV kijken wegens hond in de zetel… Wij zijn als Pontius Pilatus, wij wassen onze handen in onschuld.

Waarvan akte .

Escargots ...?

Moe ?...

Zelden gehoord, het baasje dat moe was na een autorit… zelfs eentje van 800 kilometer, een peulschil voor hem, kreeg hem gisteren moe ! ! !

Dat had alles te maken met dat bar slechte weer rond de middag tussen Poitiers en een eind na Orléans. Aandacht moeten geven aan het verkeer, de staat van het wegdek, het pieren door de vallende rotzooi van sneeuw en smeltende sneeuw. “Dat doet ne mens dood” zegt het baasje. Hij bedoelt niet letterlijk dood maar afgemat, er door zitten. Bij de wielrenners heet dat “geen goei benen hebben”.

Wat Karin en Ute gisteren in de reacties schreven daar kan hij inkomen, meestal ziet hij het als “positievo ook wel zo. Maar als je de belofte krijgt van alle geluk van de wereld dan had onze baas daar wel iets anders bij voor ogen !   Hij kan er echt niet vrolijk van worden dat de Franse strooidiensten met man en macht (zelden gezien zoals gisteren) proberen die nationals en snelwegen sneeuw en ijsvrij te krijgen, en dan toch nog vrachtwagens in de sloot zien liggen wegens van de baan geschoven.

Nu heeft onze baas 25 jaar de Europese wegen afgeschuimd om gestrande landgenoten en hun auto’s terug naar België te brengen. Kilometers en uren na elkaar doorgereden waar je nu heden ten dage voor “in de bak” vliegt. Toch heeft hij er nooit over geklaagd dat hij na een rit van met de Range Rover of Toyota en aanhanger van bvb Turnhout-Barcelona-Turnhout in twee dagen, moe was. Integendeel zelfs, dat was de ware ontspanning voor hem.

’t Zal hem in het weer gezeten hebben, aan ons heeft het zeker niet gelegen. Wij hebben van de rit weinig gemerkt wegens weigering van de oogleden op te heffen. Tweemaal hebben de baasjes ons gehoord, bij een plaspauze en bij het tanken. Daar liepen nu toch echt wel teveel honden rond, daar moest op gereageerd worden… Wij waren althans niks moe, da’s iets voor baasjes…

Belle & co

Nooit geen kettingmail’s met opdrachten meer…

Stuur deze mail aan xx aantal mensen uit uw vriendenkring en je zal dan op een bepaalde dag of binnen zoveel dagen al uw wensen vervuld zien worden…

Komt er nog bij “verbreek deze ketting niet want je gaat boebelen krijgen, uw rug gaat jeuken en je gaat er niet aan kunnen en zoverder…

Jullie kennen het allemaal wel en ieder ergert zich daaraan ! Wel nu, onze baas heeft daar vorige week nog eens aan meegedaan en binnen de vier dagen zou hij alle geluk van de wereld kennen ! Ja daar kan je iedereen mee verleiden, alle geluk van de wereld en hij/zij die het mij toestuurde wilde het nog terug ook.

Laat vier dagen later nu juist op vandaag vallen, de dag dat je terug naar België komt vanuit Frankrijk. Dan kan je altijd wat geluk gebruiken al is het maar met de files onderweg.

Wat we vandaag hebben ondervonden is geluk met een”ON-“ voor. Het begon met een paar vlokjes sneeuw als we juist vertrokken waren. N 10 kilometer was dat al een flinke sneeuwbui en eens Poitiers voorbij leek het alsof we op wintersport waren.

Tot na Orléans heeft dat geduurd alles samen toch zo’n 350 kilometer rotzooi. In plaats de cruise control op 130 was het nu met een eitje tussen de rechtervoet en het gaspedaal. 300 km tegen 90 per uur, en dat noemen ze dan “alle geluk van de wereld”. Ook die Spaanse vrachtwagenchauffeur die zijn vrachtwagen in de gracht had geparkeerd en al zijn vracht in de weide had zien belanden had waarschijnlijk ook zo’n kettingmail doorgestuurd.

Na Parijs was de baan droog en vroeg men aan het benzinestation waar dat ijs en sneeuw op de snuit van de Mitsubishi vandaan kwam. Zeker 5 cm was die laag dik op de nummerplaat. Verder was de rit rustig op een ongeval na van een Franse automobilist die op een recht stuk snelweg zijn auto tondersteboven op zijn dak parkeerde tegen de middenberm. Bekijks had die genoeg….

Uiteindelijk draaiden we na acht uur de oprit in Vosselaar op. Alles bij elkaar niet slecht, we hebben dan ook geen uur voor de tunnel in Antwerpen gestaan deze keer.

Maar onthoud het ! Geen kettingmail’s niet meer voor onze baas !

Belle & co

Rustige dag …

Het gaat een rustige dag zijn vandaag hier op ’t blog, voor jullie althans. Weinig te lezen want de baas heeft zijn handen vol vandaag met ons terug naar België te brengen.

Voor hem is het routine, vanuit La Magdeleine onze thuishaven, naar Poitiers dan Tours, en via Blois, Orléans over de A10 naar Parijs. Het is zondag  dus zijn er buiten wat Spaanse en Portugese koeltransporten geen vrachtwagens onderweg. Dat scheelt een pak in het rustig rijden. Ook het vakantieverkeer is nog haast onbestaande, caravan rijdend Nederland heeft zijn caravan al enkele maanden in de stalling, en dat scheelt ook nog eens een heel pak.

Na Parijs begint de Mitsubishi gewoonlijk zijn stal te ruiken, dan kan Compiègne, Arras en Lille niet snel genoeg daar zijn. Als we dan de grens over zijn hebben we weer even werk, dan moet de cruise control 10 km/u naar beneden en dienen we weer op te letten voor de files.

Eens “de Kennedy” door, komen wij al eens voorzichtig “piepen” of we er nog niet zijn… Ook voor ons is het een rustige dag, meestal met de ogen toe en één halte onderweg om de blazen te ledigen. Raar genoeg op dat zelfde moment doet de baas de auto terug vol. Moet zegt ‘m, om te blijven bollen heeft die drinken nodig …

Tot vanavond …

Belle & co

Inpakken en laden…

Het hoofdbestuur is hier danig in de weer met tassen, dozen, valiezen, net of ze gaan verhuizen… en een beetje is dat wel zo, al is het maar voor een paar weken.

Daarstraks hebben we moeten helpen in de tuin. ’t Baasje wou die laatste appelen nog plukken. De mooie voor eigen gebruik en de geplekte of met een wormgaatje zijn voor Stan, de ezel van “ozze Dré”. Die is smoorzot van die appelen. Die begint al te balken als ‘m de auto van ’t baasje bij hen de oprit nog maar ziet opdraaien.

Heros heeft flink geholpen daarstraks bij het appelen plukken. Die wil telkens de emmer dragen als we naar de tuin trekken. Pech voor hem is wel dat het meestal volle emmers zijn met spul voor de composthoop, en laat dat nu net iets te zwaar zijn voor hem.

Morgen de laatste spulletjes nog op de aanhanger, onze zit/ligplaatsen in de auto nog in orde brengen, de fles water voor onderweg nog vullen,(vergeet de drinkbak niet baas) en dan kunnen we rijden.

Hopelijk zijn de weersomstandigheden van die aard dat het vlot gaat want météo France voorspelt niet veel goeds voor de komende dagen…

Tot morgen…

Belle

Adam en Eva

  Op een dag vraagt een meisje aan haar mama:
"Mama, vanwaar komen de allereerste ouders?"
"Wel," antwoordt haar mama, "God heeft de eerste mensen, Adam en Eva,  op de wereld gezet.
Adam en Eva hebben dan kinderen gekregen die op hun beurt ouders geworden zijn enzovoort, enzovoort.
Het is zo dat de humane familie is ontstaan."
Twee dagen later stelt het meisje dezelfde vraag aan haar vader.
Deze antwoordt: "Kijk, miljoenen jaren geleden evolueerden de apen langzaam tot wat de mensen vandaag zijn."
Het meisje staat perplex en loopt snel naar haar mama:
"Mama, waarom zeg jij me dat de eerste mensen door God op de wereld werden gezet, terwijl papa zegt dat mensen eigenlijk van de apen afstammen?"
Haar moeder antwoordt met een glimlach:
"Dat is heel simpel liefje. Ik heb je verteld over mijn familie en papa over de zijne!"

The man in Black…

Hij had er al een paar dagen naar uitgekeken onze baas. Vrijdagavond op 2 BE de film over Johnny Cash. Eén van onze baas zijn idolen, iemand waarvan het baasje een van zijn eerste langspeelplaten kocht.

Nog eens een hele film uitkijken en de laptop laten voor wat hij is. Mooie film, keigoeie muziek, maar eens in de zetel neergeploft willen er drie Drenten naast ons baasje zitten. Volgens het baasje heb ik, Belle, met mijn “eerstgeboorterecht” recht op een plaats vlak tegen hem. Hera is een juffertje en die wil aan de andere kant liggen. Hola zegt heros… ik ben een half uur ouder dan dat juffertje en ik dan met mijn tweedegeboorterecht ?

Juffertje blijft liggen en Heros blijft aandringen en kruipt ten lange lesten maar boven op ’t baasje ! ! ! Ja zeg… 37 kilo Drent op ’t baasje zijn lijf, en die wil de film over Johnny Cash zien en geen dikke Drentenkop !

Uiteindelijk krijgt niemand zijn volle goesting, Belle heeft het langst geprofiteerd wegens eerst komen liggen, Hera was te laat en Heros is weggevlogen. En ’t baasje…? Die is buiten gaan kijken waarom het beeld op TV wegviel ? Met de zaklamp kwam ’t baasje er achter dat er tegen de satellietschotel zo’n 3 cm dikke laag sneeuw plakte…

Johnny Cash “the man in black” geveld door een laag verse witte sneeuw. En wat schoot er voor ’t baasje nog over ?.... Inspiratie voor een nieuw bericht voor ’t Bas & Belle blog, That’s all folks !

Volgende week toch maar ergens een DVD opsnorren om te weten te komen wat er gebeurde nadat de kleedkamer vernield was….

Belle & co

Groot alarm na “de laatste dit jaar”…

Inderdaad, groot alarm was haast “paniek”. Een uurtje nadat Belle met de egel hier aan de deur kwam voelde het baasje “iets” kriebelen in zijn haar ! ! !

Nazicht in de badkamer, bracht aan het licht dat ons baasje er nog een “huisdier” bij gevonden had. Een rasechte vlooi wisselde binnen de kortste tijd het heden met het eeuwige.

Maaaar…. De schuldige, waar het baasje enkele momenten daarvoor nog mee gespeeld had, die lag ook in haar vacht te krabben. Ikke dus, de egelvanger….

Nu herinneren de baasjes zich nog de miserie die ze destijds hebben gehad met Bas en de vlooien ! Bas moet “zoet bloed” gehad hebben want hij was als een magneet voor vlooien. Was er in het dorp één vlooi gesignaleerd, even later zat ze bij Bas.   Plezant is anders zeggen de baasjes en op enkele minuten werden gisterenavond alle registers van vlooienbestrijding opengetrokken.

Alles was nog voorradig, dus dat scheelt een pak tijdwinst. Want op tijdwinst komt hier bij op aan. In no time vermenigvuldigen die beesten zich als de pest !

Ik werd gepoederd zoals de madammen in de tijd van Louis XIV, en kreeg dadelijk een nieuwe pipet anti parasieten in haar nek.

Toen even later ook Heros met die egel bezig was in de tuin kreeg die van hetzelfde laken een broek. Een poeder en pipetje behandeling was ook zijn deel. Uit voorzorg hebben de baasjes dan ook Hera maar een spoed behandeling gegeven.

Blijkbaar kan het alarm nu wel afgeblazen worden, niemand krabt zich abnormaal, maar toch gaan de bazen vlak voor we hier vertrekken nog eens goed “spuiten” tegen neten van vlooien. Een verassing van die aard kunnen ze missen als kiespijn wanneer we terug naar hier komen.

Nu heb ik al tientallen egels meegebracht naar huis, misschien wel dertig, maar toch is het de eerste keer dat dit me overkomt… straf hé….

Belle

Tolerantie…

Ik ben stomverbaasd dat zoveel mensen tegen de nieuw te bouwen moskee op Ground Zero in New York zijn.
Ik ben van mening dat het 't doel moet zijn van elke Amerikaan, elke Europeaan, ja elke wereldburger, om tolerant te zijn.
De moskee moet toegestaan worden zodat tolerantie uitgedragen wordt.

Dat is de reden waarom ik ook voorstel een homo-nachtclub te openen naast de moskee om zodoende tolerantie te bewerkstelligen vanuit de moskee.
We kunnen de club bijvoorbeeld 'De Turkse Cowboy' noemen.
Daarnaast zou dan een slager gespecialiseerd in varkensvlees moeten komen. Met voor de deur een barbecue met spare ribs.
Aan de overkant van de straat komt dan een lingerieshop met de naam: Victoria maakt nergens een geheim van.
In de etalage mannequins die de niemendalletjes showen.
Naast de lingeriewinkel is nog wel plek voor een drankwinkel, een videotheek en uiteraard ook een stripclub!

J.P.

De laatste van dit jaar ?

Groot kabaal daarjuist hier op de koer. Het is Heros die zijn grote klep staat open te trekken tegen mij. Niet dat ‘m daar een zinnige reden voor heeft want wat ik aan het doen ben durft of kan hij toch zelf niet !

Ik heb in de tuin nog loslopend wild gevonden! Er liep nog een egel in de tuin en die heb ik nu bij als cadeautje voor de bazen. Als ik die opmerk in de tuin dan blaf ik eens tegen die egel en geef hem dan een tik met mijn poot. Dan rolt pinneke zich op en pak ik hem bij zijn pinnekes en breng hem tot bij het baasje.

Het baasje is daar steeds laaiend enthousiast over als ik zo’n cadeautjes voor hem meebreng. ’t Baasje doet zelfs zijn echte lederen handschoenen voor aan. Dat doet ‘m nog niet voor de koning zegt ‘m zelf. ’t Vrouwtje zegt ons dan ‘m weer aan ’t overdrijven is want het zijn handschoenen die hij gebruikt bij laswerken én bij egels pakken!

Het baasje is de egel gaan weg zetten in de voormalige schapenstal. Hij heeft ‘m ondergestopt onder droge bladeren want die had al lang zoetekes in zijn winterslaap moeten zijn zegt onze baas. Morgen gaat het baasje nog een restje stro halen op de hooizolder. Dat ligt er nog altijd van de vorige eigenaar van het huis. Egeltje gaat dus ondergestopt worden met antiek hooi ! En nu maar hopen dat ‘m daar blijft liggen, lekker droog en ondergestopt onder de bladeren…

Belle

Twintig  jaar technische vooruitgang…

En daar heb je maar twee beelden voor nodig !

Doornen…

Gisteren bij het begin van de wandeling hebben we het weer bont gemaakt zegt het baasje. Het vrouwtje knikt ijverig mee. Hoe eensgezind die twee toch kunnen zijn !

Aan het einde van het gehucht staat een huis, “le pavillon” zoals de inheemsen zeggen. Het is het jongste huis van het gehucht maar is totaal verwaarloosd door de vorige bewoonster, die vorig jaar plots weg was.

De tuin achter de woning is totaal verwilderd en de bramen staan er metershoog. Van een afsluiting is er geen sprake en we hebben dus vrij spel over gans het terrein.

Plots heeft Heros een geur opgevangen en is hij als een pijl uit een boog op de wildernis afgestormd. In zijn kielzog Hera en ikzelf er achteraan, ’t moest zo eens vriê plezant worden ! Maar in plaats van rond de bramen te hollen zoals we al meermaals gedaan hebben is Heros onder de bramen door gedoken ! In geen tijd stond gans die bos bramen te bewegen door de drie Drenten die op zoek waren naar “iets”.

Na enkele minuten kwam Hera te voorschijn, die luistert nogal snel naar ’t baasje maar Heros en ik, wij moesten weten wat er daar nog allemaal rondliep buiten wijzelf.

Na een dikke tien minuten, in die tijd dacht het baasje dat wij vast hingen in de bramen, kwamen we dan terug te voorschijn. Gans onze vacht hangt vol met takjes en doornen die afgebroken zijn van de takken.

Telkens als we nu gestreeld worden of afgedroogd worden (het regent terug) vinden de baasjes nog doornen in onze vacht. Plezant is anders, zowel voor ons als voor de bazen maar we hebben het onszelf aangedaan zegt de opperbaas !

Belle

Ook vandaag nog mooi…

Gisteren was het inderdaad zoals we konden voorzien een mooie dag met stralende zon die uitnodigend scheen om die fleece vest toch maar uit te trekken. Hebben we niet gedaan want “een klets” heb je zo opgelopen in dit seizoen.

In de tuin zijn, raar maar waar, nog enkele tomaten gerecupereerd. Ze zijn wel niet van het type waar je op hobbybeurzen prijzen mee haalt maar toch, in de soep zijn ze meer als welkom.

De uitgebloeide stokrozen waar hier en daar nog een enkele bloem in stond zijn ook gekortwiekt en het zwembad ligt dicht.

Vandaag zou het baasje graag het gras (gazon noemt men dat ook, maar dan bij mensen die geen Drentsche Patrijshonden hebben) nog een laatste keer voor de winter afrijden.

Dan zijn tegelijk de bladeren van de fruitbomen ook weg en kan alles op de composthoop. Probleem hierbij is wel dat het tot een eind na de middag duurt voor het gras droog genoeg is om afgereden te worden. We hopen op wat wind en een zonnetje om alles te drogen.

Dat was ook het probleem voor ’t vrouwtje,  doe ik vandaag de was of wacht  ik tot morgen ? Dan komt de krant van gisteren terug te voorschijn en raadpleegt het hoofdbestuur France Météo op de computer. Beide weersvoorspellingen zijn goed genoeg om een behoorlijke droogbeurt te garanderen.

Zo brengen de baasjes hun dagen hier door, er is niet veel verschil met de activiteiten in Vosselaar. Voor ons echter is het “losloopgebied” oneindig veel groter. Konijnen zijn hier zeldzaam maar muizen holletjes om te verbouwen kan je met duizenden vinden. Die uitgraven is hier wel wat moeilijker met de zware Charentaise grond.

En nu gaan we er tegenaan, ’t zonneke is door de mist heen…

Belle & co

Belofte maakt schuld…

Deze morgen beloofden we verslag uit te brengen over een mooie dag, dat doen we dan ook maar de volle goesting is er niet echt. Drie Drenten dood in één week, als echt Drenten liefhebber vergaat je zin dan echt wel om uitbundig over het weer te schrijven.

Onze gedachten zijn meer bij Roswitha, Marian en Manuela die hun Drenten hebben moeten laten inslapen. Van het drietal is Manuela  de enge die niet zelf heeft moeten besluiten van Falko te laten inslapen. Falko heeft het zijn baasje even makkelijk gemaakt als Bas destijds. In volle Aktie een hartaanval en gedaan. Het grote verschil zit wel in de leeftijd, Bas was 15 en Falko maar 8 jaar.

Marian ging deze morgen met een bang hartje en een  slecht voorgevoel met Bente naar de dierenkliniek om de oorzaak van haar hoesten te onderzoeken. Marian heeft na de uitslag te hebben gehoord de zware beslissing zelf moeten nemen.

Roswitha had met haar 15 jarige Esmee, Esmeralda the Gloucester voluit, al lang zicht op het einde van de levensdagen van Esmee. We konden dat al tussen de regels lezen toen Roswitha haar artikeltje over Esmee begin september binnenstuurde op de redactie van het Drentenkrantje. Toch is het voor ieder nog onverwacht gekomen. 15 jaar is een respectabele leeftijd voor een Drent maar van Rob en Tiny Key , de fokker van Esmee, kregen we bevestiging van wat we al een hele tijd wisten. Esmee kwam uit een bijzonder nest, meerdere hondjes uit dit nest hebben een hoge leeftijd bereikt. Een goed nest en een bazin met hart voor haar honden, je leest hier, en nu… wat een goede combinatie dat is !

Och ja..’t was vandaag mooi weer in La Magdeleine, de baasjes hebben hard in de tuin gewekt en geprofiteerd van ’t mooie weer. Spijtig van dat nieuws toen we terugkwamen van de wandeling. Van een koude douche gesproken op een mooie dag !

Belle & co

Dat belooft …

Dat belooft een mooie dag te worden vandaag. Het Was gisterenavond al flink koud met een open sterrenhemel.

Vanmorgen dus “erwtensoep” flink dikke mist en nevel boven de velden na de kletsnatte dagen die we dit weekend gekend hebben.

Gisteren was het dus al droog weer en zijn de eerste werkjes in de tuin al gebeurt. Het vrouwtje heeft uitgebloeide hoge pieken uit de stokrozen geknipt en het baasje heeft het zwembad afgedekt.

Zo’n praat tussen de leden van het hoofdbestuur als “als ’t zo’n weer blijft zijn we midden van de week al terug naar België” dat horen we op ’t moment niet meer, al een geluk want wij amuseren ons hier te pletter.

Gisteren tijdens de wandeling stuurde ons baasje ons twee akkers verder om daar een grote groep kraaien het leven zuur te gaan maken. We hebben ons haast aan het einde gecrosst. Hoe we eruit zagen is een ander paar mouwen. We zaten van kop tot teen onder het slijk van die kletsnatte akker. En dat in combinatie met die zware plakgrond van hier… Het baasje vind nog steeds ingedroogde klonters slijk in onze vacht.

Vanavond verslag over een dag die zich alleszins mooi aankondigt…

Belle & co

Vijftig jaar getrouwd…

Jack and Betty zijn hun 50 jaar huwelijk aan het vieren.
"Betty, nu we al zo lang zijn getrouwd vraag ik me af, ben je ooit vreemd gegaan?"
"Oh Jack, waarom stel jij zo'n vragen?"
"Betty, ik wil het echt weten, alstublieft."
"Wel, OK, ja, 3 keer."
"Drie keer ! Drie? Wanneer was dat?"
"Wel, Jack,
toen je 35 werd en toen je de zaak van je dromen wou starten die je nu zo goed hebt uitgebouwd.
Geen enkele bank wou je een lening geven.
Herinner je je nog die dag dat de bankdirecteur zelve bij ons thuis is gekomen
en de papieren heeft getekend voor de lening, zonder vragen te stellen?"
"Oh, Betty, heb je dat voor mij gedaan?
Ik respecteer je hiervoor nog meer dan vroeger.
En nu, wat was nummer 2?
"Wel, Jack,
herinner je je nog dat door het harde werken je een hartaanval kreeg,
en de chirurg je niet wou opereren omdat het een zeer delicate ingreep was?
Herinner je je nog dat Dr. De Bakker helemaal uit de verenigde staten is gekomen
om jou te opereren en nu ben je er weer terug helemaal bovenop?"
"Dat kan ik geloven! Betty,
ik hou nu nog meer van jou, nu ik weet dat jij zo iets voor mij hebt gedaan,
ik kan me geen vrouw voorstellen die zoiets voor haar man zou doen,
jij houdt toch echt van mij. En, wanneer was nummer 3?"
"Wel, Jack,
herinner je je nog enkele jaren geleden,
wanneer je ernaar snakte voorzitter te worden van de golfclub en je had 17 stemmen te kort?"

Olijven…

Enkele jaren geleden hebben we een olijfboompje gekocht bij het tuincentrum Maréchal te Turnhout. Er hingen toen wat groene olijven aan en die zijn ook rijp, dus zwart geworden.

Het boompje heeft enkele jaren in de living gestaan en dan krijg je natuurlijk geen olijven wegens geen bijtjes om te bestuiven. Na een jaar of drie verhuisde het boompje mee naar Frankrijk en kreeg daar een plaatsje in de tuin. Wat beschut door de hoge hangar en twee kersenbomen.

Nu heeft dit boompje, ondertussen met al een behoorlijk stammetje, terug vruchten. Het is wel niet de moeite van er kisten voor te kopen om er mee naar de oliemolen in Noyon  in de Vaucluse mee te rijden, maar één conservenpotje zullen we er wel mee kunnen vullen.

Nu wil het baasje een methode vinden om die olijven klaar te maken voor menselijke consumptie. Iedereen (?) weet dat olijven recht van de boom niet eetbaar zijn. Je mond trekt daar onwaarschijnlijk van samen !

Echter een behoorlijke bereidingsmethode is niet te vinden op ’t www., toch niet in het Nederlands. Het baasje heeft daarstraks aan ’t zoeken geweest maar wat ‘m gevonden heeft van in water met kruiden teleggen samen met wat Mediterane kruiden zint hem niet zo…

Zelfs bij zijn blogmaat, kok Fons Nicolay, staat er niets over olijven prepareren. Wel over wanneer je ze bereid in gerechten en bij aperitieven. Maar wat zijn nu de stappen die je dient te nemen tussen oogst en tafel. Heeft er ooit iemand van de bloglezers hier ervaring mee opgedaan ?

Belle & co

Niet dus…

Van onze baas zijn lieve ex-collega Diana kregen wij daarstraks een reactie op het bericht “op de valreep”, bericht dat gisterenavond nog juist voor twaalven, te 23u57 om juist te zijn, op ’t blog kwam. Op de valreep dus.

Diana geeft ons goede raad in het muizenvangen, hier haar reactie, in het rood haar goede raad waar iets niet klopt.

Diana heeft in haar carrière op school zowat alle vakken onderwezen en dus zal er wel ergens een cursus van haar bestaan met een onderwerp als “muizenvangen voor jonge meisjes”. Daarom hebben we haar altijd geloofd, tot nu dus.

Dag iedereen in het verre zuiden daar ,
Daarstraks heb ik een berichtje achtergelaten voor jullie en nu vind ik het niet meer terug ,maar ik heb wel op gastenboek gedrukt , verkeerd dus . Alhoewel jullie het wel zullen vinden ergens hé . Het was een reactie op "muis in huis" , je zit er grandioos naast hé Jan , je moet een muis geen kaas geven maar chocolade . Gegarandeerd binnen de twee dagen heb je de muis ,zeker de vrouwelijke , en die vertelt het verder en binnen de week hebben jullie alle muizen van gans de omtrek gevangen . Goed hé , probeer maar . En stuur die regen van bij jullie aub niet door ,hier is het wel koud en mistig maar niet extra nat .
Groetjes vanuit Hulshout
Diana

Nu heeft het baasje nooit de indruk gehad dat Diana met zijn voeten wou spelen (?) maar hier toch eventjes de uitleg die niet thuishoort in een cursus muizenvangen.

Het gaat ‘m over die vrouwelijke muizen die van de chocolade gegeten hebben en die dat dan aan al die andere muizen gaan vertellen. Vergeet het: Die muis die bij ons van iets gegeten heeft die vertelt niks meer verder. Die ligt gewoon dood in de klem ! ! !

Onze baas kan het weten, want die stelt de klemmen altijd zo scherp af dat ‘m zelf al verschillende keren met zijn fikken in de klem heeft gezeten. Dat gaat dan gepaard met gesprekken met een opperwezen en dat gesprek trekt in de verste  verte niet op een “wees gegroet” of “Onze vader”. Dat moet dus toch wel een ferme klap op een muizenkopke geven. Geen één muis, zelfs een vrouwelijke met een motorhelm die dat overleeft.

Ondertussen heeft het vrouwtje op haar boodschappenlijstje toch maar “sjokolat” geschreven. Die is niet meer in huis wegens weg gesmeten omdat enkele weken geleden … muizen aan de chocolade hadden geknabbeld…

Belle & co

Weet je wel wat het verschil is tussen moed en lef ? 

Moed = midden in de nacht bezopen thuiskomen,

je vrouw staat op je te wachten met een bezem en dan vragen :

 "Ben je nog aan het schoonmaken of vlieg je nog ergens naar toe?"

Lef = midden in de nacht bezopen thuiskomen

met een parfumluchtje om je heen en lipstick op je kleding,

je vrouw op haar kont slaan en zeggen: "jij bent de volgende".

L.M.

Onevenredig…

Het is hier onevenredigheid troef de laatste twee dagen. Hoe meer regen er valt hoe minder activiteit er is te bespeuren.

Bij de honden beperkt de activiteit zich tot eens rechtstaan en gaan kijken wat er  gebeurt als er een papiertje kraakt of wanneer er in de keuken kasten worden geopend. Er moest achter dat papiertje of die keukenkastdeur eens iets lekkers zitten dat we anders zouden mankeren.

Als er niets kraakt of piept durven we al eens een oog opentrekken, langzaam uiteraard, want van snel kan je moe worden.

Buitengaan gebeurt alleen als de nood hééél hoog is, meestal verlossen we ons dan van die nood niet te ver van de deur. Daar krijgt het baasje en vooral ’t vrouwtje het van op hun heupen. Maar geur van een plasje zullen ze dit seizoen niet veel hebben, de regen spoelt alles weg zoals in een mensen WC.

Ondertussen wachten we af, het vrouwtje tikt eens tegen de barometer en trekt dan een bedrukt gezicht.

Het is nog niet voor dadelijk die lange wandeling, het regent nog te hard…

Belle & co

Op de valreep…

Na een dag die regenachtig inzette, met een baas die niet goed wist waar aan beginnen, met drie Drenten languit gestrekt voor de kachel, toch nog laat op de avond nog een berichtje.

De regen is toch nog weggetrokken, we hebben met het baasje en ’t vrouwtje nog een “slijkwandeling” gemaakt en op ’t einde van de wandeling hebben we nog wat muizen den duvel aangedaan met hun entree van hun holletje de allure te geven van een paleis ingang.

In huis hebben we ook een muis, een slimme die zich niet laat vangen en die volgens het vrouwtje overal “keutels” achter laat. Drie klemmen met kaas als lokaas. De kaas is oude Cantal waarvan het baasje zegt dat ‘m te lekker is om aan de muizen te voeren. En nu wil dat rotbeest toch die kaas niet zeker !

Drie klemmen en nog altijd kan die muis de lekkernij weerstaan. We hebben ze al een paar keer zien lopen en ik ben al met m’n snuit in de hoek tegen de muur geknald. De muis dook daar in de minuscule opening waar de verwarmingsbuizen uit de muur komen. Ik had ze bijna maar kon niet meer stoppen en ik vloog met een doffe dreun in de hoek. Weg muis !

Morgen gaan we verder met de jacht. We houden jullie op de hoogte van de resultaten.

Belle & co

Twee haaien…

Vader Haai en zijn zoon zijn onderweg.

Plotseling zwemt er boven hen een groep mensen.

Zegt vader haai :  

Wel, mijn zoon, nu gaan we zo ver naar boven, dat allen de bovenste helft van onze vin te zien is en draaien enkele ronden rond die zwemmers !

Zo gezegd, zo gedaan.

Vader haai :

Jongen, nu doen we dat opnieuw, maar laten nu onze hele vin zien !

Dus die twee zwemmen weer enkele ronden rond die zwemmers en duiken dan iets dieper.

Vader haai :

Wel, mijn zoon, nu langs beneden aanvallen en vreten maar !

Dat doen ze dan ook. Alle zwemmers worden opgepeuzeld.

Een beetje later, terwijl vader en  zoon daarna rustig en tevreden rondzwemmen en nagenieten, vraagt zoon haai:

Papa, waarom hebben we eigenlijk eerst al die ronden rond die zwemmers gezwommen, we hadden ze toch zonder probleem direct kunnen opeten ???

Zoon, 't is heel simpel, jongen.

Leeg gescheten smaken ze gewoon beter !

D.D.B.

Is er nog werk binnen ?

‘tuurlijk is er binnen nog wel wat te doen, er is altijd binnen wat te doen, al is het maar voor de lekker warme kachel liggen.

Waarom vragen we dat ?  Het regent flink aan “dehors”, geen plensbuien maar zo’n regen die maar blijft vallen en waar je kletsnat van wordt.

We zijn nu iets voorbij negen uur en het baasje heeft al twee natte handdoeken hier liggen. Al een drietal maal heeft hij ons afgedroogd bij het binnenkomen want natte honden in de zetel is zelfs bij onze baas “not done”.

Zo , dan liggen onze activiteiten al vast. Nu voor ’t baasje nog iets vinden…

Het baasje wilde vandaag aan het zwembad beginnen, het waterniveau onder de skimmer laten zakken om bevriezing van de leidingen te voorkomen. Hij wilde ook de filters laten leeglopen, maar voor al die werkjes moet ‘m te veel binnen en buiten lopen. Dat gaat dus niks worden .

De schuur oprommelen… een jobke dat ‘m zo nogal eens doet als het regent is niet nodig wegens in oktober nog gedaan.

Waarschijnlijk gaat hij helpen bij Fernand in Saint Fraigne. Die is gisteren namiddag samen met het baasje “stenen” gaan kopen in de Brico Depot in Angoulême, om de schoorsteen mee te bekleden, zoals bij ons achter de kachel.

Och we zien wel… wat er staat te gebeuren en wat  er vanavond uit de bus is gekomen…

Belle & co

Nu ook bij ons….

Nu is er ook bij ons in het gehucht een verkeersbord geplaatst het allerallereerste ! Vorig jaar kregen we al straatnamen, iets wat voor de Franse inboorlingen vreemd overkwam.

Logisch toch voor hen, in een “hameau” van negen huizen waar iedereen jan en alleman   kent met naam en bijnaam daar hebben ze dan straatnamen voor uitgevonden voor die drie, wegeltjes die tussen de huizen samenkomen. Bovendien kreeg elk huis ook nog eens een huisnummer !

En dan gisteren toen we onze eerste wandeling met de honden maakten stond er aan het begin van onze straat de “rue du four” een verkeersbord dat de snelheid in onze straat beperkt tot 30 kilometer per uur.

Waar onze brave burgervader en zijn conseil niet aan gedacht heeft is dat die borden aan twee zijden van de straat dienen te worden geplaatst. Nu mogen wij als we bvb van de bakker komen nog maar 30 rijden, wat nog te snel is gezien de omstandigheden, niemand reed in het verleden zo snel,. Maar kom je van de andere zijde de straat in was er enkel de beperking van in een “bebouwde kom” te komen en dus 50 te mogen rijden.

We zullen onze brave burgervader eens op de fout attent maken als ‘m nog eens stopt met zijn tractor van de gemeente, als er nog eens een zwaailamp of een achterlicht mankeert.

We zullen hem alleszins het adres van een goeie advocaat geven als er ooit iets gebeurt. Zou Vermassen zo’n zaak als publiciteit voor z’n commerce aanzien ?

Belle & co

Breaking News

Na zware onderhandelingen zijn alle partijen het eens geraakt over de toekomst van BELGIË

Alle gewesten krijgen hun eigen koning en behouden ieder hun inkomsten

de koek zal als volgt verdeeld worden:

Vlaanderen : Koning Laurent

Wallonië    : Koning Philip

Brussel      : Koning Albert

En het nieuwe volkslied : Drie koningen, drie koningen...

L.K.

Kraanvogels en kranen…

Gisteren las het baasje op het blog van Elz    http://www.fransezaken.nl/  dat de kraanvogels in het noorden va Frankrijk hun valiezen hadden gepakt en op weg waren naar het zuiden. Daarstraks waren wij in de tuin aan het bladeren harken, het baasje harkte en wij  zorgden dat ‘m aan het werk bleef… Plots hoorden wij iets raar en ook het baasje wist niet goed wat er loos was.

Het baasje dacht dat het één van ons was die achteraan in de tuin ergens tussen gekneld zat. Tot zijn oog viel op twee vluchten kraanvogels die inderdaad richting zuiden vlogen.

De kraan slaat dan op de reusachtige kraan die het baasje daarstraks opmerkte midden in de velden. ’ t Baasje was toen onderweg naar St Fraigne om de kachel te gaan aansteken voor Fernand en Jenny . Vrienden uit Turnhout die ook een vakantiehuis in onze buurt hebben.

Midden in het veld, het baasje kon er niet naast kijken want hij moest wachten achter een “transport exceptionel”. Een Nederlandse truck, met begeleiding van een busje met veel “flikkerlampen” stond te wachten om rechtsaf te slaan om daar in het veld zijn vracht te kunnen lossen.

Het “exceptionele stuk” dat de truck vervoerde bleek een ¼ deel te zijn van de onderste ring van een windturbinesteun, hier noemen ze dat een éolienne.

Ons baasje heeft altijd het oude “nief kodakske” in de auto liggen en heeft daar dan ook maar enkele foto’s geschoten. Als hij morgen er terug langs komt krijgen jullie het vervolg van de vorderingen aan de windturbinegroei…

Belle & co

Opgeruimd staat netjes…

De dikke laag lindeblad die op de oprit van het huis lag is opgeruimd. Eenvoudig werkje zal je zeggen, overal is dat zo maar hier dus niet !

’t Baasje had al zijn tuingerief bovengehaald om dat klusje eens op “een ikke en een gij” zoals dat ‘m dat zegt te klaren. Dat zou zo geweest zijn moest die band van de kruiwagen nog hard gestaan hebben… niet dus… ’t Baasje zet dan de compressor op om die band op te pompen. Er vliegt evenveel lucht uit als ’t baasje er kan inblazen…

Dus…kruiwagenwiel eruit, reserve binnenbandje gezocht, buitenbandje van het wiel, binnenbandje een beetje opgepompt, binnenbandje in de buitenband en dan de buitenband terug op de velg gewipt met twee schroevendraaiers. En voor diegene die nu denken dat de binnenband daarbij beschadigd werd, nee hoor… banden maken kan onze baas als de beste.

Toen moesten de bladeren bijeen gerijfd worden. Daar moest het baasje even bij opletten want deze morgen was dat de plaats waar het Drentensigarenfabriek gestaan had ! Heros had daar voor een grote productie gezorgd. Het baasje heeft dus goed opgelet bij het bijeen scharrelen van de bladeren. De sigaar is niet gevonden… tot het baasje merkte dat hij toch een geur ontwaarde van “afgewerkte Pedigree” en dat die geur hem volgde , ook al ging hij de tuin in.

Tot ’t baasje tot de conclusie kwam dat de honden sigaar zich bevond waar je ze meestal moet zoeken… onder zijn schoenen natuurlijk ! ! ! Het baasje is dan maar al sleffend door de tuin gaan lopen. Drie rondjes volstonden om zijn schoenen terug proper te krijgen….

Belle & co

Een telefoontje, echt gebeurd…

Allo, met ziekenhuis  Veghel

Ik zou graag met iemand spreken die me kan inlichten over de toestand van een patiënt die bij u verpleegd wordt.

Hoe is de naam van de patiënt ?

Louis Peters.

Een ogenblik a.u.b., ik verbind u door met de verpleging.

Met de wachtdienst, wat kan ik voor u doen ?

Ik zou graag weten hoe het gesteld is met de gezondheidstoestand van Louis Peters in kamer 302 ?

Een ogenblikje, ik verbind u door met de dokter van wacht

Met de dokter van wacht.

Dag dokter, ik had graag geweten hoe het gaat met mijnheer Louis Peters die al drie weken bij u verpleegd wordt in kamer 302 ?

Een ogenblikje, ik zal zijn dossier even raadplegen.
Hier heb ik het.

Hij heeft vandaag goed gegeten, zijn bloeddruk en hartslag zijn normaal, hij reageert goed op de voorgeschreven medicatie en morgen nemen we de hartmonitor weg.

Als alles zo nog 48 uur gunstig verder evolueert zal zijn behandelende arts hem waarschijnlijk uit het ziekenhuis ontslaan voor het volgende weekend.

Dat is fantastisch nieuws, ik ben ongelooflijk opgelucht.

Bedankt dokter, van harte bedankt.

Zo te horen bent u wel erg begaan met de patiënt.

Dichte familie?

Nee, nee dokter, ik ben Louis Peters zelf. Ik bel u vanuit kamer 302.
Iedereen loopt hier mijn kamer in en uit maar niemand zegt verdomme iets.
Ik wou zelf ook eens weten hoe het met mij gesteld is.....

L.K.

Een beetje raar…

Het is een beetje raar als we nu in de tuin lopen… Toen wij hier zes weken vertrokken, voor alle bezigheden waarover je de laatste weken las, was de tuin gans anders dan wat we deze morgen vonden.

Het begon al met de lindeboom vlak voor de deur. Daar liepen over een tapijt van bladeren, vorige maal waren dat nog de steentjes van de “calcaire” dolomiet zeggen ze in België.

Ook de fruitbomen in de tuin zijn totaal bladloos. Het baasje zal er werk aan hebben met zijn “Husq”, de zitmaaier die al het grote werk feilloos opknapt. Twee dagen droog met een beetje zon en het gazonnetje ziet er weer keurig uit voor een ganse winter.

Ook het bladeren verzamelen om een nieuwe composthoop te beginnen zal nog wel een dag  werken vragen. Dan zullen we maar niet aanbieden om te helpen want daar is het baasje niet echt van gediend. Snoeihout wegbrengen tot daar toe maar hopen bladeren uit elkaar spelen… dan verkleurt ‘m gewoonlijk samen met het nodige lawaai.

Het baasje was deze morgen vroeg op… hij was vergeten de wekker op het winteruur te zetten. Dat maakt dat ‘m een uur vroeger, nog haast in de ‘pikkendonkere” de kachel al terug aan het opporren was ! Het zal een lange dag worden voor ’t baasje, al een geluk dat het weer meewil , op dit moment is het droog en 9° C, en het is half tien voormiddag (winteruur).

Belle

Aangekomen…

We zijn er weer… In La Magdeleine voor een week tot tien dagen. Begin december hebben ze ons weeral terug nodig in ’t Belgikske en dan dienen we terug in Vosselaar te zijn.

De volgende dagen brengen we terug verslag uit vanuit zuid west Frankrijk. Vanavond was er niet veel te beschrijven wegens “pikkendonker” buiten. Het was bewolkt en vrij mistig, daarbij was het al flink na zeven uur en dan moet het donker zijn in dit seizoen.

De rit liep op rolletjes, zelfs Parijs was een lachertje en op een 40 minuten was de wereldstad gepasseerd. Tweemaal is het baasje gestopt, de eerste maal om ons een plasje te laten maken, de tweede maal om de Mitsubishi terug drinken te geven.

Ondertussen hebben de baasjes hun buik ook vol en heeft ons baasje ook voor ons gezorgd. Nu liggen we uit te rusten voor de kachel, want van een ganse dag slapen kan je toch zo moe worden…

Belle & co

We zijn weer even onderweg…

We zijn weer even onderweg voor 800 kilometer vandaag. Deze middag dus geen mop, hoewel we er gisteren enkele heel goede hebben binnengekregen. Daar zal dus even op moeten gewacht worden…

Vanavond hopen we dus terug te kunnen berichten vanuit La Magdeleine, vanonde de notenboom waar toch nog een serieuze vracht noten moet liggen. Waarschijnlijk is er al en groot deel verdwenen in muizenholletjes en voorraadplaatsen van eekhoorns. Dat gaan we dan wel merken als er volgende lente in alle hoeken en kanen notenbomen opschieten.

We hopen op een rustige rit zonder de mist die ons gisteren thuis hield. Het baasje heeft “een broerke dood” aan mist op de snelweg. Toen de baasjes nog in Turnhout woonde, zo ergens in de vorige eeuw is er een onderbuur zo dodelijk verongelukt in een kettingbotsing iets voor Antwerpen…

Zelf heeft het baasje ook verschillende malen in de mist voor zijn leven moeten rennen toen hij nog bij de wegenwacht van VAB werkte. Neen, onze baas heeft het niet begrepen op mist…

Tot strakskes, onze baas gaat ons in de auto zetten denk ik…

Belle & co

Wat is verjaren fijn…

Hoewel het voor Hera en Heros zondag al twee dagen geleden was dat ze verjaardag vierden, kregen ze toch zondag in Rockanje nog een cadeautje.

Meer zelfs, bij mij was het al tien dagen geleden dat ik de kroon met een vijf mocht opzetten en ook ik kreeg nog een verjaardagsgeschenk.

De lieve dame die dat voor ons allemaal bij had was Karin van Drentje Siebe. Veel lezers wel bekend van o.a. het Drentenforum.

Merci Karin, wij zijn al twee avonden “zoet” met jouw cadeau’s. Het baasje knipt die rundspees met de snoeischaar in ongeveer drie gelijke delen. Het “langste gelijke deel” krijg ik gewoonlijk. Zo gaat dat al jaren, Belle krijgt het eerste eten en gewoonlijk het grootste deel. Daar is iedereen tevreden mee.

Ook het baasje gaat straks meefuiven en zijn Hollandse biertjes eens proberen. Eergisteren meldde hij hier nog dat het om een bier van 8 % alcohol ging, maar toen kreeg het baasje een melding uit Nederland dat het “maar” om 6 % ging. Er stond wel bij dat het voorzichtig moest geschonken worden wegens gist op de fles. En gezien hij morgen enkele kilometers heeft af te malen is hij maar heeel voorzichtig geweest !

Wij allen danken Siebe, Karin en Jan voor de fijne attentie. Wij gaan dat niet  vergeten !

Belle

Kameel Uitlijnen...

 Komt een Marokkaan bij de garage met zijn kameel en vraagt aan de monteur:
"Kunt u mijn kameel uitlijnen, hij loopt een beetje scheef?".
"Jawel" zegt de monteur "zet hem maar op de brug".
Even later slaat de monteur met een gruwelijke knal de kloten van de kameel tussen twee bakstenen te pletter.
De kameel schrikt hier zo van dat hij van de brug springt en in een rechte streep de woestijn in sprint, binnen notime is de kameel uit het zicht verdwenen.
"Zo die loopt recht" zegt de monteur.
"Ja dat wel" zegt de Marokkaan "maar hoe krijg ik m'n kameel nu terug?"
"dat is geen probleem" zegt de monteur, "ga maar even op de brug staan !"

Mailtje binnengekomen…

Gisterenavond kwam hier nog een mail binnen met vier foto’s toegevoegd, waarvan er twee zijn die we jullie nie willen onthouden.

De foto’s zijn van Yukoo het Drentje van Rudi uit Diest. Rudy is buiten Drentenliefhebber ook nog valkenier.

Yukoo is een “bruintje” uit het laatste nestje van Luc van de Heyning uit Goirle, Nederland en is half juni geboren. Rudi is bij dat hondje uitgekomen nadat hij op de valkeniershappening in Kasterlee “onze Harry” en Jos en Dymphna was tegengekomen en aan de praat was gekomen over Drenten.

Zo is Yukoo in Diest terechtgekomen en nu was ons baasje toch wel echt verrast dat een hondje van nog geen zes maanden al zo kan omgaan met roofvogels. Dit gaan we op de voet volgen zegt ons baasje want daar zit volgens hem meer in, dan zomaar een dagelijks verhaaltje !

Rudi zal wel willen meewerken want die is fier genoeg op zijn Drentje en zijn vogels. Jullie volgen mee ?

Belle

Zomaar terug gewoon…

Vandaag geen uitzonderlijke wandeling, geen strandwandeling, geen zoektocht naar Frick door bos veld en langs kanalen. Gewoon ons normale toerke.

Het baasje besloot maar tot de gewone grote wandeling omdat we ganse dag al “den tamme” hadden zoals hij een rustige dag in de zetel noemt.

Gisteren op het strand hebben wij goed ons best gedaan in lichaamsbeweging en spelen met al die andere Drenten. Dat eist zijn tol en als je dan toch niet zoals de grote mensen en bazen aan de slag moet, ja wat doe je dan…?

Ons baasje is dan wel zo “sympa” dat ‘m ook de kachel nog aansteekt, hij zegt “speciaal voor de hondjes”. Of dat wel voor de 100 % eerlijk en waar is hebben we zo onze twijfels. Voor zijn eigen gezelligheid en die van ’t vrouwtje zal het ook wel zijn is ons gedacht.

Ondertussen liggen we toch weeral gerekt en gestrekt voor de kachel en hij of zij die ons hier weg krijgt zal met een lekkere menu voor de pinnen dienen te komen.

En laar ons nu maar efkes gerust “rusten”…

Belle & co

artritis...
 

Een dronken, fel naar alcohol geurende man zat in de metro naast een priester.
Zijn das zat vol vlekken, zijn wangen zaten vol rode lippenstift en een halflege fles Bacardi
stak deels uit de zak van zijn verkreukte vest.

De man opende zijn krant en begon erin te lezen.
Na een vijftal minuten richtte hij zich tot de priester en vroeg:
"Zeg, eerwaarde, wette gij d'oerzaak van artritis?"

"Ja, mijn zoon, dat komt door erg losbandig te leven, te veel alcohol te drinken, niet naar de mis te gaan, te slapen met prostituees, geen bad te nemen, enzovoort."

"Awel merci", mompelde de dronken man terwijl hij terug zijn krant indook.

De priester, nadenkend over wat hij gezegd had en een beetje nieuwsgierig:

"Neem me niet kwalijk maar hoe lang heb je al artritis?"

"Ikke? Ik heb genen artritis, eerwaarde, mor ik heb hier just inde krant geleze dat de paus dat heeft.

R.V.

Is dat duidelijk baas ?

En of dat dit duidelijk is, echter het is geen vraag naar eten. Dit is al geruime tijd voor Heros een teken dat de maaltijd voorbij is en dat de eetbak netjes gereinigd is.

Maar dan komt de werkelijke reden. Net als bij de baasjes is er na het eten gewoonlijk nog iets lekkers achteraf, het dessert. Ook zij hebben de gewoonte van een dessertje of voor de noorderburen een toetje te krijgen.

En dat is wat ‘m dan duidelijk wil maken. Baas ’t is op tijd voor ons extraatje. Ook dat extraatje is dan weer wat ze noemen op restaurant “een compositie van…” en bestaat uit een klein hondenkoekje type training, een mergpijpje en een stuk gedroogde rundspens.

Ze kennen dat, en ook de volgorde is voor hen belangrijk. Zelfs wanneer je gans het zaakje in omgekeerde volgorde geeft is het voor hen niet hetzelfde en blijven netjes zitten wachten. Zelfs dat doen ze steeds in dezelfde positie. Belle links, Hera in het midden en Heros gans rechts.

Ze weten ook dat ze achter het net vissen als ze niet zitten. Vooruit komen om sneller iets te krijgen is noppes, niks krijgen. Een zaak gaat het baasje nog aanleren en dat is dat ze een poot geven als ze iets krijgen.

Het is zelfs zover gekomen dat wanneer er een logé of hondenbezoek is ook die van het eerste moment zich tussen ons trio plaatst, zonder dat er een grom te horen is.

Ze weten immers als ze zitten en niet springen dat ze allen iets krijgen. Als ’t om eten gaat is hier nog nooit eengrom te horen geweest….

Belle & co

Cadeautjes…

Na Jos en Dymphna  en  ons baasje op de dag van onze verjaardag zelf, kregen we vandaag na de wandeling in Rockanje elk nog een verjaardagcadeautje.

Van Karin en haar man Jan (ja ook Jan), de baasjes van Siebe kregen we elk een gedroogde rundpees. Elk een ganse nog wel ! Dat knipt ons baasje gewoonlijk in zes delen zodat we daar drie dagen plezier van hebben.

Er was ook nog een verjaarskaartje met wensen bij en iets dat we nog nooit gekregen hebben… vier flesjes bier hoge gisting, 8% alcohol. Daar weten we geen blijf mee en in gezamenlijk Drentenoverleg hebben we unaniem beslist van dat aan ons baasjes te schenken. Da’s toch een mooi edel gebaar hé, vinden jullie niet ?

Dank U wel Karin en Jan en Siebe voor dat onverwachte lekkere cadeautje .

Belle, Hera & Heros

Terwijl België verzuipt…

Met noodtoestand in Oost Vlaanderen, in Vlaams Brabant en de digitale krant meld al twee mensen overleden door het noodweer.

Terwijl België dik in de smos zit heeft ons baasje zijn auto richting noorden gezet. Alsof we de laatste dagen nog geen water genoeg hadden gezien ging het richting Nederland. Al eeuwen bekend als een waterland was dat nog niet genoeg voor ons. Wij togen naar Rockanje, letterlijk in de rook van Rotterdam en dus ook aan zee !

Net als vorig haar was het ginds ook nog eens beter weer dan in ’t Belgikske. Tijdens de heenrit hebben we nog een vijftig kilometer regen gehad en nadien enkel nog de sporen van buien. De wandeling hebben we gans de tijd droog kunnen lopen.

Er waren flink wat jonge honden die we nog niet kenden, maar daar hebben we snel een mouw aangepast. Even wederzijds snuffelen, vooral onder de staart en binnen de kortste tijd hadden we geen geheimen meer voor elkaar.

Ook de baasjes hebben kennis gemaakt met enkele wandelaars die ze enkel kenden van ’t blog en het Drentenforum. Dat heeft ons goed opgebracht want Karin, het vrouwtje van Siebe, had voor elk van ons nog een verjaardagskadootje meegebracht . Dat was nu echt niet nodig Karin maar wel in dank aanvaard. Volgende maal, wanneer we elkaar nog eens ontmoetten overladen we je met natte likken !

Door een oor dat nog iets geluid toeliet hoorden we dat het baasje met ons lachte tijdens de terugweg naar huis. Die dacht dat wij sliepen en lachte  ons uit met ons gesnurk .

Toen we even thuis waren heeft ons baasje de houtkachel aangestoken en wij hebben onze bezigheden verder gezet. Gerekt en gestrekt voor ’t kacheltje. Een fijne afsluiter voor een fantastische wandeldag.

Bedankt Nederlandse Drentenvereniging voor de ontvangst en organisatie.

Belle & co

Ps: het baasje nam een twaalftal foto’s die je hier kan bekijken: http://fotoalbum.seniorennet.be/Bas_en_Belle/drenten_in_rockanje_2010